Povežite se sa nama

OKO NAS

IZDVAJANJA ZA SPORT IZ OPŠTINSKIH KASA: Samo koliko se mora

Objavljeno prije

na

Sudeći prema onome što je nedavno saopštio v.d. direktora Uprave za sport i mlade Igor Vušurović, u većini crnogorskih opština sport je, kada se raspoređuju pare iz lokalnih budžeta, na margini. Iznosi koji se izdvaju za sportske klubove iz opštinskih kasa, često su ispod jednog procenta budžeta, a taj novaca ne raspodjeljuje se uvijek transparentno.

Veliki broj lokalnih uprava nema strategije razvoja sporta, ali ni odluke o kriterijumima, prema kojima se raspodjeluju sredstava sportskim organizacijama. Pored nedostatka legislative, tvrde u Upravi za sport, nedostaje i senzibiliteta da se nedostajuće nedoknadi, a neki sportovi se bez osnova favorizuju, odnosno, nerijetko se parama građana, pokriva nesposobnost menadžmenta klubova.

„Strategiju razvoja sporta nemaju u Andrijevici, Baru, Beranama, Cetinju, Danilovgradu, Kolašinu, Mojkovcu, Kotoru i Ulcinju. Taj dokument je u pripremi u lokalnim upravama Bijelog Polja i Pljevalja. Pravilnike o kriterijumima za finansiranje sportskih organizacija nemaju čak u pet opština”, tvrdi Vušurović.

Podatke Upravi nije dostavilo čak osam opština, pa ono što je saopštio v.d. direktora nije konačna poražavajuća slika odnosa lokalnih vlasti prema sportu.

Vušurović je primijetio da se većina novca data iz lokalnih budžeta za sport, odnosi na podršku fudbalskim klubovima. Prema riječima pravnika Uprave i bivšeg sportskog inspektora Branislava Ivanovića, ,,više potroši jedan fudbaler nižerazrednog kluba, koji se takmiči u prvoj ligi, na mjesečnom nivou, nego svi crnogorski atletičari na godišnjem nivou.” Ta praksa se prenosi i na lokalni nivo, tvrdi on.

Uz sve te problem, Uprava potencira i nedovoljno poštovanje zakona u sportskim klubovima, čak i krovnim sportskim savezima, ali i nedostatak adekvatnog inspekcijskog nadzora.

Analizom podataka o finansiranju lokalnog sporta u većini opština, stiče se utisak da vlasti samo otaljavaju posao i zadovoljavaju formu. Rijetke su opštine u kojima su za tu oblast u izvršnoj vlasti zaduženi oni koji se razumiju u sport i koji su agilni kada treba tražiti promjenu odnosa prema toj oblasti.

Iako još nemaju ni strategiju razvoja sporta za naredni period, a ni dokument s kriterijumima prema kojima sufinansiraju sportske subjekte, u Opštini Berane tvrde da su napravili određene pomake u odnosu na prethodnu vlast. Formiran je, ističu, Sekretarijat za sport, što je značajan korak ka uvođenju reda u toj oblasti.

,,Krenuli smo od nule, jer nijesmo zatekli nikakvu legislativu, na koju bismo mogli ‘nasloniti’ naše aktivnosti. Pravilnik o kriterijumima sufinasiranja je u završnoj fazi izrade, javna rasprava je u toku”, kazao je sekretar za sport Zoran Jojić.

Prema njegovim riječima oko 200.000 eura iz opštinske kase biće opredijeljeno za transfere sportskim klubovima. Pored toga, lokalna uprava će pomagati i razvoj školskog sporta. Priznaje, međutim, da bi dobro bilo kad bi se za sport moglo izdvajati mnogo više.

Da li zbog činjenice da je savjetnik za sport u pljevaljskoj Opštini bivši košarkaš Borjan Džogaz ili zbog drugačijeg odnosa izvršne vlasti prema sportskim klubovima, u tom gradu značajno je drugačije. Pljevljaci imaju sva podzakonska akta kojima se reguliše ta oblast, bazu podataka o sportskim klubovima, u toku je formiranje Savjeta za sport, ali i inspekcijski nadzor.

,,Ono što se u Pljevljima iz budžeta izdvaja za sport je sasvim dovoljno za finansiranje amaterskog sporta. Profesionalci nemaju pravo na novac iz opštinske kase. Zadovoljan sam, svakim danom unapređujemo tu oblast. Sve je to rezultiralo i činjenicom da Pljevlja imaju najuspješnije mlade selekcije u državi. Ponosni smo i na transparentan rad prilikom opredjeljivanja sredstava za sufinasiranje”, tvrdi Džogaz.

Njegov kolega u kotorskoj lokalnoj upravi, bivši vaterpolista Mirko Vičević, tvrdi da će nedostajuća legislativa, kada je riječ o sportu u toj opštini, biti uskoro donesena. Zbog mnogobrojnih i raznovrsnih sportskih klubova, kriterijume je, kaže on, vrlo teško donijeti. Iako tog dokumenta trenutno nema, Vičević tvrdi da je raspodjela novca za sport transparentna.

,,Direktno se za sufinansiranje sportskih klubova izdvaja oko 400. 000 eura. Naravno, još su brojna ulaganja, ali sve to, nije dovoljno i valjalo bi više. Mislim da bi dobar model bio da se zakonom definiše koji je to procenat koji bi bio obaveza opština da izdvajaju za sport ispod kojeg se ne bi smjelo”, predlaže on.

Danilovgrad je jedna od opština u kojoj nemaju niti strategiju razvoja sporta, ali ni pravilnik o kriterijumima prema kojima se sportskim klubovima opredjeljuje novac za sufinasiranje. Ratko Lakić, sekretar za društvene djelatnosti, ipak, kaže da nije nazadovoljan iznosima odvojenim za tu oblast. Iz njegovih riječi, međutim, jasno je da je najviše prošle godine uloženo za fudbalskog prvoligaša Iskru. Sve što je podrazumijevao ulazak tog kluba u Prvu crnogorsku ligu koštalo je danilovgradsku lokalnu upravu pola miliona eura. Za ostale sportske klubove izdvojeno je daleko manje.

,,Tačno je da nemamo pravilnik, no i to će uskoro biti riješeno. S obzirom da sam sekretar tek pola godine, ne mogu reći ništa o razlozima zbog kojih taj dokument nedostaje, ali mogu kazati da će uskoro sve bit u redu i u tom dijelu našeg odnosa prema sportu”, kazao je on.

Iako se trude da isprave greške svojih prethodnika na mnogim poljima, nova kolašinska vlast je pokazala da je ne krasi više senzibiliteta, kada je riječ o potrebi ulaganja u sport. Svega 17.000 eura, izdvojenih minule godine za sufinasiranje sportskih klubova, je premalo, bez obzira na opštepoznatu finansijsku krizu u tom gradu. Od tog iznosa, u startu je 5.000 izdvojeno za odlazak na Međunarodne opštinske sportske igre (MOSI), dok je 2.000 pripalo lokalnom Sportskom savezu, pa je tako za takmičarske aktivnosti svim klubovima ostalo da podijele svega 12.000 eura. Kolašinci su, na taj način, nastavili da drže neslavan rekord najnižih dotacija lokalnom sportu. Na stotine sportista i rekreativaca u toj varoši ne tješi mnogo činjenica da je taj iznos podijeljen transparentno i uz poštovanje postojećeg pravilnika.

,,Opštine bi, kad je riječ o podršci sportu, prije svega trebalo da vode računa o mlađim kategorijama, pa seniori neka budu prepušteni umješnosti menadžera klubova. Pored izdvajanja iz sve tanjih opštinskih budžeta, trebalo bi, možda, naći način za druge modele finansiranja”, smatraju u kolašinskom Košarkaškom klubu Gorštak.

Za prihvatanje sličnih predloga, predstavnici vlasti u većini opština, jasno je, treba, prije svega, da izmijene svoj odnos prema sportu, to jest da shvate važnost njegove popularizacije i omasovljenja. Takođe, i da prestanu da nebrigu o toj oblasti, pravdaju praznim opštinskim kasama, jer, kako su nedavno poručili iz Uprave za sport i mlade, ,,nijednu opštinu izdaci za sport nijesu doveli u postojeće dužničke krize”.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo