Povežite se sa nama

MONITORING

Pljačkaš koji je postao bos

Objavljeno prije

na

Darko Šarić bjegunac osumnjičen za šverc droge, dobio je i internet profil. To je svojevrsan dosije o Darku Šariću, njegovim saradnicima, kompanijama koje je kontrolisao i imovini koju posjeduje u Crnoj Gori i Srbiji, a da mu u potonjoj državi još nije oduzeta odlukom vlasti u Beogradu.

Obiman materijal o Darku Šariću je objavilo Nezavisno udruženje novinara Srbije (NUNS) na sajtu Reportingproject.net., koji se bavi proučavanjem organizovanog kriminala i korupcije u Evropi. Među dokumentima su kompanijski zapisi i bankovni transferi iz kojih se, prema saopštenju NUNS, ,,vidi kako su Šarić i njegovi saradnici investirali desetine miliona eura iz of-šor zona u Srbiju”. Na sajtu su dostupne ,,optužnice i presude koje pokazuju kriminalnu prošlost Šarića i njegovih saradnika”, zatim katastarski izvodi o nepokretnostima, kao i saopštenja srbijanskog Tužilaštava za organizovani kriminal.

U Šarićevom profilu navodi se da je on bio vođa moćne balkanske kriminalne organizacije koja je godina švercovala kokain iz Južne Amerike putem Balkana, Italije i Slovenije u zemlje Zapadne Evrope i pri tom zarađivao, kako policijski i sudski organi u Srbiji procjenjuju, milijardu eura godišnje. Pred Višim sudom u Beogradu Darko Šarić je optužen u aprilu za organizovanje kriminalne grupe za šverc kokaina iz Južne Amerike na područje Balkana i očekuje se da suđenje njemu i njegovoj grupi počne 20. septembra.

Novac je Darko Šarić prao investirajući u privatizaciju važnih hotela u Srbiji i kupujući kompanije od ljudi optuženih za organizovani kriminal koji su se uglavnom bavili švercom cigareta. Samo u jednom poslu, prodaji vodeće srpske distributerske kompanije Štampa sistem njemačkom medijskom koncernu WAZ, zaradio je 30 miliona eura.

U dosijeu se, uz pozivanje na sudske dokumente iz Beograda i Pljevalja, prenosi da je u maju 1991, sud u Pljevljima izrekao Darku Šariću jednogodišnju kaznu zatvora zbog pljačke. Dvije godine kasnije, Darko Šarić i prijatelj su optuženi da su upali u kuću u u Pljevljima i ukrali novac i nakit (53.000 njemačkih maraka, 9.000 švajcarskih franaka, 3.000 američkih dolara, zlatnu ogrlicu, narukvicu i prstenje). Godine 2000. sud u Pljevljima je oslobodio Šarića zbog manjka dokaza.

Sud u Pljevljima je u junu 1996, osudio Darka Šarića na četiri mjeseca zatvora zbog ilegalnog posjedovanja oružja, ugrožavanja javne bezbjednosti i nanošenja povrede. Ta presuda mu je u augustu 1998. smanjana na dva mjeseca, da bi u decembru 1998, sud konačno izrekao tromjesečnu kaznu zatvora.

U izvještaju se navodi se da Darko Šarić ima državljanstvo Crne Gore, Srbije i Slovačke, a da pored tih zemalja djeluje i u Italiji, Sloveniji, Argentini, Urugvaju, Kolumbiji, Brazilu, Sjedinjenim Američkim Državama i Češkoj Republici. Kao “,,igurno utočište” mu je navedena Crna Gora.

Šaric u svom posjedu ima nekoliko kompanija uključujući Solimba Z.M, osnovanu u Pragu 1998, koja je još aktivna, Matenko LLC, of-šor firmu registrovanu u američkoj saveznoj državi Delaver sa kojom je obavljao većinu novčanih transakcija u Srbiju, kao i još dvije kompanije registrovane u Delaveru, Financial Angels i Durability LLC. U Srbiji je registrovao konsultantsku kompaniju Municipium i Palić AD, koja je upravljala restoranima i hotelima koje je kupio.

U svom posjedu imao je niz hotela uključujući Patriju i Prezident u Subotici, Antavir Disco Club, Dunavska oaza, restoran u Novom Sadu, kao i udio u banci Vojvodine AD i kompaniju Štrumfovi, koja upravlja vrtićima u Srbiji.

U Crnoj Gori Darko Šarić je preko drugih ličnosti ili kompanija vlasnik 100 odsto Mat company, koja služi kao baza njegovog poslovanja u Crnoj Gori. Kompaniju je osnovao pod imenom Mat shop 2006. u Pljevljima Darkov brat Duško.

Vlasništvo je promijenjeno u Mateniko LLC na ime Jovice Lončara u decembru 2009. Kompanija je bila aktivna u poslovima transporta, nafte i građevinarstvu. Imala je različite ugovore sa Opštinom Pljevlje i Elektroprivredom Crne Gore. Nisu navedeni godišnji prihodi kompanije.

Šmid produkt, u kojoj je Darko Šarić preko drugih ličnosti ili kompanija vlasnik 100 odsto. Tu kompaniju za transport su osnovali 2002. brat i majka Darka Šarića, Duško i Ivanka. Nisu poznati godišnji prihodi ni te firme.

U Pobjedi AD, u kojoj je država Crna Gora većinski vlasnik, Darko Šarić je preko drugih ličnosti ili kompanija posjedovao 4,6 odsto akcija. Toliki udio je, naime, prema Listi akcionara od 16.03.2009, posjedovala Mat company i saradnici Jovica Lončar, Miro Mrdak i Goran Soković. Dio tih akcija je, u međuvremenu, prodat.

SUR Municipium, disko klub u rodnim Pljevljima, koji je osnovao Duško Šarić 2002, i u kome je preko drugih ličnosti ili kompanija Darko Šarić posjedovao 100 odsto vlasništvo. Ni tu nije bio poznat godišnji prihod.

Slično je bilo i u STR Dolce vita, butiku u Pljevljima koji je osnovala sestra Danijela Šarić 2002, kao i iste godine ustanovljenoj STZR Čarobnjak, pekari u tom gradu koju je osnovala majka Ivanka Šarić.

Prema ovom dokumentu NUNS, preko drugih ličnosti ili kompanija Duško Šarić posjeduje i fudbalski klub Rudar, čiji je predsjednik njegov brat Duško. FK Rudar je bio šampion Crne Gore u prvenstvu 2009/2010.

Navodi se i da, prema podacima u katastru Crne Gore od januara 2010, Darko Šarić u u Pljevljima posjeduje 716 kvadratnih metara (m2), a na Žabljaku 6.935 m2. Duško Šarić posjeduje u Pljevljima 837 m2 zemlje, a Ivanka Šarić u Zupci 1.238 m2.

Darko Šarić u u Srbiji ima dvije vile u Sremskoj Kamenici i dvije kuće i šest stanova u Beogradu. Značajan dio posjeda u Srbiji mu je nedavno oduzet. Prema izvještaju sa sajta, Šarićevi legalni prihodi godišnje iznose oko 85 miliona eura, dok ilegalni premašuju milijardu eura.

Prema profilu, najbliži Šarićevi saradnici su bili Goran Soković i Željko Vujanović koji su vodili grupu od 56 švercera kokaina ili osoba umiješanih u radnje koje je Specijalno tužilaštvo Srbije okvalifikovalo kao kriminalne i protivzakonite. Većina tih lica su u zatvorima po Srbiji, Sloveniji, Urugvaju. Za ostalima se traga.

Goran Soković (39) je zajedno sa Darko Šarić i Željkom Vujanovićem, okarakterisan kao jedan od organizatora grupe koja je švercovala kokain iz Južne Amerike u Zapadnu Evropu od 2008. do 15. oktobra 2009. Soković je optužen u aprilu 2010, a sada je u bjekstvu. U Beogradu su mu zaplijenjena tri stana.

Za Sokovićem su vlasti Srbije raspisale međunarodnu potjernicu. Početkom februara se Soković predao vlastima u Crnoj Gori, ali je ubrzo pušten, uz navođenje da iz Srbije nije dostavljen dokazni materijal.

Željko Vujanović, Debeli (32) je, takođe, optužen kao jedan od organizatora kokainske bande. Vujanović je optužen u april 2010. i trenutno je u zatvoru. U Srbiji mu je zaplijenjena imovina.

Dejana Šekularca (30) traži Interpol pod sumnjom da je kao član bande učestvovao u švercu više od dvije tone kokaina iz Južne Amerike. Prema medijima, Šekularac, blizak saradnik Darka Šarića, imao je zadatak da organizuje i kontroliše prevoz kokaina iz Latinske Amerike preko Luke Bar. Po potjernici srpskih vlasti je uhapšen u Podgorici 6. februara, ali je pušten i sada slobodno živi u Crnoj Gori

Isto važi za Borisa Labana (34), vlasnika Parking servisa u Beranima. Laban je, navodno, visokorangiran u Šarićevoj grupi. Do zaplijene kokaina u Urugvaju u oktobru 2009, nije dovođen u vezu sa drogom. U svom gradu poznat je kao ,,momak nezgodne naravi”. Prije tri godine je jedan sugrađanin optužio Labana za pokušaj ubistva, ali potom je povukao iskaz. Beranci pamte i da je pojeo saobraćajnu dozvolu kada je privreden u policijsku stanicu.

Draško Vuković (33), još jedan član kokainske švercerske bande, je prije aprilske optužnice u Beogradu, bio osuđen na dvije godine zatvora u Luksemburgu za krijumčarenje droge. Uspio je da pobjegne iz zatvora u Danskoj u kome je bio poslije hapšenja za trgovinu drogom. Taj profesor bez zaposljenja je, prema medijima, aktivno učestvovao kao dio Šarićeve grupe, u švercu narkotika po Zapadnoj Evropi. U februaru se dobrovoljno predao crnogorskoj policiji ali je ubrzo pušten.

Darko Tošić (40), član kokainske švercerske bande je prema aprilskoj optužnici prenosio informacije od vođa ka članovima koji su bili u Južnoj Americi. On je sada u bjekstvu.

Dragan Labudović, Gago, Labud (37), član bande švercera kokaina i optužen u Beogradu. Vlasnik je firme LD COM u Beranama. Sada je u zatvoru, a vlasti su mu zaplijenile stan u Beogradu.

Nebojša Jestrović (39) član grupe umiješane u pranje novca. Jestrović koji je rođen u Pljevljima, učestvovao je u najvažnijim investicijama Darka Šarića u srpsku privredu. Predvodio je, u ime kompanije Municipium S, konzorcijum koji je kupio Turističko hotelsku ustanovu Palić AD i hotele Prezident i Patrija u Subotica, kao i na aukcijama 2009. hotele Putnik i Vojvodina u Novom Sadu. Jestrović je, takođe, predsjednik upravog odbora privatizovane građevinske firme Adriacoop, čiji je vlasnik slovenačka kompanija Remex, kao što posjeduje SZR Tara. Jestrović se nedavno predao srpskoj policiji.

Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ĐUKANOVIĆ PREDLOŽIO ŽUGIĆA ZA TREĆI MANDAT GUVERNERA: Da je vječan

Objavljeno prije

na

Objavio:

Đukanovićev cilj nastavka kontrole bankarskog sektora je jasan, nepoznanica je da li će se u parlamentu sastaviti većina spremna da mu pomogne da taj cilj i ostvari.  Po cijenu još jednog moćnika u trećem mandatu

 

,,Dr Radoje Žugić, ministar finansija, na sjednici od 25. februara 2015, informisao je Vladu, da u ovom trenutku nije moguće obezbjediti ponudu koja će sadržati povoljnije uslove kreditiranja poljoprivrede u odnosu na ponudu Abu Dabi fonda za razvoj”, navodi se u dokumentu, koji Monitor prvi put objavljuje, a koji je Vlada uputila Investiciono razvojnom fondu (IRF) u martu 2015. Tu se citira i Žugićev stav o usaglašenom mišljenju dva ministarstva i IRF-a u vezi sa dva najozbiljnija  pitanja koja se tiču ovog ugovora – troškova valutnog rizika i rizika odobrenja, odnosno procedure kreditnog rizika.

Strah je, pokazalo se, bio  opravdan, pa je nakon četiri godine, u aprilu 2019, Specijalno državno tužilaštvo (SDT) pokrenulo izviđaj koji se odnosi na radnje prilikom raspodjele i trošenja 23 miliona dolara kredita iz ovog fonda. Prethodni ministar poljoprivrede Aleksandar Stijović je po dolasku na čelo tog resora dokumentovao da je novac u državu ušao mimo računa državnog trezora, i da u dokumentaciji nema garancije od 50 miliona koju  je država dala za taj kredit, u okviru Zakona o budžetu za 2015. godinu.

Javnost je tada saznala da je novac išao preko posebnog računa koji je nazvan ,,specijalnim” i koji je u Prvoj banci otvorio tadašnji ministar poljoiprivrede i aktuelni poslanik DPS-a Petar Ivanović. Skupština je na  zahtjev SDT-a Ivanoviću ukinula poslanički imunitet. U sklopu istrage saslušani su i bivši direktor fonda Zoran Vukčević, nekadašnji ministar poljoprivrede u prelaznoj Vladi 2016. godine i aktuleni državni sekretar u tom resoru Budimir Mugoša i procjenitelj Milan Adžić. Na saslušanju u SDT-u bili su i korisnici Abu Dabi kredita, među kojima i vlasnik kompanije Vektra Dragan Brković. Jedini koji nije saslušan je Žugić.

Specijalno tužilaštvo je tokom 2018. ispitivalo minuli rad guvernera CBCG povodom prijave o zloupotrebama novca za udruženja penzionera i naplaćivanja članarina u periodu od 2004. do 2010. kada je bio direktor Fonda PIO. Dok je bio na ovoj poziciji državni fond je učestvovao u transakcijama kojim je Prva banka, familije Đukanović, vraćala kredit Vladi Crne Gore. Ocjena da su transakcije između Prve banke u Vlade sumnjive bile su povod za sukob tadašnjeg guvernera CBCG Ljubiše Krgovića sa Milom Đukanovićem i njegovom DPS većinom. Ubrzo je spremljen novi Zakon o CBCG, Krgović je smijenjen, a zamijenio ga je Žugić.

On je prije toga ispekao zanat kao predsjednik Upravnog odbora Prve banke, i 2008. godine pomogao da se od Ministarstva finansija dobije zajam od 44 miliona evra za spas banke, nakon godina nezakonitih i neregularnih finansijskih aranžmana koji su obilježili njeno poslovanje od kada je Aco Đukanović postao njen najveći akcionar (vlasnik).

I tada je je reagovalo tužilaštvo pa je 2012. vođena  istraga protiv Žugića i ministra finansija Igora Lukšića zbog zloupotrebe ovlašćenja u vezi sa slučajem Prve banke. Kao i u ostalim slučajevima koji se tiču Đukanovića i njegove najbliže okoline, sve prijave su odbačene. Ili arhivirane, pod šifrom „istraga je u toku“.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NE NAZIRE SE KRAJ POLITIČKE KRIZE: Država na pauzi  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kako će se razriješiti duboka politička kriza u kojoj se nalazi zemlja, niko ne zna. Institucije su ili u blokadi, ili na pauzi. Jedino predano rade političke partije, u susret lokalnim izborima 23. oktobra

 

Nakon burne prethodne sedmice, u kojoj se, makar u medijima, masovno razrješavalo s funkcija i tumačio Ustav – zatišje. I parlament, pred kojim je u narednom periodu glasanje o nekoliko inicijativa, od one za razrešenje predsjednika države, preko „zaboravljene“ inicijative za razrešenje predsjednice Skupštine, do zahtjeva Đukanovića za skraćenje mandata Skupštini – pauzira.

Predsjednica Skupštine Danijela Đurović rekla je da će se sjednica, na čijem je dnevnom redu njeno razrješenje, nastaviti nakon što to zatraže poslanici koji su tražili pauzu, i podsjetila da je potpredsjednica  Skupštine Branka Bošnjak dala pauzu na zahtjev Poslaničkog kluba Demokratskog fronta. Pauza, kako su izračunali neki od poslanika, traje duže od 624 sata.

Istovremeno, predsjednica Đurović je za kraj sedmice, petak 30. septembar,  zakazala vanrednu sjednicu na kojoj bi trebalo da se glasa o Đukanovićevom predlogu za skraćenje mandata Skupštini. Ukoliko bi taj predlog prošao, raspisali bi se vanredni parlamentarni izbori. Malo je vjerovatno, procjenjuju mediji i analitičari, da će u petak, kada ovaj broj Monitora bude na trafikama, parlament imati većinu za raspravu i glasanje o skraćenju mandata Skupštini, na zahtjev predsjednika države. Prema nezvaničnim informacijama, avgustovski pobjednici u parlamentu neće podržati dnevni red sjednice koju je inicirao predsjednik države.

Đukanović je 23. septembra predložio skraćenje mandata sadašnjeg skupštinskog saziva, nakon što je odbio predlog avgustovskih pobjednika da bude formirana nova vlada na čelu sa Miodragom Lekićem. „Glasaćemo i protiv dnevnog reda i protiv skraćenja mandata ako bude usvojen”, saopštile su Demokrate i ocijenile da bi ukoliko bi neko iz „stare nove većine” odlučio da glasa suprotno, potvrdio da je  u „dilu sa DPS i  Đukanovićem”.

Tim povodom oglasio se i premijer tehničke vlade Dritan Abazović, tokom  višednevne posjete SAD, u koju je pošao neposredno pred posljednji rok da se Đukanoviću dostavi ponuda o novoj vladi, nakon čega su potpisi URA na dogovor avgustovskih pobjednika stavljeni sa zakašnjenjem.

Za Glas Amerike Abazović je kazao da „misli da bi trebalo da u Skupštini izglasamo inicijativu o razrešenju predsjednika Mila Đukanovića, jer se time šalje važna politička poruka, a pitanje je za pravnike da li to može da se operacionalizuje zbog situacije sa Ustavnim sudom”.  Abazović je dodao da bi, i u slučaju da ne dođe do deblokade Ustavnog suda, koji je neophodan u proceduri razrešenja predsjednika, to bila „važna politička poruka”.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ZAŠTO ODLAZE STRANI INVESTITORI: Neispunjena obećanja DPS vlasti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da li je strah od nove vlasti i najave poslovanja i ulaganja uz poštovanje zakona, bez prečica, razlog što ranije ugovorene investicije neće biti realizovane? Ili su problem neispunjena obećanja DPS ministara koji su, pretpostavlja se, obećavali razne povlastice koje nisu bile u skladu sa važećim zakonskim propisima ili planskom dokumentacijom

 

Nakon promjene vlasti u Crnoj Gori u avgustu 2020., pojedini strani investitori odustaju od ranije ugovorenih projekata i značajnih investicionih ulaganja na području Crnogorskog primorja.

Prvi je to učinio zakupac elitnog turističkog kompleksa Sveti Stefan-Miločer, kompanija Adriatic properties i njen vlasnik, grčki biznismen Petros Statis. On je krajem maja 2021. godine objelodanio kako će hotelski operater Aman Resorts zatvoriti hotele Sveti Stefan i Miločer i pokrenuti arbitražni postupak pred sudom u Londonu protiv države Crne Gore, sa odštetnim zahtjevom od 100 miliona eura. Odlučili su se na takav korak zbog odluke lokalne zajednice da ukloni barijere u vidu gvozdenih ograda i kapija na prilazu maloj, Kraljičinoj plaži. Zahtjevi mještana da se oslobode prilazi plažama doveli su Aman u situaciju da ne može svojim gostima da obezbijedi mir i privatnost.

Arbitražom prijeti i drugi investitor, Konzorcijum kompanija Nortstar d.o.o iz Podgorice i of-šor kompanije Eqest Capital Ltd, registrovane na britanskom ostrvu Jersey, koji je planirao gradnju turističkog kompleksa na hercegnovskoj rivijeri, pod nazivom Montrose.

Početkom septembra ove godine Ministarstvu finansija stigao je dopis kompanije Nortstar o raskidu ugovora o zakupu zemljišta, lokacije na kojoj je planirana izgradnja više hotela, naselja sa luksuznim vilama, apartmanima, pristaništima, marinama i mnogobrojnim pratećim objektima. Vrijednost investicije procjenjivana je na 250 miliona eura.

Realizacija oba navedena projekta umnogome je zavisila od dobrih relacija investitora sa istaknutim političarima iz redova DPS-a, sa ministrima ključnih resora koji su, pretpostavlja se, obećavali razne povlastice koje nisu bile u skladu sa važećim zakonskim propisima ili planskom dokumentacijom za te dvije lokacije. Što je tokom investicione euforije od 2006. godine bila uobičajena praksa.

Visok nivo korupcije obilježio je sektor građevinarstva i stranih investicija, u kome su državni funkcioneri ucjenjivali investitore. Sve njihove potrebe i želje  ispunjavali su donošenjem niza urbanističkih planova na štetu prirodnih resursa  priobalnog područja. Povlastice su se, nerijetko, odnosile i na finansijske ustupke u pogledu plaćanja raznih državnih taksi i poreza ili naknade za zakupljeni prostor kopna i mora, koji se mjerio stotinama hiljada ili milionima kvadrata.

Da li je strah od nove vlasti i najave poslovanja i ulaganja uz poštovanje zakona, bez prečica, razlog što ranije ugovorene investicije neće biti realizovane?

„Ugovor stoljeća“ iz  2007. kojim su pod višegodišnji zakup dati hoteli Miločer i Sveti Stefan, doživio je potpuni krah, koji se poklopio sa promjenom vlasti u Crnoj Gori. Biser turističke ponude Crne Gore pod ključem je već drugo ljeto zaredom, isključen iz turističkog prometa, vidno oronuo i zapušten. Za to vrijeme u Londonu teku dva arbitražna postupka oko Svetog Stefana. Prvi je podnio zakupac, kompanija Adriatic properties protiv tri državne firme, HG Budvanska rivijera, HTP Miločer i Sveti Stefan Hoteli, kao i  protiv Ministarstva ekonomije i turizma. Vlasnik Svetog Stefana i Hotela Miločer, kompanija Sveti Stefan Hoteli, vodi istovremeno arbitražni postupak protiv zakupca.

Na primjeru Svetog Stefana vidljivo je kakvu je privilegije zakupac uživao tokom prethodnih 13 godina najma. Ugovor o zakupu drastično je izmijenjen na štetu države. Prethodno ugovoren iznos godišnje naknade od 1,9 miliona eura smanjen je za 30 odsto dok je rok zakupa produžen sa 30 na 45 godina.

Kruna ustupaka koje su Vlada i Skupština Crne Gore ovom zakupcu napravile, bila je dozvola za gradnju stanova za tržište na najatraktivnijem dijelu Crnogorskog primorja, u samom Miločerskom parku, na nekadašnjem imanju  dinastije Karađorđević.

Miločer je trenutno građevinsko ruglo bivše vlasti i zakupca. Neshvatljiva devastacija vrijednog prostora Miločerskog parka sa betonskim višespratnicama u njemu, ne ostavlja nikoga ravnodušnim. Gradilište je napušteno a prema izjavama Petrosa Statisa, zakupac neće nastaviti tu investiciju.

Grad hotel Sveti Stefan je zatvoren „jer ljudi mogu da plivaju zajedno sa gostima hotela, a to nikada nije bio dio plana. U polu-privatni rizort ne bi nijedan investitor uložio, pa ni Aman“, naveo je između ostalog  Statis.

Projekat Montrose je druga priča  ali sa istim akterima iz tadašnje Vlade. Vlada je 2009. godine sa navedene dvije kompanije, Nortstar i Eqest Capital, zaključila ugovor o zakupu 510.927 m2  zemljišta u zoni morskog dobra u naselju Rose, na hercegnovskom dijelu poluostrva Luštica, na 90 godina. Iza navedenih kompanija, prema izjavama odbjeglog biznismena Duška Kneževića, stoji njegov kum, Branislav Gvozdenović, višegodišnji ministar i visoki funkcioner DPS-a. Vlada je Konzorcijumu dala ekskluzivna prava u pogledu korišćenja zemljišta i dijela morske obale.

Posebno je zanimljiv ugovor koji je Konzorcijum zaključio sa JP Morsko dobro, 2019. godine. Prema tom ugovoru investitoru je dat dio obale na lokalitetu Rt Dobrič u dužini od 1.500 metara, sa akva prostorom površine 62.445 m2, na rok od 90 godina. Zakupac je oslobođen plaćanja zakupnine morskog dobra tokom izgradnje turističkog kompleksa. Konzorcijumu je bilo dozvoljeno „modeliranje“ obale, povećanje površine nasipanjem mora radi izgradnje plaža, privezišta i pristaništa… Ugovorom je dato i ekskluzivno pravo svojine nad izgrađenim objektima kao i pravo da djelove zakupljenog morskog dobra proglase privatnim posjedom. Sva prava JP Morsko dobro, na ovom dijelu obale, prelaze na Nortstar i partnere. Skrivene i zvanične.

Predlog ugovora po kojem je investitor oslobođen plaćanja naknade za morsko dobro stigao je u direkciju JPMD iz Ministartva održivog razvoja i turizma i Ministarstva finansija.

Protokol o pravosnažnosti ugovora potpisan je 2013. od kada traju obaveze investitora da u prvoj fazi gradnje, u prvih pet godina, investira oko 140 miliona eura. Taj iznos je kasnije smanjen na 80 miliona, sa novim rokovima. Potpisivani su aneksi ugovora, prema jednom od njih Opština Herecg Novi preuzela je obavezu izgradnje infrastrukture do lokacije za Monterose.  Za proteklih deset godina niti su izgrađeni putevi, ni vodovod, a za najavljeni luksuzni rizort nije ugrađena nijedna cigla. Ali je investitor platio naknadu za zemljište, unaprijed za 10 godina, do 26. avgusta 2023., u iznosu od 3,9 miliona eura.

Trinaest godina kasnije, potpisnici ugovora svaljuju krivicu jedni na druge, da bi u konačnom kompanija Nordstar obavijestila Vladu da napušta projekat na Luštici.

Ministar finansija Aleksandar Damjanović rekao je da želi sastanak sa pravim vlasnicima projekta i da je Ministarstvo spremno učiniti sve kako bi zaštitilo interese Crne Gore, da se u direktnoj komunikaciji otklone problemi i da se investicija realizuje transparentno. Do sastanka nije došlo jer su predstavnici investitora zahtijevali susret izvan Crne Gore. Kao krajnji rok za razgovor između Vlade i vlasnika, određen je 23. septembar.

Međutim, premijer Dritan Abazović bio je konkretniji.

„U ovom projektu nisu ispunjene obaveze koje su morale da se ispune. Investitori odlaze jer je neko prethodno loše radio ugovore sa njima. Svaka stvar se završavala na mufte. Nefer odnos prema investitorima treba tražiti kod Vlada od broja 40 do 42“, kazao je Abazović.

Branka PLAMENAC

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo