Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Zamršenim putevima droge

Objavljeno prije

na

Novac koji je klan Darka Šarića zarađivao od prodaje droge u Evropi prebacivan je u Sloveniju, izjavio je Draško Vuković, bivši član ove kriminalne grupe. Vuković je svjedočio prošle nedjelje iz zatvora u Beogradu putem video linka, tokom suđenja u Ljubljani slovenačkim pripadnicima Šarićevog kokainskog kartela. Prema slovenačkim medijima, Vuković, koji je svjedok-saradnik na suđenju grupi Darka Šarića pred Specijalnim sudom u Beogradu, rekao je da su novčanice s manjim apoenima koje su iz Evrope prebacivane u Sloveniju, razmjenjivane za novčanice od 500 eura i potom nošene u Južnu Ameriku za nabavku nove droge. Vuković je u sudnici u Ljubljani prepoznao trojicu od 17 optuženih, koji su pred sudom odbacili krivicu nakon što su uhapšeni u okviru međunarodne policijske operacije Balkanski ratnik. On je kazao da je trojicu optuženih – Tadeja Poljaka, Jakoba Remškara i Dragana Bjelkaša – ranije sreo u Argentini. Poljak je u Argentinu donosio novac za nabavku kokaina, rekao je svjedok-saradnik.

Vuković je sudu opisao put droge narko kartela, navodeći primjer jahte Maui, na kojoj je kriminalna grupa razotkrivena, pošto je na njoj u oktobru 2009. urugvajska policija pronašla 2.174 kilograma kokaina. Prema optužnici srpskog Suda za organizovani kriminal, grupu odgovornu za šverc kokaina pronađenog u Urugvaju predvodili su Šarić, zajedno s izvjesnim Bojanom Stanojkovićem, te rođakom Željkom Vujanovićem i zemljakom Goranom Sokovićem.

Vuković je u decembru 2011. na suđenju u Beogradu podrobno svjedočio o aktivnostima Šarićeve grupe od 2008. do oktobra 2009. ,,Darko Šarić je bio nesporni vođa i svi smo ga zvali Drug,” svjedočio je Vuković, opisujući kako je vodio pisanu evidenciju o svakoj isporuci droge.

Vuković je na procesu u Ljubljani, izjavio da je novcem zarađenim od prodaje droge u Evropi kokain kupovan u Argentini. No, u toj kupovini, prema njegovim saznanjima, nije učestvovao nijedan državljanin Slovenije.

Grupa je, dodao je Vuković, na jahtu Maui u Južnoj Americi tovarila kokain, koji bi se kasnije, na okeanu, pretovarao u prekookeanski brod na putu za južnu Afriku. Kada bi kokain stigao u južnu Afriku, opet bi se utovarao na brod koji bi ga prenio do Evrope, opisao je Vuković.

U Sloveniji je 2010. takođe sprovedena akcija Balkanski ratnik. Tada je uhapšeno 17 osoba pod sumnjom da su pripadnici balkanskog kokainskog kartela. Među osumnjičenima iz te grupe je i Dragan Tošić, jedan od optuženih na suđenju u Ljubljani. On se tereti da je vođa slovenačkog ogranka kriminalne grupe narko bosa Darka Šarića.

Tošič, porijeklom iz Pljevalja, uhapšen je 25. maja 2010. u akciji Emona i optužen da je s još 16 optuženih bio umiješan u promet 2.174 kilograma kokaina koji je zaplijenjen u Urugvaju. Prema optužnici, ista grupa je bila zadužena za preprodaju kokaina u sjevernoj Italiji, a prema navodima austrijskih organa bezbjednosti, bila je aktivna i u toj zemlji gdje se pripremala za skladištenje veće količine droge u Beču.

Zadatak ovog kraka kartela bio je i da prenose novac za narkotike. Kao šef ispostave označeni Tošić, prema optužnici je kontrolisao transport, prodaju i prijenos gotovine iz Evrope u Srbiju.

Tošić, koji je uoči hapšenja važio za uspješnog biznismena i vlasnika prestižnih kafića u centru glavnog grada Slovenije, i njegovi saradnici uhapšeni su u Ljubljani, Kranju i Kopru. Tokom akcije hapšenja pretreseno je više od 30 kuća i zaplijenjena je veća količina droge, novca i oružja.

Optuženi su se pod lupom slovenačke policije našli u drugoj polovini 2008. godine, kada su u Italiji uhapšeni Dragan Gaćeša, Milorad Stijepović i Stanislav Udrih. Slovenački policajci tako su otkrili da se sprema veći prevoz kokaina u čemu bi učestvovali Tošić i ostali iz Šarićeve ,,slovenačke veze”.

Mediji u Srbiji pišu kako se od jeseni punom parom nastavlja postupak protiv Darka Šarića. Od sredine septembra, kad se pred Posebnim odjeljenjem beogradskog Višeg suda nastavlja postupak protiv Darka Šarića i njegovih saradnika zbog optužbi da su preprodavali kokain, planirano je održavanje tri glavna pretresa tokom svake nedjelje. To znači, da bi, ukoliko se ispoštuje ovaj tempo, prvostepena presuda mogla da bude izrečena do kraja godine, objavile su beogradske Večernje novosti.

Prema tom mediju, početkom jula iznova je pokrenut krivični postupak, pošto su prvobitnoj optužnici pridodate još tri zbog šverca narkotika iz Južne Amerike.

Prva optužnica, kojom je, osim Šarića, obuhvaćeno još 20 optuženih, podignuta je 12. aprila 2010. godine i njome se on tereti za šverc kokaina zaplijenjenog u Urugvaju. U septembru 2011. na pravnu snagu stupila je optužnica podignuta zbog šverca 1,1 tone kokaina u Brazilu, a u oktobru zbog krijumčarenja 990 kilograma kokaina nabavljenog u Brazilu, za koji se sumnja da je dio od 2.174 tone kokaina zaplijenjenog na brodu Maui u Urugvaju 15. oktobra 2009. godine. Posljednja je podignuta zbog šverca kokaina u Italiji.

Na optuženičkoj klupi trenutno se nalazi šestoro optuženih, dok je pored Šarića, još njih četvoro u bjekstvu. Ostali okrivljeni, njih sedmorica, sklopili su s Tužilaštvom za organizovani kriminal sporazum o priznavanju krivice, što je Specijalni sud prihvatio. Riječ je o Milošu Pandrcu, Marku Vorotoviću, Dejanu Rakiću, Nikoli Pavloviću, Aleksandru Miodragu, Milošu Krpoviću i Mirku Miodragoviću. Njima su izrečene kazne od četiri do deset godina zatvora, a pojedinima od njih trajno je oduzet dio imovine koju su stekli vršeći krivična djela.

Status svjedoka saradnika dobili su Radan Adamović, Nebojša Joksović i Draško Vuković. Oni će se opet naći pred sudom ovog mjeseca, kad će ponoviti sve što im je poznato o poslovanju Darka Šarića i ostalih.

Mediji u regionu pišu i da je tužilaštvo u Atini predložilo podizanje optužnice protiv crnogorskih državljana, sina i kćerke pokojnog Dragana Dudića Frica – Damjana (25) i Srđane (20), i još dvojice Kotorana Saše Samardžića (21) i Đura Kapetanovića (20). Njih četvoro se terete za pranje novca od trgovine narkoticima, za šta im prijeti kazna od šest do deset godina zatvora.

Četvoro crnogorskih državljana uhapšeno je 29. novembra 2011. u Atini.

Prilikom hapšenja u atinskom predgrađu Vula, prema navodima grčke policije, prilikom pretresa pronađeno je u kešu 65.000 eura, kao i izvodi s računa iz više banaka koji potvrđuju transfer više miliona eura. Prema grčkim istražnim organima, grupa je novac narkokartela ulagala u kupovinu nekretnina u Grčkoj, posebno placeva u Vuli, predgrađu Atine. Svi osumnjičeni su nakon par dana pušteni na slobodu.

Takođe je otrkiveno da je grupa, zajedno sa spoljnim saradnicima u Amerikama i Evropi, ustanovila četiri of-šor kompanije na Maršalskim ostrvima na ime crnogorskog državljanina Dragana Dudića, prema kojima je između marta 2009. i aprila 2010, usmjereno 20 miliona eura od poslova s kokainom.

Dudić je ubijen nakon što je na njega pucao Ivan Vračar 30. maja 2010. u Kotoru. Vračar, iz Nikšića, bio je tjelohranitelj ubijenog Dejana Đukovića, vlasnika kotorskog Red taksija, koga su mediji dovodili u vezu sa Darkom Šarićem i njegovim klanom.

Beogradski Blic kasnije je pisao kako je ,,crnogorska policija tada saopštila da je Dudić ubijen zbog navodne osvete za ranije ubistvo Dejana Đukovića.”

Dudić je bio suvlasnik kotorske diskoteke Maksimus, a njegove firme su pod lupom crnogorskog tužilaštva, zbog sumnje da je preko njih prao novac zarađen preprodajom kokaina. Naime, Dudić je bio poznat kao bliski saradnik Darka Šarića.

Svjedok-saradnik Draško Vuković je u decembru 2011. u sudu u Beogradu imenovao Dragana Dudića, kao najvažnijeg saradnika Darka Šarića.

Na zvaničnom sajtu grčke policije je poslije hapšenja mladih Kotorana navedeno da se sumnjiče da su prali novac koji je grupa Darka Šarića, Rodoljuba Radulovića i Gorana Sokovića, od 2005. zaradila švercom droge prekookeanskim brodovima iz Latinske Amerike.

Prema pisanju medija, crnogorska policija je, takođe, otvorila istragu protiv Zoje Dudić, udovice Dragana Dudića Frica, kako bi se ispitalo porijeklo imovine koju porodica posjeduje. U okviru te istrage provjeravaju se i poslovanje i imovina kotorskog biznismena Smiljana Samardžića, koji je jedno vrijeme bio u poslovnim vezama s pokojnim Dudićem.

Policija dalje sumnja da je Damjan, sin Dragana Dudića, dok je studirao u Sjedinjenim Američkim Državama jedno vrijeme bio na vezi s Rodoljubom Radulovićem.

Crnogorac, porijeklom iz Kotora, zvani Mišel Amerikanac, već dugo živi u SAD, a do većine dokaza o njegovoj umiješanosti u nezakonite poslove došlo se kroz razmjenu podataka s američkom DEA. Prema tim podacima, Radulović je bio mozak operacije narkoklana, koji nije lično prljao ruke, već je uveo Šarića u poslove kojima je Pljevljak kasnije zagospodario.

Radulović se sumnjiči da je postavio logistiku klana i povezao Darka Šarića sa značajnim političkim i biznis krugovima u Srbiji tokom 2008. i 2009, na osnovu čega je pljevaljski narkobos napravio moćan međunarodni kanal trgovine narkoticima. Kada je prvi put spomenut u medijima kao glavna Šarićeva karika, Radulović je rekao da poznaje odbjeglog Pljevljaka, da ga niko nije zvao iz Srbije, ali da je spreman da dođe i sve ispriča.

Još jedna zatvorska kazna na suđenju saradnicima Darka Šarića izrečena je početkom avgusta. Tada je Okružni sud u Banjaluci osudio Zorana Ćopića na pet godina zatvora zbog pranja novca stečenog od trgovine drogom narkobosa Darka Šarića.

U presudi se potvrđuju navodi optužnice koja je teretila Ćopića da je od 2008. do polovine 2010. udruživanjem sa Darkom Šarićem i drugim osobama iz Srbije, protiv kojih se vodi krivični postupak pred Višim sudom u Beogradu, novac od preprodaje droge ubacivao u privredne tokove Republike Srpske i Srbije.

Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

DRUŠTVO

VLADA I PROSVJETA: Bolje tri dan štrajkovati, nego tri mjeseca pregovarati

Objavljeno prije

na

Objavio:

Razočaranost roditelja i podsmijeh učenika pratili su tri dana štrajka, do koga je došlo zbog neodgovornosti vlasti da se suoči sa problemom. Kad prijetnje i političke egzibicije nijesu uspjele, dogovor je postignut za tri dana, nakon tri mjeseca ignorisanja

 

,,Oćemo li kupat đecu ili ne”, jedan je od duhovitih komentara na društvenim mrežama tokom neizvjesnosti oko odlaska učenika u školu. U nedjelju veče roditelji i učenici su  do  kasno čekali što će im nastavnici javiti: ide li se ili ne ide sjutra u školu? Većina učenika u školu ipak nije išla. Javnost je pratila kako vlast pokušava da se što prije izvuče iz neugodne situacije u koju je sebe dovela.

Nakon tri dana štrajka, Sindikat prosvjete i Vlada postigli su sporazum. Koeficijenti u prosvjeti će se uvećati od 1. jula za 10 odsto, a od 1. septembra najmanje 17 odsto. Dogovor je postignut nakon trosatnih pregovora na sjednici Glavnog odbora Sindikata prosvjete kojoj su prisustvovali premijer Milojko Spajić i  ministri prosvjete i finansija, Anđela Jakšić-Stojanović i Novica Vuković. Premijer i ministar prosvjete skoro cijeli februar nijesu imali kad da se sastanu sa prosvjetarima, zbog ranije preuzetih obaveza i putovanja.

Da je prosvjeta ovoj, kao i prethodnim vladama, sporedna briga  bilo je jasno kada su prosvjetni radnici iz medija saznali da neće biti ništa od već dogovorenog povećana plata koje su očekivali od januara ove godine.

Prosvjetari su tražili da se poštuje Granski kolektivni ugovor, prema kojem ih je sljedovalo 10 odsto bruto povećanja od 1. januara ove godine. Iz Vlade su im odgovorili da Ministartsvo finansija taj trošak nije planiralo, te da je za to kriva prošla  Vlada. Sindikat je krajem decembra organizovao štrajk upoozorenja,  i dao  rok do kraja januara za dogovor  o povećanju zarada. Ako dogovora ne bude, najavili su – štrajk. Radna grupa u kojoj su predstavnici ministarstva i sindikata nije se sastajala nakon srijede, 7. februara, kada su imali prvi i jedini sastanak. Tada su nadležne obavijestili  da 19. februara kreću u štrajk.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

KAKO SE SUDI BIVŠIM PRAVOSUDNIM I DRŽAVNIM ZVANIČNICIMA: Dugo putovanje u nepoznato

Objavljeno prije

na

Objavio:

Spore istrage i još sporija suđenja. To je razlog što afere u kojima su akteri visokopozicionirani zvaničnici pravosuđa, policije, izvršne i lokalnih vlasti često padnu u zaborav prije nego dobiju adekvatan sudski epilog

Spore istrage i još sporija suđenja. To je razlog što afere u kojima su akteri visokopozicionirani zvaničnici pravosuđa, policije, izvršne i lokalnih vlasti često padnu u zaborav prije nego dobiju adekvatan sudski epilog.

Ko se danas sjeća afere Abu Dabi fond? Istraga o navodnim zloupotrebama prilikom dodjele kredita za razvoj poljoprivredne proizvodnje, koju u očima javnosti personifikuje bivši ministar poljoprivrede Petar Ivanović traje makar od početka 2020. Optužnica je podignuta krajem prošle godine i još nije dobila sudsku potvrđu. A onda slijedi suđenje koje bi, prema dosadašnjim iskustvima, moglo trajati godinama. Samo do prve, nepravosnažne presude.

Suđenje bivšoj predsjednici Vrhovnog suda i, prethodno, Vrhovnoj državnoj tužiteljki Vesni Medenici počelo je, nakon što je optužnica podignuta u oktobru 2022, ali postupak, uslijed mnogobrojnih odlaganja ročišta, još nije odmakao dalje od iznošenja odbrane optuženih. Nedavno ročište odloženo je za sredinu marta, zbog nedolaska na suđenje jednog od optuženih koji se brani sa slobode.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SJEVER OČIMA STATISTIKE: Manje ljudi, manje i posla

Objavljeno prije

na

Objavio:

Trenutno u Podgorici, koja broji preko 180.000 stanovnika, ima svega 6.700 nezaposlenih, što bi značilo da je svaki 27. stanovnik nezaposlen, a u Beranama koje, po poslednjem popisu, imaju nešto više od 25.000 žitelja –  svaki šesti. U Budvi, koja po skorašnjem popisu broji 26.667 stanovnika ima svega  759 nezaposlenih

 

Uprkos tome što su na sjeveru za deset godina utrošeni milioni kroz razne programe za nezaposlena lica, koje je realizovao Zavod za zapošljavanje Crne Gore,  ukupan broj nezaposlenih u sjevernim opštinama, od 2013. do 2022. godine se povećao za 13.142 osobe. Kako objasniti da broj stanovnika, što je pokazao poslednji popis, na sjeveru drastično pada, a nezaposlenost dramatično raste?

Prema podacima bjelopolsjke NVO “Euromost” broj nezaposlenih najviše se povećao u Rožajama, za 4.410 lica, gdje su 2013. godine imali 1.184 nezaposlena lica, dok je taj broj 2022. godine porastao na 5.594 nezaposlena lica. Slijede Berane i Petnjica koji su zajedno 2013. godine imali 2.135 nezaposlena lica, dok je taj broj u ovim opštinama povećan ukupno za 3.937, tako da je u Beranama u 2022. godini bilo 4.932 nezaposlenih lica, dok je u Petnjici imalo 1.140 nezaposlenih lica. Plav je 2013. godine zajedno sa sadašnjom opštinom Gusinje imao 502 nezaposlena lica, dok 2022. godine opština Plav ima 2.187, a sadašnja samostalna opština Gusinje 757 nezaposlenih lica. Na petom mjestu je Bijelo Polje sa 761 više nezaposlenih lica više nego prije deset godina.

Jedina opština na sjeveru Crne Gore u kojoj se smanjio broj nezaposlenih lica za 147, po ovim podacima, je Žabljak.

Berane je, čini se, eklatantan primjer u negativnom i zabrinjavajućem smislu ove statistike. Svaki šesti stanovnika Berana je nezaposlen, što je posljedica katastrofalne tranzicije i zatvaranja skoro svih velikih privrednih kolektiva u ovom gradu. Prema podacima Zavoda za zapošljavanje Crne Gore zaključno sa decembrom prošle godine, na Birou rada u Beranama nalazilo se 4.248 lica, ili oko 11 odsto od ukupnog broja nezaposlenih u Crnoj Gori, (38.161 lice). Kao poseban problem ističe se podatak da u Beranama ima izrazito veliki broj nezaposlenih sa fakultetskim diplomama.

Podaci, takođe, govore da je u Beranama više nezaposlenih, nego radno angažovanih lica, uz podsjećanje da broj penzionera i socijalno ugroženih premašuje cifru od 6.000. Predsjednik opštine Berane Vuko Todorović izjavio je nedavno da je nezaposlenost jedan od gorućih problema koji nije lako riješiti. “Uzroke ovakvog stanja treba tražiti u izraženim regionalnim razlikama u Crnoj Gori, jer je više nego očigledno da sjeverni region po svim parametrima zaostaje za centralnim i južnim. Takođe, ovakvom stanju su kumovale i pogubne privatizacije u našem gradu, zahvaljujući kojima su skoro svi privredni subjekti zatvoreni. Zatvaranjem fabrika ljudi su se preselili na biro rada i zato, između ostalog, imamo ovako zabrinjavajući situaciju”, kaže Todorović.

Aktuelni predsjednik opštine Berane smatra da bi država morala aktivno da se uključi u rješavanje ovog problema. “Bez pomoći države mi se ne možemo sami kao lokalna samouprava suočiti sa problemom velikog odliva stanovništva, što je pokazao poslednji popis, kao i ovakvom nezaposlenošću. Bez hitnih mjera sa državnog nivoa, ovakvi trendovi se neće zaustaviti, ni kada se radi o migracijama i odlivu stanovništva, ni kada je riječ o katastrofalnom stanju u pogledu broja nezaposlenih.”

Da se Crna Gora suočava sa drastičnim regionalnim razlikama ukazuje i podatak da trenutno u Podgorici, koja broji preko 180.000 stanovnika, ima svega 6.700 nezaposlenih, što bi značilo da je svaki 27 stanovnik nezaposlen, a u Beranama koje, po poslednjem popisu, broje nešto više od 25.000 žitelja –  svaki šesti. U Budvi, koja po skorašnjem popisu broji 26.667 stanovnika ima svega  759 nezaposlenih.

Monitor  je pisao i o tome da od skoro 3,5 hiljada penzionera u Beranama koji su članovi jednog od dva udruženja penzionera, njih čak dvije hiljade i devedeset je sa najnižom penzijom, što dodatno usložnjava socijalnu situaciju u ovom gradu i iziskuje hitne državne mjere.

Tek iz današnje vizure vidljivo je u kojoj mjeri su politički bili motivisani projekti poput onog “Posao za vas”, kada je 2008. godine  u ovom gradu podijeljen veliki broj kredita za samozapošljavanje i pokretanje biznis projekata. Tada je obećavano da će Crna Gora postati veliko gradilište i da će uvoziti radnu snagu. Koliko  je situacija u ovom sjevernom gradu uprkos takvim projektima i porukama gora nego u to vrijeme, govori i podatak da je broj nezaposlenih za poslednjih deceniju i po porastao za čak dvije hiljade. Da broj stanovnika u beranskoj opštini opada, a broj nezaposlenih raste govori i činjenica da je 2007. godine Berane imalo oko 36.000 stanovnika, od čega je 2.135 bilo nezaposlenih.

“Nakon ove analize i ovolikog povećanog broja nezaposlenih u opštinama na sjeveru Crne Gore postavlja se pitanje, zašta su utrošeni milioni eura, koji su dati za zapošljavanje građana na i smanjivanje broja nezaposlenih lica”, kaže za Monitor direktor NVO “Euromost” Almer Mekić.

On smatra da se taj novac trošio nenamjenski. “To je razlog da smo zatražili od Vlade Crne Gore da konačno stane na kraj zloupotrebama kroz razne programe zapošljavanja, jer se  kroz zvanične podatke vidi da je taj novac išao negdje drugo i da ni jedan projekat nije bio održiv, niti je ima bilo kakvih rezultata”, dodaje Mekić. “Prioritet svih prioriteta ako želimo da zaustavimo migraciju stanovništva na sjeveru Crne Gore mora biti zapošljavanje i otvaranje radnih mjesta, ali ne na ovakav način kakav je do sada bio.”

                       Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo