Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Zamršenim putevima droge

Objavljeno prije

na

Novac koji je klan Darka Šarića zarađivao od prodaje droge u Evropi prebacivan je u Sloveniju, izjavio je Draško Vuković, bivši član ove kriminalne grupe. Vuković je svjedočio prošle nedjelje iz zatvora u Beogradu putem video linka, tokom suđenja u Ljubljani slovenačkim pripadnicima Šarićevog kokainskog kartela. Prema slovenačkim medijima, Vuković, koji je svjedok-saradnik na suđenju grupi Darka Šarića pred Specijalnim sudom u Beogradu, rekao je da su novčanice s manjim apoenima koje su iz Evrope prebacivane u Sloveniju, razmjenjivane za novčanice od 500 eura i potom nošene u Južnu Ameriku za nabavku nove droge. Vuković je u sudnici u Ljubljani prepoznao trojicu od 17 optuženih, koji su pred sudom odbacili krivicu nakon što su uhapšeni u okviru međunarodne policijske operacije Balkanski ratnik. On je kazao da je trojicu optuženih – Tadeja Poljaka, Jakoba Remškara i Dragana Bjelkaša – ranije sreo u Argentini. Poljak je u Argentinu donosio novac za nabavku kokaina, rekao je svjedok-saradnik.

Vuković je sudu opisao put droge narko kartela, navodeći primjer jahte Maui, na kojoj je kriminalna grupa razotkrivena, pošto je na njoj u oktobru 2009. urugvajska policija pronašla 2.174 kilograma kokaina. Prema optužnici srpskog Suda za organizovani kriminal, grupu odgovornu za šverc kokaina pronađenog u Urugvaju predvodili su Šarić, zajedno s izvjesnim Bojanom Stanojkovićem, te rođakom Željkom Vujanovićem i zemljakom Goranom Sokovićem.

Vuković je u decembru 2011. na suđenju u Beogradu podrobno svjedočio o aktivnostima Šarićeve grupe od 2008. do oktobra 2009. ,,Darko Šarić je bio nesporni vođa i svi smo ga zvali Drug,” svjedočio je Vuković, opisujući kako je vodio pisanu evidenciju o svakoj isporuci droge.

Vuković je na procesu u Ljubljani, izjavio da je novcem zarađenim od prodaje droge u Evropi kokain kupovan u Argentini. No, u toj kupovini, prema njegovim saznanjima, nije učestvovao nijedan državljanin Slovenije.

Grupa je, dodao je Vuković, na jahtu Maui u Južnoj Americi tovarila kokain, koji bi se kasnije, na okeanu, pretovarao u prekookeanski brod na putu za južnu Afriku. Kada bi kokain stigao u južnu Afriku, opet bi se utovarao na brod koji bi ga prenio do Evrope, opisao je Vuković.

U Sloveniji je 2010. takođe sprovedena akcija Balkanski ratnik. Tada je uhapšeno 17 osoba pod sumnjom da su pripadnici balkanskog kokainskog kartela. Među osumnjičenima iz te grupe je i Dragan Tošić, jedan od optuženih na suđenju u Ljubljani. On se tereti da je vođa slovenačkog ogranka kriminalne grupe narko bosa Darka Šarića.

Tošič, porijeklom iz Pljevalja, uhapšen je 25. maja 2010. u akciji Emona i optužen da je s još 16 optuženih bio umiješan u promet 2.174 kilograma kokaina koji je zaplijenjen u Urugvaju. Prema optužnici, ista grupa je bila zadužena za preprodaju kokaina u sjevernoj Italiji, a prema navodima austrijskih organa bezbjednosti, bila je aktivna i u toj zemlji gdje se pripremala za skladištenje veće količine droge u Beču.

Zadatak ovog kraka kartela bio je i da prenose novac za narkotike. Kao šef ispostave označeni Tošić, prema optužnici je kontrolisao transport, prodaju i prijenos gotovine iz Evrope u Srbiju.

Tošić, koji je uoči hapšenja važio za uspješnog biznismena i vlasnika prestižnih kafića u centru glavnog grada Slovenije, i njegovi saradnici uhapšeni su u Ljubljani, Kranju i Kopru. Tokom akcije hapšenja pretreseno je više od 30 kuća i zaplijenjena je veća količina droge, novca i oružja.

Optuženi su se pod lupom slovenačke policije našli u drugoj polovini 2008. godine, kada su u Italiji uhapšeni Dragan Gaćeša, Milorad Stijepović i Stanislav Udrih. Slovenački policajci tako su otkrili da se sprema veći prevoz kokaina u čemu bi učestvovali Tošić i ostali iz Šarićeve ,,slovenačke veze”.

Mediji u Srbiji pišu kako se od jeseni punom parom nastavlja postupak protiv Darka Šarića. Od sredine septembra, kad se pred Posebnim odjeljenjem beogradskog Višeg suda nastavlja postupak protiv Darka Šarića i njegovih saradnika zbog optužbi da su preprodavali kokain, planirano je održavanje tri glavna pretresa tokom svake nedjelje. To znači, da bi, ukoliko se ispoštuje ovaj tempo, prvostepena presuda mogla da bude izrečena do kraja godine, objavile su beogradske Večernje novosti.

Prema tom mediju, početkom jula iznova je pokrenut krivični postupak, pošto su prvobitnoj optužnici pridodate još tri zbog šverca narkotika iz Južne Amerike.

Prva optužnica, kojom je, osim Šarića, obuhvaćeno još 20 optuženih, podignuta je 12. aprila 2010. godine i njome se on tereti za šverc kokaina zaplijenjenog u Urugvaju. U septembru 2011. na pravnu snagu stupila je optužnica podignuta zbog šverca 1,1 tone kokaina u Brazilu, a u oktobru zbog krijumčarenja 990 kilograma kokaina nabavljenog u Brazilu, za koji se sumnja da je dio od 2.174 tone kokaina zaplijenjenog na brodu Maui u Urugvaju 15. oktobra 2009. godine. Posljednja je podignuta zbog šverca kokaina u Italiji.

Na optuženičkoj klupi trenutno se nalazi šestoro optuženih, dok je pored Šarića, još njih četvoro u bjekstvu. Ostali okrivljeni, njih sedmorica, sklopili su s Tužilaštvom za organizovani kriminal sporazum o priznavanju krivice, što je Specijalni sud prihvatio. Riječ je o Milošu Pandrcu, Marku Vorotoviću, Dejanu Rakiću, Nikoli Pavloviću, Aleksandru Miodragu, Milošu Krpoviću i Mirku Miodragoviću. Njima su izrečene kazne od četiri do deset godina zatvora, a pojedinima od njih trajno je oduzet dio imovine koju su stekli vršeći krivična djela.

Status svjedoka saradnika dobili su Radan Adamović, Nebojša Joksović i Draško Vuković. Oni će se opet naći pred sudom ovog mjeseca, kad će ponoviti sve što im je poznato o poslovanju Darka Šarića i ostalih.

Mediji u regionu pišu i da je tužilaštvo u Atini predložilo podizanje optužnice protiv crnogorskih državljana, sina i kćerke pokojnog Dragana Dudića Frica – Damjana (25) i Srđane (20), i još dvojice Kotorana Saše Samardžića (21) i Đura Kapetanovića (20). Njih četvoro se terete za pranje novca od trgovine narkoticima, za šta im prijeti kazna od šest do deset godina zatvora.

Četvoro crnogorskih državljana uhapšeno je 29. novembra 2011. u Atini.

Prilikom hapšenja u atinskom predgrađu Vula, prema navodima grčke policije, prilikom pretresa pronađeno je u kešu 65.000 eura, kao i izvodi s računa iz više banaka koji potvrđuju transfer više miliona eura. Prema grčkim istražnim organima, grupa je novac narkokartela ulagala u kupovinu nekretnina u Grčkoj, posebno placeva u Vuli, predgrađu Atine. Svi osumnjičeni su nakon par dana pušteni na slobodu.

Takođe je otrkiveno da je grupa, zajedno sa spoljnim saradnicima u Amerikama i Evropi, ustanovila četiri of-šor kompanije na Maršalskim ostrvima na ime crnogorskog državljanina Dragana Dudića, prema kojima je između marta 2009. i aprila 2010, usmjereno 20 miliona eura od poslova s kokainom.

Dudić je ubijen nakon što je na njega pucao Ivan Vračar 30. maja 2010. u Kotoru. Vračar, iz Nikšića, bio je tjelohranitelj ubijenog Dejana Đukovića, vlasnika kotorskog Red taksija, koga su mediji dovodili u vezu sa Darkom Šarićem i njegovim klanom.

Beogradski Blic kasnije je pisao kako je ,,crnogorska policija tada saopštila da je Dudić ubijen zbog navodne osvete za ranije ubistvo Dejana Đukovića.”

Dudić je bio suvlasnik kotorske diskoteke Maksimus, a njegove firme su pod lupom crnogorskog tužilaštva, zbog sumnje da je preko njih prao novac zarađen preprodajom kokaina. Naime, Dudić je bio poznat kao bliski saradnik Darka Šarića.

Svjedok-saradnik Draško Vuković je u decembru 2011. u sudu u Beogradu imenovao Dragana Dudića, kao najvažnijeg saradnika Darka Šarića.

Na zvaničnom sajtu grčke policije je poslije hapšenja mladih Kotorana navedeno da se sumnjiče da su prali novac koji je grupa Darka Šarića, Rodoljuba Radulovića i Gorana Sokovića, od 2005. zaradila švercom droge prekookeanskim brodovima iz Latinske Amerike.

Prema pisanju medija, crnogorska policija je, takođe, otvorila istragu protiv Zoje Dudić, udovice Dragana Dudića Frica, kako bi se ispitalo porijeklo imovine koju porodica posjeduje. U okviru te istrage provjeravaju se i poslovanje i imovina kotorskog biznismena Smiljana Samardžića, koji je jedno vrijeme bio u poslovnim vezama s pokojnim Dudićem.

Policija dalje sumnja da je Damjan, sin Dragana Dudića, dok je studirao u Sjedinjenim Američkim Državama jedno vrijeme bio na vezi s Rodoljubom Radulovićem.

Crnogorac, porijeklom iz Kotora, zvani Mišel Amerikanac, već dugo živi u SAD, a do većine dokaza o njegovoj umiješanosti u nezakonite poslove došlo se kroz razmjenu podataka s američkom DEA. Prema tim podacima, Radulović je bio mozak operacije narkoklana, koji nije lično prljao ruke, već je uveo Šarića u poslove kojima je Pljevljak kasnije zagospodario.

Radulović se sumnjiči da je postavio logistiku klana i povezao Darka Šarića sa značajnim političkim i biznis krugovima u Srbiji tokom 2008. i 2009, na osnovu čega je pljevaljski narkobos napravio moćan međunarodni kanal trgovine narkoticima. Kada je prvi put spomenut u medijima kao glavna Šarićeva karika, Radulović je rekao da poznaje odbjeglog Pljevljaka, da ga niko nije zvao iz Srbije, ali da je spreman da dođe i sve ispriča.

Još jedna zatvorska kazna na suđenju saradnicima Darka Šarića izrečena je početkom avgusta. Tada je Okružni sud u Banjaluci osudio Zorana Ćopića na pet godina zatvora zbog pranja novca stečenog od trgovine drogom narkobosa Darka Šarića.

U presudi se potvrđuju navodi optužnice koja je teretila Ćopića da je od 2008. do polovine 2010. udruživanjem sa Darkom Šarićem i drugim osobama iz Srbije, protiv kojih se vodi krivični postupak pred Višim sudom u Beogradu, novac od preprodaje droge ubacivao u privredne tokove Republike Srpske i Srbije.

Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

DRUŠTVO

MARKO BATO CAREVIĆ PODNIO OSTAVKU: Iznuđen odlazak gradonačelnika budve

Objavljeno prije

na

Objavio:

Predsjednik Opštine Budva, Marko Bato Carević podnio je, 8. avgusta, ostavku na tu funkciju i za svog nasljednika odredio lidera budvanskog DF-a Mila Božovića. Čini se da je njegov silazak sa funkcije uoči lokalnih izbora koji su zakazani za 23. oktobar iznuđen čin, prije svega zbog njegove veoma izražene samovolje u vođenju grada i nedostatku sposobnosti da sa koalicionim partnerima, održava partnerski odnos

 

Usred turističke sezone u Budvi se  odvija neuobičajen izborni proces. Smjena na čelnoj gradskoj poziciji, odlazak jednog predsjednika Opštine i imenovanje drugog i to tokom prinudne uprave u lokalnoj samoupravi uvedene prije par mjeseci, zbog blokade rada lokalnog parlamenta.

Predsjednik Opštine Budva Marko Bato Carević podnio je 8. avgusta ostavku na tu funkciju i za svog nasljednika odredio lidera budvanskog DF-a Mila Božovića. Carević je prethodno najavio svoj odlazak iz politike. Čini se da je njegov silazak sa funkcije uoči lokalnih izbora koji su zakazani za 23. oktobar iznuđen čin, prije svega zbog njegove veoma izražene samovolje u vođenju grada i nesposobnosti da sa koalicionim partnerima, kako sa partijama sa svoje izborne liste tako i sa onima koje to nisu, održava partnerski odnos u vršenju vlasti u skladu s osvojenim mandatima na posljednjim lokalnim izborima.

Carevića je ponio uspjeh na izborima 30. avgusta 2020. godine kada je izborna lista DF-a koju je predvodio, osvojila 45 odsto glasova birača u Budvi, što mu je obezbijedilo 14 odborničkih mandata. Nedovoljno za apsolutnu vlast koju je on, od konstituisanja parlamenta, ipak sprovodio, ne hajući za stavove i mišljenja drugih, pogotovo građana Budve, koji nisu tako odlučili.

Na čelo Opštine Budva Carević je stupio u januaru 2019. po osnovu koalicionog sporazuma sa Demokratama o rotirajućem predsjedničkom mandatu na po dvije godine, nakon izborne pobjede ove dvije političke opcije na izborima 2016. godine, kada je DPS poslije  višegodišnje vladavine, poslat u opoziciju.

Ponovo je biran za gradonačelnika nakon avgustovskih izbora 2020., u punom mandatu od 4 godine. Mjesto predsjednika Skupštine pripalo je tada Demokratama. I to je bio posljednji trenutak postizborne saradnje između ove dvije političke grupacije. Što je na kraju dvogodišnjeg trvenja dovelo Budvu do prinudne uprave a Careviću skratilo sigurni četvorogodišnji mandat na svega 23 mjeseca.

Od 30. avgusta 2020. nije formirana koaliciona vlast koja bi donijela očekivane promjene u načinu vođenja grada. Nisu izabrani potpredsjednici Opštine. Većina funkcionera izvršne vlasti bila je u v.d. stanju, kršile su se procedure i propisi. Carević je vodio grad sam, dodijelio je sebi apsolutnu moć i obilato zloupotrebljavao član 59 Zakona o lokalnoj samoupravi koji omogućava da prvi čovjek grada može privremeno donositi odluke koje su u nadležnosti skupštine ako skupština nije u mogućnosti da se sastane.

Međutim i stanje prinudne uprave pod kojim stenje „kraljica“ turizma u jeku turističke sezone Carević je vješto iskoristio da završi one poslove za koje u redovnoj proceduri, u Skupštini, nije mogao dobiti saglasnost odbornika. Apsurdnu situaciju u koju je zapala Budva, da joj visoko predstavničko tijelo vode nepoznata lica, koja su iz državne administracije upućena na privremeni rad u Budvu, DF koristi da zauzme što povoljnije pozicije u lokalnoj upravi pred nastupajuće izbore.

Branka PLAMENAC
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

IGRE GLEDANOSTI I POVJERENJA: RTCG u junu znao da će najgledaniji biti u julu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Media centar je javno pitao rukovodstvo Javnog servisa da saopšti izvor koji kaže da su bili najgledaniji u julu, šta su saopštili u centralnom dnevniku. U reagovanju menadžmenta RTCG-a saopšteno je da je riječ o istraživanju koje je sa OEBS-om pripremljeno u junu

 

Promjena vlasti nakon parlamentarnih izbora 2020. godine značajno je povećala očekivanja građana od institucija. Najprije da budu transparentne u svom radu i servis svih građana. Takva očekivanja bila su postavljena i prema Radio-televiziji Crne Gore, koja, pored kadrovskih promjena, još nije transformisana u javni servis svih građana

U takozvanom non pejperu Evropske komisije o napretku u poglavljima 23 i 24, objavljenom u maju ove godine, navodi se da je Javni emiter RTCG uveo pluralističku uređivačku politiku od imenovanja novog Savjeta i uprave. Međutim, ističu da su i dalje potrebni kontinuirani napori kako bi se osiguralo da javni emiter RTCG poštuje najviše standarde nezavisnosti i profesionalizma.

Trenutno je Javni servis u žiži javnosti zbog afere  vezane za manipulacije gledanošću i povjerenjem građana, na koje nijesu bile imune ni prethodne uprave.

„Televizija Crne Gore tokom jula bila je najgledanija TV stanica, pokazuju zvanični podaci o gledanosti. Prvi, Drugi i Parlamentarni program zbirno su privlačili najviše gledalaca, dok je emisija Dobro jutro Crna Goro najgledaniji jutarnji program u zemlji. Time je nastavljen dobar trend koji bilježimo. Nedavno istraživanja snage brenda RTCG-a koje je sprovela agencija Damar pokazalo je da raste povjerenje u javni servis. Takođe, istraživanje Građanske alijanse, kojim su obuhvaćeni manjinski narodi, pokazalo je da manjine od svih radio i TV stanica najviše vjeruju radiju i televiziji Crne Gore”, navedeno je 3. avgusta u centralnom dnevniku Televizije Crne Gore (TVCG).

Novinar se nije pozvao na izvor istraživanja već na „zvanične podatke o gledanosti“. Na to je ukazao i predsjednik Skupštine Media centra Dragoljub Duško Vuković, koji je  saopštio da je televizija time prekršila sopstvene programske principe i profesionalne standarde, kao i Kodeks novinara.

,,Metodologija koju pokušava da koristi menadžment da bi pokazao uspjehe je besmislena i jedino je koristio još prethodni generalni direktor Božidar Šundić, koji je na sve načine želio da sakrije loše rezultate. Tvrdnja da Prvi, Drugi i Parlamentarni kanal zajedno imaju najveću gledanost je jednako besmislena kao kada bi se na primjer  Pink televizija pohvalila da nju, tj. njihovih 45 kanala, gleda najviše građana Srbije”, kazao je Vuković.

On ističe da nema metode kojom se može sabirati gledanost TV stanica i time argumentovati tvrdnja da su najgledaniji, i da zato to saopštenje RTCG-a predstavlja ,,doprinos širenju lažnih vijesti (fake news)”, a da Savjet RTCG-a treba da se odredi prema ovoj gruboj manipulaciji. Suština uspjeha RTCG-a, prema njegovim riječima, nije gledanost, već povjerenje građana. „Upravo te podatke neće da objavi generalni direktor RTCG-a”, kazao je Vuković.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

GDJE SU TUŽIOCI KOJI SU NAPRAVILI PROPUSTE U SLUČAJEVIMA NAPADA NA NOVINARE: Greškama stigli do visokih pozicija

Objavljeno prije

na

Objavio:

Tužioci koji su napravili propuste u slučajevima napada na novinare u najvećem broju slučajeva su  napredovali ili nastavili da obavljaju visoko pozicionirane poslove u tužilaštvu, pokazuje istraživanje Monitora i CIN CG. Odgovornost za njihove propuste u tim istragama, pa i kada su utvrđeni pred sudovima, nikada nije pokrenuta

 

Tužioci koji su napravili propuste u slučajevima napada na novinare napredovali su ili nastavili da obavljaju visoko pozicionirane poslove u tužilaštvu, pokazuje istraživanje Monitora i Centra za istraživačko novinarstvo Crne Gore (CIN-CG). Odgovornost za propuste u tim istragama, pa i kada su utvrđeni pred sudovima, nikada nije pokrenuta.

Tužilaštvo godinama ponavlja da su im istrage napada na novinare među prioritetima. Ipak, najveći dio – oko 100 napada na novinare i imovinu medija koji su se dogodili u posljednjih 17 godina – nije dobio odgovarajući epilog.

Na rasvjetljavanje još čekaju i najteži slučajevi kao što je ubistvo suvlasnika, direktora i glavnog urednika dnevnika Dan Duška Jovanovića, pokušaji ubistva Tufika Softića i Olivere Lakić.

Tokom protekle godine zabilježen je napredak u ažurnosti istraga napada na novinare od strane policije i tužilaštva, pa su pojedini napadi u kratkom roku dobili sudski epilog. Ipak, za mnoge od ranijih slučajeva nema na vidiku razrješenja. Kao ni odgovornosti za tužilačke greške.

SLUČAJ TUFIKA SOFTIĆA: Jedan od najdrastičnijih primjera u kom su tužioci napravili ozbiljne propuste, a potom napredovali je istraga u slučaju pokušaja ubistva novinara Tufika Softića u novembru 2007. godine.

Softićev advokat Dalibor Tomović za Monitor podsjeća da su „počinjeni brojni propusti od strane Osnovnog državnog tužilaštva u Beranama i Višeg državnog tužilaštva u Bijelom Polju, od kojih su mnogi konstatovani i u odluci Ustavnog suda i pravnosnažnoj presudi Osnovnog suda u Podgorici, a koji su doveli do toga da istraga i izviđaj nijesu bili djelotvorni“.

Državni tužioci koji su vodili istrage u slučaju Softića, od 2007. do 2015. godine, bili su: Jadranka Mićović, zamjenica osnovnog državnog tužioca u Beranama. Ona je bila dežurni tužilac u vrijeme napada na Softića 2007. godine. Sada je rukovodilac Osnovnog državnog tužilaštva (ODT) u Beranama. Vladan Đalović, tadašnji zamjenik osnovnog državnog tužioca u Beranama ( saslušao Draška Vukovića 1. 07. 2014), sada je tužilac Višeg državnog tužilaštva u Bijelom Polju. Rifat Hadrović, rukovodilac Višeg državnog tužilaštva u Bijelom Polju, sada je član Savjeta Agencije za sprečavanje korupcije, dok je Gorica Golubović, tadašnji rukovodilac Osnovnog državnog tužilaštva u Beranama, u međuvremenu penzionisana.

Nada Bugarin, zamjenica višeg državnog tužioca u Bijelom Polju preuzela je Softićev predmet 2014. godine.  U tom periodu, navodi advokat Tomović, u slučaju nijesu preduzimane gotovo nikakve aktivnosti –  od 12. 11. 2014. godine do 28. 10. 2015. godine, kada je istraga obustavljena.  Nada Bugarin iste godine izabrana je za članicu Tužilačkog savjeta.

Tomović navodi da, u periodu od čak pet godina i šest mjeseci, nijesu suštinski preduzimane nikakve radnje od strane tužilaštva (i policije) u Beranama u fazi izviđaja (03. 03 .2008 – 09. 08. 2013).

Više je propusta koje su tužioci napravili u slučaju Softića: tadašnji osnovni državni tužilac u Beranama tako nije odmah nakon događaja dao naredbu policiji da izvrši blokadu grada, kako bi se spriječilo bjekstvo izvršilaca i pomagača. Takođe, tužilac u Beranama i istražni sudija nijesu izlazili na lice mjesta, po obavještenju policije,  što je bila njihova dužnost. Nije obezbijeđeno da odmah budu saslušana lica koja je Softić iste večeri označio policiji kao sumnjiva.

Neka od lica na koje se sumnjalo nikada nijesu ni saslušana, dok su Draško Vuković i Dragan Labudović  od strane tužilaštva prvi put saslušani tek nakon sedam godina od napada – u julu i septembru 2014. godine. I samog Softića osnovni državni tužilac u Beranama prvi put saslušava sedam godina nakon napada.

Uz sve to, Softiću nije dozvoljeno da u zakonskom roku dobije spise predmeta iz izviđaja, koji su mu bili neophodni za ostvarivanje uvida u cjelokupni dokazni materijal i potencijal za takav materijal. Umjesto toga, kopiranje oko 150 stranica spisa omogućeno mu je tek na dan kada je isticao zakonski rok za preuzimanje gonjenja (kopiranje je omogućeno 02.12. 2015. godine, a 02. 11. 2015. godine primljena naredba o obustavi istrage).

,,I pored činjenice da je istraga pokušaja ubistva označena kao nedjelotvorna i neefikasna od najvećih sudskih instanci u Crnoj Gori,  niko od tužilaca nije snosio bilo kakvu odgovornost – disciplinsku, materijalnu, krivičnu, profesionalnu“, konstatuje advokat Tomović.

Ono što zabrinjava, ističe advokat, je da i nakon odluka sudova, ne postoji napredak u istrazi u pogledu otkrivanja izvršilaca i nalogodavaca pokušaja ubistva, iako  će u novembru ove godine biti 15 godina od napada.

SLUČAJ OLIVERE LAKIĆ: Više od četiri godine se ne zna ni ko stoji iza napada na novinarku Oliveru Lakić, koja je 8. maja 2018. godine ranjena na ulazu zgrade u kojoj živi u Podgorici. Ne zna se ni zašto Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ne podiže optužnicu protiv onih koje sumnjiči da su umiješani u organizaciju pokušaja ubistva novinarke.

Istraga napada na Oliveru Lakić je od decembra 2020. godine u radu kod SDT-a, a do tada je  bila u radu kod Višeg državnog tužilaštva.  Označena je stepenom tajnosti, tako da Dalibor Tomović, koji je pravni zastupnik Olivere Lakić, o njoj, objašnjava, ne može da govori. Ističe samo ,,činjenicu  da je prošlo više od četiri godine od napada na novinarku  (08. 05. 2018) i više od dvije godine od otvaranja istrage – pokretanja krivičnog postupka (19. 02. 2019), a da još nije podignuta optužnica, iako je zakonski rok šest mjeseci”.

U svom prošlogodišnjem izvještaju, Komisija za praćenje napada na novinare navodi da Više državno tužilaštvo i Specijalno državno tužilaštvo nijesu Komisiji dostavljali dokumentaciju o tom slučaju, a da SDT od 23.12. 2020. godine nije saslušalo Lakić, niti joj omogućilo da u svojstvu oštećene učestvuje u predmetu.

U zaključcima Komisije piše da, u periodu od novembra 2019. godine do 23. decembra 2020. godine, Više državno tužilaštvo u Podgorici nije dostavilo Komisiji zapisnike o saslušanju Marija Miloševića i Milovana Žižića. Takođe, navodi se da, od preuzimanja predmeta u nadležnost Specijalnog državnog tužilaštva 23. decembra 2020. godine, i formiranja novog predmeta otvaranjem istrage od 25. decembra 2020. godine, oštećena Olivera Lakić nije saslušana.

„Tokom perioda u kojem Specijalno državno tužilaštvo vodi istragu, nije data mogućnost oštećenoj da aktivno učestvuje u predmetu (postavlja pitanja svjedocima, okrivljenima), što je u konačnom njeno pravo iz Čl. 282 Zakonika o krivičnom postupku. Nastavljena je praksa da se ne dostavljaju spisi predmeta Komisiji u slučaju Olivere Lakić, iako Komisija ima dozvolu za pristup tajnim podacima najvećeg stepena tajnosti… “, navodi se u zaključcima Komisije.

I u ranijim izvještajima Komisije, konstatuje se da je Više državno tužilaštvo napravilo niz propusta.

„Iz dostupne dokumentacije se vidi da je viša državna tužiteljka Suzana Milić napustila lice mjesta i nije prisustvovala uviđaju u trajanju od sat i po 8. maja prošle godine i da nema podataka da je prisustvovala nastavku uviđaja narednog dana od sedam do devet časova”, naveli su iz Komisije.

Komisija je zaključila i da je pregled vozila novinarke navodno obavljen bez pomjeranja automobila sa lica mjesta, što ,,stvara sumnju u pogledu temeljnosti preduzimanja ove radnje na otkrivanju potencijalnih tragova ili pronalaženja dokaza”. U izvještaju piše da u zapisniku o uviđaju više državne tužiteljke nema naloga policiji da se pregleda automobil Lakićeve.

„U dokumentaciji dostupnoj Komisiji nema izvještaja o vještačenju baterijske lampe i gumene rukavice, pronađenih na licu mjesta”.

Tužiteljka Suzana Milić, koju pominje Komisija u slučaju Lakić, podnijela je ostavku u junu 2022. godine, skupa sa još desetak tužilaca koji su tada  odlučili da napuste tužilačku organizaciju i odu u penziju.

Na slučaju je, dok je bio u nadležnosti Višeg državnog tužilaštva radio tim od pet tužilaca. Pored Suzane Milić, to su:  Vesna Jovićević, Maja Jovanović, Tatjana Begović i Miloš Šoškić.

Vesna Jovićević je, kada i koleginica Milić, penzionisana. Maja Jovanović trenutno je na poziciji vršioca dužnosti vrhovne državne tužiteljke.  Miloš Šoškić sada je u Specijalnom državnom tužilaštvu, a proljetos je predao kandidaturu za glavnog specijalnog tužioca. Šoškić, kako je to konstatovano odlukom Komisije za etički kodeks državnih tužilaca, tokom 2020. godine povrijedio je etički kodeks tužilaca, jer se u javnosti nalazio sa Zoranom Ćoćom Bećirovićem u Delta sitiju u vrijeme kada se dogodio incident sa novinarom Dana Vladimirom Otaševićem, početkom decembra 2019. godine. To, ali ni istrage u napadima na novinare, nijesu ga omele u napredovanju.

Tatjana Begović izabrana je u avgustu prošle godine u Tužilački savjet.

Premijer Dritan Abazović kazao je svojevremeno da misli da će ,,novo tužilaštvo imati priliku da ispravi neke greške prethodnog tužilaštva u slučaju rasvjetljavanja ranjavanja novinarke Olivere Lakić i doći do nalogodavaca tog napada”. Slučaj za sada tapka u mjestu.

SLUČAJ DAMIRE KALAČ: Komisija je u jednom od ranijih izvještaja koji se odnosi na prijetnje Damiri Kalač preko Fejsbuka iz marta 2014. konstatovala grube greške tužilaštva. Naime Osnovno državno tužilaštvo u Rožajama pravi materijalnu grešku i krivičnu prijavu naslovljava na ime Ismara Murića iz Podgorice, lice koje nema nikakve veze sa ovim slučajem, niti se u njemu uopšte pominje.

Ovu nepravilnost uočava zamjenik osnovnog državnog tužioca u Podgorici Ivan Medojević, koji u dopisu od 31. 07 .2015. upozorava kolege iz Osnovnog državnog tužilaštva u Rožajama: „Ocjenom dostavljenih spisa nalazim da je nesporno da je Ismar Ličina, a ne Murić Ismar, kako ste naveli u vašem aktu, objavio sporni komentar na ‘facebook’ stranici Nezavisnog dnevnika Vijesti“.

Imajući u vidu da Ismar Ličina ima prebivališe u Rožajama, dodaje tužilac, a ne u Podgorici, što nedvosmisleno proizilazi iz zapisnika o obavještenju prikupljenom od građanina od 27. 04. 2015. godine, to je mjesto izvršenja ovog krivičnog djela na teritoriji suda u Rožajama.

„Pred kojim ste vi stvarno i mjesno nadležni da postupate. Ukoliko ste suprotnog mišljenja, možete izazvati sukob nadležnosti kod Vrhovnog državnog tužilaštva”, navodi tužilac Medojević.

Komisija konstatuje: Osnovno tužilaštvo Rožaje pravi grubu materijalnu grešku podnoseći krivičnu prijavu protiv Ismara Murića iz Podgorice, lica koje se uopšte ne pominje u ovom predmetu, niti ima bilo kakve veze sa navedenim prijetnjama. Rožajsko tužilaštvo i pored očite sopstvene nadležnosti (osumnjičeni Ismar Ličina je iz Rožaja) pokreće sukob nadležnosti pred Vrhovnim državnim tužilaštvom, gubi spor i na taj način nepotrebno prolongira istragu.

Rukovodilac Osnovnog državnog tužilaštva u Rožajama u vrijeme prijetnji novinarki  je – Hajran Kalač. On je na proljeće prošle godine izabran za člana bivšeg Tužilačkog savjeta, a u međuvremenu je otišao u penziju.

SLUČAJ SEADA SADIKOVIĆA: Tokom protekle godine, Komisija za istragu napada na novinare je utvrdila da je u jednom slučaju, napadu na Seada Sadikovića u Bijelom Polju, u martu prošle godine, došlo do drastičnog propusta tužilaštva u istrazi.

Predsjednik Komisije Mihailo Jovović je objasnio da osnovni državni tužilac nije ni pokušao da otkrije zašto na snimku sa nadzorne kamere sa Hipotekarne banke nedostaje desetak ključnih sekundi događaja, kada napadači tuku novinara, uprkos inicijativi policije da se utvrdi zašto fali taj dio snimka, da li ga je neko obrisao ili na drugi način njime manipulisao, i ako jeste, ko je to bio.

Policija u obraćanju tužilaštvu traži da se „utvrde razlozi zbog kojih nedostaje snimak u navedenom vremenu i da se utvrdi da li je neko od lica koja imaju pristup sistemu video nadzora sa eventualnom namjerom brisao ili dorađivao djelove video snimka”, navode i da je potrebno vještačenje u Forenzičkom centru u Danilovgradu.

Osnovna državna tužiteljka u Bijelom Polju Danijela Đuković sužava istragu i izdaje naredbu da vještak, a ne Forenzički centar, utvrdi samo da li su kamere bile u funkciji i da li je snimljen napad.

Sadikovićev advokat Dalibor Kavarić ocjenjuje da je istraga bila spora i nedjelotvorna: ,,Sa predmeta kojim su izvršene inkriminisane radnje nijesu uzeti DNK profili biološkog materijala, niti tragovi papilarnih linija, na osnovu kojih su se mogli nesumljivo identifikovati učinioci, već se tužilaštvo baziralo na svjedoke koji su krivično procesno i tradicionalno najnepouzdaniji dokazni izvori“.

Objašnjava da je glavni pretres u ovom slučaju tek počeo, pa do sada nijesu imali prilike da se žale na neku procesnu radnju.

Kavarić naglašava da ,,postoji nedovoljna institucionalna svijest, odnosno instucionalna ozbiljnost o važnosti misije i uloge novinara u društvu, a njihov posao često nema potrebno razumijevanje, a samim time ni zaštitu od predstavnika državnih organa gonjenja i suđenja”.

Tužiteljka Đuković pokriva isto visoko mjesto u tužilaštvu u Bijelom Polju.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo