Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Kvazivizantija na obalama Budve

Objavljeno prije

na

Šef vladajuće partije u Budvi i predsjednik Skupštine ove turističke opštine Boro Lazović dobio je početkom avgusta građevinsku dozvolu za gradnju dva nebodera u centru grada, u ekskluzivnoj zoni pored mora i neposrednoj blizini Starog grada.

Dugogodišnji lider Demokratske partije socijalista postao je vlasnik više hiljada kvadrata u elitnoj zoni turističke metropole, zahvaljujući partijskom uticaju i funkcijama koje u lokalnoj upravi pokriva, jer je riječ uglavnom o zemljištu koje je bilo u vlasništvu Opštine.

Dozvola je izdata za takozvani hotelski kompleks popularnog naziva, Kondo hotel- Porto Budva, na ime dva brata, Lazović Bora i Jova i ruskog partnera, kompanije Alart Centar D.o.o. iz Budve čiji je osnivač Leonid Lesachiner.

Međutim, ime Porto koje asocira na luku, pristanište, more, Mediteran, nema dodirnih tačaka sa planiranim čudovišnim objektima, niti pridjev hotel ima sa namjenom, jer se radi o još jednom stambeno-poslovnom objektu sa stanovima i lokalima namijenjenim prodaji.

Investitorima je omogućena gradnja dva solitera, jednog od 22 i drugog sa 20 spratova, sa bruto razvijenom građevinskom površinom od nevjerovatnih 38.540 m2.

Vijest o Lazovićevoj investiciji neprijatno je iznenadila mnoge i potvrdila da ludilo betoniranja i uništavanja Budve ne posustaje.

Građevinska dozvola nije u skladu sa planom DUP Budva-Centar kojim su na Lazovićevoj parceli planirane kule od 10 spratova, odnosno P+9.

U odobrenju za gradnju Ministarstva održivog razvoja i turizma, koje potpisuje direktor Direktorata za građevinarstvo Danilo Gvozdenović, spratnost je dva i po puta veća u odnosu na dozvoljene parametre DUP-a, dok je izgrađena površina objekata povećana za više od 10.000 kvadrata.

Budvani su odmah izračunali osnovne preformanse Lazovićevih oblakodera koji će uskoro svojim neprihvatljivim gabaritima i ružnoćom trajno obilježiti ovaj turistički grad.

Prva kula za koju je Gvozdenović odredio spratnost po sopstvenom nahođenju gradiće se po formuli: 2G+P+Mz+18+TEH (tehnička etaža). Imaće visinu oko 80 metara a druga približno 70. Ako se tome dodaju dvije podzemne etaže, na lokaciji koja se inače zove Velja voda, nići će monstruozni objekat visine do 100 metara.

Šta to znači za poznate vizure budvanskog zaliva može se dočarati usporedbom sa zvonikom crkve Sv. Ivan u Starom gradu, izgrađenog 1867. godine u visini od 36 metara, koji dominira pejzažom turističke metropole.

Ukoliko se izgrade prema datim uslovima, kule Bora Lazovića nadvisiće stari zvonik. Biće to najviša građevina ne samo u Budvi, nego i u Crnoj Gori.

Idejni projekat Porto Budva uradio je biro Centroprojekt iz Beograda, koji ima filijalu u Podgorici. Kompjuterska animacija kula prikazuje arhitekturu sa motivima starog srpskog vizantinskog stila. Podsjeća istovremeno na srednjovjekovne bedeme Starog grada sa otvorima i puškarnicama ili na stare engleske tvrđave i zamkove.

Kako je projekat stigao iz Beograda arhitektu je, po svemu sudeći, inspirisalo čuveno Kapetan Mišino zdanje (1863), jedna od najpoznatijih građevina u Beogradu, u kojoj je smješten Beogradski univerzitet, zadužbina kapetana Miše Anastasijevića, jednog od najbogatijih Srba tog vremena.

Tako će jedan od bogatijih i moćnijih Crnogoraca ovog vremena sagraditi svoje tornjeve u Budvi, zarobljen u prošlom vremenu snova o moći, bogatstvu, Starom gradu i nedoživljenom gradskom životu.

Ideja da se u dvadeset prvom vijeku u turističkom centru gradi neboder, pa još u kvazi vizantijskom stilu, klasičnom gradnjom beton, cigla i crijep, sa kitnjastom fasadom i nevjerovatnim balkonima, može još samo u Budvi da prođe. U betoniranoj, devastiranoj Budvi, čije prirodne ljepote razvlače i uništavaju zločinci organizovanog građevinskog lobija, partijski prvaci, tajkuni i oligarsi sa svojim sumnjivo stečenim kapitalom.

Sjetimo se projekata za hotel Fjord u Kotoru i predloga investitora iz Irske.

Kotorska stručna javnost na čelu sa gradskom upravom odlučno je odbila ponuđeni idejni projekat hotela sa arhitekturom čardaka i kula sa Dalekog istoka u zalivu Boke.

O kakvoj se megalomanskoj građevini visokog funkcionera DPS-a radi govori podatak da ukupni obračunati iznos naknade za komunalno opremanje građevinskog zemljišta za Porto Budva iznosi 7.809.286 eura. Komunalije su obračunate po stopi od 256,30 eura za kvadrat, za objekte tipa kondo-hotel u ekskluzivnoj zoni gradnje.

U opštinskoj nadležnoj službi ističu da je shodno odluci lokalne uprave investitoru omogućeno da iznos od skoro osam miliona eura može platiti u tri godišnje rate, pri čemu je, tvrde, Lazović, odnosno Alart Centar, uplatio 20 odsto utvrđene obaveze na račun Opštine.

Zanimljivo je da je na većini katastarskih parcela koje čine urbanističku parcelu koja je u vlasništvu Lazovića, upisan teret pokrenutih postupaka za deeksproprijaciju bivših vlasnika zemljišta, koje je on uz pomoć odborničke glasačke mašine vladajuće koalicije DPS-SDP-LP, uspio da kupi po cijeni od 600 eura za kvadrat.

Opština je prodala zemlju lideru DPS-a uprkos činjenici da nije privedena namjeni i da su pokrenuti postupci za njen povraćaj pravim vlasnicima. Tako je čelnik DPS-a bez imalo zazora, uz pomoć odborničke većine u parlamentu, postao vlasnik na imanju svojih sugrađana. Tužbe su podnijele porodice Šuljak, Petelin, Vukčević, Petrović i Ivanović. Eventualnu nadoknadu štete oštećenim vlasnicima po okončanju postupka snosiće Opština, odnosno građani Budve. Tako će i Budvani na neki način dati svoj doprinos gradnji građevinskog DPS čuda, utvrđenja Porto Budva.

Nije objašnjeno kako je oko 3.474 kvadrata Opština prodala Lazovićima 2009. godine kao neizgrađeno građevinsko zemljište po povlašćenoj cijeni od 600 eura za kvadrat, direktnom pogodbom, bez javnog nadmetanja, kada je na većem dijelu lokacije izgrađen gradski parking. Postupak je ponovljen i ove godine u Skupštini Budve, na način koji podsjeća na scene iz komedija Branislava Nušića.

Kao predsjednik parlamenta Lazović je podnio zahtjev sam sebi da na dnevni red stavi Odluku o prenosu prava vlasništva parcele od preko 300 kvadrata sa Opštine na sebe, opet solo bez javnog nadmetanja, po cijeni od 620 eura za kvadrat.

Godina za godinu, kvadrat po kvadrat, skupilo se oko 7 hiljada zlata vrijednih, na obali turističke metropole. Vrijedilo je milovati i maziti glasače i simpatizere DPSDP-a, a bogami i priprijetiti tamo nekim tužiteljicama i sudijama preko brda da ne mogu po Budvi, u njegovoj parohiji, određivati šta će ko raditi nakon što u moru plaknu svoju zadnjicu.

Njegov i moto njegovih partijskih drugova da Budvu treba ostaviti Budvanima koji sami najbolje znaju šta im je činiti daje rezultate. Najpoznatiji turistički grad u zemlji ne uništavaju stranci, Rusi i ostali, nego Budvani iz predgrađa i okolnih sela, oni što se kunu u svoju neizmjernu ljubav prema staroj krasotici.

Ugroženi susjedi podnijeli tužbu

Objekti Porto Budva životno ugrožavaju neposredne komšije na zajedničkoj urbanističkoj parceli u okviru Bloka 10B. Riječ je o porodici Slovinić, starosjediocima koji su podnijeli tužbu Upravnom sudu protiv rješenja o izdavanju građevinske dozvole. Pravni zastupnik Slovinića Nikola Martinović potvrdio je za Monitor da je tužba podnijeta na okolnost da građevinska dozvola nije izdata u skladu sa Zakonom o planiranju i gradnji objekata i sa DUP-om Budva-centar u pogledu date spratnosti koja je drastično povećana i čitavog niza prekrajanja urbanističkih uslova važećeg plana. Problemi sa prenaglašenom izgradnjom na ovoj lokaciji u srcu Budve poznati su javnosti po incidentu koji se odigrao u sali SO kada je Goran Slovinić fizički napao obrađivača DUP-a, beogradskog planera Miodraga Ralevića.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

KRIMINAL U SLUŽBI DRŽAVE I OBRNUTO: Belivuk i Miljković – državni vojnici oba oka u glavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Veljko BelivukMarko Miljkovići njihova kriminalna grupa se pred Specijalnim sudom u Beogradu terete , za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje. Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana, koji je  kasnije likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu

 

 

Skidanje zabrane ulaska u Crnu Goru dvojici elitnih beogradskih kriminalaca 28. decembra 2020. godine je nedavno koštalo slobode dvojicu možda najvažnijih menadžera bivšeg režima Demokratske partije socijalista (DPS). Veljko BelivukMarko Miljković i njihova kriminalna grupa se suočavaju sa ozbiljnim optužbama pred Specijalnim sudom u Beogradu. Terete se, za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje.

Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana. Radulović je kasnije takođe likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu. Ova ubistva su dotični komentirali preko SKY aplikacije. Belivuk i Miljković su na ove okolnosti prvi put saslušani u Beogradu krajem 2021. godine od strane tadašnjeg Glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića i njegovog zamjenika Saše Čađenovića. Obojica su sada u pritvoru. I Belivuk i Miljković su negirali djela tvrdeći da tada nisu bili u Crnoj Gori jer su imali zabranu ulaska u zemlju.

Međutim, oni su godinama imali podršku osoba iz vrha dva bratska režima – vučićevskog i đukanovićevskog. Suđenje Belivuku i Miljkoviću za ubistvo bivšeg karate reprezentativca Vlastimira Miloševića (upucanog i “overenog u glavu” 30. januara 2017. u centru Beograda) je ogolilo zarobljenost srpskog pravosuđa i države. Maskirani ubica se lagodno ponašao ne obazirući se ni na svjedoke ni na ulični video-nadzor. Terenski operativci srbijanske policije su prikupili obilje dokaza među kojima i tri uzorka DNK Belivuka – jedan na vratima zgrade gdje je živio pokojni Milošević, drugi na vozilu korišćenom za bjekstvo (po policijskoj pretpostavci), dok je navodno treći uzorak nađen na tijelu ubijenog. Zahvaljujući kamerama policija je rekonstruirala rutu kojom su se kretali likvidatori dok je snimak  bio dovoljnog kvaliteta da se odradi i antropološko vještačenje. Policija je Belivuku i Miljkoviću oduzela mobilne telefone prilikom hapšenja pet dana nakon ubistva.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PREMIJER OBEĆAVA JOŠ VEĆE PLATE: EU da nam zavidi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U premijerovom obećanju o “mogućoj” plati većoj od EU prosjeka nema preciznijih rokova pa bi se moglo pokazati da smo mi, a ne Milojko Spajić nepopravljivi optimisti. Dok on to samo vješto koristi

 

Premijer Milojko Spajić ostaje nepopravljivi optimista. Ili je čovjek sa rijetko viđenim talentom da relativizuje činjenice. Uglavnom, umjesto ispunjenja prošlogodišnjih, predizbornih, obećanja dobili smo nova. Ljepša, bolja, veća. “Do vremena kad Crna Gora bude bila predložena za članicu Evropske unije, mogla bi da ima prosječnu zaradu veću od prosjeka EU”, prenijeli su mediji premijerovu izjavu datu pred Odborom za spoljne poslove Evropskog parlamenta.

Spajić je ovo rekao odgovarajući na pitanja evropskih poslanika. To mu, začudo, nije bilo “gubljenje vremena”. Dolazak u parlament u kome je izabran i gdje je dužan da, makar s vremena na vrijeme, podnosi račune – jeste. Ali, da se vratimo ljepšim temama: kako ćemo trošiti tih skoro 2.200 eura, koliko danas iznosi prosječna neto zarada u Evropskoj uniji? Čim ih zaradimo (uzajmimo) – mi ili država.

Jedni su na ove najave veselo trljali ruke, drugi zbunjeno slijegali ramenima, a traći pokušali racionalizovati premijerovo obećanje. Tražeći odgovor na pitanja kad i kako. I ko će to da plati. A ko da vrati (kredit).

Pomalo bajati podaci s kraja 2022. pokazuju da je prosječna zarada u privatnom sektoru bila za skoro 160 eura manja od prosječne (555 naspram 712 eura, koliko je tada iznosila prosječna neto zarada).  Pa kako smo onda dobacili do prosjeka?

Da je broj zaposlenih u javnom i privatnom sektoru jednak, a nije, to bi značilo da je zaposleni koji je platu primao iz državnog ili nekog od lokalnih budžeta, ili je zarađivao u nekom državnom (javnom) preduzeću, prije dvije godine, u prosjeku, primao zaradu za 300 eura veću od zaposlenog u privatnom sektoru. Pošto je odnos broja zaposlenih u javnom i privatnom sektoru ipak nešto drugačiji (više je zapošljenih u privatnim firmama), to znači da je razlika u zaradama jednih i drugih bila još veća. U korist tzv. budžetskih korisnika.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

AKO JE VESNA BRATIĆ IZABRANA U ZVANJE REDOVNE PROFESORICE UCG: Komisija po resavskom modelu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Izbor su pratile brojne primjedbe i sumnje na nepravilnosti. Bratićeva protivkandidatkinja Tanja Bakić tvrdi da Vijeće Filološkog niti Senat nisu sankcinisali Komisiju za pisanje izvještaja o kandidatima, iako su dva člana predala potpuno identične tekstove

 

Senat Univerziteta Crne Gore je 15. marta ove godine izabrao dr Vesnu  Bratić u akademsko zvanje redovne profesorica iz oblasti Anglistika – Anglofona književnost i civilizacija i Engleski jezik na Filološkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. Bratić je od kraja 2020. do kraja aprila 2022. bila ministarka prosvjete, nauke, kulture i sporta u 42. Vladi. Bratić nije bila jedina kandidatkinja, pored nje na konkursu za izbor u akademsko zvanje iz navedenih oblasti, koji je raspisan u junu prošle godine, prijavila se i dr Tanja Bakić.

Sam tok konkursa i izbor zanimljivi su zbog brojnih primjedbi i sumnje  na nepravilnosti koje su se dešavale tokom njegovog trajanja.

U septembru 2023. imenovana je Komisija za razmatranje konkursnog materijala i pisanje izvještaja u sastavu prof. dr Radojka Vukčevič sa Filološkog fakulteta u Beogradu, prof. dr Janko Andrijašević sa Filološkog fakulteta UCG i prof. dr Zoran Paunović sa Filološkog fakulteta u Beogradu. Nakon što je Andrijašević u oktobru iz zdravstvenih razloga odustao od rada u komisiji, za novog člana je imenovana prof. dr Vesna Lopičić sa Univerziteta u Nišu.

Krajem prošle godine u Biltenu UCG objavljeni su izvještaji o kandidatima članova Komisije. Sva tri člana Komisije pozitivno su ocijenili kandidatatkinju Bratić i dali preporuku da se Bratić izabere.

Prigovor na recenzije, u januaru ove godine, Vijeću Filozofskog fakulteta UCG, upućuje Tanja Bakić. Ona u njemu kao apsurd ocjenjuje da su dva člana komisije potpisala istovjetne recenzije. Dr Bakić tvrdi da su izvještaji prof. dr Zorana Paunovića i prof. dr Radojke Vukčević potpuno identični:  ,,Jedina razlika je u tome što je dr Paunović, redovni profesor Univerziteta u Beogradu, koji izvorno govori ekavicu, pokušao da ekavizira tekst profesorke Vukčević, izvorno napisan na ijekavici. Nažalost, u tome nije savim uspio, ostavivši znatan dio predatog teksta u ijekavici”, napisala je dr Bakić.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo