Povežite se sa nama

DRUŠTVO

VISOKO ŠKOLSTVO: Džomić kao pojačanje

Objavljeno prije

na

Fakultet za državne i evropske studije od prije desetak dana kadrovski je pojačan sveštenikom Srpske pravoslavne crkve Veliborom Džomićem.

Džomić predaje dva predmeta – Razvoj i organizaciju države i uvod u pravo i Savremene političke sisteme.

Dekan tog fakulteta dr Đorđije Blažić ispjevao je tim povodom odu Džomiću. Ovako: ,,Privilegija je što je doc.dr protojerej Velibor Džomić angažovan na Fakultetu za državne i evropske studije, jer je on eminentan pravnik, ali i čovjek kome je i profesija razvijanje duhovnosti i vrijednosti čovjeka i društva u cjelini… Fakultet je uspio da uspostavi saradnju sa vrsnim intelektualcem ne samo iz oblasti opšteg prava, već i političkih sistema, filozofije, istorije države i prava i drugih pravnih disciplina”.

Dekanu Blažiću uputili smo tri pitanja. Ko je i po kakvim kriterijumima za predavača na fakultetu čiji je on dekan izabrao sveštenika SPC Džomića, na osnovu čega je Džomića onako hvalio i da li je jedan od predmeta koje će predavati Džomić predavao dr Radovan Radonjić.

Od Mubere Kurpejović, pomoćnice ministra prosvjete – Sektor za visoko obrazovanje, tražili smo za Monitor stav Ministarstva o postavljanju Džomića na Fakultetu za državne i evropske studije.

Ni sa jedne ni sa druge adrese nismo dobili odgovor.

Za one koji ne znaju ko je Džomić prepričaćemo tekst koji je Monitor objavio u februaru prošle godine.

Velibor Džomić je protojerej – paroh podgorički. Iako bez formalnog teološkog obrazovanja – nema svršenu bogosloviju ili teološki fakultet – Amfilohije ga je lansirao u najpoznatijeg paroha srpske vaseljene. Diplomirao je sa relativnim zakašnjenjem tek 2002. na ne baš čuvenom Pravnom fakultetu u Kosovskoj Mitrovici, a magistrirao 2006. na izvjesnoj Privrednoj akademiji u Novom Sadu.

Onda je – uz prisustvo Amfilohija i još nekoliko srpskih arhijereja – 27. decembra 2012. doktorirao na Pravnom fakultetu u Kragujevcu, poznatom po aferi Indeks (masovna kupovina diploma). Tezu je odbranio pred prof. dr Nenadom Đorđevićem, koji je jedan od nekoliko optuženih u Indeksu. Odbranio je tezu Pravni položaj tradicionalnih crkava i verskih zajednica u R. Srbiji i R. Crnoj Gori. Kao svojevrsnog i pravničkog uzora, Džomić je deklarisao dr Vojislava Šešelja.

Početkom juna ove godine, ministar policije Raško Konjević podsjetio je da je Dobrica Ćosić za Džomića rekao: ,,Čovek niskog morala i velikih pretenzija”. MUP Crne Gore je inače odbio da Džomiću odobri privremeni boravak u Crnoj Gori.

Fakultet za državne i evropske studije osnovan je kao samostalna nastavno-naučna jedinica u koju su kapital, znanje i interese uložila nekolika subjekta iz Slovenije, Italije, Srbije i opština Podgorica. Ideja je bila da se formira mali elitni fakultet koji će školovati kadrove za potrebe Crne Gore po dva osnova – za njene državne službe i za njene međudržavne potrebe.

Univerzitetskom profesoru Radovanu Radonjiću nuđeno je da bude dekan, ali to nije prihvatio. Prihvatio je da predaje nekoliko predmeta. Na tom fakultetu proveo je desetak godina. Predavao je na dodiplomskim studijama savremeni politički sistem i sociologiju, a na poslijediplomskim metodologiju naučnih istraživanja i savremene političke i pravne sisteme. Pošto se profesor Radonjić bavi retorikom, o čemu je napisao i nekoliko knjiga, na tom fakultetu osnovana je i škola retorike kojoj su dali njegovo ime.

,,Sve je to izvanredno funkcionisalo do prošle godine kada je došlo do promjena u vezi pojedinih predmeta i mojih saradnika, a da ja za to nisam pitan iako sam bio predsjednik Senata Fakulteta. Tada sam shvatio da više nijesam poželjan na fakultetu i pred kraj prošle školske godine najavio sam da na mene više ne računaju kao na nastavnika”, kaže profesor Radonjić za naš list.

Kada je pročitao u novinama da je za profesora postavljen sveštenik Džomić ,,uz obrazloženje da je riječ o naučniku i znalcu iz oblasti koje se tamo izučavaju i da imati takvog čini čast Fakultetu”, odlučio je da prekine svaku vezu sa tim fakultetom i zatraži brisanje svog imena iz naziva Škole retorike. Ugovor o tome donesen je 1. oktobra.

On kaže da je donio takvu odluku iz tri razloga.

,,Prvo, ne mogu da zamislim da u visokom školstvu bilo koje zemlje vjerski službenici učestvuju kao nastavnici. Religija od profesionalnih djelatnika u njenoj službi traži vjerovanje, i samo vjerovanje, kao osnovu svega što je njen pogled na svijet i život i što kao takva propovijeda, dok je zadatak nauke objašnjenje, kritičko vrednovanje i dokazivanje. Znači, religija misticizam nudi kao zamjenu za razum. Tu je, dakako, i još jedan momenat – etičke naravi. Ako profesionalni vjerski službenik, dok obavlja univerzitetsku nastavu, postupa obrnuto – tj. slijedi naloge nauke – on vara svog Boga. Ostaje li, pak, vjeran svom Bogu, vara ljude da je ono što im nudi – nauka. Ljudi spremni na taj oblik i stepen obmane nijesu podobni da budu edukatori kadrova kojima moralni integritet treba da čini temeljnu odrednicu svega njihovog ljudskog i profesionalnog. S takvima ne mogu biti kolega”, smatra Radonjić.

Drugo, kako kaže Radonjić, Džomić je, kao i crkva čiji je službenik, ,,deklarisani protivnik države Crne Gore i crnogorske nacije”.

,,Čovjek koji jednom broju građana Crne Gore otvoreno i javno negira njihova osnovna ljudska prava treba da bude edukator kadrova za važne funkcije u stvaranju građanskog društva u Crnoj Gori i njeno ravnopravno uključivanje u moderne civilizacijske tokove. To dvoje ne idu zajedno. Tamo gdje je on sa svojom filozofijom, za mene nema mjesta. I obrnuto”, kaže Radonjić.

Treći razlog je, prema Radonjićevim riječima, taj što je ovih dana povodom Džomićevog izbora za profesora FDES, ponovo emitovan snimak sa slavlja u Crnoj Gori ,,gdje on egzaltirano jasno i glasno pjeva, pored ostalog, Bacajte bombe četnici”.

,,Kako da s pobornikom tih vaspitnih metoda dijelim odgovornost bilo gdje, a kamo li na visokoškolskoj ustanovi koja treba da sprema kadrove za demokratsku, slobodnu, građansku, evropsku Crnu Goru?”, pita se Radonjić.

Džomić je 2. oktobra prisustvovao svečanom otvaranju Ravnogorskog parka, podignutog u Bileći u čast Jugoslovenske vojske u otadžbini, a koji treba da simbolizuje „pomirenje među srpskim narodom”.

I taj događaj oslikava lik ovog humaniste i intelektualca.

DR RADOVAN RADONJIĆ
Priznanje kraja suverene Crne Gore

– U čitavoj ovoj stvari meni je jako, jako interesantno zašto se Crna Gora upustila u avanturu ovakve istorijske regresije i zna li kuda je to vodi? Kada je prije nekoliko dana javljeno da Centar savremene umjetnosti traži od Srpske patrijaršije da joj vrati dvorsku crkvu na Kruševcu u Podgorici, i kad je gospodin Džomić u sudskom sporu rekao da to što je potonji crnogorski knjaz i kralj finansirao taj objekat ne znači da on na njega ima ikakvo pravo i da on pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi – rekao sam: ovo je definitivno priznanje kraja Crne Gore kao suverene države! Opšti muk, koji prati ovaj najnoviji događaj, daje mi osnova da tako razmišljam. Jer, evo, nikome od mojih časnih kolega sa Fakulteta za državne i evropske studije, među kojima su poznate i priznate ličnosti i visoki funkcioneri iz partije na vlasti i drugih visokih crnogorskih državnih i drugih organa, nije zasmetalo ništa od ovoga što meni smeta. Ćuti Vlada, ćuti Parlament, ćuti nadležno ministarstvo, ne oglašava se nijedna politička partija, a ne čuje se ni glas boraca – antifašista, inače zaslužnih što je Crna Gora, za dan svoje državnosti uzela 13. jul, kojim je pokazala da samo uspravan čovjek, ma koliki bio, može da ostane čovjek. Biće, dakle, da je Radovan Radonjić opet u krivu. Ne može biti da on jedini postupa ispravno, a da svi ostali griješe. Kao što će biti i to da Crna Gora ipak ima ono što zaslužuje i što hoće.

Veseljko KOPRIVICA

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SLUČAJ NAPADA NA PREDRAGA SPASOJEVIĆA: Opšta opasnost ili pokušaj ubistva

Objavljeno prije

na

Objavio:

Tužilaštvo uhapšene za napad na Predraga Spasojevića, bivšeg načelnika Istražnog zatvora Spuž, terete za „izazivanje opšte opasnosti“  i „nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija“. Spasojević smatra da nadležno tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, i da se u konkretnom slučaju može raditi jedino o teškom ubistvu u pokušaju

 

Nekadašnji načelnik Istražnog zatvora Spuž Predrag Spasojević, na čiju je kuću prije dva mjeseca bačena bomba, poručio je da će svjedočiti u korist Željka Lakušića (34) i Filipa Popovića (21), uhapšenih u tom slučaju. On smatra da tužilaštvo nije na pravi način okvalifikivalo djela za koja tereti Lakušića i Popovića.

Iz tog tužilaštva Monitoru su odgovorili da je protiv Lakušića i Popovića podnijet optužni predlog zbog krivičnog djela  – „izazivanje opšte opasnosti“  i „nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija“.

,,Ako će odgovarati za izazivanje opšte opasnosti, odbijam da svjedočim protiv njih, svjedočiću u njihovu korist jer smatram da nijesu počinili to krivično djelo, i treba ih odmah osloboditi“, ogorčeno poručuje Spasojević.

Ističe da nadležno tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, i da se u konkretnom slučaju može raditi jedino o teškom ubistvu u pokušaju.

,,Šta bi bilo da je prva bomba eksplodirala ili druga? Da li bi to bilo ubistvo ili izazivanje opšte opasnosti kvalifikovano težom posljedicom. Zna se šta je bomba i da je njena namjena uništenje neprijateljske žive sile. Ako se djelo koje je počinjeno na moju štetu i pored toga kvalifikuje kao izazivanje opšte opasnosti, onda ne znam u kojoj zemlji živimo. Smatram da tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, jer ja ovu dvojicu koja se terete i protiv kojih je podignut optužni prijedlog u životu nijesam vidio. Motiv se nalazi u Istražnom zatvoru i isključivo je vezan za moj rad. Djelo je naručeno direktno iz Istražnog zatvora, ističe Spasojević.

On dodaje da su kazne za djelo koje se Lakušiću i Popoviću stavlja na teret male, te da samim tim sistem nije pokazao ozbiljnost da se suprostavi kriminalu i ozbiljno kazni  počinioce koji vrše  krivična djela na štetu policijskih službenika.

Bivši načelnik Istražnog zatvora, pojašnjava da je na jednoj od sjednica Vlade označen kao štićena ličnost nakon čega mu je dodijeljena policijska pratnja odnosno obezbjeđenje.

„Do kada će to trajati zavisi od procjene bezbjednosti koju će uraditi Agencija za nacionalnu bezbjednost“, kazao je Spasojević.

Spasojević je saopštio da je kao načelnik imao prijetnji od određenog broja pritvorenika, samo zbog toga što je radio svoj posao.

Osnovno državno tužilaštvo podiglo je optužni prijedlog protiv pritvorenika Marija Miloševića zbog napada na Spasojevića.  S druge strane i Milošević je podnio prijavu protiv Spasojevića, optužujuži ga za lažno prijavljivanje. I ovaj predmet se nalazi kod podgoričkog Osnovnog tužilaštva.

Prvog dana decembra na kapiju od porodične kuće Spasojevića aktivirana je bomba. Tom prilikom pričinjena je manja materijalna šteta. Motiv, makar zvanično, ni do danas nije utvrđen.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 27. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SLUČAJ UBISTVA RADOMIRA ĐURIČKOVIĆA: Klanovi ratuju transkriptima

Objavljeno prije

na

Objavio:

Na posljednjem ročištu u podgoričkom Višem sudu, kada je tužilaštvo predalo transkripte Skaj komunikacije, pala je sumnja na čitav slučaj, ali i advokaticu odbrane Nataliju Karadžić Perković i ključnog svjedoka Milorada Radulovića. Transkripti svjedoče kako pripadnici kavačkog klana pronalaze lažne svjedoke da bi se optuženi Mario Milošević proglasio nevinim

 

Ubistvo Cetinjanina Radomira Đuričkovića je među prvim likidacijama počinjenim u višegodišnjem sukobu dva zaraćena kotorska kriminalna klana. I pored činjenice da je za ovaj zločin, za razliku od više desetina sličnih slučajeva, došlo do podizanja optužnice, na posljednjem održanom ročištu u podgoričkom Višem sudu, pala je sumnja na čitav slučaj, ali i na same aktere događaja, počev od advokata odbrane do ključnog svjedoka Milorada Radulovića, na osnovu čijeg iskaza je tužlac u konačnom i zasnovao svoj optužni akt.

Sumnja je otvorena kada je tužilac Željko Tomković, s ciljem da dokaže umiješanost Podgoričanina Marija Miloševića u ovaj zločin, predao transkripte Skaj komunikacije, koji svjedoče kako pripadnici kavačkog klana pronalaze lažne svjedoke da bi se ovaj optuženi proglasio nevinim.

S druge strane i odbrana Miloševića je došla do transkripta komunikacije, ali suprotstavljenog škaljarskog klana, u kojima se govori o pokušaju da se namjeste dokazi koji će teretiti Miloševića za ubistvo. Tako je i počeo „rat“ komunikacija u ovom procesu.

Advokatica Miloševića Natalija Karadžić Perković 11. novembra prošle godine od suda zatražila je da se istraži ko je osoba koja pod šifrom ,,B20712“ putem Skaj aplikacije saopštava sagovorniku da će sve napraviti da njen klijent bude osuđen na 40 godina robije.

U toj komunikaciji između Miloša Đuričkovića i Milija Bajramovića preko Skaj komunikacije 6. marta 2020. godine se eksplicitno navodi: ,,Samo čekam suđenje da počne i kopam ga 40 godina samo ne spominji nikome“, ,,ma idu oni po 20 godina a mario 40“, ,,napraviću ja da je mario puca sve sam spremio ja“, „zabetoniraću ga“, ,,ma svi su zabetonirani“, ,,kraj je njima“, ,,neće ga kosti iznositi vidjećes“…

Postupajući tužilac Željko Tomković je nakon toga kontaktirao nadležne policijske organe od kojih je zatražio dostavljanje materijala koji se odnosi na optuženog Miloševića. Ali je dobio neočekivano. Sredinom decembra umjesto komunikacije Đuričkovića i Bajramovića dostavljene su mu komunikacije Marija Miloševića sa Slobodanom Kašćelanom iz perioda od početka decembra 2020. godine do sredine februara 2021. godine. U tim kominukacijama, a koje su javno objavljene, njih dvojica dogovaraju obezbjeđivanje lažnih svjedoka i lažnog alibija za Miloševića za dan kada je ubijen Đuričković. Tako Milošević saopštava Kašćelanu plan da pred sudom tvrdi da je u vrijeme ubistva Đuričkovića bio na Kosovu.

Ono što ovaj slučaj čini specifičnim je to da je, prema istoj komunikaciji, Milošević u čitavu priču oko sređivanja alibija uključio i svoju advokaticu Nataliju Karadžić Perković.

Iz prepiske proizilazi da je advokatica Karadžić Perković početkom februara 2021. godine išla u Prištinu gdje se susrela sa Miloševićevim kosovskim advokatom Arsimom Bilalijem, pripadnikom kavačkog klana Srđanom Juriševićem i lažnim svjedocima.

Poslovi za račun klijenta, sudeći prema komunikaciji, tu se ne završavaju. Advokatica preko Skaj aplikacije javlja da su lažni svjedoci i kolega advokata Bilalija prošli testiranje i da su spremni pred sudom da tvrde da su spornog dana bili sa Miloševićem. Na sugestiju advokatice Karadžić Perković, Milošević i Kašćelan obezbjeđuju i dokaze koji bi sudu potvdili da je večerao u jednom hotelu na Kosovu.

– Važno da se sve odradi perfektno, jer Viši sud može da traži službenim putem da se sve to provjeri – kaže u jednoj od poruka advokatica Karadžić Perković, koju su prenijeli mediji.

Reakcije na objavljene komunikacije, očekivano, bile su ekspresne, pa je tako Osnovno tužilaštvo saopštilo da će utvrđivati da li je u radnjama advokatice i drugih lica koja se pominju u Skaj komunikaciji vezano za dogovor oko obezbjeđivanja lažnog alibija Mariju Miloševiću, ostvareno obilježje nekog od krivičnih djela koja su u nadležnosti tog tužilaštva.

Skaj komunikacija dostavljena je i Advokatskoj komori Crne Gore na ocjenu da li je advokatica Karadžić Perković prilikom obavljanja predmetnih komunikacija postupala u skladu sa Zakonom o advokaturi, drugim zakonskim propisima, Kodeksom profesionalne etike advokata i Statutom Advokatske komore, odnosno da li ima osnova za pokretanje disciplinskog postupka protiv nje zbog teže povrede dužnosti advokata.

Advokatica Karadžić Perković na prošlom ročištu kažnjena je sa 1.000 eura jer se bez obrazloženja nije pojavila. Njen klijent Milošević nije prihvatio da ga po zamjeni brani advokat Srđan Lješković pa je sudija Veljko Radovanović odložio suđenje i sljedeće ročište zakazao za 23. januar.

Optužnica je u ovom predmetu nekoliko puta vraćana na dopunu istrage, a dokazi tužilaštva prihvaćeni su tek nakon nepune četiri godine od počinjenog zločina. Prvom optužnicom u kojoj je Milošević ,,samo“ bio zadužen za kupovinu automobila korišćenog u napadu, a hice ispalio Igor Mašanović, izmijenjena je nakon što je Milorad Radulović poslije tri i po godine od događaja, 12. marta 2020. godine, otišao u tužilaštvo i promijenio prvobitni iskaz koji je, sa nekim izmjenama, ponovio i pred sudom krajem oktobra prošle godine.

Radulović je pred sudom označio Miloševića za direktnog izvršioca ubistva Đuričkovića dok je Mašanović, kako je kazao, vozio automobil iz kojeg je pucano. Ustvrdio je da u autu nije vidio optuženog Vukana Vujačića, ali se na kraju suđenja ipak pridružio krivičnom gonjenju i protiv njega.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SPOMENIK AMFILOHIJU RADOVIĆU U KOLAŠINU: Ekspresno ispunjeno obećanje Demokrata

Objavljeno prije

na

Objavio:

Bivši ministar prosvjete Milutin Stijepović je u ime Vlade u Beranama svojevremno praktično poklonio 11 stanova funkcionerima DPS-a. Stanovi su dodijeljeni u „zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine pod povoljnim uslovima“. To se može vidjeti iz Izvještaja o radu Komisije za preispitivanje zakonitosti postupka raspodjele kadrovskih stanova, do kog je Monitor došao

 

Bivši ministar prosvjete Milutin Stijepović je u ime Vlade Crne Gore u Beranama svojevremno praktično poklonio 11 stanova funkcionerima Demokratske partije socijalista, prije nego je ta partija izgubila vlast u ovom sjevernom gradu prije devet godina.

Po kojim kriterijumima i kako, ni poslije toliko godina nema odgovora, iako se predmet već sedam godina nalazi u Specijalnom državnom tužilaštvu. Ti stanovi su, zapravo, dodijeljeni u „zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine pod povoljnim uslovima“.

To se može vidjeti iz Izvještaja o radu Komisije za preispitivanje zakonitosti postupka raspodjele kadrovskih stanova i stanova za službenike i namještenike, koji je sačinjen još u oktobru 2015. godine, do kojeg je Monitor  došao.

Komisiju je formirala Skupština opštine Berane  pola godine ranije, nakon što su nove lokalne vlasti, tadašnja koalicija Zdravo Berane (SNP, DF), izrekle optužbe da je raspodjelom stanova u Beranama upravljala organizovana kriminalna grupa.

Izgrađeno je i podijeljeno ukupno stotinu dvadeset stanova, ali su u fokusu istraživanja bili posebno kadrovski stanovi, njih oko pedeset, kao i jedanaest stanova koje je je dodijelio Stijepović.

Na zahtjev tadašnjeg predsjednika Vuke Golubovića (DPS), Vlada je donijela Odluku i Rješenja o dodjeli stanova u zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine po povoljnim uslovima za 11 osoba.

„Sa razlogom se pitamo na osnovu kojih kriterijuma je donijeta Odluka o dodjeli stanova ovim licima, kada znamo da većina ima riješeno stambeno pitanje i da većina radi u organima gdje su lična primanja velika”, piše u tom izvještaju.

Objašnjeno je da se zahtjevi za rješavanje stambenih pitanja odnose na 11 zaposlenih u organima državne uprave, oblasti prosvjete, zdravstva i organima lokalne samouprave i koja zbog profesionalnog i stručnog angažmana predstavljaju neophodan kadar za funkcionisanje relevantnih službi u ovoj opštini.

,,Ako su stanovi dodijeljeni zaposlenim licima postavlja se pitanje, zašto je Vladin stan pripao penzioneru, kao i pojedinim licima koja ne predstavljaju neophodan kadar za funkcionisanje relevantnih službi u Opštini? Кao što smo i naveli Vlada dodjeljuje stanove u zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine po povoljnim uslovima. Da su uslovi za kupovinu i više nego povoljni govori nam i podatak lica koje je ovaj stan kupilo, a što možemo zaključiti iz notarskog zapisa u kojem se konstatuje da je realna cijena stana od 63 m2 40.950,00 € i koja se po raznim osnovama (radni staž, starost objekta) umanjuje za 32.760,00 €, zatim po osnovu jednokratne uplate umanjuje se vrijednost 15%, te na kraju kupoprodajna cijena ovakvog stana je 6.961,00 eura”, navodi se u izvještaju Komisije.

Prema saznanjima do kojih je došao Monitor i ostali korisnici stanova  u učinili isto, ali se ne zna da li su kasnije te stanove preprodali i u čijem su sada vlasništvu. Komisja koja je ispitivala zakonitost raspodjele nailazila je tokom rada na raznorazne prepreke. Čak ni u upravnici ulaza na kojima se ti stanovi nalaze, nijesu dostavili odgovor ko sada stanuje u tim stanovima.

,,Od većine smo dobijali odgovore, osim od CFSSI kojem smo uporno tražili sa preko 10 poslatih dopisa i više urgencija projektnu dokumentaciju i inicijalni ugovor koji je zaključen između Opštine Berane i CFSSI. Međutim, do sačinjavanja ovog Izvještaja, odgovore nismo dobili, što navodi na sumnju da CFSSI krije dokumenta. Sa istim zahtjevom u kojem traži projektnu dokumentaciju, Кomisija se obratila izvođaču radova d.o.o MD Momo, međutim, odgovoreno nam je da je projektna dokumentacija vraćena CFSSI i da oni istu ne posjeduju. Na našu urgenciju da nam dostavi broj akta pod kojim je predata projektna dokumentacija, CFSSI nam nije dostavio odgovor. U susret nam nije izašao ni notar  Harun Adrović od kojeg smo tražili Ugovore zaključene između službenika i namještenika, kao i kadrova koji su po skupštinskim odlukama dobili stanove. Gospodin Harun Adrović nam je poslao dopis dana 28. 05. 2015. godine, u kojem nas je obavijestio da su svi Ugovori predati Opštini Berane. U Opštini se ne nalazi nijedan od traženih Ugovora. Zahtjev, a kasnije i urgenciju, poslali smo upravniku zgrade Park 7 lamele B, da nam dostavi spisak stanara,  na koje isti nije odgovarao. Obratili smo se zahtjevom EPCG AD Nikšić – Direkciji za ljudske resurse da nam dostave spisak korisnika njihovih usluga u zgradi Park 7 lamele B i C, od kojih nismo dobili odgovor”, piše između ostalog u izvještaju.

Komisija je naknadano uspjela da pronađe još pet stanova koji nijesu nigdje prikazani u raspodjeli, ali su tragovi o tome ostali u katastru. Nakon što je ovaj predmet proslijeđen Specijalnom državnom tužilaštvu prije sedam godina, jedino što se dogodilo do sada je to da su službenici tužilaštva izuzeli neke spise i  dokumentaciju. Od tada slučaj kupi prašinu.

Priča oko dodjele kadrovskih stanova u Beranama počela je 2011. godine, nakon što su na prigodnoj svečanosti direktor crnogorskog Fonda za stambeno solidarnu izgradnju Danilo Popović i sada bivši predsjednik Opštine Vuka Golubović uručili odabranim „kadrovima“ ključeve u novosagrađenim zgradama.

Prije toga, u julu 2009. godine, Golubović je kao tadašnji predsjednik Opštine, donio odluku o rješenju kadrovskih potreba.

U toj odluci je, između ostalog, precizirano da su zaposleni koji po osnovu kadrovskih potreba  riješe stambeno pitanje dužni da u Opštini Berane ostanu u radnom odnosu najmanje pet godina od dana dobijanja stana.

U Izvještaju Komisije konstatovano je, između ostalog, da su određena lica u međuvremenu prodala kadrovske stanove kupljene po povoljnim, odnosno subvencionisanim cijenama.

Opština Berane je obezbijedila i zemljište za izgradnju tri zgrade sa sto dvadeset stanova, kao i komunalnu insfrastrukturu. Opština se uz to radi subvencionisanja cijene kadrovskih stanova kreditno zadužila u visini od preko pola miliona eura i to na period od deset godina, sa kamatnom stopom od osam odsto.

U Izvještaju je još mnogo zanimljivih podataka. Tokom rada na tom Izvještaju, predsjednici komisije Vidi Ivanović (DF) prijećeno je, a ona i njena porodica doživljavali su razne neprijatnosti.

                                                  Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo