Povežite se sa nama

OKO NAS

PREKOGRANIČNI PROJEKTI S KOSOVOM: Vraćanje povjerenja

Objavljeno prije

na

Regionalna razvojna agencija za Bjelasicu, Prokletije i Komove sa sjedištem u Beranama započela je projekat obezbjeđivanja solarnih panela za katune na planinskom potezu od Čakora do Hajle, u vrijednosti od pola miliona eura, dok se istovremeno u Andrijevici realizuje projekat pod nazivom Revitalizacija lokalnih zajednica kroz razvoj turizma i rad s mladima.

Oba projekta odobrena su u okviru prekograničnog poziva s Kosovom i finansira ih Evropska unija.

Direktorica Regionalne razvojne agencije Jelena Krivčević objašnjava da je prvi projekat pripreman proteklog ljeta i tiče se teritorije koja je loše turistički valorizovana, „a jako je bogata prirodnim resursima i ima dosta živih katuna, što je neuobičajeno za naše planine i naše krajeve”.

„Projekat se odnosi na zonu koja se proteže od Čakora do Hajle u prekograničnoj oblasti s Kosovom. Cilj nam je da tu zonu ojačamo tako što ćemo živim katunima i domaćinstivima koja tamo dolaze obezbijediti određeni broj solarnih panela kako bi dobili struju, jer ti ljudi borave u lošim uslovima i nemaju osnovne stvari kao što je struja, a jako je važno da se zadrže u katunima i zbog naše poljoprivrede i zbog kvaliteta naših pašnjaka. Prosto zbog planine, da ostane živa, a onda kada oni budu stekli te uslove mogu da se bave nekim drugim stvarima, a nama je cilj da pružaju usluge i u oblasti turizma”, kaže Krivčevićeva.

Ona dodaje da će u okviru projekta od Čakora do Hajle biti izgrađena biciklistička staza za takozvani monti bajk.

„Stazu ćemo da označimo i markiramo i upravo će ta staza da poveže žive katune na tim planinama. U određenom broju katuna, tačnije u pet, biće sabirna mjesta za pružanje usluga turistima. Oni će tu moći da napune svoje mobilne telefone, kamere, uređaje za navigaciju, i slično, ali i da prespavaju u kampovima koje ćemo tamo formirati te da budu posluženi tradicionalnom domaćom hranom”, kaže Krivčevićeva.

Regionalnoj razvojnoj agenciji za Bjelasicu, Prokletije i Komove partner će biti Opština Berane, dok su s kosovske strane partneri dvije nevladine organizacije.

„Jedna je jako velika, jaka i iskusna u oblasti poljoprivrede i ruralnog razvoja iz Vučitrna, a druga je manja organizacija iz Dečana. S njima smo brzo i lako uspostavili dobru komunikaciju, dobru saradnju i do sada nismo imali nikavih problema. Vjerujem da će tako biti sve do kraja projekta”, kaže Krivčevićeva.

Prema njenim riječima, od pola miliona eura, koliko je ukupna vrijednost projekta, skoro pola sredstava dolazu u Crnu Goru.

„Projekat će trajati osamnaest mjeseci a nedavno smo potpisali ugovor s Delegacijom Evropske unije u Crnoj Gori. Kao nevladina organizacija, mi se finansiramo isključivo od projekata iz donatorskih sredstava a prevashodno je to Evropska unija, s tim što moramo da obezbijedimo doprinos, što je nama kao nevladinoj organizaciji teško, i u tom smislu se obraćamo opštinama na čijoj teritoriji se dešava poboljšanje kroz naš projekat”, objašnjava Krivčevićeva.

Ona kaže da Regionalna razvojna agencija u realizaciji ovog velikog prekograničnog projekta računa i na medije, u smislu obavještavanja javnosti, kako bi ljudi koji su zainteresovani mogli da se jave za solarne panele.

„Farmeri koji se nalaze u toj oblasti i koji sa stokom izlaze na planinu biće nam ciljna grupa i jako je važno da njih obavijestimo o mogućnostima koje im se nude”, kaže Krivčevićeva.

Kada se radi o drugom važnom prekograničnom projektu na sjeveroistoku, menadžer Opštine Andrijevica Midrag Ivanović objašnjava da je glavni aplikant ova Opština, partner sa crnogorske strane je Studentski sportski savez Crne Gore, dok su partneri s kosovske strane Opština Junik i NVO MDAF.

,,Cilj projekta je da se doprinese društveno-ekonomskom razvoju prekogranične oblasti kroz zajedničke inicijative koje se fokusiraju na turizam i mlade. Specifični cilj projekta je da se osnaži održivi razvoj i promocija turizma u Andrijevici i Juniku kroz unapređenje infrastrukture i osnaživanje mladih”, kaže Ivanović.

On napominje da je ukupna vrijednost projekta 556 hiljada eura, od čega je 269 hiljada predviđeno za projektne aktivnosti u Andrijevici, a preostala sredstva za Kosovo. Od predviđenih 269 hiljada, 229 je doprinost EU, a 40 hiljada predstavlja doprinos Opštine.

,,Konkretno, kada je u pitanju opština Andrijevica, ovim projektom će se obezbijediti sredstva za adaptaciju zgrade bivše kasarne u Jošanici, koja je napuštena već 10 godina, i ukoliko brzo ne bude adaptirana, prijeti joj opasnost od potpunog propadanja”, objašnjava Ivanović.

Prema njegovim riječima, osim adapatacije ove zgrade, projektom će biti obezbijeđena sredstva za nabavku svog potrebnog inventara, za uređenje sportskog igrališta u krugu zgrade, kao i za nabavku raznih sportskih rekvizita.

,,Namjera je da ova zgrada bude data na upravljanje Studentskom sportskom savezu Crne Gore, a njihova će uloga biti da u ovoj zoni organizuju razne aktivnosti sportskog i rekreativnog karaktera u kojima će učestvovati svi studenti iz Crne Gore. Osim studenata, u planu je da se zgrada u budućnosti koristi i za pružanje sličnih usluga turistima koji budu prolazili kroz ovaj kraj”, kaže menadžer Opštine Andrijevica.

Ivanović dodaje da je obaveza Studentskog sportskog saveza da za sve one aktivnosti za koje bude potrebno angažovanje radne snage, upošljavaju lokalno stanovništvo iz okoline Jošanice, odnosno s područja ove opštine i podkomskih sela, kao i da, kad god je to moguće, u okolnim selima nabavljaju proizvode koji su im potrebni za funkcionisanje ovog centra.

,,Cilj je da uspješno funkcionisanje centra pospješi razvoj ove ruralne zone koja se nalazi dijelom u neposrednoj blizini, ali i usred novoproglašene zaštićene zone Regionalnog parka prirode Komovi”, kaže Ivanović.

Projekat Revitalizacija lokalnih zajednica kroz razvoj turizma i rad s mladima nastao je kao inicijativa grupe entuzijasta okupljenih u outdoor klubu The Northern Way, koji su prepoznali prije svega potencijale ove zone, a zatim kontaktirali i povezali ostale partnere. Oni su stupili u kontakt sa Studentskim sportskim savezom Crne Gore, a potom i s Regionalnom razvojnom agencijom za Bjelasicu, Komove i Prokletije i s Opštinom Andrijevica.

Prema ugovoru, projekat je počeo s realizacijom 1. februara ove godine, a trajaće 18 mjeseci. Plan je da se do kraja 2016. godine završe sve infrastrukturne intervencije, kao i da se nabavi najveći dio inventara, a do kraja projekta da se objekat stavi u funkciju.

Regionalna razvojna agencija za Bjelasicu, Komove i Prokletije je, tako, nosilac prvog, a značajno participira i u drugom prekograničnom projektu na sjeveroistoku Crne Gore. Ova agencija je nastala iz austrijsko-crnogorskog partnerstva, pokriva šest opština u regionu, a njene osnovne aktivnosti su vezane za održivi regionalni razvoj, planinski turizam, seoski turizam, kulturni turizam, razvoj zajednica i unaprjeđenje kapaciteta.

Nakon perioda nestabilnosti i krvavih ratova, kroz prekogranične projekte, uz pomoć i podršku Evropske unije, vraća se saradnja među državama i šalje poruka da je suživot među narodima na Balkanu moguć.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

SJEVER I 5G TEHNOLOGIJA: Testiranje mreže i predrasuda

Objavljeno prije

na

Objavio:

Crna Gora i dalje čeka na stvaranje regulatornih i tehničkih uslova za implementaciju 5G mreže na nivou države. No, minule sedmice, Crnogorski Telekom je, bez najave, pustio u probni rad bazne stanice u Bijelom Polju i Beranama, čime je testirana 5G mreža. To je izazvalao burne reakcije, ali i strah, dijela građana u te dvije opštine

 

Građani sjevera Crne Gore još imaju puno nedoumica, ali i straha vezano za 5G tehnologiju, pokazalo se minule sedmice. Negodovanje, uznemirenost i optužbe na račun Crnogorskog Telekoma,  pratili su puštanje u eksperimentalni rad dvije bazne stanice u Bijelom Polju i Beranama. Ako je  suditi i prema onome što je poručeno iz ekoloških organizacija na sjeveru,  država, odnosno,  mobilni oprateri,  prije  implementacije 5G tehnologije moraće da ulože mnogo truda na edukaciji i informisanju građana. Reakcije sa sjevera pokazale su i da to do sada nije činjeno na odgovorajući način.

Kako za Monitor kaže Zdravko Janušević, izvršni direktor NVO Bjelopoljski demokratski centar,  najproblematičnije je  što  su iz „cijelog procesa izopšteni građani“. On skreće pažnju i na, kako tvrdi, činjenicu da je prilikom postavljanja i puštanja u probni rad baznih stanica zaobiđena i lokalna uprava.

„To sam provjerio i u nadležnom sekretarijatu, uopšte nijesu bili obaviješteni o svemu ovome. Sve ostale bazne stanice pratila je odgovorajuća dokumentacija sa lokalnog nivoa. Ovog puta ne. Nije bilo prilike za javnu raspravu, nema Elaborata o procjeni uticaja na životnu sredinu. Ne znamo koje su posljedice po zdravlje građana. Telekom je pokazao određenu drskost i nezainteresovanost za stav građana… “, kaže sagovornik Monitora.

On podsjeća da je grupa NVO sa sjevera,  prije nekoliko dana,  na konferenciji za štampu, postavila brojna pitanja tom mobilnom operateru.  Interesovalo ih je „da  li su sprovedena mjerenja zračenja i koliki je uticaj elekromagnetnog zračenja na građane“.  Pitali su i zbog čega Elaborat,  koji je uradio Elektrotehnički fakultet, nije javno prezentovan. Zamjerili su i što se postavljanje 5G mreže desilo u samom centru Bijelog Polja.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 11. juna ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

PRIČA O LOKALNIM HODAČIMA: Pretresanje skrivenih džepova

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mladi bračni par Ivan i Ivana Mandić se, u zenitu pandemije izazvane virusom COVID-19, koja je učinila da zaboravimo na putovanja u inostranstvo, okrenuo promociji domaćeg turizma na posve drugačiji način. Njihovi vlogovi, internet dnevnici u video formatu, sistematizovani u Jutjub kanal simbolično nazvan Lokalni hodači, otvoren tek malo manje od pola godine, već broje hiljade pregleda

 

Kada u zatišju pojedinci marljivo ucrtavaju Crnu Goru na turističku mapu svijeta, otvara se čudesna kutija. Tada zaboravljena i zanemarena mjesta dobijaju priliku da šarmiraju, i odjednom teza „nemamo bog zna šta da ponudimo turistima” – ne odslikava realnost. To je i misija Lokalnih hodača.

Mladi bračni par, Ivan i Ivana Mandić, se, u zenitu pandemije izazvane virusom COVID-19, koja je zaustavila gotovo čitav svijet, i učinila da zaboravimo na putovanja u inostranstvo, okrenuo promociji domaćeg turizma na posve drugačiji način. Njihovi vlogovi, internet dnevnici u video formatu, sistematizovani u Jutjub kanal simbolično nazvan Lokalni hodači, otvoren tek malo manje od pola godine, već broje hiljade pregleda.

„Lokalni hodači su lokalni bračni par Ivana i Ivan, kao i svi njihovi slučajni ili namjerni saputnici, čiji je cilj da upoznaju svaki kutak Crne Gore. Već duže vrijeme nastojimo da obiđemo što je moguće više njih, pa su vlogovi logičan nastavak te priče”, kaže za Monitor Ivana Mandić.

Svaki je priča za sebe. Od Slivskog ponora, preko podgoričkog starog groblja, tragovima rimskog akvadukta (Mostine), do tvrđave Kosmač, Mandići, oboje strastveni ljubitelji prirode, doživljavaju Crnu Goru iz drugačije perspektive. Prvobitna ideja, tek da otkriju lijepe lokacije za izlet ili piknik, doživljava metamorfozu – prerasta u želju za upoznavanjem sopstvene zemlje i njenih kulturno-istorijskih područja. Tako je fokus tura na koje idu Mandići uglavnom odlazak do nekog utvrđenja – Crvene stijene, Đuteze, Lontodokla (Gradine Martinićke), Obluna, kao i do lokacija koje imaju značajno mjesto u istoriji Podgorice i Crne Gore uopšte, a nalaze se u jezgru grada, poput Jusovače, koja je, zbog nemara nadležnih, u stanju raspadanja ili Sahat kule, čiju su unutrašnjost, uz posebnu dozvolu JU Muzeja i galerija Podgorice, uspjeli da snime i približe i onima koji nisu imali prilike da je posjete.

Ivan, videograf i fotograf po struci, zadužen je za snimanje i montiranje video klipova, dok Ivana, inače politikološkinja, istražuje i pronalazi zanimljive činjenice o mjestima koja obilaze.

Na pitanje zbog čega se najčešće odlučujemo na upoznavanje sopstvene zemlje tek kad “istrošimo” druge opcije, Ivan odgovara da razlog leži u tome što su nam ljepote sopstvene zemlje nadohvat ruke, pa za njih „imamo kad”. „Možda je najveća ironija u tome što o njima ne znamo dovoljno. U potpunom ludilu koje je pandemija izazvala, dobro je to što smo, barem na kratko vrijeme „bacilli oko” na krajolike oko sebe. Samo još da naučimo da o njima vodimo računa”, napominje.

Najviše reakcija i komentara izazvali su vlogovi o Kaluđerovom oku, koje se nalazi na teritoriji glavnog grada, kao i Godinju, kod Bara. „Teško je reći koji obilazak nam je najdraži, s obzirom na to da sve više širimo svoj radijus na dalje lokalitete od Podgorice, koji su priča za sebe. Volimo kad snimamo neki koji je spojnica zanimljive istorijske priče i prirodne ljepote, kao što je to recimo Manastir Prečista Krajinska i šuma kestenja”, navode Mandići.

Kosmač, pećinu Magara, Velju Goru, Bobiju ili Vezačku pećinu – obaveza je svakog građanina Crne Gore da ih barem jednom posjeti. „Mjesta na kojima je dobar pogled na jezero, more, grad, uvijek ostave snažan utisak na nas. Najviše nam je godilo Godinje, gdje smo dan proveli u nekoj drugoj vremenskoj dimenziji, uz tople pozdrave i druženje sa lokalcima”, kaže Ivana Mandić.

Vlogovi, a naročito turistički, na Jutjubu su izuzetno praćeni, i u svijetu ljudi od kreiranja takvog video sadržaja mogu solidno i da zarade. Značaj koji ta vrsta promocije ima – prepoznat je i vrednovan. Mandići za sada još uvijek ne znaju da li će monetizovati, odnosno unovčiti, svoj Jutjub kanal. Teško je da išta prognoziraju. Uz pomoć drona, kamere Go pro action i FUJI digitalnog fotoaparata, osvojili su publiku, radom i ispred i iza kamere. Pratioci na društvenim mrežama prepoznali su njihov kontent (sadržaj) po kvalitetu. Proces snimanja i montaže zahtijeva planiranje, strpljenje i trud, ali ljubav prema hobiju ne poznaje poteškoće.

Kako Podgorica, sem Duklje i Meduna, o kojima bi trebalo bolje informisati prolaznike na licu mjesta, u najbližoj okolini ima šta da ponudi, Lokalni hodači smatraju da bi određene kulturno-istorijske lokacije van glavnog grada trebalo učiniti vidljivijim i atraktivnijim, kako za sugrađane, tako i za turiste. Važno je i da se on mapira kao turistički zanimljiv, jer je kroz istoriju uvijek bio plodno tlo razvoja starih civilizacija. Nadležne turističke organizacije bi trebalo da učine više u vezi sa tim, smatraju Mandići. „Za početak, potrebno je obnoviiti smjernice ka određenim lokalitetima i info table. Svakako, ažurnija komunikacija putem društvenih platformi u toku godine nije naodmet”.

Njihove emisije sa kratkih putovanja imaju za cilj, kako su objasnili, prvenstveno da pokažu ljudima „šta propuštaju”, ali i da postanu svjesni da se priroda mora poštovati i njegovati. Boravak u njoj za Lokalne hodače je bijeg od užurbanosti i usplahirenosti grada. „Kolektivno, svijest o očuvanju životne sredine se još uvijek nije razvila”, smatraju Mandići. Kuda god bi otišli, naišli bi na smeće, uglavnom na plastične boce i kese, a odskora i na hirurške maske. Sem toga, pojedina utvrđenja od kulturno-istorijskog značaja „ukrašavaju” i grafiti.

Želja za eskapizmom od stvarnosti eskalirala je tokom korona pandemije. Pa je prerasla u potrebu. Jer lokalnog hodača i čine radoznalost i težnja da upozna prostor u kom živi.

Andrea JELIĆ

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

BERANE: SLUČAJ AGROPOLIMLJE: Sjećanje na pljačku

Objavljeno prije

na

Objavio:

Poljoprivredni kombinat koji je nekada zapošljavao 800 radnika je rasturen,  mala preduzeća koja su nastala njegovom segmentacijom postala su lak plijen tajkuna, dok su radnici i mali akcionari ostali bez ičega

 

Nekadašnji radnici i akcionari rasparčanog i kroz proces tranzicije opljačkanog preduzeća Agropolimlje zatražili su od nadležnih pravosudnih organa da preispitaju dešavanja u toku privatizacionih procesa u nekadašnjem poljoprivrednom gigantu. Oni tvrde da su određena lica prilikom privatizacije preduzeća kontinuirano, u dužem vremnskom periodu, preduzimala brojne nedozvoljene radnje u cilju pribavljanja protivpravne imovinske koristi na štetu radnika, akcionara i države.

Predstavnik akcionara Refik Zujović ističe da već godinama od najvećih instanci u Crnoj Gori uzaludno traže da se utvrdi zbog čega nadležne institucije nijesu preduzele mjere kako bi se stalo na put potpune likvidacije Agropolimlja, i na vrijeme spriječile neodgovorno ponašanje stečajnih upravnika, stečajnih sudija, tužilaca, inspekcijskih službi i Područne jedinice Uprave za nekretnine Berane.

„Na naše zahtjeve niko se ozbiljno nije osvrtao. Zato smo zbog brojnih propusta, kao akcionari, grubo oštećeni prilikom diobnog bilansa preduzeća, pošto nam je  uskraćeno pravo na dio svojine koja je pripadala nekadašnjem preduzeću Agropolimlje. Mi i dalje tvrdimo da postoje osnovane sumnje da se radi o organizovanom kriminalu i da akteri tih radnji godinama ostaju nekažnjeni. Zato ponovo tražimo da se razmotri odgovornost za nepostupanje pravosudnih organa u očiglednom slučaju korupcije prilikom prodaje preduzeća”, kaže Zujović. „Pljačka je velika jer je preduzeće bilo veliko, a njegova imovina je na čudne načine prešla u ruke privatnika”.

Beranski agroindustrijski kompleks Agropolimlje nastao je kao dio nekadašnje kompanije Agrokombinat 13. jul. Tada, već daleke 1963. godine, upošljavao je preko 800 radnika. Agropolimlje je u svom sastavu imalo pekaru, mljekaru, klanicu, voćnjak od 47 hektara, brojne trgovinske i uslužne objekte, kao i preko sto hektara šume i zemljište na kom se obavljala poljoprivredna proizvodnja.

Odlukom Skupštine akcionara od 24. juna 1998. godine, to društvo je podijeljeno na 10 novih pravnih subjekata – akcionarskih društava. Sva imovina Agropolimlja, koja je podijeljena između akcionarskih društava, procijenjena je i na osnovu toga  je utvrđen akcionarski kapital zaposlenih i fondova. Bivši radnici, kao i manjinski akcionari, tvrde da brojni dokazi ukazuju da se nakon toga pristupilo nezakonitim radnjama, odnosno da su privilegovani pojedinci vrijednu nepokretnu imovinu, vlasništvo akcionara, bivših radnika DD Agropolimlja, na svoju ruku prodavali raznim kupcima. Navode da su novac od prodatih nepokretnosti zadržavali isključivo za sebe i da je neophodno angažovati finansijske stručnjake spremne da javno saopšte o kakvim i kolikim transakcijama je riječ.

„Mi mislimo da je potrebno da vještaci utvrde koja je površina nepokretnosti bila upisana na AD Poljoprivreda i šumarstvo, koje je nastalo kao jedan od subjekata Agropolimlja, i na osnovu kojeg pravnog osnova, zatim koliko je od tih nepokretnosti otuđeno, kada, kojim licima i kako i na koji način su vršene preknjižbe na nove kupce”, ističu manjinski akcionari, među kojima je i Zujović.

Oni dodaju da je neophodno da se preko vještaka finansijske struke utvrdi za koje novčane iznose su sve te nepokretnosti prodate, da li su vršene zakonite prodaje tih nepokretnosti, da li su od strane vještaka poljoprivredne ili šumarske struke vršene procjene prodatih nepokretnosti, te da li je novac od svih tih transakcija ulazio i u završne bilasne AD Poljoprivreda i šumarstvo.

„Neophodno je ispitati puteve toga novca i za šta je utrošen, jer AD Poljoprivreda i šumarstvo svih ovih godina postoji samo na papiru”, kažu akcionari. Tvrde i da je Uprava za nekretnine bez valjanih dokaza upisivala imovinu bivšeg Agropolimlja na ime navih vlasnika – pravnih i fizičkih lica – a da su oni ostali kratkih rukava.

„Većinski akcionari raspolagali su imovinom bivšeg Agropolimlja kao da je ona njihova lična svojina i to tako što su je razmjenjivali i dijelili nezakonitim diobnim ugovorima u vrijeme kada su funkcionisali kao posebna akcionarska društva. Te transakcije su se obavljale bez znanja skupštine akcionara i odbora direktora, dok radnike niko ništa nije pitao. U svim tim radnjama učestvovala je i Uprava za nekretnine, koja je dozvolila da se na osnovu nevalidne i fiktivne dokumentacije otuđi imovina tih akcionarskih društava i unese u posjed pojedinaca i firmi čiji su vlasnici sami većinski akcionari”, svjedoče bivši radnici.

Oni se, kažu, nadaju da će neki novi specijalni tužilac, nakon što se izvrše najavljene promjene u tužilaštvu i sudstvu, ozbilj­no shva­ti­ti nji­ho­ve za­htje­ve i da će u ci­je­lom slu­ča­ju po­bi­je­di­ti pravo i prav­da. „Od 2006. do 2010. go­di­ne naš pred­met se na­la­zio kod Osnov­nog su­da u Be­ra­na­ma. Na­kon to­ga prav­du smo uza­lud­no tražili kod Vi­šeg su­da u Bi­je­lom Po­lju. Slič­no su se od­ni­je­li i Pri­vred­ni i Ape­la­ci­o­ni sud, ta­ko da smo mi na kra­ju iz­gu­bi­li po­vje­re­nje u prav­ni po­re­dak Cr­ne Go­re”, kažu manjinski akcionari, navodeći da je slučaj Agropolimlje „klasičan primjer“ pljačkaškog privatizovanja i uništavanja nekadašnjih društvenih dobara.

„Građani koji su uložili vaučere i bivši radnici su osiromašeni, a neko je preko noći stekao bogatstvo“, kažu.

Bivši radnici i akcionari Agropolimlja, odnosno desetak novonastalih kompanija, objašnjavaju da su se, ulažući porodične vaučere stečene tokom postupka vaučerske privatizacije ,,rukovodili razmišljanjem da bi poljoprivreda mogla biti perspektivna grana na sjeveru. Dogodila se, međutim, neshvatljiva stvar – veliki poljoprivredni kombinat je rasturen, a mala preduzeća koja su nastala njegovom segmentacijom  postala su lak plijen tajkuna od Berana do Podgorice.

Na mjestu tih preduzeća danas se nalaze trgovinski centri, poslovni prostori pretvoreni u kafane, šume su posječene, voćnjaci su prošli kroz tri ruke, na mjestu klanice gola ledina čeka nekog investirora, a na njivama nikli pogoni za separaciju i asfaltne baze.

Imena manjinskih vlasnika, bivših radnika i akcionara, još uvijek se provlače kroz registar CDA, od čega oni nemaju nikakve koristi, osim podsjećanja na nekadašnje uspješne poljoprivredne firme i pljačku koja je uslijedila nakon toga.

                                                                                          Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo