Povežite se sa nama

OKO NAS

SUDBINA STADIONA MALIH SPORTOVA: Mjesto za vješanje

Objavljeno prije

na

Stadion malih sportova u Podgorici, nekada kultno kulturno i sportsko-rekreativno mjesto, godinama je pod katancem. Priča koju čuva ovo mjesto ukazuje na njegovu važnost za građane Podgorice: tu su se održavali najjači jugoslovenski turniri u malom fudbalu, koncerti velikih rok bendova nekadašnje Republike, sve do najobičnijih dječijih druženja. Sada se na stadionu tek nekoliko puta godišnje održi pokoji koncert.

Danas na stadionu rijetko možete zateći ljude koji se bave sportom, a koševi i golovi su odavno polomljeni. Tek nekolicina entuzijasta tu dolazi kako bi održavali opštu fizičku spremu. Mali stadion pod Goricom postao je stecište zavisnika od droga i alkohola, gdje se često može pronaći pribor koji za sobom ostave zavisnici (špricevi, igle).

Najekstremniji pokazatelj degradacije ovog mjesta desio se prije nešto više od mjesec dana – na stadionu se objesio tridesettrogodišnjak.

Kulturno-istorijska važnost stadiona malih sportova očigledno ne brine ljude koji „vode računa” o Glavnom gradu. Već desetak godina, kažu naši sagovornici, traje pritisak da se stadion malih sportova sruši i pretvori u (elitnu) rezidencijalnu zonu. Ekonomska kriza koja je nastupila 2007/2008. zaustavila je graditeljski bum, i moguće sačuvala stadion od tragične sudbine koja je zadesila mnoga druga podgorička zdanja.

Podsjetimo, u rušilačkom naletu Miomira Mugoše, tadašnjeg gradonačelnika Glavnog grada, između ostalog su porušeni teniski tereni pod Goricom, kino Kultura (2011), do temelja hotel Crna Gora (2013), a na mjestu velikog broja dječijih igrališta koja su se nalazila u dvorištima zgrada u centru grada, nikle su garaže ili nove stambene zgrade.

Da su gradonačelnici Podgorice odlučni u namjeri da stadion poruše, pokazuje dokument iz maja 2015. godine. Novim izmjenama i dopunama Detaljnog urbanističkog plana „Nova varoš 2”, na osnovu odluke gradonačelnika Slavoljuba Stijepovića, pred-viđeno je da na mjestu Stadiona malih sportova bude – zgrada. Na tom prostoru, kako su tada pojasnili iz Sekretarijata za planiranje i uređenje prostora i zaštitu životne sredi-ne, gradiće se objekti poput onih ispred stadiona, sa prizemljem plus dva do tri sprata.

Od gradonačelnika Glavnog grada i Sekretarijata za planiranje i uređenje prostora i zaštitu životne sredine, nijesmo uspjeli dobiti odgovore vezane za sudbinu Stadiona. Dakle, ne znamo zbog čega je stadion pod katancem već dugi niz godina i zbog čega je planirano rušenje, a ne renoviranje. Nijesmo saznali ni koje (besplatne) sporsko-rekreativne terene su planirali izgraditi ukoliko sruše stadion, za kada je planirana izgradnja planom predviđenih stambenih objekata, kao ni koje građevinske firme treba da grade na mjestu gdje je sada teren (što i nije teško pretpostaviti).

Od građana koji su pripadali Mjesnoj zajednici Centar se od plata odbijao iznos za izgradnju Stadiona malih sportova, sve dok Sportski centar nije preuzeo teren. Interesantno je da tadašnje investitore ne konsultuju sada kad treba da ga poruše.

Međutim, ekonomska računica gradskih vlasti jasna je: stadion zauzima sedam hiljada kvadrata na jednoj od najatraktivnijih lokacija u strogom centru Podgorice. Građani koji su i dalje spremni da se potrude da sačuvaju stadion, u Opštini su saznali da Glavni grad nije zainteresovan za renoviranja, te da privatnici koji bi investirali mogu da se jave.

Dakle, Strateškim planom razvoja Glavnog grada za 2012-2017. godinu nije predviđena obnova stadiona. U martu prošle godine nije usvojen predlog Ranka Jovovića iz Crnogorskog olimpijskog komiteta da se rekonstrukcijom Stadiona malih sportova pod Goricom izgradi Olimpijska kuća sporta.

Iz Atletskog saveza Crne Gore su tada sugerisali da u najkraćem roku treba izgraditi atletsku stazu ili manji atletski stadion, a obrađivači su konstatovali da je zbog nedostat-ka sportskih dvorana i atletskih opremljenih borilišta onemogućen razvitak atletike kao bazičnog sporta, ali da je u prijedlogu mjera predviđena izgradnja atletskih borilišta.

Naš sagovornik, koji je želio da ostane anoniman, podsjeća da je Stadion malih sportova, među ljudima popularniji kao Poligon, dio odrastanja mnogih koji su živjeli ispod Gorice tokom 80-ih, ali i kasnije. „Dok smo čekali da stariji završe sa fudbalom igrali smo se na spravama koje su bile u okviru poligona. Pored naše igre, tu smo i gledali i majstore malog fudbala tokom turnira koji su se svake godine tu organizovali”.

On kaže da gotovo nema velikog imena jugoslovenske rok muzike koje nije gostovalo na stadionu. „Kad smo porasli tu smo slušali bendove iz cijele Republike, tokom Point rok maratona. A današnji koncerti koji se organizuju, privlače drugačiju publiku. Nekada je umjetnost bila provući se bez karte, iako su sve obezbjeđivali samo dva boksera – nije bilo armije sekjuritija kao sada”.

Osvrćući se na planove koje Glavni grad (opet) ima za stadion, on kaže da je „slična priča kao i sa bioskopom Kultura. Tamo parking, ovdje zgrade, betoniranje svega… ali ne radi napretka, već golog profita pojedinaca koji su od nekadašnjeg grada napravili kasarnu”.

Na Stadionu malih sportova svoju fudbalsku vještinu kovali su Dejan Savićević, Peđa Mijatović, Marko Mugoša, Petar Grbić, Niša Saveljić, Baćko Ivanišević, Ćiro Raičević, Bato Barac… Često su dolazili i nekadašnji trener košarkaškog kluba Budućnost Goran Poli Bojanić, košarkaška zvijezda Žarko Paspalj. Tu je trenirao ženski i muški rukometni klub Budućnost, održavana lokalna štafeta mladosti, organizovan jedan od najmasovnijih i najkvalitetnijih turnira u malom fudbalu, turniri u košarci gdje su dolazila velika imena poput Partizana..

No, ljude koji navodno vode računa o razvoju Podgorice to ne zanima, pa od namjere da sruše jedan od posljednjih simbola grada i ne odustaju. Izgleda im je jedini cilj ostvarivanje profita. I betoniranje sjećanja.

Poli i stadion

(Pokojni) Goran Bojanić, nekadašnji trener košarkaškog kluba Budućnost, upravo na Stadionu malih sportova dobio je nadimak – Poli. Naš sagovornik objašnjava da je Bojanić stalno dolazio na stadion i šalio se sa rukometašicama kada su ručno farbale linije za teren Polikolorom. Zbog toga su ga one prozvale Poli, i tako je i ostalo. Kao još jednu interesantnu priču, naš sagovornik navodi i postavljanje koša na stadionu. Tada je Bojanić iz Sportskog centra donio polomljeni koš, zavario ga i postavio uz pomoć prijatelja koji su često dolazili na stadion.

Filip Đ. KOVAČEVIĆ

Komentari

Izdvojeno

KOALICIJA ,,ZDRAVO BERANE” U KRIZI: Na narednim izborima samostalno?

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za posljednjih dvadesetak dana, dva puta je odlagano zasjedanje Skupštine opštine Barene, jer odbornik DNP-a, ne dolazi na zakazane sjednice. Ostale partije koalicije kažu da neće trpjeti ucjene. Takođe, sve češće se pominje mogućnost da na narednim redovnim lokalnim izborima, koji bi u Beranama trebalo da budu održani do kraja marta, sve partije nastupe samostalno

 

Lokalna koalicija Zdravo Berane (SNP, DF) u tom sjevernom gradu, poslije osam godina i pet izbornih pobjeda,  u vremenima kada je to izgledalo nemoguće i neizvodljivo u drugim djelovima Crne Gore,  jer je izborni proces kontrolisala Demokratska partija socijalista, već neko vrijeme opasno se ,,ljulja”.

Za posljednjih dvadesetak dana, zbog nedostatka kvoruma, dva puta je odlagano zasjedanje Skupštine opštine Barene, jer odbornik Demokratske narodne partije (DNP), ne dolazi na zakazane sjednice.

Iz koalicije Zdravo Berane, kako iz SNP-a tako i iz Nove srpske demokratije, optužuju lokalni DNP da vrši pritisak i da pred svaku sjednicu pokušava ucjenama da izdejstvuje političku korist, ne vodeći se interesima grada i građana.

Predsjednik Opštine Tihomir Bogavac, koji je ujedno i predsjednik beranskog Odbora Socijalističke narodne partije (SNP), pozvao je sve političke partije koje participiraju u lokalnoj vlasti da ozbiljno shvate svoju ulogu i daju doprinos funkcionisanju opštinskih institucija i ukupnog života u gradu.

Bogavac ističe da ,,niko nema pravo da se poigrava sa voljom naroda iskazanom na izborima i da svoje lične interese stavlja ispred opštih”.

,,Izostankom odbornika sa sjednice Skupštine opštine pojedini politički subjekti pokazuju neodgovornost prema građanima i nepoštovanje lokalnog parlamenta. Zato pozivam odbornike koji, iz njima znanih razloga, bojkotuju rad parlamenta da se vrate u skupštinske klupe i daju doprinos funkcionisanju institucija i ukupnog života u opštini”, kaže Bogavac.

On poziva odgovorne u Opštinskom odboru Demokratske narodne partije (DNP), da javno kažu šta traže i koji zahtjevi te političke partije nijesu ispunjeni. Naglašava i da bi bilo pošteno da saopšte da li određena grupa u toj partiji želi vanredne izbore, ili, možda, koaliciju sa Demokratskom partijom socijalista (DPS).

,,Neka javno kažu šta su to tražili od koalicije Zdravo Berane, a da to nijesu dobili. Neka saopšte zašto njihov odbornik nije došao na zakazana skupštinska zasjedanja i da li u njihovoj partiji postoje određene struje koje žele koaliciju sa DPS-om. Neka se odrede da li žele vanredne izbore. Ako to hoće, skratićemo mandat Skupšini i na izborima pokazati da više nećemo dozvoliti da se pojedine interesne grupacije poigravaju sa voljom naroda. Jednostavno, neka se odrede prema sadašnjoj situaciji, jer mi više ne želimo da se suočavamo sa ucjenama”, kaže Bogavac.

Ogorčenje zbog krize lokalnog parlmenta koja je izavana nedolaskom odbornika DNP-a na sjednice neskriveno iskazuju i šefice Odborničkih klubova SNP-a, Milosava Paunović, i NSD-a, Vidosava Ivanović.

One kažu da su se na dnevnom redu sjednice nalazile vrlo važne tačke o kojima je trebalo raspravljati, između ostalog Predlog odluke o izmjenama i dopunama Odluke o socijalnim davanjima na teritoriji opštine Berane, kojom je bila predviđena jednokratna naknada za svako novorođeno i drugorođeno dijete na teritoriji grada.

„Kao šefice odborničkih klubova SNP-a i NSD-a koje čine koaliciju Zdravo Berane nijesmo bile obaviještene ni na koji način da odbornik DNP-a neće prisustvovati sjednici. Neposredno prije sjednice održan je klub odbornika koalicije Zdravo Berane i Demokratske Crne Gore, kao i kolegijum šefova klubova, gdje takođe nije bilo pisanog obavještenja o izostanku odbornika sa zasjedanja. O tome nije obaviještena ni Služba Skupštine opštine Berane“, kažu Paunovićeva i Ivanovićeva.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 3. decembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

DOČEKUJE LI KOLAŠIN SPREMNO „INVESTICIONI BUM“: Hotela ne fali, osnovna infrastruktura nedostaje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Početak gradnje 10-ak hotela i nekoliko stambenih objekata u Kolašinu počeo je prije nego su lokalna uprava i država riješile bilo koji od nekoliko krupnih infrastrukturnih problema Kolašina. Od dinamike radova i količine novca zavisiće koliko će taj grad biti u stanju da odgovori zahtjevima i invenstitora i turista

 

Kolašin nema postrojenje za prečišćavanje otpadnih voda i  kompletiranu  kanalizaciona  mrežu, ali ni uredno vodosnabdijevanje. Tek predstoji rješavanje  dodatnog parking prostora, a čak ni u najavi nijesu uređenje Autobuske stanice i pijace.  Istovemeno, u tom gradu i okolini u toku je izgradnja desetak hotela,  od kojih su sedam iz programa ekonomskog državljanstva. Privode se kraju i radovi na nekoliko stambeno-poslovnih objekata. Infrastrukturna nespremnost te varoši za „invensticioni bum“ koji je u toku, očigledna je na svakom koraku.  Kojom dinamikom i kojim novcem će te „falinke“ biti ispravljane,  do sada nije precizno saopšteno ni sa lokalnog ni sa državniog nivoa.

Luksuzni hoteli u Kolašinu, koji se grade u okviru programa ekonomskog državljanstva, zahtijevaju infrastrukturnu opremljenost na visokom nivou, kaže za  Monitor sekretarka za planiranje prostora, komunalne poslove i saobraćaj Ljiljana Rakoćević.  Međutim,  prema njenim riječima,  stiglo se tek  do „obezbjeđivanja  zakonskih preduslova za  izgradnju potrebne infrastrukture“.

„U tom cilju se već sa investitorima na Brezi traži model za projektovanje i izgradnju elektro, saobraćajne i komunalne infrastrukture. Sa investitorima hotela na skijalištu, takođe. U  saradnji sa Ministarstvom ekologije, prostornog planiranja i urbanizma  i autorizovanom kompanijom od strane  Evropske unije,  priveli smo kraju sve pripremne poslove (Studija izvodljivosti, urbanističko-tehniče uslove, projektne zadatke …) , koji prethode izradi tehničke dokumetacije za  projekat postrojenja za prečišćavanjen otpadnih voda i prateće kanalizacione mreže. Nakon toga uslijediće i realizacija tog projekta“, tvrdi Rakočević.

Taj projekat, kaže ona, je  među najvećim relizovanim ikad u Kolašinu. Svakodnevno, objašnjava, na osnovu važeće planske dokumentacije, detaljno se analizira i prirpema  dokumentaciju  za infrastrukturne projekte na teritoriji opštine.  Ipak, očekuju pomoć države i investitora.

„Država prihoduje značajna sredstva u vidu donacije kroz program ekonomskog državljanstva, a ta  sredstva su opredijeljena za razvoj manje razvijenih opština na sjeveru. Skoro svi razvojni projekti u okviru ekonomskog državljanstva nalaze se na teritoriji opštine Kolašin. Zbog toga,   sa pravom,  očekujemo da se  najveći dio tih prihoda preusmjeri za infrastrukturne projekte na teritoriji našeg grada.  Uveliko pripremamo projektnu dokumentaciju i prateće zakonske preduslove kako bi ih Vladi i nadležnim organima kandidovali“, objašnjava sekretarka.

Predstavnik firme CG Resort koja gradi turistički kompleks Breza u Kolašinu  Dragoman Peković kaže da saradnja sa lokalnom upravom u posljednje vrijeme ohrabruje. Međutim, kako objašnjava, investitor još čeka obećanje o relizaciji glavnog infrastrukturnog projekta- izgradnju oko 500 m puta do hotela.  Taj objekat, čija je vrijednost, prema zvaničnim podacima oko 19,5 miliona eura,  treba da bude završen  tokom naredne godine. Još nema adekvatnu prilaznu saobraćajnicu.

„Ranije   iskustvo sa lokalnom upravom bilo je nazadovoljavjuće. Komunakacija minulih par godina ohrabruje. Imamo čvrsto obećanje od predsjednika Opštine Milosava Bulatovića da će u martu početi gradnja puta od Bablje grede do hotela. Saobraćajnica, naravno, treba da bude kompletno uređena, uključujući trotoare i rasvjetu.  Obećano nam je da će novac za  te radove biti predviđen budžetom za narednu godinu. U  Opštini očekuju i podršku Vlade“, kaže Peković.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 3. decembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

PLAV – SLUČAJ KOJI JE UZNEMIRIO JAVNOST: Kad sistem zataji

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da li se u slučaju djevojčice koja je pobjegla kod već oženjenog muškarca moglo učiniti nešto više da do toga ne dođe? Da li se slučaj mogao spriječiti? Aktivistkinje SOS telefona u Plavu, ocjenjuju za naš nedjeljnik, da je zatajio sistem, ali i društvo

 

Mediji su sa nevjericom prenijeli vijest iz Plava koja je šokirala crnogorsku javnost, da četrnaestogodišnja djevojčica živi sa oženjenim čovjekom U.M. (25). Plavljanin već ima jednu ženu i dvoje djece. Djevojčica je sa njim u vezi već više od godinu i po, i U.M. je odveo kod sebe kao drugu ženu kada je imala samo trinaest godina.

Javnost u Plavu je uznemirena zbog ovog slučaja o kojem je policija obaviještena tek prije petnaest dana, od kada su zbog osjetljivosti problematike preduzeli, kako su Monitoru kazali, sve do sada neophodne mjere i radnje.

„Obavili smo razgovor sa djevojčicom u prisustvu stručnih lica, psihologa i socijalnog radnika, i djevojčica je potvrdila da živi sa tim čovjekom. Zaprijetila je i da ne pokušavamo da je odvojimo, vratila se i sada je kod njega” – kazao je sagovornik iz policije.

On je kazao i da je obavljen ljekarsko kozilijarni pregled djevojčice, te da se sada čeka izjašnjenje tužilaštva.

Slučaj je prijavila baba djevojčice, a policija je protiv Plavljanina najprije podnijela krivičnu prijavu po krivičnom djelu „vanbračna zajednica sa maloljetnim licem”. Predmet je u radu i kod Osnovnog državnog tužilaštva, kao i kod Višeg državnog tužilaštva.

Preme posljednjim informacijama, VDT je vratio slučaj Osnovnom državnom tužiocu sa kvalifikacijom obljuba nad djetetom, odnosno pedofilija.

Za aktivistiknje SOS telefona u Plavu Ninu Kolenović i Esmeraldu Šuvakić, ovaj slučaj jeste, kako kažu, katastrofalan, ali ne predstavlja iznenađenje.

„Roditelji djevojčice su razvedeni i žive u Sjedinjenim Američkim Državama. Ona je kod babe u Gusinju, a baba i djeda nisu mogli imati kontrolu nad njom. To danas često ni roditeljima ne uspijeva, a ne babi i dedi. Vrlo rano je počela da izlazi i da se viđa sa ovim čovjekom u Plavu” – pričaju one.

Objašnjavaju i da djevojčica potiče iz ugledne familije, ali da je raspad porodice učinio svoje.

„Mlađi čovjek je iskoristio tu situaciju. Prva žena mu koristi kao pokriće i paravan, i ona samo pokorno ćuti i prihvata ovu situaciju. I jedno i drugo su saslušani u policiji” – kažu aktivistiknje SOS telefona.

One pričaju i da slučaj zavođenja maloljetnice nije izolovan, odnosno da ih je bilo još tokom prethodnog ljeta.

„Naša organizacija imala je za samo nekoliko mjeseci deset prijava maloljetnica koje su nam se ispovijedale i žalile da ih uznemiravaju i maltretiraju stariji muškarci, a da nema ko da ih zaštiti. U tim maltretiranjima i provokacijama prednjačili su sezonski radnici koji su u Plavu boravili sa strane, i mi smo ih u nekoliko slučajeva prijavljivali poslodavcima” – kažu one.

Da je slučaj djevojčice iz Plava specifičan i vrlo kompleksan, izjavio je i ministar unutrašnjih poslova Sergej Sekulović na sjednici Odbora za rodnu ravnopravnost. On je rekao da je nestanak djevojčice baba prijavila 11. novembra.

„U odnosu na prethodna saznanja policija je otišla na lice mjesta, gdje su je zatekli. Pozvali su je u Odjeljenje bezbjednosti Plav u prisustvu babe i službenice Centra za socijalni rad. Saopštila je da se udala, da želi da živi sa njim i ako je neko nasilno odvede od njega, da će dići ruku na sebe. Obavijestili su ODT zbog krivičnog djela vanbračna zajednica sa maloljetnim licem. Pripremaju se spisi za podnošenje krivične prijave protiv U.M. Djevojčica odlazi kući kod U.M.” – naveo je Sekulović.

Centar za socijalni rad je potom zatražio od policije asistenciju prilikom razgovora psihologa sa maloljetnicom i eventualne predaje djevojčice babi.

Ministar je dodao da su spisi predmeta obljuba nad djetetom vraćeni u Osnovno državno tužilaštvo Plav.

„Po nalogu Višeg državnog tužioca uzete su izjave od lica koja mogu biti u vezi sa maloljetnicom” – kazao je Sekulović.

U medijima se navodi da u svemu ima elementa bigamije, koja je po zakonu Crne Gore kažnjiva i zabranjena.

U SOS telefonu u Plavu smatraju, međutim, da su institucije u ovom slučaju zatajile. Zatajila je, kažu, i kompletna sredina. U malom mjestu kakav je Plav moralo se mnogo ranije znati šta se dešava, kako među običnim građanima, tako i u institucijama.

Da institucije nekada zataje ili da su nemoćne, pričaju aktivistikinje ove nevladine organizacije, govori i podatak da je stepen porodičnog nasilja vrlo visok.

„Mi smo samo u jednoj brošuri pod nazivom ‘Mi koje šutnju učinismo glasnom’ zabilježile čak četrdeset najslikovitijih i najtežih slučajeva porodičnog nasilja. Nisu to samo neznaveni ljudi i običan narod, već imamo i slučajeva u kojima su visokoobrazovane intelektualke bile izložene ili su i dalje izložene teškom nasilju od strane supružnika” – kažu one.

SOS telefon u Plavu radi već preko dvije decenije i uspjeli su da izgrade dobru organizaciju i okupe ekipu stručnjaka.

„Upravo zbog našeg mentaliteta, mi koje radimo sa žrtvama nasilja, odavno smo položile ispit hrabrosti, solidarnosti, saosjećanja i razumijevanja. Trebalo je prije dvije decenije uzdignute glave stati ispred institucija, ispred nasilnika, pogledati u lice žrtvu i reći – nemoj da se bojiš” – pričaju ove civilne aktivistinje.

One se prisjećaju da su počeci bili strašni, uz osjećaj da su potpuno same i da se bore sa čitavim gradom.

„Mi smo odlučile da rušimo predrasude i da budemo odlučne, strpljive i radne. Zato smo i izgradile kredibilitet organizacije” – kažu u SOS telefonu Plav.

Pričaju i kako je teško kada se zakaže suđenje, i čekate pred sudnicom, a žrtva se ne pojavi, odustane.

„I sjutra vas gleda na ulici kao da ništa nije bilo. Misli da je završeno sa nasiljem, ali najčeće nije. Onda dođe ponovo da traži pomoć“ – kažu ove žene.

Da je situacija u pogledu porodičnog nasilja alarmantna govori i podatak da su samo za vrijeme kovid pandemije aktivistkinje SOS telefona bile u situaciji da za čak šest žena traže i pronađu privremeno sklonište.

Da li se u slučaju djevojčice koja je pobjegla kod već oženjenog muškarca moglo učiniti nešto više da do toga ne dođe? Da li se slučaj mogao spriječiti? Ko je sve zatajio i šta se nakon svega može učiniti? Mnogo je još pitanja koja traže hitan odgovor.

                                                Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo