Povežite se sa nama

OKO NAS

SECOND HAND TRGOVINA: Detalj koji grad čini gradom

Objavljeno prije

na

Prodavanje, odnosno kupovina polovne odjeće, sa čijom se praksom počelo još u 18. vijeku u Velikoj Britaniji kroz istoriju je predstavljalo vid otpora prema određenim društvenim pojavama.

U Americi, tridesetih i četrdesetih godina prošlog vijeka, garderoba iz „druge ruke” predstavljala je alternativu tadašnjem dominantnom modelu konzervativne domaćice u suknji do sredine listova i frizurom pod konac. Već šezdesetih godina kupovina u second hand-ovima postala je ne samo težnja za individualnošću, već i borba protiv potrošačkog društva.

Danas, ukoliko se kupovina polovne odjeće ne posmatra samo kao posljedica ekonomske krize, može se naći i razlog koji kupovinu nošene odjeće čini društveno korisnom pojavom. Nije riječ samo o veoma povoljnim cijenama, već i o borbi protiv sistema na kojem počiva savremena konzumeristička civilizacija.

„Počela sam da kupujem polovnu robu kada sam otkrila da modna industrija dosta zagađuje životnu sredinu. Danas se proizvodi mnogo garderobe, u buticima stalno izlaze nove kolekcije”, kaže Andrea, studentkinja koja više od godinu dana rijetko kupuje odjeću na drugim mjestima. Nju je na ovakav pristup motivisalo posebno to što se danas roba uglavnom proizvodi u sweatshopovima, u kojima rade žene, ali i djeca i muškarci za veoma male pare u neuslovnim fabrikama, bez velikog broja radničkih prava. „Za mene to predstavlja način da manje učestvujem u zagađivanju životne sredine, ali i da svojim novcem ne podržim velike kompanije koje eksploatišu ljude”, naglašava Andrea.

Naravno, u ovoj se priči ne smije zanemariti ni moda, kao motiv nošenja second hand garderobe, te nije iznenađujuće da su žene najbrojniji kupci.

Dobri poznavaoci second hand-ova znaju da se u ovakvim radnjama nerijetko mogu, za veoma pristupačne cijene, naći kreacije poznatih svjetskih brendova – od H&M-a do Armanija.

„Često nađem dobro očuvane ili skoro nove stvari, obično budu sa etiketama na koje inače nikad ne bih dala pare jer su bezobrazno skupe”, kaže Sofija, djevojka od dvadesetak godina, prebirajući po rafovima jednog od podgoričkih butika polovne robe. Iz radnje izlazi sa farmericama plaćenim dva eura, košuljom četiri, haljinom od osam i osmjehom koji nema cijenu.

U Crnoj Gori second hand radnje nalaze se u skoro svakom gradu, a posao ide dobro, iako još ima onih koji ne vole da se zna da ponekad kupuju tamo.

„Možda sam ih i ja jednom imala, dok sam bila mlađa”, kaže o predrasudama Valentina Kovačević Leković, vlasnica second hand-a One Off. Po njenom iskustvu, sve je manje onih koji sa podozrenjem gledaju na kupovinu nošene garderobe.

„Žene sve više shvataju da nema veze ko je nosio tu garderobu prije njih. Meni se, na primjer, dopada, što je haljinu nosila neka žena prije mene. Baš ima čar i posebnost iz tog razloga”, kaže ona. „Nosiš neku novu energiju, a onda je, uz svoju, proslijeđuješ nekom drugom ko će je opet nositi i to ide u krug”, dodaje uz osmjeh.

Valentina je, zajedno sa svojom prijateljicom Jelenom Pejović, prije pet godina otvorila ovaj nesvakidašnji second hand, za koji osjećate potrebu da dođete ponovo.

Ona u razgovoru za Monitor objašnjava da, kada su došle na ovu ideju, nisu htjele da to bude samo posao za zaradu: „Željele smo da napravimo neko mjesto koje će jednog dana biti kultno. Da se tu okupljaju umjetnice, žene iz svijeta politike, doktorke, obične i neobične… Da tu skupljamo krug žena koje i nama prijaju, a i međusobno”.

Odjeća koja se prodaje u ovoj radnji uvezena je iz Italije gdje, opet, pristižu komadi iz raznih krajeva svijeta – od Londona i Pariza, preko Pakistana, iz Egipta, Amerike, pa čak i Meksika. U malom prostoru ovog butika, može se osjetiti širina svijeta, mašte, kreativnosti, ali i slobode od pogrešne percepcije o polovnoj garderobi. Ovdje se mogu kupiti i vintage stvari, garderoba koja je na modnom tronu bila pedesetih i šezdesetih godina, a sada se uveliko vratila kao vrlo popularan trend.

Odjeća se brzo rasproda, što zbog originalnosti, što zbog povoljnih cijena. Unikatnost košta između pet i 25 eura, a na čestim sniženjima čak i manje.

Kada su u pitanju osobe koje dolaze ovdje da kupuju, Valentina Kovačević Leković kaže da se vizija o emancipovanim i slobodoumnim ženama ostvaruje, a da su umjetnice najčešći posjetioci. „Interesantno, srećem te žene i skoro svaki naš komad koji sam prodala pamtim”, kaže.

Ona objašnjava zašto se mnoge dame zaljube u second hand: „Ženama je nekad dosta svakodnevnih problema. Ona dođe, kupi nešto, to nije skupo, a sebi je uljepšala dan. Ovdje nikad ne znate šta ćete naći i čar je u tome što ne znate. Ovo nije konfekcija, ovo je za nekog ko zna da mašta.”

Isidora, stalna mušterija One Off-a, kaže da se tu osjeća posebno. „Jedinstvena odjeća i prijateljska atmosfera”. Za otkrivanje ovog second hand-a bio zadužen usmeni marketing. „Prijateljica, koja drži do svog izgleda i ne žali da plati vrlo skupocjenu garderobu, otkrila mi je da se često oblači kod Valentine i Jelene”, objašnjava Isidora.

Taj uvijek prisutni faktor iznenađenja posebna je, kaže, prednost kupovine u second hand radnjama: „Tu nađete nešto što ne očekujuete. Možda i najkvalitetniju odjeću.”.

Second hand. Detalj koji grad čini gradom.

Miljana DAŠIĆ

Komentari

Izdvojeno

OZBILJAN PROPUST U GEOGRAFSKO INFORMACIONOM SISTEMU PODGORICA: Lični podaci na izvolte

Objavljeno prije

na

Objavio:

Na portalu Geografskog informacionog sistema (GIS) Podgorica do početka ove sedmice svi su mogli da vide lične podatke vlasnika parcela i objekata u Podgorici i Zeti. Iz Glavnog grada tvrde da nisu oni krivi, a građani podnijeli prve tužbe

 

 

Ko je htio, do početka ove sedmice, mogao je da sazna lične podatke o vlasnicima parcela i objekata na teritoriji Podgorice i Zete, sa sve matičnim brojevima. Podaci su se nalazili na demo verziji Geografskog informacionog sistema (GIS) Podgorica.

U dijelu koji se odnosi na Prostorno-urbanistički plan, dostupne su sve parcele sa ucrtanim objektima što je zakonito i već petnaestak godina primijenjeno i na Geoportalu Uprave za nekretnine. Klikom na parcelu ili objekat dostupne su i ključne informacije uključujući i podatke o vlasniku. Međutim, klikom na ikonicu za informacije dolazilo se do sporno objavljenih podataka o vlasnicima imovine i njihovim matičnim brojevima.

Javnost je krajem protekle sedmice o ovome obavijestio odbornik Demokratske partije socijalista (DPS) Stefan Ćulafić. ,,Radi se osim o nečuvenom amaterizmu i neprofesionalnosti nadležnih službi i o krivičnoj odgovornosti ugrožavanja ličnih podataka. Pozivam Agenciju za zaštitu ličnih podataka i nadležno tužilaštvo da pod hitno zaštiti privatnost i prava građana Podgorice koja su flagrantno prekršena i ugrožena i da utvrdi odgovornost između nadležnih službi počev od službi Ministarstva urbanizma, pa do nadležnih u Glavnom gradu”, saopštio je Ćulafić.

Nakon ovog saopštenja, pomenuti portal je postao nedostupan.

Prema saznanjima Monitora pojedini članovi Agencije o problemu su bili upoznati sedmicama ranije ali nijesu ništa preduzimali. Sada u Agenciji kažu da će pokrenuti postupak nadzora kako bi se utvrdilo činjenično stanje.

U Zakonu o Zaštiti podataka o ličnosti je navedeno da se lični podaci  moraju obrađivati na pošten i zakonit način. Propisano je i da se lični podaci ne mogu  obrađivati u većem obimu nego što je potrebno da bi se postigla svrha obrade, niti na način koji nije u skladu sa njihovom namjenom. A lični podaci, koji su prikupljeni u statističke ili naučne svrhe, u skladu sa ovim Zakonom, mogu se obrađivati ukoliko su preduzete odgovarajuće mjere zaštite. ,,Kad se lični podaci daju na korišćenje radi obrade u statističke ili naučno-istraživačke svrhe, ti podaci se moraju dati na korišćenje u obliku koji ne otkriva identitet lica”, propisano je ovim Zakonom.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 21. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

SKUPŠTINSKI ODBOR TRAŽI KONTROLU URBANISTIČKOG HAOSA U KOLAŠINU: Zakašnjelo brojanje spratova

Objavljeno prije

na

Objavio:

Tek nakon što je u  gradskom dijelu Kolašina izgrađeno na desetine zgrada i hotela, predstavnici lokalnog parmenta, primjećuju da je riječ o “gradnji koja nije u skladu sa propisima”. Do sada su to ignorisali, a kritičare građevinskog buma nazivali “kočničarima razvoja”

 

“U Kolašinu se trenutno odvija gradnja koja nije u skladu sa propisima. Neke zgrade bukvalno niču na trotoarima…Zauzetost građevinske parcele je kod nekih objekata i do 100 odsto, što nije u skladu sa Zakonima o izgradnji objekata. Kašnjenje donošenja planskih dokumenata koristi se za zloupotrebe i za izdavanje građevinskih dozvola, koje nijesu u skladu sa planovima razvoja grada”.  Taj sažeti opis  kolašinskog urbanističkog haosa, iz Odbora za planiranje i uređenje prostora i komunalno-stambenu djelatnost Skupštine opštine (SO) poslali  su, nedavno, na adrese   resornog  ministarstva  i građevnsko – urbanističke inspekcije.

Odbor zahtijeva od resornog ministarstva i građevinske inspekcije da se obavi inspekcijski nadzor nad stambeno-poslovnim objektima u izgradnji u okviru Detaljnog urbanističkog plana (DUP) Centar. Članovi tog skupštinskog tijela traže da nadležna inspekcija utvrdi da li je došlo do prekoračenja gradnje kada je riječ zauzetosti građevinske parcele i prekoračenja spratnosti zgrada u izgradnji u odnosu na pozitivne zakonske propise i izdate građevinske dozvole.

“Izdati obavezujuća rešenja investitorima koji nijesu poštovali date procedure. Izvršiti provjeru izdatih građevinskih dozvola i urbanističko-tehničkih uslova (UTU), u odnosu na DUP Centar i zakon, kojim je regulisana ta oblast. Ustanoviti odgovornost, odnosno nadležnosti, onih koji su kršili zakonske procedure”, neki su od zahtjeva kolašinskih odbornika upućenih Minisatrstvu  prostornog planiranja, urbanizma i državne imovine.

Dopis, kojim se  traži hitnu rekaciju države   mogo bi biti primjer odgovornosti, ažurnosti i brige o svom gradu, da je poslat prije tri godine  kada je započeo, takozvani, građevinski bum u Kolašinu. Na terenu je odmah  bilo vidljivo   kršenje propisa i svi problemi  DUP Centar Kolašin.  Sada, kada su sve pojave o kojima odbornici pišu uzele maha i od njih ostao pošteđen tek djelimično najuži centar grada,  vapaj upućen resoru Janka Odovića više liči na  pokušaj “pranja”  savjesti.

Članovi odbora su, istovremno, i članovi stranaka, koje su do prije pola godine sve one koji su tvrdili isto što sada piše u pismu Odoviću i inspekciji, nazivali “kočničarima razvoja grada”.  Naknadna pamet došla je u trenutku kad je ograničena mogućnost intervencije.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 21. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

INTERKULTURALNI KULT SV. MARIJE NA CRNOGORSKOM PRIMORJU: Naša Gospa

Objavljeno prije

na

Objavio:

U duhovnom smislu gradove na Crnogorskom primorju najdublje povezuje poštovanje i slavljenje djevice Marije (u islamu, hazreti Merjem). Čitav ovaj prostor obiluje desetinama hramova koji su njoj posvećeni. Ta svetišta su najprepoznatljviji dio interkulture našeg Primorja

 

 

“Prisutnost kulta sv. Marije ili Bogorodice najdominantniji je uopšteno u hrišćanskoj tradiciji, kao i na prostoru Crne Gore”, kaže istoričar Petar Lekić.

To je najizraženije na jugu Crne Gore. U Budvi, Baru i Ulcinju postoji na desetine hramova koji su posvećeni djevici Mariji. Hodočasnici u srednjem vijeku navode da nije praktično bilo crkve na ovom dijelu Jadrana, a u kojoj ne bi našli barem jedan oltar posvećen sv. Mariji, te da nije bilo mjeseca u godini bez neke svetkovine njoj u čast.

Djevica Marija bila je tješiteljica žalosnih, zdravlje bolesnih, utočište grješnika, zvijezda mora, najpouzdaniji štit vjernicima tokom dugih stoljeća sve do današnjih dana… Ona je mirila zavađene, izbavljala iz neprijateljskih ruku, čuvala polja i brodovlje, upozoravala na prijeteća zla… Bila je posrednica svih milosti.

Jedan od najstarijih hramova u njenu čast, Santa Maria in punta, podignut je 840. godine u Budvi. I danas postoji. “Ova se crkva nalazi na rtu („in punta“), u jugozapadnom dijelu Starog grada, a prvobitno su je podigli monasi benediktinskog reda, tako da je predstavljala sastavni dio manastirskog kompleksa koji je pored crkve i građevine za smještaj monaha, sadržao i omanji klauster ispod koga se nalazila kripta u koju se moglo ući kroz prolaz na sjevernoj strani crkve“, ističe istoričarka umjetnosti Lucija Đurašković.

Benediktinski erudita Ivan Ostojić ističe da su ovaj vjerski objekat “hodočastili ne samo katolici, nego i pravoslavci, pa i muslimani“.

U budvanskom Starom gradu su od 6. do 14. vijeka postojala četiri svetilišta posvećena sv. Mariji, a pet van gradskih zidina.  Sa posebnim poštovanjem od pripadnika obje hrišćanske zajednice i sada se čuva najveća svetinja grada, ikona Madona in Punta ili tzv. Budvanska Gospa, čuvena po čudotvorstvu i zaštiti Starog grada Budve od svih nedaća. I današnja Citadela u tom gradu se nazivala Castio Svete Marije.

Mustafa CANKA
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 21. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo