Povežite se sa nama

MONITORING

Ko povezuje Mićunovića i Šarića

Objavljeno prije

na

Darko Šarić je bio u bliskim odnosima sa Branislavom Branom Mićunovićem saopšteno je ove sedmice na suđenju u Beogradu kriminalnoj grupi pljevaljskog narko bosa koji je u bjekstvu. Srpsko tužilaštvo za organizovani kriminal u jednom od zahtjeva kojim je od suda svojevremeno tražilo dozvolu za prisluškivanje odbjeglog Šarića, navelo je da je on u bliskim odnosima sa Branom Mićunovićem. Tužilaštvo je Mićunovića u tom zahtjevu označilo kao organizatora šverca droge i cigareta u međunarodnim razmjerama. Taj zahtjev srpskog tužilaštva predstavljen je na suđenju Šarićevoj grupi u Specijalnom sudu u Beogradu u srijedu, na kome je sud preslušavao snimke presretnutih razgovora između pripadnika Šarićeve grupe.

Na insistiranje odbrane ime Mićunovića je zatamnjeno. Advokat jednog od optuženih, Borivoje Borović tražio je od suda da se ime Brana Mićunovića na dokumentima ne prikazuje javno. Borović je objasnio da Mićunović nije ni osumnjičen ni optužen, a sudija Siniša Petrović je prihvatio sugestiju.

U drugom zahtjevu tužilaštvo je kao razlog za prisluškivanje pored ostalog navelo i da je Šarić kontaktirao sa Stankom Subotićem Canetom, koji je takođe u bjekstvu i u odsustvu mu se sudi zbog šverca cigareta.

I Branislav Mićunović i Stanko Subotić Cane dovode se u vezu sa bivšim crnogorskim premijerom Milom Đukanovićem. Oni su bili na zajedničkoj optužnici italijanskog tužitelja Đuzepe Šelzija, zbog šverca cigareta devedesetih godina, sa koje je kasnije zbog imuniteta izostalo ime bivšeg premijera.

Italijansko tužilaštvo je odmah po izbijanju afere Balkanski ratnik i zapljene droge od Argentine do Italije, saopštilo da je Šarićev klan koristio infrastrukturu stvorenu tokom šverca cigareta devedesetih.

Đukanović, Mićunović i Subotić sretali su se prema brojnim navodima najčešće na Svetom Stefanu, gdje Subotić ima čuvenu Vilu Montenegro, a u komšiluku su i nekretnine Mićunovićeve familije. Prema nekim izvorima i pisanju medija, upravo tu na Svetom Stefanu, krio se Darko Šarić nakon podizanja optužnice.

Subotić je demantovao više puta poslovne veze sa Mićunovićem i Đukanovićem, kao i učešće u bilo kakvim ilegalnim aktivnostima. Napade na njega dovodio je, međutim, u vezu sa crnogorskim premijerom Milom Đukanovićem i bivšim premijerom Srbije Zoranom Đinđićem, sa kojima je navodno radio, ali na uspostavljanju demokratije i rušenju Miloševića.

Brano Mićunović, za razliku od Subotića koji iz Švajcarske u koju se sklonio od srpskog tužilaštva često koristi medije za svoju odbranu, nije javno demantovao brojne optužbe koje se izriču na njegov račun, niti je govorio o vezama sa Đukanovićem. Pa ni povodom navodnih veza sa Darkom Šarićem.

Ulogu njegovog advokata u javnosti uzeo je Veselin Veljović, direktor crnogorske Uprave policije: ,,Branislav Mićunović nema nikakve povezanosti sa Šarićem ili sa konkretnom akcijom Balkanski ratnik”, izjavio je ubrzo nakon što je izbila kokainska afera.

Mićunović se dovodi u vezu i sa brojnim poslovima u Crnoj Gori, od igara na sreću do nekretnina. Njegovi bratanići Predrag i Nenad Mićunović, preko svoje firme Anagusta imaju udio u budvanskoj Marini gdje posluju sa sinom Svetozara Marovića, Milošem. Imaju udio u vlasništvu Zetafilma, nadomak Zavale grade soliter Harmoniju

Zvanično, Branislav Mićunović je jedino u odboru direktora firme Džek Pot, koja drži kockarnice na najelitnijim mjestima, od Maestrala na dalje. Vlasnik je parcele na Svetom Stefanu, zemlje na Žabljaku, poslovnih prostora u Nikšiću i nekoliko stotina hiljada kvadrata u tom gradu.

Kako je Monitor ranije pisao Mićunović se sredinom 70-tih godina prošlog vijeka iz rodnog Nikšića uputio u Novi Sad, na studije ekonomije, gdje se družio sa žestokim momcima koji su povezivani sa Službom državne bezbijednosti bivše SFRJ, među kojima su bili: Vlasta Petrović, Đorđe Giška Božović, Ljubomir Zemunac Magaš, Darko Ašanin, Željko Arkan Ražnatović, Ratko Đokić, Dragan Joksović Jokso, Vojislav Vojo Amerikanac Raičević…

Odmah po izbijanju afere Balkanski ratnik mediji su objavili špekulacije da Šarićev klan, predvođen navodno Mićunovićem i Rodoljubom Radulovićem, Amerikancem, ima čak polja koke u Latinskoj Americi. A u Crnoj Gori jake veze sa političkom elitom. Kao potvrda za to služili su brojni transferi novca koje su firme povezne sa Šarićem nesmetano vršile preko crnogorskih banaka, pa i preko Prve banke familije bivšeg premijera Mila Đukanovića.

Sumnje da na vrhu piramide nije Šarić, već neko mnogo moćniji potvrđuje i činjenica da tone kokaina i dalje cirkulišu između Latinske Amerike i Balkana (vidi boks).

Šariću u njegovoj grupi sudi se zbog pokušaja šverca preko dvije i po tone kokaina iz Latinske Amerike u Evropu u oktobru 2009. Optuženo je ukupno 20 ljudi, od kojih su Šarić i još šestorica u bjekstvu i njima se sudi u odsustvu, dok su Nebojša Joksović i Radan Adamović dobili status svjedoka saradnika.

Nedavno je crnogorsko tužilaštvo protiv Šarićevog mlađeg brata Duška podiglo optužnicu zbog pranja 21,3 miliona eura preko pljevaljske firme Mat kompani.

Neizvjesno je dokle će ići istraga o švercu droge i duvana i da li će biti otkriveni glavni igrači. Šarić je ležerno nestao iz Crne Gore, samo malo prije no što je za njim raspisana potjernica. Novac i dobre veze očigledno ima.

I ranije, ali i poslije međunarodne policijske akcije Balkanski ratnik Branislav Mićunović je pominjan po poslovima teškim milione eura i po vezama sa svim uticajnim osobama podzemlja.

Prošle godine u centru Budve uhapšen je Duško-Duka Mićunović (54) blizak rođak Branislava Mićunovića nakon što je za njim italijanska policija raspisala međunarodnu potjernicu za šverc narkotika. U akciji Šah-mat italijanska policija je tada presjekla kanal krijumčarenja droge na Apeninsko poluostrvo i dalje u zemlje Zapadne Evrope. Državni tužilac za borbu protiv mafije Pjero Graso je povodom hapšenja rekao da je razotkrivena kriminalna organizacija ,,imala ulogu uslužne agencije za transport i snabdijevanje kokaina” u korist raznih grupa širom Italije. Duško Mićunović, je označen kao vođa te kriminalne grupe.

MUP Srbije je Duška Mićunovića u Beloj knjizi 2001. označio kao pripadnika organizovanog kriminala sa jakim vezama u crnogorskom podzemlju. Duško Duka Mićunović se pominje kao pripadnik grupe Amerika, koja je okupljala veterane podzemlja, ali navodno regrutovala i buduće zvijezde, poput Darka Šarića . I tada su mediji u Italiji tvrdili da je Duka Mićunović razvio odlične kontakte sa kartelima u Kolumbiji, domovini kokaina.

Uz Mila Đukanovića, Branislav Mićunović je često u medijima navođen kao najuticajnija osoba u Crnoj Gori. Njegove poslovne veze sa Milom i Acom Đukanovićem pominju se i u tzv. švajcarskoj optužnici u kojoj je grupi italijanskih i švajcarskih državljana suđeno za pranje novca zarađenog u duvanskom švercu preko Crne Gore.

I dalje nesmetano švercuju tone

Txt: Iako se Šarićevoj grupi sudi u Beogradu, u roku od tri dana u posljednjoj dekadi juna ove godine policija Argentine zaplijenila je u dva prepada još gotovo 1,5 tonu kokaina koje vlasti u toj latinoameričkoj državi dovode u vezu sa narkobosovima sa zapadnog Balkana i akcijom Balkanski ratnik. Nadležni u Argentini tvrde da se tragovi rada grupe odbjeglog narkobosa Darka Šarića vide u načinu pakovanja kokaina, kao i u povezanosti ovog bjegunca sa pojedinim kriminalnim grupama na teritorijama Kolumbije i Argentine. Ako se nesmetano odvijaju tako veliki transferi, onda Šarić nije na vrhu piramide, ističu stručnjaci. Prvo su u petak. 17. juna pripadnici argentinske obalske straže na jedrenjaku Tarful, koji je plovio pod zastavom Sjedinjenih Američkih Država, zaplijenili 444 kilograma kokaina vrijednog 11 miliona eura. U argentinskom tužilaštvu odmah su ovaj slučaj povezali sa akcijom Balkanski ratnik. Tri dana kasnije, ministrica za bezbjednost Argentine Nilda Gare saopštila je da je u novoj policijskoj operaciji Transparentnost zaplijenjeno rekordnih 980 kg kokaina. Paketi kokaina takođe pakovani i kamuflirani u šarene balone pronađeni su u lažnom podu i u plafonu dostavnog vozila. Uhapšene su tri osobe, dvojica policajaca koja su prevozili drogu i sestra jednog od njih. Ministarstvo bezbjednosti Argentine dovelo je i ovu drogu u vezu sa Darkom Šarićem, odnosno narko-bosovima sa Balkana. ,,Ako je vrijednost ove droge skoro deset miliona eura, onda je jasno da policajci koji su uhapšeni nisu ovo organizovali. Iza svega stoje veći igrači, organizacija, a mi znamo i koja”, navela je argentinskim medijima Gare. Šarićeva grupa se u Argentini smatra trećom najjačom argentinskom vezom s Kolumbijom i Bolivijom. Šareni baloni, kojima je bila pokrivena droga, pojavili su se u još tri velike zaplijene u Argentini. U operaciji Duga, kada je u gradu San Migelu zaplijenjeno 750 kg kokaina, kao i u akcijama Premještaj bijelog i Bijele jabuke, u kojima je zaplijenjeno oko 4,7 tona ove droge. Sav zaplijenjen kokain trebalo je da završi u trgovačkim brodovima u luci u Buenos Ajresu, odakle bi bio transportovan u Evropu. Kartel Darka Šarića, prema do sada raspoloživim podacima, okupio je više od 100 osoba iz 16 zemalja širom svijeta. Među članovima su, sem onih iz regiona i evropskih zemalja i Brazilci, Urugvajci, Argentinci, kao i ljudi iz Južnoafričke Republike i Obale Slonovače.

Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

KAMENOLOM VELJA GORANA U BARSKOM SELU MRKOJEVIĆI: Nova vlast, stari scenario

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mještani Velje Gorane muku muče da zaustave preduzeće Trojan d.o.o da u njihovom selu izgradi kamenolom i naruši njihovu životnu sredinu, Vlada tvrdi da je projekat dobrobit cijele zajednice

 

Protest očajnih mještana protiv moćnog investitora koji pokušava da naruši životnu sredinu njihovog kraja. Vlada nas ubjeđuje da je riječ o projektu od velike važnosti za Crnu Goru, dobrobiti za građane koji protestuju i da je sve po zakonu. Investitor mještanima obećava brda i planine samo da ga puste da radi. Organi bezbjednosti privode građane kako bi investitor mirno mogao da gradi. Poznat scenario. Navikli smo na slične priče tokom vlasti Demokratske partije socijalista (DPS) i njihovih partnera.

Međutim, ovdje nije riječ o prethodnoj vlasti, niti o nekom od ranijih slučajeva. Jedina veza između tih scenarija je što je ovdje investitoru odobrila koncesiju upravo Vlada Duška Markovića, sadašnjeg poslanika opozicionog DPS-a u Skupštini. Štaviše, koncesija je dodijeljena u tranzicionom periodu između parlamentarnih izbora i formiranja nove Vlade. Kasnije smo od aktuelnih ministara slušali da su mnoge sporne odluke donijete upravo u tom periodu.

Riječ o barskom selu Mrkojevići, odnosno zaseoku Velja Gorana gdje barsko preduzeće Trojan d.o.o  želi da eksploatiše kamen. Koncesiju je 8. oktobra 2020. godine potpisao tada odlazeći premijer Duško Marković, dok mu je urbanističko-tehničke uslove par mjeseci kasnije izdala Opština Bar, gdje vlast i dalje vrši Demokratska partija socijalista. Trojan d.o.o dobio je koncesiju na tenderu gdje je bio jedini prijavljeni. Zakonska procedura je ispoštovana, kao i ranije za male hidroelektrane.

Jedino što koči ostvarenje ove investicije trenutno su mještani Velje Gorane koji ne žele kamenolom blizu svojih domova. Dio mještana je privela policija jer su nedavno pokušali da blokiraju mašine investitora.

,,Tužno je da smo ponovo ostavljeni da se sami borimo protiv kamenoloma i da nam je ugrožena cijela lokalna zajednica, a da niko od nadležnih ne reaguje, već nam privode mještane koji su civilizovano i mirno izašli da čekaju komunalnu policiju i da brane prag svoje kuće od razaranja. Sramotno je da svi zatvaraju oči i gledaju političku ili neku drugu korist pred koncesijom koja je štetna po lokalnu zajednicu”, tako je to opisala stanovnica sela Edina Osmanović.

Priču je otvorio Građanski pokret URA, odakle je traženo da ministar kapitalnih investicija Mladen Bojanić učini sve što je u njegovoj nadležnosti da stopira projekat kamenoloma. U kritiku kamenoloma su se potom uključile opozicione partije koje trenutno vrše vlast u Baru. I predsjednik Opštine Bar Dušan Raičević obišao je Velju Goranu da podrži mještane ističući da nije znao da je tamo planiran kamenolom. Međutim, upravo je njegova uprava preduzeću Trajan d.o.o izdala urbanističko-tehničke uslove za izradu tehničke dokumentacije 2. decembra 2020. godine.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

VLADIN SVEŠTENIK U UO UNIVERZITETA: Vesna Bratić – dosljedno

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imenovanje sveštenika Nikole Marojevića za člana UO Univerziteta CG samo je nastavak dosljednog podgrijavanja podjela u javnosti od početka mandata trostruke ministarke, Vesne Bratić

 

Pored drame oko Vlade, glavna rasprava u javnosti vodi se oko Vladinog izbora paroha nikšićkog Nikole Marojevića za člana Upravnog odbora Univerziteta Crne Gore.

Partije i njima naklonjeni mediji izvještavaju o puču na državni univerzitet, koji je preko Vlade izvela Srpska pravoslavna crkva. Druga strana naglašava da komitama smeta paroh i sve što je srpsko.

Naslušali smo se proteklih dana o znamenitim katoličkim univerzitetima i svećenicima kojima crkvena odora nije smetala da budu dekani i rektori, o miješanju, ionako previše pristune crkve, u rad najznačajnije obrazovne institucije u državi, kao i argumenata o diskriminaciji sveštenika i njihovim građanskim pravima.

Na Univerzitetu su prekršili uobičajeni zavjet ćutanja kada se radi o stvarima koje se njih tiču, pa su neki zauzeli stav. Prva se oglasila profesorica Fakulteta političkih nauka Univerziteta Crne Gore Olivera Komar koja je na Tviteru napisala da u sekularnoj državi sveštenom licu nijedne vjerske zajednice nije mjesto u Upravnom odboru državnog univerziteta, posebno ne kao predstavniku Vlade. ,,U aktuelnim crnogorskim prilikama u kojima je uplitanje SPC-a u rukovođenje državom čak i javno priznato ovakav potez ne doprinosi smirivanju tenzija i jačanju Univerziteta kao autonomne institucije, a šalju poruku neravnopravnosti nastavnicima i studentima drugih vjerskih zajednica”.  Njen primjer je slijedilo još par profesora. Reagovali su čak i studenti: ,,Stava su da imenovanje paroha nikšićkog i šefa izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšićke Nikole Marojevića za člana UO UCG-a neće doprinijeti smirivanju tenzija i podjela”, saopštili su iz Studenskog parlamenta.

Ove sedmice Vijeće Pravnog fakulteta iznijelo je svoj stav da je ,,imenovanje paroha Srpske pravoslavne crkve ili vjerskog službenika bilo koje druge vjerske zajednice za člana UO UCG neprimjeren, a u aktuelnom društvenom trenutku i kontraproduktivan akt klerikalizacije jedinog državnog univerziteta u Crnoj Gori”. Pravni fakultet pozvao je Vladu da stavi van snage odluku o imenovanju Marojevića.

Da tema nije značajna samo na domaćem, već i međunarodnom nivou potvrdilo je saopštenje Ambasade SAD-a. ,,SAD su zabrinute zbog nedavnog imenovanja u Upravni odbor Univerziteta Crne Gore. Za napredak građanskog društva u Crnoj Gori, nezavisne institucije koje služe interesu javnosti, kao što je državni univerzitet, ne treba da budu pod neprimjerenim uticajem bilo koje religijske zajednice”, napisali su iz ove ambasade na Tviteru.

U biografiji Nikole Marojevića, dostupnoj na sajtu Matice srpske u Crnoj Gori, navodi se da je đakon Saborne crkve u Nikšiću, doktor bogoslovskih nauka i šef izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšičke. Jedan je od osmorice sveštenika koji su zajedno sa tadašnjim episkopom budimljansko-nikšićkim, a sadašnjim mitropolitom crnogorsko-primorskim Joanikijem, bili pritvoreni zbog učešća u, zbog epidemije zabranjenoj,  litiji u Nikšiću u maju 2020. povodom praznika Svetog Vasilija Ostroškog. Bio je i član političkog savjeta Nove srpske demokratije.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ULOGA MILA ĐUKANOVIĆA U PROPASTI PRIMORKE: Potpisao bankarske garancije još neosnovanoj firmi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu SDT u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije ali zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno 15 osoba

 

Pred kraj 2021. godine javnost je zapanjila sedmosatna drama i prijetnja Edina Begzića da će aktivirati eksploziv ispred poslovnice Nove ljubljanske banke (NLB) u Baru zbog tvrdnji da je banka ukrala novac radnicima nekadašnje Primorke DOO Bar, među kojima su bili i njegovi roditelji. Drama je okončana nakon što je Begzić u telefonskom razgovoru sa potpredsjednikom Vlade Dritanom Abazovićem iznio slučaj svojih roditelja i ostalih zaposlenih u nekadašnjoh barskoj firmi. Ispostavilo se da Begzić nije imao pravi eksploziv i oružje kojim je prijetio u ranije snimljenoj video poruci gdje je optužio „lopovsku banku da je uz pomoć države i njenih institucija (za vrijeme DPS-a) ukrala pare od poštenog i jadnog naroda i radnika firme Primorka iz Bara davne 2010. godine.“

Abazović je nakon tri dana, kao što je obećao Begziću, primio u svoj kabinet delegaciju bivših radnika i izjavio da su zahtjevi radnika „maksimalno opravdani i da imaju realne zahtjeve“. Obećao je i da će urgirati da tužilaštvo djeluje uz nadu da „neko novo Tužilaštvo neće čekati da zastari predmet i da će procesuirati sve one koji su učestvovali u očiglednim koruptivnim radnjama u slučaju privatizacije Primorke“.

Još u martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu Specijalnog državnog tužilaštva (SDT) u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Optuženi su vlasnik firme Krisma Nebojša Bošković, koji je privatizovao Primorku, bivši direktor NLB Črtomir Mesarič, Biljana Bošković, predsjednik odbora direktora Primorke Svetozar Marković, direktor Melgonia-Primorke Vinko Marović i direktor Krisma motorsa Milenko Marković. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije a zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno čak 15 osoba da su direktno oštetile budžet za 4 miliona i da su nezakonito prisvojile državnu imovinu vrijednu 15 miliona eura.

Mnogi optužuju Specijalno tužilaštvo da je tokom izviđaja i istrage pažljivo zaobišlo sve one koji su direktno povezani sa tadašnjim premijerom Milom Đukanovićem.

Još je 2014. godine opozicioni poslanik Mladen Bojanić (sadašnji ministar kapitalnih investicija) optužio  je Đukanovića u Skupštini da stoji iza davanja propalih državnih garancija sumnjivoj firmi sa Kipra, iza koje stoje sumnjive osobe od ranije poznate po uvođenju drugih firmi u stečaj.

Bojanić je pokazao dokumenta da je Melgonia-Primorka DOO Bar dobila bankarsku garanciju 1. aprila 2010. godine Vlade Crne Gore u iznosu od 4 miliona eura za ukupni kredit od 14,4 miliona eura koji je odobrila NLB Montenegro banka AD Podgorica. Garancija Vlade koja je iznosila 27,8 odsto ukupnog kredita odobrenog od NLB je bila naplativa na prvi poziv i bez prava protesta. Vlada nije obezbijedila nikakve kontragarancije od „investitora“ da zaštiti novac poreskih obveznika u slučaju nepovoljnog razvoja događaja.

Kako po riječima samog Đukanovića u Skupštini „preduzeće nije izmirivalo obaveze po kreditnom zaduženju, banka je 28. februara 2014, na osnovu izdate garancije, uputila Ministrastvu finansija zahtjev za plaćanje cjelokupnog iznosa garancije. Ministarstvo finansija je 31. marta 2014. izvršilo plaćanje cjelokupnog duga“. Rješenjem Privrednog suda u Podgorici 356/13 od 14. aprila 2014. je otvoren stečajni postupak i Đukanović je naglasio da „očekuje da ćemo imati jasniju sliku o realnosti ovog potraživanja u narednim fazama, nadajmo se, efikasne realizacije stečajnog postupka“.

Nakon naplate garancije Vlade, Melgonia-Primorka je ostala dužna državi i 573.000 eura poreza kao i svih 14,4 miliona kredita koji je trebao biti korišten za restrukturiranje ove nekad državne firme i ponovno pokretanje proizvodnje. Od 63 radnika njih 50 je odmah završilo na Birou za nezaposlene dok je 13 još neko vrijeme radilo na popisivanju imovine uzaludno se nadajući da će se naplatiti iz stečajne mase.

Najkontroverznije je to što je vlada Mila Đukanovića dala garancije za kredit firmi koja je osnovana tek 5 mjeseci kasnije. Bojanić je izjavio da firma nije bila registrovana u Privrednom sudu u doba davanja garancija i da „po Zakonu o privrednom društvu, član 70 – društvo stiče svojstvo pravnog lica danom registracije u Centralnom registru Privrednog suda. Je li Vlada bila vidovita pa je pet mjeseci prije nego što je ovo društvo steklo status pravnog lica odobrilo garanciju za njega u iznosu od 4 miliona“?  Bojanić je upozorio i da je po Zakonu o kontroli državne pomoći davalac državne pomoći dužan da prije dodjele državne pomoći podnose prijavu državnoj komisiji.

To nije bilo jedino plaćanje duga novcem građana. Istog dana kada je Vlada dala garancije za Melgoniu-Primorku date su i garancije za nekoliko drugih firmi –  Kombinat aluminijuma za 85 miliona, Željezaru u Nikšiću za 27 miliona, Brodogradilište u Bijeloj za 5.88 miliona, Željeznicu za 7 miliona… Ukupno 140 miliona eura od kojih je većina aktivirana i za koje niko nije odgovarao.

Melgonia-Primorku je osnovao Melgonia Holdings Limited iz Limasola sa Kipra 7. septembra 2009. godine kako pokazuje i Centralni registar privrednih subjekata čijim izvodom je tada uzaludno mahao i poslanik Bojanić u Skupštini pozivajući Đukanovića da saopšti ko su vlasnici firme. „Vi svakako znate jer ne mogu da vjerujem da ste odobrili 4 miliona garancija a da ne znate ko stoji iza toga“, rekao je Bojanić pitajući premijera koje su to reference vlasnika i program restruktuiranja koji su ubijedili Vladu da stane iza projekta.

Vlada je nakon dvije godine napravila aneks kojim se produžava ista garancija, sa S-Company DOO Tivat. Bojanić je ustvrdio da pomenute firme nema u centralnom registru Privrednog suda, i da nije jasno kakva je njena uloga između države, NLB Montenegro banke i Melgonie. „Nje nema, to je fantom firma“!

Đukanović je u Skupštini 2014. izjavio da je bila potrebna „pravovremena reakcija da se zaštiti ekonomski i nacionalni interes Crne Gore zbog eskalacije svjetske ekonomske krize kao i da su tada pored pomenutih date i garancije od 100 miliona za bankarski sektor dok je „za one koji su kršili zakone ove države nadležni državni organi time odgovorno bave“.

U odnosu na „mnoštvo detalja“ koje je Bojanić iznio „ne vjerujem da ni vi sami ne očekujete da bi vam to mogao odgovoriti predsjednik Vlade“. Na optužbe i dokumenta o garancijama firmi koja je tek trebala biti osnovana, Đukanović je rekao da „nema govora o tome da je Vlada unaprijed nekom nepoznatom privrednom subjektu dala garanciju 5 mjeseci prije nego što je formiran. Vlada se bavila problemom Primorke, to je vrlo jasno, nikakve Melgonie, problemom Primorke koji traje već 10 godina, prije svega socijalnim problemom Primorke. Neke poslovne poteze vrijeme potvrdi a neke ne“.

Na kraju će se ispostaviti  da je novac koji je bio garant da se riješe socijalni problemi radnika i koji je trebao biti isplaćen njima završio negdje drugo.

Primorka je otkupljena za 1,6 miliona eura (51 odsto akcija) od tadašnjeg Atlas fonda  Duška Kneževića i naknadno je dobila 14,4 miliona kredita od NLB Montenegro banke.

Jedan od optuženih u procesu (koji je zaobišao ljude iz Vlade) Nebojša Bošković je na sudu izjavio da je on jedini izgubio novac u slučaju Primorka i da ga je to koštalo 1.6 miliona njegove kiparske firme. Rekao je da nije kriv i da je SDT uradio smišljeni i tendeciozni nalaz i da „od 14,4 miliona eura dobijenih kredita za pokretanje proizvodnje Primorke, na račun je ‘leglo’ svega 223.000 eura. Novac od kredita je dolazio na račun banke i odatle je dalje usmjeravan po nalogu Vlade Crne Gore, a bez naših naloga. Nismo mogli plaćati ni jednog eura nikome, a da to ne odobri banka i Vlada“. On je optužio Duška Kneževića da je njegova ekipa sakrila ranije dugove i povjerioce a da je država stajala iza čitavog projekta. To je potvrdio i drugooptuženi Mesarič izjavom da je garancije za kredite odobrila Vlada i da njegova banka ne bi odobravala zajam da ona nije stala iza projekta.

Đukanović je  2014.  sumirao priču oko Primorke u parlamentu: „Ono što je važno je da je ova garancija izdata u skladu sa zakonskom procedurom… Ko je vlasnik Melgonia-Primorka, vjerujte mi, to mi uopšte nije važno, to mi ime ne znači ništa kao ni mnoga druga imena… ovdje nije bilo nikakvih zakulisnih radnji, nikakvih posebnih privatnih interesa, nekakvog prelivanja novca poreskih obveznika u privatni džep, ništa od toga nije bilo po mome saznanju“.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo