Povežite se sa nama

Izdvojeno

ANKETA MEĐU GRAĐANIMA EU O PROŠIRENJU: Crna Gora jedino poželjna sa Balkana

Objavljeno prije

na

Učlanjenje Crne Gore podržava 30 odsto ispitanika dok je protiv 25 odsto. Indiferentno je 21 odsto dok 24 nema mišljenje. Kada se oduzmu indiferentni i neodlučni, ispada da ulazak Crne Gore podržava 54,5 odsto ispitanika. Poslije Crne Gore najveću podršku ima BiH sa 28 odsto za ali i 29 odsto protiv. U  slučaju Sjeverne Makedonije 26 je za,  a 27 odsto protiv ). U slučaju Srbije protiv je 35 odsto, a za  25.  Albansko članstvo je  podržalo 24 odsto anketiranih ,  35 odsto protiv. Kosovo u sastavu EU želi vidjeti 20 odsto anketiranih  dok je protiv 37 odsto

 

Anketa koju je 12. decembra objavio Evropski savjet za vanjske poslove (ECFR) otkriva nove trendove u podršci običnih građana EU kada se radi o politici proširenja ovog bloka. Podrška ranije posrnulom proširenju je ponovo u porastu od februara 2022. godine kada je Ruska Federacija otpočela oružanu agresiju na Ukrajinu. Međutim, u Evropi, u ovoj godini ponovo jačaju populističke i evroskeptične partije, i uz stagnaciju ukrajinske inicijative na frontu, ECFR smatra da je EU dužna iskoristiti sadašnji momenat.

Istraživanje je objavljeno samo dva dana prije početka Samita EU lidera (14-15. decembar) na kojem je odlučeno da se otpočnu pristupni pregovori sa Moldavijom i Ukrajinom, dok je Gruzija dobila status zemlje kandidata. Isto je obećano i Bosni i Hercegovini nakon dodatnog usklađivanja sa kriterijima za članstvo o čemu Evropska komisija (EK) treba izvijestiti u martu. Suvišno je reći da je za mnoge građane ove zemlje odluka sa samita predstavljala novo razočarenje.

Anketa je rađena na reprezentativnom uzorku od šest zemalja od kojih su četiri stare članice (Danska, Njemačka, Francuska i Austrija) i dvije nove (Poljska i Rumunija). Iako se istraživanje primarno bavi nivoom podrške Evropljana članstvu Ukrajine rezultati ispitivanja evropskog javnog mnijenja na slučaju Zapadnog Balkana zavrijeđuju pažnju. Od šest balkanskih zemalja na putu za članstvo u EU, većinsko raspoloženje građana EU za proširenjem postoji samo u slučaju Crne Gore. U totalu iz svih 6 država članica učlanjenje Crne Gore podržava 30 odsto ispitanika dok je protiv 25 odsto. Indiferentno je 21 odsto dok 24 nema mišljenje. U apsolutnim brojkama kada se oduzmu indiferentni i neodlučni građani ispada da ulazak Crne Gore podržava 54,5 odsto ispitanika. Osim naše zemlje, građani EU bi večinski podržali još učlanjenje Moldavije (30 odsto za i 28 odsto protiv) i Ukrajine (37 odsto za i 33 odsto protiv).

Poslije Crne Gore najveću podršku ima BiH sa 28 odsto za ali i 29 odsto protiv. Mala razlika od 1 procenta postoji i u slučaju Sjeverne Makedonije (26 za prema 27 odsto protiv ). U slučaju Srbije protivljenje EU građana njenom ulasku je puno veće (protiv je 35 odsto dok je za 25). To korespondira i većinskom protivljenju srbijanskog stanovništva članstvu u EU, pogotovo ako to znači obavezujuće priznanje nezavisnosti Kosova. Sadašnja srbijanska vlast je jedini izuzetak na Balkanu koja već duže vrijeme u medijima pod svojom kontrolom vodi aktivnu kampanju protiv učlanjenja u EU (iako deklarativno nije odustala od članstva i predpristupnih fondova prije svega) uz forsiranje teorija zavjere protiv srpskog naroda i svetosavlja. Kao alternativa se nudi “neutralnost” u zagrljaju Rusije i Kine čiji totalitarni sistemi služe kao  uzor za uređenje srpske države.

Još veće protivljenje EU građana je prema članstvu Albanije i Kosova. Albansko članstvo bi podržalio 24 odsto Evropljana dok bi 35 odsto bilo protiv. Kosovo u sastavu EU želi vidjeti samo 20 odsto Evropljana dok je protiv 37 odsto. Evropljani su većinski i protiv članstva kavkaske Gruzije (25 za i 31 odsto protiv). U slučaju Turske postoji apsolutno većinsko protivljenje ulasku u EU od 51 odsto naspram svega 19 odsto podške.

Kada se pogledaju ankete po pojedinačnim državama članicama EU (u okviru ukupnog uzorka od 6 država) crnogorsko pristupanje ima daleko veću podršku u novim članicama EU od prilično hladnog stava “stare Evrope”.

Od starih članica Austrijanci imaju najveći postotak podrške od 34 odsto, ali se i 36 odsto protivi crnogorskom članstvu. Danska podrška stoji na 26 odsto za dok je protiv procenat više – 27. Njemačka podrška je ista kao i danska, ali se zato 33 odsto Njemaca protivi ulasku Crne Gore. Crnogorci najgore stoje kod Francuza čija podrška je svega 17 odsto dok je protiv ulaska Crne Gore u EU duplo veći broj ispitanih – 34 odsto. Ovakvi stavovi o crnogorskomm članstvu ne bi trebali čuditi budući da je trodecenijski režim Mila Đukanovića i njegove Demokratske patrije socijalista (DPS) gradio imidž Crne Gore kao mafijaške države duvanskih i narko kartela u prijateljstvu sa Putinovom Rusijom i njegovim oligarsima. Podrška evropskim vrijednostima je bila, kao i u slučaju bratskog srbijanskog režima, samo deklarativna i ciljana da omogući pristup predpristupnim fondovima.

Raduje  puno bolja percepcija Crne Gore i njenog članstva u istočnoj Evropi. Poljaci ubjedljivo podržavaju naš ulazak sa 36 odsto podrške i svega 13 odsto protiv dok je podrška Rumuna još ubjedljivija sa 38 odsto za i samo 9 odsto protiv. Interesantno je i da Poljaci i Rumuni većinski podržavaju proširenje evropskog bloka prema svim aspirantima sa izuzetkom Kosova (u slučaju Rumunije koja ionako ne priznaje njegovu samostalnost).

Osim snažne podrške Evropskog savjeta za vanjske poslove (ECFR) da se iskoristi momentum zbog rata protiv Ukrajine, na novom crnogorskom rukovodstvu je da odradi najveći dio posla i iskoristi potencijalne prednosti u slučaju malene Crne Gore. Ulazak Crne Gore u EU bi u tehničkom smislu predstavljao statističku grešku koji ni EU ni njeni građani ne bi bi osjetili, a sa prihvatanjem Crne Gore bi se poslao jasan signal da vrata EU nisu trajno zatvorena nakon ulaska Hrvatske. Međutim, sa mnogih evropskih adresa se konstantno poručuje da ostaje veliki dio posla da se uradi na razgradnji miloističkog sistema i imidža kako bi predstavili Crnu Goru u boljem svjetlu i prema starim članicama EU.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

FOKUS

TRI LICA VLASTI: Bitka za kormilo

Objavljeno prije

na

Objavio:

Državni prvaci vuku svako na svoju stranu. Neki sve  bliži, a neki sve dalji jedan od drugoga. Borba modela koji se u naznakama mogu prepoznati  kao građansko-evropski, klerikalno-svesrpski, diletantsko-populistički ,  mogla bi bitno odrediti budućnost Crne Gore. Bitka za kormilo nastaviće se svom žestinom. Uz moguće obrte i do  skoro nezamisliva savezništva. Ubrzalo se vrijeme

 

 

Predsjednik Jakov Milatović prenio je, onima koji su to htjeli da čuju, zaključke i utiske nakon sastanka sa predsjednikom Evropskog savjeta Šarlom Mišelom. “Imajući u vidu da se nalazimo u ključnoj etapi evropskog puta Crne Gore, smatram izuzetno važnim da budete u potpunosti informisani o zaključcima razgovora koje sam imao u Briselu sa našim EU partnerima”, pisalo je u njegovom pozivu predsjednicima parlamentarnih partija.

Većina partija vlasti solidarisala se i izbjegla sastanak na kome su, iz prve ruke, mogli čuti izvještaj o posljedicama usvajanja tzv. Rezolucije o Jasenovcu. Mišel je zbog tog poteza vladajuće većine i otkazao dogovorenu posjetu Podgorici, sastanak sa premijerom Milojkom Spajićem i obraćanje poslanicima u Skupštini Crne Gore.

Iz redova skupštinske većine pozivu su se odazvali samo predstavnici albanskih nacionalnih partija. Ostali su se podijelili u dvije grupe. Jedni su (PES, NDP, NSD) iskoristili priliku da Predsjedniku prebace, pored ostalog: da krši Ustav, izigrava  razrednog starješinu, te da je „sebe stavio u poziciju predvodnika političke manjine“. Drugi (Demokrate i SNP) su predsjednikov poziv prećutali i ignorisali.

I jedno i drugo svjedoči o novoj prirodi odnosa predsjednika države i parlamentarne većine. „Odgovor na pitanje kako je i zašto uspio da distancira od sebe one političke partije koje su ga dovele na poziciju koju trenutno obavlja, Milatović treba da potraži u sopstvenom ogledalu”, poručili su mu iz nekada njegovog PES-a, naglašavajući kako se  pozivu predsjednika države nije odazvalo „95 odsto političkih subjekata koji su ga podržali u prvom i drugom krugu predsjedničkih izbora“. Ali jesu tadašnji i sadašnji politički oponenti iz redova opozicije. U tome u PES-u prepoznaju „očigledno i neskriveno savezništvo između Milatovića i DPS-a“.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

TUŽILAČKI  IZVJEŠTAJI U PARLAMENTU: Tužioci na političkom sudu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ko je kome šta obećao i ko je s kim jeo svinjetinu, ostala su otvorena pitanja nakon ovonedjeljne poslaničke rasprave o izvještajima pravosuđa.  Brojne optužbe i prozivke na račun tužilaca, međutim, pokazale su  jedno –   ni  nova vlast  živa se  ne odriče pokušaja kontrole tužilaštva i sudstva

 

 

„Mi ne pričamo istim jezikom“. To  je poručio poslanicima tokom ovonedjeljne  skupštinske rasprave o izvještajima Tužilačkog i Sudskog savjeta za prošlu godinu, vrhovni državni tužilac Milorad Marković, koji ih je u Skupštini predstavljao.

“Veoma je teško danas govoriti sa vama. Posebno zbog toga što umjesto o izvještaju, govorimo o konkretnim slučajevima. Ovo nije tužilaštvo, ni sudnica”,  podsjetio je Marković dio poslanika koji su upućivali brojne kritike tužilaštvu, uglavnom pominjući predmete koji se tiču njihovih političkih oponenata, ali i one koji se odnose na funkcionere njihovih partija. U suštini, kritika tužilaštva, u kojoj su prednjačili poslanici Demokratske partije socijalista ( DPS)  i Za budućnost Crne Gore (ZBCG) svela se na negodovanje zbog procesa protiv svojih, i zahtjeva da se procesuiraju oni njihovi.

Kako god, ovo je prvi put nakon decenija, da tužilački izvještaji i tužilaštvo  izazivaju buru u crnogorskoj Skupštini, kako od opozicionih, tako i od strane partija vlasti.

Predstavnici opozicionog DPS, čiji je bivši vrh decenijama imao punu kontrolu nad tužilaštvom i pravosuđem, insistirali su i ove sedmice na tome da je tužilaštvo pod Miloradom Markovićem, te specijalnim tužiocem Vladimirom Novovićem – “selektivno”  i instrumentalizovano.  Glavni argument DPS-a je da  novo rukovodstvo ne pokreće slučajeve koji su vremenski smješteni u period  nakon avgusta 2020., odnosno  poraza DPS  na izborima.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

HORIZONTI

SRPSKI SVET U PERMANENTNOJ OFANZIVI: Crna Gora i BiH kao meke mete

Objavljeno prije

na

Objavio:

Komemoraciji u Srebrenici je prethodio novi nalet velikosrpske nacionalističke histerije vidno orkestriran sa jednog mjesta. Rukovodstvo Srbije kroz projekat Srpskog sveta ima fokusiran pristup. Za razliku od Miloševića koji se oslanjao na veliku vojnu silu i išao gotovo  protiv svih u bivšoj Jugoslaviji, sadašnji Beograd shvata da je velikorpska ideja strateški poražena u Hrvatskoj i na Kosovu i da tamo nema šta tražiti. Osim RS-a, težište ostaje  Crna Gora

 

 

U Srebrenici je bila brojna crnogorska delegacija na obilježavanju 29. godišnjice genocida nad Bošnjacima. Osim delegacija koje je poslao predsjednik Jakov Milatović, Vlada (sa tri ministrice) otišla je i brojna delegacija parlamenta – 13 poslanika predvođenih potpredsjednicom Zdenkom Popović (Demokrate). Međutim u skupštinskoj delegaciji nije bilo nijednog predstavnika provučićevskog bloka (NSD, DNP i SNP). Njihovi predstavnici su ranije nekoliko puta rekli da se u Srebrenici desio zločin ali nije genocid. Pri tome su ove partije najgrlatije podržale skupštinsku rezoluciju o Jasenovcu u kojem su tokom četiri godine trajanja logora stradala 44 Crnogorca. Istovremeno oni ne žele rezoluciju o mirnodopskom pokolju u Šahovićima kod Bijelog Polja u kojima je u jednom danu masakrirano najmanje 350 Bošnjaka ili da osude četnički genocid 1943. u kome su, po izvještaju samih komandanata zločinaca, pobili osam hiljada žena, djece i staraca u Sandžaku.

Komemoraciji u Srebrenici je prethodio novi nalet velikosrpske nacionalističke histerije vidno orkestriran sa jednog mjesta. Rukovodstvo Srbije kroz projekat Srpskog sveta ima pragmatičniji i pristup sa smanjenim fokusom. Za razliku od Miloševića koji se oslanjao na ogromnu vojnu silu i išao protiv gotovo  svih u SFR, sadašnji Beograd shvata da je velikorpska ideja strateški poražena u Hrvatskoj i na Kosovu i da tamo nema šta tražiti. Situacija je relativno čista i u Sjevernoj Makedoniji gdje većinsko pravoslavno stanovništvo ne želi biti ni srpsko niti pod srbijanskim patrijarhom. Osim RS-a, težište ostaje  Crna Gora, gdje iako nije većinski, postoji jak osjećaj pripadništva ili makar bliskosti, sa idejom pansrpstva.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. jula ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo