Povežite se sa nama

MONITORING

INICIJATIVA 100.000 STABALA ZA PODGORICU: Kome smeta drveće

Objavljeno prije

na

Nakon ferija udarne vijesti su – najava Vlade da i aerodromi idu na doboš i da se dio opozicije intenzivno sprema za proslavu 100. obljetnice Podgoričke skupštine. U takvom ambijentu nije ni čudo što je veliku pažnju javnosti privukla inicijativa o sadnji 100.000 stabala u urbanim djelovima Podgorice.

Organizacija KOD je lansirala ovu ideju i podnijela inicijativu gradonačelniku Podgorice Ivanu Vukoviću za sadnju 100.000 stabala tokom naredne dvije godine.

Neuobičajeno, nije se dugo čekalo na odgovor. Vuković je, samo dva dana od podnošenja inicijative, primio delegaciju KOD-a. Iz njegovog kabineta saopšteno je da je prihvatio ideju o potrebi da se u urbanim djelovima Podgorice posadi 100 hiljada stabala drveća, uz ideju da se ona realizuje kroz aplikaciju Moje drvo preko koje će građani moći da kupe i posade drvo na lokaciji koju odredi gradsko preduzeće Zelenilo i da prate njegov rast.

Darko Zarubica iz KOD-a za Monitor kaže da je sastanak protekao korektno. Međutim, ističe Zarubica: ,,Sporno je da je Glavni grad poslao saopštenje o kojem nas nije konsultovao i ispričao da smo postigli dogovor, te najavio svoju inicijativu za softver kojeg je besplatno uradila privatna kompanija”.

Kompanija Amplitudo uradila je aplikaciju mojedrvo.me, koja je ove nedjelje puštena u rad. Na njoj se navodi da ,,Moje drvo nudi pojedincima i svim kompanijama mogućnost da jednostavno i efikasno učestvuju u projektu. Bilo da kao pojedinac želite pokloniti nešto posebno ili kao firma unaprijediti gradsku sredinu u kojoj žive vaši zaposleni i klijenti – Moje drvo vam pruža platformu za to. Odabirom lokacije prikazuju se precizna mjesta za sadnju, kao i vrste i broj sadnica, koje je na tom mjestu moguće posaditi. Nakon kupovine sadnice, Zelenilo sadi kupljenu sadnicu u jednom od perioda sadnje – mart-maj ili oktobar-decembar – u zavisnosti od toga kada je sadnica kupljena. Sve informacije o ‘svom’ drvetu korisnik dobija preko notifikacija na aplikaciji”.

Umjesto novca, može i da se volontira u ozelenjavanju grada, predviđena je i mogućnost da se Zelenilu prijave problemi slomljenog ili osušenog drveća…

Zarubica kaže da je dobro što Glavni grad pokreće aplikaciju kojom će svi zainteresovani moći naručiti sadnice kod Zelenila, ali , kaže, ako aplikacija ne može da obezbijedi sadnju 100.000 stabala onda ih moramo zasaditi na drugi način.

Oni su nakon sastanka gradonačelniku dostavili predlog okvirnog plana aktivnosti koji podrazumijeva formiranje komisije koja bi donijela konačni akcioni plan, koji definiše redosljed aktivnosti, rokove, nosioce obaveza, prioritete koji bi trebalo biti uzeti u obzir od samog početka akcije, te konkretan model finansiranja.

Monitor je pitanja o ovoj inicijativi poslao i upravi Glavnog grada. Kako je organizacija KOD predložila uvođenje takse za najveće zagađivače kao i taksu za deset kompanija koje su uništile najviše stabala u prethodnom periodu, pitali smo upravu Glavnog grada kakav je njihov stav o ovom predlogu i da li imaju podatke koje su kompanije uništile najviše stabala. Do zaključenja ovog broja odgovore nijesmo dobili.

,,Teret sadnje stabala treba da podnesu zagađivači, a ne građani – a učešće građana je svakako poželjno i mi ga ohrabrujemo. Svaka kompanija koja je počinila štetu, tj. uništila zelenilo, treba da izvrši nadoknadu štete, odnosno da vrati građanima ono što im pripada”, ističe Zarubica.

Okvirni plan KOD-a je da se tokom novembra simbolično zasadi 1000 stabala. A da se nakon toga, u saradnji sa Glavnim gradom, do marta iduće godine zasadi 50.000 sadnica, a do marta 2020. preostale sadnice.

Dosta skromnija akcija od ove pokrenuta je nakon što je u julu 2011. požar opustošio Goricu, uništio 360 odraslih stabala i 31.110 jedinki podmladaka, i pričinio štetu u vrijednosti od 78.121 eura.

U saradnji sa nevladinim organizacijama, tada su pojedine kompanije pomagale da se ublaže posljedice požara: Koka Kola, Elektroprivreda CG, Zetagradnja, pomogla je i Uprava za šume.

Gorica je inače bila gola poslije Drugog svjetskog rata. Pa su Titograđani u akcijama pošumljavanja tokom 50-ih godina prošlog vijeka ozelenili Goricu, ali i Malo brdo, Ljubović, Tološku šumu, Zlaticu, Ćemovsko… I tada se znalo da je spas za grad, od visokih temperature i sjevernog vjetra, što više zelenila.

Arhitekta Anrija Markuš je objasnio – ,,Jednopartijski sistem je težio da se pokaže duh zajedništva, ali i ozeleni glavni grad”. Sve suprotno današnjici.

Početkom ‘90-ih u vrijeme kada je predsjednik Skupštine opštine bio Jovan Kavarić, Podgorica je, nakon Banja Luke, važila za najzeleniji grad tadašnje Jugoslavije.

Krajem prošle godine istraživač Centra za agrikulturu u Minhebergu Filip Gartner uradio je analizu koji je od 42 evropska glavna grada najzeleniji. Po njoj Sarajevo je proglašeno za nazjeleniji glavni grad u Evropi, Ljubljana je na trećem mjestu, Zagreb na 12, a Beograd na 23. Nekad zelena Podgorica zauzela je 31 mjesto.

Ne treba zaboraviti da je najveći doprinos betonizaciji Podgorice dao bivši gradonačelnik Miomir Mugoša. Išao je dotle da je posjekao i lipe u Hercegovačkoj. Cijela naselja su građena bez ijedne stabljike drveta. Siti kvart je ogledni primjer. Samo u užem centru postoji preko 200 betonskih krugova u kojima su nekada bila stable, a sada zjape rupe.

Pri kraju svog mandata bivši gradonačelnik Slavoljub Stijepović hvalio se da je Podgorica zeleni grad, te da je samo u poslednje tri godine, njegovog mandata, ,,izgrađeno” 120.000 kvadrata zelenih površina.

I novi gradonačelnik Podgorice u toku predizborne kampanje besjedio je da će spustiti grad na rijeke, napraviti šetališta duž Ribnice i Morače, ozeleniti grad… Evo mu već na početku mandata prilika da se istakne. Premda je, izgleda, neće iskoristiti: prije zaključenja lista stiglo je saopštenje u kome Glavni grad optužuje Organizaciju KOD da nema volje ni želje za saradnju!

,,Naš plan je dvojak. Ukoliko naiđemo na razumijevanje institucija, nakon početnog – izvjesno sasvim bespotrebnog razmimoilaženja, on se može realizovati na jednostavan i održiv način i dominantno bi bio realizovan sredstvima koja bi dali najveći zagađivači, one firme koje su u svom djelovanju posjekle najviše stabala – uz poštovanje činjenice da je bilo i firmi koje su pomagale proces sadnje stabala”, ističe Zarubica iz KOD-a.

Prema saznanjima Monitora, gradska uprava nije voljna da oporezuje kompanije koje su do sada urnisale zelene površine po glavnom gradu. Radiji su da ih privole da putem donacija, iskažu dobru volju, i uključe se u ozelenjavanje grada. Da li će se na taj način moći uraditi nešto značajnije, ostaje nam da pratimo i pomognemo koliko možemo da grad bude zeleniji i čistiji.

Uostalom, iako pojedini već tvrde da je ova inicijativa preambiciozna, 100.000 stabala bi trebao da bude samo početak ponovnog ozelelenjavanja Podgorice. Prošetajte gradom, Goricom, Čemovskim poljem, Tološkom šumov i svojim očima se uvjerite koliko stabala nedostaje.

ISKUSTVA
U Tirani dva miliona novih stabala

Gradski oci u Tirani planiraju da grad okruži šuma od dva miliona stabala do 2030. godine. Pored ovog iz Organizacije KOD ističu i druge primjere:

Na Novog Zelanda je planiranao sađenje milijarde stabala – oko 200 po stanovniku – za tu akciju izdvojiće 485 miiona dolara. Upečatljiv je i primjer Pakistana koji je za samo dvije godine usadio milijardu stabala uz budežt od 169 miliona dolara (ili manje od 17 centi po stablu). Najimpresivnija je „izgradnja” Velikog zelenog zida od drveća koji će se prostirati kroz 13 zemalja Afrike i presijecati kontinent u pravcu istok-zapad, a koji treba da obuvati koriodor stabala dužine 8.000 km i širine 15 km. Projekat je počeo 2007. i do sada je Senegal pošao najdalje sadeći 11 miliona stabala…

,,Onda razmislite koliko je ozbiljna tvrdnja da se u Podgorci nema gdje usaditi 100.000 stabala koja zauzimaju onoliko prostora koliko nepošumljeni dio Veljeg brda ili park šume Dajbabska gora i Malo brdo. Orgazacija KOD je posvećena rješavanju problema i nismo nimalo iznenađeni osporavanjem – jer zbog toga imamo stanje kakvo imamo, gubitak stabala u većini drvoreda, igrališta i park šuma širom grada”, ističe Zarubica.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

Izdvojeno

BUDVANI TRAŽE OSLOBAĐANJE UZURPIRANIH JAVNIH POVRŠINA: Investitori samovoljno blokirali javne puteve i staze

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kompanija Beppler&Jacobson primjer je investitora koji  nije doprinio društvenoj zajednici u kojoj posluje, samo joj je oduzeo. Neposredno nakon kupovine Hotela Avala, novi vlasnik ograđuje svoje imanje, postavlja kapije i ograde, presijeca dva javna puta koje su mještani koristili desetinama godina kao komunikaciju ka moru i Starom gradu

 

Privatizacija hotela na teritoriji opštine Budva donijela je građanima mnogobrojne probleme sa kojima se suočavaju posljednju deceniju. Većina novih vlasnika, Vladinih strateških investitora i zakupaca nije uspostavila korektan odnos sa stanovništvom, nisu se integrisali u društvenu zajednicu gdje su započeli  poslovanje. Nakon ulaska u posjed hotela koji su prodati sa velikim zemljišnim kompleksima i parkovima, prvi  potezi vlasnika najčešće su bili podizanje betonskih ograda i gvozdenih kapija kojima su ograđivali novostečene nekretnine.

Poznati budvanski hoteli postali su mali bunkeri, izolovana ostrva na čijim su prilazima podignute stražarske kućice kako niko, osim gostiju hotela, ne bi mogao prići privatnom posjedu. Građane je najviše pogodila prateća uzurpacija javnih puteva i staza, koje su postojale u okviru hotelskih kompleksa od ranije i koje su oduvijek bile u opštoj upotrebi kao komunikacija između naselja i morske obale. Mnogobrojni protesti građana sa zahtjevima za slobodan prolaz pješačkim stazama i šetalištima, za nesmetan pristup moru, uglavnom su bili bezuspješni. Investitori, koji su po pravilu uživali povlastice kod administracije vlasti na čelu sa DPS-om, ostajali su nijemi za potrebe mještana.

Jedan od najbezobzirnijih uzurpatora javnog prostora u Budvi je kompanija Beppler&Jacobson, ruskog biznismena Igora Lazurenka, koja je 2003. godine kupila Hotel Avala sa vilama i velikom zemljišnom parcelom u centru Budve, pored Starog grada. Dug je spisak negativnih efekata ove privatizacije za mještane Budve, čiju zakonitost, od 2016. godine, ispituje Specijalno državno tužilaštvo.

Kompanija Beppler&Jacobson primjer je investitora koji  nije doprinio društvenoj zajednici u kojoj posluje, samo joj je oduzeo. Neposredno nakon kupovine Hotela Avala, vlasnik ograđuje imanje, postavlja kapije i ograde, presijeca dva javna puta kojima su mještani naselja Gospoština, u kome se hotel nalazi, koristili desetinama godina kao komunikaciju ka moru i Starom gradu. Lazurenko je naložio presijecanje javnog puta, ulice naselja Gospoština kojoj gravitira ovo veliko naselje. Dio ulice istog naselja na čijem se kraju nalazi jedina okretnica za vozila,   obreo se  u posjedu hotela, metalnom kapijom odvojen od ostatka ulice, čime je nanijeta ogromna šteta mještanima i turistima,  i napravljen  saobraćajni kolaps koji traje punih 17 godina. Hotel Avala postojao je i ranije, ali do dolaska ruskih biznismena, ova  ulica nikada nije bila prekinuta i blokirana.

Sa druge strane hotelskog kompleksa, na granici pored mora, iznad staze koja vodi ka plaži Mogren, nalazi se staro kameno stepenište, put od Starog grada ka Vidikovcu. Postoji stotinama godina, predstavljalo je jedinu vezu naselja iznad Jadranske magistrale, Seoca, Prijevora i Komoševine sa Starim gradom i morskom obalom.

Branka PLAMENAC
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 16. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NASTAVAK SUĐENJA ZA MALE HIDROELEKTRANE: Kad građani plaćaju

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Privrednom sudu počeo je novi proces protiv države po tužbi investitora malih hidroelektrana.  Iz ove, kao i ostalih tužbi, vidi se koliko su prethodne vlade olako izabranima davale dozvole za gradnju, a nakon toga pod pritiskom javnosti izbjegavale rješavanje problema

 

Ove nedjelje počelo je još jedno suđenje protiv države po tužbi investitora malih hidroelektrana (HE).

Kompanija Dekar, koja je gradila malu HE na Ljeviškoj rijeci – Izvor Morače, kod Kolašina, od države traži naknadu štete u visini investicije, koja je procjenjena na 1,7 miliona eura, ali i izgubljenu dobit za koncesioni period od 25 godina.

Vlasnik Dekara je Momčilo Miranović, suprug Vesne Miranović, bivše pomoćnice ministra zdravlja, članice NKT-a i visoke funkcionerke DPS-a.

Proces se vodi pred Privrednim sudom, sudija Faruk Mušović. Državu zastupa Zaštitnik državnih interesa Milan Krsmanović, a advokatica Ana Đukanović zastupa Dekar kao i većinu drugih investitora malih HE koji su podnijeli tužbu protiv države.

Dekar je probio sve rokove za izgradnju male HE. Posljednji put ih je, krajem oktobra, bivša Vlada upozorila na kršenje ugovornih obaveza i dala im rok od dva mjeseca da ih isprave.

Koncesionar je 26. novembra zatražio prolongiranje roka za dostavu bankarske garancije, a dan kasnije i zahtjev za raskid ugovora na štetu države. Tužba protiv države, u kojoj se tvrdi da je onemogućavan u razvoju svoje investicije, podnijeta je 30. novembra prošle godine, pet dana prije izbora nove vlade. Na osnovu upozorenja prethodne vlade da otkloni nepravilnosti u roku 60 dana, koji je istekao 28. decembra, nova vlada je raskinula ugovor sa ovim koncesionarom.

U tužbi, koju potpisuje Ana Đukanović, Dekar optužuje državu da joj nije omogućila prikljućenje na elektrodistributivnu mrežu. Ilustruju: „Mala HE Ljeviška – Izvor Morače nije projektovana da bude hidroelektrana ostrvskog tipa (da bude bez priključka na nacionalnu elektrodistributivnu mrežu), već je projektovana da proizvedenu električnu energiju uključi u elektroenergetski sitem – što nije moguće bez priključka“. Objašnjavaju da je sve povezano, naime mala HE Raštak nije izgrađena pa samim tim ni dalekovod od ove HE do Manastira Morače. U međuvremenu, nova vlada je, pored pet drugih, u decembru raskinula ugovore za gradnju dvije male HE na vodotoku Raštak.

Iz ovog, ali i procesa, koji je počeo prošle nedjelje, u kome konzorcijum Hydra MNE tuži državu, vidi se koliko su prethodne vlade olako izabranima davale dozvole za gradnju malih hidroelektrana, a nakon toga, pod pritiskom javnosti, izbjegavale rješavanje problema. Tako Dekar u tužbi navodi da im država čak od 2015. nije odgovarala na zahtjeve za mirovanje prava i obaveza iz ugovora.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 16. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAJAVLJENO NOVO POVEĆANJE AKCIZA NA DUVAN I DUVANSKE PROIZVODE: Švercovane cigarete čekaju nove namete u Crnoj Gori

Objavljeno prije

na

Objavio:

Povećanje akciza na duvan i duvanske proizvode biće jedna od mjera poreske politike koja će se primjenjivati od 1. jula. O ima upozorenja da se akcize  ne smiju  povećavati dok država ne krene u ozbiljnu borbu sa švercom cigareta

 

Kada je Vlada Crne Gore 2018. godine povećala akcize na cigarete i druge duvanske proizvode samo u prva četiri mjeseca došlo je do pada legalne prodaje za 25 odsto, dok je eksplodiralo sivo tržište, odnosno roba iz šverca. Iako je država pojačala kontrole i proširila ovlašćenja određenim institucijama, i dalje svaki pušač ima švercera cigareta u svom kraju grada.

Povećanje akciza na duvan i duvanske proizvode biće jedna od mjera poreske politike koja će se primjenjivati od 1. jula. Pored toga, dodatno će se, prema nacrtu Budžeta Crne Gore za 2021. godinu, oporezovati gazirana pića sa dodatkom šećera ili drugim sredstvima za zaslađivanje ili aromatizaciju. Uvešće  se akcize i na proizvode od šećera, kakaoa i sladoleda, povećaće se akciza na alkohol i alkoholna pića i markiranje mineralnih ulja (nafte) i njihovih derivata.

Ministar Milojko Spajić očekuje da će od povećanja akciza na duvan i duvanske proizvod prihodovati oko 16,8 miliona eura. Međutim, opozicione i dio partija koje čine vlast upozoravaju da država može mnogo više da izgubi novim povećanjem akciza na cigarete.

„Ovakva odluka Vlade samo će povećati prihode švercerima cigareta koji decenijama kontrolišu šverc cigareta na domaćem tržištu, tako i kada je u pitanju tranzit“, smatra predsjednik mladih Pokreta za promjene Boban Stanišić.

Pošto je potrošnja cigareta u Crnoj Gori konstanta i kreće se između 1.500 i 1.600 tona godišnje, ili oko 2,6 kilograma po stanovniku“,  kaže Stanišić, akcize se ne smiju povećavati dok se ne reguliše šverc cigareta, odnosno dok država Crna Gora ne krene u ozbiljnu borbu sa švercom cigareta. On je istakao da je 2018. godine tržištu trebalo skoro godinu dana da se oporavi i da se prodaja vrati u legalne tokove i to tek nakon smanjenja uvećanih akciza.

Uprava policije i nadležna tužilaštva već su počela sa suzbijanjem cigareta bez akciznih markica na tržištu. Od kada je u medijima, krajem marta, objavljen nacrt Budžeta, istražni organi i organi gonjenja imali su više zapljena nelegalnih cigareta.

Već u prvim danima aprila u Podgorici je pretreseno više lokacija i lišeno slobode  nekoliko osoba u čijim objektima su zaplijenjene cigareta bez akciznih markica. Procjenjuje se da je švercom zaplijenjene količine cigareta pričinjena šteta  po budžet od oko 230 hiljada eura.

Akcija policije i Osnovnog državnog tužilaštva u Podgorici, kodnog imena Krajina usmjerena je ka više osoba i grupacija koji čine krivična djela krijumčarenja. Kako su saopštili iz policije, višemjesečnom kriminalističkom obradom Odsjek za suzbijanje privrednog kriminala je u saradnji sa Osnovnim državnim tužilaštvom iz Podgorice prikupio dokaze da su osumnjičeni od 2019. do momenta realizacije predmeta obavili nabavku i distribuciju cigareta bez akcizne markice radi dalje prodaje na ilegalnom tržištu u Crnoj Gori. Ističu da su sprovedenim aktivnostima utvrdili da je na sivo tržište plasirana roba – ,,cigarete u vrijednosti od oko 170.000 eura, dok izvršenim pretresima na više lokacija koje koriste osumnjičeni pronađena i oduzeta roba pripremljena za dalju distribuciju u iznosu od oko 60.000 eura”.

Nekoliko dana kasnije podgorička policija kontrolišući jedan automobil pronašla je 2.000 paklica cigareta bez akciznih markica u vrijednosti od 4.400 eura. Protiv osobe  koja je upravljala vozilom podnijeta je krivična prijava zbog sumnje da je izvršio krivično djelo nedozvoljena trgovina.

Crna Gora zvanično je prepoznata kao ruta za šverc cigareta ka Evropskoj uniji još otkad su današnji predsjednik Crne Gore Milo Đukanović i nekadašnji predsjednik Momir Bulatović  1998. godine o švercu cigareta raspravljali u predsjedničkoj debati na državnoj televiziji. I više od dvadeset godina kasnije međunarodna zajednica zamjera Crnoj Gori na švercu cigareta – posljednji put u Izvještaju o napretku Evropske komisije (za 2019).

U tom dokumentu se navodi da u dijelu borbe protiv krijumčarenja duvanskih proizvoda u 2019. godini nije bilo presuda za organizovani šverc cigareta. Navode, međutim, da su pokrenuti krivični postupci u tri slučaja velikih razmjera, uključujući jedan slučaj sa 22 osumnjičena.

U izvještaju se navodi da zapljene cigareta bez akciznih markica redovno obavljaju carinski službenici, lokalna i državna policija. Tokom 2019. godine zaplijenjeno je ukupno 1,7 miliona pakli cigareta, vrijednosti oko 3,9 miliona eura. „Međutim, i pored povećanih napora bezbjednosnih službi u ovoj oblasti, i poboljšane saradnje crnogorskih carinskih službi sa međunarodnim partnerima, broj pokrenutih postupaka i dalje je nedovoljan, uzevši u obzir procjenu razmjera šverca cigareta od, prema i preko Crne Gore“, navodi se u izvještaju EK.

Tokom posljednje dvije godine uhapšeno je više službenika Uprave za carine, zapošljenih u Luci Bar. U jednoj akciji Specijalnog državnog tužilaštva prije dvije godine, zbog sumnji u korupciju,  uhapšeno je i procesuirano 17 carinskih službenika u Luci Bar.

Prema izvještaju Evropske kancelarije za suzbijanje prevara (OLAF) šverc cigareta iz luke Bar za tri godine je Evropskoj uniji nanio štetu od oko 70 miliona eura. Istražni organi iz OLAF-a posebno su u izvještaju tretirali šverc iz Crne Gore, koji decenijama izaziva ozbiljne probleme.

U izvještaju OLAF-a piše da je od početka 2015. godine uhvaćeno osam brodova na koje su cigarete natovarene u luci Bar. Ta plovila zaustavljena su u Grčkoj i Španiji. Od ovih osam brodova šest je putovalo za Libiju, a po jedan za Kipar i Liban. Na tim brodovima zaplijenjeno je oko 350 miliona cigareta vrijednih 70 miliona eura.

Uprkos potencijalnim problemima i prethodnim iskustvom, iz Vlade je saopšteno da se akcizna politika za duvan povećava zbog usklađivanja sa evropskim direktivama. Boban Stanišić, međutim, kaže da određene stavke budžeta imaju dosta sličnosti sa fisklanom politikom bivšeg režima – jer su i oni pod plaštom usklađivanja sa evropskim standardima podizali akcize na cigarete i predlagali oporezivanje penzija. Dok su se stvarni motivi, tvrdi, krili na drugom mjestu.

 

Savjet će ispitati postoji li državni šverc cigareta

Nacionalni savjet za borbu protiv korupcije na visokom nivou tražiće od svih državnih organa i institucija, informacije o svemu što se tiče dviju fabrika cigareta – Tara iz Mojkovca i Novi duvanski kombinat iz Podgorice. Oba preduzeća ranije su optuživana za šverc cigareta, ali ozbiljna istraga nikada nije sprovedena.

To je za medije kazala Vanja Ćalović – Marković, koja rukovodi stručnim tijelom Savjeta. „Tražili smo informacije o poslovanju slobodnih zona Luke Bar i Duvanskog kombinata, prvenstveno imajući u vidu da se sa tih lokacija dešava šverc cigareta. Kad budemo dobili dokumentaciju, analiziraćemo je i na osnovu nje ćemo, gdje bude osnova, podnijeti prijave nadležnim tužilaštvima“, saopštila je Ćalović – Marković.

 

Crna Gora središte šverca cigareta na Balkanu

Međunarodna organizacija ,,Globalna inicijativa protiv transnacionalnog organizovanog kriminala” – mreža više od 300 nezavisnih svjetskih i regionalnih eksperata koji se bave ljudskim pravima, demokratijom, upravom i temom razvoja tvrde da je šverc cigareta glavni oblik organizovanog kriminala na Balkanu, a njegovo središte je Crna Gora. U svom izvještaju su naveli da je Bar poznat kao žarište šverca cigareta, odnosno da inostrane marke navodno stižu preko Bara za reeksport, dok se cigarete proizvedene u Crnoj Gori transportuju iz tog lučkog grada.

,,Crnogorske cigarete se švercuju širom regiona. Cigarete se takođe nelegalno proizvode u Bosni i Hercegovini, Srbiji i na Kosovu. Zatim se krijumčare u Crnu Goru, odakle nastavljaju, sa crnogorskim cigaretama, ka Evropskoj uniji i dalje. Odnedavno, Kosovo je postalo novi regionalni centar distribucije cigareta. Velike količine se dalje švercuju odatle u Srbiju, Sjevernu Makedoniju i Bugarsku, a zatim transportuju kroz poroznu granicu ka Crnoj Gori”.

Ivan ČAĐENOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo