Povežite se sa nama

INTERVJU

BORIS MARIĆ, ANALITIČAR: Vlast je sve slabija, ali igra na slabosti opozicije

Objavljeno prije

na

MONITOR: Kako komentarišete najnoviju vijest da je Demokratski front nakon insistiranja na Andriji Jovićeviću kao kandidatu za predsjedničke izbore, saopštio da u dogovoru sa njim ipak odustaje od te kandidature?
MARIĆ: Vijest o odustajanju od kandidature gospodina Jovićevića predstavlja iznenađenje, jer je njegovo ime već duže vrijeme od strane DF-a predstavljano kao najbolje riješenje. Osim problema sa načinom izlaska na predsjedničke izbore, opozicija ima sve izraženiji problem vremenskog cajtnota. Ostaje da se vidi da li je ovaj politički manevar iznuđen politički potez, ili je proizvod koordinacije sa drugim opozicionim političkim subjektima.

Ono što se čini izvjesnim je da DF insistira na zajedničkom kandidatu koji će biti bar ravnodušan prema atlantskim integracijama. Takva politička strategija sigurno ograničava objedinjavanje opozicionih snaga, ako kao realan preduslov objedinjavanju oko kandidata uzmemo i interese partija da odluku mogu objasniti svojim biračkim tijelima. Čini se da je propuštena šansa koja je mogla da proizvede osjećaj o neophodnosti promjena kao ključnog elementa za dalju demokratizaciju crnogorskog društva i time se u drugi plan stave partikularni interesi opozicionih subjekata u korist opšteg.

Može se zaključiti da je opozicionim liderima, između ostalog, prioritetno nalaženje kandidata koji može biti konkurentan na izborima, ali koji neće ugroziti njihove pozicije i na bilo koji način uticati na preraspodjelu snaga aktuelnih igrača na opozicionoj sceni.

Specifičnost aktuelne predsjedničke kampanje je i to da lideri i vlasti i opozicije ne vide sebe kao prvo riješenje za predsjedničkog kandidata. Pokušava se uspostaviti politička taktika koja bi kroz nalaženje nekog od (ne)stranačkih kandidata, zaštitila liderske pozicije i omogućila pripremu za naredne izbore. Naravno, jedinstveni opozicioni kandidat bi imao ozbiljne šanse da ugrozi kandidata vlasti, što bi cijeloj priči dalo drugačiji tok. Svakako prisustvovaćemo do sada jedinstvenim predsjedničkim izborima, koji će imati kratku kampanju, ali mnogo pratećih efekata koji će značajno uticati na karakter iste i koji će dominantno imati bezbjednosni karakter.

MONITOR: Sve se češće čuju kritike na račun opozicije, zbog nemogućnosti da dođe do zajedničkog kandidata, odnosno da djeluje u javnom a ne partijskom interesu. Kako vi vidite opozicionu scenu?
MARIĆ: Crnogorska opozicija ima sve izraženiji problem jedinstvenog i jasnog djelovanja. Sa jedne strane imamo opozicione partije koje su naglašeno liderske i sa problemom institucionalizacije svojih struktura, a nerijetko i sa prilagođavanjem političkih stavova na dnevnoj osnovi, što znači da je prisutan problem artikulacije jasne i utemeljene politike. Sa druge strane geopolitika cijepa opozicionu scenu, jer objektivno unutar opozicije postoje dvije političke ideje. Ovo bi bile osnovne smetnje nečem što dio društva percipira kao javni interes, a definisan je kroz neophodnost promjene vlasti.

I pored realnih problema crnogorske opozicije većina građana bi glasala za promjenu vlasti. Na opozicionim subjektima je da ustanove model dijelovanje koji će valorizovati ,,međuizbornu prednost” na terenu. Ako to ne mogu da urade u naredna dva izborna procesa morali bi se sjetiti značenja riječi odgovornost.

MONITOR: Još nemamo kandidata vlasti za predstojeće predsjedničke izbore, a opozicionih kandidata biće očito priličan broj. Da li je to postavka koja ide na ruku vladajućoj garnituri?
MARIĆ: U najmanju ruku je čudno da DPS još nema kandidata. To zbunjuje i javnost, ali i potencijalne birače DPS-a. Jasna je taktika i procjena u rukovodstvu DPS-a da struktura nema snagu kojom je dominirala decenijama, i da postaju sve lakša meta političkih napada što opredjeljuje očiglednu odluku da kampanju za predsjedničke izbore treba svesti na što manji broj dana. DPS ima manjak samopouzdanja koji pokušava da prikrije političkom taktikom.

Jedan kandidat jeste najbolje riješenje za opoziciju. Međutim i neki drugi vid ukrupnjavanja podrške opozicionim kandidatima koji bi podrazumjevao prilagođavanje karakteru opozicionih birača, mogao bi da produkuje drugi krug predsjedničkih izbora. U tom slučaju bilo bi važno da se opozicioni subjekti već sada dogovore o nespornoj podršci onom kandidatu koji bi bio akter drugog kruga.

MONITOR: Kako vidite situaciju u Beranama? Da li vlast sve otvorenije koristi silu?
MARIĆ: U Beranama se nije desilo ništa novo, ali da zamislimo situaciju da se odnos snaga u lokalnom parlamentu promjenio nakon ponavljanja izbora na nekoliko biračkih mjesta, a na osnovu odluka ovakvog DIK-a. Teško je ne steći utisak da neko ima za cilj da se crnogorska politička i društvena stvarnost radikalizuje do granica sukoba. U takvom kontekstu pojednostavljivanja stvarnosti, insistiranja na crno-bijeloj slici, za i protiv, može se tražiti legitimitet za opstanak na vlasti. Treba li govoriti o tome koliko je ovo opasno.

MONITOR: Slažete li se sa viđenjima da je vlast, dok sve brutalnije krši zakone, u stvari sve slabija?
MARIĆ: Kontrola nad institucijama je posljednja linija odbrane ove vlasti. Institucije su dio vladajućeg mehanizma, tako slabe, ali tako politički upotrebljive. Ne kaže se bez osnova u Strategiji EU za Zapadni Balkan da živimo u zarobljenim državama, čitaj zarobljenim institucijama.

Postavlja se pitanje, zašto vlast uporno insistira na ovakvom stanju? Zato što je u svojoj osnovi antievropska, što na društvo gleda kao na plijen, a da bi lovac bio uspješan monopoli se moraju održati. Na ruku im idu dvije stvari, povratak geopolitike u međunarodnim odnosima i nezrela i dijelom antievropska opozicija.

Vlast jeste sve slabija, ali dominantno igra na slabosti opozicije.

MONITOR: Primjećujete li sve više nasilja, odnosno govora mržnje , u javnom prostoru uopšte?
MARIĆ: Mi već godinama živimo u društvu u kome je radikalizovani javni diskurs dio svakodnevice. Što si radikalniji u izrazu, što su izjave brutalnije, to se vise približavate idealu ,,5 minuta slave”, koji garantuje da im niko neće ugroziti političku poziciju. Javna scena sve više liči na rijaliti, koji raspaljuje niske nagone i strasti i ubija svaku normalnost, odgovornost i obesmišljava logiku. Politički prvaci postaju suštinski urednici medijskog prostora, pa ko ima ,,atraktivniji” izraz ima veći medijski prostor. Nije ova kvazi politička igra bez rizika za aktere, ali najveći rizik je za društvo, za građane. Društva koja upadnu u ovako negativnu spiralu imaju problematičnu budućnost, njihove alternative i perspektive su ugrožene, a vrijednosni sistem gubi svoj smisao. Postavlja se pitanje društvenog opstanka, stvara se atmosfera opšte apatije i bezizlaznosti. Mogli bi reći da bunt postaje legitiman, ali se moramo čuvati političkih ,,alhemičara”, junaka na magarcima, dovoljno nepristojnih da svakom građanskom buntu nalijepe svoje partijsko ili kvazi ideološko obilježje, da zloupotrijebe samu energiju opravdanog nezadovoljstva.

Danas se čini izvjesnim da je preduslov strukturnih reformi, reforma političkog sistema. Moramo otvoriti javnu debate o karakteru izbora i kako ih učiniti slobodnima. Ako je sam izborni proces korumpiran, a jeste, ako ima veze sa organizovanim kriminalom, a ima, ako podstiče liderske partije na štetu demokratskih procesa, onda je iluzorno očekivati institucije bez korupcije i političkih direktiva. Iz takvih izbora mogu proizaći samo opštekoruptivni društveni odnosi, u kojima manje vise učestvujemo svi.

MONITOR: Da li u svjetlu međusobnih unutrašnjih borbi u vlasti, a ne poštovanja zakona i demokratizacije, vidite i slučaj Aleksandra Andrije Pejovića?
MARIĆ: Kontrola nad institucijama je posjlednja linija odbrane DPS-a, ali isto tako kada se institucije koriste za unutarpartijska nadgornjavanja, DPS se ,,trese”, a taj potres osjeća društvo.

Činjenica je da je gospodin Pejović prekršio Ustav i niz zakona, ali istina je da u zonu kršenja ulazi na osnovu akta Vlade, o čemu i Vlada i Pejović imaju punu svijest, te u tom smislu je nemoguće da se sama Vlada izuzme od odgovornosti. Ostavka g-dina Pejovića kroz koju se pokušava staviti tačka na ovaj slučaj samo je još jedan pokazatelj da je Strategija EU o zarobljenosti države pogodila metu.

MONITOR: Da li nas takve elite zbog kojih Crna Gora nosi etiketu zarobljene države mogu uvesti u Evropu, u smislu istinske demokratske reforme?
MARIĆ: U društvu u kome nemamo institucionalizovanu promjenu vlasti, slobodne i fer izbore, u kome su institucije dio sistema zarobljenosti države, naravno da ne. Vladajuća struktura bi suštinskim reformama rušila svoje političke pozicije, počela bi da radi protiv sebe same, tako da će kao i do sada energiju i resurse dominantno trošiti na fingiranje reformi.

U svijetlu geopolitike to nije nemoguće. Ako vlast uskoro ne dobije adekvatnu alternativu, koja bi garantovala zaokret ka reformama i kroz društveni dijalog vratila potrebnu stabilnost društvu, može nam se desiti da po ko zna koji put u istoriji ostanemo samo dio geopolitičkog dogovora. Neko će reći, pa to mora tako, mi smo mali. To nije tačno, postoje i druga društva koja su realno mala, ali koja imaju unutrašnju koheziju i stabilnost, koja čuvaju svoj vrijednosni sistem zasnovan na jasnoj tradiciji, koja su otporna na tradicionalizme raznih vrsta i ksenofobične vradžbine koje neki ekspresivni političari još smatraju i politikom. Ako ne prevlada svijest da smo kao društvo samoodrživi, da smo sposobni stati u odbranu svog identiteta i graditi demokratsku osnovu zajednice, onda smo više nego lak geopolitički plijen.

Crnoj Gori treba politička elita sposobna da vodi društveni dijalog i oslobodi institucije u cilju građenja unutrašnje stabilnosti, gdje bi se u geopolitičkim igrama opredjeljivali u odnosu na primarne interese razvoja društva, a ne interese velikih, čiji su zastupnici politički polutani koji bi prodali državu za šaku vlasti.

Milena PEROVIĆ-KORAĆ

Komentari

INTERVJU

DRAGAN KOPRIVICA, IZVRŠNI DIREKTOR CDT: Dobro došli u crnogorsku partitokratiju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imamo tipičan primjer obrasca: jako zagovarate progresivne i demokratske vrijednosti i aktivnosti a istovremeno radite sve kako ne bi došlo do promjene sadašnjeg stanja i postojeće političke kulture

 

 

Anomalije koje su dovele do prijevremenih lokalnih izbora u Budvi, Andrijevici i, možda, Šavniku ukazuju na obrazac ponašanja i funkcionisanja političkih elita u Crnoj Gori, kaže nam Dragan Koprivica, izvršni direktor Centra za demokratsku tranziciju. “Funkcionisanje institucija kao da je svrha njihovog postojanja, omogućavanje i podsticanje partijskog preduzetništva, a ne javni interes, pravna država i razvoj zajednice zapravo jeste suština tog modela”

MONITOR: Može li se to promijeniti nakon vanrednih lokalnih izbora?

KOPRIVICA: U Budvi i Andrijevici nema puno ni političkih ni ideoloških razloga za krizu vlasti i vanredne izbore. Radi se samo o dodatnoj fragmentaciji izborne scene, novoj prekompoziciji i potrebi da se blokira rad opštine u nadi da će im novi izbori omogućiti bolju poziciju prilikom isisavanja državnih (opštinskih) resursa i njihovo prebacivanje u ruke moćnika. To je dio naše političke kulture koja se, iako svaki dan slušamo drugačije priče, neće brzo promijeniti. Problem je što građanke i građani još uvijek ne umiju da ovakvo ponašanje kazne na izborima. Oni se, nažalost, ili okreću apstinenciji ili, ako su mlađeg doba, odlaze iz zemlje.

To je savršen scenario za partitokratiju. Kad pogledamo razvoj političkih odnosa, ne bi bilo iznenađenje da se ove anomalije nastave i u drugim opštinama ili se brzo pojave i na državnom nivou.

MONITOR: Situacija u Šavniku je i za naša poimanja politike neobična. Postoji li, vama poznat, sličan primjer u izbornoj praksi?

KOPRIVICA: U svojoj praksi, a bavim se izborima skoro 25 godina, nijesam vidio sličan slučaj. Gotovo je teorijski nemoguće da se u jednom izbornom ciklusu, za izbore koji imaju 1.600 upisanih birača, dogodi sve ono što smo imali prilike da gledamo u Šavniku. Da smo taj slijed događaja pokušali smisliti, i u šali, vjerujem da nam ne bi pošlo za rukom da budemo toliko kreativni. Slijed događaja, ponašanje političkih subjekata, različitih državnih organa i izborni proces koji traje 19 mjeseci zaista nije lako smisliti. To je, nažalost, ono što ni teorijski nije moguće zamisliti jeste naša politička realnost.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

ANA LALIĆ-HEGEDIŠ, PREDSJEDNICA NEZAVISNOG DRUŠTVA NOVINARA VOJVODINE: Hajka će se završiti kada Vučić opozove svoje poslušnike

Objavljeno prije

na

Objavio:

Podrška međunarodnih organizacija i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka na Dinka Gruhonjića i mene završi

 

 

MONITOR: U vrijeme vanrednog stanja usled pandemije kovida, bili ste uhapšeni zbog izvještavanja o situaciji u zdravstvenim ustanovama u Novom Sadu. Sada ste ponovo na žestokom udaru, na društvenim mrežama i preko SMS poruka…Čini se kao da ste na nekom mogućem spisku „dežurnih krivaca“?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Srpskim vlastima je uvek potrebna lista “dežurnih krivaca” kojom se skreće pažnja građana sa nepočinstava, nepodopština i političkih marifetluka vladajuće koalicije. S obzirom da svojim izveštavanjem godinama ukazujem na sistemsku korupciju, nepotizam, partijsko iživljavanje nad građanima, koketiranje sa nacionalizmom, na bahatost, siledžijstvo … a uz to radim u nezavisnim medijima koje Vučić otvoreno naziva “stranoplaćeničkim i izdajničkim”, moje ime je podvučeno na svim njihovim spiskovima za obračun. Za mene ništa novo, jer prezime moje porodice se već devedesetih našlo na jednom takvom opskurnom spisku. Tada ga je sastavljao četnički vojvoda, haški osuđenik i Vučićev politički otac Vojisalav Šešelj, za potrebe proterivanja Hrvata iz Srema. Danas, njegov najbolji radikalski đak samo nastavlja Šešeljevu misiju i viziju, a to je hegemonističko društvo podeljeno na “srpske patriote” i “izdajnike” , “ustaše” i “strane plaćenike”. A zna se šta takvima treba da se dogodi …

MONITOR: Identifikovano je nekoliko  osoba od onih koji su vam prijetili, neki su uhapšeni -pa pušteni u kućni pritvor…Može li ovo što je do sada urađeno na očuvanju vaše bezbjednosti, da spriječi dalje napade? Ili je za to važnija javna podrška-kolega, strukovnih udruženja-ovdašnjih i međunarodnih, EU predstavnika i dijela javnosti, koju ste vi i vaš kolega Dinko Gruhonjić, dobili?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Koliko god su hapšenje osoba koje su nam pretile da će nam zaklati porodice, ubiti nas, silovati decu, lomiti kosti … za nas dobra vest, toliko istovremeno izazivaju potpuni kontraefekat u javnosti. Nakon svakog uhapšenog, salve nasilja i uvreda koje primamo se multiplikuju, jer značajan deo građana Srbije, koji se svakodnevno informišu isključivo preko režimskih medija, smatra da su ljudi koji nam prete neki novi srspki Obilići, a da smo Dinko i ja izdajnici koji zaslužuju da im se stane na kraj.

Podrška međunarodnih organizacija, ali i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka završi. A, završiće se onda kada Vučić opozove svoje trbuhozborce sa skupštinskih govornica, poslušnike, dodvorice i armiju botova koji su po njegovom nalogu i otpočeli ovaj pir nasilja i bezumlja.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

VESELIN RADULOVIĆ, ADVOKAT: Ogoljena borba za vlast

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministar policije nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda

 

 

MONITOR: Ministar policije Danilo Šaranović tužio je Vladu Upravnom sudu zbog postavljenja v.d šefa Uprave policije za koje tvrdi da je bilo nezakonito. Kako vidite tu tužbu i njenu sudbinu pred Upravnim sudom?

RADULOVIĆ: Postupak određivanja v.d. direktora Uprave policije je bio nezakonit, ali je u tom nezakonitom postupku vrlo aktivno učestvovao i ministar unutrašnjih poslova. Tužbu gospodina Šaranovića vidim kao reakciju strane koja je poražena u besprizornoj borbi za kontrolom tog značajnog dijela bezbjednosnog sektora. Međutim, ono što je bitno jeste da ministar nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda i zato očekujem da taj sud štiti interese zakonitosti, a ne partijske interese i neostvarene ambicije bilo kog člana Vlade.

MONITOR: Koliko su takve tužbe uobičajene?

RADULOVIĆ: Takve tužbe nijesu česte u praksi, ali dešavaju se slučajevi da tužbu podnese lice koje nema aktivnu legitimaciju. Obično takve tužbe podnose pravno neuka lica.

MONITOR: Kako vidite proces izbora vd šefa UP i šta je sve tokom tog izbora bilo nezakonito?

RADULOVIĆ: U procesu izbora v.d. direktora UP sve je bilo nezakonito. Na istoj sjednici kada je razriješen prethodni direktor policije Zoran Brđanin, Vlada je morala da odredi vršioca dužnosti na predlog ministra, kako je to propisano Zakonom o unutrašnjim poslovima.Umjesto toga, Vlada i ministar su ušli u nezakonite improvizacije, počev od raspisivanja tzv. internog oglasa, pa do poligrafskog testiranja na inicijativu ministra koje je sprovođeno proizvoljno i na način koji je izazvao brojne sumnje. Ni javnost, a ni kandidati, ne znaju ko je i na osnovu čega odredio na koje okolnosti kandidati treba da se ispitaju na poligrafu, gdje će se sprovodi ispitivanje, kojim redosljedom, da li će svima biti postavljena ista pitanja i sl. Na kraju smo došli do čak apsurdne situacije da su strožiji uslovi i komplikovanija procedura za izbor v.d. direktora, nego za izbor direktora u punom mandatu.

MONITOR: Sporni izbor odigrava se u vrijeme dok se vlasti kunu u IBAR, odnosno dobijanje Izvještaja o privremenim mjerilima za poglavlja 23, 24, koja se tiču upravo vladavne prava. Koliko je Crna Gora daleko od vladavine prava?

RADULOVIĆ: Ovaj izbor je samo jedan od primjera koji pokazuje da živimo u ambijentu u kome je sve podređeno partijskim i ličnim interesima i pokušajima da se preuzme ili sačuva kontrola nad što većim dijelom sistema. Političke partije i njihovi lideri otvoreno pokazuju da ih javni interes ne zanima. Politička scena u Crnoj Gori uglavnom je podijeljena na dva dijela, od kojih bi jedan dio prodao Crnu Goru bez razmišljanja, a drugi dio bi je poklonio drugom. Pri tome i jedni i drugi državu i njene resurse doživljavaju kao plijen i koriste ih u ličnom i partijskom interesu. Istovremeno, brojne insititucije koje treba da obezbijede poštovanje pravnog poretka su nedovoljno funkcionalne. Kad svemu tome dodamo nepodnošljivo neznanje i veoma često i loše namjere kod političara i javnih funkcionera, onda je jasno koliko smo blizu ili daleko od društva vladavine prava.

MONITOR: Gdje je u tom smislu pravosuđe, i koliko smo daleko od njegovog reformisanja?

RAULOVIĆ: Nažalost, pravosuđe još uvijek nije ušlo u proces ozbiljnih i istinskih reformi. Vesna Medenica je ukupno 17 godina rukovodila pravosuđem na jedan autokratski način koji je favorizovao nestručne kadrove bez integriteta, a istovremeno sputavao profesionalce. Tri godine nakon njene ostavke i dvije godine od kada je ona uhapšena, sistem koji je ona sa saradnicima u pravosuđu kreirala i dalje je skoro netaknut. Možda je najbolji primjer za to upravo postupak koji se vodi protiv nje, gdje je suđenje do sada 15 puta odloženo i to na način koji pokazuje da je određenim akterima postupka i dalje dozvoljeno da se sa pravosuđem i državom izruguju jednako kako su to zajedno sa g-đom Medenicim radili dok je ona pravosuđem i formalno upravljala. Mislim da će tako biti sve dok se u cjelokupnom pravosuđu ne sprovede neka vrsta vetinga ili lustracije koja će pravosuđe očistiti od kadrova koji su ga doveli u stanje u kome se nalazi i koji sada sprječavaju početak ozbiljne reforme u pravosuđu. U fokusu tog procesa, pored odgovornosti, trabalo bi da bude ispitivanje zakonitosti porijekla imovine tih lica.

MONITOR: Šta su vlasti nakon pada DPS-a propustile da urade na reformisanju pravosuđa?

RADULOVIĆ: Osim izbora Glavnog specijalnog tužioca, teško da se može govoriti o pozitivnim potezima koje su vlasti nakon pada DPS-a preduzele na reformi pravosuđa. Prije se stekao utisak da su svi koji su vršili vlast željeli da u pravosuđu imaju nekoga ko će njima biti ono što je Medenica bila DPS-u. Od kada je DPS izgubio vlast, aktuelna Vlada je treća po redu. Niti jedna od tih Vlada nije uradila gotovo ništa da državnom tužilaštvu i pravosuđu uopšte poboljša uslove rada. Pozitivne stvari u pravosuđu prethodnih godina desile su se isključivo iz dva razloga. Prvi je izbor g-dina Novovića za Glavnog specijalnog tužioca, a drugi je dokazni materijal koji je Crnoj Gori stigao od strane Europola. To je u krajnjem dovelo i do procesiuranja g-đe Medenice, pa je logično i prirodno da ona i njeni saradnici čine sve da ospore i opstruiraju aktivnosti GST-a i materijal Europola. Ipak, zabrinjavajuće je da GST i pravosuđe nemaju adekvatnu i dovoljnu podršku od onih koji, bar deklarativno, ne pripadaju sistemu čiji značajan dio je bila g-đa Medenica. Izgleda da vladavina prava ne ide u prilog ni mnogima od njih.

MONITOR: Dok se u vladi dešava sukob oko bezbjednosnog sektora, na lokalnom nivou dešavaju se turblencije. Kako vidite slučajeve Andrijevica i Šavnik iz pravnog ugla?

RADULOVIĆ: Uvođenje tzv. prinudne uprave u Andrijevici od strane Vlade bilo je opravdano. Međutim, odluka Vlade da uvede prinudnu upravu u opštini Šavnik je sporna, isto kao što je sporna i odluka Skupštine opštine Šavnik da skrati mandat koji je prestao još 2022. godine. Nakon toga, sporna je bila i odluka Vlade da “povuče” odluku i kasnije opet da je objavi. Skupštini opštine kojoj je mandat istekao ne može se skratiti mandat, niti se može raspuštiti Skupština opštine kojoj je mandat istekao. Odluke o raspuštanju ili skraćenju mandata mogu se donijeti samo dok mandat traje. Primjeri Andrijevice i Šavnika potvrđuju da Crna Gora nema funkcionalne institucije koje treba da obezbijede poštovanje zakona, odnosno u tim slučajevima održavanje sjednice Skupštine opštine i održavanje lokalnih izbora.

Mislim da je dobra odluka predsjednika Milatovića da ne raspiše izbore u opštini Šavnik jer izborni proces po ranijoj odluci o raspisivanju izbora je tamo u toku, odnosno nije okončan. Pravni izlaz iz takve situacije je u tome da institucije obezbijede da se okončaju već raspisani lokalni izbori jer je to obaveza države i njenih institucija. Nažalost, na djelu imamo ogoljenu borbu za vlast koja, u nedostatku funkcionalnih institucija, ima prednost u odnosu na pravni izlaz i poštovanje zakona.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo