Povežite se sa nama

MONITORING

Desant na Moraču

Objavljeno prije

na

Bitka vrha vlasti za gradnju hidroelektrana na Morači ulazi u završnu fazu. To potvrđuju oštri tonovi premijera Mila Đukanovića i njegovog ekonomskog gurua Veselina Vukotića.  ,,Odluke o gradnji novih izvora energije moraju se donositi brzo i odlučno jer, u suprotnom, energetika može postati glavna barijera razvoju. Za to su potrebne strane investicije i korišćenje domaćih resursa”, rekao je premijer na Miločerskom forumu. Jasno: imamo brze rijeke, strani investitor pare i eto struje. O detaljima – koliko će ko od toga posla imati koristi, te šta će biti sa životnom sredinom –saznaćemo, valjda, kad bude kasno. Kao sa KAP-om i Željezarom. Premijer je upro prst u one koji preispituju čitav posao: ,,Što nekompetentniji dio društva, to je više zainteresovan i više ostrašćen za učešće u raspravama o kojima jako malo zna. U Crnoj Gori svi su stručnjaci – za energetiku, za ekologiju, za sve!”. Oni koji su imali primjedbe, kritike ili pitanja vezana za gradnju hidroelektrana na Morači sada bi, valjda, trebali da zaćute. I to u ključnom momentu. Usred javne rasprave o Nacrtu koncesionog akta, jednog od najvažnijih dokumenata za korišćenje hidropotencijala Morače.

ŠTO MANJE DEMOKRATIJE: U obračun sa neznavenim kritičarima ušao je i profesor, Veselin Vukotić: ,,U domenu razvojnih odluka mora biti više meritokratije nego demokratije. To mora biti više vladavina znanja i vizije, nasuprot neznanju i interesnom očekivanju. Oblast energetike je upravo dobar primjer naše brzine donošenja odluka – 30 godina se raspravlja o gradnji hidroelektrana”, tvrdi Vukotić. I žali što ih još nemamo. ,,Nije istina da se 30 godina besplodno diskutuje o hidroelektranama na Morači i tako odlaže njihova gradnja”, tvrdi za Monitor Dejan Mijović, koordinator Foruma 2010 za ekonomsku politiku i preduzetništvo. On objašnjava da su u tom periodu bivše i sadašnje vlasti četiri puta pokretale tender za ove elektrane, ali nijedan nije uspio jer niko nije htio da izdvoji novac za projekt. ,,Da sa ekonomskom i komercijalnom isplativošću ovog projekta nešto nije u redu, svjedoči i nedavna izjava Vuka Hamovića vlasnika EFT-a, najvećeg regionalnog trgovca i investitora u sektoru energetike, za kojeg se ne može reći da je neobaviješten”, objašnjava Mijović. Hamović je nedavno rekao kako analize njegove firme pokazuju da projekat izgradnje HE na Morači ima “određene komercijalne slabosti” zbog kojih je EFT-a odustala od ovog projekta.

JASNO JE KO JE NEZNAVEN: Darko Pajović, izvršni direktor NVO Green Home, tvrdi da bi nakon svega što se posljednjih mjeseci dešavalo sa dokumentima potrebnim za gradnju četiri HE na Morači premijeru trebalo biti mnogo jasnije ko, zapravo, ne zna posao. ,,Prava adresa za preispitivanje znanja i vještina su upravo Đukanovićevi saradnici. Oni koji su usvojili loše i pogrešne dokumente, potrošili novac građana, vrijeme i energiju. Iz svega toga proizilazi da su oni ti koji ne znaju da rade svoj posao”. Pajović dodaje i kako je nakon svih promašenih dokumenata došao i Nacrt koncesionog akta koji je – razočaravajući. ,,Čitavo vrijeme su nam ljudi iz Vlade, šta god smo pitali oko prethodnih dokumenata, tvrdili da ćemo sve odgovore dobiti u Koncesionom aktu. Na žalost, sada je jasno da u tom dokumentu nema ni jednog ključnog odgovora”. U Forumu 2010 tvrde da taj dokument nije u skladu sa Zakonom o koncesijama: ,,Objavljeni Nacrt koncesionog akta za dodjelu koncesije za hidroelektrane na Morači je nepotpun, čime se grubo krši Zakon o koncesijama i obesmišljava javna debata o ovom ključnom dokumentu na osnovu kojeg se pokreće tender za dodjelu koncesije”. I to mu nije jedina mana. U Forumu 2010 navode čitav niz manjkavosti tog ključnog dokumenta – ne zna se koliko će poreske obveznike koštati projekat, iako to zakon izričito nalaže. U Nacrtu koncesionog akta ne iznosi se javnosti podatak o visini učešća države u projektu ,koji je tokom javne debate procijenjen na više stotina miliona eura. Takođe, nije objavljena analiza koja bi pokazala da li planirana koncesija obezbjeđuje javni interes za uloženi novac, nema ni analiza procjene i uravnoteženja rizika između koncedenta i koncesionara. Iz Foruma upozoravaju i da u Nacrtu ugovora o koncesiji i drugih pratećih ugovora nijesu priložena već su samo taksativno navedena glavna poglavlja koja treba da sadrži Ugovor o koncesiji. Ta su poglavlja inače već definisana u članu 43. Zakona o koncesijama, i to opširnije nego u Nacrtu koncesionog akta o hidroelektranama. ENIGMA ZA ENIGMOM: Iako su iz Vlade mjesecima najavljivali da će ovaj dokument riješiti mnoge nepoznanice – u Nacrtu koncesionog akta nisu navedene neophodne mjere za zaštitu životne sredine i energetske efikasnosti. Očekuje se – da ih predloži budući koncesionar! ,,Izvjesno je samo da je ostavljeno previše slobodnog prostora koncesionaru i suviše mogućnosti da sam odlučuje o tako važnim stvarima”, tvrdi Darko Pajović. On pojašnjava kako se obistinila tvrdnja nevladinog sektora da crnogorskim energetskim sektorom ne upravlja Vlada već interesne grupe. ,,Energetske resurse neće kreirati niti koristiti Crna Gora ni njeni građani već interesni lobiji”, tvrdi Pajović. ,,Nije urađena cost benefit analiza na osnovu koje su izračunate ekonomske koristi i uticaj na životnu sredinu predloženih tehničkih rješenja projekta, pa nije moguće njihovo međusobno poređenje, što proces čini netransparentnim”. Dejan Mijović kaže da je porazno to što se ne poštuju ni struka, ni javnost, niti nedavno usvojeni evropski zakoni. ,,Zakon o koncesijama, na primjer, pripremljen je nakon višegodišnje ekspertske podrške Evropske unije, USAID, GTZ, OECD i Svjetske banke, a usvojen poslije konsultacije sa Evropskom komisijom”, objašnjava Mijović. No, nije dovoljno imati samo dobar evropski zakon. Treba ga i primijeniti.

KAKVI SU EFEKTI: Ne treba zaboraviti da je za savjetničke usluge za izradu dokumentacije za Moraču novcem poreskih obveznika plaćen veliki honorar međunarodnim konsultantima, ali je i pored toga za procjenu ekonomskih efekata gradnje hidroelektrana angažovan i Mediteran univerzitet. ,,Ova analiza i bazni parametri na kojima se zasniva, nije objavljena, pa je o ekonomskim efektima gradnje elektrana nemoguće kvalifikovano raspravljati. Međutim, na osnovu saopštenih rezultata, može se već zaključiti da je analiza preuveličala ekonomske koristi a potpuno zanemarila troškovni aspekt, tj. negativne posljedice po stanovništvo i životnu sredinu”, kažu u Forumu. Narednih dana će izaći na površinu svi nedostaci Koncesionog akta. No, iz Foruma upozoravaju kako još nisu saopšteni rezultati ranije javne debate o SEA i DPP niti zašto je u Nacrtu Koncesionog akta zadržano Tehničko rješenje I (visoko Andrijevo), iako su brojne primjedbe iz javne rasprave negirale njegovu valjanost. Data je široka mogućnost koncesionaru da sam osmisli tehničko rješenje koje njemu odgovara. Forum 2010 podsjeća da, saglasno zakonu, svaka nova varijanta mora da ide na javnu raspravu prije tendera. Izvjesno je da se projekat vrednuje po energetskom doprinosu, čime se favoriziraju projekti sa većim brojem velikih hidroelektrana bez obzira na njihov negativni uticaj po stanovništvo i životnu sredinu, objašnjavaju u Forumu.

MORAČKI PUTEVI I STRANPUTICE: U Forumu tvrde i da je umanjena trasa magistralnog puta. Umjesto 100 km novih lokalnih puteva koje su predstavnici Vlade obećali tokom javne debate, gradiće se svega 20 kilometara lokalnih puteva u Osnovnom tehničkom rješenju I, odnosno 27 km u Osnovnom tehničkom rješenju II.

Uz sve to – i kriterijumi za vrednovanje ponuda su navedeni sumarno, bez preciziranja kakvu će imati relativnu težinu.

Nije lako Đukanoviću i stručnima. U njihovom dokumentu nije naveden minimalni i maksimalni rok trajanja koncesije u skladu sa članom 19 stav 3 Zakona o koncesijama. Tako je otvorena mogućnost koncesionog perioda dužeg od 30 godina, što potvrđuje sumnje stručne javnosti u rentabilnost predložene koncesije. ,,Zbog toga, a imajući i u vidu da rok trajanja koncesije do 30 godina utvrđuje Vlada, a duže rokove Skupština Crne Gore, o predloženom Nacrtu koncesionog akta morala bi da se odredi Skupština Crne Gore” tvrde u Forumu.

Ali, Veselin Vukotić ne bi tako. On bi da Vlada ima odriješene ruke. Šta da se ko petlja sada kad su na domak cilja.Toliko puta do sada su pokazali da umiju.

Marijana BOJANIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

100 GODINA ODĆUTANOG ZLOČINA NAD BOŠNJACIMA( MUSLIMANIMA) ŠAHOVIĆA: Može li Crna Gora pogledati sebi u oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Rezolucijom koju su u ime  Odbora za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima potpisali Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i  akademik  Šerbo Rastoder, traži se  da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima, navodi se, treba unijeti u obrazovne i nastavne programe Traži se i da se pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih susjeda muslimana

 

Početkom februara Skupštini Crne Gore i svim poslaničkim klubovima je poslat prijedlog rezolucije koji je uputio  Odbor za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima (današnje Tomaševo) 1924. Potpisnici su predsjednik i potpredsjednik Odbora – Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i istoričar i akademik  Šerbo Rastoder. Da bi formalno ušao u skupštinsku proceduru, neophodna su najmanje četiri potpisa poslanika.

U izjavi za Radio Slobodna Evropa (RSE) Rastoder je istakao da je Prijedlog rezolucije o genocidu, kako je zvanično nazvana, „pitanje časti sojske i čojske Crne Gore, njenog građanskog karaktera i multinacionalne politike“.

Rezolucijom se traži da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima treba unijeti u obrazovne i nastavne programe kao “nedopustivu pojavu u civilizovanom društvu”. Traži se i da se posebno pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih komšija muslimana od pogroma razularene mase koja je brojala oko dvije hiljade ljudi došlih uglavnom iz Polja, Mojkovca, ali i iz okolnih mjesta u Vraneškoj dolini.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRED 31. GODIŠNJICU ZLOČINA U ŠTRPCIMA: Otmica istine u produženom trajanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ostala je nepoznanica da li su vlasti u Podgorici bile obaviještene o onome što se sprema na pruzi Beograd – Bar. A mogle su biti. U tadašnjoj saveznoj vladi premijera Milana Panića na poziciji ministra unutrašnjih poslova bio je DPS kadar – Pavle Bulatović

 

Narednog utorka, 27. februara, navršiće se 31 godina kako su iz brzog voza 671 Lovćen na liniji Beograd –Bar, u stanici Štrpci na teritotiji BiH, pripadnici interventne čete Višegradske brigade Vojske Republike Srpske pod nazivom Osvetnici, oteli 20 putnika. Zarobljene su odveli, opljačkali pa ubili. Njihova tijela bacili su u Drinu. Do danas su, u jezeru Perućac, pronađeni ostaci četiri žrtve. Za ostalima se, navodno, traga.

Žrtve planirane i, pokazaće se, najavljene otmice dominantno su bili državljani Srbije i Crne Gore (sedmorica ubijenih) bošnjačke i muslimanske nacionalnosti. Stradali su: Esad KapetanovićIljaz LičinaFehim BakijuŠećo SoftićRifat HusovićHalil ZupčevićSenad ĐečevićJusuf RastoderIsmet BabačićAdem AlomerovićMuhedin HanićSafet PreljevićDžafer TopuzovićRasim ĆorićFikret MemovićFevzija ZekovićNijazim KajevićZvjezdan Zuličić i jedna neidntifikovana osoba. Među žrtvama je i Tomo Buzov, prenzionisani oficir i Hrvat po nacionalnosti, koji se, jedini, usprotivio odvođenju putnika. Pitao je uniformisane otmičare  “Ljudi šta to radite?”.

Njihova otmica praktično je bila najavljena. Pripadnici Osvetnika četiri mjeseca ranije, na gotovo identičan način, oteli su 16 Bošnjaka (15 muškaraca i jedna žena) iz sela Sjeverin (Srbija) koji su autobusom pošli u Priboj, gdje su pozvani da nakon tri mjeseca prime platu. Autobus je išao uobičajenom (jedinom) trasom i zaustavljen je u selu Mioče (opština Rudo, BiH). Putnici bošnjačke nacionalnosti su izvedeni i kamionom odvezeni u motel Vilina vlas u Višegradu. Tu su, nekoliko dana kasnije, ubijeni, a njihova tijela bačena u Drinu.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

REFORMSKI KURS MANDIĆEVE NOVE: Slavljenje komšijskih praznika i kriminala

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Daria Vraneša, gradonačelnika multietničkih i viševjerskih Pljevalja,  Pljevlja su  „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod.“    Ove misli izrekao je na proslavi Dana državnosti Republike Srbije , koji je organizovala pljevaljska opština

 

 

U srijedu veče je u Pljevljima, u organizaciji Opštine Pljevlja, u sali Centra za kulturu održana Svečana akademija povodom 220 godina od Prvog srpskog ustanka i 189 godina od donošenja Sretenjskog ustava Knjaževine Srbije. Pozivnice za  događaj je potpisao gradonačelnik Dario Vraneš. Skup je počeo intoniranjem srbijanske himne Bože pravde, a onda je mileševski episkop  Atanasije Rakita, u čijoj jurisdikciji su Pljevlja, blagoslovio prisutne. Gradonačelnik Vraneš je podsjetio na značaj ustanka u Srbiji 1804. i da je u četvrtak „i praznik pljevaljskih Srba, nas koje od naše etničke matice dijeli prevoj koji se zove Jabuka (na granici sa Srbijom)“.

Na praznik Sretenja 15. februara Karađorđe Petrović je u Orašcu podigao ustanak protiv otomanske vlasti. Na isti dan je 1835. proglašen ustav tadašnje Srbije a od 2002. godine se slavi i kao Dan državnosti Republike Srbije.

„U čast tog dana i mi smo se ovdje večeras okupili da kažemo i pokažemo da je ovaj praznik zajednički praznik, a himna Bože pravde zajednička himna svih Srba ma gdje živjeli“ istakao je prvi čovjek Pljevalja. Za njega su  multetnička i viševjerska Pljevlja „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod“.

Četiri dana ranije Vraneš je na TV Vijesti rekao da se nada da će se taj srbijanski praznik „u Pljevljima proslavljati vječno“ i da se time ne podriva ustavni poredak Crne Gore. Dan nakon toga Vraneš je odćutao pitanje Vijesti koliko će novca građane koštati proslava srbijanskog državnog praznika. Umjesto toga pitao je novinara „zašto se bruka“ i da treba da „radi neki časni posao“ – očigledno smatrajući  novinarstvo nečasnim zanimanjem kad nije u službi njegovih političkih mentora iz Beograda.

Vraneš je doktor medicine po struci i specijalizirani hirurg opšte prakse, što je plemenito zanimanje.  No istovremeno se opredijelio i za politiku i  služenje  srbijanskoj autokratiji. Izabran je za gradonačelnika Pljevalja krajem aprila 2023. godine na listi Nove srpske demokratije (NSD) čiji predsjednik je Andrija Mandić  aktuelni šef Skupštine Crne Gore. Vranešov izbor je podržao i Pokret Evropa Sad (PES) i Demokrate sa kojima je u koaliciji u lokalnoj skupštini.

Vraneš se nakon izbora brzo bacio na identitetska pitanja. Najavio je podizanje spomenika i pravljenje trga Patrijarhu Varnavi na istoimenoj ulici jer se radi o „jednom od najvećih pravoslavnih duhovnika“ i „najslavnijem Pljevljaku svih vremena“. Patrijarh Varnava Rosić je bio drugi patrijarh Srpske crkve (SPC) od njenog osnivanja 1921. godine i stolovao je od 1930. do 1937.  Umro je pod nerazjašnjenim okolnostima (i optužbama da je otrovan) kao srpski ultranacionalista i oponent Vlade Milana Stojadinovića.  Vlada je nastojala stvoriti političku stabilnost u višenacionalnoj Kraljevini Jugoslaviji tako što bi dala jednaka prava Katoličkoj crkvi kroz potpisivanje posebnog ugovora sa Vatikanom (konkordat). Varnava Rosić je nesporno  (na osnovu njegovih intervjua štampi tog vremena) bio antisemita i vatreni podržavalac Adolfa Hitlera i njegove nacističke stranke.

Vraneš je kasnije položio vijenac na mjesto gdje su partizani strijeljali 25 četnika i nacističkih kolaboracionista 1944.godine rekavši prošlog ljeta da je opština odala poštu i da su se „pomolili Bogu i zapalili svijeću za sve heroje koji su bili u četničkom pokretu i koji su život dali za slobodu“. Četnici su, služeći fašistima, u pljevaljskom kraju tokom rata počinili brojne zločine protiv civilnog stanovništva, pogotovo protiv muslimana.

Vraneš je pokušao promijeniti i Dan opštine sa 20.novembra (kada je 1944. oslobođen od nacista) na vjerski praznik Svete Petke (27. oktobar) kada je u 1918. u grad ušla srbijanska vojska. Na dan srbijanskih (vrlo vjerovatno pokradenih) izbora 17. decembra „brat Dario Vraneš, predsednik opštine Pljevlja, (je) dao snažnu podršku listi Aleksandar Vučić-Prijepolje ne sme da stane“ stoji u objavi Opštinskog odbora Srpske napredne stranke (SNS) u Prijepolju uz objavljene fotografije. Njegov partijski šef Andrija Mandić je  skoknuo do Beograda da lično čestita izbornu „pobedu“ srbijanskom vođi Aleksandru Vučiću.

Mandić je rekao da je pozvan od Vučića i za Dan državnosti i da će se „naravno odazvati“ pozivu ne odgovorivši da li tamo ide u državnom ili partijskom svojstvu. I Mandićev koalicioni partner, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je najavio prisustvo nakon poziva Vučića. DNP je u saopštenju objavila da je „savremena Srbija dostojna svojih slavnih predaka (i) nastavlja slobodarsku politiku odbrane nacionalnih interesa i teritorijalnog suvereniteta“.

Na posljednje izlive srpstva Vraneša pljevaljska podružnica PES-a je odgovorila da „opština Pljevlja nema nadležnosti da slavi praznike drugih država pa ni naše komšijske i drage Srbije“ te da Vraneš „kao gradonačelnik Pljevalja, ima obavezu da se fokusira na rješavanje nagomilanih lokalnih problema u našem gradu, i prestane da stvara nepotrebne krize i tenzije, sa svrhom da sitno politički poentira“.

I PES i Demokrate su rekle da ih niko nije konsultirao oko proslave srbijanskog  praznika. Demokrate su naglasile da „obilježavanje datuma iz istorije i kulturnog nasljeđa svih naroda koji žive u opštini mora biti isključivo uz poštovanje Ustava Crne Gore“, uz obazrivo „trošenju javnog novca u dijelu kulturnih događaja“. Premijer Milojko Spajić, koji je rodom iz ovog grada, se do sada nije oglasio, kao ni Mandić kao predsjednik parlamenta.

Pljevlja grcaju u nevoljama. Enormno zagađenje vazduha – među najvećim u Evropi, raseljavanje osiromašenog stanovništva i njegovo korištenje  kao regrutni centar za narko kartele čiji neki od glavnih operativaca su iz ovog grada  predstavljaju ogromni izazov kojim se Mandićeva stranka ne bavi, makar na vidljiv način.

Posebno je zabrinjavajući i indikativan  njihov odnos prema prirodi režima u Srbiji. Vučićeva vlast je istog (i sada vjerovatno goreg) karaktera nego doskorašnja vlast njegovog prijatelja i saveznika – Mila Đukanovića. Đukanovićev režim je  proganjao NSD i Demokratski front (DF) nekad uz Vučićevu  pomoć. Montirana afera Državni udar protiv Mandića i Kneževića je dobila na legitimitetu nakon što su policijski doušnici i saradnici vlasti u Srbiji svjedočili protiv njih, a u korist režima Đukanovića. Prvi sporazumi o „priznanju krivice“ su sklopljeni sa srbijanskim molerima, nadničarima, i šoferima koji su dovučeni iz Srbije, da navodno zauzmu Skupštinu.  Priznanja su uslijedila nakon što je srpska ambasada pritisnula svoje građane u pritvoru da potpišu lažna priznanja krivice kao jedini način izlaska na slobodu. Rukovodstvo bivšeg DF-a dobro zna da su stradali upravo etnički Srbi čije osude su dogovorile i sredile vlasti „dva oka u glavi“.

Slučaj osuđenog vođe kriminalne organizacije i ranijeg vladara Budve Svetozara Marovića je svima poznat. Ni Mandić niti bilo ko iz prosrpskog bloka se nisu nikada usudili uputiti poziv Vučiču da prestane štititi kriminalca i da ga pošalje na izdržavanje zatvorske kazne. Nedavna objava prepiske sa SKY aplikacije koje je Crnoj Gori poslao Europol o poslovima Andreja Vučića, brata srbijanskog predsjednika, i narko bosa Zvonka Veselinovića (po procurjelim izvještajima same srpske policije) i proslava njihove prve zarađene milijarde je izazvala osude Milana Kneževića i ad hominem napade na Vijesti jer su se usudili tako nešto objaviti.

Odlasci DF-ovih političara u Beograd na skupove SNS političara i ministara koji otvoreno sarađuju sa narko bosovima i koji su upleteni u veliki broj korupcionaških afera u najmanju ruku izaziva sumnju da njihova borba protiv kriminalne Đukanovićeve vladavine nije vjerodostojna. Prozivanje Đukanovića za Pandora papire a istovremeno ćutanje na iste takve  kada su u pitanju Vučićevi ljudi je simptomatično.

Ponašanje NSD-a i manjih srpskih partija u slučaju uhapšenog gradonačelnika Budve Mila Božovića zbog članstva u kriminalnoj organizaciji i trgovine narkoticima još više problematizira njihovu deklarativnu borbu za pravnu državu. Poslanik NSD-a Jovan Vučurović je ne nedavnoj sjednici skupštinskog Odbora za odbranu i bezbjednost ponovo probao preseliti slučaj iz sudnice (čiji glavni pretres tek treba početi) u medije i skrenuti pažnju sa gorućih problema. Vučurović je optužio tužilaštvo, koje slučaj bazira na istim prepiskama sa SKY aplikacije kao i protiv osoba bliskih DPS-u, da je hapšenje Božovića „politički motivisano“ i da „iza toga svega stoje strane adrese koje su tu odigrale najvažniju ulogu“. Vučurevićeva „poruka Vladimiru Novoviću je da se prestane sa progonom Mila Božovića, kao da je okorjeli kriminalac“.

Na kraju će mnogi zaključiti  da bivši DF i nema problem sa kriminalom koliko ima problem sa crnogorskim prefiksom. Srpski kriminal i jednopartijska država koja krade izbore, štiti OKG bosove i oslobađa ubice novinara je prihvatljiva alternativa DPS-u.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo