Povežite se sa nama

INTERVJU

DR ZORAN DRAGIŠIĆ, STRUČNJAK ZA BEZBJEDNOST: Terorizam niko neće iskorijeniti

Objavljeno prije

na

Realizacija policijske saradnje između Srbije i Crne Gore, vjerovatno nehotično, podigla je čitavu buru i polako otkriva sloj po sloj onih naslaga moći i beščašća nataloženih u modernoj istoriji ovih država. Da li postoje pojedinačne tajne službe ili je još najmoćnija jedna, stara služba i njeni egzekutori, upotrebljivi i od ovih, navodno, novih i kontrolisanih od parlamenata. Slučaj Veselina Vukotića mogao bi biti odličan povod da se počne sa razrješavanjem ovog sve većeg klupka zla čije posljedice i danas osjećamo. Prema medijskim napisima, ovaj nosilac lažnog hrvatskog pasoša i po hitnoj proceduri stečenog srpskog državljanstva, dovodi se u vezu i sa političkim ubistvima 90-ih. Njega je u svojim tekstovima pred kraj života pominjala i novinarka Dada Vujasinović. O vezama stare i novih službi, odgovornosti za niz kamuflažnih poteza pravosuđa i izvršne vlasti, razgovarali smo sa dr Zoranom Dragišićem, profesorom Fakulteta za bezbednost u Beogradu.

MONITOR: Zašto je toliko odgađano potpisivanje međudržavnog sporazuma Srbije i Crne Gore o međusobnom izručenju državljana?
DRAGIŠIĆ: To je veoma teško reći, odnosi Srbije i Crne Gore nisu valjali ni dok je postojala zajednička država, a nakon razdvajanja su pogoršani. Pored toga, izgleda da postoji jedan broj osoba koje države ne žele da izručuju jedna drugoj.

MONITOR: Sada se pominje kao navodni glavni uzrok te sporosti i potraživanje Veselina Vukotića, kojeg je Belgija 2008. izručila Srbiji. Posebnu sumnju u rješavanje brojnih pravnih začkoljica predstavlja i to što je Vukotić bio saradnik državne bezbjednosti od 80-ih godina i u Belgiji osuđen za ubistvo jednog Albanca – političkog emigranta. Koliko je to i danas značajno u srpskim ,,centrima moći”?
DRAGIŠIĆ: ,,Centri moći” o kojima govorite su i danas veoma aktivni. Stiče se utisak da oni i danas upravljaju političkim i privrednim životom u Srbiji. Sve više se stiče utisak da je i Milošević i oni koji su dolazili posle njega kreacija istog parapolitičkog podzemlja. Nažalost, i 5. oktobar je bio velika prevara koja je potrošila ogromnu energiju naroda i ubila veru da može biti bolje. Ovakvi slučajevi samo nagoveštavaju u kakvom blatu se nalaze koreni onoga što se u Srbiji potpuno neosnovano naziva politikom.

MONITOR: U medijima se stalno pominje da je Vukotić pripadnik srpske tajne službe, ali da je sa poslovima saradnika službe na likvidacijama ,,neprijatelja države” počeo 80-ih. Koliko su takvi zadaci mogli biti dodjeljivani bez odobrenja Savezne službe bezbjednosti, na čijem čelu je bio, po nekima ,,gospodar života i smrti”, Stane Dolanc?
DRAGIŠIĆ: Likvidacije nije vršila samo Savezna služba, to su radile i republičke. Tadašnje službe su angažovale ološ da za njihov račun obavlja likvidacije političkih protivnika. Treba napomenuti da svi likvidirani nisu bili ,,slobodni mislioci i nezavisni intelektualci” i da je među njima bilo mnogo opasnih ekstremista i bandita. U to vreme likvidacijama su pribegavale i demokratske države i to nije bio specijalitet samo SFRJ. Sve se odvijalo u kontekstu hladnog rata, kad su politički protivnici ili obični kriminalci koji su se predstavljali kao politički emigranti, lako sticali podršku obaveštajnih službi država u koje su dolazili. Ne treba zaboraviti da su svi ustaški teroristi, koji su izvršili brojne napade na naša predstavništva i građane u inostranstvu, postavili bombe u Beogradu i izvršili upad 1972. godine, bili pod zaštitom obaveštajnih službi nekih zapadnih država. Takođe, Sovjeti su davali podršku određenim grupama koje su delovale protiv interesa ondašnje države. U to vreme nije postojala mogućnost da vam neka država izruči vašeg građanina ukoliko sa njim postigne dogovor da radi protiv vas. Zbog toga su angažovani kriminalci da bi uplašili emigrante, ali i da bi obaveštajnim službama država koje ih štite pokazali svoju moć. Dakle, sve što se u to vreme dešavalo treba staviti u ondašnji geopolitički kontekst da bi se razumelo.

MONITOR: Prije nekoliko dana je Tajm objavio podatke iz istrage vođene u Njemačkoj o navodima još jednog DB plaćenika – Hrvata Vinka Sindičića, koji je njemačkim službama tvrdio da zna ko je ubio Ulofa Palmea. Iza svega, po Sindičiću, stoji nekadašnja savezna DB?
DRAGIŠIĆ: Što se tiče gospodina iz Zagreba, ogromna je verovatnoća da čovek ili ima bujnu maštu ili pokušava da dođe do novca ili publiciteta. Mislim da je veoma mala šansa da ima istine u onome što on navodi, da je drugačije Šveđane bi to veoma zainteresovalo.

MONITOR: Šta je s poltičkom pozadinom ubistva Zorana Đinđića?
DRAGIŠIĆ: Što se tiče političke pozadine ubistva Zorana Đinđića ona neće biti rešena dok se u Srbiji ne raskrsti sa režimom koji je ubio Đinđića.

MONITOR: Ovdje se u medijima poteže odgovornost Svetozara Marovića za štetu proisteklu iz ugovora sa izraelskim Imidžsetom o iznajmljivanju satelita. Srbija će morati da plati 25 miliona eura odštete Imidžsetu. Da li se može očekivati da se postavi pitanje odgovornosti Marovića pred sudom u Beogradu?
DRAGIŠIĆ: Kakvu štetu? Mi smo ovde obavešteni da smo u tom poslu sjajno prošli. Dobili smo izuzetno povoljno luftbalone. Naravno da niko neće odgovarati za taj sjajan posao, da je bilo ideje da neko odgovara ne bi ugovor stupio na snagu. Mi možemo da zaradimo ozbiljne sume novca od prodaje snimaka iz luftbalona, Amerikanci, Kinezi i druge velike sile već se utrkuju oko naših snimaka.

MONITOR: Da li je moguće da još uvijek imamo posla sa državnim tajnama iz Dolančevih 80-ih?
DRAGIŠIĆ: Naravno, još se mi nismo pomerili iz tog doba. Naše kvazipolitičke kvazielite još uvek razmišljaju u geopolitičkim kategorijama toga vremena, zato ovako i živimo. Građani Srbije su najsiromašniji u Evropi, a jaz između ,,normalnog sveta” i nas svakoga dana je sve veći. Naš politički sistem je toliko propao da više nije u stanju da proizvede ni jedno dobro rešenje, zbog toga su naši građani veoma ugroženi i nije čudo što su Srbi najveći pesimisti u Evropi.

MONITOR: Upravo smo saznali da Indipendent tvrdi da je Mirjana Marković stigla na Zapad, u Francusku. Ako je tako, može li se očekivati njeno hapšenje?
DRAGIŠIĆ: Mirjana Marković je koliko ja znam politički azilant u Rusiji. Baš me zanima da li je neko od naših geopolitičkih genija postavio to pitanje ruskim zvaničnicima.

MONITOR: Komentarisali ste u srpskim medijima samoubilački napad na jednom od moskovskih aerodroma. Kako se boriti sa teroristima koji žrtvuju vlastiti život?
DRAGIŠIĆ: Nikako. Često se čuje da treba otkloniti uzroke terorizma, što je velika glupost. Terorizam postoji od kada i ljudsko društvo i niko ga neće iskoreniti. Dok među ljudskim grupama postoje razmirice, dok postoje jaki i slabi, dok postoje sukobi interesa i osećaj nepravde, dakle dok postoje ljudi, postojaće i terorizam. Bezbednosnim merama se mogu sprečiti mnogi teroristički akti, ali se terorizam kao društvena i politička pojava nikada neće iskoreniti. Treba se pripremiti na permanentnu borbu sa terorizmom i naučiti da se živi sa njim, jer će u vremenima koja dolaze terorističkih akata biti sve više.

Balkan je najugoženiji dio Evrope

MONITOR: Da li su nemiri u regionu već ozbiljno upozorenje na opasnost po bezbjednost ovog dijela Evrope kojeg još potresaju posljedice ratova, zločina, organizovanog kriminala i velikog socijalnog raslojavanja, uz neprevaziđen nacionalizam?
DRAGIŠIĆ: Balkan je bio i biće bezbednosno najugroženiji deo Evrope. Veliko siromaštvo, nerešeni politički problemi, slabe države i veliki uticaj spoljnjih sila i organizovanog kriminala, čini zapaljivu smesu koja uvek dovodi do požara. Posebno se pribojavam ljudi koji govore kratkim rečenicama i imaju efikasno rešenje za svaki problem, ovo je njihovo vreme i oni neće propustiti priliku da još jednom izmanipulišu narod i povedu ga u novi ciklus katastrofa. Najveću opasnost u regionu predstavljaju nesposobne, primitivne i korumpirane kvazielite koje nominalno zauzimaju državne položaje, dok se stvarna moć nalazi u rukama stranih sila i organizovanog kriminala, što je često isto. Jedino rešenje je u velikim narodnim pokretima koji imaju snagu da oteraju ološ. Međutim, to nije dovoljno jer nakon toga treba stvarati snažne institucije bez kojih nema istinske modernizacije, a za to su potrebne istinske intelektualne elite koje na Balkanu ne postoje. Labave diktature, koje su glavni balkanski politički oblik, predugo traju i kvare mentalitet ljudi. Odlike istinske elite su pamet i hrabrost, kod onih koji imaju predispozicije da postanu elita pamet se sporadično i pojavi, ali hrabrosti nema ni u tragovima. Verujem jedino u narod i njegovu žilavost i samo odatle može doći neko nepredviđeno rešenje. Od onih koji za sebe veruju da su elita nikada ništa dobro nije došlo, pa se ne treba mnogo nadati ni u budućnosti.

Nastasja RADOVIĆ

Komentari

INTERVJU

DRAGAN KOPRIVICA, IZVRŠNI DIREKTOR CDT: Dobro došli u crnogorsku partitokratiju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imamo tipičan primjer obrasca: jako zagovarate progresivne i demokratske vrijednosti i aktivnosti a istovremeno radite sve kako ne bi došlo do promjene sadašnjeg stanja i postojeće političke kulture

 

 

Anomalije koje su dovele do prijevremenih lokalnih izbora u Budvi, Andrijevici i, možda, Šavniku ukazuju na obrazac ponašanja i funkcionisanja političkih elita u Crnoj Gori, kaže nam Dragan Koprivica, izvršni direktor Centra za demokratsku tranziciju. “Funkcionisanje institucija kao da je svrha njihovog postojanja, omogućavanje i podsticanje partijskog preduzetništva, a ne javni interes, pravna država i razvoj zajednice zapravo jeste suština tog modela”

MONITOR: Može li se to promijeniti nakon vanrednih lokalnih izbora?

KOPRIVICA: U Budvi i Andrijevici nema puno ni političkih ni ideoloških razloga za krizu vlasti i vanredne izbore. Radi se samo o dodatnoj fragmentaciji izborne scene, novoj prekompoziciji i potrebi da se blokira rad opštine u nadi da će im novi izbori omogućiti bolju poziciju prilikom isisavanja državnih (opštinskih) resursa i njihovo prebacivanje u ruke moćnika. To je dio naše političke kulture koja se, iako svaki dan slušamo drugačije priče, neće brzo promijeniti. Problem je što građanke i građani još uvijek ne umiju da ovakvo ponašanje kazne na izborima. Oni se, nažalost, ili okreću apstinenciji ili, ako su mlađeg doba, odlaze iz zemlje.

To je savršen scenario za partitokratiju. Kad pogledamo razvoj političkih odnosa, ne bi bilo iznenađenje da se ove anomalije nastave i u drugim opštinama ili se brzo pojave i na državnom nivou.

MONITOR: Situacija u Šavniku je i za naša poimanja politike neobična. Postoji li, vama poznat, sličan primjer u izbornoj praksi?

KOPRIVICA: U svojoj praksi, a bavim se izborima skoro 25 godina, nijesam vidio sličan slučaj. Gotovo je teorijski nemoguće da se u jednom izbornom ciklusu, za izbore koji imaju 1.600 upisanih birača, dogodi sve ono što smo imali prilike da gledamo u Šavniku. Da smo taj slijed događaja pokušali smisliti, i u šali, vjerujem da nam ne bi pošlo za rukom da budemo toliko kreativni. Slijed događaja, ponašanje političkih subjekata, različitih državnih organa i izborni proces koji traje 19 mjeseci zaista nije lako smisliti. To je, nažalost, ono što ni teorijski nije moguće zamisliti jeste naša politička realnost.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

ANA LALIĆ-HEGEDIŠ, PREDSJEDNICA NEZAVISNOG DRUŠTVA NOVINARA VOJVODINE: Hajka će se završiti kada Vučić opozove svoje poslušnike

Objavljeno prije

na

Objavio:

Podrška međunarodnih organizacija i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka na Dinka Gruhonjića i mene završi

 

 

MONITOR: U vrijeme vanrednog stanja usled pandemije kovida, bili ste uhapšeni zbog izvještavanja o situaciji u zdravstvenim ustanovama u Novom Sadu. Sada ste ponovo na žestokom udaru, na društvenim mrežama i preko SMS poruka…Čini se kao da ste na nekom mogućem spisku „dežurnih krivaca“?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Srpskim vlastima je uvek potrebna lista “dežurnih krivaca” kojom se skreće pažnja građana sa nepočinstava, nepodopština i političkih marifetluka vladajuće koalicije. S obzirom da svojim izveštavanjem godinama ukazujem na sistemsku korupciju, nepotizam, partijsko iživljavanje nad građanima, koketiranje sa nacionalizmom, na bahatost, siledžijstvo … a uz to radim u nezavisnim medijima koje Vučić otvoreno naziva “stranoplaćeničkim i izdajničkim”, moje ime je podvučeno na svim njihovim spiskovima za obračun. Za mene ništa novo, jer prezime moje porodice se već devedesetih našlo na jednom takvom opskurnom spisku. Tada ga je sastavljao četnički vojvoda, haški osuđenik i Vučićev politički otac Vojisalav Šešelj, za potrebe proterivanja Hrvata iz Srema. Danas, njegov najbolji radikalski đak samo nastavlja Šešeljevu misiju i viziju, a to je hegemonističko društvo podeljeno na “srpske patriote” i “izdajnike” , “ustaše” i “strane plaćenike”. A zna se šta takvima treba da se dogodi …

MONITOR: Identifikovano je nekoliko  osoba od onih koji su vam prijetili, neki su uhapšeni -pa pušteni u kućni pritvor…Može li ovo što je do sada urađeno na očuvanju vaše bezbjednosti, da spriječi dalje napade? Ili je za to važnija javna podrška-kolega, strukovnih udruženja-ovdašnjih i međunarodnih, EU predstavnika i dijela javnosti, koju ste vi i vaš kolega Dinko Gruhonjić, dobili?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Koliko god su hapšenje osoba koje su nam pretile da će nam zaklati porodice, ubiti nas, silovati decu, lomiti kosti … za nas dobra vest, toliko istovremeno izazivaju potpuni kontraefekat u javnosti. Nakon svakog uhapšenog, salve nasilja i uvreda koje primamo se multiplikuju, jer značajan deo građana Srbije, koji se svakodnevno informišu isključivo preko režimskih medija, smatra da su ljudi koji nam prete neki novi srspki Obilići, a da smo Dinko i ja izdajnici koji zaslužuju da im se stane na kraj.

Podrška međunarodnih organizacija, ali i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka završi. A, završiće se onda kada Vučić opozove svoje trbuhozborce sa skupštinskih govornica, poslušnike, dodvorice i armiju botova koji su po njegovom nalogu i otpočeli ovaj pir nasilja i bezumlja.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

VESELIN RADULOVIĆ, ADVOKAT: Ogoljena borba za vlast

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministar policije nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda

 

 

MONITOR: Ministar policije Danilo Šaranović tužio je Vladu Upravnom sudu zbog postavljenja v.d šefa Uprave policije za koje tvrdi da je bilo nezakonito. Kako vidite tu tužbu i njenu sudbinu pred Upravnim sudom?

RADULOVIĆ: Postupak određivanja v.d. direktora Uprave policije je bio nezakonit, ali je u tom nezakonitom postupku vrlo aktivno učestvovao i ministar unutrašnjih poslova. Tužbu gospodina Šaranovića vidim kao reakciju strane koja je poražena u besprizornoj borbi za kontrolom tog značajnog dijela bezbjednosnog sektora. Međutim, ono što je bitno jeste da ministar nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda i zato očekujem da taj sud štiti interese zakonitosti, a ne partijske interese i neostvarene ambicije bilo kog člana Vlade.

MONITOR: Koliko su takve tužbe uobičajene?

RADULOVIĆ: Takve tužbe nijesu česte u praksi, ali dešavaju se slučajevi da tužbu podnese lice koje nema aktivnu legitimaciju. Obično takve tužbe podnose pravno neuka lica.

MONITOR: Kako vidite proces izbora vd šefa UP i šta je sve tokom tog izbora bilo nezakonito?

RADULOVIĆ: U procesu izbora v.d. direktora UP sve je bilo nezakonito. Na istoj sjednici kada je razriješen prethodni direktor policije Zoran Brđanin, Vlada je morala da odredi vršioca dužnosti na predlog ministra, kako je to propisano Zakonom o unutrašnjim poslovima.Umjesto toga, Vlada i ministar su ušli u nezakonite improvizacije, počev od raspisivanja tzv. internog oglasa, pa do poligrafskog testiranja na inicijativu ministra koje je sprovođeno proizvoljno i na način koji je izazvao brojne sumnje. Ni javnost, a ni kandidati, ne znaju ko je i na osnovu čega odredio na koje okolnosti kandidati treba da se ispitaju na poligrafu, gdje će se sprovodi ispitivanje, kojim redosljedom, da li će svima biti postavljena ista pitanja i sl. Na kraju smo došli do čak apsurdne situacije da su strožiji uslovi i komplikovanija procedura za izbor v.d. direktora, nego za izbor direktora u punom mandatu.

MONITOR: Sporni izbor odigrava se u vrijeme dok se vlasti kunu u IBAR, odnosno dobijanje Izvještaja o privremenim mjerilima za poglavlja 23, 24, koja se tiču upravo vladavne prava. Koliko je Crna Gora daleko od vladavine prava?

RADULOVIĆ: Ovaj izbor je samo jedan od primjera koji pokazuje da živimo u ambijentu u kome je sve podređeno partijskim i ličnim interesima i pokušajima da se preuzme ili sačuva kontrola nad što većim dijelom sistema. Političke partije i njihovi lideri otvoreno pokazuju da ih javni interes ne zanima. Politička scena u Crnoj Gori uglavnom je podijeljena na dva dijela, od kojih bi jedan dio prodao Crnu Goru bez razmišljanja, a drugi dio bi je poklonio drugom. Pri tome i jedni i drugi državu i njene resurse doživljavaju kao plijen i koriste ih u ličnom i partijskom interesu. Istovremeno, brojne insititucije koje treba da obezbijede poštovanje pravnog poretka su nedovoljno funkcionalne. Kad svemu tome dodamo nepodnošljivo neznanje i veoma često i loše namjere kod političara i javnih funkcionera, onda je jasno koliko smo blizu ili daleko od društva vladavine prava.

MONITOR: Gdje je u tom smislu pravosuđe, i koliko smo daleko od njegovog reformisanja?

RAULOVIĆ: Nažalost, pravosuđe još uvijek nije ušlo u proces ozbiljnih i istinskih reformi. Vesna Medenica je ukupno 17 godina rukovodila pravosuđem na jedan autokratski način koji je favorizovao nestručne kadrove bez integriteta, a istovremeno sputavao profesionalce. Tri godine nakon njene ostavke i dvije godine od kada je ona uhapšena, sistem koji je ona sa saradnicima u pravosuđu kreirala i dalje je skoro netaknut. Možda je najbolji primjer za to upravo postupak koji se vodi protiv nje, gdje je suđenje do sada 15 puta odloženo i to na način koji pokazuje da je određenim akterima postupka i dalje dozvoljeno da se sa pravosuđem i državom izruguju jednako kako su to zajedno sa g-đom Medenicim radili dok je ona pravosuđem i formalno upravljala. Mislim da će tako biti sve dok se u cjelokupnom pravosuđu ne sprovede neka vrsta vetinga ili lustracije koja će pravosuđe očistiti od kadrova koji su ga doveli u stanje u kome se nalazi i koji sada sprječavaju početak ozbiljne reforme u pravosuđu. U fokusu tog procesa, pored odgovornosti, trabalo bi da bude ispitivanje zakonitosti porijekla imovine tih lica.

MONITOR: Šta su vlasti nakon pada DPS-a propustile da urade na reformisanju pravosuđa?

RADULOVIĆ: Osim izbora Glavnog specijalnog tužioca, teško da se može govoriti o pozitivnim potezima koje su vlasti nakon pada DPS-a preduzele na reformi pravosuđa. Prije se stekao utisak da su svi koji su vršili vlast željeli da u pravosuđu imaju nekoga ko će njima biti ono što je Medenica bila DPS-u. Od kada je DPS izgubio vlast, aktuelna Vlada je treća po redu. Niti jedna od tih Vlada nije uradila gotovo ništa da državnom tužilaštvu i pravosuđu uopšte poboljša uslove rada. Pozitivne stvari u pravosuđu prethodnih godina desile su se isključivo iz dva razloga. Prvi je izbor g-dina Novovića za Glavnog specijalnog tužioca, a drugi je dokazni materijal koji je Crnoj Gori stigao od strane Europola. To je u krajnjem dovelo i do procesiuranja g-đe Medenice, pa je logično i prirodno da ona i njeni saradnici čine sve da ospore i opstruiraju aktivnosti GST-a i materijal Europola. Ipak, zabrinjavajuće je da GST i pravosuđe nemaju adekvatnu i dovoljnu podršku od onih koji, bar deklarativno, ne pripadaju sistemu čiji značajan dio je bila g-đa Medenica. Izgleda da vladavina prava ne ide u prilog ni mnogima od njih.

MONITOR: Dok se u vladi dešava sukob oko bezbjednosnog sektora, na lokalnom nivou dešavaju se turblencije. Kako vidite slučajeve Andrijevica i Šavnik iz pravnog ugla?

RADULOVIĆ: Uvođenje tzv. prinudne uprave u Andrijevici od strane Vlade bilo je opravdano. Međutim, odluka Vlade da uvede prinudnu upravu u opštini Šavnik je sporna, isto kao što je sporna i odluka Skupštine opštine Šavnik da skrati mandat koji je prestao još 2022. godine. Nakon toga, sporna je bila i odluka Vlade da “povuče” odluku i kasnije opet da je objavi. Skupštini opštine kojoj je mandat istekao ne može se skratiti mandat, niti se može raspuštiti Skupština opštine kojoj je mandat istekao. Odluke o raspuštanju ili skraćenju mandata mogu se donijeti samo dok mandat traje. Primjeri Andrijevice i Šavnika potvrđuju da Crna Gora nema funkcionalne institucije koje treba da obezbijede poštovanje zakona, odnosno u tim slučajevima održavanje sjednice Skupštine opštine i održavanje lokalnih izbora.

Mislim da je dobra odluka predsjednika Milatovića da ne raspiše izbore u opštini Šavnik jer izborni proces po ranijoj odluci o raspisivanju izbora je tamo u toku, odnosno nije okončan. Pravni izlaz iz takve situacije je u tome da institucije obezbijede da se okončaju već raspisani lokalni izbori jer je to obaveza države i njenih institucija. Nažalost, na djelu imamo ogoljenu borbu za vlast koja, u nedostatku funkcionalnih institucija, ima prednost u odnosu na pravni izlaz i poštovanje zakona.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo