Povežite se sa nama

INTERVJU

ILIR DEDA, DIREKTOR KOSOVSKOG INSTITUTA ZA POLITIČKA ISTRAŽIVANJA I RAZVOJ (KIPRED): Brisel bez vizije

Objavljeno prije

na

Nakon promjene vlasti u Srbiji, bilo je dosta uzbuđenja i, uglavnom, negativnih reakcija u regionu. Kako se ne te stvari može gledati iz perspektive Kosova, ako se pokuša razmišljati analitički i politički konstruktivno, razgovarali smo s Ilirom Dedom, izvršnim direktorom Kosovskog instituta za politička istraživanja i razvoj. Deda je bio savjetnik i šef kabineta kosovske predsjednice Atifete Jahjaga do januara 2012. Prema pisanju medija, kritikovan je zbog izjava da je rješenje za odnose Kosova i Srbije po modelu „dvije Njemačke”, dobro rješenje. MONITOR: U Srbiji se promijenila vlast na republičkom nivou. Koliko bi to i kako moglo uticati na proces pregovaranja, koji je počeo za vrijeme prethodne Vlade i predsjedničkog mandata Borisa Tadića?
DEDA: Promena vlasti u Srbiji neće uticati na proces dijaloga, koji će od jeseni biti podignut na politički nivo. Kad je Kosovo u pitanju, sve političke stranke u Srbiji imaju isti stav, tako da je potpuno nebitno ko je na vlasti u Beogradu. Već se naziru stari-novi okviri pozicije Srbije prema Kosovu u budućem periodu, a to su da će Srbija ponovo probati da progura podelu Kosova, a pošto se to ne može obistiniti, onda će Srbija želeti da sever Kosova – iako nominalno u okviru Kosova – bude imao stepen autonomije sličan Republici Srpskoj. Minimum Beograda biće autonomni ,,Region Severno Kosovo”, koji potiče od plana bivšeg predsednika Tadića. Istovremeno, nova vlast je obećala da će ispuniti sve dogovore iz Brisela tokom tehničkog dijaloga s Prištinom, što je pozitivno.

MONITOR: Na Kosovu bi u septembru trebalo da bude završen period nadgledane nezavisnosti. Kako vi procjenjujete, koje će biti prednosti a koje mane te nove situacije?
DEDA: Međunarodna Upravljačka grupa je donela ishitrenu odluku o kraju nadgledane nezavnisnosti Kosova. Ahtisarijev plan nije primenjen na severu, a takođe taj plan podrazumeva i demokratsko funkcionisanje institucija na Kosovu. Pošto nijedno nije potpuno ispunjeno, kraj nadgledane nezavisnosti ostavlja Kosovo unutrašnje podeljeno i bez pune međunarodne legitimnosti, pošto zemlja nije član Ujedinjenih nacija i ostalih važnih međunarodnih organizacija. Tako da ćemo se mi suočiti s dosta izazova u bliskoj budućnosti, za šta ne verujem da smo spremni – naročito ako imamo u vidu da je Kosovo jedina zemlja na Zapadnom Balkanu koja nije deo procesa evropskih integracija zbog podeljenosti Evropske unije oko statusa Kosova, odnosno nepriznavanja kosovske nezavisnosti od pet zemalja. A taj proces je veoma važan za unutrašnje reforme.

MONITOR: Ima li razloga za strepnju od socijalnih nemira na Kosovu jer je, kako se pretpostavlja, većina radno sposobnih ljudi nezaposlena ili funkcioniše preko crnog tržišta?
DEDA: Bez obzira na nezadovoljstvo ekonomskom situacijom, nema razloga za zabrinutost od socijalnih nemira. Mi u biti još ne znamo tačan broj nezaposlenih, a ljudi će ponovo najviše da protestuju zbog političke situacije.

MONITOR: Tvrdi se da na Kosovu cvjeta mafija, naročito narko mafija, i da kada se o njenim poslovima radi, nema nacionalističkih animoziteta. Kakvi su, po vama, rezultati rada EULEKS misije, kada se radi o organizovanom kriminalu i korupciji?
DEDA: Na Zapadnom Balkanu mafija sarađuje veoma dobro, tako da ja ne bih izdvojio Kosovo kao jedinu zemlju s problemom organizovanog kriminala. Međutim, nesposobnost i nedostatak političke volje EULEKSA da primeni u potpunosti svoj mandat u borbi protiv korupcije i organizovanog kriminala je poražavajući. Znate, u Italiji koja ima šezdesetak miliona stanovnika njihovo veće protiv organizovanog kriminala ima isti budžet kao EULEKS i dosta rezultata, a evropska misija na Kosovu od manje od dva miliona stanovnika, nema rezultata. A u Briselu, paradoksalno, kažu da je EULEKS jedna od najuspešnijih misija EU. Tako da će nama na Kosovu ostati da se sami uhvatimo u koštac s tim problemima kada EULEKS ode odavde 2014. godine.

MONITOR: S promjenom vlasti u Srbiji, američka diplomatija je pokazala posebnu osjetljivost nizom kontakata i posjeta regionu, koje su tumačene kao zabrinutost SAD za sudbinu Kosova. S druge strane, Brisel je pozdravio inicijativu o stvaranju balkanskog Beneluksa, u kojem je i Crna Gora. Šta bi, zaista, moglo donijeti trajniju bezbjednost i mir našem regionu?
DEDA: Mislim da je region ušao u jednu fazu kritičke tačke, jer nijedna zemlja Zapadnog Balkana – osim Crne Gore – nije stabilna. To je rezultat i politike Brisela, kojoj nedostaje strateška vizija i, umesto da počnu pristupne pregovore sa svim zemljama – pa neka ti pregovori traju i nekoliko decenija ako treba – oni su sveli region na tehnički nivo. Takođe, magnet Brisela je dosta oslabio u poslednjih nekoliko godina, a jedino proces pridruživanja Evropskoj uniji i stvarna demokratizacija zemalja na Balkanu mogu dovesti do trajne bezbednosti i stabilnosti u regionu.

MONITOR: Šta mislite o starom-novom prijedlogu, pominjanom još 2008. u Londonu, koji je ovih dana obnovio Džerald Galuči, bivši predstavnik UN na Kosovu, da se odnosi Srbije i Kosova odvijaju po modelu „Sjeverna Irska”?
DEDA: Ne bih komentarisao Galučija. Jasno je da EU i SAD insistiraju da se normalizuju odnosi između Kosova i Srbije i da ti odnosi budu funkcionalni. Oni naravno ne traže da Srbija sada prizna Kosovo, i spremni su da ponude Beogradu dodatnu autonomiju za sever Kosova u razmenu za normalizaciju odnosa.

MONITOR: Ali ima i domaćih novotarija: Bedžet Pacoli predlaže srpskim vlastima intenziviranje trgovinskih odnosa, kroz slobodnu trgovinsku zonu na sjeveru Kosova. Da li je to bolji predlog od „četiri tačke za Kosovo” Borisa Tadića?
DEDA: Na severu Kosova mora doći do primene Ahtisarijevog plana u okviru sveobuhvatnog procesa vladavine prava, demokratizacije i ekonomskog oporavka i najvažnije izgradnje poverenja s lokalnim Srbima. Slobodna trgovinska zona jedno je od mogućih rešenja, a u svakom slučaju bolja je od plana od četiri tačke. KIPRED je februara 2012. izneo predlog o severu koji je predviđao desetak substancijalnih koraka o promeni stanja. Na primer, bilo je predloženo formiranje prelaznih opštinskih veća za četiri opštine (POV) na severu, koja bi bila tela u kojima bi bili zastupljeni šefovi vodećih partija iz zajednica koje žive na severu Kosova, bez obzira na njihovu institucionalnu poziciju a koja bi bila odgovorna za komunikaciju s vladom Kosova o uspostavljanju vladavine prava na severu; za formiranje opštine severna Mitrovica; za koordinaciju s Kancelarijom EU na Kosovu, EULEX-om, OEBS-om i Centralnom izbornom komisijom Kosova za organizovanje izbora u četiri opštine na severu; za koordinaciju sredstava za infrastrukturne projekte u opštinama na severu. Posle, predložili smo osnivanje „specijalnog razvojnog fonda” od strane vlade Kosova za opštine južna Mitrovica, severna Mitrovica, Zubin Potok, Zvečan i Leposavić koji bi se koristio za, između ostalog, poboljšanje i razvoj infrastrukture u pet opština (npr. vodosnabdevanje, električna energija, putevi, tehničko i tehnološko unapređenje obrazovanja, zdravstvena zaštita, poljoprivreda, javni transport); stimulisanje i podrška investicijama za mala i srednja preduzeća. Takođe, posle organizovanje slobodnih i demokratskih izbora u severnim opštinama, predložili smo formiranje specijalne zone za investiranje koja bi obuhvatala teritorije pet opština – južna Mitrovica, severna Mitrovica, Zvečan, Zubin Potok i Leposavić, a sa svrhom da se ponudi sredstvo za održiv ekonomski oporavak za oblast u kojoj industrija ne funkcioniše i uvođenje privlačnih podsticaja za direktna domaća i strana ulaganja i brzo zapošljavanje svih zajednica.

Nastasja RADOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

DRAGIŠA JANJUŠEVIĆ, ANALITIČAR:  Nema promjena uz iste matrice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ako nagrade i nagrađeni budu projektovani po ideološkoj ili partijskoj matrici, a ne strukovnoj , onda smo jako malo ili gotovo ništa uradili sa očekivanim promjenama nakon 30. avgusta prošle godine

 

MONITOR: Ove sedmice najavljeno je da postoji većina za usvajanje budžeta, sa kojim se kasni više mjeseci. Iako je od početka bilo jasno da nova Vlada neće biti stabilna, odavno se govori o njenoj rekonstruciji, a sada i o novim izborima. Šta to sve znači za crnogorsko društvo i kako vidite dalji ishod ovih procesa?   

JANJUŠEVIĆ: Sva ova dešavanja oko usvajanja budžeta, trvenja unutar parlamentarne većine i Vlade, priča oko rekonstrukcije Vlade poslije šest mjeseci njenog formiranja, govori samo o činjenici da mi prolazimo porođajne bolove demokratije poslije 30 godina simuliranja višestranačja i demokratičnosti. To svakako znači da kao građansko društvo izuzetno sporo sazrijevamo, da je taj plemenski korijen veoma dubok i da su ostaci te svijesti jako prisutni i vidljivi. Sigurno će biti potrebna minimum dva izborna ciklusa da se ustabilimo i konsolidujemo kao demokratija koja će biti servis građana a ne partija.

MONITOR: Prethodne sedmice izabran je novi mitropolit MPC.  Kako vidite događaje koji su prethodili tom izboru, kao i sam doček mitropolita? Da li je dio nove parlamentarne većine, ali i Vlade, u neprimjerenom odnosu sa  SPC u Crnoj Gori, ali i Beogradom,  i šta su posljedice toga?

JANJUŠEVIĆ: Crkva se već duži vremenski period, gotovo 30 godina, svojevoljno ili ne, nalazi u političkom kontekstu, a pogotovo od usvajanja Zakona o slobodi vjeroispovijesti, krajem 2019. Crkva je takođe imala presudan uticaj u parlamentarnim izborima avgusta 2020. Sve to govori da je ona i dalje akter političkih odnosa Vlade i parlamentarne većine, opet možda ne toliko svojim voljom koliko političkom i partijskom inercijom, pogotovo onih subjekata koje je doživljavaju kao nesporan autoritet i čiju bi naklonost željeli da imaju ubuduće. Sve to pomalo baca sjenku na ustavni koncept našeg društva kao građanskog, prije svega. Iskreno vjerujem da će demokratski procesi u Crnoj Gori posložiti sve subjekte u društvu onako kako je Ustav definisao, a to je da su crkva i država odvojeni i da građanski koncept ove države ne smije biti upitan nijednog trenutka.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 11. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

Dobrica Veselinović, politikolog i građanski aktivista, Inicijativa ,,Ne davimo Beograd”: Pravi problemi i izazovi 21. vijeka su iznad nacionalnih podjela    

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mislim da se talas promjena osjeća svuda u regionu i to je optimizam koji se vidi. Naravno, to se neće desiti, niti treba da se desi preko noći, već postepeno i sporo, ali baš zato će i ta promjena biti suštinska i održiva

 

MONITOR: Prije nekoliko dana bili ste jedan od predstavnika opozicije koji se sastao sa Metjuom Palmerom, specijalnim izaslanikom Stejt departmenta za Zapadni Balkan. Da li to, možda, znači da će se nova američka administracija, zainteresovati za urušavanje sloboda i institucija u Srbiji o čemu ste, kako ste izjavili, razgovarali sa Palmerom? I  hoće li to ići dalje od ovakvih razgovora?

VESELINOVIĆ: Ovaj sastanak je organizovan u sklopu višednevne posete Metju Palmera Balkanu. A njega smo, kao i uostalom i druge strane diplomate, ovom prilikom upoznali sa trendom urušavanja institucija i opšteg pada demokratije u našoj zemlji, kao i na razloge koji su doveli do bojkota izbora u junu 2020. godine.

Poseban fokus bio je na brojnim napadima na predstavnike opozicionih pokreta, nezavisnih medija i organizacija civilnog društva koje dolaze od strane Srpske napredne stranke. Takođe, govorili smo o sveprisutnoj korupciji i nesposobnosti državnih organa i lokalne samouprave da reše izazove sa kojima se naša zemlja suočava u 21. veku, kao što su klimatske promene, energetska tranzicija i saradnja u regionu.
Videćemo uskoro koliko su ove naše signale ozbiljno shvatili.

MONITOR: Već više godina ste u javnosti prepoznati kao „lice“ Inicijative Ne davimo Beograd. Na posljednjim beogradskim izborima dobili ste nešto više od tri procenta glasova, a parlamentarne i opštinske izbore 2020. ste bojkotovali. U javnosti se pominjete kao jedan od mogućih kandidata za gradonačelnika Beograda, na izborima 2022. Ima li pobjede 2022. bez jedinstvene podrške opozicije kandidatima  za predsjednika Srbije i gradonačelnika glavnog grada?

VESELINOVIĆ: Što se tiče jedinstvene opozicije, mislim da je to uzaludno očekivanje, i da se ne može i neće desiti. To se inače već pokazalo u dva primera – Savez za Srbiju i Ujedinjena opozicija Srbije. Ljudi hoće nove politike i nove ljude.
Mislim da je važno da se ljudima ponudi program i da što veći broj ljudi izađe na birališta, kad budu bolji uslovi i da izaberu u skladu sa svojim preferencijama. Da li je to tri, pet ili deset kolona, mislim da to nije važno. Treba nam velika izlaznost i veliki broj različitih programa. To bi rezultiralo time da ljudi imaju da biraju nešto za šta su, a ne za nešto protiv čega su.
Što se nas tiče, to je plan ,,Za! dobar grad” koji smo sastavili i koji prezentujemo i u krajnoj liniji, živimo.

Nastasja RADOVIĆ
Pro;itajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 11. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

DALIBORKA ULJAREVIĆ, IZVRŠNA DIREKTORKA CENTRA ZA GRAĐANSKO OBRAZOVANJE: Na gubitku su građani

Objavljeno prije

na

Objavio:

Vanredni izbori trenutno ne odgovaraju nijednom političkom subjektu, pa čak ni opozicionom DPS-u koji se teško oporavlja od 30. avgusta, ali i ne pokazuje sposobnost adekvatne unutrašnje rekonstrukcije koja bi mu proširila koalicioni kapacitet. Znači, kraj ove Vlade nije tako blizu, ali teško da ona može izdržati puni četvorogodišnji mandat

 

MONITOR: Kako vidite ocjene u najnovijem Nezvaničnom dokumentu EK o stanju u poglavljima 23 i 24?

ULJAREVIĆ: Mi smo nedavno, i u kratkom razmaku, dobili dva važna dokumenta iz Evropske unije.

Jedan je nikad opširnija Rezolucija Evropskog parlamenta, a drugi je Nezvanični dokument Evropske komisije. Oba dokumenta pokazuju da se u EU sve bolje vide nedostaci našeg sistema i da se sve eksplicitnije ukazuje na izazove, ali i upire prst u odgovorne. Takođe, čita se i zabrinutost zbog visokog stepena polarizacije u društvu i poziva na politički dijalog kao održiv način prevazilaženja problema.

Proces progovora je poslije početnog entuzijazma i dobrog zamajca udario u zid kada je prethodna vlast shvatila da se time urušavaju njeni monopoli moći. Nažalost, ni nova vladajuća struktura taj proces nije oživjela a danas je i u tehničkom pogledu situacija kompleksnija. Nezvanična klauzula balansa je odavno na snazi a neizvjesno je kad će proces biti otkočen.

Na to opominje i posljednji Nezvanični papir naglašavajući da ispunjavanje prelaznih mjerila ne zavisi samo od primjene akcionih planova i strateških dokumenata već da uključuje i demonstraciju jače političke volje na nivou Vlade da adresira postojeće izazove, osobito one koji se odnose na oblasti koje pokriva poglavlje 23 i one koja su u nadležnosti Ministarstva pravde i ljudskih i manjinskih prava. Uz ovo je EK poslala i jasnu poruku kad je riječ o odnosu suočavanja sa prošlošću i ratnim zločinima, koja bi morala zvoniti u glavi poslanicima i onima u Vladi koji su i dalje spremni da stoje uz ministra Leposavića.

MONITOR: U dokumentu se, između ostalog, ovdašnjim vlastima sugeriše da hitno moraju izabrati šefove i članove radnih grupa za ta poglavlja. Da li to znači da ovoj Vladi nijesu prioritet evropske integracije?

ULJAREVIĆ: Crna Gora ove godine obilježava devet godina od otvaranja pregovora o pristupanju sa EU, a prošlo je i skoro  deceniju i po od potpisivanja Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju sa EU, odnosno nešto više od deceniju od kada je postala kandidat za članstvo u EU.

Ovaj podsjetnik ukazuje da postavljamo rekorde u dužini ovog procesa a da se dominantno krećemo u začaranom krugu u kojem presudnu ulogu imaju tzv. veto igrači, ma iz koje političke ili vezane ekonomske ili kriminalne strukture oni dolazili. Danas, kad bi trebali biti makar administrativno kapacitirani, pregovaračka struktura države Crne Gore sa EU je u rasulu i, što je još gore, bez ideje daljeg restrukturiranja. Nakon šest mjeseci rada ove Vlade, jasno je da tu podbacila Vlada odnosno da tu nije bila ni na minimumu očekivanog rezultata da imenuje šefove radnih grupa.

Voljela bih da se varam, ali čini mi se da prioritet ove Vlade nije evropeizacija društva i države, iako je to nesumnjivo želja većinske Crne Gore. Od prihvatanja i dosljedne primjene evropskih standarda i najboljih praksi bježala je, u posljednjem periodu, i stara vlast. Pregovori o pristupanju EU nijesu švedski sto sa kojeg naši donosioci odluka mogu uzeti što im se dopada a ostalo ignorisati. Mnogo je tu neugodnih stvari koje se moraju uraditi kako bi se kao društvo uredili. Vladajuća struktura, za sada, ne pokazuje razumijavanje tog procesa niti spremnost da ga valjano sprovede. A konkretnih rezultata neće biti bez neupitne političke volje i snažne i organizovane pregovaračke strukture.

MONITOR: Kako doći do te političke volje i dobre pregovaračke strukture?

ULJAREVIĆ: S obzirom da je danas u Crnoj Gori evropska ideja jedna od rijetkih koja ima snažan progresivni, integrišući i kohezivni potencijal, upravo ta ideja treba da bude polazna tačka u nalaženju saglasnosti o nekim ključnim pitanjima i uspostavljanju tzv. crnogorskog mjerila.

MONITOR: Crnogorskog mjerila?

ULJAREVIĆ: Namjerno i često koristim sintagmu crnogorsko mjerilo kao paralelu briselskim mjerilima koje smo dobili kako bismo postupno zatvarali pregovaračka poglavlja a koja su nerijetko tehničkog karaktera. Cijenim da u našem kontekstu te obaveze prema EU ne mogu biti ispunjene ako nemamo usaglašenost oko crnogorskog mjerila koje nosi vrijednosni i politički sadržaj.

Previše je razlika među nama i zato ključni cilj treba da nam bude pronalaženje vezivnog tkiva da se naše razlike, makar oko nekih važnih pitanja, prevaziđu. To nam nije zacrtano nikakvim briselskim mjerilima, i zato je to ono mjerilo koje mi ovdje u Crnoj Gori treba da postavimo kao osnov demokratizacije i evropeizacije našeg društva i da na njemu dosljedno radimo.

MONITOR: Ima li još znakova da ova Vlada ima neke druge prioritete?

ULJAREVIĆ: Promjena loše vlasti bila je neophodna. Niko nije očekivao da time svi naši problemi budu riješeni. Ta promjena je trebalo da otvori put da se koriguju defekti bivše vlasti i da se uđe u novu fazu konsolidovanja demokratskog poretka u Crnoj Gori uz prioritete zasnovane na javnom interesu.

Međutim, ne samo da se mnogi raniji problemi ne rješavaju nego se javljaju  i aveti za koje smo vjerovali da su iza nas. Vidljiva je i konfuzija kad je riječ o prioritetima, ugroženost građanskog koncepta države, uz olako preuzimanje loših praksi stare vlasti kad je riječ o netransparentnosti, ali i zloupotrebi funkcija.

Na primjer, bizaran je, a ilustrativan, primjer bahatosti zamjenika generalnog sekretara kojem je konstatovano od strane nadležnih organa i kršenje niza, i to ne samo saobraćajnih, propisa a da ova Vlada tvrdoglavo drži tog čovjeka na istoj poziciji. Sa kojim kredibilitetom onda Vlada može govoriti o bahatostima i nekažnjivosti kod prethodne vlasti?

MONITOR: Izmjenama tužilačkih zakona otvara se mogućnost oslobađanja tužilaštva. No, mislite li da je to dovoljno da se konačno naprave suštinski koraci u poglavljima 23 i 24? 

ULJAREVIĆ: Mi smo u CGO-u i ranije ukazivali da je  tužilačka organizacija u Crnoj Gori neefikasna i da konstelacija unutar ovog organa ne doprinosi učinkovitoj borbi protiv korupcije i organizovanog kriminala, a sjetimo se samo načina adresiranja afera Snimak, Koverta, itd. To naglašava i potrebu da reforme budu u skladu sa standardima i najboljim praksama. Znači, isto kao što se sa ovim tužilaštvom ne može graditi funkcionalna vladavinu prava, ne može se napredovati ni ako se jedan politički uticaj zamijeni drugim.

Ovo pitanje je moralo biti mnogo otvorenije i stručnije iskomunicirano sa evropskim partnerima, jer crnogorske vlasti nemaju tu ni naslijeđenog ni mnogo novog kredibiliteta da bi njime bagatelisali.

MONITOR: Kako vidite dešavanja koja su pratila izbor novog mitropolita Mitropolije crnogorsko-primorske? Brine li vas to što se premijer i dio parlamentarne većine više bave crkvenim pitanjima od reformi neophodnih za ulazak u EU?

ULJAREVIĆ: Takvim pristupom premijer i dio parlamentarne većine prave višestruku štetu državi Crnoj Gori.

Naime, osim što daju doping injekcije DPS-u i drugim partijama u opoziciji jačajući dobijeni klerikalni oreol, oni time dovode u pitanje karakter države Crne Gore, kao i jedini dobar dio u politici prethodne vlasti – spoljno političke prioritete.

Imam poštovanje prema ljudima koji su vjernici, ali ekstenzivna javna demonstrancija religijskih uvjerenja je, u najmanju ruku, neumjesna kad se radi o bilo kome a posebno o zvaničnicima. Dodatno, u slučaju zvaničnika i neodgovorno u jednom multikulturalnom i multinacionalnom malom društvu, kakvo je crnogorsko.

Klijentelistička zaostavština DPS-a neće nestati s molitvama niti uz bilo čiji blagoslov. Da bi se država revitalizaovala potreban je posvećen rad, znanje i širina prema različitostima.

MONITOR: Gdje nas može odvesti politička kriza vlasti?

ULJAREVIĆ: Politička kriza ovdje nije novost, već prije jedna konstanta. Ova će trajati još, bivajući sve mučnije kako direktnim akterima, bilo da iniciraju ili primaju udarce, tako i onima koji to posmatraju sa strane.

Vanredni izbori trenutno ne odgovaraju nijednom političkom subjektu, pa čak ni opozicionom DPS-u koji se teško oporavlja od 30. avgusta, ali i ne pokazuje sposobnost adekvatne unutrašnje rekonstrukcije koja bi mu proširila koalicioni kapacitet.

Znači, kraj ove Vlade nije tako blizu, ali teško da ona može izdržati puni četvorogodišnji mandat.

U konačnici, i to treba naglašavati, na gubitku su građani Crne Gore čiji kvalitet života trpi.

MONITOR: Kako ocjenjujete to što je Odbor za ljudska prava predložio Skupštini da se ne usvoji Rezolucija o Srebrenici? Ili, to što u Skupštini nema jasne poruke i većine da se smijeni ministar pravde koji negira taj zločin?

ULJAREVIĆ: Ta odluka Odbora je poražavajuća i jača negativne trendove relativizacije tog najmasovnijeg zločina izvršenog na tlu Evrope poslije II svjetskog rata, ali i međunarodnih sudskih odluka i obavezujućih međunarodnih dokumenata što je ograničavajuće za dalju suštinsku demokratizaciju crnogorskog društva.

U Crnoj Gori postoji kontinuitet neadekvatnog bavljenja pitanjima iz domena tranzicione pravde. Nažalost, to je sada naglašeno kroz rad nove vladajuće većine u Skupštini, ali i Vlade, jer se tim temama prilazi uz negiranje činjenica. Time se intenzivira opasna igra sa prošlošću zarad sticanja političkih poena u dijelu biračkog tijela dok kao društvo regresiramo. Upravo takva klima je obavezivala novu većinu da dobijemo nedvosmislen stav Skupštine o osudi genocida u Srebrenici i uspostavljanju mehanizama koji su dio kulture sjećanja.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo