Payday loans

Monitor.co.me

FUDBAL U CRNOJ GORI DO DRUGOG SVJETSKOG RATA (IV): Raspala se lopta, raspao se i klub

E-mail Ispis PDF

Prvi fudbalski klub u Kotoru osnovan je 1922. godine. Zvao se Primorac. On sa Primorjem i Igalom, koji su osnovani u Herceg-Novom i Igalu, i tivatskim Orjenom, spada u najstarije fudbalske klubove u Boki Koborskoj. Blažo Kaluđerović, u pomenutom feljtonu Razvoj fudbala u Kotoru, navodi da je njegov prvi predsjednik bio profesor Leopold Netović, sekretar Josip Ciko, a blagajnik Ivan Matković.

Igrači Primorca nosili su dresove plave boje (boja mora), a na dresovima klupski amblem (zeleno polje sa dva slova P – ispisana ćirilicom i latinicom).

Prve utakmice Primorac je igrao u Dubrovniku, Tivtu i na Cetinju. Na startu je postigao zapažene rezultate.

Početkom 1920. godine broj klubova u Jugoslaviji povećan je na preko 200, a imali su oko 7.000 igrača. To je otežavalo vođenje evidencije i organizacije takmičenja u Jugoslovenskom nogometnom savezu, čije je sjedište bilo u Zagrebu, pa se počelo razmišljati o novom organizacionom ustrojstvu. Skupština saveza održana je u Zagrebu početkom 1920. godine. Donijela je odluku o osnivanju Nogometnog podsaveza sa sjedištem u Splitu, s tim što se njegovo područje ,,prostiralo na Dalmaciju, Boku Kotorsku i Crnu Goru", kako navodi Duško Marović u knjizi Šest decenija nogometnog saveza općine Split 1920-1980. Savez je obuhvatao iz Crne Gore Podgoricu, Cetinje, Budvu, Kotor, Tivat, (Lastva kod Tivta), Bar, Nikšić i Berane.

,,Dakle, kad je Mogren u pitanju, tu nema dvojbe oko njegovog osnivanja. Čim je registrovan 1920. godine, on je sigurno te godine, a možda i ranije, osnovan. Ko je osnovao ovaj klub i ko je njime rukovodio? Na ovo pitanje odgovor daje Nikša Fabris, dugogodišnji sekretar Mogrena. Njegova sjećanja prenosi Stanko Papović u Politici od 23. septembra 1980. godine pišući o godišnjici budvanskog sporta i, između ostalog, navodi da je prvi predsjednik Mogrena bio Ivo Miković, osnivač i sekretar prve partijske ćelije u Budvi, a prvi sekretar Nikša Fabris koji je tu funkciju kasnije dugo obavljao.

Fabris se sjeća da je Budva tada bila malo naselje u bedemima, da se fudbal igrao u neposrednoj blizini gradskih zidina. Tamo gdje se sad nalazi autobuska stanica, sjećaju se savremenici, igrao se fudbal. ,,Tamo je i bilo fudbalsko igralište", piše Novak Jovanović u pomenutoj knjizi.

Mogren je 1923. godine promijenio ime u Vihor. Pod tim imenom igrao je do 1926. godine, a onda je rasformiran nakon što se njegov fudbaler Fabris povrijedio na utakmici u Kotoru i od povrede preminuo u dubrovačkoj bolnici. U znak žalosti igrači kluba odlučili su da ne igraju sljedeće tri godine, a obnovljen je 1929. godine. Među obnoviteljima glavni su bili: Ivo Miković, Budimir Dragićević i Nikša Fabris. Klub je uzeo staro ime Mogren, po brdu Mogren iznad Budve.

U radu Omladinski sportski klub Gorštak u Kolašinu do 1941. godine Milovan-Mušo Šćepanović, istraživač sportske prošlosti Kolašina (rad je objavljen u časopisu Fizička kultura, 3/1988.), piše da je prva fudbalska lopta donesena u Kolašin aprila 1920. godine i da su je donijeli učenici podgoričke gimnazije koji su bili istjerani iz te škole i upisali se u kolašinsku gimnaziju. Na kraju školske godine oni su sa sobom nazad ponijeli i loptu, a niko od mladića – mještana, među kojima je bilo dosta pristalica te igre, nije znao kako da napravi loptu.

Pozivajući se na Josifa Boškovića, prvog golmana fudbalskog kluba Gorštak, Šćepanović dalje navodi da je novi period loptanja u Kolašinu nastupio uskoro poslije odlaska podgoričkih đaka, kada je za direktora gimnazije u Kolašinu postavljen Mihailo Kesler. Njegovi sinovi Milovan i Zoran donijeli su pravu fudbalsku loptu. Oni su osnovali i prvu fudbalsku ekipu - Sportski klub Mojkovac. Kad su Kesleri napustili Kolašin, ostavili su svojim drugovima loptu. Kad se raspala lopta, raspao se i SK Mojkovac, navodi Novak Jovanović u svojoj knjizi Fudbal u Crnoj Gori do 1941. godine.

Ubrzo su kolašinski mladići uredili prostor u Lugu pored Tare i postavili stative. Tako je izgrađeno prvo igralište, a obnovljen je i fudbalski klub, ovog puta sa novim imenom – Sloga. Inicijator ove nove akcije bio je Mićo Zečević, kasnije student medicine.

Prema sjećanju Boškovića, na poziv Veljka Krivaćevića, studenta prava, 2. avgusta 1927. godine, okupilo se pored Tare 14 mladića i osnovali su klub, kojem je, na predlog Dušana Medenice, dato ime Sportski klub Gorštak. Krivaćević je izabran za prvog predsjednika kluba, a Ranko I. Bošković, đak trgovačke akademije, postao je sekretar i blagajnik kluba. Klub je, što je posebno interesantno, dobio i svoje prostorije u gradu, u kući Mića Radojeva Rakočevića, a kolašinski firmopisac Mihailo Medenica uradio je firmu, koja je bila inače jedna od rijetkih u gradu. Rakočević je ustupio prostorije bez nadoknade.

Sredstva za rad i nabavku opreme prikupljali su dobrovoljnim prilozima članovi kluba. Raspolagali su malim sredstvima i dvije godine po osnivanju samo su trenirali – nisu igrali utakmice, a onda je u goste pozvan Balšić iz Podgorice. Pobijedili su gosti sa 2:1, a utakmica je bila veliki događaj za Kolašin. Na stadionu u Lugu pored Tare okupio se veliki broj gledalaca. U timu Gorštaka, prema sjećanju Boškovića, nastupili su: Josif Bošković, Stevan Drekalović, Đuro Lončarević, Velimir Lisičić, Đuro R. Medenica, Bećir Vešović, Otaš Medenica, Rašo Nikolajević, Dušan R. Medenica, Cvetko Kovačević, Vaso Minić i rezervni igrači: Miloš Bogdanović, Stevan-Muro Tošić, Božo-Bole Jovanović, Vojo Dobričanin, Mujo Grubač i Vlado Lešperović. Neke detalje sa te utakmice snimio je podgorički fotograf Božović, a jedna od fotografija našla se na čokoladi fabrike Merima, vjerovatno zahvaljujući Rašu Nikolajeviću, koji je bio agent Merime. Na revanš Balšiću u Podgorici nisu išli. Bili su pozvani, ali za to putovanje fudbaleri nisu imali novca.

Berane je bilo poznati fudbalski centar sjeverne Crne Gore. U tom gradu još početkom treće decenije XX vijeka pojavilo se više fudbalskih klubova. U knjizi Izvori za istoriju radničkog pokreta i revolucije u Crnoj Gori (1918-1945), izdatoj u Titogradu 1971. godine, navodi se podatak da je u Beranama 1927. godine osnovan prvi radnički sport klub Jedinstvo, koji je imao 15 članova.

U tekstu se navodi da u Beranama postoje tri građanska kluba - Budimgrad, Njego{ i Muslimanski. Postojala su i dva seoska kluba, i to u Lušcu i Polici.

Najstariji klub je Budimgrad. Osnovan je 1921. godine. Drugi klub Njegoš osnovan je 1925. godine, o čemu postoji podatak u listu Slobodna misao, od 19. avgusta 1925. godine. Isti list donosi vijest da je za predsjednika ovog kluba izabran Radulović (ime se ne pominje). Budimgrad se poslije nekoliko godina pasivizirao. Izvještač Radnog naroda kaže da su se ,,igrali u neku mrtvu štedionicu". Njegoš, sa aktivnim Mihailom-Mišom Vukovićem (jedan od osnivača cetinjskog Crnogorca), bio je učesnik II i III Zetske olimpijade na Cetinju. To mu nije bilo lako, s obzirom na to da su komunikacije u Crnoj Gori u to vrijeme bile slabe, a saobraćaj slabo organizovan, tako da nije bilo lako doputovati iz Berana na Cetinje. Ni na jednoj olimpijadi Njegoš nije imao uspjeha.


(Nastavlja se)
priredio Veseljko KOPRIVICA

 

Dodaj komentar

Proslijedi tekst

  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • linkedin
  • MySpace
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • wordpress
  • Yahoo

pozovi-sprijeci

 

Monitor u novom broju donosi

Broj 1226. petak 18. april 2014. godine RADENKO RADOJIČIĆ, PRIJATELJ FAMILIJE SA DESET...

seabreezeuniqa1

logo-hypo-alpe-adria_mneHipotekarna Banka

rekom_baner_150x60mans-markica 

 

Monitor broj 1225

Broj 1225. petak 11. april 2014. godine ŠARIĆEV BIJEG ZA ŽENEVU:I ministar u avionu...

 

Monitor broj 1224

Broj 1224. petak 4. april 2014. godine PRIVATIZACIJE NA MEĐUNARODNIM ARBITRAŽAMA:Skriv...
Mjesto za Vasu reklamu