Povežite se sa nama

DRUŠTVO

NASTAVLJA SE KOKAINSKI RAT NA CRNOGORSKOJ OBALI: Dok policija broji čaure

Objavljeno prije

na

,,Policijski službenici intenzivno rade na rasvjetljavanju događaja i identifikovanju počinioca ovog krivičnog djela”, stoji u saopštenju Uprave policije, objavljenom dan ili dva pošto je u nedjelju ujutro u Đenovićima, u parkiranom audiju sa upaljenim motorom i svjetlima, pronađeno tijelo Radovana Matovića Rakelea (41) najnovije žrtve brutalnih obračuna kriminalnih klanova sa Crnogorskog primorja.

Matović je usmrćen hicima u glavu, iz neposredne blizine. Ubrzo nakon informacije o njegovoj egzekuciji, iz tzv. bezbjednosnih krugova medijima je servirana priča prema kojoj je ovo ubistvo nastavak obračuna među crnogorskim klanovima umiješanim u transport i nestanak nekoliko stotina kilograma kokaina koje je mafija izgubila iz šteka u Valensiji, krajem 2014. godine. Neposredno nakon što je droga (po jednima 200 po drugima čak 300 kilograma narkotika), čija se vrijednost na evropskim ulicama procjenjuje na desetine miliona eura, uspiješno prošvercovana uz Južne Amerike.

Prema pouzdanim i dobro obaviještenim izvorima iz policija, bezbjednosnih službi i balkanskog podzemlja, na koje se pozivaju manje-više svi mediji u regionu, prva žrtva ovog obračuna narkokartela bio je Cetinjanin Goran Radoman. On je ubijen iz zasjede u februaru prošle godine u Beogradu, u garaži zgrade u kojoj je živio. Navodno je baš iz njegovog stana, iznajmljenog u Valensiji, nekoliko mjeseci ranije nestao kokain koji je u središtu neobjavljenog rata.

Samo nekoliko sati prije Radomanovog ubistva, u Podgorici je usred dana, u neposrednoj blizini vrtića u Bloku V, miniran blindirani audi njegovog kuma Milana Vujotića. Vujotiću se, kažu, nakon ovog ,,upozorenja” izgubio svaki trag.

Niz smrti iz Valensije nastavljen je dva mjeseca kasnije (17. aprila 2015) kada je u Budvi, u blizini porodične kuće, iz zasjede ubijen nekadašnji poslanik LSCG Saša Marković. Ako su za Radomana i Vujotića policajci znali (ili makar slutili, odnosno, pretpostavljali – bez materijalnih dokaza da to i potvrde na sudu) da su pripadnici tzv. škaljarskog klana, Markovićeva smrt sve je zatekla. Pošto nije bio pripadnik kriminalne grupe, ni kontroverzni biznismen, ni politički aktivan, Marković se ni na koji način nije uklapao u profil žrtve skoro 50-ak neriješenih, tranzicionih ubistava počinjenih u Crnoj Gori u minulih četvrt vijeka.

Markovića je, po svoj prilici, sa ovdašnjim podzemljem povezivalo samo dugogodišnje prijateljstvo (kumstvo) sa Goranom Đuričkovićem, budvanskim ugostiteljem i, opet nezvanično, visokopozicioniranim pripadnikom jednog od primorskih narkoklanova koji su ušli u otvoreni rat na teritoriji Crne Gore.

Ovo je važan detalj: dok ovdašnje, postkomunističko podzemlje, nije preraslo svoje pokrovitelje iz vlasti (prije svega iz policije, te vojnih i civilnih obavještajnih službi) Crna Gora je bila zabranjena teritorija za njihove međusobne obračune. Zato su oni neraščišćene račune oružjem i eksplozivom namirivali mahom u Beogradu, gdje su – krajem devedesetih i početkom dvijehiljaditih – život izgubili mnogobrojni članovi novonastale kriminalno-poslovne elite u Crnoj Gori.

Potom su uloge sluge i gospodara počele da se mijenjaju. Prisjetimo se izjave premijera Mila Đukanovića sa kraja 2013. godine, nakon još jednog profesionalnog, i do danas nerazriješenog, ubistva u Crnoj Gori. ,,Očigledno da određene strukture u crnogorskoj državi smatraju da se mogu šegačiti sa državom”, konstatuje premijer uz upozorenje, „policija i tužilaštvo će morati da pored deklarativne opredijeljenosti dokažu i kompetentnost da se suoče sa tim problemima. Ili će biti mijenjani… Ako nismo sposobni da stanemo tome na put, ostavljamo utisak da gubimo rat sa kriminalom”.

Da li smo taj rat u međuvremenu izgubili?

Nakon ubistva Saše Markovića premijer javnosti šalje nova obećanja: ,,Sve ovo nalaže potrebu dodatnog zaoštravanja odgovornosti, podizanje nivoa profesionalnosti i efikasnosti u radu nadležnih organa, kako bismo obezbijedili jednu od ključnih pretpostavki za kvalitetan život ljudi, a to je pravna sigurnost”. Niz smrti je nastavljen.

Spekulacije da je Marković ubijen slučajno, dobila je svojevrsnu potvrdu prošlog ljeta, nakon hapšenja Podgoričanina Aleksandra Markovića i Južnoafrikanca Gregorija Majkla Ferarisa koji je u razgovoru sa policijom kazao da je Marković ubijen greškom, a da su njih dvojica angažovani za likvidaciju Đuričkovića. Policijske hvale nije pomutilo ni saznanje da su Marković i Feraris uhapšeni sasvim slučajno (saobraćajni policajac primijetio falsifikovane tablice), a da su kasnije saslušani na potpuno nezakonit način, zbog čega se njihov iskaz (priznanje) ne može koristiti na sudu.

U međuvremenu, i uprkos svim mjerama obezbjeđenja, Đuričković je likvidiran 27. oktobra prošle godine. Kao druga osoba (nakon Armina Muše Osmanagića) koja je, u nepunih godinu dana, ubijena iako je policija bila obaviještena o planiranom zločinu i, navodno, obezbjeđivala potencijalne žrtve skupa sa njihovim privatnim obezbjeđenjem.

Ne znamo da je za ovaj propust bilo ko odgovarao bilo gdje. Trag smrti nas je, u međuvremenu, odveo do Mostara. Desetak dana prije Đuričkovića u Mostaru je ubijen Božidar Cicmil, vlasnik firme Moj taxi. Prve informacije govorile su da ga za Crnu Goru veže samo porijeklo – rođen je u Plužinama. Potom smo, od novinara saznali da su policije iz regiona Cicmila, inače bivšeg pripadnika crnogorske policije, već neko vrijeme dovodile u vezu sa nizom naručenih ubistava. On je, prema tim informacijama, u Budvi zapalio automobil kojim je transportovano oružje korišćeno u ubistvu Muše Osmanagića. Cicmil je, kažu, vozio motor kojim je ubica Andrije Mrdaka, iako ranjen, pobjegao sa mjesta zločina, ispred spuškog zatvora. Sumnja se da je isti tandem odgovoran i za ubistvo Vidaka Vorotovića, iz decembra 2013. Vjeruje se da je Vidak ubijen u znak odmazde protiv njegovog brata Marka, koji je kao pripadnik klana Darka Šarića potpisao sporazum o priznanju krivice. Policija vjeruje da je Cicmil učestvovao i u ubistvu Vinetua Strugara (još jedan pripadnik crnogorskog podzemlja povezivan – kao svjedok odbrane – sa ubistvom Duška Jovanovića) i Milutina Radovića koji su ubijeni u Podgorici, u maju 2014. godine.

Policija nije uspjela da svoja saznanja potkrijepi materijalnim dokazima, pa je još jedan potencijalno važan svjedok krvavih obračuna balkanskog podzemlja zauvijek ućutkan.

Ista priča se, izgleda, ponavlja i nakon ubistva Radovana Matovića.

Dane pred njegovo ubistvo obilježio je verbalni napad direktora Uprave policije Slavka Stojanovića na svog saradnika Dragana Radonjića. Potom je Stojanović iz nekog razloga, ipak, Radonjića imenovao za šefa specijalnog policijskog tima koji će sarađivati sa državnim tužilaštvom. A iz UP nam je stigla nova bruka – krađa dokaza prikupljenih tokom istrage koju tužilaštvo vodi protiv Veselina Mujovića (afera Marovići).

Što se istrage u Đenovićima tiče, stiže informacija da je policija na mjestu ubistva pronašla dvije čaure. Malo je vjerovatno da će to biti dovoljno da se prekine lanac smrti iz Valensije.

Prečica do slobode

Kao jadan od najupečatljivijih detalja iz biografije Radovana Matovića mediji su, nakon prošlonedjeljnog ubistva, izdvojili događaj s kraja 2003. godine, kada je on optužen da je ranio policajca koji je pokušao da ga uhapsi. Višestruki povratnik sa dugogodišnjim zatvoreničkim stažom u tom momentu je bio u bjekstvu dok je policija za njim tragala zbog 43 krivična djela koja su mu stavljana na teret.

Kasnije je, ipak, Matović oslobođen optužbe. Zvanično, na sudu je utvrđeno da na policajca Radomana Lutovca, pripadnika interventne jedinice CB Herceg Novi nije pucao on, nego neko drugi, do danas nepoznat. Tu možemo da podvučemo crtu ispod ove priče.

A možemo i da zagrebemo samo mrvicu ispod površine – tako bi nam, možda, nešto jasniji postali odnosi koji vladaju u crnogorskom bermudskom trouglu kriminal – policija – pravosuđe.

Dovoljno je, makar u ovom slučaju, prisjetiti se policijskog saopštenje u kome se opisuju događaji od 10. decembra 2003. kada je neko – danas znamo da je, jezikom službe, u pitanju NN lice – ranio policajca na dužnosti.

Tamo piše kako su pripadnici interventne jedinice pokušali da privedu Matovića na ,,informativni razgovor oko krivičnih djela, jer je duži period bio u bjekstvu i nedostupan policiji”. Znali su, dakle, koga traže:

,,Policajci su Matovića, koji je višestruki povratnik, pronašli u kući njegovog oca Jova u naselju Čela. Posle upozorenja da baci oružje, Matović je repetirao pištolj, zapucao u pravcu policajca Lutovca i pogodio ga u lice, odnosno u predjelu donje vilice. Ranjeni Lutovac i ostali policajci su poslije toga ispalili nekoliko hitaca u pravcu Matovića, ali je on uspio da pobjegne…”

Sami procijenite vjerovatnoću da dobro utrenirani i obučeni pripadnici elitne policijske jedinice nijesu znali ko je, iz neposredne blizine, pucao na njih, odnosno, na koga su pucali oni. Tada će vam, možda, biti jasnije i zbog čega se, nakon oslobađajuće presude, Radovan Matović više ne pominje u crnoj hronici ovdašnjih medija. Do dana ubistva.

Zoran RADULOVIĆ

Komentari

DRUŠTVO

VIŠE STANOVNIKA UMIRE NEGO ŠTO SE RAĐA: Epidemija Bijele kuge u Crnoj Gori

Objavljeno prije

na

Objavio:

Korona, siromaštvo, iseljavanje, besperspektivnost neki su od razloga što je u Crnoj Gori prošle godine, prvi put od Drugog svjetskog rata, zabilježen negativni prirodni priraštaj. Negativan trend se ove godine pogoršava

 

Prirodni priraštaj u Crnoj Gori na kraju aprila bio je čak minus 1.218, a bijela kuga je prisutna u 21 od 24 opštine, pokazali su, početkom ovog mjeseca prezentovani, podaci Monstata. Od početka godine do kraja aprila rođeno je 2.178 beba, a preminulo je 3.396 građana. Pozitivan prirodni priraštaj bilježi se u Budvi gdje je broj rođenih za sedam veći od umrlih, Rožajama 13, a u Podgorici, koja je grad koji ima najviše rođenih, svega dva.

Crna Gora je prošlu godinu završila sa negativnim prirodnim priraštajem, jer je broj preminulih za 1 odsto veći od broja rođenih. To je prvi put od Drugog svjetskog rata, da je priraštaj negativan. Na kraju 2020. prirodni priraštaj je bio negativan u 17 opština, a tokom ove došlo je do povećanja negativnih trendova u još četiri grada, najviše na sjeveru zemlje. U pljevaljskoj opštini natalitet je u konstantnom padu, za šest mjeseci 2021. godine rođene su 62 bebe. U maju je rođeno 17, a u junu 10 beba. Statitički podaci govore da se posljednjih godina u Pljevljima na godišnjem nivo rađa do 200 beba, a prije dvadeset godina rađalo se i do 1.300 djece. Ove godine se prvi razred upisuje 160 đaka prvaka, a prije 30 godina upisivalo se 450.

Sa prosječnom platom od 300 eura na sjeveru ne može se planirati porodica, pa se mladi iz ovih krajeva stalno sele u inostranstvo i prema jugu države. Nezvanični, pošto zvaničnih nema, podaci govore da je Crnu Goru u posljednje tri decenije napustilo oko 150.000 građana. Nezaposlenost, male plate a ogromne cijena stanova, razlog su što se mladi u Crnoj Gori, najkasnije u Evropi, odvajaju od porodice, tek sa 32 godine.

Poslovna politika većine preduzeća je da se žene još uvijek prilikom intervjua pitaju da li planiraju zasnivanje porodice, što im se ubraja u otežavajuću okolnost. A majke su prve koje, kada nastupi kriza, ostaju bez posla.

Na sve ovo tokom prošle i ove godine nadodala se i korona kriza. ,,Kada je pandemija počela već smo imali najavu negativnih trendova kada je u pitanju priraštaj. Ta priča o koroni je bila iznenađujuća i razarajuća za društvo. Tako da su se pored svih društvenih faktora sada umiješali i biološko medicinski faktori koji su doveli do pada prirodnog priraštaja”, ocjenio je nedavno za Radio Slobodnu Evropu demograf Miroslav Doderović.

U Crnoj Gori je, do sada, od korona virusa umrlo 1624 osoba. Prema analizi Vijesti u periodu od jula 2020. do aprila 2021. svaka peta smrt bila je povezana s koronavirusom.

Prema podacima Uprave za statistiku Monstat i Instituta za javno zdravlje porast mortaliteta ne ogleda se samo u preminulima od posljedica virusa. Od jula (2020) do aprila (2021), izuzevši zvanične žrtve korone, umrlo je 535 osoba više u odnosu na petogodišnji prosjek. Kada se uporedi sa istim mjesecima 2020. i 2019. godine, umrlo je 598 osoba više.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u ptampanom izdanju Monitora od 23. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

ZNACI: Vakcinacija zakočila

Objavljeno prije

na

Objavio:

U grupi od 20 do 29 godina u procesu vakcinacije je oko 18 odsto mladih ljudi. Tokom zimskih mjeseci jedan od važnijih oslonaca pored vakcinacije biće poštovanje propisanih mjera, nošenje maske u zatvorenom prostoru, najavljuje epidemiološkinja Milena Popović-Samardžić

 

TXT: U Crnoj Gori je do srijede prvu dozu vakcine primilo 165.022 građanina (36,1 odsto punoljetnog stanovništva), a dvije doze 147.184 (32,2 odsto). Od 4. maja, kada je počela masovna vakcinacija protiv korona virusa, ukupno je dato 312.206 doza vakcina.

Vakcinacija ne teče brzinom kojom bismo željeli, kaže za Monitor epidemiološkinja Instituta za javno zdravlje Milena Popović – Samardžić. ,,Građani odlažu vakcinaciju za septembar. Moramo ih upozoriti da je za kompletiranje vakcinacije i konsolidaciju imunog odgovora potrebno dva mjeseca od primanja prve doze. Sada se vakcinišemo da bismo bili bezbjedni u oktobru”.

Ona ponavlja apel Instituta na građane da ne oklijevaju i ne odlažu vakcinaciju. ,,Vakcine protiv COVID-19 su bezbjedne i učinkovite u domenu prevencije teških formi bolesti i fatalnih ishoda. Efikasnost vakcina u prevenciji simptomatske infekcije izazvane delta sojem je niža nego što je bila u odnosu na alfa soj. Svaka nova mutacija virusu daje veću otpornost na vakcinu. To je upravo jedan od razloga zašto vakcinacija mora biti brža i obuhvat mora biti veći jer virus mutira u osjetljivom domaćinu”, kaže Popović-Samardžić.

Predviđa se da nas očekuje teška zima, ako se globalni proces vakcinacije nastavi ovom dinamikom i virus nastavi da mutira ovom brzinom.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u ptampanom izdanju Monitora od 23. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

BUDVA UOČI GODIŠNJICE IZBORA BEZ KOALICIONOG DOGOVORA: Carević samo Demokratama nudi savez

Objavljeno prije

na

Objavio:

Nije baš jasno zašto je Marko – Bato Carević izašao sa ovakvom ponudom iako je znao da ona neće biti prihvaćena. U ranijim izjavama prvi čovjek budvanskih Demokrata, Mijomir Pejović kazao je, kako među potpisnicima koalicionog sporazuma o formiranju vlasti moraju da se nađu svi oni koji čine vladajuću većinu na državnom nivou. Uključujući i GP URA koja do sada nije učestvovala u pregovorima

 

Uskoro se navršava godina od izborne pobjede Demokratskog fronta i Demokratske Crne Gore na lokalnim izborima u Budvi, ali taj jubilej, po svemu sudeći, neće biti obilježen sklapanjem postizbornog koaliconog sporazuma o formiranju vlasti u najvećoj turističkoj opštini. Tokom proteklog desetomjesečnog perioda vlast u Budvi funkcionisala je, sa neznatnim izmjenama, na podjeli resora između DF-a i Demokrata ustanovljenoj na osnovu rezultata  prethodnih lokalnih izbora održanih 2016. godine. Kako se odnos snaga na avgustovskim izborima promijenio u korist stranaka koje čine Demokratski front, one očekuju i novu raspodjelu i veći udio u vlasti u opštini Budva.

Nakon izbora izostao je ozbiljan  dijalog među strankama kojima su Budvani iskazali povjerenje. Zamijenjen je međusobnim optužbama i žestokim kritikama čak i u okviru izbornih koalicija. Postkoalicioni dogovor nije postignut, ali je u međuvremenu došlo do preraspodjele mandata među strankama.

Lider lokalnog DF-a i predsjednik  Opštine Budva Marko – Bato Carević  nedavno je sa pobjedničke liste DF-a koja je osvojila 14 odborničkih mandata, isključio dvije partije, SNP i Pravu Crnu Goru. U odmazdi prema dojučerašnjim partnerima koji nisu glasali za njegov godišnji izvještaj, odlučio je i da im oduzme i sve funkcije koje su njihovi kadrovi zauzeli. Time se budvanski DF sveo  na 11 odborničkih mjesta. Desetak dana kasnije Carević ponovo intrigira političku scenu u Budvi miroljubivom ponudom Demokratama, o podjeli vlasti na novim osnovama.

Predsjednik Carević poslao je mejl Demokratskoj CG sa predlogom sporazuma o postizbornoj koalicionoj saradnji, konstituisanju, organizaciji i vršenju vlasti u Opštini. Ponuda se odnosi na zajedničko formiranje gradske uprave u punom trajanju mandata, do 2024. godine. Nova koalicija imala bi ukupno 17 mandata, odnosno tijesnu većinu od 33 odbornička mjesta u SO Budva.

Sporazum predviđa da se budvanska vlast uspostavi na sljedećim osnovama- Demokratski front sa 11 mandata ostvario bi učešće u vlasti sa 64,7 odsto a Demokratama sa 6 odbornika preostaje 35,3 odsto. Kolač vlasti u Budvi bio bi precizno podijeljen na dvije političke opcije.

„Potpisnici sporazuma konstatuju da se vlast konstituiše uz postojanje potpunog legitimmiteta i legaliteta koje su članice koalicije ostvarile na istorijskim izborima održanim 30. avgusta 2020. za šta postoji nesporno utvrđena volja većine građana Budve. Vlast u Opštini Budva uspostavlja se na osnovu temeljnih načela demokratije, Ustava CG, Zakona o izboru odbornika i poslanika, Zakona o lokalnoj samoupravi, Statuta Opštine Budva…. uz poštovanje principa izborne volje građana i proporcionalno broju osvojenih glasova odborničkih mandata“, navodi se u predlogu sporazuma.

Predlog za formiranje vlasti potpisale su tri partije članice DF-a,  Nova srpska demokratija, Demokratska narodna partija i Pokret za promjene. Njime je jasno stavljeno do znanja da se ne odnosi na isključene SNP i Pravu CG.

„Vlast u Opštini Budva uspostavlja se na period punog trajanja mandata, odnosno na period od četiri godine od dana posljednjih izbora za izbor odbornika u SO Budva. Potpisnici sporazuma ostaju otvoreni za participaciju drugih političkih subjekata u vlasti koji dijele iste ili slične stavove i principe političkog djelovanja bez ucjena u bilo kom segmentu i pravcu djelovanja. Potpisnici sporazuma se obavezuju da u skupštinskom radu koordiniraju rad klubova odbornika radi postizanja što većeg stepena saglasnosti po svim pitanjima koje spadaju u djelokrug rada Skupštine opštine Budva kao i izvršne vlasti. Obavezuju se da poštuju princip jedinstvenog djelovanja i glasanja u SO Budva za odluke koje  je zakonom i Statutom Opštine predviđeno da se odlučuje većinom glasova od ukupnog broja odbornika“, navedeno je u tekstu.

Branka PLAMENAC
Pročitajte više u ptampanom izdanju Monitora od 23. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo