Povežite se sa nama

MONITORING

DPS-OVI GRADONAČELNICI U RALJAMA BEZAKONJA: Kolekcionari krivičnih prijava

Objavljeno prije

na

Kada je prije osam godina imao ozbiljan sukob sa Slavoljubom Migom Stijepovićem, tokom fudbalskog derbija Budućnost – Zeta, Miomir Mugoša nije ni sanjao da će baš njemu morati da prepusti fotelju gradonačelnika, nakon što je iz nje vedrio i oblačio Podgoricom punih četrnaest godina. To je samo svježi dokaz da je svemoć potrošna roba. Duhoviti Podgoričani su slučaj obilježili na svoj način – čuvene mugiće još prije izbora prekrstili su u migiće. No, sada je mnogo bitnije – da li će gubitkom gradonačelničke fotelje Mugoša izgubiti i slobodu?

Indikativno je da se Mugoša razvlašćuje u vrijeme kada se Evropska komisija interesuje za prijave i istrage koje se vode protiv njega i, takođe odlazećeg, gradonačelnika Bara Žarka Pavićevića. Iz nezvaničnih izvora saznajemo da bi se na tom spisku mogli uskoro naći i još neki bivši gradonačelnici.

Povjerljivi dopis, kako pišu Vijesti, eksperti EK dostavili su Vladi Crne Gore. Oni podsjećaju da su Mugoša i vlasnik podgoričkih Carina Čedomir Popović pod istragom zbog ,,zloupotrebe službenog položaja u prodaji opštinskog zemljišta preduzeću Carine, uzimanje i davanje mita”.

U maju 2010. godine MANS je podnio prijavu protiv Mugoše i Popovića zato što je Mugoša navodno oštetio gradski budžet za 11 miliona eura tako što je Popoviću 2007. prodao zemljište na Starom aerodromu za 2,5 miliona, iako je ono vrijedjelo 13,5 miliona.

Vrhovni sud je poništio taj aranžman, ali Mugoša se na to nije osvrtao. Onda je državna tužiteljka Ranka Čarapić, nakon što je tužilaštvo aprila 2012. godine saopštilo da je Mugoša prodajom tog zemljišta prekršio zakon i prekoračio ovlašćenja, zatražila da Ministarstvo finansija poništi gradonačelnikovu nezakonitu odluku. Tadašnji ministar finansija Milorad Katnić o to se oglušio.

Nije to jedina afera u kojoj je glavna ličnost bio gradonačelnik Podgorice. On je 1999. i 2000. godine, kako je detaljno pisao i Monitor, sa srpskim partnerima ICN Jugoslavija i Best farma sklopio sporne poslove vrijedne nekoliko miliona dolara prilikom nabavke preparata za zdravstveni sistem Crne Gore. Mugoša je 1999. godine bio učesnik i prve sumnjive privatizacije Instituta Simo Milošević u Igalu. Dio akcija je prodat Mugošinom partneru, vlasniku ICN Jugoslavija. Sporno je bilo da li je ugovor potpisan prije ili poslije devalvacije jugoslovenskog dinara od gotovo 100 odsto i da li je neko dobro zaradio na toj razlici.

Mugoša je optužen 2005. godine da je nezakonito zaključivao ugovore o ustupanju lokacija za reklamne panoe. Naredne godine protiv njega je podnesena nova krivična prijava zato što je, kako se tada tvrdilo, kompanije Čelebić i CMC iz Podgorice protivzakonito oslobodio obaveze plaćanja dva miliona eura naknade za uređenje građevinskog zemljišta radi izgradnje Delta sitija.

Početkom aprila ove godine Mugošu je Forum 2010 optužio da opština kupcu Kombinata aluminijuma dodatno poklanja zemljište vrijedno 26 miliona eura i nakon završetka tendera ga oslobađa plaćanja komunalija.

Upućeni sada tvrde da bi razvlašćeni Mugoša mogao biti serviran Evropskoj komisiji kao jedna od ,,krupnih riba” zbog korupcije.

Žarko Pavićević je ,,pod istragom” zbog ,,organizovanja kriminalne strukture u upravljanju opštinskim zemljištem, razvojnom planiranju i izgradnji i javnim nabavkama”, piše u dokumentu Evropske komisije.

Pavićević je od 1992. bio generalni direktor Zavoda za izgradnju Bara. Kad je 2006. postao gradonačelnik Bara postao je i glavni vlasnik Zavoda. Tako je istovremeno šefovao opštinom i građevinskom firmom, koja je podigla brojne zgrade po Baru. Pavićević političar uspješno je sarađivao sa Pavićevićem biznismenom.

U maju prošle godine MANS je Vrhovnom državnom tužiocu dostavio krivičnu prijavu protiv Pavićevića zbog sumnje da je zloupotrijebio službeni položaj kako bi sebi i povezanim osobama i kompanijama omogućio sticanje imovinske koristi. Dio krivične prijave odnosi se na poslove Pavićevića sa kompanijom Basketing, čiji je vlasnik Nebojša Milošević, brat Tarzana Miloševića, funkcionera DPS-a. U proljeće 2001. godine, na primjer, prema dokumentaciji koju je prikupio MANS, Pavićevićev Zavod za izgradnju Bara ugovorio je posao sa opštinom oko izgradnje sportske dvorane vrijedan oko pet miliona maraka. Kasnije je opština, takođe na čelu sa Pavićevićem, morala da angažuje drugu firmu da završi sportski centar.

Gradonačelnik Bara našao se u povlašćenom društvu kome je Prva banka braće Đukanović davala milionske kredite, često kršeći bankarske propise. U vrijeme dok joj je bila zabranjena kreditna aktivnost, Prva banka je dala kredit od 1. 411.849, 34 njegovoj kompaniji Samba. Nagrada za nesebičnu brigu o interesima partijske centrale u Podgorici i porodičnim poslovima Đukanovića.

U novembru 2011. godine MANS je podnio prijavu u kojoj se Pavićević tereti da je zloupotrijebio službeni položaj, jer je u javnom natjecanju za izgradnju nadvožnjaka u Baru favorizovao podgoričku firmu Bemaks, iza koje navodno stoji kapital bivšeg ministra inostranih poslova Milana Roćena. Kada je te godine tužiteljica Ranka Čarapić najavila okončanje ,,jednog velikog predmeta”, nagađalo se da bi se među krupnim ribama mogao naći Pavićević. Pavićević je u međuvremenu opet izabran za gradonačelnika Bara.

Pavićević je poznat i po tome što je Opština Bar kupila 15 automobila marke škoda od njegove kompanija Samba, a od gradonačelnikove firme taj automobil kupovale su i državne službe – od Pošte do Željeznice Crne Gore.

Jedan od većih poslova gradonačelnika Pavićevića bila je prodaja imovine firme Tehnopromet u saradnji sa barskim katastrom. ZIB je 2002. godine preuzeo višemilionsku imovinu Tehnoprometa, po osnovu pozajmice od 150 hiljada eura.

Pavićević je karijeru započeo kao policijski inspektor, odsjek za privredni kriminal. Vidjećemo hoće li mu to pomoći da ne doživi sudbinu Rajka Kuljače, bivšeg gradonačelnika Budve, koji je takođe bio u službi jedne moćne familije – Marović. Krajem 2010. godine Kuljača je uhapšen sa još devet osoba, među kojima je bio i potpredsjednik opštine Dragan Marović, brat Svetozara Marovića.

Kuljača i Marović se sumnjiče da su iskoristili službeni položaj i firmi Zavala invest iz Budve pribavili protivpravnu imovinsku korist i opštinu Budva oštetili za oko 821. 000 eura. Kuljača je jedno vrijeme proveo u pritvoru. Nakon hapšenja podnio je ostavku.

Sličnu sudbinu doživio je i njegov nasljednik. U martu ove godine, po zahtjevu specijalnog tužilaštva za organizovani kriminal, zbog sumnje da je zloupotrijebio službeni položaj u vrijeme dok je obavljao funkciju potpredsjednika Opštine zaduženog za finansije, uhapšen je gradonačelnik Budve Lazar Rađenović. Specijalna tužiteljica Đurđina Ivanović pokrenula je istragu o poslovanju Opštine 2007. godine, u kojoj je opštinska kasa oštećena za dva miliona eura prilikom kupoprodaje opštinskog zemljišta na brdu Košljun.

Aferom Košljun počelo je da se odmotava klupko višegodišnjih kriminalnih aranžmana u Budvi prilikom prodaje vrijednog zemljišta u državnoj svojini. Sumnja se da su milioni eura završili u džepovima političara i biznismena.

Predstavnici crnogorskih institucija prezentovali su evropskim ekspertima slučaj Zavala kao korupciju na visokom nivou, objavile su nedavno Vijesti.

I bivši gradonačelnik Nikšića Nebojša Radojičić zaradio je krivičnu prijavu. Podnijela je policija početkom marta protiv njega i bivšeg predsjednika Komisije za rješavanje stambenih potreba opštinskih funkcionera Zdravka Filipovića „zbog osnovane sumnje da su počinili krivično djelo zloupotreba službenog položaja i opštinski budžet oštetili za 150.000 eura u periodu 2012. godina – april 2013. godine”.

Radojičiću i njegovoj porodici, mandat je bio berićetan, dok je Nikšić sve više propadao. Na čelu nikšićke opštine bio je osam godina.

Eksperti Evropske komisije zatražili su od crnogorskih institucija da im, iz oblasti organizovanog kriminala, prezentuju šta su uradile u slučaju Šarić. A kad smo kod tog slučaja, onda se neizbježno mora pomenuti gradonačelnik Pljevalja Filip Vuković. On se, u jeku afere Šarić, pohvalio kako je sa Darkom Šarićem ,,u vrlo dobrim odnosima”. Kad su ga novinari pitali gdje se nalazi Šarić, brecnuo se: ,,I da znam ne bih rekao… Mislim da su to vrlo korektni momci i da je sve vezano za njih predimenzionirano”.

Predsjednik parlamenta Ranko Krivokapić zaprijetio je da će Vuković krivično odgovarati zbog te izjave o pljevaljskom narko bosu. Iz DPS-a su pohvalili Vukovića što je uvažio pretpostavku nevinosti. Predsjednica Vrhovnog suda Vesna Medenica je rekla da je riječ o političkoj izjavi, te da tu za sud nema posla.

Imalo bi da je iz DPS-a naređeno drugačije. Vidjećemo.

Promaja u kasama

Gotovo sve opštine u Crnoj Gori grcaju u velikim dugovima. Rekorder je Mugošina Podgorica sa 133. 800.000 eura. Budva, čiji je gradonačelnik Lazar Rađenović, kako su prije nekoliko dana objavile Vijesti, duguje 43 miliona eura. Nikšićka opština, na čijem je čelu donedavno bio Nebojša Radojičić, je u minusu 33 miliona. Herceg Novi duguje 9,5 miliona, a Bar (gradonačelnik Žarko Pavićević) dva i po miliona manje. Kasa bjelopoljske opštine zadužena je sa 8.117.000 eura, tivatska sa pet , a cetinjska sa nešto manje od 12 miliona. Pljevlja su takođe u debelom minusu – dug je narastao na 17. 035.000 eura, dva miliona manje iznosi dug Berana. Ništa ne duguju jedino kotorska i plužinska opština.

Veseljko KOPRIVICA

Komentari

Izdvojeno

SMANJENJE STAROSNE GRANICE ZA PENZIJU: Ni javnog interesa, ni smjene Katnića

Objavljeno prije

na

Objavio:

Zakon o radu je izmijenjen bez javne rasprave, bez konsultacija sa socijalnim partnerima, finansijskih analiza, bez procjene štete po budžet…

 

Nakon što je početkom decembra poslije višemjesečnih peripetija nekako sklopljena  izvršna vlast, smjena glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića bio je prvi zahtjev Demokratskog fronta (DF). Čak su pokušali da izmjenama Zakona o državnom tužilaštvu ukinu SDT, ali taj dokument nije prošao Venecijansku komisiju, jer nije ispunjavao evropske standarde.

U srijedu su izglasane izmjene Zakona o radu koje su predložili Milan Knežević (DF) i Maja Vukićević (DF) kojim će građani biti obavezni da idu u penziju sa 66 godina, umjesto za 67, kako je to do sada bio slučaj.

Zakon je izglasan na brzinu, bez javne rasprave, bez konsultacija sa Socijalnim savjetom, niti drugim socijalnim partnerima. Vlada je odavno pokazala da je izvršno tijelo bez „izvršne moći“. Zato ne čudi što nijesu prstom mrdnuli. Sve to da bi se jedan čovjek poslao u penziju. Milivoje Katnić je, međutim, i dalje na funkciji, dok je, po riječima sindikalnih predstavnika, veliki broj ljudi prijevremeno ostao bez posla zbog izmjena Zakona o radu, a ostale su im kreditne i druge obaveze koje penzijom ne mogu da finansiraju.

Knežević je rekao da nije imao namjeru da izmjenama Zakona o radu ubrza odlazak Katnića u penziju, već da taj akt uskladi sa Zakonom o penzijskom i invalidskom osiguranju kojim je već predviđeno da osiguranik stiče pravo na penziju sa 66 godina starosti i 15 godina radnog staža. On je naveo da desetine hiljada mladih čeka da se zaposli, što je bio još jedan motiv izmjena ovog zakona.

,,Da je ovaj zakon donešen protiv specijalnog državnog tužioca, Milivoja Katnića, on bi u ponedjeljak dobio rješenje o penziji, a to se nije desilo. Zakon o tužilaštvu jasno je normirao da Katniću treba Tužilački savjet da konstatuje prestanak mandata”, kazao je Knežević tokom skupštinske rasprave.

Iz Unije slobodnih sindikata i Akcije za ljudska prava tvrde da Zakon o radu i Zakon o penzijskom i invalidskom osiguranju (PIO) ne treba usklađivati, jer nijesu u koliziji. Zakon o PIO propisao je starosnu granicu za penziju od 66 navršenih godina, međutim, Zakon o radu je davao mogućnost radniku da nastavi da radi do 67 godine. Dakle, građaninu je data mogućnost da pođe u penziju godinu ranije, ali je imao izbor da to ne učini ukoliko se osjeća sposobnim da radi duže. Novim izmjenama zakona im je taj izbor ukinut.

Slaven Radunović (DF) je još tokom skupštinske rasprave u vezi sa radom tužilaštva, nedvosmisleno rekao da su „nadmudrili“ i „pobijedili“ Katnića i donijeli izmjene Zakona o radu zbog kojih će mu prestati mandat. On je rekao da će Katnić otići sa funkcije 12. juna, kada je prvobitno stupio na snagu Zakon o radu.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 18. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PROMJENE U JAVNOM SERVISU: Kocka je bačena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da će promjena vlasti konačno značiti i oslobađanje RTCG-a i stvaranje istinskog javnog servisa obećali su poslanici većine u Skupštini. Dosadašnji potezi ne ulivaju nadu da će se to stvarno i desiti

 

Sa promjenama u Radio-televiziji Crne Gore nova vlast nije žurila. Tek prošle subote je Skupština, sa 43 glasa za, imenovala nove članove Savjeta RTCG-a. Izabrani su Bojan Baća (Univerzitet Crne Gore), Žarko Mirković (CANU), Naod Zorić (predlog nacionalnih ustanova kulture i NVO), Filip Lazović (Unija poslodavaca), Veselin Drljević (NVO iz oblasti medija), Milica Špajak i Amina Murić (NVO koje se bave ljudskim pravima), Marijana Camović-Veličković (Unija slobodnih sindikata) i Predrag Marsenić (Crnogorski olimpijski i paraolimpijski komitet).

Za ovu sedmicu je najavljena konstitutivna sjednica, a predsjednik Skupštine Aleksa Bečić je u srijedu izvlačio žrijeb kojim je ispalo da mandat od pet godina u Savjetu imaju Marsenić, Drljević, Špajak i Lazović, od četiri godine Murić, Camović Veličković i Mirković, a na tri Bojan Baća i Naod Zorić.

Bečić je najavio da novi Savjet u roku od osam dana od imenovanja treba da započne postupak izbora novog generalnog direktora RTCG-a. Za izbor novog generalnog direktora Savjet raspisuje javni konkurs koji traje 15, a najduže mjesec dana, nakon čega postoji rok od 20 dana za žalbe. Tako da bi u avgustu RTCG trebao da ima novog direktora.

Aktuelnom generalnom direktoru  RTCG-a Božidaru Šundiću, koji je na toj poziciji od  novembra 2018, mandat je trebao da traje četiri godine. On je ranije najavio da menadžerski i urednički tim  neće podnijeti ostavke. Šundić nema zakonskog osnova da kao neki od njegovih prethodnika tuže RTCG – Branku Vojičiću isplaćeno 80.000, a Rade Vojvodić potraživao blizu 250.000 eura.

Prošlonedjeljna skupštinska rasprava o RTCG-u, prošla je bez opozicije, a vladajuće partije su jednoglasno obećale da ,,javni servis” više neće služiti vlasti već građanima.

Govorilo se nadahnuto:,,Uredništvo Radio-televizije Crne Gore konačno selimo iz Splendida i vraćamo u Bulevar revolucije”, kazao je Boris Bogdanović iz Demokrata. Poslanica SNP-a Milosava Paunović nazvala je RTCG štetočinama društva. Poslanica Pokreta za promjene (PzP) Branka Bošnjak pohvalila je obrazovni program TVCG-a, ali je rekla da je informativni program ,,javno zastiđe”. Božena Jelušić, iz URA, pomenula je rijetke svijetle trenutke u radu: ,,Govorim na primjer o emisiji Mehanizam. Znamo da smo imali jednu epizodu kada je javni servis krenuo boljim putem kad su na čelu bili Mićunović i Kadija. Kad je javni servis pokušao da odgovori zadacima na putu pridruživanja EU”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 18. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

BURNA UVERTIRA UOČI DODJELE TRINAESTOJULSKE NAGRADE: Duhovi vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Četnici su gospoda, tvrdi Bećir Vuković koji je predložen za predsjednika žirija za dodjelu Trinaestojulske nagrade. Bili i ostali, a poslije njih gospode i nema, obrazlaže dalje. Izbor Vukovića samo oslikava gdje smo. I do sada je dodjela ovog priznanja često bila praćena raznim tenzijama i oslikavala je duh vremena

 

Predlog da na čelu žirija za dodjelu Trinaestojulske nagrade, najvišeg državnog priznanja u Crnoj Gori, bude Bećir Vuković, pjesnik koji veliča četnički pokret, izazvao je buru.

Administrativni odbor Skupštine je pored Vukovića za članove žirija predložio prof. dr Dragana Koprivicu, mr Isidoru Damjanović, prof. dr Miletu Marka Ivanovića, dr Milenu Burić, Gorana Batrićevića i Miomira Vojinovića.

Iz DPS-a je ocijenjeno da se radi o još jednom „ekspertu u negiranju antifašističkih temelja Crne Gore.“ SDP je kritiku usmjerio na URU: „Sramotno je što je URA, a i ostale nazovi građanske partije, za komisiju koja slavi 13. jul, Dan državnosti i Dan ustanka crnogorskog naroda protiv fašizma izabrala osobu kojoj je ‘Draža vođa trećeg srpskog ustanka'“.

Predsjednik Administrativnog odbora je Milutin Zogović iz DF-a, a članovi su Luiđ Škrelja (DPS), Radoš Zečević (DF), Vladan Raičević (DF), Dragan Vukić (SNP), Momo Koprivica (Demokrate), Vladan Martinović (Demokrate), Miloš Konatar (URA), Daliborka Pejović (DPS), Suzana Pribilović (DPS), Damir Šehović (SD), Kenana Strujić-Harbić (Bošnjačka stranka) i Raško Konjević (SDP).

Kako je Vuković bio član ovog žirija i prošle godine, iz URE su odgovorili da SDP-u tada to nije smetalo. Iz DPS-a su prošlogodišnju podršku Vukoviću, koji je predložen od strane DF-a, obrazložili kao pokušaj „zdravog dijaloga“ sa jedinim djelom opozicije koji je tada učestvovao u radu parlamenta.

I ovom prilikom potvrdila se praksa nove vlasti koja uporno zanemaruje manjine. O predlogu Bošnjačke stranke da Suljo Mustafić bude član žirija, Odbor nije ni raspravljao. Objasnili su da je bio sedmi na listi, a oni biraju šest članova.

Reagovali su i iz Saveza udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore. Oni  smatraju da je Vuković „negator antifašističkih tekovina Trinaestojulskog ustanka crnogorskog naroda, te da mu ne pripada mjesto predsjednika žirija za dodjelu ovog najvišeg državnog priznanja”. Jedan od dobitnika 13-julske nagrade Vukić Pulević izjavio je da je ovo riskantan potez, preko kojeg se ne smije olako preći. Adnan Čirgić, dekan Fakulteta za crnogorski jezik, koji je ovu nagradu dobio 2018. ironično je konstatovao: „Da se kojim slučajem 13-julska nagrada može dodjeljivati posthumno, nema sumnje da bi je ovaj žiri gotovo jednoglasno dodijelio Pavlu Đurišiću, za životno djelo.“

Za Vukovića su „četnici gospoda.“ Bili i ostali, piše Vuković na portalu Vidovdan 2018. godine i dodaje da poslije njih gospode i nema. Nakon promjene vlasti, Vuković veliča DF a kritikuje Vladu,  za URU, koja ga izglasa, tvrdi da je „Udbina Udba.“ Nije mu po volji ni novi premijer Zdravko Krivokapić jer je sve više protiv njemu omiljenog DF-a. Posebno ga je šokirala vijesti da je podržao osnivanje Monitora. Piše da je na Trgu bana Jelačića kada se pojavio prvi broj Monitora bilo opšte veselje. Premda: „Nije svakome bilo do slavlja. Neki ustaški tjednici uplašili su se konkurencije, jer je Monitor na samom startu daleko dobacio, i evo do danas ne podbacuje…“ U tom stilu objašnjava i današnju situaciju: „Zar nije kohabitacija crnogorskih partizana i crnogorskih ustaša protiv crnogorskih četnika, vrlo inspirativan uzor…“  A čovjek može biti izabran da odlučuje o najznačajnijoj državnoj nagradi za 2021. godinu – 76 ljeta nakon Drugog svjetskog rata.

I do sada je dodjela ovog priznanja često bila praćena raznim tenzijama i oslikavala je duh vremena.

Prošle godine, kada se pandemija zahuktavala, nagrada je dodijeljena Institutu za javno zdravlje, doktoru Ranku Lazovići i istoričaru Živku Andrijaševiću. Jedan od lidera DF-a Milan Knežević tvrdio je da je prekršen Zakon o državnim nagradama jer on predviđa da se u jednoj oblasti može dodijeliti samo jedna godišnja Trinaestojulska nagrada.

I 2018. u žiži je bio predsjednik žirija – slikar Ranko Todorović Todor koji nakon postavljenja izjavio da „dokazani neprijatelji Crne Gore ne mogu da dobiju Trinaestojulsku nagradu.“ Da podsjetimo da je tada, a umnogome i sada, potvrde o patriotizmu izdavao DPS.

Ipak, dešavalo se i da politički nepodobni dobiju nagradu. Tako je 2015. Trinaestojulsku dobio dramski pisac Ljubomir Đurković, koji u kritikama nije štedio prošlu vlast. I to u oštroj konkurenciji – te godine KAP je predložio tajkuna Veselina Pejovića. Objasnili su da bez njega ne bi bilo ni Kombinata.

Pojedini dobitnici ove nagrade prijetili su 2013. da će je vratiti. Te godine nagrada je dodijeljena politikologu Radulu Kneževiću, književniku Iliji Lakušiću i književniku Gojku Čelebiću, bivšem ministru kulture u Vladi Mila Đukanovića od 1993. do 1996. Kritičari su bili bijesni, tvrdeći da se najznačajnija državna nagrada dodjeljuje dvojici protivnika nezavisnosti Crne Gore Lakušiću i Čelebiću, te anonimnom zagrebačkom politologu. Književnik Andrej Nikolaidis je napustio žiri u kojem su, pored njega, bili predsjednik prof. dr Dragan K. Vukčević i članovi prof. dr Predrag Ivanović, prof. dr Dragan Koprivica i prof. dr Milenko Popović. Dodjeli nagrade nijesu prisustvovali tadašnji predsjednik Filip Vujanović, niti premijer Đukanović, a svoju obavezu dodjele priznanja eskivirao je predsjednik Skupštine Ranko Krivokapić. Nagradu je dobitnicima uručio tadašnji potpredsjednik Skupštine Suljo Mustafić.

Kakav nas još skandal očekuje tokom ovogodišnje dodjele, uskoro ćemo saznati.

Na brojne kritike Vuković nije odgovarao. Za Dan je izjavio da će svoje reći tek nakon dodjele nagrade.

A odluku o predlogu Administrativnog odbora o članovima ovogodišnjeg saziva žirija za dodjelu Trinaestojulske nagrade donijeće poslanici na zasijedanju koje je u toku.

 

Dobitnici

Prošle godine Trinaestojulsku nagradu su dobili Institut za javno zdravlje, ljekar Ranko Lazarević i istoričar Živko Andrijašević. Književni istoričar Dragan B. Perović, istoričar Božidar Šekularac i književnik Pavle Goranović nagrađeni su 2019, a 2018. slikar Krsto Andrijašević, violončelista Aleksa Asanović i filolog Adnan Čirgić.

  1. godine nagradu su dobili vajar Miodrag Šćepanović, prof. dr David Kalaj i dr Svetozar Savić; 2016 – prof. dr Igor Đurović, pisac Milorad Popović i kantautor Miladin Šobić; 2015 – književnik Ljubomir Đurković, univerzitetska profesorica Vesna Kilibarda i slikar Srđan Vukčević; 2014 – reditelj Gojko Kastratović, istoričar umjetnosti Aleksandar Čilikov i direktor Muzeja i galerija Podgorice Niko Martinović, te godine je nagradu za životno djelo, koja se može dodijeliti svake druge godine, dobio slikar Vojislav Vojo Stanić.

Godine 2012. nagrada je pripala kompaniji 13. jul Plantaže, ŽRK Budućnost i reditelju Branku Baletiću. Marina Abramović dobila je nagradu za životno djelo; 2011 – laureati su bili reditelj Slobodan Milatović, kompozitor Žarko Mirković i istoričar Šerbo Rastoder.

Miodrag Dado Đurić primio je Trinaestojulsku nagradu za životno djelo 2010, te godine godišnjim nagradama ovjenčani su slikar Luka Lagator, književnik Radoslav Rotković i VK Primorac. Rajko Todorović Todor nagrađen je 2009, zajedno sa timom arhitekata koji je izlagao na Venecijanskom bijenalu i izdavačkom kućom CID. Dobitnici 2007. bili su šahista Božidar Ivanović, dramski pisac Veljko Radović i pjesnik Mladen Lompar, a 2005. ljekar Pero Lompar, biolog Vukić Pulević i pisac Zuvdija Hodžić.

 

Biografija potencijalnog predsjednika žirija

Bećir Vuković, rođen je 1954. godine u Kolašinu. Studirao na Filološkom fakultetu u Beogradu, Opštu i jugoslovensku književnost.

Od 1980. do 2016. objavio je 16 knjiga poezije. Nagradu Risto Ratković, dobio je godinu dana nakon što se njom ovjenčao sada presuđeni ratni zločinac Radovana Karadžić, 1994. godine. Nagrada Marko Miljanov dodijeljena mu je 1989, Kočićevo pero 2010, Zlatno pero Rusije 2011…

Član je Udruženja književnika Srbije i Pokreta pjesnika Svijeta (Poetas del Mundo). Predsjednik je Društva srpskih književnika Crne Gore i Hercegovine i glavni i odgovorni urednik časopisa Srpki jug.

Na Vukovićevom zvaničnom sajtu istaknut je citat iz njegove poezije: lep je/ ni noć na njega ne može da padne/ lep je lep je.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo