Povežite se sa nama

MONITORING

Gluvi telefoni

Objavljeno prije

na

Niko, barem u Crnoj Gori, nije slutio kakva se grmljavina sa Darkom Šarićem priprema, kada je u Podgorici 28. avgusta prošle godine Veselin Veljović imao sastanak sa delegacijom američke DEA (Drug Enforcement Administration), obavještajne službe Ministarstva pravde SAD za borbu protiv narkotika. Američke investigatore je predvodio Dejvid P. Mej, šef pomoćnik direktora DEA za Evropu i Afriku. U našem susjedstvu, Italiji, DEA je dobro locirana; njene kancelarije u Rimu i Milanu ne pokrivaju samo Italiju, već su nadležne i za Crnu Goru, zatim Albaniju, BiH, Maltu, San Marino i Srbiju.

DEA I VELJOVIĆ: U saopštenju Uprave policije o ljetošnjem sastanku Veljovića i Meja piše da su ,,DEA i policijske snage SAD u crnogorskoj policiji imale i da će imati dobrog i pouzdanog partnera u djelovanju na rješavanju bezbjednosnih izazova i pitanja od obostranog interesa”.
Dalji razvoj ne daje osnova za zaključak kako je DEA vjerovala da bi crnogorska policija mogla pomoći u akciji Balkanski ratnik koja je 15. oktobra eksplodirala otkrivanjem narkotika u vrijednosti od oko 250 miliona eura u Južnoj Americi. Veljović je priznao kako je prve službene informacije o Balkanskom ratniku dobio tek 26. oktobra.
Uloga DEA u aferi je ključna, jer bi se stvari sa Šarićem i družinom lako mogle izmanevrisati retorikom o napadu na crnogorsku nezavisnost i/ili zgodnim izgovorom kako je ovaj Pljevljak od 30. maja 2005. srpski državljanin.
I od tog datuma u Crnoj Gori su vođeni dosijei o Šariću, što je nevoljno, ali oficijelno priznanje kako je, srpskom državljanstvu uprkos, on i ovdje vodio poslove. Uprava za sprječavanje pranja novca , tvrdi direktor Predrag Mitrović, još krajem novembra 2005. je ,,provjeravala određene račune i vršila pretrage”, po zahtjevu policije.
Sve je, navodno, ,,službena tajna”, ,,istraga je u toku”, ali, rezultata očigledno nije bilo; nijesu predložene mjere tajnog nadzora, protiv Šarića pokrenut krivični postupak.
Džabe ga je Veljović, u svom famoznom Izvještaju, naknadno opisao mračnim bojama – da se bavio i pranjem novca, kada Mitrović tvrdi da o svemu tome još nije prikupio dokaze.

ISTRAGE I DEMANTI: Svi su se sada užurbano latili posla, pa su Ranka Čarapić, Veljović i Mitrović potpisali 19. februara izvjesni sporazum o formiranju zajedničkog istražnog tima. Da li se borba protiv organizovanog kriminala uređuje sporazumom ili zakonima? Krivični zakonik Crne Gore je usvojen još 2003. i njime je jasno definisan poseban postupak za borbu protiv organizovanog kriminala. I brucoši na pravnim naukama znaju da se rad tužilaštva, policije i državnih agencija uređuje zakonima a ne sporazumom.
Ali, kako od Mitrovića očekivati da okonča potragu za Šarićevim transakcijama kada je i sam, od 2007. sve do novembra prošle godine, bio pod istragom policije i specijalnog tužilaštva za organizovani kriminal zbog navodne pronevjere 300.000 eura?
U svega tri dana Mitrović je, preko svog portparola, morao da ,,koriguje” priču o tome što je preduzeo u vezi s Šarićem. Demanti prvi: za list Dan je 22. februara Mitrović kazao kako je Uprava za sprječavanje pranja novca u vezi Šarića provjeravala više povezanih fizičkih i pravnih lica iz svoje nadležnosti i ,,ovaj predmet procesuirala nadležnim državnim organima, tačnije prema državnom tužiocu”.
Demantovano je i da je Mitrović na sjednici Odbora za bezbjednost i odbranu poslanicima pokazivao šeme pranja novca od zarade šverca narkotika, iako je Veljović u svom izvještaju napisao kako je Šarić ,,interesantan i sa aspekta pranja novca stečenog od prodaje narkotika”.

NEMA MAFIJE: Šef policije Veljović je, opet, tvrdio kako nije imao ovlašćenja da preduzme mjere protiv Šarića, čak ni nakon poplave vijesti o Balkanskom ratniku, već je Uprava policije ,,shodno svojim saznanjima, preduzimala određene mjere, ali za primjenu specijalističkih tehnika, mjera tajnog nadzora, lišavanje slobode i ograničavanje kretanja, koje se sprovode isključivo u skladu sa zakonom i utvrđenim procedurama, nije imala osnova”. Zbog čega takve mjere nijesu zatražene preko tužilaštva?
Mjere tajnog nadzora u Crnoj Gori dosad su svih ovih godina zvanično sprovođene samo u odnosu na lica osumnjičena za organizovani kriminal ili strane državljane bezbjednosno interesantne za ANB i Upravu policije.
Ovu tvrdnja je saopštena ljetos iz kabineta direktora ANB. U takvu klasifikaciju nije spadao Darko Šarić, koji je najkasnije od avgusta 2009. do sredine januara uglavnom boravio u Crnoj Gori a za to je vrijeme bio predmet obrade i američke DEA.

Valjda je Šarić bio pošteđen „mjera” crnogorske investigacije zbog eksplicitne ocjene premijera Mila Đukanovića 25. decembra prošle godine: „U Crnoj Gori nema mafije”!

Šarić nije špijun

Zbog čega se i Ministarstvo odbrane izjašnjavalo o Darku Šariću po osnovu njegovog zahtjeva da dobije crnogorsko državljanstvo?
Vidak Latković, portparol Ministarstva odbrane, objašnjava za Monitor „da se Odluka o kriterijumima za utvrđivanje uslova za sticanje crnogorskog državljanstva prijemom, u članu 7, a u skladu sa Zakonom o crnogorskom državljanstvu, član 8, predviđa smetnje iz razloga odbrane Crne Gore i predviđa mogućnost da MUP u postupku ‘odlučivanja može pribaviti mišljenje organa nadležnog za poslove odbrane’. Dakle, u skladu sa odredbama te odluke, Ministarstvo odbrane postupa u davanju mišljenja o postojanju smetnji iz razloga odbrane Crne Gore”.
MUP je svojim zahtjevom broj UPI-211/09-5157 od 6. oktobra 2009. zatražio mišljenje o postojanju eventualnih smetnji iz razloga odbrane za Darka Šarića koji je zatražio prijem u crnogorsko državljanstvo. Latković kaže:
„Članom 7 vladine Odluke o kriterijumima za utvrđivanje uslova za sticanje crnogorskog državljanstva prijemom smetnje iz razloga odbrane Crne Gore, u smislu čl. 8 stav 1 tačka 7 Zakona o crnogorskom državljanstvu, postoje ako lice pripada ili je pripadalo stranim vojno-bezbjednosnim i vojno-obavještajnim službama i učestvuje ili je učestvovalo u stranim vojskama ili paravojnim formacijama. Ministarstvo odbrane je svojim aktom br. 811-878/09-2 od 12. oktobra 2009. dalo mišljenje da za Darka Šarića ne postoje smetnje iz razloga odbrane Crne Gore, budući da nije ustanovilo na strani imenovanog postojanje činjenica iz člana 7 citirane Odluke”.

Koliko plaćamo ,,istrage u toku”

Žalosni konsensus u službenim verzijama svih crnogorskih državnih organa za Darka Šarića postoji oko činjenice da nijesu prikupili dovoljno dokaza za pokretanje krivičnog postupka, niti je to urađeno protiv njegovih saradnika, Gorana Sokovića i Dejana Šekularca, koji su bili u pritvoru, niti protiv Draška Vukovića i Borisa Labana, osoba sa Interpolove potjernice, sa kojima je u beranskoj policijskoj stanici obavljen samo informativni razgovor.
Na primjeru Šarića i družine se može testirati (ne)efikasnost za naše uslove itekako skupih državnih organa kojima je borba protiv organizovanog kriminala, direktno i indirektno, zakonom utvrđen djelokrug rada.
Tužilaštvo će nas za 2010. koštati 5,17 miliona eura, sudstvo 19,95, Uprava policije 64,51, ANB 6,7, MUP 8,65, Uprava carina 6,05 miliona eura, Uprava za sprječavanje pranja novca 578.726, Uprava za antikorupcijsku inicijativu 392,232.63 eura…

Raspada se „mojkovački klan”?

Naznake kontradiktornih verzija oko Darka Šarića postoje i tamo gdje su se najmanje mogle očekivati – između ANB i Uprave policije na čijem su čelu Mojkovčani Duško Marković i Veselin Veljović.
Uprava policije je 13. februara reagovala na izjavu Nebojše Medojevića o
sprezi države i Šarićeve družine („neistinama pokušava da diskredituje službe bezbjednosti naše države”), tvrdnjom da „prema našim saznanjima (Medojević) sa nekim drugim bezbjednosnim službama ima odličnu saradnju”. ANB je to demantovala, jer „nema saznanja da je on saradnik inostranih obavještajnih službi”.
Neki opozicioni lideri su ukazali da se klasifikacije nosilaca organizovanog kriminala, poput Darka Šarića, navodno ne poklapaju u evidencijama ANB i Uprave policije.
„Očigledno je da službe u Crnoj Gori imaju različite knjige kriminala, kao što je to slučaj sa Duškom Markovićem i ANB-om”, kazao je Srđan Milić, lider SNP-a 19. februara na TVCG, dodajući da je i to jedan od dokaza da crnogorske službe ne sarađuju i ne funkcionišu kako treba.
Kako smo nedavno pisali, Marković i Veljović su komšije iz mojkovačkog sela Podbišća. U „mojkovačkom klana” je i još jedan komšija iz Podbišća, Dragoslav Drago Minić, načelnik Sektora za ljudske resurse, pravna pitanja, telekomunikacione i informacione sisteme Uprave policije. Minić je u vrhu Uprave policije Markovićev filter za kadrove, novac, stanove i delikatese iz rada odgovornih drugova iz prislušnog.
Veljoviću je nedavno obnovljen mandat šefa policije, dok avgusta ove godine Markoviću ističe petogodišnji mandat šefa tajne službe.

Vladimir JOVANOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

100 GODINA ODĆUTANOG ZLOČINA NAD BOŠNJACIMA( MUSLIMANIMA) ŠAHOVIĆA: Može li Crna Gora pogledati sebi u oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Rezolucijom koju su u ime  Odbora za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima potpisali Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i  akademik  Šerbo Rastoder, traži se  da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima, navodi se, treba unijeti u obrazovne i nastavne programe Traži se i da se pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih susjeda muslimana

 

Početkom februara Skupštini Crne Gore i svim poslaničkim klubovima je poslat prijedlog rezolucije koji je uputio  Odbor za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima (današnje Tomaševo) 1924. Potpisnici su predsjednik i potpredsjednik Odbora – Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i istoričar i akademik  Šerbo Rastoder. Da bi formalno ušao u skupštinsku proceduru, neophodna su najmanje četiri potpisa poslanika.

U izjavi za Radio Slobodna Evropa (RSE) Rastoder je istakao da je Prijedlog rezolucije o genocidu, kako je zvanično nazvana, „pitanje časti sojske i čojske Crne Gore, njenog građanskog karaktera i multinacionalne politike“.

Rezolucijom se traži da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima treba unijeti u obrazovne i nastavne programe kao “nedopustivu pojavu u civilizovanom društvu”. Traži se i da se posebno pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih komšija muslimana od pogroma razularene mase koja je brojala oko dvije hiljade ljudi došlih uglavnom iz Polja, Mojkovca, ali i iz okolnih mjesta u Vraneškoj dolini.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRED 31. GODIŠNJICU ZLOČINA U ŠTRPCIMA: Otmica istine u produženom trajanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ostala je nepoznanica da li su vlasti u Podgorici bile obaviještene o onome što se sprema na pruzi Beograd – Bar. A mogle su biti. U tadašnjoj saveznoj vladi premijera Milana Panića na poziciji ministra unutrašnjih poslova bio je DPS kadar – Pavle Bulatović

 

Narednog utorka, 27. februara, navršiće se 31 godina kako su iz brzog voza 671 Lovćen na liniji Beograd –Bar, u stanici Štrpci na teritotiji BiH, pripadnici interventne čete Višegradske brigade Vojske Republike Srpske pod nazivom Osvetnici, oteli 20 putnika. Zarobljene su odveli, opljačkali pa ubili. Njihova tijela bacili su u Drinu. Do danas su, u jezeru Perućac, pronađeni ostaci četiri žrtve. Za ostalima se, navodno, traga.

Žrtve planirane i, pokazaće se, najavljene otmice dominantno su bili državljani Srbije i Crne Gore (sedmorica ubijenih) bošnjačke i muslimanske nacionalnosti. Stradali su: Esad KapetanovićIljaz LičinaFehim BakijuŠećo SoftićRifat HusovićHalil ZupčevićSenad ĐečevićJusuf RastoderIsmet BabačićAdem AlomerovićMuhedin HanićSafet PreljevićDžafer TopuzovićRasim ĆorićFikret MemovićFevzija ZekovićNijazim KajevićZvjezdan Zuličić i jedna neidntifikovana osoba. Među žrtvama je i Tomo Buzov, prenzionisani oficir i Hrvat po nacionalnosti, koji se, jedini, usprotivio odvođenju putnika. Pitao je uniformisane otmičare  “Ljudi šta to radite?”.

Njihova otmica praktično je bila najavljena. Pripadnici Osvetnika četiri mjeseca ranije, na gotovo identičan način, oteli su 16 Bošnjaka (15 muškaraca i jedna žena) iz sela Sjeverin (Srbija) koji su autobusom pošli u Priboj, gdje su pozvani da nakon tri mjeseca prime platu. Autobus je išao uobičajenom (jedinom) trasom i zaustavljen je u selu Mioče (opština Rudo, BiH). Putnici bošnjačke nacionalnosti su izvedeni i kamionom odvezeni u motel Vilina vlas u Višegradu. Tu su, nekoliko dana kasnije, ubijeni, a njihova tijela bačena u Drinu.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

REFORMSKI KURS MANDIĆEVE NOVE: Slavljenje komšijskih praznika i kriminala

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Daria Vraneša, gradonačelnika multietničkih i viševjerskih Pljevalja,  Pljevlja su  „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod.“    Ove misli izrekao je na proslavi Dana državnosti Republike Srbije , koji je organizovala pljevaljska opština

 

 

U srijedu veče je u Pljevljima, u organizaciji Opštine Pljevlja, u sali Centra za kulturu održana Svečana akademija povodom 220 godina od Prvog srpskog ustanka i 189 godina od donošenja Sretenjskog ustava Knjaževine Srbije. Pozivnice za  događaj je potpisao gradonačelnik Dario Vraneš. Skup je počeo intoniranjem srbijanske himne Bože pravde, a onda je mileševski episkop  Atanasije Rakita, u čijoj jurisdikciji su Pljevlja, blagoslovio prisutne. Gradonačelnik Vraneš je podsjetio na značaj ustanka u Srbiji 1804. i da je u četvrtak „i praznik pljevaljskih Srba, nas koje od naše etničke matice dijeli prevoj koji se zove Jabuka (na granici sa Srbijom)“.

Na praznik Sretenja 15. februara Karađorđe Petrović je u Orašcu podigao ustanak protiv otomanske vlasti. Na isti dan je 1835. proglašen ustav tadašnje Srbije a od 2002. godine se slavi i kao Dan državnosti Republike Srbije.

„U čast tog dana i mi smo se ovdje večeras okupili da kažemo i pokažemo da je ovaj praznik zajednički praznik, a himna Bože pravde zajednička himna svih Srba ma gdje živjeli“ istakao je prvi čovjek Pljevalja. Za njega su  multetnička i viševjerska Pljevlja „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod“.

Četiri dana ranije Vraneš je na TV Vijesti rekao da se nada da će se taj srbijanski praznik „u Pljevljima proslavljati vječno“ i da se time ne podriva ustavni poredak Crne Gore. Dan nakon toga Vraneš je odćutao pitanje Vijesti koliko će novca građane koštati proslava srbijanskog državnog praznika. Umjesto toga pitao je novinara „zašto se bruka“ i da treba da „radi neki časni posao“ – očigledno smatrajući  novinarstvo nečasnim zanimanjem kad nije u službi njegovih političkih mentora iz Beograda.

Vraneš je doktor medicine po struci i specijalizirani hirurg opšte prakse, što je plemenito zanimanje.  No istovremeno se opredijelio i za politiku i  služenje  srbijanskoj autokratiji. Izabran je za gradonačelnika Pljevalja krajem aprila 2023. godine na listi Nove srpske demokratije (NSD) čiji predsjednik je Andrija Mandić  aktuelni šef Skupštine Crne Gore. Vranešov izbor je podržao i Pokret Evropa Sad (PES) i Demokrate sa kojima je u koaliciji u lokalnoj skupštini.

Vraneš se nakon izbora brzo bacio na identitetska pitanja. Najavio je podizanje spomenika i pravljenje trga Patrijarhu Varnavi na istoimenoj ulici jer se radi o „jednom od najvećih pravoslavnih duhovnika“ i „najslavnijem Pljevljaku svih vremena“. Patrijarh Varnava Rosić je bio drugi patrijarh Srpske crkve (SPC) od njenog osnivanja 1921. godine i stolovao je od 1930. do 1937.  Umro je pod nerazjašnjenim okolnostima (i optužbama da je otrovan) kao srpski ultranacionalista i oponent Vlade Milana Stojadinovića.  Vlada je nastojala stvoriti političku stabilnost u višenacionalnoj Kraljevini Jugoslaviji tako što bi dala jednaka prava Katoličkoj crkvi kroz potpisivanje posebnog ugovora sa Vatikanom (konkordat). Varnava Rosić je nesporno  (na osnovu njegovih intervjua štampi tog vremena) bio antisemita i vatreni podržavalac Adolfa Hitlera i njegove nacističke stranke.

Vraneš je kasnije položio vijenac na mjesto gdje su partizani strijeljali 25 četnika i nacističkih kolaboracionista 1944.godine rekavši prošlog ljeta da je opština odala poštu i da su se „pomolili Bogu i zapalili svijeću za sve heroje koji su bili u četničkom pokretu i koji su život dali za slobodu“. Četnici su, služeći fašistima, u pljevaljskom kraju tokom rata počinili brojne zločine protiv civilnog stanovništva, pogotovo protiv muslimana.

Vraneš je pokušao promijeniti i Dan opštine sa 20.novembra (kada je 1944. oslobođen od nacista) na vjerski praznik Svete Petke (27. oktobar) kada je u 1918. u grad ušla srbijanska vojska. Na dan srbijanskih (vrlo vjerovatno pokradenih) izbora 17. decembra „brat Dario Vraneš, predsednik opštine Pljevlja, (je) dao snažnu podršku listi Aleksandar Vučić-Prijepolje ne sme da stane“ stoji u objavi Opštinskog odbora Srpske napredne stranke (SNS) u Prijepolju uz objavljene fotografije. Njegov partijski šef Andrija Mandić je  skoknuo do Beograda da lično čestita izbornu „pobedu“ srbijanskom vođi Aleksandru Vučiću.

Mandić je rekao da je pozvan od Vučića i za Dan državnosti i da će se „naravno odazvati“ pozivu ne odgovorivši da li tamo ide u državnom ili partijskom svojstvu. I Mandićev koalicioni partner, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je najavio prisustvo nakon poziva Vučića. DNP je u saopštenju objavila da je „savremena Srbija dostojna svojih slavnih predaka (i) nastavlja slobodarsku politiku odbrane nacionalnih interesa i teritorijalnog suvereniteta“.

Na posljednje izlive srpstva Vraneša pljevaljska podružnica PES-a je odgovorila da „opština Pljevlja nema nadležnosti da slavi praznike drugih država pa ni naše komšijske i drage Srbije“ te da Vraneš „kao gradonačelnik Pljevalja, ima obavezu da se fokusira na rješavanje nagomilanih lokalnih problema u našem gradu, i prestane da stvara nepotrebne krize i tenzije, sa svrhom da sitno politički poentira“.

I PES i Demokrate su rekle da ih niko nije konsultirao oko proslave srbijanskog  praznika. Demokrate su naglasile da „obilježavanje datuma iz istorije i kulturnog nasljeđa svih naroda koji žive u opštini mora biti isključivo uz poštovanje Ustava Crne Gore“, uz obazrivo „trošenju javnog novca u dijelu kulturnih događaja“. Premijer Milojko Spajić, koji je rodom iz ovog grada, se do sada nije oglasio, kao ni Mandić kao predsjednik parlamenta.

Pljevlja grcaju u nevoljama. Enormno zagađenje vazduha – među najvećim u Evropi, raseljavanje osiromašenog stanovništva i njegovo korištenje  kao regrutni centar za narko kartele čiji neki od glavnih operativaca su iz ovog grada  predstavljaju ogromni izazov kojim se Mandićeva stranka ne bavi, makar na vidljiv način.

Posebno je zabrinjavajući i indikativan  njihov odnos prema prirodi režima u Srbiji. Vučićeva vlast je istog (i sada vjerovatno goreg) karaktera nego doskorašnja vlast njegovog prijatelja i saveznika – Mila Đukanovića. Đukanovićev režim je  proganjao NSD i Demokratski front (DF) nekad uz Vučićevu  pomoć. Montirana afera Državni udar protiv Mandića i Kneževića je dobila na legitimitetu nakon što su policijski doušnici i saradnici vlasti u Srbiji svjedočili protiv njih, a u korist režima Đukanovića. Prvi sporazumi o „priznanju krivice“ su sklopljeni sa srbijanskim molerima, nadničarima, i šoferima koji su dovučeni iz Srbije, da navodno zauzmu Skupštinu.  Priznanja su uslijedila nakon što je srpska ambasada pritisnula svoje građane u pritvoru da potpišu lažna priznanja krivice kao jedini način izlaska na slobodu. Rukovodstvo bivšeg DF-a dobro zna da su stradali upravo etnički Srbi čije osude su dogovorile i sredile vlasti „dva oka u glavi“.

Slučaj osuđenog vođe kriminalne organizacije i ranijeg vladara Budve Svetozara Marovića je svima poznat. Ni Mandić niti bilo ko iz prosrpskog bloka se nisu nikada usudili uputiti poziv Vučiču da prestane štititi kriminalca i da ga pošalje na izdržavanje zatvorske kazne. Nedavna objava prepiske sa SKY aplikacije koje je Crnoj Gori poslao Europol o poslovima Andreja Vučića, brata srbijanskog predsjednika, i narko bosa Zvonka Veselinovića (po procurjelim izvještajima same srpske policije) i proslava njihove prve zarađene milijarde je izazvala osude Milana Kneževića i ad hominem napade na Vijesti jer su se usudili tako nešto objaviti.

Odlasci DF-ovih političara u Beograd na skupove SNS političara i ministara koji otvoreno sarađuju sa narko bosovima i koji su upleteni u veliki broj korupcionaških afera u najmanju ruku izaziva sumnju da njihova borba protiv kriminalne Đukanovićeve vladavine nije vjerodostojna. Prozivanje Đukanovića za Pandora papire a istovremeno ćutanje na iste takve  kada su u pitanju Vučićevi ljudi je simptomatično.

Ponašanje NSD-a i manjih srpskih partija u slučaju uhapšenog gradonačelnika Budve Mila Božovića zbog članstva u kriminalnoj organizaciji i trgovine narkoticima još više problematizira njihovu deklarativnu borbu za pravnu državu. Poslanik NSD-a Jovan Vučurović je ne nedavnoj sjednici skupštinskog Odbora za odbranu i bezbjednost ponovo probao preseliti slučaj iz sudnice (čiji glavni pretres tek treba početi) u medije i skrenuti pažnju sa gorućih problema. Vučurović je optužio tužilaštvo, koje slučaj bazira na istim prepiskama sa SKY aplikacije kao i protiv osoba bliskih DPS-u, da je hapšenje Božovića „politički motivisano“ i da „iza toga svega stoje strane adrese koje su tu odigrale najvažniju ulogu“. Vučurevićeva „poruka Vladimiru Novoviću je da se prestane sa progonom Mila Božovića, kao da je okorjeli kriminalac“.

Na kraju će mnogi zaključiti  da bivši DF i nema problem sa kriminalom koliko ima problem sa crnogorskim prefiksom. Srpski kriminal i jednopartijska država koja krade izbore, štiti OKG bosove i oslobađa ubice novinara je prihvatljiva alternativa DPS-u.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo