Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Kako postati milioner

Objavljeno prije

na

Za ostvarenje američkog sna, materijalnog blagostanja postignutog vlastitom pameću i predanim radom trebalo je putovati u daleke i bogate zemlje zapada. Danas više nije tako. Crna Gora je za neke obećana zemlja dok je njena turistička prijestonica postala pravi ekonomski raj u kome snalažljiv čovjek, uz dobre kontakte, za kratko vrijeme može postati milioner. Priča o meteorskom finansijskom usponu preduzetnika Branislava Savića, zvanog Gugi, tužna izbjeglička saga sa srećnim, gotovo spektakularnim završetkom, vjerna je ilustracija brzog bogaćenja, ali i slika političke klime i korupcije koja je posljednjih godina Budvu zahvatila.

Savić je uspio da za nepunih dvadesetak godina pređe put od siromaha, „gladnog, žednog i bosog”, kako ga opisuju prijatelji, do bogataša čiji imetak vrijedi milione. Za kratko vrijeme postao je vlasnik uspješne građevinske firme, bezbroj vrijednih nekretnina, stanova, vila, placeva, jahte, pa čak i hotela čija gradnja u Bečićima treba da počne najesen.

Početkom devedesetih godina prošlog vijeka Branislav Savić napušta ratom zahvaćeni Mostar i svoje rodno selo Raštane sa zavežljajem, odnosno jednom torbom u ruci, 600 maraka u džepu i starom zastavom 128 stiže u Budvu. Bilo je to vrijeme super inflacije, pa se snalažljivi Savić odmah našao na platou ispred gradske pijace kao najsposobniji diler deficitarne robe, cigara, goriva, deviza.

Ubrzo otvara piljaru koja je radila neprekidno 24 sata. On je izvalio vrata svog dragstora i bacio ih, kako kaže, u more i otvorio prvu takvu radnju u turističkom centru.

Konkretan biznis počinje 1999. godine, kada osniva firmu Gugi comerc – stovarište građevinskog materijala, koje izrasta u veliku i uspješnu građevinsku firmu koja dobija zavidan broj poslova na teritoriji Opštine Budva.

Pravi finansijski uspon počinje 2005, dolaskom na vlast koalicije DPSDP.

Lokalna uprava prepoznaje sposobnost mladog Mostarca, pa mu dodjeljuje kapitalne građevinske poslove vrijedne više miliona eura. Firma Gugi gradi lokalne saobraćajnice, dječije vrtiće, sportske terene, javne parkinge, stambene zgrade…

Teški kamioni i mikseri Gugi comerca tutnje turističkom metropolom koja se zahuktalo gradi, divlje ili planski, svejedno je.

Gugi zasniva prijateljske odnose sa gradskim čelnicima i ubrzo postaje kum gradonačelnika Budve Rajka Kuljače koga krsti u crkvi.

Američko-budvanski san Branislava Savića počinje da se realizuje. Prvi milion je zarađen, ostali su stizali uz nesebičnu pomoć partnera, prijatelja i kumova. Gugi širi vlastitu građevinsku imperiju, kupuje nekretnine i postaje nezaobilazni gradski mecena. Pomaže sport i razne opštinske manifestacije i mnoge nevoljnike.

Naročito se istakao 2007. u poslu gradnje platoa za koncert muzičkih zvijezda Rolingstounsa i Madone u zaleđu plaže Jaz sa pristupnom saobraćajnicom i sportskim terenima, vrijednim 4,8 miliona eura. Javni radovi izvedeni su bez tendera, bez plana i projekta, direktnom nagodbom sa opštinskim čelnicima.

Za posebne zasluge oko izgradnje bine na Jazu organizator koncerta popularne rok grupe poklonio je Gugiju umjetničku sliku na dar.

To što je javni tender za izvedeni posao raspisan tek 2009, dvije godine kasnije, nije toliko bitno. Zbog evidentnih neregularnosti oko radova na Jazu budvanska opozicija zatražila je nedavno istragu nadležnih državnih organa.

Odbornici opozicije insistiraju na preispitivanju još jednog zajedničkog graditeljskog poduhvata Gugi kompanije i Opštine, gradnju seoskog puta ka mjestu Krapina iznad Budve za koji je iz opštinskog budžeta plaćeno preko dva miliona eura, a nije izgrađen ni jedan metar kolovoza. Šef odborničkog kluba SNP Mijomir Pejović za korupciju u ovom slučaju optužuje koaliciju DPSDP i traži „da se otkrije u čijim su džepovima završili milioni”.

Kum gradonačelnika dobija i posao izgradnje bulevara u Budvi u dužini od 1.000 metara između gradske Pošte i Jadranskog sajma. Kilometar puta sa četiri trake za koji je Opština iskeširala ravno četiri miliona eura svečano su 2008. pustili u promet kumovi Rajko Kuljača i Branisalav Savić-Gugi.

Pored milionskih aranžmana Gugi komerc izvodi i neke sitnije radove za Opštinu, gradio je saobraćajnice u naseljima Pržno i Lazi, zgradu novog Dječjeg vrtića… A onda je poslovno-prijateljska idila između gradskih funkcionera i sada već jakog biznismena Gugija okončana.

Pljušte optužbe sa obje strane. Opština je Gugiju navodno ostala dužna oko tri miliona eura na ime izvedenih radova. Puklo je i kumstvo sa sada već bivšim gradonačelnikom Kuljačom.

Na pitanje novinarke Monitora da li je za njegov munjeviti poslovni uspjeh i stečeno bogatstvo zaslužan privilegovan status njegove firme u Opštini, Savić je burno reagovao:

„Sve sam poslove dobijao, jer sam imao jaku firmu i najbolje ponude na javnim tenderima. Neka dođu ti drugovi iz Opštine neka stanu u red da im vratim sve što su mi dali sedmostruko i sve u zlatu. Gugi je bio prevarena strana koja im je poslužila kao paravan za njihove poslove”.

Na kumstvo sa Rajkom Kuljačom danas gleda drugačije.

„Jesam kum, ali bih volio da nijesam. To mi je bila velika životna greška”, vajka se Gugi koji je nakon božićnog spektakularnog hapšenja budvanskih čelnika u aferi Zavala u decembru 2010., na neko vrijeme napustio Budvu. Čisto predostrožnosti radi.

Na ime pomenutog duga Gugi je od Opštine dobio oko 230 kvadrata poslovnog prostora u tržnom centru TQ Plaza u koji ne može da se useli. Opština nije ušla u posjed svoje imovine u TQ centru zbog otvorene istrage oko načina gradnje ovog objekta.

„I tu su me prevarili”, ističe Gugi objašnjavajući da mu je obračunata najviša cijena po kvadratu.

U međuvremenu za sebe i svoju porodicu gradi jednu od najljepših vila u tivatskom zalivu, na obali Lepetana, ispred koje se ljuljuška bijela jahta, ali će kruna njegovog uspjeha i bogatstva biti hotel u Bečićima, na atraktivnoj lokaciji ispred crkve Svetog Tome, u blizini hotela Splendid.

Budući hotel Metropol – In gradi istoimena Gugijeva kompanija iz Kotora. Planiran je na parceli od 1.683 m2 koju je kupio od više vlasnika, porodice Luketić, Rafailović, Ivanović, dok je jedan dio kupljen od Opštine.

„Kad sam odlazio iz Mostara, nisam mogao ni sanjati da ću imati stan a kamoli hotel”, priznaje Gugi i objašnjava kako je postao milioner.

„Ja sam bio vizionar, započeo sam građevinski posao u vrijeme investicionog buma u Crnoj Gori. Radio sam naporno dok su drugi spavali, i uspjeh nije izostao”.

Postati multimilioner u gradu koji spada među najzaduženije u regionu zaista je uspjeh pažnje vrijedan. Dok su se u Budvi političari i biznismeni ekstremno bogatili, grad je tonuo sve dublje u dugove i siromaštvo. Računi Opštine Budva godinama su blokirani, a zaposleni u javnom sektoru mjesecima ne primaju plate.

Istraživanja pokazuju da su stanovnici Budve najzaduženiji građani Crne Gore. Lokalna uprava je radila tako da je svakog Budvanina zadužila po 1.742 eura, jer je nakrcala dug od najmanje 33 miliona eura. Američki san neko mora da plati.

Zahvalni Budvani

Branislav Savić je svoju životnu priču filmovao, za nezaborav.

Snimljen je dokumentarac pod nazivom „Tvorac svoje sudbine” u produkciji AMC Comunications iz Budve. Brojni sagovornici, zaposleni u Gugi comercu i poslovni partneri veličaju lik i djelo novobogataša iz Bosne, uz paradu povorke Gugijevih miksera ulicama Budve i zvuke svečanog Štrausovog Radecki marša.

O vandrednim sposobnostima Gugija u filmu govore mnogi, bivši predsjednik i potpredsjednik Budve, Rajko Kuljača i Dragan Marović, direktor Komunalnog preduzeća Đorđe Medin, hotelijeri Dragan – Purko Ivančević i Blažo Dedić, brojni preduzetnici i mještani Budve.

Po mišljenju Ivančevića, glavni glumac zaslužuje posebnu pohvalu za svoj angažman u sprovođenju referenduma, kada je „gospodin Gugi dao svoj puni doprinos i svu svoju energiju uključio u obnovu stare crnogorske države”.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

KRIMINAL U SLUŽBI DRŽAVE I OBRNUTO: Belivuk i Miljković – državni vojnici oba oka u glavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Veljko BelivukMarko Miljkovići njihova kriminalna grupa se pred Specijalnim sudom u Beogradu terete , za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje. Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana, koji je  kasnije likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu

 

 

Skidanje zabrane ulaska u Crnu Goru dvojici elitnih beogradskih kriminalaca 28. decembra 2020. godine je nedavno koštalo slobode dvojicu možda najvažnijih menadžera bivšeg režima Demokratske partije socijalista (DPS). Veljko BelivukMarko Miljković i njihova kriminalna grupa se suočavaju sa ozbiljnim optužbama pred Specijalnim sudom u Beogradu. Terete se, za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje.

Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana. Radulović je kasnije takođe likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu. Ova ubistva su dotični komentirali preko SKY aplikacije. Belivuk i Miljković su na ove okolnosti prvi put saslušani u Beogradu krajem 2021. godine od strane tadašnjeg Glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića i njegovog zamjenika Saše Čađenovića. Obojica su sada u pritvoru. I Belivuk i Miljković su negirali djela tvrdeći da tada nisu bili u Crnoj Gori jer su imali zabranu ulaska u zemlju.

Međutim, oni su godinama imali podršku osoba iz vrha dva bratska režima – vučićevskog i đukanovićevskog. Suđenje Belivuku i Miljkoviću za ubistvo bivšeg karate reprezentativca Vlastimira Miloševića (upucanog i “overenog u glavu” 30. januara 2017. u centru Beograda) je ogolilo zarobljenost srpskog pravosuđa i države. Maskirani ubica se lagodno ponašao ne obazirući se ni na svjedoke ni na ulični video-nadzor. Terenski operativci srbijanske policije su prikupili obilje dokaza među kojima i tri uzorka DNK Belivuka – jedan na vratima zgrade gdje je živio pokojni Milošević, drugi na vozilu korišćenom za bjekstvo (po policijskoj pretpostavci), dok je navodno treći uzorak nađen na tijelu ubijenog. Zahvaljujući kamerama policija je rekonstruirala rutu kojom su se kretali likvidatori dok je snimak  bio dovoljnog kvaliteta da se odradi i antropološko vještačenje. Policija je Belivuku i Miljkoviću oduzela mobilne telefone prilikom hapšenja pet dana nakon ubistva.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PREMIJER OBEĆAVA JOŠ VEĆE PLATE: EU da nam zavidi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U premijerovom obećanju o “mogućoj” plati većoj od EU prosjeka nema preciznijih rokova pa bi se moglo pokazati da smo mi, a ne Milojko Spajić nepopravljivi optimisti. Dok on to samo vješto koristi

 

Premijer Milojko Spajić ostaje nepopravljivi optimista. Ili je čovjek sa rijetko viđenim talentom da relativizuje činjenice. Uglavnom, umjesto ispunjenja prošlogodišnjih, predizbornih, obećanja dobili smo nova. Ljepša, bolja, veća. “Do vremena kad Crna Gora bude bila predložena za članicu Evropske unije, mogla bi da ima prosječnu zaradu veću od prosjeka EU”, prenijeli su mediji premijerovu izjavu datu pred Odborom za spoljne poslove Evropskog parlamenta.

Spajić je ovo rekao odgovarajući na pitanja evropskih poslanika. To mu, začudo, nije bilo “gubljenje vremena”. Dolazak u parlament u kome je izabran i gdje je dužan da, makar s vremena na vrijeme, podnosi račune – jeste. Ali, da se vratimo ljepšim temama: kako ćemo trošiti tih skoro 2.200 eura, koliko danas iznosi prosječna neto zarada u Evropskoj uniji? Čim ih zaradimo (uzajmimo) – mi ili država.

Jedni su na ove najave veselo trljali ruke, drugi zbunjeno slijegali ramenima, a traći pokušali racionalizovati premijerovo obećanje. Tražeći odgovor na pitanja kad i kako. I ko će to da plati. A ko da vrati (kredit).

Pomalo bajati podaci s kraja 2022. pokazuju da je prosječna zarada u privatnom sektoru bila za skoro 160 eura manja od prosječne (555 naspram 712 eura, koliko je tada iznosila prosječna neto zarada).  Pa kako smo onda dobacili do prosjeka?

Da je broj zaposlenih u javnom i privatnom sektoru jednak, a nije, to bi značilo da je zaposleni koji je platu primao iz državnog ili nekog od lokalnih budžeta, ili je zarađivao u nekom državnom (javnom) preduzeću, prije dvije godine, u prosjeku, primao zaradu za 300 eura veću od zaposlenog u privatnom sektoru. Pošto je odnos broja zaposlenih u javnom i privatnom sektoru ipak nešto drugačiji (više je zapošljenih u privatnim firmama), to znači da je razlika u zaradama jednih i drugih bila još veća. U korist tzv. budžetskih korisnika.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

AKO JE VESNA BRATIĆ IZABRANA U ZVANJE REDOVNE PROFESORICE UCG: Komisija po resavskom modelu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Izbor su pratile brojne primjedbe i sumnje na nepravilnosti. Bratićeva protivkandidatkinja Tanja Bakić tvrdi da Vijeće Filološkog niti Senat nisu sankcinisali Komisiju za pisanje izvještaja o kandidatima, iako su dva člana predala potpuno identične tekstove

 

Senat Univerziteta Crne Gore je 15. marta ove godine izabrao dr Vesnu  Bratić u akademsko zvanje redovne profesorica iz oblasti Anglistika – Anglofona književnost i civilizacija i Engleski jezik na Filološkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. Bratić je od kraja 2020. do kraja aprila 2022. bila ministarka prosvjete, nauke, kulture i sporta u 42. Vladi. Bratić nije bila jedina kandidatkinja, pored nje na konkursu za izbor u akademsko zvanje iz navedenih oblasti, koji je raspisan u junu prošle godine, prijavila se i dr Tanja Bakić.

Sam tok konkursa i izbor zanimljivi su zbog brojnih primjedbi i sumnje  na nepravilnosti koje su se dešavale tokom njegovog trajanja.

U septembru 2023. imenovana je Komisija za razmatranje konkursnog materijala i pisanje izvještaja u sastavu prof. dr Radojka Vukčevič sa Filološkog fakulteta u Beogradu, prof. dr Janko Andrijašević sa Filološkog fakulteta UCG i prof. dr Zoran Paunović sa Filološkog fakulteta u Beogradu. Nakon što je Andrijašević u oktobru iz zdravstvenih razloga odustao od rada u komisiji, za novog člana je imenovana prof. dr Vesna Lopičić sa Univerziteta u Nišu.

Krajem prošle godine u Biltenu UCG objavljeni su izvještaji o kandidatima članova Komisije. Sva tri člana Komisije pozitivno su ocijenili kandidatatkinju Bratić i dali preporuku da se Bratić izabere.

Prigovor na recenzije, u januaru ove godine, Vijeću Filozofskog fakulteta UCG, upućuje Tanja Bakić. Ona u njemu kao apsurd ocjenjuje da su dva člana komisije potpisala istovjetne recenzije. Dr Bakić tvrdi da su izvještaji prof. dr Zorana Paunovića i prof. dr Radojke Vukčević potpuno identični:  ,,Jedina razlika je u tome što je dr Paunović, redovni profesor Univerziteta u Beogradu, koji izvorno govori ekavicu, pokušao da ekavizira tekst profesorke Vukčević, izvorno napisan na ijekavici. Nažalost, u tome nije savim uspio, ostavivši znatan dio predatog teksta u ijekavici”, napisala je dr Bakić.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo