Povežite se sa nama

OKO NAS

BOJAN KOSIĆ, SMUČAR KOJI JE POBIJEDIO SMRT: Povratak iz mraka

Objavljeno prije

na

Toga majskog jutra Bojan Kosić je u punoj brzini udario motociklom u potporni zid obilaznice u naselju Duklo kraj Nikšića. Kaciga je amortizovala udar ali konstatovani su brojni prelomi, nagnječenje mozga i unutrašnje povrede. Hitno je prebačen u Kliničko bolnički centar u Podgorici i tu počinje višemjesečna borba za život talentovanog smučara.

„Dva dana prije nesreće i prva dva mjeseca u bolnici uopšte se ne sjećam. Totalni mrak, doktori kažu da ih se nikada neću ni sjetiti i možda je bolje tako. Tek u trećem mjesecu počinju da mi se polako formiraju uspomene. Nove uspomene za novi život”, priča danas nasmijani Bojan. Djeluje smireno kao čovjek koji je, kako on kaže, zavirio sa druge strane.

„Dvadeset tri dana sam bio u komi, pet mjeseci bolnice, štaka, banja, vježbi, ponovnog učenja da hodam a sve uz neviđenu podršku znanih i neznanih ljudi kojima ću ostati zahvalan do groba. Naravno, prvo svojoj porodici a zatim gospođi Vesni Medenici, predsjednici Skijaškog saveza Crne Gore, dok su me vozili ka Podgorici, ona je već bila spremila avion za Ženevu ali se odustalo i ostao sam u Podgorici. Takođe i Dušku Simonoviću iz Olimpijskog komiteta a onda armiji ljudi koje do tada nijesam ni znao. Posebno Pavlu Zečeviću vođi navijačke grupe Jug Crna Gora koji je na Fejsbuk profilu napisao ,,Isuse, daj mu srce lavlje da izdrži dane buduće” . Pričali su mu da je čitav stadion na utakmici Crna Gora – Bugarska skandirao Izdrži Bojane- osjeća zahvalnost i ponos zbog toga. I izdržao je Bojan, njegovo izlomljeno tijelo se oporavljalo, jačali atrofirani mišići i mimo svih očekivanja već u decembru te iste godine ponovo je stao na skije.

„To je nevjerovatan osjećaj. Tako sam bio nemoćan, desno koljeno mi je još bilo toliko slabo da sam morao rukom da ukopčavam vezove, nijesam imao snage da nagazim. Mislio sam tada ‘nikad više’, ali uspio sam. Posle spusta sve je krenulo naprijed”, sjeća se Bojan svoje prve vožnje nakon nesreće. Danas je već spreman za takmičenja. Intenzivno radi na vježbama snage i kondicije , kad se radi o tehnici brzini, tu je još bolji nego prije.

„Nemam strah od brzine, kažu da sam postao veliki fajter. Stvarno je tako, jer ne može da mi se desi ništa gore od onoga što sam već preživio”, smije se on dok trlja lijevo koljeno koje je bilo malo oteklo od napora što ga je usporilo da počne sa takmičenjima. Bojan nije uspio da ispuni normu za Zimsku olimpijadu u Sočiju ove godine. A ima iskustvo, već je držao crnogorsku zastavu na Olimpijadi u Vankuveru kao jedini predstavnik Crne Gore.

„Olimpijada je nešto što je prelijepo. Interesantno je ljudsko pamćenje: meni je osjećaj isti kao kad sam pao sa motora: od momenta kada sam sa zastavom ušao u arenu ja se više ničega ne sjećam. Toliko naroda a ja jedini takmičar iz naše zemlje i sa mnom njih troje otac i trener Rajko, Vesna Medenica i Zoran Sekulić”- uz osmijeh priča Bojan. Te 2010. godine je bio 40. u slalomu i 61. u veleslalomu što je izuzetan uspjeh za prvo učešće. Pokušao je da prikupi bodove za ovogodišnju Olimpijadu ali povrede su se ispriječile.

„Operisao sam ligamente lijeve noge prije dvadeset dana i tek se oporavljam od toga, počinjem pomalo voziti biciklo. Ali drago mi je zbog novih snaga koje su otišle. Naročito zbog prve Crnogorke, držim joj palčeve. Ja se spremam za sljedeću olimpijadu”, kaže Bojan i kao da se već sprema za start dok sjedimo u polupraznom restoranu Sindčela.

Bojanu sleduje svakodnevni naporni rad u teretani i ogromna želja da se opet okuša. „Najvažnije je ojačati noge koje su u ovom sportu najvažnije, ogroman pritisak trpe koljena”, objašnjava on. Ostavljamo ga uvjereni da ćemo ga gledati na sljedećim olimpijskim igrama.

Prva medalja

„Sve prođe i sve se zaboravlja, ali prva osvojena medalja ostaje trajno u sjećanju”, kaže Bojan dok se prisjeća skijaških početaka. „To je događaj koji nikada neću zaboraviti: Evropsko takmičenje koje se svake godine održava u Turskoj u gradu Ulza. Bila su teška vremena, finansija niotkud i otac kaže – Idemo, pa šta bude. Nastupao sam u najmlađoj kategoriji i osvojio treće mjesto. Narednih godina sam išao i tri godine bio uvijek prvi, ali draža mi je ona prva, bronzana, nego sva kasnija zlata”.

Bato PEROVIĆ

Komentari

Izdvojeno

PODRŠKA ŽENSKOM PREDUZETNIŠTVU NA SJEVERU: Mrvice iz opštinskih kasa

Objavljeno prije

na

Objavio:

Većina opština ispoštovala je formalnu obavezu, pa su i ove godine opredijelili sredstva za podršku sugrađankama koje bi da pokrenu ili unaprijede svoje biznise. Međutim, prema broju i vrsti projekata kojima su konkurisale, jasno je da se žene na sjeveru još sa strahom upuštaju u preduzetništvo

 

Prema ocjeni Privredne komore Crne Gore (PKCG) žensko preduzetništvo je najbrže rastuća kategorija u preduzetničkom svijetu. Podrška s lokalnog nivoa tom vidu ženskih poslovnih incijativa, ipak, na sjeveru, stagnira već tri godine. U većini opština, bez obzira na visnu budžeta, sredstva koja se godišnje izdvaju da osnaže žene preduzetnice ne prelazi 10.000 eura. Tako je, na primjer, u Brenama, čija je opštinska kasa ove godine „teška“ više od devet miliona eura, ali i u Kolašinu i Mojkovcu čiji su dvanaestomjesečni prihodi polovinu tog iznosa.

Odluku da pomažu sugrađankama, koje bi da se oprobaju ili unaprijede svoje biznise, opštine u Crnoj Gori nijesu donijele same. Ženska politička mreža (ŽPM) uspjela je 2018. godine da se izbori da se u lokalnim budžetima opredijele posebna sredstva namijena podsticaju razvoja ženskog preduzetništva. Naredne godine, oko 15 opština uvelo je posebnu budžetsku liniju za podršku preduzetništvu  svojih sugrađanki.

No, od tada do danas, sredstva koja se izdvaju za tu namjenu ostaju ista, s izuzetkom rijetkih opština koje su ih povećale. Na primjer, nakon što je dvije godine zaredom u budžetu Opštine Bijelo Polje za žensko preduzetništvo izdvajano po 10.000 eura, ove godine su taj iznos udvostručili. Očekivano, s obzirom na to da su bjelopljski prihodi i rashodi planirani na skoro 12,5 milona eura.

Berane ne slijedi taj primjer. Iz budžeta će ove, kao i prethodne dvije  godine,  izdvojiti  samo 10.000 eura za sufinasiranje biznis planova žena u tom gradu.

Iz Opštine su najavili da će podržati projekte koji podstiču ekonomski razvoj opštine, predviđaju otvaranje novih radnih mjesta, podstiču razvoj poljoprivrede i ruralnog područja… Prednost će imati i projekti koji podstiču razvoj organske poljoprivredne proizvodnje, turizam, doprinose afirmaciji i valorizaciji kulturnog potencijala…

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

BOGATSVO LJEKOVITOG I AROMATIČNOG BILJA U CRNOJ GORI: OD KANTARIONA DO BRĐANKE: Zaboravljeni rasadnik mogućnosti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Crna Gora je, sa svojih četiri hiljade vrsta biljaka koje žive na njenoj teritoriji, u odnosu na svoju veličinu, centar raznovrsnosti i velikog broja endema. Šanse za njihovu eksploataciju su brojne, ali uz mjere zaštite i očuvanja prirode, kao i podrške malobrojnim uzgajivačima i proizvođačima

 

Sakupljanje ljekovitog i aromatičnog bilja može biti veoma isplativa  djelatnost u Crnoj Gori. Oko četiri hiljade vrsta bilja živi na njenoj teritoriji. Od toga, preko 700 vrsta ljekovitog bilja je u upotrebi. Flora Evrope broji oko 11 hiljada različitih biljaka, a Balkansko poluostrvo oko devet.  Crna Gora je, u odnosu na veličinu, centar raznovrsnosti i velikog broja endema. Mogućnosti za njihovu eksploataciju su brojne, ali uz mjere zaštite i očuvanja prirode, kao i podrške malobrojnim uzgajivačima i proizvođačima.

,,Prepoznavanje i poznavanje biljaka je velika vještina koja se stiče godinama”, objašnjava za Monitor biološkinja Dragana Saveljić. Pravilno sakupljanje ljekovitog bilja podrazumijeva posjedovanje osnovnog botaničkog znanja – sposobnost poznavanja vrste i njene biologije i ekologije, gdje raste, kako se razmnožava, u kojoj fazi je najbolje brati i slično. ,,Iako naizgled veoma slične, biljke se među sobom veoma razlikuju po sastavu i kvalitetu biljne droge. Ako se sakupi biljka koja nema upotrebnu vrijednost, sve mora da se baci, trud propada. Još je gore da  ljekovitu biljku zamijenite sa potencijalno ili stvarno otrovnom, odnosno štetnom vrstom.  Bilo je trovanja ljudi, i sa fatalnim ishodom, zbog nepoznavanja ljekovite flore”, kaže Saveljićeva.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ŠUME I POHARE: Ima li kraja

Objavljeno prije

na

Objavio:

Drvoprerađivači sa sjevera Crne Gore upozoravaju da država i lokalne zajednice gube ogromne prihode, zbog toga što se ne obavlja finalna obrada drveta.  Ovih su dana u Plavu dogovorili da formiraju delegaciju koja će zatražiti hitan sastanak sa premijerom Zdravkom Krivokapićem kako bi se hitno zaustavila  nezakonita eksploatacija državnih šuma od privilegovanih koncesionara, tajkuna

 

Drvoprerađivači sa sjevera Crne Gore poručili su da se hitno mora zaustaviti dalja nezakonita eksploatacija državnih šuma od, kako kažu, privilegovanih koncesionara. Preciznije – tajkuna.

Oni su se ovih dana u Plavu dogovorili da formiraju delegaciju koja će zatražiti hitan sastanak sa premijerom Zdravkom Krivokapićem i njegovim saradnicima. Cilj je definisanje daljih koraka oko gazdovanja državnim šumama.

Koliko štete trpe drvoprerađivači, građani, lokalne samouprave i država od gazdovanja neki od njih su stavili i na papir.

Plavljanin Edin Šarkinović kaže da država i lokalne zajednice gube ogromne prihode, zbog toga što se ne obavlja finalna obrada drveta. Prema njegovim riječima, koncesionari dobijaju drvnu masu po cijeni sedamnaest eura za kubik.

„Bilo koji od njih, koji se mogu na prste ruke prebrojati, za neku za njih smiješnu količinu od 5.000 kubika dobije za 85.000 eura, a PDV na tu sumu iznosi 17.500 eura. Ako bi tu količinu sirovine izrezali, osušili i uglačili na standardnu debljinu, dobili bi vrijednost od 1.550.000 eura, a PDV bi bio 325.000 eura” – kaže Šarkinović.

On napominje da bi složenije obrade, poput izrade vrata, dostizale trostruko veće iznose. „Ovo dovoljno govori koliko se gubi što nema finalne obrade i što se izvozi oblovina” – objašnjava Šarkinović. Da ovakav način gazdovanja šumama nije pošten i ne donosi nikakvu dodatnu vrijednost Crnoj Gori, prošle sedmice saopštio je i premijer Krivokapić. On je najavio suzbijanje mnogih problema koji su, kako je rekao, prerasli  čak i u organizovani kriminal. „Došlo je vrijeme da se stane na put svima koji bjesomučno koriste šume, uništavaju puteve, a ne daju nikakve dodatne vrijednosti Crnoj Gori” – izjavio je premijer prilikom posjete Beranama.

Ta izjava premijera Krivokapića je ohrabrila drvoprerađivače da se okupe u Plavu. Saglasili su se da se samo zajedničkim djelovanjem svih drvoprerađivača i nevladinih organizacija koje se bave zaštitom prirodnih i drugih vrijednosti, može zaustaviti pohara i uništavanje državnih šuma.

„Ovaj skup su podržale 62 nevladine organizacije iz čitave Crne Gore. Konačno se mora stati na kraj nezakonitim radnjama. Zadatak radnog tijela kojeg smo formirali biće da se u razgovoru sa premijerom Kivokapićem i njegovim saradnicima iznađe najbolji model za upravljanje državnim šumama. Tu se, prije svega, moraju zaštititi interesi lokalnog stanovništva i dati šansa drvoprerađivačima da, baveći se finalnom preradom drveta, lako dolaze do sirovine, što do sada nije bio slučaj” – kaže Esko Barjaktarović, drvoprerađivač iz Plava. Sa tog skupa je poručeno da se više ne smije dozvoliti da koncesionari sa strane raubuju državne šume, a da pritom lokalno stanovnioštvo ne može da obzbijedi ni ogrjevno drvo.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo