Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Skraćena optužnica

Objavljeno prije

na

kaludzerski_laz_mjesto_zlocina

Glavni pretres u slučaju Kaluđerski Laz konačno je zakazan za kraj marta. Zakašnjelu reakciju crnogorskih pravosudnih organa ponovo prate primjedbe da se nije radilo po zakonu. Iako je propisano da glavni pretres mora biti zakazan dva mjeseca od prispjeća optužnice u nadležni sud, taj je rok drastično probijen – Viši sud u Bijelom Polju primio je optužnicu još u ljeto prošle godine.

PROVIDNI IZGOVORI: Ne pije vodu izgovor da je početak suđenja kasnio zbog toga što pravosudni organi nijesu mogli da uruče optužnicu prvooptuženom Predragu Strugaru, komandantu bataljona u čijem je sastavu djelovala jedinica čijih je sedam pripadnika optuženo da su tokom NATO intervencije 1999, na sjeveru Crne Gore, svirepo likvidirali više od dvadeset albanskih civila koji su, bježeći od srpske paravojske i NATO projektila, pokušavali da se domognu bezbjedne teritorije. Identične okolnosti nijesu bile smetnja da se zakaže suđenje za ratni zločin nad civilnim stanovništvom u vojnom logoru Morinj, iako jedan od optuženih Ivo Menzalin takođe nije bio dostupan crnogorskom pravosuđu.
Potjernica za Predragom Strugarom raspisana je još u avgustu prošle godine. Još nije poznato da li će mu se suditi u odsustvu. Tu odluku tužilac će donijeti nakon što se Strugar izjasni o pozivu za glavni pretres. On je iz Beograda preko medija poručio da mu pod ovim okolnostima ne pada na pamet da dođe u Crnu Goru. Srbija ga ne može ,,isporučiti”, jer kao ni Crna Gora ne izručuje svoje državljane osim Međunardnom sudu u Hagu.

,,Ukoliko bi se država odrekla mjere pritvora koju je odredila u toku trajanja suđenja, ja bih bio spreman da se odazovem sudskom pozivu. Ali iz pritvora nijesam spreman da odlazim na suđenje jer sam uvjeren u svoju nevinost”, kazao je Strugar.
Državno tužilaštvo, do zaključenja ovog broja, nije se izjašnjavalo o Strugarovoj ponudi. Velija Murić, pravni zastupnik porodica nastradalih izbjeglica primijetio je da je Strugar odjednom promijenio ploču. ,,Nakon saslušanja u istrazi, Strugar je rekao da će se na svaki poziv uredno odazvati, a sada se sklonio u beogradsku zavjetrinu. Ako ne želi da se pojavi na suđenju to znači da se plaši ovog procesa, a oštećeni očekuju da mu se sudi u odsustvu, ako već izbjegava da dođe u Crnu Goru”.

ZATAŠKAVANJE ZLOČINA: I Stanko Jelić, advokat trojice optuženih pripadnika vojne jedinice, koji su tokom NATO intervencije bilo stacionirani u rejonu Strugarove nadležnosti, kaže da ovakvu vrstu nagodbe krivični postupak ne poznaje i da ustupak prvooptuženom ne bi bio fer prema drugima koje optužnica tereti. Momčilo V. Barjaktarović, Petar M. Labudović, Aco D. Knežević, Branislav R. Radnić, Boro T. Novaković, Miro M. Bojović i Radomir M. Đurašković već šest mjeseci su u pritvoru u išćekivanju suđenja, koje je zakazano tek prije nekoliko dana.
Njih optužnica tereti da su kao pripadnici vojne jedinice koja je tokom NATO intervencije obezbjeđivala pogranični pojas s Kosovom otvarali vatru i na izbjegličke kolone. Iako je zvanično vojno objašnjenje u to vrijeme glasilo da se radilo o ,,obračunu s teroristima”, kasnije je utvrđeno da su žrtve sve sami civili – među kojima je bilo i djece, žena i staraca.
U to vrijeme, zategnutih odnosa Miloševićevog Beograda i Podgorice, vojska je puna 24 sata zabranjivala crnogorskoj policiji da izađe na mjesto zločina u Kaluđerskom Lazu, gdje je ubijeno šest, od ukupno 21 kosovskog civila stradalog u tom rejonu tokom NATO intervencije. Tek kasnije je utvrđeno da je vojska tijela nastradalih prenijela u masovnu grobnicu na Kosovu.

Državno tužilaštvo nikad se nije potrudilo da odgonente ko je odgovoran za zataškavanje zločina, niti da li je, možda, neko iz vrha tadašnje vojne komande dao nalog da se krene u egzekuciju izbjeglica kojima je crnogorska vlada otvorila vrata. Sva odgovornost svaljena je na rezerviste i pripadnike vojne jedinice koji se terete da su povukli obarač te na oficira Predraga Strugara, koji je formalno komandovao bataljonom u čijem je sastavu djelovala i ta jednica. Ako se već utvrđivana linija odgovornosti, pitanje je zašto ona nije dosegla i pretpostavljene Predragu Strugaru, koji danas tvrdi da je u to vrijeme imao korektne odnose sa crnogorskim civilnim vlastima.

BEZAZLEN INCIDENT:
Zona u kojoj je počinjen zločin bila je pod direktnom odgovornošću komande Druge armije, odnosno podgoričkog korpusa. Komandant podgoričkog korpusa i nadređeni Predragu Strugaru, u to vrijeme bio je general Savo Obradović. Njegov pretpostavljeni na čelu Druge Armije bio je general-potpukovnik Milorad Obradović, kojeg je Slobodan Milošević, kao vrhovni komandant, postavio samo dvadesetak dana uoči zločina u Kaluđerskom Lazu.
Odmah nakon postavljenja Milorada Obradovića, Generalštab VJ na Miloševićev zahtjev ogradio se od razgovora koje je smijenjeni komandant Druge armije Radodosav Martinović vodio s tadašnjim ministrom crnogorske policije Vukašinom Marašem.

Milorad Obradović je imenovan kao novi komandant, a za načelnika štaba Druge Armije u paketu s Obradovićem došao je i general-major Jagoš Stevanović. Milorad Obradović danas živi u Beogradu. U izjavi za naš list ranije je kazao da se ne sjeća najbolje svih pojedinosti slučaja Kaluđerski Laz, ali da je to u suštini bio ,,bezazlen incident”.
Po naređenju Milorada Obradovića, u Kaluđerski Laz odmah nakon ,,incidenta” uputili su se načelnik štaba Druge armije Jagoš Stevanović i bezbjednjak Radosav Tadić, koji su i prisustvovali uviđaju. Prema svjedočenju očevidaca, mjesto zločina je izmijenjeno i tada je donijeta odluka da se tijela likvidiranih civila prebace na Kosovo.
Te ljude i pripadnike vojnih istražnih organa, koji su prije deset godina donijeli odluku da u Kaluđerskom Lazu ,,nije bilo prekomjerne upotrebe sile”, danas niko ne pominje.

Petar KOMNENIĆ

Komentari

DRUŠTVO

POLICIJSKA TORTURA I KAKO JE SPRIJEČITI: Teška ruka pendrek-demokratije

Objavljeno prije

na

Objavio:

Evropski komitet za sprečavanje mučenja (CPT) je ukazao na „nestandardne predmete“ – bejzbol palice i električne kablove – koje je pronašao u CB Podgorica, koji je naveden i kao lokacija na kojoj su žrtve policijske torture mučene

 

Zvjersko prebijanje Jovana Grujičića, Benjamina Mugoše i M.B., poslednji je u nizu slučajeva koji bacaju sjenku na postupanje uniformisanih službenika Uprave policije. Taj događaj, istovremeno, u fokus javnosti vraća dilemu da li se crnogorska policija vraća davno oprobanim metodama iznuđivanja priznanja od osumnjičenih.

Repertoar torture  je, prema tvrdnjama pretučene trojke, raznovrstan: navlačenje pancirnih prsluka na gornji dio tijela i udaranje bejzbol palicama preko istih, udaranje po tabanima, upotreba elektro-šokera na više djelova tijela uključujući genitalije, davljenje plastičnom kesom, šamaranje, repetiranje pištolja… Zbog onog što su preživjeli oni su podnijeli  krivičnu prijavu, u kojoj su detaljno naveli šta su im policajci radili, u maju, nakon što su ih uhapsili zbog sumnje da su učestvovali u postavljanju eksplozivne naprave ispred kafe bara Grand i porodične kuće policijskog službenika Duška Golubovića.

Iz NVO Akcija za ljudska prava (HRA) ističu da se u ovom slučaju, na osnovu službenih dokumenata, zna ko su službenici CB Podgorica koji su učestvovali u ispitivanju. Batinaši su, ipak, i dalje nepoznati. I pored toga što je Grujičićev otac podnio krivičnu prijavu protiv svih koji su, kako tvrdi, učestvovali u otmici njegovog sina iz psihijatrijske bolnice u Kotoru, ali i onih koji su ga pretukli u Centru bezbjednosti. „ … je Jovana tjerao, izmučenog i imrcvarenog, da hoda na ruke i noge u prostoriji dok je on istovremeno pokušavao da ga jaše, praveći selfije mobilnim telefonom uz riječi ‘svima ću ovo da pošaljem da vide kakav si mangup’. Napominjem da su zadnje dvije metode slomile Jovana koji je nakon toga njima rekao da će sve da prizna i da potpiše izjave koje su mu dali. Nakon tog priznanja Jovanu je zaprijećeno da ne smije tražiti advokata“, dio je prijave koju je podnio Grujičićev otac.

Opis mučenja koji smo tu vidjeli odgovara taktikama mučenja koje su u Latinskoj Americi protiv ljevičara koristili pripadnici vojnih hunti, kaže za Monitor Tea Gorjanc – Prelević. „Što reče neko, samo što ih iz helikoptera nisu bacali u more“.

Svetlana ĐOKIĆ

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

OPŠTINA BUDVA DVA MJESECA U FINANSIJSKOJ BLOKADI: Pritisak težak desetine miliona

Objavljeno prije

na

Objavio:

Očekuje se da novoformirana odbornička većina održi sjednicu budvanskog parlamenta u subotu, 08. avgusta, na čijem će se dnevnom redu, pored planiranih smjena članova raznih upravnih odbora i Savjeta RTV Budva, naći i dirigovana odluka o podizanju kredita za vraćanje miliona Vladi

 

Da su životi građana Budve manje važni od vlasti, političkih igara i finansijskih špekulacija, pokazuje  situacija u kojoj zaposleni u ovoj turističkoj opštini dva ili tri mjeseca ne primaju zarađene plate. Usred turističke sezone i otežanih životnih uslova zbog epidemije korona virusa, oko hiljadu zaposlenih početkom ljeta ostalo je bez mjesečnih zarada.

Voljom ministra finansija Darka Radunovića, po čijem je nalogu Privredni sud uveo privremenu mjeru blokade računa Opštine krajem maja, uoči sveobuhvatne akcije preotimanja vlasti u Budvi, zaposleni u lokalnoj upravi nijesu primili dvije zarađene plate. Radnicima u JU Muzeji i galerije Budve i Javnom servisu RTV Budva duguju tri lična dohotka.

Podsjećamo, Ministarstvo finansija isplatilo je krajem prošle godine 29,3 miliona eura austrijsko-njemačkoj firmi WTE/EVN na ime aktiviranih garancija koje je dala Vlada za projekat izgradnje postrojenja za preradu otpadnih voda u Bečićima. Iako postupak oko dokazivanja stvarnog iznosa uloženih sredstava u izgradnju  kolektora u naselju Vještice nije okončan, kao ni istražni postupak državnog tužilaštva, Vlada je na prvi zahtjev Njemaca isplatila tražene milione, koje sada potražuje od Opštine Budva.

Naplata milionskog troška iz budžeta Vlade jedan je od razloga izvršenog prevrata u Budvi, nasilne promjene legalno izabrane vlasti u kojoj su učestvovale brojne državne institucije. Uz pomoć jakih policijskih snaga na čelne funkcije u Opštini postavjeni su predstavnici nove odborničke većine, DPS, Crnogorske, SD i nezavisnog odbornika Stevana Džakovića. Glavni zadatak tako ustoličenih predsjednika Opštine Nikole Divanovića (DPS) i predsjednice Skupštine, Anđele Ivanović iz Crnogorske, je zaduživanje Budve za 30-ak miliona eura, kako bi Vlada nadomjestila minus u svojoj kasi. Odluka o kreditnom zaduženju mora biti donijeta do kraja avgusta, za kada su zakazani redovni lokalni izbori.

DPS pokazuje potpuno odsustvo brige za egzistenciju građana zaposlenih u opštinskoj administraciji i njihovih porodica, jer na računu Opštine ima novca  za isplatu plata. Pravnim i fizičkim nasiljem Budva je dovedena u ponižavajuću situaciju, da joj sa republičkog nivoa diriguju načinom upravljanja sopstvenim sredstvima, da jedan ministar lokalnoj samoupravi može da zabrani isplatu zarađenih plata iz redovnih opštinskih prihoda. Budva koja je najznačajnija turistička opština u Crnoj Gori,  iz koje Vlada ubira milione prihoda po raznim osnovama, trpi dvomjesečno iživljavanje Vladinih institucija nad građanima ovog grada.

Svakodnevne scene na vratima Opštine gdje pripadnici privatnog obezbjeđenja ne dozvoljavaju ulazak u opštinske prostorije odbornicima sa liste Demokrata i DF-a, pokazuju da ponižavanje Budve i njenih građana kao da nema granica. Te scene posredstvom medija odlaze u svijet.

Branka PLAMENAC

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

NASTAVLJEN ŠESTOGODIŠNJI RAT KOTORSKIH KLANOVA: Nove žrtve starog sukoba

Objavljeno prije

na

Objavio:

Policija i tužilaštvo ispituju mogućnost da je ubistvo Saše Klikovca osveta za pokušaj likvidacije Podgoričanina Igora Krstovića, 28. januara u Zeti

 

Taman kad se pomislilo da između zaraćenih kotorskih kriminalnih grupa kavčana i škaljaraca vlada primirje, hicima u Podgoričanina Sašu Klikovca (38), poslata je poruka da kraja rata nema na vidiku. Klikovac je likvidiran u subotu, nešto prije 10 sati, ispred porodičnog restorana Kod Crnogorca u naselju Cijevna, nadomak Podgorice. I dalje nepoznata osoba u njega je, u trenutku kad je ulazio u automobil, ispalila pet hitaca kalibra 9 milimetara, ne ostavljajući mu šansu da preživi.

Kako to obično slijedi u ovakvim slučajevima, osim pretrage mjesta zločina i obližnjih naselja, pripadnici policije obavili su i razgovor sa desetak osoba koje se u njihovim evidencijama vode kao članovi škaljarskog kriminalnog klana. Od pomoći im nijesu bili ni snimci sa kamera postavljenh na obližnjim objektima, na kojima su, za sada, uočili samo vozilo (golf) za koje sumnjaju da ima veze sa ovom likvidacijom, jer je njegovo kretanje primijećeno i nekoliko dana prije zločina.

,,Za sada nema ništa novo u tom pravcu, provjeravamo da li to vozilo ima ikakve veze sa zločinom, odnosno da li su ga možda koristile ubice kako bi sa sigurnošću utvrdili navike ubijenog“, objašnjava naš sagovornik iz policije. Sumnje da je Klikovac žrtva krvavog rata koji već šest godina traje između kavčana i škaljaraca potvrđuje uključenost u istragu i  pripadnika Specijalnog policijskog tima za borbu protiv organizovanog kriminala i korupcije.

Naši sagovornici dodaju da se ispituje mogućnost da je ubistvo Klikovca osveta za pokušaj likvidacije Podgoričanina Igora Krstovića (35) 28. januara u Zeti. Krstović, prema operativnim podacima policije, važi za osobu blisku škaljarcima čije su vođe, Igor Dedović i Stevan Stamatović, ubijene 19. januara u Atini.

Desetak dana kasnije napadači su sačekali Krstovića u blizini njegove kuće u mjestu Balijače i ispalile više od 20 hitaca u njega, dok je bio u vozilu. Krstović je uspio da preživi kišu metaka, a istražitelji za pokušaj njegove likvidacije terete braću StanišićVidoja i Radoslava, te Dragišu Bulatovića sa kojima je ubijeni Klikovac bio blizak.

Istražitelji vjeruju da je Vidoje Stranišić 28. januara 2020. godine u Podgorici pomogao u napadu na Krstovića koji je zadobio teške povrede. Kako pokazuju nalazi istrage, Vidoje Stanišić je NN osobama obećao prikrivanje krivičnog djela i tragova. „Za sada dva NN lica su vozilom golf  koje je prethodno ukradeno i na kojem su bile postavljene ukradene registarske oznake, pratili I. K. i iz vozila u pokretu ispalili su najmanje 15 metaka u njegovom pravcu, nakon čega su napadači pobjegli“, piše u odluci Apelacionog suda kojom se Stanišiću produžava pritvor.

Napadači su dovezli vozilo na Kakaricku goru gdje su ih po prethodnom obećanju sačekali okrivljeni Bulatović i Vidoje Stanišić koji su zapalili vozilo u kojem se nalazila i automatska puška. „Iz priloženih dokaza proizilazi da je vozilo golf  koji je pronađen zapaljen u mjestu Kakaricka gora ukraden u avgustu 2018. godine u Srbiji. Iz izvještaja o DNK vještačenju Forenzičkog centra proizilazi da je na plastičnoj boci koja je pronađena na mjestu paljenja vozila utvrđeno prisustvo biološkog materijala koji potiče od D. B. i okrivljenog V. S.“, stoji u citiranom rješenju sudija Apelacionog suda.

Klikovac je prema operativnim podacima policije godinama važio za bezbjednosno interesantnu osobu. On se najprije vodio kao pripadnik lokalne kriminalne grupe Zagoričani, koja je ime dobila po podgoričkom naselju u kome živi većina članova te grupe. Većina njih je, zbog raznih krivičnih djela, boravila iza spuških bedema. Osuđivani su zbog napada na službeno lice, nedozvoljenog držanja oružja, posjedovanja i trgovine drogom, iznude, računarske prevare. Iza brave su se sprijateljili sa pripadnicima kavačkog klana i na taj način podigli svoju kriminalnu grupu na veći nivo.

Da je poznanstvo stečeno iza brave dovelo do toga da ova lokalna kriminalna organizacija bude naslonjena direktno na kavački klan, neka vrsta njihove ekspoziture u Podgorici, potvrđeno je i fotografijama koje su objavile Vijesti, a na kojima se vidi da su upravo vođe „zagoričke“ grupe dočekale, po izlasku iz zatvora, vođu kavačkog klana Slobodana Kašćelana.

Lokalna zagorička grupa nije jedina koja se u Spužu priklonila moćnim kotorskim narkoklanovima. Dobro upućeni sagovornici tvrde da je upravo Uprava za izvršenje krivičnih sankcija  (doskorašnji ZIKS) mjesto gdje su mnogi manje poznati kriminalci dobili svoje mjesto u mnogo poznatijim i opasnijim grupama uključenim u međunarodnu trgovinu narkoticima.

Rat kotorskih klanova počeo je zbog nestanka velikog tovara droge u Valensiji. Zbog skupocjenog bijelog praha od tada je ubijeno blizu 50 ljudi, a policijski podaci govore kako većina ubijenih nije direktno učestvovala u nabavci, niti u nestanku te droge.

Crnogorska policija zvanično je saopštila da su ubistva posljedica sukoba između dvije jake kriminalne grupe iz Kotora. Indirektno su saopštavali da je krađa vrijednog tovara uzrok krvavog, uličnog rata između klanova koji su svojevremeno bili jedna ekipa poznata kao škaljarska grupa. Odmah nakon nestanka droge u novembru 2014. godine i zvanično je započeo rat.

Prvi hici ispaljeni su upravo u Valensiji, kada je ranjen kasnije ubijeni Budvanin Goran Đuričković (48). Par mjeseci nakon pucnjave u Valensiji 19. februara 2015. godine u Podgorici je dignut u vazduh blindirani audi Podgoričanina Milana Vujotića, bliskog Slobodanu Kašćelanu (55) i Radoju Zviceru, navodnim vođama kavačkog klana.

Dan kasnije pala je prva žrtva krvavog rata – Goran Radoman. On je ubijen u Beogradu 20. februara 2015. godine. Ubica je u njega, iz kalašnjikova, ispalio najmanje 25 hitaca. Srpski istražitelji još su bez pomaka u toj istrazi. Njegov egzekutor nikada nije identifikovan, mada bezbjednosne službe, prema nezvaničnim informacijama, imaju operativne podatke o mogućem počiniocu ovog zločina.

Nakon Radomanovog ubistva, uslijedile su mafijaške likvidacije u Crnoj Gori, Srbiji, Bosni i Hercegovini, Njemačkoj, Austriji, Grčkoj, izvedene na način koji smo do tada mogli vidjeti samo na filmovima. Među mnogobrojnim žrtvama tih obračuna našlo se i nekoliko osoba koje nemaju nikakve veze sa kriminalom i kriminalnim klanovima, već su imale tu nesreću da se nađu na liniji vatre raspomamljenih ubica. Tako je dva mjeseca nakon ubistva Gorana Radomana, 17. aprila 2015, u Budvi ubijen Saša Marković, prva slučajna žrtva kokainskog rata. Navodno je i tada meta egzekutora bio njegov kum Goran Đuričković. Ubistvo Markovića, budvanskog biznismena i nekadašnjeg poslanika u Skupštini Crne Gore do danas nije rasvijetljeno. A kriminalci su proširili front, sa mjesta u kojima su živjeli, praktično na cio Balkan i dobar dio Evrope.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo