Povežite se sa nama

MONITORING

Čarolije za račun vlasti

Objavljeno prije

na

Sve, dakle, teče, sve se mijenja, naročito birački spisak. Početkom ovog vijeka pravo glasa u Crnoj Gori imala je 162 osoba rođena prije Hrista, nakon odlučne intervencije vlasti, stanje se bitno popravilo, pa ih je ostalo 139. U međuvremenu su se stvari u korijenu promijenile. Od neuređenog, birački spisak postaje gotovo savršen – po mjeri Demokratske partije socijalista.

Spisak po kome će se održati izbori za predsjednika Crne Gore zaključen je u četvrtak, 27. marta 2013. godine, u ponoć. Pravo glasa imaće 511.405 birača, što je za 2650 manje nego na izborima u oktobru.

Prethodno su sprovedene razne akcije – glasačima DPS-a na protekciju se izdaju nove lične karte, ,,protivglasači” nestaju sa spiskova. Piše se i briše na sve strane.

Kako je objasnio ministar unutrašnjih poslova Raško Konjević 24.468 punoljetnih državljana Crne Gore posjeduju staru dvodjelnu ličnu kartu, dok 8.320 državljana Crne Gore upisanih u birački spisak imaju staru plastificiranu ličnu kartu. Ako ne stignu do novih dokumenata, neće moći da glasaju.

Aktivisti DPS-a, uglavnom starijim osobama na čije glasove računaju, mjesecima pomažu da obezbijede nove lične karte. Ekipa, recimo, stigne u selo, uslika koga treba, uzme otiske, za koji dan gotova lična karta. Humano, reklo bi se. Oni koji nijesu sigurni glasovi vladajuće partije moraju čekati u ogromnim redovima.

Odakle DPS zna ko nije zamijenio staru ličnu kartu, ovdje je smiješno pitati. Ozna sve dozna. Na kraju su podaci o ljudima koji su u biračkom spisku, ali nemaju nova dokumenta, objavljeni, pa su i ostale partije pokrenule aktiviste. DPS je samo imao nekoliko mjeseci prednosti. I mašinu vlasti na raspolaganju.

Naravno da Partija zna i ko može biti izbrisan iz biračkog spiska jer nema crnogorsko državljanstvo i, uostalom, ne glasa za DPS.

Zahvaljujući Snimku, saznalo se i kako se funkcionerka DPS-a Daliborka Pejović pohvalila u maju prošle godine, da je njena partija ,,zahvaljujući dobroj analizi biračkog spiska, krenula od početne pretpostavke da svi postojeći stanovnici Herceg Novog nemaju do kraja definisano biračko pravo. Naravno, reagovali smo na vrijeme tako što smo izbrisali 548 imena jer su se stekli zakonski uslovi…Ono što je bila srećna okolnost je da se radilo o licima koja su, prema našoj identifikaciji, bila sigurno protivglasači na ovim izborima”. Upravni postupak, najavila je Daliborka Pejović, biće iskorišten za brisanje još ,,nekih 1.872 birača. Takođe se radi o ciljnoj grupi koja nam je vrlo interesantna i važna. U većini slučajeva i u velikom procentu se radi o glasačima protiv”.

Ima tu i istorije. Na primjer, srpske izbjeglice iz Bosne i Hrvatske, prije dvadesetak godina listom su upisivane u biračke spiskove. Vladajućoj partiji tada su odgovarali. Desio se veliki zaokret i sad su suvišni. Fakat da su dvadesetogodišnjim boravkom u Crnoj Gori stekli pravo na njeno državljanstvo, budući da DPS-u ne odgovara, nije bitan.

Knjige državljana čvrsto su u rukama vlasti. Na isti način, kad bi, recimo, Bošnjaci iz dijaspore riješili da ne glasaju za vladajuću partiju, očas posla bi mogli nestati sa biračkog spiska. Prosto, fali im zakonski uslov da biračko pravo ima onaj ko ima boravište u Crnoj Gori. Selektivna primjena zakona od biračkog spiska pravi tijesto koje vladajuća partija oblikuje prema svojim potrebama.

To je malo komplikovaniji dio priče, redovno stanje podrazumijeva da se glasači, jednostavno, izmisle. U pograničnim područjima Crne Gore čak i predstavnici koalicionih partnera otvoreno govore o ,,glasačima” iz susjednih država, opremljenim glanc novim ličnim kartama.

MANS je objavio da je u samo nekoliko mjeseci došlo do promjene preko šest odsto biračkog spiska. Ukazuju da je u bi¬rač¬ki spi¬sak po ko¬jem će 7. apri¬la bi¬ti organizovani pred¬sjed¬nič¬ki iz¬bo¬ri upi¬sa¬no 12.985 gla¬sa¬ča ko¬ji ima¬ju ista ime¬na i pre¬zi¬me¬na i ži¬ve na is¬toj adre¬si.

Među primjerima koje nabraja MANS, posebno je upečatljiv slučaj dvojice Slo¬bo¬da¬na, rođenih istog dana iste godine, koji žive i glasaju u istom mjestu. Dru¬gi Slo¬bo¬dan upi¬san je na¬kon lo¬kal¬nih iz¬bo¬ra u Nik¬ši¬ću i An¬dri¬je¬vi¬ci i ni¬ka¬da ra¬ni¬je ni¬je imao pra¬vo gla¬sa i, sudeći po matičnom broju – žensko je. Dešava se.

Potpredsjednik SNP-a Neven Gošović podsjeća u izjavi za Monitor da je tek kao odgovor na njegovo poslaničko pitanje Ministarstvo unutrašnjih poslova dostavilo podatak da je nakon 31. decembra 2012.godine, opštinskim organima lokalne uprave nadležnim za vođenje biračkog spiska, dostavilo podatke za 14.583 osobe koje nijesu upisane u Registar državljana Crne Gore, kako bi bile izbrisane sa biračkog spiska. Do konačnog zaključenja biračkog spiska, po tom osnovu, brisano je blizu 12.000 osoba.

Gošović kaže da se istovremeno kod tog Ministarstva nalazilo blizu 4.000 zahtjeva građana za prijem u crnogorsko državljanstvo. ,,Na zahtjev SNP od 5. marta 2013.godine, za dostavljanje podataka o licima koja su podnijela zahtjev za prijem u crnogorsko državljanstvo, a nalaze se na spisku lica koji je MUP dostavio organima lokalne uprave, radi njihovog brisanja iz biračkog spiska, zbog činjenice da se ne nalaze u Registru državljana Crne Gore, Ministarstvo nije postupilo ni u kom vidu. Podatke nisu dostavili iako je Agencija za zaštitu ličnih podataka 20. marta 2013.godine, dala mišljenje da dostavljanje SNP-u naznačenih podataka nije u suprotnosti sa Zakonom o zaštiti podataka o ličnosti”, precizira Gošović.

Opštinske službe, kako je i ranije upozoravano iz SNP-a , na osnovu podataka iz MUP-a su brisale građane iz biračkog spiska zbog činjenice da nemaju crnogorsko državljanstvo, a istovremeno to isto Ministarstvo mjesecima, a u nekim predmetima i više od godinu dana, nije odlučivalo po zahtjevima za sticanje crnogorskog državljanstva.

Prema podacima koje je u parlamentu predočio ministar Konjević 1.024 građanina nijesu preuzeli rješenja o prijemu u crnogorsko državljanstvo, zbog čega nijesu ni upisani u Registar crnogorskih državljana. Na taj način iz biračkog spiska biće izbrisane i te osobe, iako je nesporno da su državljani Crne Gore. Iako se, u prvom trenutku može reći – ko im je kriv – objašnjenje je jednostavno: neko nema novca da stigne do osnovnog građanskog prava. Taksa za preuzimanje rješenja o državljanstvu košta sto eura.

Nakon izbora u oktobru, prema podacima SNP-a, prvi put je u birački spisak upisano oko 12 hiljada osoba. Prema datumu rođenja oko sedam hiljada njih ne mogu pripadati onima koji su tek postali punoljetni I stekli biračko pravo.

,,Sve dok ne budemo imali potpuni uvid u dokumentaciju, ne možemo imati povjerenje u tačnost biračkog spiska”, ocjenjuje Neven Gošović.

U ovoj državi živi 625.266 ljudi. Da hoće, država bi mogla da napravi i birački spisak sa fotografijama svakog građanina koji ima pravo glasa i lozinkom koju treba da izgovori da bi glasao. Petljanje po biračkom spisku stalni je izvor dodatnih glasova. Kad se saberu oni bez novih dokumenata, novoupisani i izbrisani, riječ je o preko pedeset pet hiljada građana sa čijim se biračkim pravom nešto dešava. Šta tačno – zna vlast.

Miloš BAKIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

100 GODINA ODĆUTANOG ZLOČINA NAD BOŠNJACIMA( MUSLIMANIMA) ŠAHOVIĆA: Može li Crna Gora pogledati sebi u oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Rezolucijom koju su u ime  Odbora za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima potpisali Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i  akademik  Šerbo Rastoder, traži se  da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima, navodi se, treba unijeti u obrazovne i nastavne programe Traži se i da se pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih susjeda muslimana

 

Početkom februara Skupštini Crne Gore i svim poslaničkim klubovima je poslat prijedlog rezolucije koji je uputio  Odbor za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima (današnje Tomaševo) 1924. Potpisnici su predsjednik i potpredsjednik Odbora – Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i istoričar i akademik  Šerbo Rastoder. Da bi formalno ušao u skupštinsku proceduru, neophodna su najmanje četiri potpisa poslanika.

U izjavi za Radio Slobodna Evropa (RSE) Rastoder je istakao da je Prijedlog rezolucije o genocidu, kako je zvanično nazvana, „pitanje časti sojske i čojske Crne Gore, njenog građanskog karaktera i multinacionalne politike“.

Rezolucijom se traži da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima treba unijeti u obrazovne i nastavne programe kao “nedopustivu pojavu u civilizovanom društvu”. Traži se i da se posebno pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih komšija muslimana od pogroma razularene mase koja je brojala oko dvije hiljade ljudi došlih uglavnom iz Polja, Mojkovca, ali i iz okolnih mjesta u Vraneškoj dolini.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRED 31. GODIŠNJICU ZLOČINA U ŠTRPCIMA: Otmica istine u produženom trajanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ostala je nepoznanica da li su vlasti u Podgorici bile obaviještene o onome što se sprema na pruzi Beograd – Bar. A mogle su biti. U tadašnjoj saveznoj vladi premijera Milana Panića na poziciji ministra unutrašnjih poslova bio je DPS kadar – Pavle Bulatović

 

Narednog utorka, 27. februara, navršiće se 31 godina kako su iz brzog voza 671 Lovćen na liniji Beograd –Bar, u stanici Štrpci na teritotiji BiH, pripadnici interventne čete Višegradske brigade Vojske Republike Srpske pod nazivom Osvetnici, oteli 20 putnika. Zarobljene su odveli, opljačkali pa ubili. Njihova tijela bacili su u Drinu. Do danas su, u jezeru Perućac, pronađeni ostaci četiri žrtve. Za ostalima se, navodno, traga.

Žrtve planirane i, pokazaće se, najavljene otmice dominantno su bili državljani Srbije i Crne Gore (sedmorica ubijenih) bošnjačke i muslimanske nacionalnosti. Stradali su: Esad KapetanovićIljaz LičinaFehim BakijuŠećo SoftićRifat HusovićHalil ZupčevićSenad ĐečevićJusuf RastoderIsmet BabačićAdem AlomerovićMuhedin HanićSafet PreljevićDžafer TopuzovićRasim ĆorićFikret MemovićFevzija ZekovićNijazim KajevićZvjezdan Zuličić i jedna neidntifikovana osoba. Među žrtvama je i Tomo Buzov, prenzionisani oficir i Hrvat po nacionalnosti, koji se, jedini, usprotivio odvođenju putnika. Pitao je uniformisane otmičare  “Ljudi šta to radite?”.

Njihova otmica praktično je bila najavljena. Pripadnici Osvetnika četiri mjeseca ranije, na gotovo identičan način, oteli su 16 Bošnjaka (15 muškaraca i jedna žena) iz sela Sjeverin (Srbija) koji su autobusom pošli u Priboj, gdje su pozvani da nakon tri mjeseca prime platu. Autobus je išao uobičajenom (jedinom) trasom i zaustavljen je u selu Mioče (opština Rudo, BiH). Putnici bošnjačke nacionalnosti su izvedeni i kamionom odvezeni u motel Vilina vlas u Višegradu. Tu su, nekoliko dana kasnije, ubijeni, a njihova tijela bačena u Drinu.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

REFORMSKI KURS MANDIĆEVE NOVE: Slavljenje komšijskih praznika i kriminala

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Daria Vraneša, gradonačelnika multietničkih i viševjerskih Pljevalja,  Pljevlja su  „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod.“    Ove misli izrekao je na proslavi Dana državnosti Republike Srbije , koji je organizovala pljevaljska opština

 

 

U srijedu veče je u Pljevljima, u organizaciji Opštine Pljevlja, u sali Centra za kulturu održana Svečana akademija povodom 220 godina od Prvog srpskog ustanka i 189 godina od donošenja Sretenjskog ustava Knjaževine Srbije. Pozivnice za  događaj je potpisao gradonačelnik Dario Vraneš. Skup je počeo intoniranjem srbijanske himne Bože pravde, a onda je mileševski episkop  Atanasije Rakita, u čijoj jurisdikciji su Pljevlja, blagoslovio prisutne. Gradonačelnik Vraneš je podsjetio na značaj ustanka u Srbiji 1804. i da je u četvrtak „i praznik pljevaljskih Srba, nas koje od naše etničke matice dijeli prevoj koji se zove Jabuka (na granici sa Srbijom)“.

Na praznik Sretenja 15. februara Karađorđe Petrović je u Orašcu podigao ustanak protiv otomanske vlasti. Na isti dan je 1835. proglašen ustav tadašnje Srbije a od 2002. godine se slavi i kao Dan državnosti Republike Srbije.

„U čast tog dana i mi smo se ovdje večeras okupili da kažemo i pokažemo da je ovaj praznik zajednički praznik, a himna Bože pravde zajednička himna svih Srba ma gdje živjeli“ istakao je prvi čovjek Pljevalja. Za njega su  multetnička i viševjerska Pljevlja „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod“.

Četiri dana ranije Vraneš je na TV Vijesti rekao da se nada da će se taj srbijanski praznik „u Pljevljima proslavljati vječno“ i da se time ne podriva ustavni poredak Crne Gore. Dan nakon toga Vraneš je odćutao pitanje Vijesti koliko će novca građane koštati proslava srbijanskog državnog praznika. Umjesto toga pitao je novinara „zašto se bruka“ i da treba da „radi neki časni posao“ – očigledno smatrajući  novinarstvo nečasnim zanimanjem kad nije u službi njegovih političkih mentora iz Beograda.

Vraneš je doktor medicine po struci i specijalizirani hirurg opšte prakse, što je plemenito zanimanje.  No istovremeno se opredijelio i za politiku i  služenje  srbijanskoj autokratiji. Izabran je za gradonačelnika Pljevalja krajem aprila 2023. godine na listi Nove srpske demokratije (NSD) čiji predsjednik je Andrija Mandić  aktuelni šef Skupštine Crne Gore. Vranešov izbor je podržao i Pokret Evropa Sad (PES) i Demokrate sa kojima je u koaliciji u lokalnoj skupštini.

Vraneš se nakon izbora brzo bacio na identitetska pitanja. Najavio je podizanje spomenika i pravljenje trga Patrijarhu Varnavi na istoimenoj ulici jer se radi o „jednom od najvećih pravoslavnih duhovnika“ i „najslavnijem Pljevljaku svih vremena“. Patrijarh Varnava Rosić je bio drugi patrijarh Srpske crkve (SPC) od njenog osnivanja 1921. godine i stolovao je od 1930. do 1937.  Umro je pod nerazjašnjenim okolnostima (i optužbama da je otrovan) kao srpski ultranacionalista i oponent Vlade Milana Stojadinovića.  Vlada je nastojala stvoriti političku stabilnost u višenacionalnoj Kraljevini Jugoslaviji tako što bi dala jednaka prava Katoličkoj crkvi kroz potpisivanje posebnog ugovora sa Vatikanom (konkordat). Varnava Rosić je nesporno  (na osnovu njegovih intervjua štampi tog vremena) bio antisemita i vatreni podržavalac Adolfa Hitlera i njegove nacističke stranke.

Vraneš je kasnije položio vijenac na mjesto gdje su partizani strijeljali 25 četnika i nacističkih kolaboracionista 1944.godine rekavši prošlog ljeta da je opština odala poštu i da su se „pomolili Bogu i zapalili svijeću za sve heroje koji su bili u četničkom pokretu i koji su život dali za slobodu“. Četnici su, služeći fašistima, u pljevaljskom kraju tokom rata počinili brojne zločine protiv civilnog stanovništva, pogotovo protiv muslimana.

Vraneš je pokušao promijeniti i Dan opštine sa 20.novembra (kada je 1944. oslobođen od nacista) na vjerski praznik Svete Petke (27. oktobar) kada je u 1918. u grad ušla srbijanska vojska. Na dan srbijanskih (vrlo vjerovatno pokradenih) izbora 17. decembra „brat Dario Vraneš, predsednik opštine Pljevlja, (je) dao snažnu podršku listi Aleksandar Vučić-Prijepolje ne sme da stane“ stoji u objavi Opštinskog odbora Srpske napredne stranke (SNS) u Prijepolju uz objavljene fotografije. Njegov partijski šef Andrija Mandić je  skoknuo do Beograda da lično čestita izbornu „pobedu“ srbijanskom vođi Aleksandru Vučiću.

Mandić je rekao da je pozvan od Vučića i za Dan državnosti i da će se „naravno odazvati“ pozivu ne odgovorivši da li tamo ide u državnom ili partijskom svojstvu. I Mandićev koalicioni partner, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je najavio prisustvo nakon poziva Vučića. DNP je u saopštenju objavila da je „savremena Srbija dostojna svojih slavnih predaka (i) nastavlja slobodarsku politiku odbrane nacionalnih interesa i teritorijalnog suvereniteta“.

Na posljednje izlive srpstva Vraneša pljevaljska podružnica PES-a je odgovorila da „opština Pljevlja nema nadležnosti da slavi praznike drugih država pa ni naše komšijske i drage Srbije“ te da Vraneš „kao gradonačelnik Pljevalja, ima obavezu da se fokusira na rješavanje nagomilanih lokalnih problema u našem gradu, i prestane da stvara nepotrebne krize i tenzije, sa svrhom da sitno politički poentira“.

I PES i Demokrate su rekle da ih niko nije konsultirao oko proslave srbijanskog  praznika. Demokrate su naglasile da „obilježavanje datuma iz istorije i kulturnog nasljeđa svih naroda koji žive u opštini mora biti isključivo uz poštovanje Ustava Crne Gore“, uz obazrivo „trošenju javnog novca u dijelu kulturnih događaja“. Premijer Milojko Spajić, koji je rodom iz ovog grada, se do sada nije oglasio, kao ni Mandić kao predsjednik parlamenta.

Pljevlja grcaju u nevoljama. Enormno zagađenje vazduha – među najvećim u Evropi, raseljavanje osiromašenog stanovništva i njegovo korištenje  kao regrutni centar za narko kartele čiji neki od glavnih operativaca su iz ovog grada  predstavljaju ogromni izazov kojim se Mandićeva stranka ne bavi, makar na vidljiv način.

Posebno je zabrinjavajući i indikativan  njihov odnos prema prirodi režima u Srbiji. Vučićeva vlast je istog (i sada vjerovatno goreg) karaktera nego doskorašnja vlast njegovog prijatelja i saveznika – Mila Đukanovića. Đukanovićev režim je  proganjao NSD i Demokratski front (DF) nekad uz Vučićevu  pomoć. Montirana afera Državni udar protiv Mandića i Kneževića je dobila na legitimitetu nakon što su policijski doušnici i saradnici vlasti u Srbiji svjedočili protiv njih, a u korist režima Đukanovića. Prvi sporazumi o „priznanju krivice“ su sklopljeni sa srbijanskim molerima, nadničarima, i šoferima koji su dovučeni iz Srbije, da navodno zauzmu Skupštinu.  Priznanja su uslijedila nakon što je srpska ambasada pritisnula svoje građane u pritvoru da potpišu lažna priznanja krivice kao jedini način izlaska na slobodu. Rukovodstvo bivšeg DF-a dobro zna da su stradali upravo etnički Srbi čije osude su dogovorile i sredile vlasti „dva oka u glavi“.

Slučaj osuđenog vođe kriminalne organizacije i ranijeg vladara Budve Svetozara Marovića je svima poznat. Ni Mandić niti bilo ko iz prosrpskog bloka se nisu nikada usudili uputiti poziv Vučiču da prestane štititi kriminalca i da ga pošalje na izdržavanje zatvorske kazne. Nedavna objava prepiske sa SKY aplikacije koje je Crnoj Gori poslao Europol o poslovima Andreja Vučića, brata srbijanskog predsjednika, i narko bosa Zvonka Veselinovića (po procurjelim izvještajima same srpske policije) i proslava njihove prve zarađene milijarde je izazvala osude Milana Kneževića i ad hominem napade na Vijesti jer su se usudili tako nešto objaviti.

Odlasci DF-ovih političara u Beograd na skupove SNS političara i ministara koji otvoreno sarađuju sa narko bosovima i koji su upleteni u veliki broj korupcionaških afera u najmanju ruku izaziva sumnju da njihova borba protiv kriminalne Đukanovićeve vladavine nije vjerodostojna. Prozivanje Đukanovića za Pandora papire a istovremeno ćutanje na iste takve  kada su u pitanju Vučićevi ljudi je simptomatično.

Ponašanje NSD-a i manjih srpskih partija u slučaju uhapšenog gradonačelnika Budve Mila Božovića zbog članstva u kriminalnoj organizaciji i trgovine narkoticima još više problematizira njihovu deklarativnu borbu za pravnu državu. Poslanik NSD-a Jovan Vučurović je ne nedavnoj sjednici skupštinskog Odbora za odbranu i bezbjednost ponovo probao preseliti slučaj iz sudnice (čiji glavni pretres tek treba početi) u medije i skrenuti pažnju sa gorućih problema. Vučurović je optužio tužilaštvo, koje slučaj bazira na istim prepiskama sa SKY aplikacije kao i protiv osoba bliskih DPS-u, da je hapšenje Božovića „politički motivisano“ i da „iza toga svega stoje strane adrese koje su tu odigrale najvažniju ulogu“. Vučurevićeva „poruka Vladimiru Novoviću je da se prestane sa progonom Mila Božovića, kao da je okorjeli kriminalac“.

Na kraju će mnogi zaključiti  da bivši DF i nema problem sa kriminalom koliko ima problem sa crnogorskim prefiksom. Srpski kriminal i jednopartijska država koja krade izbore, štiti OKG bosove i oslobađa ubice novinara je prihvatljiva alternativa DPS-u.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo