Povežite se sa nama

OKO NAS

BERANE: KO ĆE PLATITI VATROGASNA VOZILA: Selektivno oslobađanje od obaveza

Objavljeno prije

na

Kada je početkom ove sedmice Službi zaštite i spasavanja u Beranama Ambasada Japana u Crnoj Gori donirala specijalizovano vatrogasno vozilo za brze intervencije, kao i veću količinu druge vatrogasne i spasilačke opreme u vrijednosti od preko sedamdeset hiljada eura, aktuelizovano je pitanje šta je s ranije nabaljenim vozilima i jesu li u međuvremnu registrovana.

Ispostavilo se da tri specijalna vatrogasna vozila, koja su svojevremeno isporučena Opštini Berane, odnosno tamošnjoj Službi zaštite i spasavanja u okviru programa osavremenjavanja, ni poslije skoro deceniju nijesu registrovana i da se ne zna ko treba da plati njihovu skupu nabavku.

Načelnik Službe zaštite Tihomir Bogavac rekao je Monitoru da je situacija nejasna, iako se, kako tvrdi, više puta obraćao nadležnim državnim institucijama s molbom, odnosno zahtjevom da se ovaj ozbiljan problem riješi.

„Na svim sastancima u Podgorici koristim priliku da ukažem na to da ovaj problem još nije riješen i da to opterećuje ne samo našu službu, već i Opštinu Berane, koja bi morala da vraća milionski kredit bivše DPS vlasti”, kaže Bogavac.

On smatra da država mora da zauzme isti stav prema svim opštinama u Crnoj Gori koje su dobile slična vozila, a ne da nekima otpiše dugovanja, a neke druge da finansijski guši.

„Tako ispada da je država nekim opštinama majka, a nekima maćeha. Mi tražimo da država i nama otpiše ovo potraživanje kao što je to učinila nekim drugim opštinama. Ne bi bilo dobro da ispadne da nama neće to da se učini zbog toga što smo rijetka opoziciona opština na sjeveru Crne Gore”, napominje Bogavac.

Nevolje s neregistrovanim specijalizovanim vatrogasnim vozilima nijesu samo beranske. To je problem države Crne Gore, koji se selektivno rješava od opštine do opštine.

Prema onom što se trenutno zna, od ukupno pedeset devet savremenih vatrogasno-spasilačkih vozila koje je Vlada nabavila u periodu od 2009. do 2011. godine registrovano je samo nešto više nego pola.

Tako još po tri vozila nijesu registrovana u Beranama, Ulcinju i Bijelom Polju. Pet specijalnih vatrogasnih vozila nije registrovano u Kotoru, šest u Pljevljima.

Ranije je zvanično i potvrđeno da je nekim opštinama ovo dugovanje otpisano, dok su neke, među kojima i beranska, obavezane da potpišu ugovor o otplati dugovanja.

U beranskoj lokalnoj upravi tvrde da prilikom preuzimanja vlasti od DPS-a prije četiri i po godine nijesu zatekli dokumentaciju koja bi potvrdila ko je stvarni kupac, pa samim tim i vlasnik vatrogasnih vo-zila.

Priča oko specijalizovanih i skupih vatrogasnih vozila u ovom gradu identična je, zapravo, kao i u drugim opštinama.

Vozila su nabavljena na osnovu ugovora o kreditu i finansiranju ko-je je 2009. godine sklopilo Ministarstvo finansija sa Steiermarkishe Bank und Sparkassen. Visina tog kreditnog aranžmana iznosila je 22.001.709. eura, od čega je Opština Berane tada navodno obave-zana da plati 1.168.736 eura.

Prema utvrđenom planu, Opštini Berane je naloženo da kredit vrati u roku od deset godina i to u dvadeset jednakih mjesečnih rata koje iznose po 58.436 eura. Planom je bilo predviđeno da se prva rata uplati 15. jula 2011, a posljednja 15. januara 2021. godine.

Po ovom osnovu Opština Berane do sada nije uplatila nijedan cent, tako da trenutni dug na ime prispjelih rata iznosi više od milion eura.

U beranskoj Službi zaštite i spasavanja potvrđuju da su u proteklim godinama bili prinuđeni da prilikom različitih intervencija koriste ova specijalizovana vozila, iako ona nijesu registrovana.

„Bili smo primorani da vozila povremeno koristimo prilikom spasa-vanja imovine i ljudskih života, iako ona nijesu registrovana. Radili smo to jer nemamo drugih vozila za gašenje požara i za druge in-tervencije. Zato ponovo apelujemo na odgovorne u Vladi Crne Go-re da pronađu model za izmirivanje preuzetog duga i registovanje ovih vozila bez kojih bi funkcionisanje vitalnih funkcija u gradu bilo nezamislivo”, kažu u ovoj službi.

U lokalnoj upravi u Beranama i dalje smatraju da Ministarstvo finan-sija treba da preuzme obavezu izmirivanja kredita koji su, po osno-vu nabavke tri specijalna vozila za spasavanje i gašenje požara, uzeti kod međunarodnih kreditnih institucija, odnosno banaka. Isti-ču da Opština Berane, zbog finansijskih teškoća, nije u mogućnosti da odgovori tim potraživanjima.

„Tačno je da u ovim okolnostima nije moguće registrovati vozila ko-ja su data na korišćenje Službi zaštite i spasavanja. Zato se iskreno nadamo da će Vlada Crne Gore imati sluha da ovaj problem što prije riješi, jer je to od opšteg interesa. Stav Opštine Berane je da Vlada ukupan iznos sredstava po osnovu kredita preuzme na se-be”, smatraju u lokalnoj upravi.

Kako objašnjavaju, Ministarstvo finansija, zajedno s Ministarstvom unutrašnjih poslova, treba da nađe modus kojim će se potraživanja od Opštine Berane za specijalna vozila otpisati, onako kako je to i urađeno i nekim drugim opštinama u Crnoj Gori.

Iz Ministarstva finansija ranije su tvrdili da je Opština Berane svo-jim dopisom od 27. novembra 2008. godine potvrdila saglasnost da prihvata vatrgasna vozila i da će zaključiti ugovor sa Vladom Crne Gore o obavezama vraćanja kredita.

U lokalnoj upravi naglašavaju da raspoloživa dokumentacija ukazu-je da je bivše rukovodstvo (DPS) odbijalo da potpište ugovor s Mi-nistarstvom unutrašnjih poslova i Ministarstvom finansija o proslje-đivanju sredstava kredita namijenjenih za nabavku specijalnih vozi-la za gašenje požara i spasavanje.

Naglašavaju takođe da, pored toga, nigdje nijesu pronašli da je Skupština opštine Berane dala saglasnost za ovo milionsko kredit-no zaduženje.

„U našoj arhivi nigdje nema dokumentacije koja bi obavezivala Op-štinu Berane da vraća prispjele rate kredita. Uostalom, ni lokalni parlament nije dao saglasnost o kreditnom zaduženju što samo po sebi govori da je Vlada na potezu”, poručuju iz beranske lokalne uprave. Oni naglašavaju da se radi o znatnim sredstvima koja jedi-no država može da vrati, kao i da nije prihvatljivo da se u postojećim okolnostima dug svaljuje na Opštinu Berane. Vozila su nabavljena za potrebe Službe zaštite i spasavanja koja je od izuzet-nog značaja i koja iziskuje značajniju pomoć nadležnih državnih or-gana.

Loklane vlasti nemaju ništa protiv toga što su neke druge opštine oslobođene duga po ovom osnovu, samo traže da se i Berane tretira na isti način. Vjerovatno isto tako misle i u drugim gradovima na sjeveru i na primorju gdje vatrogasna vozila koja je Vlada nabavila prije deceniju još nijesu registrovana.

Sa Japancima se tako nešto ne može dogoditi. Njihova preciznost mogla se vidjeti i prilikom posjete ambasadora Đunići Murijame Vatrogasnom domu u Beranama. Svaki detalj u protokolu unaprijed je bio isplaniran. Naravno, i vatrogasno vozilo koje je poklonjeno ovom gradu moralo je prethodno biti uredno registrovano.

Treba li se čuditi što se kod nas stvari i vrijeme ne mjere istim satom kao u Japanu. Satovi kod nas, kao na primjeru specijalizovanih vatrogasnih vozila, kasne samo desetak godina.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

AZBESTNE CIJEVI I DALJE U VODOVODIMA: Prosipanje vode i vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Azbestno-cementne cijevi jedan su od razloga što vodovodi u Crnoj Gori u svojim sistemima bilježe prosječne gubitke od blizu 70 odsto. Voda otiče mimo cijevi, kao i vrijeme da se šteta i rizici po zdravlje preduprijede. Projekat zamjene ovih cijevi, za koji je potrebno oko 150 miliona eura zastao je – ne samo zbog para, već i politike

 

Zbog zdravstvene zaštite i ogromnih tehničkih gubitaka u vodovodnim mrežama već godinama se upozorava na neophodnost zamjene azbestno-cementnih cijevi. U Crnoj Gori imamo vodovodnu mrežu od preko 600 kilometara cijevi napravljenih smješom azbesnih vlakana i cementa, materijala koji su izbačeni iz upotrebe u Evropskoj uniji još 2005. godine. U Crnoj Gori zabrana stavljanja u promet i upotrebu azbesta uvedena je Zakonom o životnoj sredini iz 2016.

Privilegiju da ne piju vodu iz azbestno-cementnih cijevi trenutno imaju samo stanovnici Plužina i Petnjice. Drugi mogu jedino da se tješe kako ne postoje pouzdani dokazi o štetnom uticaju unošenja azbestnih vlakana u organizam – ako se piju. Ako se ta vlakna udišu, dokazano su kancerogena. Iz Instituta za javno zdravlje su ranije objasnili da nijesu dovoljno razjašnjeni svi detalji u pogledu zdravstvenih efekata unošenja azbesta putem vode za piće koja prolazi kroz azbestno-cementne cijevi. Ipak se smatra da je ovakav unos daleko manje značajan sa zdravstvenog aspekta od udisanja čestica azbesta. Svjetska zdravstvena organizacija do sada nije utvrdila kancerogenost azbesta unijetog gutanjem tečnosti, pa zbog toga i ne postoje smjernice o dozvoljenoj količini u vodi. Prepoznat je rizik za radnike koji rade na uklanjanju azbestnih cijevi, jer mogu udahnuti čestice ovog materijala.

Ono što se sa sigurnošću zna je da cijevi imaju nedostatak zbog velikog gubitka vode koja protiče kroz njih – do dvije trećine.

U rješavanje ovog problema krenulo se 2019. godine, ali se nije daleko odmaklo. NVO Udruženje za unaprijeđenje vodosnadbijevanja, tretman i odlaganje otpadnih voda Crne Gore uz finansijsku podršku UNDP-a, od 9.050 eura, realizovalo je projekat Zamjena azbestnih cijevi u vodovodnim mrežama Crne Gore. Urađeni su projektni zadaci za 21 opštinu i prikupljeni podaci o ukupnoj dužini azbestnih cijevi u gradskim vodovodima koja iznosi 614,21 kilometar.

Iz Ministarstva ekologije, prostornog planiranja i urbanizma za Monitor objašnjavaju da ,,naredni korak koji je trebao da uslijedi jeste izrada Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi u vodovodnim mrežama i obezbjeđivanje finansijskih sredstava za implementaciju projekta. Izrada Glavnih projekata rekonstrukcije azbestno-cementnih cijevi je aktivnost koja je definisana i Akcionim planom za ispunjavanje završnih mjerila za Poglavlje 27- životna sredina i klimatske promjene. Nosilac aktivnosti je Udruženje za unapređenje vodosnabdijevanja, tretman i odvođenje otpadnih voda Crne Gore”.

NVO Udruženje vodovoda i Zajednica opština obratili su se Eko-fondu sa zahtjevom za uključivanje u projekat i finansijsku podršku. ,,Imajući u vidu da je prema procjenama Udruženja potrebno oko 150 miliona eura za realizaciju projekta i ograničena finansijska sredstva kojima raspolaže Eko-fond, dogovoreno je da Eko-fond može pružiti finansijsku podršku samo za izradu Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi”, kazao je za Monitor Draško Boljević, izvršni direktor Eko-fonda.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ČEREČENJE SOLANE I ULCINJSKIH PREDUZEĆA: Grad stečaj

Objavljeno prije

na

Objavio:

Stečaj je jedna od najneomiljenijih riječi u Ulcinju. Stečajem su redovno urnisana sva nekadašnja uspješna ovdašnja  preduzeća, počevši od Agroulcinja preko građevinske firme Primorje i Hotelsko-turističkog preduzeća Ulcinjska rivijera pa sve do Solane. Zato se očekuje da će specijalni tužilac otvoriti istrage i u ovim slučajevima

 

Slučaj ulcinjske Solane pokazuje šta su pohlepa i gramzivost, uz asistenciju države u stanju da devastiraju u kratkom roku. Agonija najstarije ulcinjske kompanije kreće 2004. godine kada Eurofond, koji je kontrolisao biznismen Veselin Barović, postaje većinski vlasnik Solane Bajo Sekulić u stečaju, za oko 800.000 eura. Godinu kasnije pokreće se postupak ,,programiranog stečaja” zbog duga za struju od 13.000 eura, a u međuvremenu, Eurofond podiže kredite zalažući imovinu Solane i emitujući akcije. Banke istovremeno stavljaju pod hipoteku milione kvadratnih metara zemljišta u neposrednom zaleđu Velike plaže.

Nekadašnji rukovodilac finansija u Solani Veselin Saša Mitrović kaže da je najteži udarac ta kompanija doživjela 2010. godine kada je, kako tvrdi, ukradeno 20 hiljada tona soli i milion eura iz blagajne. „Tada je i stavljena tačka na rad Solane, a radnici opljačkani. Kasnije i izbačeni na ulicu, a da niko nije odgovarao za to. I danas kada pitate te ljude iz Privrednog suda oni govore da su radili sve po zakonu!? Zato ih mi radnici i zovemo stečajna mafija“, naglašava Mitrović.

Konačno, 2011. godine uveden je u ovu firmu klasični stečaj rješenjem Privrednog suda. Od tada kontrola nad čitavom Solanom, ostacima ostataka njene pokretne i nepokretne imovine, kao i finansijskim sredstvima, prelazi kompletno u Podgoricu.

U posljednjih deset godina organizovano  je 15 neuspješnih pokušaja prodaje imovine Solane iako je bilo sporno da li Eurofond ima pravo na korišćenje ili svojine nad zemljištem. Ovi javni oglasi služili su da  bi se kupovalo vrijeme dok se ne završi posao definitivnog uništenja Solane.

Već deveta je godina da na Solani nema berbe soli, koja je preduslov da se očuva njen biodiverzitet, te da ona i dalje bude raj za ptice, što je čini staništem koje je važno u svjetskim okvirima. Zato se ona posebno navodi u svim godišnjim izvještajima Evropske komisije za Crnu Goru.

Stečajni postupak još traje, a u toku je procedura kojom se cjelokupna imovina Solane nastoji uknjižiti kao državna svojina, dok bi Vlada Crne Gore bila označena kao nosilac prava raspolaganja. Stečajni upravnik Solane, Žarko Ostojić, najavio je čak da će podnijeti tužbe Upravnom i Privrednom sudu, zbog odluke Savjeta za privatizaciju da ne pretvori pravo korišćenja u pravo svojine, odnosno da je imovina Solane državna svojina.

Mustafa CANKA
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NACIONALNI PARK PROKLETIJE ŽRTVA BESPRAVNE GRADNJE: Uništavanje šume na privatnom posjedu zakon ne prepoznaje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Gusinjanin Đ.V. u potpunosti je uništio planinarsku stazu ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje, kada je odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila

 

Planinarska staza ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje u potpunosti je uništena kada je Gusinjanin Đ.V, uz pomoć građevinskih mašina odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila. Prilikom probijanja puta dužine kilometar, oko 300 stabala oboreno je, srušeno, polomljeno ili iščupano, a zemljište isprevrtano.

Radovi su trajali dva dana, 6. i 7. maja. Prema riječima direktora NP Prokletije Marinka Bajraktarovića, nadzornik tog terena je drugog dana radova čuo mašine i zaustavio ih. Uprava nacionalnog parka o tome je obavijestila Upravu za inspekcijske poslove i Komunalnu inspekciju Opštine Gusinje dva dana kasnije – 9. maja. Inspekcija je na lice mjesta izašla sjutradan, a nadzoru su prisustvovali direktor i radnik službe zaštite NP Prokletije i Đ.V. Tada je konstatovano da su radovi sprovedeni na zemljištu u vlasništvu Gusinjanina. Oko 400 metara staze, širine tri metra, vlasnik je proširio, i taj se dio nalazi u trećoj zoni zaštite NP Prokletije. Ostalih 600 metara je u potpunosti novoizgrađen put, i to u drugoj zoni zaštite parka.

,,Nijesmo dali saglasnost za izvođenje radova u zaštićenom području Prokletija. U toku je proces u kome su preduzete mjere u saradnji sa Upravom za inspekcijske poslove i lokalnom upravom u Gusinju. Obiđen je teren, sačinjen izvještaj, a radovi su stopirani u istom trenutku kada ih je nadzornik uočio, i ne stoje tvrdnje da su se nelegalne radnje vršile naočigled zaposlenih u NP Prokletije, već su sve radnje učinjene po važećim zakonskim procedurama”, naveli su iz Nacionalnih parkova Crne Gore (NPCG) u saopštenju.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo