Povežite se sa nama

MONITORING

Pljačkaš koji je postao bos

Objavljeno prije

na

Darko Šarić bjegunac osumnjičen za šverc droge, dobio je i internet profil. To je svojevrsan dosije o Darku Šariću, njegovim saradnicima, kompanijama koje je kontrolisao i imovini koju posjeduje u Crnoj Gori i Srbiji, a da mu u potonjoj državi još nije oduzeta odlukom vlasti u Beogradu.

Obiman materijal o Darku Šariću je objavilo Nezavisno udruženje novinara Srbije (NUNS) na sajtu Reportingproject.net., koji se bavi proučavanjem organizovanog kriminala i korupcije u Evropi. Među dokumentima su kompanijski zapisi i bankovni transferi iz kojih se, prema saopštenju NUNS, ,,vidi kako su Šarić i njegovi saradnici investirali desetine miliona eura iz of-šor zona u Srbiju”. Na sajtu su dostupne ,,optužnice i presude koje pokazuju kriminalnu prošlost Šarića i njegovih saradnika”, zatim katastarski izvodi o nepokretnostima, kao i saopštenja srbijanskog Tužilaštava za organizovani kriminal.

U Šarićevom profilu navodi se da je on bio vođa moćne balkanske kriminalne organizacije koja je godina švercovala kokain iz Južne Amerike putem Balkana, Italije i Slovenije u zemlje Zapadne Evrope i pri tom zarađivao, kako policijski i sudski organi u Srbiji procjenjuju, milijardu eura godišnje. Pred Višim sudom u Beogradu Darko Šarić je optužen u aprilu za organizovanje kriminalne grupe za šverc kokaina iz Južne Amerike na područje Balkana i očekuje se da suđenje njemu i njegovoj grupi počne 20. septembra.

Novac je Darko Šarić prao investirajući u privatizaciju važnih hotela u Srbiji i kupujući kompanije od ljudi optuženih za organizovani kriminal koji su se uglavnom bavili švercom cigareta. Samo u jednom poslu, prodaji vodeće srpske distributerske kompanije Štampa sistem njemačkom medijskom koncernu WAZ, zaradio je 30 miliona eura.

U dosijeu se, uz pozivanje na sudske dokumente iz Beograda i Pljevalja, prenosi da je u maju 1991, sud u Pljevljima izrekao Darku Šariću jednogodišnju kaznu zatvora zbog pljačke. Dvije godine kasnije, Darko Šarić i prijatelj su optuženi da su upali u kuću u u Pljevljima i ukrali novac i nakit (53.000 njemačkih maraka, 9.000 švajcarskih franaka, 3.000 američkih dolara, zlatnu ogrlicu, narukvicu i prstenje). Godine 2000. sud u Pljevljima je oslobodio Šarića zbog manjka dokaza.

Sud u Pljevljima je u junu 1996, osudio Darka Šarića na četiri mjeseca zatvora zbog ilegalnog posjedovanja oružja, ugrožavanja javne bezbjednosti i nanošenja povrede. Ta presuda mu je u augustu 1998. smanjana na dva mjeseca, da bi u decembru 1998, sud konačno izrekao tromjesečnu kaznu zatvora.

U izvještaju se navodi se da Darko Šarić ima državljanstvo Crne Gore, Srbije i Slovačke, a da pored tih zemalja djeluje i u Italiji, Sloveniji, Argentini, Urugvaju, Kolumbiji, Brazilu, Sjedinjenim Američkim Državama i Češkoj Republici. Kao “,,igurno utočište” mu je navedena Crna Gora.

Šaric u svom posjedu ima nekoliko kompanija uključujući Solimba Z.M, osnovanu u Pragu 1998, koja je još aktivna, Matenko LLC, of-šor firmu registrovanu u američkoj saveznoj državi Delaver sa kojom je obavljao većinu novčanih transakcija u Srbiju, kao i još dvije kompanije registrovane u Delaveru, Financial Angels i Durability LLC. U Srbiji je registrovao konsultantsku kompaniju Municipium i Palić AD, koja je upravljala restoranima i hotelima koje je kupio.

U svom posjedu imao je niz hotela uključujući Patriju i Prezident u Subotici, Antavir Disco Club, Dunavska oaza, restoran u Novom Sadu, kao i udio u banci Vojvodine AD i kompaniju Štrumfovi, koja upravlja vrtićima u Srbiji.

U Crnoj Gori Darko Šarić je preko drugih ličnosti ili kompanija vlasnik 100 odsto Mat company, koja služi kao baza njegovog poslovanja u Crnoj Gori. Kompaniju je osnovao pod imenom Mat shop 2006. u Pljevljima Darkov brat Duško.

Vlasništvo je promijenjeno u Mateniko LLC na ime Jovice Lončara u decembru 2009. Kompanija je bila aktivna u poslovima transporta, nafte i građevinarstvu. Imala je različite ugovore sa Opštinom Pljevlje i Elektroprivredom Crne Gore. Nisu navedeni godišnji prihodi kompanije.

Šmid produkt, u kojoj je Darko Šarić preko drugih ličnosti ili kompanija vlasnik 100 odsto. Tu kompaniju za transport su osnovali 2002. brat i majka Darka Šarića, Duško i Ivanka. Nisu poznati godišnji prihodi ni te firme.

U Pobjedi AD, u kojoj je država Crna Gora većinski vlasnik, Darko Šarić je preko drugih ličnosti ili kompanija posjedovao 4,6 odsto akcija. Toliki udio je, naime, prema Listi akcionara od 16.03.2009, posjedovala Mat company i saradnici Jovica Lončar, Miro Mrdak i Goran Soković. Dio tih akcija je, u međuvremenu, prodat.

SUR Municipium, disko klub u rodnim Pljevljima, koji je osnovao Duško Šarić 2002, i u kome je preko drugih ličnosti ili kompanija Darko Šarić posjedovao 100 odsto vlasništvo. Ni tu nije bio poznat godišnji prihod.

Slično je bilo i u STR Dolce vita, butiku u Pljevljima koji je osnovala sestra Danijela Šarić 2002, kao i iste godine ustanovljenoj STZR Čarobnjak, pekari u tom gradu koju je osnovala majka Ivanka Šarić.

Prema ovom dokumentu NUNS, preko drugih ličnosti ili kompanija Duško Šarić posjeduje i fudbalski klub Rudar, čiji je predsjednik njegov brat Duško. FK Rudar je bio šampion Crne Gore u prvenstvu 2009/2010.

Navodi se i da, prema podacima u katastru Crne Gore od januara 2010, Darko Šarić u u Pljevljima posjeduje 716 kvadratnih metara (m2), a na Žabljaku 6.935 m2. Duško Šarić posjeduje u Pljevljima 837 m2 zemlje, a Ivanka Šarić u Zupci 1.238 m2.

Darko Šarić u u Srbiji ima dvije vile u Sremskoj Kamenici i dvije kuće i šest stanova u Beogradu. Značajan dio posjeda u Srbiji mu je nedavno oduzet. Prema izvještaju sa sajta, Šarićevi legalni prihodi godišnje iznose oko 85 miliona eura, dok ilegalni premašuju milijardu eura.

Prema profilu, najbliži Šarićevi saradnici su bili Goran Soković i Željko Vujanović koji su vodili grupu od 56 švercera kokaina ili osoba umiješanih u radnje koje je Specijalno tužilaštvo Srbije okvalifikovalo kao kriminalne i protivzakonite. Većina tih lica su u zatvorima po Srbiji, Sloveniji, Urugvaju. Za ostalima se traga.

Goran Soković (39) je zajedno sa Darko Šarić i Željkom Vujanovićem, okarakterisan kao jedan od organizatora grupe koja je švercovala kokain iz Južne Amerike u Zapadnu Evropu od 2008. do 15. oktobra 2009. Soković je optužen u aprilu 2010, a sada je u bjekstvu. U Beogradu su mu zaplijenjena tri stana.

Za Sokovićem su vlasti Srbije raspisale međunarodnu potjernicu. Početkom februara se Soković predao vlastima u Crnoj Gori, ali je ubrzo pušten, uz navođenje da iz Srbije nije dostavljen dokazni materijal.

Željko Vujanović, Debeli (32) je, takođe, optužen kao jedan od organizatora kokainske bande. Vujanović je optužen u april 2010. i trenutno je u zatvoru. U Srbiji mu je zaplijenjena imovina.

Dejana Šekularca (30) traži Interpol pod sumnjom da je kao član bande učestvovao u švercu više od dvije tone kokaina iz Južne Amerike. Prema medijima, Šekularac, blizak saradnik Darka Šarića, imao je zadatak da organizuje i kontroliše prevoz kokaina iz Latinske Amerike preko Luke Bar. Po potjernici srpskih vlasti je uhapšen u Podgorici 6. februara, ali je pušten i sada slobodno živi u Crnoj Gori

Isto važi za Borisa Labana (34), vlasnika Parking servisa u Beranima. Laban je, navodno, visokorangiran u Šarićevoj grupi. Do zaplijene kokaina u Urugvaju u oktobru 2009, nije dovođen u vezu sa drogom. U svom gradu poznat je kao ,,momak nezgodne naravi”. Prije tri godine je jedan sugrađanin optužio Labana za pokušaj ubistva, ali potom je povukao iskaz. Beranci pamte i da je pojeo saobraćajnu dozvolu kada je privreden u policijsku stanicu.

Draško Vuković (33), još jedan član kokainske švercerske bande, je prije aprilske optužnice u Beogradu, bio osuđen na dvije godine zatvora u Luksemburgu za krijumčarenje droge. Uspio je da pobjegne iz zatvora u Danskoj u kome je bio poslije hapšenja za trgovinu drogom. Taj profesor bez zaposljenja je, prema medijima, aktivno učestvovao kao dio Šarićeve grupe, u švercu narkotika po Zapadnoj Evropi. U februaru se dobrovoljno predao crnogorskoj policiji ali je ubrzo pušten.

Darko Tošić (40), član kokainske švercerske bande je prema aprilskoj optužnici prenosio informacije od vođa ka članovima koji su bili u Južnoj Americi. On je sada u bjekstvu.

Dragan Labudović, Gago, Labud (37), član bande švercera kokaina i optužen u Beogradu. Vlasnik je firme LD COM u Beranama. Sada je u zatvoru, a vlasti su mu zaplijenile stan u Beogradu.

Nebojša Jestrović (39) član grupe umiješane u pranje novca. Jestrović koji je rođen u Pljevljima, učestvovao je u najvažnijim investicijama Darka Šarića u srpsku privredu. Predvodio je, u ime kompanije Municipium S, konzorcijum koji je kupio Turističko hotelsku ustanovu Palić AD i hotele Prezident i Patrija u Subotica, kao i na aukcijama 2009. hotele Putnik i Vojvodina u Novom Sadu. Jestrović je, takođe, predsjednik upravog odbora privatizovane građevinske firme Adriacoop, čiji je vlasnik slovenačka kompanija Remex, kao što posjeduje SZR Tara. Jestrović se nedavno predao srpskoj policiji.

Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAMENOLOM VELJA GORANA U BARSKOM SELU MRKOJEVIĆI: Nova vlast, stari scenario

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mještani Velje Gorane muku muče da zaustave preduzeće Trojan d.o.o da u njihovom selu izgradi kamenolom i naruši njihovu životnu sredinu, Vlada tvrdi da je projekat dobrobit cijele zajednice

 

Protest očajnih mještana protiv moćnog investitora koji pokušava da naruši životnu sredinu njihovog kraja. Vlada nas ubjeđuje da je riječ o projektu od velike važnosti za Crnu Goru, dobrobiti za građane koji protestuju i da je sve po zakonu. Investitor mještanima obećava brda i planine samo da ga puste da radi. Organi bezbjednosti privode građane kako bi investitor mirno mogao da gradi. Poznat scenario. Navikli smo na slične priče tokom vlasti Demokratske partije socijalista (DPS) i njihovih partnera.

Međutim, ovdje nije riječ o prethodnoj vlasti, niti o nekom od ranijih slučajeva. Jedina veza između tih scenarija je što je ovdje investitoru odobrila koncesiju upravo Vlada Duška Markovića, sadašnjeg poslanika opozicionog DPS-a u Skupštini. Štaviše, koncesija je dodijeljena u tranzicionom periodu između parlamentarnih izbora i formiranja nove Vlade. Kasnije smo od aktuelnih ministara slušali da su mnoge sporne odluke donijete upravo u tom periodu.

Riječ o barskom selu Mrkojevići, odnosno zaseoku Velja Gorana gdje barsko preduzeće Trojan d.o.o  želi da eksploatiše kamen. Koncesiju je 8. oktobra 2020. godine potpisao tada odlazeći premijer Duško Marković, dok mu je urbanističko-tehničke uslove par mjeseci kasnije izdala Opština Bar, gdje vlast i dalje vrši Demokratska partija socijalista. Trojan d.o.o dobio je koncesiju na tenderu gdje je bio jedini prijavljeni. Zakonska procedura je ispoštovana, kao i ranije za male hidroelektrane.

Jedino što koči ostvarenje ove investicije trenutno su mještani Velje Gorane koji ne žele kamenolom blizu svojih domova. Dio mještana je privela policija jer su nedavno pokušali da blokiraju mašine investitora.

,,Tužno je da smo ponovo ostavljeni da se sami borimo protiv kamenoloma i da nam je ugrožena cijela lokalna zajednica, a da niko od nadležnih ne reaguje, već nam privode mještane koji su civilizovano i mirno izašli da čekaju komunalnu policiju i da brane prag svoje kuće od razaranja. Sramotno je da svi zatvaraju oči i gledaju političku ili neku drugu korist pred koncesijom koja je štetna po lokalnu zajednicu”, tako je to opisala stanovnica sela Edina Osmanović.

Priču je otvorio Građanski pokret URA, odakle je traženo da ministar kapitalnih investicija Mladen Bojanić učini sve što je u njegovoj nadležnosti da stopira projekat kamenoloma. U kritiku kamenoloma su se potom uključile opozicione partije koje trenutno vrše vlast u Baru. I predsjednik Opštine Bar Dušan Raičević obišao je Velju Goranu da podrži mještane ističući da nije znao da je tamo planiran kamenolom. Međutim, upravo je njegova uprava preduzeću Trajan d.o.o izdala urbanističko-tehničke uslove za izradu tehničke dokumentacije 2. decembra 2020. godine.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

VLADIN SVEŠTENIK U UO UNIVERZITETA: Vesna Bratić – dosljedno

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imenovanje sveštenika Nikole Marojevića za člana UO Univerziteta CG samo je nastavak dosljednog podgrijavanja podjela u javnosti od početka mandata trostruke ministarke, Vesne Bratić

 

Pored drame oko Vlade, glavna rasprava u javnosti vodi se oko Vladinog izbora paroha nikšićkog Nikole Marojevića za člana Upravnog odbora Univerziteta Crne Gore.

Partije i njima naklonjeni mediji izvještavaju o puču na državni univerzitet, koji je preko Vlade izvela Srpska pravoslavna crkva. Druga strana naglašava da komitama smeta paroh i sve što je srpsko.

Naslušali smo se proteklih dana o znamenitim katoličkim univerzitetima i svećenicima kojima crkvena odora nije smetala da budu dekani i rektori, o miješanju, ionako previše pristune crkve, u rad najznačajnije obrazovne institucije u državi, kao i argumenata o diskriminaciji sveštenika i njihovim građanskim pravima.

Na Univerzitetu su prekršili uobičajeni zavjet ćutanja kada se radi o stvarima koje se njih tiču, pa su neki zauzeli stav. Prva se oglasila profesorica Fakulteta političkih nauka Univerziteta Crne Gore Olivera Komar koja je na Tviteru napisala da u sekularnoj državi sveštenom licu nijedne vjerske zajednice nije mjesto u Upravnom odboru državnog univerziteta, posebno ne kao predstavniku Vlade. ,,U aktuelnim crnogorskim prilikama u kojima je uplitanje SPC-a u rukovođenje državom čak i javno priznato ovakav potez ne doprinosi smirivanju tenzija i jačanju Univerziteta kao autonomne institucije, a šalju poruku neravnopravnosti nastavnicima i studentima drugih vjerskih zajednica”.  Njen primjer je slijedilo još par profesora. Reagovali su čak i studenti: ,,Stava su da imenovanje paroha nikšićkog i šefa izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšićke Nikole Marojevića za člana UO UCG-a neće doprinijeti smirivanju tenzija i podjela”, saopštili su iz Studenskog parlamenta.

Ove sedmice Vijeće Pravnog fakulteta iznijelo je svoj stav da je ,,imenovanje paroha Srpske pravoslavne crkve ili vjerskog službenika bilo koje druge vjerske zajednice za člana UO UCG neprimjeren, a u aktuelnom društvenom trenutku i kontraproduktivan akt klerikalizacije jedinog državnog univerziteta u Crnoj Gori”. Pravni fakultet pozvao je Vladu da stavi van snage odluku o imenovanju Marojevića.

Da tema nije značajna samo na domaćem, već i međunarodnom nivou potvrdilo je saopštenje Ambasade SAD-a. ,,SAD su zabrinute zbog nedavnog imenovanja u Upravni odbor Univerziteta Crne Gore. Za napredak građanskog društva u Crnoj Gori, nezavisne institucije koje služe interesu javnosti, kao što je državni univerzitet, ne treba da budu pod neprimjerenim uticajem bilo koje religijske zajednice”, napisali su iz ove ambasade na Tviteru.

U biografiji Nikole Marojevića, dostupnoj na sajtu Matice srpske u Crnoj Gori, navodi se da je đakon Saborne crkve u Nikšiću, doktor bogoslovskih nauka i šef izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšičke. Jedan je od osmorice sveštenika koji su zajedno sa tadašnjim episkopom budimljansko-nikšićkim, a sadašnjim mitropolitom crnogorsko-primorskim Joanikijem, bili pritvoreni zbog učešća u, zbog epidemije zabranjenoj,  litiji u Nikšiću u maju 2020. povodom praznika Svetog Vasilija Ostroškog. Bio je i član političkog savjeta Nove srpske demokratije.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ULOGA MILA ĐUKANOVIĆA U PROPASTI PRIMORKE: Potpisao bankarske garancije još neosnovanoj firmi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu SDT u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije ali zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno 15 osoba

 

Pred kraj 2021. godine javnost je zapanjila sedmosatna drama i prijetnja Edina Begzića da će aktivirati eksploziv ispred poslovnice Nove ljubljanske banke (NLB) u Baru zbog tvrdnji da je banka ukrala novac radnicima nekadašnje Primorke DOO Bar, među kojima su bili i njegovi roditelji. Drama je okončana nakon što je Begzić u telefonskom razgovoru sa potpredsjednikom Vlade Dritanom Abazovićem iznio slučaj svojih roditelja i ostalih zaposlenih u nekadašnjoh barskoj firmi. Ispostavilo se da Begzić nije imao pravi eksploziv i oružje kojim je prijetio u ranije snimljenoj video poruci gdje je optužio „lopovsku banku da je uz pomoć države i njenih institucija (za vrijeme DPS-a) ukrala pare od poštenog i jadnog naroda i radnika firme Primorka iz Bara davne 2010. godine.“

Abazović je nakon tri dana, kao što je obećao Begziću, primio u svoj kabinet delegaciju bivših radnika i izjavio da su zahtjevi radnika „maksimalno opravdani i da imaju realne zahtjeve“. Obećao je i da će urgirati da tužilaštvo djeluje uz nadu da „neko novo Tužilaštvo neće čekati da zastari predmet i da će procesuirati sve one koji su učestvovali u očiglednim koruptivnim radnjama u slučaju privatizacije Primorke“.

Još u martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu Specijalnog državnog tužilaštva (SDT) u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Optuženi su vlasnik firme Krisma Nebojša Bošković, koji je privatizovao Primorku, bivši direktor NLB Črtomir Mesarič, Biljana Bošković, predsjednik odbora direktora Primorke Svetozar Marković, direktor Melgonia-Primorke Vinko Marović i direktor Krisma motorsa Milenko Marković. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije a zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno čak 15 osoba da su direktno oštetile budžet za 4 miliona i da su nezakonito prisvojile državnu imovinu vrijednu 15 miliona eura.

Mnogi optužuju Specijalno tužilaštvo da je tokom izviđaja i istrage pažljivo zaobišlo sve one koji su direktno povezani sa tadašnjim premijerom Milom Đukanovićem.

Još je 2014. godine opozicioni poslanik Mladen Bojanić (sadašnji ministar kapitalnih investicija) optužio  je Đukanovića u Skupštini da stoji iza davanja propalih državnih garancija sumnjivoj firmi sa Kipra, iza koje stoje sumnjive osobe od ranije poznate po uvođenju drugih firmi u stečaj.

Bojanić je pokazao dokumenta da je Melgonia-Primorka DOO Bar dobila bankarsku garanciju 1. aprila 2010. godine Vlade Crne Gore u iznosu od 4 miliona eura za ukupni kredit od 14,4 miliona eura koji je odobrila NLB Montenegro banka AD Podgorica. Garancija Vlade koja je iznosila 27,8 odsto ukupnog kredita odobrenog od NLB je bila naplativa na prvi poziv i bez prava protesta. Vlada nije obezbijedila nikakve kontragarancije od „investitora“ da zaštiti novac poreskih obveznika u slučaju nepovoljnog razvoja događaja.

Kako po riječima samog Đukanovića u Skupštini „preduzeće nije izmirivalo obaveze po kreditnom zaduženju, banka je 28. februara 2014, na osnovu izdate garancije, uputila Ministrastvu finansija zahtjev za plaćanje cjelokupnog iznosa garancije. Ministarstvo finansija je 31. marta 2014. izvršilo plaćanje cjelokupnog duga“. Rješenjem Privrednog suda u Podgorici 356/13 od 14. aprila 2014. je otvoren stečajni postupak i Đukanović je naglasio da „očekuje da ćemo imati jasniju sliku o realnosti ovog potraživanja u narednim fazama, nadajmo se, efikasne realizacije stečajnog postupka“.

Nakon naplate garancije Vlade, Melgonia-Primorka je ostala dužna državi i 573.000 eura poreza kao i svih 14,4 miliona kredita koji je trebao biti korišten za restrukturiranje ove nekad državne firme i ponovno pokretanje proizvodnje. Od 63 radnika njih 50 je odmah završilo na Birou za nezaposlene dok je 13 još neko vrijeme radilo na popisivanju imovine uzaludno se nadajući da će se naplatiti iz stečajne mase.

Najkontroverznije je to što je vlada Mila Đukanovića dala garancije za kredit firmi koja je osnovana tek 5 mjeseci kasnije. Bojanić je izjavio da firma nije bila registrovana u Privrednom sudu u doba davanja garancija i da „po Zakonu o privrednom društvu, član 70 – društvo stiče svojstvo pravnog lica danom registracije u Centralnom registru Privrednog suda. Je li Vlada bila vidovita pa je pet mjeseci prije nego što je ovo društvo steklo status pravnog lica odobrilo garanciju za njega u iznosu od 4 miliona“?  Bojanić je upozorio i da je po Zakonu o kontroli državne pomoći davalac državne pomoći dužan da prije dodjele državne pomoći podnose prijavu državnoj komisiji.

To nije bilo jedino plaćanje duga novcem građana. Istog dana kada je Vlada dala garancije za Melgoniu-Primorku date su i garancije za nekoliko drugih firmi –  Kombinat aluminijuma za 85 miliona, Željezaru u Nikšiću za 27 miliona, Brodogradilište u Bijeloj za 5.88 miliona, Željeznicu za 7 miliona… Ukupno 140 miliona eura od kojih je većina aktivirana i za koje niko nije odgovarao.

Melgonia-Primorku je osnovao Melgonia Holdings Limited iz Limasola sa Kipra 7. septembra 2009. godine kako pokazuje i Centralni registar privrednih subjekata čijim izvodom je tada uzaludno mahao i poslanik Bojanić u Skupštini pozivajući Đukanovića da saopšti ko su vlasnici firme. „Vi svakako znate jer ne mogu da vjerujem da ste odobrili 4 miliona garancija a da ne znate ko stoji iza toga“, rekao je Bojanić pitajući premijera koje su to reference vlasnika i program restruktuiranja koji su ubijedili Vladu da stane iza projekta.

Vlada je nakon dvije godine napravila aneks kojim se produžava ista garancija, sa S-Company DOO Tivat. Bojanić je ustvrdio da pomenute firme nema u centralnom registru Privrednog suda, i da nije jasno kakva je njena uloga između države, NLB Montenegro banke i Melgonie. „Nje nema, to je fantom firma“!

Đukanović je u Skupštini 2014. izjavio da je bila potrebna „pravovremena reakcija da se zaštiti ekonomski i nacionalni interes Crne Gore zbog eskalacije svjetske ekonomske krize kao i da su tada pored pomenutih date i garancije od 100 miliona za bankarski sektor dok je „za one koji su kršili zakone ove države nadležni državni organi time odgovorno bave“.

U odnosu na „mnoštvo detalja“ koje je Bojanić iznio „ne vjerujem da ni vi sami ne očekujete da bi vam to mogao odgovoriti predsjednik Vlade“. Na optužbe i dokumenta o garancijama firmi koja je tek trebala biti osnovana, Đukanović je rekao da „nema govora o tome da je Vlada unaprijed nekom nepoznatom privrednom subjektu dala garanciju 5 mjeseci prije nego što je formiran. Vlada se bavila problemom Primorke, to je vrlo jasno, nikakve Melgonie, problemom Primorke koji traje već 10 godina, prije svega socijalnim problemom Primorke. Neke poslovne poteze vrijeme potvrdi a neke ne“.

Na kraju će se ispostaviti  da je novac koji je bio garant da se riješe socijalni problemi radnika i koji je trebao biti isplaćen njima završio negdje drugo.

Primorka je otkupljena za 1,6 miliona eura (51 odsto akcija) od tadašnjeg Atlas fonda  Duška Kneževića i naknadno je dobila 14,4 miliona kredita od NLB Montenegro banke.

Jedan od optuženih u procesu (koji je zaobišao ljude iz Vlade) Nebojša Bošković je na sudu izjavio da je on jedini izgubio novac u slučaju Primorka i da ga je to koštalo 1.6 miliona njegove kiparske firme. Rekao je da nije kriv i da je SDT uradio smišljeni i tendeciozni nalaz i da „od 14,4 miliona eura dobijenih kredita za pokretanje proizvodnje Primorke, na račun je ‘leglo’ svega 223.000 eura. Novac od kredita je dolazio na račun banke i odatle je dalje usmjeravan po nalogu Vlade Crne Gore, a bez naših naloga. Nismo mogli plaćati ni jednog eura nikome, a da to ne odobri banka i Vlada“. On je optužio Duška Kneževića da je njegova ekipa sakrila ranije dugove i povjerioce a da je država stajala iza čitavog projekta. To je potvrdio i drugooptuženi Mesarič izjavom da je garancije za kredite odobrila Vlada i da njegova banka ne bi odobravala zajam da ona nije stala iza projekta.

Đukanović je  2014.  sumirao priču oko Primorke u parlamentu: „Ono što je važno je da je ova garancija izdata u skladu sa zakonskom procedurom… Ko je vlasnik Melgonia-Primorka, vjerujte mi, to mi uopšte nije važno, to mi ime ne znači ništa kao ni mnoga druga imena… ovdje nije bilo nikakvih zakulisnih radnji, nikakvih posebnih privatnih interesa, nekakvog prelivanja novca poreskih obveznika u privatni džep, ništa od toga nije bilo po mome saznanju“.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo