Povežite se sa nama

OKO NAS

ŠVERC CIGARETA PREKO CRNE GORE: Ima li kraja

Objavljeno prije

na

Iz Uprave policije i Specijalnog državnog tužilaštva nikada nijesu zvanično saopštili da li se sve zapljene cigareta vezuju za istu kriminalnu grupu i jednog organizatora, koga su, navodno, u više navrata pokušali da optuže

 

Dvije vijesti su ove sedmice vratile u fokus priču o švercu cigareta. Prvo je policija Bosne i Hercegovine zaplijenila cigarete koje su krijumčarene iz Crne Gore. Potom je ovdašnja javnost obaviještena da  Specijalno tužilaštvo i policija privode kraju istragu o švercu cigareta preko Luke Bar.

U operaciji Štit 2021 pripadnici Granične policije Bosne i Hercegovine u naselju Gornji Lipnik na području Gacka spriječili su krijumčarenje velike količine cigareta iz Crne Gore u BiH. Granična policija je na šumskom putu oduzela 17.750 kutija cigareta raznih robnih marki bez akciznih markica, čija vrijednost isnosi blizu 49 hiljada eura, saopšteno je iz policije BiH.

U sklopu iste akcije u aprilu je spriječeno krijumčarenje 26.750 kutija različitih vrsta cigareta na ulasku u Bosnu i Hercegovinu na graničnom prelazu Deleuša – Vraćenovići kod Bileće, vrijednosti oko 68,5 hiljada eura.

Nezavisni dnevnik Vijesti prenio je, dan kasnije, da  SDT i Uprava policije privode kraju istragu šverca cigareta preko Luke Bar, kao i da su u toj istrazi tri osobe osumnjičene da su državni budžet oštetile za oko 1.000.000 eura.

Prema pisanju ovog dnevnika, potpredsjednik Vlade i koordinator službi bezbjednosti, Dritan Abazović, potvrdio je njihova saznanja o tome da je istraga dovedena do kraja.

,,Počeli su procesi vezano za šverc cigareta. Ne mogu iznositi detalje. Očekujem kooperativnost svih državnih organa”, rekao je Abazović.

Istražitelji, navodno, pokušavaju da utvrde da li trag šverca vodi do Podgoričanina koji već duže živi u Dubaiju, odakle i vuče konce u poslu vrijednom na stotine miliona.

Jedan od sagovornika upućen u detalje istrage kazao je da se ime tog Podgoričanina, koji se godinama vezuje za mojkovački klan, pominje u istrazi. Organizatorom šverca cigareta označio ga je jedan od uhapšenih u višemjesečnoj akciji policije i SDT-a.

Bezbjednosne službe, prenose ovdašnji mediji, nedavno su obaviještene o boravku dvojice bivših državnih funkcionera Crne Gore u Dubaiju, gdje su se navodno sreli sa osobom koju SDT istražuje zbog sumnje u šverc cigareta. ,,Veoma značajno je da se utvrdi zbog čega su se, nedavno, sa njim srela dvojica do skoro visokih državnih funkcionera, naročito ako se ima u vidu da se i oni godinama povezuju sa klanom iz Mojkovca”, citirale su Vijesti svoj neimenovani izvor.

Upravo za tog Podgoričanina tužilaštvo navodno duže od deceniju prikuplja dokaze, pokušavajući da ga označe organizatorom šverca cigareta, ali im to do sada nije pošlo za rukom. On se i ranije pominjao u novinarskim tekstovima o švercu cigareta.

Izvor iz istrage objasnio je da je u toj akciji policija do sada u više navrata oduzimala cigarete vrijedne više stotina hiljada eura, a cigarete iz Crne Gore oduzimane su i u Bosni i Hercegovini.

Sredinom oktobra 2020. godine o tome su zvanično govorili SDT Milivoje Katnić i njegov saradnik Saša Čađenović. Na tada održanoj konferenciji za medije Čađenović je rekao da Arsenija Kalezića (63) i još dvije osobe sumnjiče da su stvorili kriminalnu grupu koja je krijumčarila cigarete i prala novac. Policijska akcija Arka u kojoj je Kalezić osumnjičen počela je u avgustu prošle godine, a inspekori su tada uspjeli da oduzmu milionski vrijedan tovar cigareta i uhapse Nikolu (27) i Stefana Bubanju (31).

U Podgorici su tada zaplijenili 1.243 paketa cigareta, koji su pronađeni u šleperu bjelopoljskih tablica, a Čađenović je rekao da SDT Kalezića i njih dvojicu sumnjiči da su državu oštetili za oko 18 miliona eura. Koji mjesec kasnije i u Beranama je zaplijenjen kamion sa tovarom švercovanih cigareta.

U kamionu kompanije iz Crne Gore, 20. februara u Sarajevu je pronađeno 585 kartona švercovanih cigareta, a za upravljačem tog teretnog vozila bio je Rožajac Mevljudin Kalač.

Iz Uprave policije i Specijalnog državnog tužilaštva nikada nijesu zvanično saopštili da li se sve zapljene cigareta vezuju za istu kriminalnu grupu i jednog organizatora, kog su navodno i u ovoj akciji pokušali da optuže.

Čitavu deceniju unazad Monitorovi izvori tvrde da su cigarete koje su često plijenjene u Luci Bar stizale iz Dubaija i da je taj grad odavno postao najvažnije čvorište i raskrsnica za šverc cigareta za sjevernu Afriku, Aziju, Bliski istok, ali i za neke evropske zemlje, poput Italije, Francuske, Španije i Češke. „Poslije prekida velikih poslova sa cigaretama u ovom regionu, glavni dileri duvana sa Balkana su prebacili svoje poslove u Dubai. U tom gradu sada ima čak šezdeset predstavništava firmi za promet cigareta u slobodnim zonama. Među njima su i poznate kompanije, kao što su Filip Moris, Rejnolds, Britiš tobako, Amerikan tobako i mnoge druge“,  kaže jedan od naših sagovornika, dobro upućen u švercerske tokove.

Među najjačim firmama koje posluju sa Balkanom iz slobodne zone u Dubaiju su između ostalih FZE Liberti i Cuae. Sa Balkanom  je povezano još desetak kompanija iz Dubaija, kao i Ester kompani iz Egipta.

Prema riječima tog izvora Srećko Kestner je jedan od najpoznatijih trgovaca duvanom u ovom bliskoistočnom gradu. On kaže da upravo zbog toga nije slučajno što je Kestner poslije izrečene uslovne kazne u Njemačkoj, u sudskom sporu oko šverca cigareta devedesetih godina preko Crne Gore, nakon oslobađanja iz zatvora otišao upravo u Dubai.

„Taj čovjek u Dubaiju ima svoju firmu za promet cigareta i nije moga da dozvoli da poslovi dalje trpe zbog njegovog sudskog spora. Nagodio se, priznao krivicu, dobio uslovnu kaznu i vratio se u Dubai da bi nastavio da radi“, kaže naš izvor. Prema njegovim riječima Kestnerova firma u Dubaiju nosi naziv Balford tobako kompani. Osnovana je 2005. godine. Svoja predstavništva ima u Tunisu, zatim u alžirskom gradu Talgiris, kao i u Češkoj. Predstavništvo ima i u italijanskom gradu Askoni. U ovom gradu firme za promet cigareta, a upučeni pretpostavljaju –  i za  pranje novca, osim Kestnera, još tada su imali i drugi poznati kriminalci iz regiona, poput Hrvoja Gašparineca iz Hrvatske, Nebojše Antonića iz Republike Srpske, Nasera Keljmendija i mnogih drugih.

Tu negdje su crnogorske bezbjednosne službe locirale i nekoga iz Crne Gore ko je, sumnjaju, povezan sa bivšim režimom i nekim bivšim istaknutim državnim funkcionerima. Čeka se naredni potez.

                                                       Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo