Payday loans

Monitor.co.me

FUDBAL U CRNOJ GORI DO DRUGOG SVJETSKOG RATA (III): Vojnici i fudbaleri

E-mail Ispis PDF

Nakon stvaranja Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca (1. decembra 1918. godine) osnivaju se i obnavljaju sportske organizacije. Na Cetinju, sada oblasnom (županijskom) sjedištu, obnavljen je FK Lovćen. Obnovu kluba inicirala je malobrojna organizacija Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista), a na tome su radili Nikola Boljević, Đorđe-Đurica Zlatarov, Taso Jovanović i Aleksa Ćufka.

Upravu kluba činili su: predsjednik Kosto Ćufka, pekarski radnik; potpredsjednik Pavle Bećir, šofer; sekretar Marko Delja, grafički radnik i blagajnik Đuro Đurović. Za članove-odbornike izabrani su: Mijat Bastać, Jovo Abramović-Ćana i Aleksandar – Leko Pajević, a u Nadzorni odbor Lazar Zlatičanin, Vitomir Bujišić i Taso Jovanović.

 

Od predratnog Lovćena naslijeđeni su muzički instrumenti, pa je uz klub osnovan i tamburaški orkestar koji je organizovao zabavne priredbe. Novcem od ulaznica finansiran je Lovćen.

Tim obnovljeneog Lovćena igrao je na neograđenoj livadi ispred tadašnjeg Vojnog stana, na Obilića Poljani, između Vlaške crkve i sadašnjeg stadiona Lovćena. Teren je bio pjeskovit.

Na Cetinju je 1921. godine osnovan novi sportski klub Crnogorac, označen u nazivu kao jugoslovenski šport-klub. Narodna riječ u broju od 27. septembra donosi tekst o izboru uprave kluba. Na njenom čelu bio je inž. Lucijan Stela, Splićanin, građevinski inspektor u Oblasnoj upravi i jedan od osnivača Hajduka i Zetskih olimpijada na Cetinju 1925. godine. Od ostalih članova pominju se Vojislav Gojanović, potpredsjednik, i Marko Cvjetković, sekretar Kluba, zatim Đuro Spasić, blagajnik.

U Almanahu nogometnih klubova Jugoslavije za 1925. godinu kao osnivači Crnogorca pominju se, pored Lucijana Stele, Stanko Štambuk i Mihailo Vuković.

Na području Herceg-Novog i Igala, odmah poslije Prvog svjetskog rata među omladinom posebno interesovanje vlada za fudbal i sportove na vodi. Značajan podsticaj razvoju sporta u ovim gradovima dali su ruski emigranti koji su se 1919. godine brodom Herson dovezli u Boku Kotorsku. Odsjeli su u hotelu Boka, gdje im je bio prihvatni logor.

Na ovom području bilo je nekoliko vojnih jedinica, i to u Kumboru, Đenovićima, Meljinama, Prevlaci, Mamuli i Zelenici. Na odsluženje vojnog roka dolazili su poznati fudbaleri i igrali za klubove u Herceg-Novom, Igalu i Zelenici.

I na emigrantskom brodu Herson, koji je dugo bio usidren ispred tada najprometnije crnogorske luke Zelenika, postojala je fudbalska ekipa, koja je igrala utakmice sa mladićima iz Zelenike.

Novaku Jovanoviću, autoru knjige Fudbal u Crnoj Gori do 1941. godine, dosta podataka o začecima fudbalske aktivnosti na ovom području dali su tokom 1982. godine Bogdan Nenadović iz Beograda (između dva svjetska rata živio je i radio u Herceg-Novom), Branislav Doklestić, Petar Vučetić, Miroslav Tenžera, Tripo Klisura i Nikola Klisura. Dragocjene podatake ostavio je i Branko Brajević, jedan od osnivača, prvi sekretar i dugogodišnji član uprave SK Igalo, koji su sačuvanu u arhivi tog kluba.

Prema njegovim zapisima, prvi fudbalski klub na ovom području bilo je Primorje u Igalu. Klub se zvao Radnički šport klub Igalo. Osnivači Igala bili su Milivoj Šabović, mlinar, Emil i Ivan Kutijaro, obučari (Emil je kasnije postao poznati pjevač, član Zagrebačke opere) zatim Anto Senić, konobar, Niko Džanjević, pekar, Đuro Senić, konobar, Milovan Milašinović, mlinar, Niko Čenić, pomorski kapetan, Nikola Anteljević, poreznik, Aćim Mihajlović, pekar, Milan Stojačić, željezničar, Božo Bijelić, mehaničar, Savo Bijelić, časovničar, i drugi. Sve su to bili mladi ljudi. Fudbalska ekipa bila je popunjena igračima sa „Hersona". Za ovaj klub igrali su: Evgenij Karpov, Boris Zubov i Nikolaj Suhačov.

,,Prvu loptu su, prema sjećanju Brajevića, našli u jednom napuštenom logoru austrougarske vojske. Pošto nije imala unutrašnju gumu, punili su je pamukom i igrali. Nešto kasnije nabavljena je i sportska oprema. Braća Kutijaro su u svojoj radnji pravili fudbalske cipele. Utakmice su igrane na prostoru između mora i željezničke pruge Igalo – Hum (pruga se završavala u Zelenici), u blizini igrališta OFK Igalo. Prve javne utakmice igrali su sa posadom Hersona. Prema sjećanju Brajovića, igrane su i utakmice sa Orjenom iz Tivta, koji je osnovan 1919. godine, Slavenom sa Grude, a nešto kasnije sa Željezničarom iz Zelenike, kao i sa vojnim klubovima", navodi u svojoj knjizi Novak Jovanović.

Primorje je kontinuirano radilo tri godine i to do 1922. kad su skoro svi njegovi igrači pozvani na odsluženje vojnog roka. No, te godine se u Igalu formira novi klub OSK Igalo. Međutim, u knjizi Jugoslovenski fudbalski klubovi stoji podatak da je Igalo osnovano 6. decembra 1929. godine.

Prvu sportski klubovi i društva u Tivtu formirani su u prvoj godini poslije Prvog svjetskog rata (1919.). Anđelko Sindik i Slavo Sloboda u monografiji Tivta tvrde da su prvo formirani fudbalski klubovi, pa onda ostala društva. Međutim, ta dva istraživača nijesu mogli doći do tačnog datuma formiranja Orjen i Zrinskog. Oni navode da su oba kluba osnovana između 1920. i 1922. godine.

O počecima fudbala u Pljevljima nema, koliko se zna, sačuvanih podataka. U listu Pljevaljski fudbal 1920-1980 navodi se da je u proljeće 1920. godine ponovo donesena fudbalska lopta u Pljevlja i da su, pored omladine, fudbal igrali i vojnici pješadijskog puka koji je bio lociran u tom gradu. Među vojnicima bilo je i onih koji su se prije dolaska u vojsku bavili fudbalom. List navodi da su to bili Zagrepčanin Ponkala, Slovenci Volkar i Smuk. Zahvaljujući njihovoj vještini igranja loptom, počelo je među omladinom da raste interesovanje za taj sport: Fudbal se uglavnom igrao na pljevaljskim neuređenim livadama. Ubrzo se osnivaju i prve reonske fudbalske organizacije, a sredinom godine formira se (izrasta iz tih klubova) Loptačko društvo Sandžak. Formiraju ga studenti za vrijeme ferija. Najveće zasluge za to pripadaju studentu Jošu Đuraškoviću, koji je bio i prvi kapiten tima. Prvi predsjednik prvog kluba bio je Uroš Ružić, ljekar. Pored vojnika, fudbal su igrali i podoficiri i oficiri iz Komande vojnog okruga i pripadnici pukovske vojne muzike. Muzičara nije bilo u prvim godinama postojanja kluba, jer su oni došli u Pljevlja tek sredinom 1924. godine. Među muzičarima – fudbalerima najpoznatiji su bili: Šime Kovačić, Božo Bašić i Stjepan Kolarević, a među vojnicima Atilije Kovačić. On je došao iz Karlovaca 1921. godine.

Sandžak je dao značajan doprinos razvoju fudbala ne samo u Pljevljima već i u čitavom Sandžaku.


(Nastavlja se)
Pripremio: Veseljko Koprivica

 

Proslijedi tekst

  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • linkedin
  • MySpace
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • wordpress
  • Yahoo

pozovi-sprijeci

fama

 

Monitor u novom broju donosi

Broj 1249. petak 26. septembar 2014. godine   VESELIN VELJOVIĆ NA ČEKANJU:Kum ga g...

seabreezeuniqa1

logo-hypo-alpe-adria_mneHipotekarna Banka

rekom_baner_150x60mans-markica 

.

 

Monitor broj 1248

Broj 1248. petak 19. septembar 2014. godine UBISTVO ARMINA MUŠE OSMANAGIĆA:Tragovi slu...

 

Monitor broj 1247

Broj 1247. petak 12. septembar 2014. godine POZADINA ISTINE:Korumpirani, ucijenili, za...