Povežite se sa nama

INTERVJU

NEBOJŠA MEDOJEVIĆ, LIDER PZP: Katnić je sa Đukanovićem montirao državni udar

Objavljeno prije

na

MONITOR: Od Međunarodne asocijacije policajaca dobili ste specijalnu nagradu i počasnu medalju za doprinos u borbi protiv ozbiljnog kriminala i terorizma. Kod kuće vas zbog tih aktivnosti nerijetko osporavaju. Kako ste doživjeli nagradu?
MEDOJEVIĆ: Svi koji prate dešavanja u Crnoj Gori znaju da je Đukanović dio transnacionalnog organizovanog kriminala koji se bavi švercom cigareta, droge, oružja i pranjem novca. U posljednje vrijeme, DEA je posvetila posebnu pažnju činjenici da se predstavnici najvećih narkokartela i najopasnijih terorističkih organizacija svijeta sureću u Crnoj Gori i sklapaju dilove ,,droga za oružje”. Preko Luke Bar je u prethodnih nekoliko godina izvezeno preko 1.300 tona pješadijskog naoružanja, eksploziva, granata, minobacača, ručnih bacača i raketnih lansera, koji su preko Saudijske Arabije završili kod pripadnika ISIS u Siriji. Kada je bavarska policija uhapsila Podgoričanina sa autom punim oružja i eksploziva i GPS-om koji je imao ukucanu adresu u Parizu, samo nedelju dana prije terorističkog napada, međunarodne bezbjednosne strukture su počele ozbiljnije da posmatraju dešavanja ovdje. DEA je u više navrata tražila od crnogorske policije hapšenje stranih državljana koji su u Crnoj Gori sklapali dilove, gdje se za drogu kupovalo oružje i eksploziv za terorističke napade. DEA nije uključivala crnogorsku ANB u ove operacije zbog procjene da bi podaci procurili do mafije. Snažna involviranost operativca jedne moćne zapadne službe i čovjeka za specijalane operacije na Bliskom i Srednjem Istoku Mohameda Dahlana, ukazuje da su Crna Gora, ali i Srbija, postale veoma izložene djelovanju terorističkih organizacija, kroz duboku povezanost sa vlastima i bezbjednosnim službama. Zbog toga je DEA otvorila svoju kancelariju u Zagrebu, jer je Zapadni Balkan na putu da pomuti ,,slavu” Latinskoj Americi kao region kojim upravlja mafija i gdje se prave dilovi sa terorističkim organizacijama svijeta. Pažnja međunarodnog faktora polako se okreće i prema balkanskoj konfederaciji organizovanog kriminala, koja upravlja ovim regionom.

Kao član Odbora za bezbjednost, u kontinuitetu pratim ove fenomene, javno djelujem i u stalnom sam konfliktu sa Đukanovićem, koji je na jednoj sjednici Vlade na dnevni red stavio i moju izjavu o hapšenju Vučelića u Minhenu. Tada sam iskazao sumnju da Vučelić nije mogao sam da organizuje šverc oružja za teroriste, i da je u taj posao uključena i crnogorska vlast, preko korumpiranih djelova ANB. Slično kao što ANB decenijama pruža logističku podršku švercu cigareta preko Crne Gore, iz kojih se prihoda i finansiraju tajne crne operacije. Vlada je odlučila da protiv mene podnese krivičnu prijavu zbog te izjave, što je prvi put da je Vlada tužila građanina.

Nagradu doživljavam kao priznanje za angažman u borbi protiv organizovanog kriminala i terorizma, koje dolazi u specifičnom trenutku. Dok u SAD dobijam medalju za borbu protiv terorizma, ovdje me Katnić i njegovi saradnici, Sinđa i Minđa, sumnjiče da sam terorista.

MONITOR: Specijalni tužilac je ove sedmice saslušao Andriju Mandića i Slavena Radunovića povodom krivične prijave koju je DF tužilaštvu dostavio pred izbore. O čemu ste tačno obavijestili tužioca?
MEDOJEVIĆ: Nedjeljama prije izbora prikupljali smo saznanja o planovima DPS-a da pokrade izbore. Pet dana pred izbore dostavili smo Katniću sve – imena aktivista DPS-a, agenata ANB-a, funkcionera DPS-a zaduženih za kupovinu ličnih karata, dovođenje glasača iz dijaspore i lažnih fantom birača iz okruženja, mrtvih lica… Obavijestili smo ga i da DPS planira da, kada vidi kolika je izlaznost, ubaci svoje grupe huligana koji bi u majicama DF-a napali TV Pink, sjedište DPS-a, napravili incidente, a zbog kojih bi Vlada uvela vanredno stanje, prekinula brojanje, optužila DF, i pokrenula zabranu rada Fronta i pohapsila njegove lidere. Umjesto da tužilac postupi hitno po toj informaciji, dođe do dokaza i pohapsi aktiviste DPS-a, on je organizovao lažni državni udar sa dvojicom saradnika, doušnika srbijanske policije i napravio pravi državni udar, smanjio izlaznost za šest odsto i onemogućio pobjedu opozicije.

MONITOR: Kažete da je Katnić organizovao, odnosno učestvovao u montiranju državnog udara?
MEDOJEVIĆ: Nemam dileme da je Katnić organizovao državni udar po nalogu Đukanovića lično i tako postao važan član kriminalne organizacije. On je od ranije pod ozbiljnom hipotekom ratnih zločina u operacijama u Cavtatu 1991. godine, a tu je i njegovo pobratimstvo sa jednim od vođa klana Grand. Nakon državnog udara, Katnić je prestao da bude dio pravosudnog sistema i prešao na stranu kriminala. On je opasnost po demokratiju i pravni poredak i insistiraću da njegova smjena bude jedan od uslova opozicije za održavanje fer izbora. Jednom će morati odgovarati za krivična djela koja je počinio po nalogu Đukanovića u režiranju lažnog državnog udara.

MONITOR: To su ozbiljne optužbe.
MEDOJEVIĆ: Đukanović je lično naručio državni udar, kada je dobio informacije da DF neće izvoditi ljude na dan izbora i da je prethodni plan propao. Na brzinu je, uz pomoć bivšeg ratnog komandanta i agenta crnogorske ANB za specijalne operacije, pronašao saradnika srbijanske službe Velimirovića koji je uz pomoć drugog saradnika srbijanske službe Sinđelića, pozvao pripadnike ravnogorskih pokreta da dođu u Crnu Goru na dan izbora. Oni nijesu imali pojma da ih Sinđa i Minđa navlače u već pripremljen scenario lažnog udara. Pohapšeni su bez dokaza, i tek će građani plaćati njihove odštetne zahtjeve.

Na izborni dan Katnić je izašao sa podacima koji su više puta mijenjani i sve se pretvorilo u farsu i bruku za državu. Sinđa i Minđa su oslobođeni, a optužena dva Rusa koja ili ne postoje ili nemaju nikakve veze sa lažiranim udarom. Katnić još nije tražio njihovo izručenje, jer zna da će doživjeti profesionalnu blamažu.

Plan koji je predlagao Beba Popović bio je još monstruozniji. On je nagovarao Đukanovića da pohapsi lidere DF, da za to koristi kriminalce koji bi imali značke i nosili fantomke, sa instrukcijama da nas pobiju pri najmanjem otporu prilikom hapšenja. Imali smo informacije, pa smo u izbornoj noći bili na bezbjednim lokacijama.

MONITOR: Rekli ste nedavno da ćete se zalagati da opozicija izađe sa zajedničkom platformom prema Markoviću, ali smo svjedoci ponovnih međusobnih optužbi. Ima li neophodnog minimuma zajedništva?
MEDOJEVIĆ: Kada vas vlast brutalno pokrade na izborima i povrh svega organizuje državni udar, prava opozicija skoro da nema izbora. Opcije su: jedinstvo opozicije, nepriznavanje rezultata izbora, bojkot parlamenta i protesti. Nepohodno je stvoriti političku krizu i osporiti legitimitet Skupštine i Vlade. Prvi korak je napravljen. Opozicija je počela da sarađuje i dogovara poteze. I dugi korak je napravljen. Nijesmo priznali izbore i proglasili smo bojkot parlamenta. Ali oko metode političke borbe, nemamo saglasnost. DF insistira na intenziviranju vaninstitucionalnih metoda. Ponudili smo formiranje opozicionog kabineta, sastavljenog od lidera partija i opozicione Vlade od 18 ministara koji bi istovremeno bili i izvjestioci opozicije i pratili rad Vlade. Kao i osnivanje slobodnog parlamenta od 39 poslanika koji bi razmatrali iste teme kao i Katnićev parlament. Tako bi se stvorio institucionalni paralellizam, kao poruka građanima i međunarodnom faktoru da se radi o državnoj sistemskoj krizi. Uz proteste i uključivanje civilnog sektora brzo bi kreirali potreban pritisak za pregovore i formiranje Vlade koja bi sprovela brze reforme izbornog sistema i stvorila uslove za fer izbore. Na žalost, ostatak opozicije nije spreman da sarađuje sa DF-om na konkretnim aktivnostima.

Gubi se vrijeme i isplivavaju bizarni lični kompleksi, frustracije, animoziteti. U DF-u smo iskreni i jedinstveni u namjeri da radimo zajedno sa ostatkom opozicije kako bi popravili odnose i došli do zajedničkih uslova prema DPS-u za rješavanje političke krize. Prirodno bi se otvorilo i pitanje jedinstvene liste opozicije na izborima u Nikšiću, ponovljenim parlamentarnim izborima i zajedničkom kandidatu za predsjednika.

MONITOR: Šta je sa situacijom u Kotoru i Budvi i neuspješnim dogovorima opozicije u tim gradovima?
MEDOJEVIĆ: Neformiranje lokalnih vlasti raduje DPS i šteti opoziciji. Više nijesu ni važni razlozi zašto vlast nije formirana, ko je zatezao, ko je mijenjao mišljenja, odustajao od sopstvenih predloga. Najvažnije je da se nađe rješenje. Cijenim da su svi svjesni kakve bi nesagledive političke posljedice po kredibilitet opozicije imalo ponavljanje izbora.

MONITOR: Niz neriješenih ubistava i eksplozija se nastavlja. Koliko je alarmantno bezbjednosno stanje u zemlji?
MEDOJEVIĆ: Bezbjednosne prilike su izuzetno složene. Mojkovački klan je preuzeo Vladu, a klan iz Granda Katnića. Kontrola posla teškog više stotina miliona eura oko šverca cigareta dovela je do više eksplozija i rata, koji eskalira, između mojkovačkog klana i Granda. Zaplijena broda sa cigaretama kod Krita donijela je gubitak nekom od preko 20 miliona eura. Očekivana je odmazda oštećene strane. Po svemu sudeći, Marković i Đukanović, preko ANB-a, sukobljavaju narkoklanove, da se u međusobnim likvidacija očiste karteli koji ne prihvataju autoritet režima. Marković je više puta opravdavao međusobne likvidacije. Ovakva politika je veoma opasna i već dovodi do nevinih žrtava. Samo srećom, u dva teroristička napada eksplozivom koja su se desila usred dana, nije bilo više žrtava. Ovo može rezultirati atentatima na političare, novinare, NVO aktiviste, sa motivom da se optuži neprijateljska strana. Očekuje nas eskalacija sukoba sa mogućom destabilizacijom političkih prilika.

Milena PEROVIĆ-KORAĆ

Komentari

INTERVJU

DALIBORKA ULJAREVIĆ, IZVRŠNA DIREKTORKA CENTRA ZA GRAĐANSKO OBRAZOVANJE: Vlast i opozicija nemaju svijest o razornom potencijalu nacionalnih podjela

Objavljeno prije

na

Objavio:

Naši političari nisu vizionari nego trgovci na sitno i ta nas centrifugalna sila stalno gura od centra i ostajemo na periferiji svega, pa i onih vrijednosti na kojima društvo može napredovati

 

MONITOR: U više gradova u Bosni i Hercegovini, proslava neustavnog Dana Republike Srpske protekla je uz nacionalističke pjesme i veličanje ratnih zločinaca. Mitropolit crnogorsko-primorski Joanikije prisustvovao je u Banja Luci svečanoj akademiji, a čestitke su stigle i od gradonačelnika Budve. Gdje  smo u odnosu na devedesete?

ULJAREVIĆ: Razlika u odnosu na 90-e je što su karte na mapi drugačije raspoređene, iako ima određenog déjà vu osjećaja. Oživjeli su i neki retrogradni narativi i politike, što ukazuje na nedostatnost političkih elita koje, u nesposobnosti da iznesu potrebne reforme, izvlače nacionalizam.

Obilježavanje neustavnog Dana Republike Srpske samo naglašava trend podizanja zabrinjavajućih tenzija u regionu. Prepoznaje se šablon gdje se svaki događaj koji se u nekoj ravni veže sa ispoljavanjem nacionalizma za to i zlorabi.

Ovdje se ne radi ni o kakvom spontanom procesu, već iskordiniranoj akciji koja računa na anemiju otpora na nacionalističke ispade, odnosno prihvatanje tih cirkusa ako su uvijeni u „patriotske izraze“. Multipliciranjem društvenih i ekonomskih problema Srbije, uz rastuće nezadovoljstvo građana i izbore koji se primiču, ove manifestacije su očekivana iako opasna predstava sa kojom Vučić adresira svoje birače.

Čestitke gradonačelnika Budve su u skladu s njegovim svjetonazorom i političkim identitetom, a na građanima je da pokažu  podržavaju li  takve izraze.

Mnogo više treba da zabrine prisustvo mitropolita Joanikija. Takva podrška najekstremnijim elementima srpskog nacionalizma poništava i neke naznake  pomiriteljske priče koju je do sada provukao u nekoliko navrata. Očigledno je da je SPC svoju infrastrukturu stavila na raspolaganje političkom djelovanju Beograda, a mitropolit Joanikije pristao da bude dio tog kolorita,   iz drugog reda, a to može imati samo negativne posljedice po Crnu Goru.

MONITOR: I ovaj Božić proslavili smo paljenjem dva badnjaka, i porukama koje pojačavaju nacionalne tenzije. Ko je odgovoran za to što ovo društvo ne uspijeva da prevaziđe podjele ?

ULJAREVIĆ: Crnogorsko društvo mora biti uznemireno zbog stepena podijeljenosti koja se učvršćuje, a čiji je jedan od stubova na etničkoj osnovi. Moj je utisak da kod ključnih političkih aktera, i iz vlasti i opozicije, ne postoji svijest o razornom potencijalu koje ovo nosi, da su nam lideri istrošeni ili skromnih formata, nesposobni ili nevoljni da gledaju dalje od kratkoročnih partijskih kalkulacija. Samo takvi vide politički profit u ovim podjelama i igranju sa osjetljivim identitetskim pitanjima.

Cijena tog hroničnog nedostatka političkih kapaciteta je, između ostalog, da država tone u primitivizam, loše međuljudske odnose, apatiju koja će imati drugačije posljedice od one koju je nosila frustracija vlašću DPS-a.

Poslije 30 godina jedne vlasti, mora proći nekoliko izbornih ciklusa dok se ne raščisti i izbalansira politička scena, koja je sad, s obje strane, puna epizodista i statista koji žive svoju minutu slave.

I treba naglasiti, odgovornost jest najviše na onome ko je vodio Crnu Goru 30 godina. Međutim, plitkouman je pokušaj baziranja narativa o podijeljenosti isključivo na DPS-u, uz prateći revanšizam i kopiranje svih pogrešnih modela DPS-a.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štapanom izdanju Monitora od petka 14. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

IVICA PULJIĆ, ŠEF DOPISNIŠTVA AL DŽAZIRE U VAŠINGTONU: Zapadni Balkan bi mogao biti kolateralna šteta ukrajinske krize

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Putina važi da nikada ne propušta dobru krizu da nešto ne dobije. Ima jedno stopalo, vrlo čvrsto na Balkanu. To je Srbija. Drugo želi smjestiti ili u Crnoj Gori ili u Bosni, odnosno u entitetu RS. Ako Amerikanci i Rusi nešto dogovore oko Ukrajine, koja je važnija od Balkana, to će se osjetiti i kod vas

 

MONITOR: U čemu se, razlikuje politika prema našem regionu u posljednje tri američke administracije (Obama, Tramp, Bajden)?

PULJIĆ: Aktualna, Bidenova administracija je najagresivnija, najprisutnija na Zapadnom Balkanu što potvrđuje formiranje jakog diplomatskog tima s vrlo iskusnim ljudima od kojih su neki, poput Chrisa Hilla, desetljećima vezani uz Balkan. Sada sve to treba pretvoriti u konkretnu politiku na terenu što se neće dogoditi prije proljeća ove godine najviše zbog toga što se u Senatu, koji potvrđuje ambasadorske nominacije, sve odugovlači i komplicira. Vidimo da se počelo s uvođenjem sankcija za pojedince i organizacije. Vjerujem da će Washington još jednom pokušati s diplomacijom, a ako ne uspiju, onda više neće biti milosti za korumpirane ljude na jugoistoku Europe.

Obamina administracija je bila tiša, ali dosta aktivna, osobito u Sjevernoj Makedoniji i Crnoj Gori. Manje u Bosni i Hercegovini. Ipak, pred sam kraj Obamine administracije nametnute su prve sankcije Miloradu Dodiku. Treba podsjetiti da je glavni čovjek za regiju bio tadašnji potpredsjednik, a sada predsjednik – Joe Biden.

Kod Trumpa je bio vidljiv drugačiji pristup, s mnogo manje imena u State Departmentu ili Bijeloj kući, koja su od ranije provodila američku politiku prema Balkanu. Ipak, postavljen je posebni izaslanik za kosovsko-srpske pregovore, Richard Grenell, koji je bio više zainteresiran za širenje desničarskih ideja u Europi, bio je ambasador u Njemačkoj, nego za pregovore. Probudio se pred predsjedničke izbore, kada su pompezno najavljeni pregovori u Bijeloj kući s vodećim ljudima Kosova i Srbije. Na kraju se pokazalo da je Trumpu bio potreban nekakav uspjeh na vanjskopolitičkom planu, pa se prihvatio tog posla. No, sve vrijeme je bilo vidljivo da su Amerikanci u tom periodu bili naklonjeni Beogradu.

MONITOR: SAD su, pre nekoliko dana, dopunile sankcije protiv člana Predsjedništva BiH, Milorada Dodika, priključujući i sankcije protiv Alternativne TV. Jedan od navedenih razloga, pored „ugrožavanja stabilnosti, suvereniteta i teritorijalnog integriteta BiH“, pomenuto je i bogaćenje kroz korupciju i mito, a jedna od mjera je i zamrzavanje imovine u SAD-u. Koliko to može biti efikasno?

PULJIĆ: Može biti efikasno ako Europa bude pratila Ameriku, ali vrlo je teško postići konsenzus unutar Europske unije, gdje Dodik ima prijatelje poput mađarskog premijera- tvrdolinijaša Viktora Orbana, što je rezultat povezivanja desničara od Washingtona preko Brisela do Balkana. Američke sankcije su opomena mnogima da odustanu od korupcije i podrivanja Daytonskog mirovnog sporazuma, a te sankcije su velika mrlja na nečijem imenu, kada je međunarodna politika u pitanju. Ono što je razočarenje, barem za mene, jeste to što američka strana za sagovornike ima ljude, recimo iz Bosne i Hercegovine, koji su školski primjer korumpiranosti, poput ministra obrane Selme Cikotića. Protiv njega je u BiH podignuto nekoliko optužnica za korupciju, a  Amerikanci upravo s njim razgovaraju o borbi protiv korupcije. Da nije tužno bilo bi čak i smiješno.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štapanom izdanju Monitora od petka 14. januara ili na www.novinarnica.net

 

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

DR VESNA RAKIĆ – VODINELIĆ, PROFESORICA PRAVA: EU je do sada računala na „jake vođe“ na Balkanu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Došli smo do tačke u kojoj se interesi vladalaca u Srbiji i EU oštro sukobljavaju sa interesima velikog broja stanovnika Srbije

 

MONITOR: U 2022. godini trebalo bi da se održe redovni predsjednički i beogradski i vanredni parlamentarni izbori. Vi smatrate da opozicija ne bi trebalo da izlazi na parlamentarne, jer ih smatrate neustavnim. Opozicija se, reklo bi se, priprema za povratak u parlament. Koje su političke zamke te odluke?

RAKIĆ – VODINELIĆ: Da, moje mišljenje je bilo i dalje jeste, da su parlamentarni izbori na proleće u Srbiji isključivi rezultat samovolje srpskog autokrate i predsednika Aleksandra Vučića, a ta samovolja je bila reakcija na jednoumnu, gotovo jednostranačku Narodnu skupštinu koja je proizašla iz izbora 2020. Iako ta Skupština služi farsičnoj „razmeni mišljenja“ vrha udvoričkog društvenog sloja u Srbiji i „odbrani“ Vučića od izmišljenih atentata, ona se izvrgla u sramotni vodvilj koji veliki deo stanovništva Srbije ne može da gleda i sluša bez podsmeha. Tako se Skupština, umesto legislativnog tela, pokazala kao  jedan umnogome karikaturalni sastav koji je sramotan i za onog kog navodno brani.  Zato i mislim da je  treba ostaviti da odgudi čitav mandat, da nepromišljeno usvaja zakone, koji se ili povlače ili vraćaju, ili menjaju što pod pritiskom građana, što nekih činilaca EU. Moramo  dobro zapamtiti ovaj ponižavajući sastav Skupštine i učiniti sve da se nikad više tako nešto ne ponovi. Ta Skupština je tek teško podnošljiv teg o vratu građana Srbije. A zbog loših iskustava sa nepoštenim izborima, nema garantija da bi novi sastav Skupštine, bar u većini, bio bitno bolji od sadašnjeg.

Opozicione stranke i opoziciona javnost trebalo bi da se koncentrišu na redovne izbore, a to su predsednički i beogradski. Na beogradskim izborima postoje izvesne šanse za uspeh, uprkos svemu, pod uslovom da se obezbedi dobra kontrola izbornog procesa i da se opozicione koalicije ukrupne. Pod vlašću nevidljivog gradonačelnika Radojičića i njegovog sveprisutnog zamenika Vesića, došlo je do toga da se Beograd  pred našim očima pretvara iz kosmopolitskog grada u seriju neskladnih kasaba.

Predsednički izbori su redovni izbori koje je još teško dobiti ako  Aleksandar Vučić bude kandidat. On će biti na svaki način favorizovan. Ali izborna smena vlasti je proces. Drugi krug predsedničkih izbora bio bi uspeh za svakog kandidata.

MONITOR: Ispitivanja javnog mnjenja pokazuju da opozicija, u zbiru, vodi u Beogradu. Koje greške ne bi smjele da se naprave?

RAKIĆ – VODINELIĆ: Kontrola izbora mora biti dobro organizovana, što na prošlim beogradskim izborima nije bio slučaj.

Prethodna ispitivanja javnog mnjenja trebalo bi, koliko-toliko pouzdano, da pokažu ko može preći cenzus, a ko ne, što bi trebalo da navede racionalne opozicione političke subjekte na udruživanje.

Mora se biti uporan u dokazivanju raznih oblika izbornih nepravilnosti, a naročito izbornih krađa.

Predstavljanje kandidata u medijima je najveći problem, jer su svi elektronski mediji sa nacionalnom frekvencijom pod uticajem i kontrolom vladajuće SNS, tako da opozicija mora da računa na ,,pešačku“ kampanju i na održavanje uličnih zborova.

MONITOR: Bili ste u timu pravnika koji je poslije izborne krađe i višemjesečnih protesta građana 1996-97, pripremio „dokazni materijal“ za posrednika Felipea Gonzalesa. Danas je u opoziciji prilično poraslo  nezadovoljstvo ponašanjem Brisela prema Aleksandru Vučiću. Kako razumijete to prilično glasno „ćutanje“?

RAKIĆ – VODINELIĆ: U odnosu na 90-e, percepcija Srbije i rukovođenje njome bitno se promenilo. Ključna reč za poželjan unutrašnjepolitički status Srbije, u očima EU, je stabilnost koja se tumači relativno usko. Dakle, ako se ne izazivaju čarke, ako ne izbijaju burni granični sporovi, ako politički vrh pokazuje kakvu-takvu saradnju sa Evropom povodom statusa Kosova – sve je u redu. Misli se da se to postiže putem „jakog vođe“, a demokratija – e, pa demokratija je čisto naša unutrašnja stvar. Ako građanima treba, neka se za nju izbore.

Posle ratnog haosa kome je Slobodan Milošević odlučujuće doprineo, svako ko nema  ratničkih teritorijalnih pretenzija- verbalne se ne računaju – dobro je došao. Ovakav stav formulisan je i održavan najviše pod uticajem vlade Angele Merkel i slabom političkom pozicijom Evropskog parlamenta. Sad smo tek na početku promene pristupa, ako doista jesmo.

Ako imate pretenzija da živite u demokratskoj državi, ne možete biti zadovoljni takvim stavom Evropske komisije. A za Komisiju je od interesa, na prvom mestu, balansiranje Vučića povodom Kosova, a u novije vreme i činjenica da Srbija ima značajne rezerve litijuma. Evropska zelena agenda se ne može ostvariti bez obnovljivih izvora energije, EU ne želi da i dalje bude zavisna od Kine povodom litijumskih baterija, jedan od Komesara EU – Šefčovič, glasno je rekao da Evropa mora računati s tim da se na njenom tlu ekstrahira litijum. Pa, rubna siromašna područja geografske Evrope, naročito države koje još nisu članice EU, veoma su zgodne za tako nešto. Često se zanemaruje upozorenje da zelena energija nije uvek čista energija, da vađenje sirovina koje obezbeđuju obnovljive energentske izvore, uništavaju i to za dugo vreme, područja sa kojih se eksploatišu. I tu smo došli do tačke u kojoj se interesi vladalaca u Srbiji  i EU, na jednoj strani, oštro sukobljavaju sa interesima velikog broja stanovnika Srbije.

MONITOR: Srbiju u januaru očekuje i referendum o izmjenama Ustava. Ljudi se ovih dana „čude“ nad nekim odlukama sudova (slučajevi – paljenja kuće novinara Jovanovića, „Šarić“, „Dijana Hrkalović“). Šta to govori i kakve su izmjene Ustava, mogu li one zaista doprinijeti stvaranju treće grane vlasti?

RAKIĆ – VODINELIĆ: Predloženi ustavni amandmani su daleko ispod očekivanja. U njihovoj sadržini postoje blagi pomaci kad je reč o izboru i položaju sudija, a gotovo nikakvi kad se radi o javnim tužiocima. Tužilaštvo je, preko visokih ovlašćenja Republičkog javnog tužioca pod snažnim uticajem, time i pritiskom izvršnih vlasti – Vlade i predsednika Republike, a amandmani tu ništa nisu promenili. Ako posmatramo razvoj amandmana od prve verzije iz 2018, do današnje, a mislim da je ovo šesta, postoji pobošljanje,  ali samo zato što se krenulo od verzije koja je daleko lošija od postojećih ustavnih rešenja.

Svaka promena Ustava treba da involvira građane, naročito ova, jer su istraživanja pokazala nizak stepen poverenja građana u sudove. Građani u ovome, izuzev ako su školovani pravnici, uopšte nisu učestvovali, niti je država učinila ikakav napor da ih informiše i uključi. Proces izrade amandmana je bio nejavan.

Nade koje je najpre probudila Strategija o reformi pravosuđa iz 2013, ovim amandmanima su izneverene.

Pravosudna stvarnost Srbije je sumorna. Visoko pozicionirani slučajevi koje ste pomenuli, a takvi su zato što su involvirane ličnosti blizu državnog vrha ili povezane netransparentnim vezama sa njim, pokazale su brojne odlike nedostatka vladavine prava: neopravdano dugo trajanje postupka koje koristi okrivljenima, a ide na štetu oštećenima; pravnu nesigurnost, koja se izražava olakim ukidanjem odluka, bez pokušaja najviših sudskih instanci da reše slučajeve, iako za to imaju zakonskih mogućnosti; nejednak tretman okrivljenih.

Amandmani neće doneti bitne promene stvarnog položaja sudije niti položaja sudstva kao grane državne vlasti – to je neizvodivo u autokratskom okruženju u kome jedan čovek javno, na TV ekranima sudi i presuđuje, bilo putem poligrafa, bilo interpretacijom iskaza svedoka, bilo prenošenjem podataka iz krivičnih istraga koje bi morale biti nejavne i opravdano je da takve budu. Onda se takvi istupi šire tabloidnim suđenjima i više niko ni u šta ne veruje.

MONITOR: Ovaj vlastodržački populizam u kojem živimo, kao da povremeno reaguje na „pritiske odozdo“. Mogu li ekološke teme biti snažniji podstrek da do nekih promjena dođe  i institucionalno kao što je 2020-e, tema Zakona o vjeroispovijesti, promjenila odnos snaga u parlamentu Crne Gore?

RAKIĆ – VODINELIĆ: Iskreno da kažem – volela bih, ali nisam sigurna, jer ne znam koliko su problemi zagađenja široko i duboko prisutni u javnosti Srbije. Pritisak koji je doveo do povlačenja jednog zakona i promene drugog, bio je odlučujući, za ovakve odluke predsednika Vučića. Ima izgleda, međutim, da je to učinjeno relativno lako i brzo, zato što predsednik računa da se radi samo o odlaganju i da će i u budućem u parlamentu imati većinu koja bi mogla omogućiti njihovo ponovno izglasavanje. Pored toga, protesti u Srbiji su difuzni, ne predvode ih opozicione političke stranke, a za razliku od Crne Gore, SPC u Srbiji stoji čvrsto uz ovu vlast.

 

Političari su brže od širenja virusa širili moć

MONITOR: Godina na izmaku je bila opterećena mnogim neizvjesnostima, postavljajući pred ljude neka od najvažnijih egzistencijalnih pitanja. Da li je bilo, a ako jeste koji su to, „momentumi“ u 2021-oj?

RAKIĆ-VODINELIĆ: Na planeti Zemlji to je svakako bila proizvodnja i distribucija vakcina protiv kovida 19, ali istovremeno odbijanje velikog broja ljudi da se vakcinišu, diskriminacija najsiromašnijih zemalja u tom pogledu i paralelno s tim burna mutacija virusa, čemu se teško sagledava kraj. Ova dugotrajna pandemija je promenila način života u celom svetu, izuzev ponašanja svetskih političara, koji brže od širenja zaraze pronalaze nove načine da prošire svoju vlast i moć.

U Srbiji istinski ,,momentum“ jeste buđenje izvesne nade da uspostavljeni i već duboko učvršćeni autokratski sistem vlasti ipak može biti smenjen, a odlučujući podstrek tome dali su ekološki pokreti i ono malo nezavisnih medija koji uporno razotkrivaju razornu korupciju, čija je glava u samoj vlasti, a pipci prožimaju čitavo društvo.

 

Teško je ocijeniti da li vrijeme radi za novu vlast u Crnoj Gori

MONITOR:  U Crnoj Gori se pokazuje da promjene  nisu lako sprovodive, između ostalog,  i zbog ustavnih i zakonskih prepreka za sistemske reforme i personalne promjene, posebno u oblasti borbe protiv organizovanog kriminala. Došlo je i do neslaganja između Venecijanske komisije i nove vlasti. Kako je Vaše viđenje te situacije?

RAKIĆ – VODINELIĆ: Za promenu sistema, a upravo takvu promenu proklamuje sadašnja vlast u Crnoj Gori, potrebni su entuzijazam, znanje, autoritet novih vlasti i podrška značajne većine građana. Odavde, primećujem značajnu dozu entuzijazma kod nekih aktera nove vlasti. Nisam u stanju da ocenim koliki je uticaj profesionalizma na mogućnost promene sistema. Borba protiv organizovanog kriminala traži saradnju tužilaca i službi bezbednosti. U Rumuniji EU je takvu saradnju prihvatala jer je preovlađivao utisak da su te službe oslobođene „starih kadrova“. Ali to se dogodilo posle dugog vremena od svrgavanja Čaušeskua.

Teško je oceniti da li vreme radi za novu vlast ili protiv nje. Izgleda mi da bi vreme radilo za novu vlast da koalicione veze koje su omogućile pobedu nisu do te mere pokidane kao što trenutno jesu. I verujem da  uticaj predsednika Srbije na to nije mali.

Nastasja RADOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo