Povežite se sa nama

MONITORING

DPS-OVI GRADONAČELNICI U RALJAMA BEZAKONJA: Kolekcionari krivičnih prijava

Objavljeno prije

na

Kada je prije osam godina imao ozbiljan sukob sa Slavoljubom Migom Stijepovićem, tokom fudbalskog derbija Budućnost – Zeta, Miomir Mugoša nije ni sanjao da će baš njemu morati da prepusti fotelju gradonačelnika, nakon što je iz nje vedrio i oblačio Podgoricom punih četrnaest godina. To je samo svježi dokaz da je svemoć potrošna roba. Duhoviti Podgoričani su slučaj obilježili na svoj način – čuvene mugiće još prije izbora prekrstili su u migiće. No, sada je mnogo bitnije – da li će gubitkom gradonačelničke fotelje Mugoša izgubiti i slobodu?

Indikativno je da se Mugoša razvlašćuje u vrijeme kada se Evropska komisija interesuje za prijave i istrage koje se vode protiv njega i, takođe odlazećeg, gradonačelnika Bara Žarka Pavićevića. Iz nezvaničnih izvora saznajemo da bi se na tom spisku mogli uskoro naći i još neki bivši gradonačelnici.

Povjerljivi dopis, kako pišu Vijesti, eksperti EK dostavili su Vladi Crne Gore. Oni podsjećaju da su Mugoša i vlasnik podgoričkih Carina Čedomir Popović pod istragom zbog ,,zloupotrebe službenog položaja u prodaji opštinskog zemljišta preduzeću Carine, uzimanje i davanje mita”.

U maju 2010. godine MANS je podnio prijavu protiv Mugoše i Popovića zato što je Mugoša navodno oštetio gradski budžet za 11 miliona eura tako što je Popoviću 2007. prodao zemljište na Starom aerodromu za 2,5 miliona, iako je ono vrijedjelo 13,5 miliona.

Vrhovni sud je poništio taj aranžman, ali Mugoša se na to nije osvrtao. Onda je državna tužiteljka Ranka Čarapić, nakon što je tužilaštvo aprila 2012. godine saopštilo da je Mugoša prodajom tog zemljišta prekršio zakon i prekoračio ovlašćenja, zatražila da Ministarstvo finansija poništi gradonačelnikovu nezakonitu odluku. Tadašnji ministar finansija Milorad Katnić o to se oglušio.

Nije to jedina afera u kojoj je glavna ličnost bio gradonačelnik Podgorice. On je 1999. i 2000. godine, kako je detaljno pisao i Monitor, sa srpskim partnerima ICN Jugoslavija i Best farma sklopio sporne poslove vrijedne nekoliko miliona dolara prilikom nabavke preparata za zdravstveni sistem Crne Gore. Mugoša je 1999. godine bio učesnik i prve sumnjive privatizacije Instituta Simo Milošević u Igalu. Dio akcija je prodat Mugošinom partneru, vlasniku ICN Jugoslavija. Sporno je bilo da li je ugovor potpisan prije ili poslije devalvacije jugoslovenskog dinara od gotovo 100 odsto i da li je neko dobro zaradio na toj razlici.

Mugoša je optužen 2005. godine da je nezakonito zaključivao ugovore o ustupanju lokacija za reklamne panoe. Naredne godine protiv njega je podnesena nova krivična prijava zato što je, kako se tada tvrdilo, kompanije Čelebić i CMC iz Podgorice protivzakonito oslobodio obaveze plaćanja dva miliona eura naknade za uređenje građevinskog zemljišta radi izgradnje Delta sitija.

Početkom aprila ove godine Mugošu je Forum 2010 optužio da opština kupcu Kombinata aluminijuma dodatno poklanja zemljište vrijedno 26 miliona eura i nakon završetka tendera ga oslobađa plaćanja komunalija.

Upućeni sada tvrde da bi razvlašćeni Mugoša mogao biti serviran Evropskoj komisiji kao jedna od ,,krupnih riba” zbog korupcije.

Žarko Pavićević je ,,pod istragom” zbog ,,organizovanja kriminalne strukture u upravljanju opštinskim zemljištem, razvojnom planiranju i izgradnji i javnim nabavkama”, piše u dokumentu Evropske komisije.

Pavićević je od 1992. bio generalni direktor Zavoda za izgradnju Bara. Kad je 2006. postao gradonačelnik Bara postao je i glavni vlasnik Zavoda. Tako je istovremeno šefovao opštinom i građevinskom firmom, koja je podigla brojne zgrade po Baru. Pavićević političar uspješno je sarađivao sa Pavićevićem biznismenom.

U maju prošle godine MANS je Vrhovnom državnom tužiocu dostavio krivičnu prijavu protiv Pavićevića zbog sumnje da je zloupotrijebio službeni položaj kako bi sebi i povezanim osobama i kompanijama omogućio sticanje imovinske koristi. Dio krivične prijave odnosi se na poslove Pavićevića sa kompanijom Basketing, čiji je vlasnik Nebojša Milošević, brat Tarzana Miloševića, funkcionera DPS-a. U proljeće 2001. godine, na primjer, prema dokumentaciji koju je prikupio MANS, Pavićevićev Zavod za izgradnju Bara ugovorio je posao sa opštinom oko izgradnje sportske dvorane vrijedan oko pet miliona maraka. Kasnije je opština, takođe na čelu sa Pavićevićem, morala da angažuje drugu firmu da završi sportski centar.

Gradonačelnik Bara našao se u povlašćenom društvu kome je Prva banka braće Đukanović davala milionske kredite, često kršeći bankarske propise. U vrijeme dok joj je bila zabranjena kreditna aktivnost, Prva banka je dala kredit od 1. 411.849, 34 njegovoj kompaniji Samba. Nagrada za nesebičnu brigu o interesima partijske centrale u Podgorici i porodičnim poslovima Đukanovića.

U novembru 2011. godine MANS je podnio prijavu u kojoj se Pavićević tereti da je zloupotrijebio službeni položaj, jer je u javnom natjecanju za izgradnju nadvožnjaka u Baru favorizovao podgoričku firmu Bemaks, iza koje navodno stoji kapital bivšeg ministra inostranih poslova Milana Roćena. Kada je te godine tužiteljica Ranka Čarapić najavila okončanje ,,jednog velikog predmeta”, nagađalo se da bi se među krupnim ribama mogao naći Pavićević. Pavićević je u međuvremenu opet izabran za gradonačelnika Bara.

Pavićević je poznat i po tome što je Opština Bar kupila 15 automobila marke škoda od njegove kompanija Samba, a od gradonačelnikove firme taj automobil kupovale su i državne službe – od Pošte do Željeznice Crne Gore.

Jedan od većih poslova gradonačelnika Pavićevića bila je prodaja imovine firme Tehnopromet u saradnji sa barskim katastrom. ZIB je 2002. godine preuzeo višemilionsku imovinu Tehnoprometa, po osnovu pozajmice od 150 hiljada eura.

Pavićević je karijeru započeo kao policijski inspektor, odsjek za privredni kriminal. Vidjećemo hoće li mu to pomoći da ne doživi sudbinu Rajka Kuljače, bivšeg gradonačelnika Budve, koji je takođe bio u službi jedne moćne familije – Marović. Krajem 2010. godine Kuljača je uhapšen sa još devet osoba, među kojima je bio i potpredsjednik opštine Dragan Marović, brat Svetozara Marovića.

Kuljača i Marović se sumnjiče da su iskoristili službeni položaj i firmi Zavala invest iz Budve pribavili protivpravnu imovinsku korist i opštinu Budva oštetili za oko 821. 000 eura. Kuljača je jedno vrijeme proveo u pritvoru. Nakon hapšenja podnio je ostavku.

Sličnu sudbinu doživio je i njegov nasljednik. U martu ove godine, po zahtjevu specijalnog tužilaštva za organizovani kriminal, zbog sumnje da je zloupotrijebio službeni položaj u vrijeme dok je obavljao funkciju potpredsjednika Opštine zaduženog za finansije, uhapšen je gradonačelnik Budve Lazar Rađenović. Specijalna tužiteljica Đurđina Ivanović pokrenula je istragu o poslovanju Opštine 2007. godine, u kojoj je opštinska kasa oštećena za dva miliona eura prilikom kupoprodaje opštinskog zemljišta na brdu Košljun.

Aferom Košljun počelo je da se odmotava klupko višegodišnjih kriminalnih aranžmana u Budvi prilikom prodaje vrijednog zemljišta u državnoj svojini. Sumnja se da su milioni eura završili u džepovima političara i biznismena.

Predstavnici crnogorskih institucija prezentovali su evropskim ekspertima slučaj Zavala kao korupciju na visokom nivou, objavile su nedavno Vijesti.

I bivši gradonačelnik Nikšića Nebojša Radojičić zaradio je krivičnu prijavu. Podnijela je policija početkom marta protiv njega i bivšeg predsjednika Komisije za rješavanje stambenih potreba opštinskih funkcionera Zdravka Filipovića „zbog osnovane sumnje da su počinili krivično djelo zloupotreba službenog položaja i opštinski budžet oštetili za 150.000 eura u periodu 2012. godina – april 2013. godine”.

Radojičiću i njegovoj porodici, mandat je bio berićetan, dok je Nikšić sve više propadao. Na čelu nikšićke opštine bio je osam godina.

Eksperti Evropske komisije zatražili su od crnogorskih institucija da im, iz oblasti organizovanog kriminala, prezentuju šta su uradile u slučaju Šarić. A kad smo kod tog slučaja, onda se neizbježno mora pomenuti gradonačelnik Pljevalja Filip Vuković. On se, u jeku afere Šarić, pohvalio kako je sa Darkom Šarićem ,,u vrlo dobrim odnosima”. Kad su ga novinari pitali gdje se nalazi Šarić, brecnuo se: ,,I da znam ne bih rekao… Mislim da su to vrlo korektni momci i da je sve vezano za njih predimenzionirano”.

Predsjednik parlamenta Ranko Krivokapić zaprijetio je da će Vuković krivično odgovarati zbog te izjave o pljevaljskom narko bosu. Iz DPS-a su pohvalili Vukovića što je uvažio pretpostavku nevinosti. Predsjednica Vrhovnog suda Vesna Medenica je rekla da je riječ o političkoj izjavi, te da tu za sud nema posla.

Imalo bi da je iz DPS-a naređeno drugačije. Vidjećemo.

Promaja u kasama

Gotovo sve opštine u Crnoj Gori grcaju u velikim dugovima. Rekorder je Mugošina Podgorica sa 133. 800.000 eura. Budva, čiji je gradonačelnik Lazar Rađenović, kako su prije nekoliko dana objavile Vijesti, duguje 43 miliona eura. Nikšićka opština, na čijem je čelu donedavno bio Nebojša Radojičić, je u minusu 33 miliona. Herceg Novi duguje 9,5 miliona, a Bar (gradonačelnik Žarko Pavićević) dva i po miliona manje. Kasa bjelopoljske opštine zadužena je sa 8.117.000 eura, tivatska sa pet , a cetinjska sa nešto manje od 12 miliona. Pljevlja su takođe u debelom minusu – dug je narastao na 17. 035.000 eura, dva miliona manje iznosi dug Berana. Ništa ne duguju jedino kotorska i plužinska opština.

Veseljko KOPRIVICA

Komentari

Izdvojeno

KAMENOLOM VELJA GORANA U BARSKOM SELU MRKOJEVIĆI: Nova vlast, stari scenario

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mještani Velje Gorane muku muče da zaustave preduzeće Trojan d.o.o da u njihovom selu izgradi kamenolom i naruši njihovu životnu sredinu, Vlada tvrdi da je projekat dobrobit cijele zajednice

 

Protest očajnih mještana protiv moćnog investitora koji pokušava da naruši životnu sredinu njihovog kraja. Vlada nas ubjeđuje da je riječ o projektu od velike važnosti za Crnu Goru, dobrobiti za građane koji protestuju i da je sve po zakonu. Investitor mještanima obećava brda i planine samo da ga puste da radi. Organi bezbjednosti privode građane kako bi investitor mirno mogao da gradi. Poznat scenario. Navikli smo na slične priče tokom vlasti Demokratske partije socijalista (DPS) i njihovih partnera.

Međutim, ovdje nije riječ o prethodnoj vlasti, niti o nekom od ranijih slučajeva. Jedina veza između tih scenarija je što je ovdje investitoru odobrila koncesiju upravo Vlada Duška Markovića, sadašnjeg poslanika opozicionog DPS-a u Skupštini. Štaviše, koncesija je dodijeljena u tranzicionom periodu između parlamentarnih izbora i formiranja nove Vlade. Kasnije smo od aktuelnih ministara slušali da su mnoge sporne odluke donijete upravo u tom periodu.

Riječ o barskom selu Mrkojevići, odnosno zaseoku Velja Gorana gdje barsko preduzeće Trojan d.o.o  želi da eksploatiše kamen. Koncesiju je 8. oktobra 2020. godine potpisao tada odlazeći premijer Duško Marković, dok mu je urbanističko-tehničke uslove par mjeseci kasnije izdala Opština Bar, gdje vlast i dalje vrši Demokratska partija socijalista. Trojan d.o.o dobio je koncesiju na tenderu gdje je bio jedini prijavljeni. Zakonska procedura je ispoštovana, kao i ranije za male hidroelektrane.

Jedino što koči ostvarenje ove investicije trenutno su mještani Velje Gorane koji ne žele kamenolom blizu svojih domova. Dio mještana je privela policija jer su nedavno pokušali da blokiraju mašine investitora.

,,Tužno je da smo ponovo ostavljeni da se sami borimo protiv kamenoloma i da nam je ugrožena cijela lokalna zajednica, a da niko od nadležnih ne reaguje, već nam privode mještane koji su civilizovano i mirno izašli da čekaju komunalnu policiju i da brane prag svoje kuće od razaranja. Sramotno je da svi zatvaraju oči i gledaju političku ili neku drugu korist pred koncesijom koja je štetna po lokalnu zajednicu”, tako je to opisala stanovnica sela Edina Osmanović.

Priču je otvorio Građanski pokret URA, odakle je traženo da ministar kapitalnih investicija Mladen Bojanić učini sve što je u njegovoj nadležnosti da stopira projekat kamenoloma. U kritiku kamenoloma su se potom uključile opozicione partije koje trenutno vrše vlast u Baru. I predsjednik Opštine Bar Dušan Raičević obišao je Velju Goranu da podrži mještane ističući da nije znao da je tamo planiran kamenolom. Međutim, upravo je njegova uprava preduzeću Trajan d.o.o izdala urbanističko-tehničke uslove za izradu tehničke dokumentacije 2. decembra 2020. godine.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

VLADIN SVEŠTENIK U UO UNIVERZITETA: Vesna Bratić – dosljedno

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imenovanje sveštenika Nikole Marojevića za člana UO Univerziteta CG samo je nastavak dosljednog podgrijavanja podjela u javnosti od početka mandata trostruke ministarke, Vesne Bratić

 

Pored drame oko Vlade, glavna rasprava u javnosti vodi se oko Vladinog izbora paroha nikšićkog Nikole Marojevića za člana Upravnog odbora Univerziteta Crne Gore.

Partije i njima naklonjeni mediji izvještavaju o puču na državni univerzitet, koji je preko Vlade izvela Srpska pravoslavna crkva. Druga strana naglašava da komitama smeta paroh i sve što je srpsko.

Naslušali smo se proteklih dana o znamenitim katoličkim univerzitetima i svećenicima kojima crkvena odora nije smetala da budu dekani i rektori, o miješanju, ionako previše pristune crkve, u rad najznačajnije obrazovne institucije u državi, kao i argumenata o diskriminaciji sveštenika i njihovim građanskim pravima.

Na Univerzitetu su prekršili uobičajeni zavjet ćutanja kada se radi o stvarima koje se njih tiču, pa su neki zauzeli stav. Prva se oglasila profesorica Fakulteta političkih nauka Univerziteta Crne Gore Olivera Komar koja je na Tviteru napisala da u sekularnoj državi sveštenom licu nijedne vjerske zajednice nije mjesto u Upravnom odboru državnog univerziteta, posebno ne kao predstavniku Vlade. ,,U aktuelnim crnogorskim prilikama u kojima je uplitanje SPC-a u rukovođenje državom čak i javno priznato ovakav potez ne doprinosi smirivanju tenzija i jačanju Univerziteta kao autonomne institucije, a šalju poruku neravnopravnosti nastavnicima i studentima drugih vjerskih zajednica”.  Njen primjer je slijedilo još par profesora. Reagovali su čak i studenti: ,,Stava su da imenovanje paroha nikšićkog i šefa izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšićke Nikole Marojevića za člana UO UCG-a neće doprinijeti smirivanju tenzija i podjela”, saopštili su iz Studenskog parlamenta.

Ove sedmice Vijeće Pravnog fakulteta iznijelo je svoj stav da je ,,imenovanje paroha Srpske pravoslavne crkve ili vjerskog službenika bilo koje druge vjerske zajednice za člana UO UCG neprimjeren, a u aktuelnom društvenom trenutku i kontraproduktivan akt klerikalizacije jedinog državnog univerziteta u Crnoj Gori”. Pravni fakultet pozvao je Vladu da stavi van snage odluku o imenovanju Marojevića.

Da tema nije značajna samo na domaćem, već i međunarodnom nivou potvrdilo je saopštenje Ambasade SAD-a. ,,SAD su zabrinute zbog nedavnog imenovanja u Upravni odbor Univerziteta Crne Gore. Za napredak građanskog društva u Crnoj Gori, nezavisne institucije koje služe interesu javnosti, kao što je državni univerzitet, ne treba da budu pod neprimjerenim uticajem bilo koje religijske zajednice”, napisali su iz ove ambasade na Tviteru.

U biografiji Nikole Marojevića, dostupnoj na sajtu Matice srpske u Crnoj Gori, navodi se da je đakon Saborne crkve u Nikšiću, doktor bogoslovskih nauka i šef izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšičke. Jedan je od osmorice sveštenika koji su zajedno sa tadašnjim episkopom budimljansko-nikšićkim, a sadašnjim mitropolitom crnogorsko-primorskim Joanikijem, bili pritvoreni zbog učešća u, zbog epidemije zabranjenoj,  litiji u Nikšiću u maju 2020. povodom praznika Svetog Vasilija Ostroškog. Bio je i član političkog savjeta Nove srpske demokratije.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ULOGA MILA ĐUKANOVIĆA U PROPASTI PRIMORKE: Potpisao bankarske garancije još neosnovanoj firmi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu SDT u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije ali zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno 15 osoba

 

Pred kraj 2021. godine javnost je zapanjila sedmosatna drama i prijetnja Edina Begzića da će aktivirati eksploziv ispred poslovnice Nove ljubljanske banke (NLB) u Baru zbog tvrdnji da je banka ukrala novac radnicima nekadašnje Primorke DOO Bar, među kojima su bili i njegovi roditelji. Drama je okončana nakon što je Begzić u telefonskom razgovoru sa potpredsjednikom Vlade Dritanom Abazovićem iznio slučaj svojih roditelja i ostalih zaposlenih u nekadašnjoh barskoj firmi. Ispostavilo se da Begzić nije imao pravi eksploziv i oružje kojim je prijetio u ranije snimljenoj video poruci gdje je optužio „lopovsku banku da je uz pomoć države i njenih institucija (za vrijeme DPS-a) ukrala pare od poštenog i jadnog naroda i radnika firme Primorka iz Bara davne 2010. godine.“

Abazović je nakon tri dana, kao što je obećao Begziću, primio u svoj kabinet delegaciju bivših radnika i izjavio da su zahtjevi radnika „maksimalno opravdani i da imaju realne zahtjeve“. Obećao je i da će urgirati da tužilaštvo djeluje uz nadu da „neko novo Tužilaštvo neće čekati da zastari predmet i da će procesuirati sve one koji su učestvovali u očiglednim koruptivnim radnjama u slučaju privatizacije Primorke“.

Još u martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu Specijalnog državnog tužilaštva (SDT) u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Optuženi su vlasnik firme Krisma Nebojša Bošković, koji je privatizovao Primorku, bivši direktor NLB Črtomir Mesarič, Biljana Bošković, predsjednik odbora direktora Primorke Svetozar Marković, direktor Melgonia-Primorke Vinko Marović i direktor Krisma motorsa Milenko Marković. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije a zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno čak 15 osoba da su direktno oštetile budžet za 4 miliona i da su nezakonito prisvojile državnu imovinu vrijednu 15 miliona eura.

Mnogi optužuju Specijalno tužilaštvo da je tokom izviđaja i istrage pažljivo zaobišlo sve one koji su direktno povezani sa tadašnjim premijerom Milom Đukanovićem.

Još je 2014. godine opozicioni poslanik Mladen Bojanić (sadašnji ministar kapitalnih investicija) optužio  je Đukanovića u Skupštini da stoji iza davanja propalih državnih garancija sumnjivoj firmi sa Kipra, iza koje stoje sumnjive osobe od ranije poznate po uvođenju drugih firmi u stečaj.

Bojanić je pokazao dokumenta da je Melgonia-Primorka DOO Bar dobila bankarsku garanciju 1. aprila 2010. godine Vlade Crne Gore u iznosu od 4 miliona eura za ukupni kredit od 14,4 miliona eura koji je odobrila NLB Montenegro banka AD Podgorica. Garancija Vlade koja je iznosila 27,8 odsto ukupnog kredita odobrenog od NLB je bila naplativa na prvi poziv i bez prava protesta. Vlada nije obezbijedila nikakve kontragarancije od „investitora“ da zaštiti novac poreskih obveznika u slučaju nepovoljnog razvoja događaja.

Kako po riječima samog Đukanovića u Skupštini „preduzeće nije izmirivalo obaveze po kreditnom zaduženju, banka je 28. februara 2014, na osnovu izdate garancije, uputila Ministrastvu finansija zahtjev za plaćanje cjelokupnog iznosa garancije. Ministarstvo finansija je 31. marta 2014. izvršilo plaćanje cjelokupnog duga“. Rješenjem Privrednog suda u Podgorici 356/13 od 14. aprila 2014. je otvoren stečajni postupak i Đukanović je naglasio da „očekuje da ćemo imati jasniju sliku o realnosti ovog potraživanja u narednim fazama, nadajmo se, efikasne realizacije stečajnog postupka“.

Nakon naplate garancije Vlade, Melgonia-Primorka je ostala dužna državi i 573.000 eura poreza kao i svih 14,4 miliona kredita koji je trebao biti korišten za restrukturiranje ove nekad državne firme i ponovno pokretanje proizvodnje. Od 63 radnika njih 50 je odmah završilo na Birou za nezaposlene dok je 13 još neko vrijeme radilo na popisivanju imovine uzaludno se nadajući da će se naplatiti iz stečajne mase.

Najkontroverznije je to što je vlada Mila Đukanovića dala garancije za kredit firmi koja je osnovana tek 5 mjeseci kasnije. Bojanić je izjavio da firma nije bila registrovana u Privrednom sudu u doba davanja garancija i da „po Zakonu o privrednom društvu, član 70 – društvo stiče svojstvo pravnog lica danom registracije u Centralnom registru Privrednog suda. Je li Vlada bila vidovita pa je pet mjeseci prije nego što je ovo društvo steklo status pravnog lica odobrilo garanciju za njega u iznosu od 4 miliona“?  Bojanić je upozorio i da je po Zakonu o kontroli državne pomoći davalac državne pomoći dužan da prije dodjele državne pomoći podnose prijavu državnoj komisiji.

To nije bilo jedino plaćanje duga novcem građana. Istog dana kada je Vlada dala garancije za Melgoniu-Primorku date su i garancije za nekoliko drugih firmi –  Kombinat aluminijuma za 85 miliona, Željezaru u Nikšiću za 27 miliona, Brodogradilište u Bijeloj za 5.88 miliona, Željeznicu za 7 miliona… Ukupno 140 miliona eura od kojih je većina aktivirana i za koje niko nije odgovarao.

Melgonia-Primorku je osnovao Melgonia Holdings Limited iz Limasola sa Kipra 7. septembra 2009. godine kako pokazuje i Centralni registar privrednih subjekata čijim izvodom je tada uzaludno mahao i poslanik Bojanić u Skupštini pozivajući Đukanovića da saopšti ko su vlasnici firme. „Vi svakako znate jer ne mogu da vjerujem da ste odobrili 4 miliona garancija a da ne znate ko stoji iza toga“, rekao je Bojanić pitajući premijera koje su to reference vlasnika i program restruktuiranja koji su ubijedili Vladu da stane iza projekta.

Vlada je nakon dvije godine napravila aneks kojim se produžava ista garancija, sa S-Company DOO Tivat. Bojanić je ustvrdio da pomenute firme nema u centralnom registru Privrednog suda, i da nije jasno kakva je njena uloga između države, NLB Montenegro banke i Melgonie. „Nje nema, to je fantom firma“!

Đukanović je u Skupštini 2014. izjavio da je bila potrebna „pravovremena reakcija da se zaštiti ekonomski i nacionalni interes Crne Gore zbog eskalacije svjetske ekonomske krize kao i da su tada pored pomenutih date i garancije od 100 miliona za bankarski sektor dok je „za one koji su kršili zakone ove države nadležni državni organi time odgovorno bave“.

U odnosu na „mnoštvo detalja“ koje je Bojanić iznio „ne vjerujem da ni vi sami ne očekujete da bi vam to mogao odgovoriti predsjednik Vlade“. Na optužbe i dokumenta o garancijama firmi koja je tek trebala biti osnovana, Đukanović je rekao da „nema govora o tome da je Vlada unaprijed nekom nepoznatom privrednom subjektu dala garanciju 5 mjeseci prije nego što je formiran. Vlada se bavila problemom Primorke, to je vrlo jasno, nikakve Melgonie, problemom Primorke koji traje već 10 godina, prije svega socijalnim problemom Primorke. Neke poslovne poteze vrijeme potvrdi a neke ne“.

Na kraju će se ispostaviti  da je novac koji je bio garant da se riješe socijalni problemi radnika i koji je trebao biti isplaćen njima završio negdje drugo.

Primorka je otkupljena za 1,6 miliona eura (51 odsto akcija) od tadašnjeg Atlas fonda  Duška Kneževića i naknadno je dobila 14,4 miliona kredita od NLB Montenegro banke.

Jedan od optuženih u procesu (koji je zaobišao ljude iz Vlade) Nebojša Bošković je na sudu izjavio da je on jedini izgubio novac u slučaju Primorka i da ga je to koštalo 1.6 miliona njegove kiparske firme. Rekao je da nije kriv i da je SDT uradio smišljeni i tendeciozni nalaz i da „od 14,4 miliona eura dobijenih kredita za pokretanje proizvodnje Primorke, na račun je ‘leglo’ svega 223.000 eura. Novac od kredita je dolazio na račun banke i odatle je dalje usmjeravan po nalogu Vlade Crne Gore, a bez naših naloga. Nismo mogli plaćati ni jednog eura nikome, a da to ne odobri banka i Vlada“. On je optužio Duška Kneževića da je njegova ekipa sakrila ranije dugove i povjerioce a da je država stajala iza čitavog projekta. To je potvrdio i drugooptuženi Mesarič izjavom da je garancije za kredite odobrila Vlada i da njegova banka ne bi odobravala zajam da ona nije stala iza projekta.

Đukanović je  2014.  sumirao priču oko Primorke u parlamentu: „Ono što je važno je da je ova garancija izdata u skladu sa zakonskom procedurom… Ko je vlasnik Melgonia-Primorka, vjerujte mi, to mi uopšte nije važno, to mi ime ne znači ništa kao ni mnoga druga imena… ovdje nije bilo nikakvih zakulisnih radnji, nikakvih posebnih privatnih interesa, nekakvog prelivanja novca poreskih obveznika u privatni džep, ništa od toga nije bilo po mome saznanju“.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo