Povežite se sa nama

OKO NAS

KAD SE DPS SJEKIRA ZBOG PREZADUŽIVANJA KOLAŠINSKE OPŠTINE: Briga za vlast

Objavljeno prije

na

mileta-bulatovic

Od toga da li će Ministarstvo finansija dati saglasnost da se Opština zaduži za sedam miliona eura, zavisi mnogo toga. Novim zaduženjem planira se izmirenje starih dugova, ali i plate zaposlenih u lokalnoj upravi, koji od oktobra prošle godine nijesu primili ni centa. Dio bi pošao za skidanje blokade s opštinskog računa.

Sve je vjerovatnije, ukoliko ne bude kredita, ugrožena je i stabilnost nove vladajuće koalicije koju čine DF, SNP i SDP. Oni su krajem marta dali sagalasnost izvršnoj vlasti da se zaduži, što je iz opozicije, odnosno predstavnika bivše vlasti okarakterisano kao čin koji nije u skladu sa Ustavom i zakonima.

Odluka o budžetu koja je, takođe, usvojena bez podrške opozicije, tvrde u DPS-u i Grupi birača (GB), neustavna je. Zbog toga će njihovi odbornički klubovi tražiti da Ustavni sud ocijeni usaglašenost tog akta sa zakonom.

Izvršna vlast je po njima bila dužna da uz prijedlog odluke o budžetu, lokalnom parlamentu dostavi i planirani pregled prihoda i rashoda za naredne tri godine, kao i pregled višegodišnjih ugovorenih obaveza i investicionih programa. Iz GB su naveli da nije dostavljeno ni mišljenje Ministarstva finansija.

Briga DPS i GB za zakonitost odluka donesenih u kolašinskoj SO skorijeg je datuma. To je s druge strane svakako jedan od načina da se prolongira ili osujeti podizanje kredita, bez kojeg se, kakako je nedavno kazala predsjednica Opštine Željka Vuksanović, može ,,staviti ključ u kolašinsku Opštinu”.

Predstavnici vladajuće koalicije još nijesu međutim saopštili šta će raditi ukoliko im Ministarstvo finansija ne odobri kredit. Ne zna se kako će u tom slučaju biti izmirene zaostale zarade za zaposlene u lokalnoj upravi, ali i kako će se sprovoditi sistematizacija. DPS i GB , očigledno, sve će učiniti da se završi baš u tom ćorskokaku.

DPS i GB se nijesu mnogo trudili da objasne građanima na šta su potrošeni miloni koje se Opština zadužila dok su oni vladali i zbog čega nijesu redovno vraćani krediti, čije kamate sada dodatno opterećuju ionako praznu opštinsku kasu.

Bivši gradonačelnik Mileta Bulatović je kazao novinarima, dok je bio na funkciji prvog čovjeka grada da je podigao kredit u ukupnom iznosu od ,,samo 1,2 milona eura.”

,,Iz pregleda zaduženja, koje je sastavio Sekretarijat za finansije vidi se da je ukupni kreditni dug Opštine 3,146 milona eura. Od toga sam ja kao predsjednik Opštine zadužio 421.348 eura za izgradnju stambene zgrade. Taj kredit ima rok vraćanja 20 godina. Za vrijeme mojeg mandata podignut je i drugi kredit od 800.000 eura, a rok vraćanja je 10 godina. Taj novac je iskorišten za uređenje gornjeg i donjeg trga i glavne ulice koja ih spaja, sve do hotela Bjanka, kazao je ove sedmice Bulatović novinarima.

Prema podacima kolašinskog Sekretarijata za finansije, neizmirene obaveze

Opštine u decembru prošle godine iznosile su 4,35 milona eura. Od toga, više od polovine su obaveze za tekuće rashode i to 2,75 miliona, odnosno 1,45 miliona eura po osnovu obaveza za bruto zarade i doprinose na teret poslodavca. Obaveze za ostala lična primanja su 140.280 , dok se čak 1,16 milona eura odnosi na ostale tekuće rashode. Takođe, Opština Kolašin duguje po osnovu obaveza za transfere institucijama, pojedincima i NVO sektoru 109.556 eura. Obaveze po osnovu kapitalnih izdataka iznose 288.838 eura a po osnovu kreditnih zaduženja uključujući glavnice i kamate su čak 1,20 miliona eura.

Opština ima ukupno šest dugoročnih kredita, čiji je ukupan iznos na kraju prošle godine bio 3,30 milona eura. Iznos kratkoročnih kredita je blizu 65.000 eura. Zanimljivo je da su neki od tih kredita podizani u vrijeme kad je u Kolašinu još na snazi bio investicioni bum, to jest dok su se prodavale ogromne površine opštinskog zemljišta. Ni tu činjenicu iz sadašnje opozicije ne objašnjavaju. Takođe, nikada nijesu ni saopštili koliko je prodajom zemljišta lokalna uprava zaradila.

,,Prema evidenciji kreditnih zaduženja, u decembru 2008. godine podignut je kredit od 320.000 eura kod CKB banke, koji je služio za obrtna sredstva. Ugovoreni rok otplate je bio pet godina. A ipak dug za taj kredit na kraju prošle godine bio je čak 206.833 eura. Tokom 2011. godine Opština se zadužila čak tri puta i to u maju, novembru i decembru. Ta tri kredita, u ukupnom iznosu od oko 2,11 milona eura, bili su namijenjeni za konsolidaciju finansija – navode u Sekretarijatu za finansije.

Neizmirene obaveze za ta tri kredita sada su oko 1,8 miliona eura. Naredne godine Opština se zadužila dva puta, u ukupnom iznosu od 1,34 milona eura. Tek naznatan dio je vraćen, pa se sada i po osnovu ta dva zaduženja duguje 1, 2 milona eura. U decembru 2013. godine lokalna uprava je uzela još jedan kredit na 12 mjeseci u iznosu od 70.000 eura. Ponovo je namjena bila izmirenje zaostalih zarada za zaposlene. Ni taj kredit nije vraćen kako je ugovorom definisano, već je u decembru 2014. godine kad je trebalo da bude otplaćen, stanje duga bilo 64.394 eura.

U Sekretarijatu za finansije naglašavaju da se nedavno saopšteni podaci o zaduženju odnose samo na kreditna zaduženja i obaveze prema zaposlenima. Ostali dugovi su, takođe, mililonski, a njihov konačan iznos se ne zna. Svakodnevno u Opštinu se javi neki novi povjerilac, a za većinu tih obaveza nema dokumentacije.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

ŠTA ĆE BITI SA ZAPOSLENIMA MONTENEGROERLAJNSA: Ni na nebu, ni na zemlji

Objavljeno prije

na

Objavio:

Radnici MA su u ozbiljnoj nevolji. Lišeni bilo kakve pomoći, a čini se, i razumijevanja nadležnih iz Vlade Crne Gore

 

Nova nacionalna avio-kompanija poletjeće do početka ljeta, najavio je izvršni direktor ToMontenegro Predrag Todorović. Ne zna se gdje će i koliko često ToMontenegro letjeti, na koje aerodrome će slijetati, koliko će imati zaposlenih.

Umjesto toga, član borda nove kompanije Pavle Tripković obavijestio nas je da on i njegove kolege žele raditi besplatno, ukoliko postoji takva zakonska mogućnost. Budu li ipak morali da primaju naknadu, novac će proslijediti u humanitarne svrhe, saopštio je Tripković odluku borda. I obrazložio: „I na ovaj način želimo da se solidarišemo sa radnicima Montenegroerlajnsa (MA)“.

Zgodno zvuči, ali ostaje  strah da se ne potvrdi ona stara – koliko para toliko i muzike. A radnici MA su u ozbiljnoj nevolji. Lišeni bilo kakve pomoći, a čini se, i razumijevanja nadležnih iz Vlade.

Montenegroerlajns, akcionarsko društvo u većinskom vlasništvu Crne Gore (država posjeduje više od 99,98 odsto akcijskog kapitala) zapošljava oko 350 radnika. Dobar dio njih svakodnevno dolazi na posao. I radi. Neko čuva zgrade, radionice, magacine. Neko posprema prostorije ili kuva kafu. Računovođe spremaju završni račun za 2020. godinu… Dok oni koji trenutno nemaju baš nikakvog posla – letačko osoblje, prije svih – čekaju da im isteknu teško stečene licence.

Svi su posljednju platu (septembarsku) primili 15. oktobra (bez letačkog dodatka koji čini između trećine i polovine mjesečne zarade kabinskog osoblja). Penziono i zdravstveno osiguranje nije im plaćeno od 2017.  Ipak, zaposleni MA ne nalaze se na popisu djelatnosti i kompanija čijim radnicima Vlada pomaže da prežive (i bukvalno) tokom epidemije korone, uplaćujući im mjesečni minimalac od 222 eura. Na njih se ne odnosi ni odluka o privremenoj obustavi otplate kredita za one kojima je plata smanjena više od 10 odsto, pošto zaposlenima u MA nije smanjena platu. Samo je ne primaju već pet mjeseci. I to se ne (do)tiče ni njihovog poslodavca (država, odnosno Vlada), ni stanodavca, ni kreditora (banaka).

Avioni MA ne lete od 25. decembra prošle godine, nakon što je postala izvjesna opasnost da neki od njih bude zaplijenjen zbog  dugova.  Dva dana ranije iz nove Vlade je saopšteno da je kompanija osuđena na propast, pošto ne postoji zakonska mogućnost da se nastavi neophodna finansijska pomoć države. Do najavljenog stečaja još nije došlo, iako je račun MA  blokiran za iznos od blizu 20 miliona eura.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više i štampanom izdanju Monitora od 5. marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ISPOVIJESTI IZ PORODILIŠTA: U porođajnim mukama

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dok su društvene mreže preplavljene ispovijestima porodilja koje najviše boli nehuman odnos medicinskog osoblja, u bolnicama žalbi skoro da i nema. Monitor je posjetio Kliniku za ginekologiju u KCCG, u kojoj je tokom prošle godine zabilježena samo jedna žalba na neljubaznost zdravstvenog radnika

 

„Imala sam rizičnu trudnoću i bilo je neophodno da budem prebačena u Klinički centar Crne Gore. Prevoz je bio loš i neuslovan. Vozila sam se starim kolima i potrebno je bilo da ležim i budem mirna u vozilu ali su kola bila stara. Kada sam stigla, porođaj je obavljen dobro, ali tretmanom kasnije nisam bila zadovoljna. Vidjela se razlika u odnosima prema različitim pacijentima”, priča za Monitor svoje iskustvo jedna Bjelopoljka.

Ispovjestima porodilja posljednjih nedjelje preplavljene su društvene mreže. „Oblači se da ti ne napravim treće!“; „Što si stisla noge, hoćeš da ti dođe Bred Pit pa da raširiš?“; „Au, ti kao da si stajala pored puta“; „Što kukaš, nijesi kukala dok si ga pravila“; „Spolja tako lijepa, a iznutra tako kvarna“… neki su od 300 komentara koje su primile administratorice Fejsbuk profila Vala, Ljeposava.

Ministarka zdravlja Jelena Borovinić-Bojović nedavno je odgovorila na pismo grupe građana koji su na društvenim mrežama podijelili svoja iskustva u oblasti ginekologije: „Iskustva u ginekologiji su užasavajuća, učinićemo sve da građankama obezbijedimo najoptimalnije uslove”, obećala je ministarka.

Na ova iskustva, pored ministarke, reagovala je i direktorka Kliničkog Centra Crne Gore Ljiljana Radulović. Najavili su da će na Klinici za ginekologiju i akušerstvo angažovati kliničkog psihologa i uputiti pacijente da se za neprimjereno postupanje medicinskog osoblja prijave zaštitniku prava pacijenata KCCG.

U petak smo posjetili Kliniku za ginekologiju i akušerstvo. Priatno smo izenađeni onim što smo zatekli – novom opremom, uslovima i higijenom.  Direktorica Klinike za ginekologiju i akušerstvo Vesna Čolaković za Monitor je objasnila da je taj dio KCCG renoviran od aprila do avgusta 2020. godine.

Zaštitnica prava pacijenata Alma Mutapšić nije krila iznenađenje iskustvima koja se ovih dana mogu pročitati na internetu. Kaže da ona objašnjava pacijentima da imaju pravo na prigovor. Čak i anonimno, ali  primjedbi skoro da nema.

Mutapšić za Monitor objašnjava da na svakoj klinici u sklopu KCCG obavljaju dobrovoljna i anonimna anketiranja koja sadrže pitanja koja se odnose na dužinu čekanja prijema u bolnici, informisanost o zdravstvenom stanju, informisanost o načinu i mogućnostima liječenja, odnosu ljekara i medicinskih sestara. U toku 2020. godine, od 7.851 pacijenta koji je primljen na Klinici za ginekologiju i akušerstvo, anketirano je 2.582. Žalilo se samo 92 pacijenta a samo jedna od njih se odnosila na neljubaznost zdravstvenih radnika.

U najnovijem izvještaju obrađenom u februaru, u koji je Monitor imao uvid, od 314 ispitanika samo troje su iskazale kritiku: primjedba na neudobnost ležaja, na neukusnu hranu i primjedba na nehigijenske uslove toaleta.

Jovana PETRIČEVIĆ
Pročitajte više i štampanom izdanju Monitora od 5. marta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PODSTANARSTVO U CRNOJ GORI: Na rubu    

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Crnoj Gori ne postoji registar podstanara. Zbog toga, subvencije koje daje država nemaju smisla niti mnogo efekta, a podstanari su prisiljeni da uglavnom iznajmljuju stanove bez ugovora. Dosadašnja stambena politika ne haje za ko zna koliko ljudi koji u strahu dočekuju jutro – hoće li biti izbačeni na ulicu ili od čega će platiti kiriju

 

„Od podstanarstva je teži samo zatvor, a o tome niko ne govori”, kaže jedan od članova NVO Udruženje podstanara Crne Gore – Moj Dom, novog udruženja, i jedinog te vrste u Crnoj Gori. Za svega par dana priključio mu se veliki broj članova.

,,Dvadeset dvije godine sam podstanar i 15 puta sam se selio. Država ne zna koliko ima podstanara, nema evidencije. Pokušano je da se 2014. godine situacija riješi Zakonom o sprečavanju nelegalnog poslovanja, ali – bezuspješno. Tada je izračunato da država, godišnje, na obračun srednje vrijednosti od samo 150 eura za stanarinu, gubi 3,5 miliona eura. Uglavnom je sve bez ugovora, a tako su svi na gubitku”, kaže za Monitor osnivač udruženja Dragan Živković.

Prema riječima Živkovića, hitno treba uspostaviti registar podstanara u Crnoj Gori. „On mora postojati. Mora se znati ko su podstanari u ovoj državi, jer jedino tako ona može prepoznati najugroženiju grupu i direktno joj pomoći. Samo na taj način će subvencije imati smisla i znatno više efekta. To je jedan od najprečih zadataka našeg udruženja. Nadamo se da ćemo naići na razumijevanje državnih organa. Do tada, držimo se koliko možemo i umijemo”.

„Podstanar sam sa suprugom u Herceg Novom 26 godina. Imamo dvoje djece. Radim u Ministarstvu unutrašnjih poslova. Dva puta su me odbijali kada sam konkurisao za projekat za stanove Hiljadu plus, iako sam ispunjavao sve uslove. Ne može da me zapadne stan od 45 metara kvadratnih po cijeni od hiljadu eura, i to još da ga vraćam dok sam živ. U međuvremenu, supruga je oboljela od karcinoma. Nemam riječi da opišem šta me snašlo i kakve se sve namještaljke čine pri dodjeli stanova po tom projektu”, iskustvo je još jednog od članova Udruženja Moj Dom.

Posljednji dostupni podaci o broju podstanara u Crnoj Gori su iz Popisa stanovništva, domaćinstava i stanova iz 2011. godine, rečeno je Monitoru iz Uprave za statistiku Monstat. Prema tim podacima, u Crnoj Gori ima 192.242 domaćinstava. Prosječno ima tri člana. Od ukupnog broja domaćinstava, 78,2 odsto ili 150.288 su vlasnici ili suvlasnici stana u kome žive, dok kod roditelja, djece ili drugih rođaka stanuje 5,7 odsto ili 10.980.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više i štampanom izdanju Monitora od 5. marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo