Povežite se sa nama

MONITORING

Kultura otimanja

Objavljeno prije

na

Rijedak je slučaj da gradske vlasti prodaju glavni trg u svom gradu a vjerovatno još rjeđi, da prodaju legat, vrijednu zaostavštinu svog sugrađanina, humaniste i dobrotvora, namijenjenu obrazovanju i dobrobiti mjesnog stanovništva. To je nedavno učinjeno u Budvi.

Da centrom crnogorskog turizma vladaju tajkuni bliski koaliciji DPSDP, pripadnici moćnog građevinskog lobija, pokazuje se iz dana u dan i u gotovo svakoj odluci koju donosi SO Budva koja se tiče urbanizacije i raspolaganja atraktivnim zemljišnim resursima u vlasništvu države i opštine.

Proces planskog betoniranja priobalnog pojasa Opštine Budva sproveden isključivo prema potrebama moćnih investitora priveden je kraju. Ostao je lakši posao raspodjele preostalih, neizgrađenih i urbanizovanih lokacija uz more. Najveće interesovanje vlada za strogi centar, za očuvane parcele, trgove i parkove u srcu turističke metropole koje je plan DUP Budva-centar pretvorio u građevinsku zonu guste izgrađenosti i stanovanja i gdje je koncentracija objekata uticajnih političara i kontroverznih preduzetnika na visokom nivou.

Bogata a siromašna Opština Budva izmiruje svoje dugove i obaveze atraktivnim placevima pa je rasprodaja opštinske zemlje dostigla svoj krešendo i izazvala male razmirice u vladajućoj koaliciji.

TIJESNOM VEĆINOM: Od 32 odbornika u lokalnom parlamentu DPS ima 20 a koalicioni partner SDP tri predstavnika. Zavidnom odborničkom većinom ova koalicija urbanizovala je i betonirala obalu, donijela sve planove, raspodijelila bogatstvo, lokacije i interesne zone. Kada je ogromna šteta napravljena pa afere i skandali u Budvi sustižu jedni druge, SDP pokušava da opere ruke tihim uzdržavanjem od glasanja bez otvorenog i jasnog neslaganja sa načinom gazdovanja opštinskom imovinom i odlukama zbog kojih se građani ovoga grada najčešće stide.

Na sjednici lokalnog parlamenta održanoj krajem avgusta, grupa od 16 odbornika DPS-a izglasala je odluku da se dvije parcele u centru Budve ukupne površine od 914 m2 prodaju putem javnog nadmetanja po početnoj cijeni od 900 eura za kvadrat.

Kao rijetko koja do tada, ova odluka izazvala je nepodijeljenu osudu javnosti jer je u pitanju zemljište koje je dio vrijednog legata, Zaklade uglednog i bogatog Budvanina Toma Luketića.

Desetog septembra navršilo se 86 godina od kada je Tomo Luketić svojom oporukom svu svoju pokretnu i nepokretnu imovinu namijenio gradu, sa naznakom da se od nje formira Zaklada Toma Luketića i njegove žene Stane, za obrazovanje siromašne djece iz Budve i Paštrovića. Riječ je o imovini vrijednoj više miliona eura, oko 40.000 m2 zemljišta samo u Budvi, koje je Opština i do sada prodavala, zemljišta na kome su izgrađene brojne zgrade (Zeta film, Atlas banka) i mnoge privatne kuće.

Zanimljivo je da je Tomo Luketić odredio i sastav Odbora koji bi upravljao Zakladom.

To su bili upravitelji tadašnjih opština, budvanske i paštrovske u Svetom Stefanu, starješina manastira Praskvica i crkve u Budvi, te upravitelj Osnovne škole u Budvi.

Ličnosti i položaji koji su garantovali poštovanje volje darodavca.

Skoro sto godina kasnije, za nečasnu odluku o prodaji njegove imovine, placa od 531 m2, na kome se nalazila lijepa kuća Toma Luketića, oštećena i porušena nakon zemljotresa, naznačena kao buduće sjedište Zaklade, glasao je direktor budvanske srednje škole Srđa Popović. Aktuelni predsjednik opštine Rajko Kuljača podržao je ideju „odozgo” da biblioteku i zakladu zamijeni višespratnica za investitora čije ime javnosti za sada nije poznato.

SLIJEPA POSLUŠNOST: Kako se pomenute parcele graniče sa lokacijom na kojoj se nalazi Atlas banka Duška Kneževića, mnogi su uvjereni da je posao odrađen za Atlas grupu.

Tokom burne rasprave koja je trajala dva dana čule su se brojne optužbe opozicije na račun korumpiranih odbornika DPS-a koji slijepo izvršavaju nečiju političku volju na štetu svoga grada. Protiv odluke o prodaji parcela glasala je cijela opozicija, odbornički klub SDP, predsjednik SO Budva, Krsto Ljubanović i dva odbornika vladajuće partije.

Dok filantropija u svijetu ponovo dobija na značaju, bogati ljudi i uspješne kompanije sve češće odlučuju da dio svog bogatstva odvoje za one kojima je pomoć potrebna, nastoje da podrže potrebe šire zajednice u kojoj žive i rade, u Budvi vlast otima zavještanu imovinu i na najgrublji način krši posljednju volju darodavca i dobročinitelja.

Šef lokalnog DPS-a Boro Lazović izjavio je tom prilikom kako njemu nije jasno da neko ko ima nasljednike ostavi toliku imovinu Opštini, na šta je odbornik PzP, Stevan Džaković uzvratio: ,,Potpuno je jasno zašto su predstavnici DPS-a za prodaju dijela legata jer nemaju kulturu davanja, već otimanja.”

Sporna parcela čija je prodaja uzburkala društveni i politički život u Budvi, nalazi se na platou između kafea Palma, odnosno zgrade Atlas banke i poznatog kafea Hemingvej.

Na tom mjestu bila je planirana gradnja gradske biblioteke, institucije koju turistički centar nema.

„Polazeći od toga da je Tomova kuća srušena, da nije obnovljena, da je njegova volja bila da se ona ne prodaje, već da bude uvijek vlasništvo Zaklade i da se sredstva Zaklade troše na obrazovanje mladih, predložio sam da se na mjestu njegove kuće ogradi biblioteka koja će ujedno biti i dom mladih Budve. Ovaj predlog je prihvaćen od svih kulturnih institucija u Budvi i brojnih pojedinaca i NVO organizacija… Izrađen je i moderan projekat zgrade koji je bez naknade uradio arhitekta Vladimir Luketić – Tomov praunuk. Opštinske vlasti su projekat prihvatile, u kancelariji predsjednika opštine Žarka Mikovića postignut je dogovor o gradnji biblioteke, čak se nazdravilo projektu. Obećanje nije izvršeno”, kazao je, pored ostalog, na sjednici SO dr Miroslav Luketić.

TAJKUN UMJESTO ZAKLADE: Ni Trg Republike, koji je u cjelosti imovina iz legata Luketića, nije pošteđen pohlepe nezasitih građevinskih predatora.

Umjesto raskošne fontane, parka i skulptura, primjerenih drevnom mediteranskom gradu, na Trgu su ucrtani blokovi stambenih zgrada, visine od četiri do šest spratova. Ko će ih graditi ne zna se. Okolo su „znamenita” zdanja, zgrada bivšeg Zeta filma sa planiranih 12 spratova, Atlas banke sa devet, nesuđene biblioteke sa šest etaža, poslovnice JAT-a sa 10, solitera čelnika SDP sa 12 i tako redom sve do mora… Za potrebe stanara tajkunskog stambenog naselja uz gradsko pristanište i luku na preostalom dijelu Trga Republike smještena je garaža sa dvije podzemne etaže?!

Zakonski nasljednici podnijeli su Osnovnom sudu u Kotoru tužbu protiv Opštine Budva sa zahtjevom za izdavanje privremene mjere zabrane otuđenja imovine Toma Luketića. Rješenjem Opštinskog suda u Kotoru od 21. marta 1966. godine sva nepokretna Tomova imovina na osnovu testamenta prenesena je u vlasništvo Zaklade Toma Luketića.

Zaklada nikada nije osnovana. To nije spriječilo Opštinu da svu tu imovinu u budvanskom Katastru nepokretnosti uknjiži kao svoju i da sa njom raspolaže po sopstvenom nahođenju. Pošto Opština nije formirala Zakladu, prestaje njeno pravo da koristi Tomovu zemlju, koja, kako se navodi u tužbi, treba pripasti njegovim nasljednicima. Od Opštine se traži da navede pravni osnov po kome je postala vlasnik imovine Luketića.

Nasljednici su uputili i žalbu Sudu za ljudska prava u Strazburu tražeći zaštitu i o svemu obavijestili vlast u Budvi koja se u potpunosti oglušila o njihove zahtjeve.

Biće zanimljivo pratiti „javno” nadmetanje za kupovinu zemlje Toma Luketića. Vidjećemo ko su ličnosti koje otvoreno otimaju tuđe, čiji su ekonomski interesi iznad interesa grada i zakona, a kvadrati vredniji od kulture, obrazovanja… I od amaneta.

Branka PLAMENAC

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

100 GODINA ODĆUTANOG ZLOČINA NAD BOŠNJACIMA( MUSLIMANIMA) ŠAHOVIĆA: Može li Crna Gora pogledati sebi u oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Rezolucijom koju su u ime  Odbora za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima potpisali Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i  akademik  Šerbo Rastoder, traži se  da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima, navodi se, treba unijeti u obrazovne i nastavne programe Traži se i da se pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih susjeda muslimana

 

Početkom februara Skupštini Crne Gore i svim poslaničkim klubovima je poslat prijedlog rezolucije koji je uputio  Odbor za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima (današnje Tomaševo) 1924. Potpisnici su predsjednik i potpredsjednik Odbora – Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i istoričar i akademik  Šerbo Rastoder. Da bi formalno ušao u skupštinsku proceduru, neophodna su najmanje četiri potpisa poslanika.

U izjavi za Radio Slobodna Evropa (RSE) Rastoder je istakao da je Prijedlog rezolucije o genocidu, kako je zvanično nazvana, „pitanje časti sojske i čojske Crne Gore, njenog građanskog karaktera i multinacionalne politike“.

Rezolucijom se traži da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima treba unijeti u obrazovne i nastavne programe kao “nedopustivu pojavu u civilizovanom društvu”. Traži se i da se posebno pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih komšija muslimana od pogroma razularene mase koja je brojala oko dvije hiljade ljudi došlih uglavnom iz Polja, Mojkovca, ali i iz okolnih mjesta u Vraneškoj dolini.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRED 31. GODIŠNJICU ZLOČINA U ŠTRPCIMA: Otmica istine u produženom trajanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ostala je nepoznanica da li su vlasti u Podgorici bile obaviještene o onome što se sprema na pruzi Beograd – Bar. A mogle su biti. U tadašnjoj saveznoj vladi premijera Milana Panića na poziciji ministra unutrašnjih poslova bio je DPS kadar – Pavle Bulatović

 

Narednog utorka, 27. februara, navršiće se 31 godina kako su iz brzog voza 671 Lovćen na liniji Beograd –Bar, u stanici Štrpci na teritotiji BiH, pripadnici interventne čete Višegradske brigade Vojske Republike Srpske pod nazivom Osvetnici, oteli 20 putnika. Zarobljene su odveli, opljačkali pa ubili. Njihova tijela bacili su u Drinu. Do danas su, u jezeru Perućac, pronađeni ostaci četiri žrtve. Za ostalima se, navodno, traga.

Žrtve planirane i, pokazaće se, najavljene otmice dominantno su bili državljani Srbije i Crne Gore (sedmorica ubijenih) bošnjačke i muslimanske nacionalnosti. Stradali su: Esad KapetanovićIljaz LičinaFehim BakijuŠećo SoftićRifat HusovićHalil ZupčevićSenad ĐečevićJusuf RastoderIsmet BabačićAdem AlomerovićMuhedin HanićSafet PreljevićDžafer TopuzovićRasim ĆorićFikret MemovićFevzija ZekovićNijazim KajevićZvjezdan Zuličić i jedna neidntifikovana osoba. Među žrtvama je i Tomo Buzov, prenzionisani oficir i Hrvat po nacionalnosti, koji se, jedini, usprotivio odvođenju putnika. Pitao je uniformisane otmičare  “Ljudi šta to radite?”.

Njihova otmica praktično je bila najavljena. Pripadnici Osvetnika četiri mjeseca ranije, na gotovo identičan način, oteli su 16 Bošnjaka (15 muškaraca i jedna žena) iz sela Sjeverin (Srbija) koji su autobusom pošli u Priboj, gdje su pozvani da nakon tri mjeseca prime platu. Autobus je išao uobičajenom (jedinom) trasom i zaustavljen je u selu Mioče (opština Rudo, BiH). Putnici bošnjačke nacionalnosti su izvedeni i kamionom odvezeni u motel Vilina vlas u Višegradu. Tu su, nekoliko dana kasnije, ubijeni, a njihova tijela bačena u Drinu.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

REFORMSKI KURS MANDIĆEVE NOVE: Slavljenje komšijskih praznika i kriminala

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Daria Vraneša, gradonačelnika multietničkih i viševjerskih Pljevalja,  Pljevlja su  „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod.“    Ove misli izrekao je na proslavi Dana državnosti Republike Srbije , koji je organizovala pljevaljska opština

 

 

U srijedu veče je u Pljevljima, u organizaciji Opštine Pljevlja, u sali Centra za kulturu održana Svečana akademija povodom 220 godina od Prvog srpskog ustanka i 189 godina od donošenja Sretenjskog ustava Knjaževine Srbije. Pozivnice za  događaj je potpisao gradonačelnik Dario Vraneš. Skup je počeo intoniranjem srbijanske himne Bože pravde, a onda je mileševski episkop  Atanasije Rakita, u čijoj jurisdikciji su Pljevlja, blagoslovio prisutne. Gradonačelnik Vraneš je podsjetio na značaj ustanka u Srbiji 1804. i da je u četvrtak „i praznik pljevaljskih Srba, nas koje od naše etničke matice dijeli prevoj koji se zove Jabuka (na granici sa Srbijom)“.

Na praznik Sretenja 15. februara Karađorđe Petrović je u Orašcu podigao ustanak protiv otomanske vlasti. Na isti dan je 1835. proglašen ustav tadašnje Srbije a od 2002. godine se slavi i kao Dan državnosti Republike Srbije.

„U čast tog dana i mi smo se ovdje večeras okupili da kažemo i pokažemo da je ovaj praznik zajednički praznik, a himna Bože pravde zajednička himna svih Srba ma gdje živjeli“ istakao je prvi čovjek Pljevalja. Za njega su  multetnička i viševjerska Pljevlja „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod“.

Četiri dana ranije Vraneš je na TV Vijesti rekao da se nada da će se taj srbijanski praznik „u Pljevljima proslavljati vječno“ i da se time ne podriva ustavni poredak Crne Gore. Dan nakon toga Vraneš je odćutao pitanje Vijesti koliko će novca građane koštati proslava srbijanskog državnog praznika. Umjesto toga pitao je novinara „zašto se bruka“ i da treba da „radi neki časni posao“ – očigledno smatrajući  novinarstvo nečasnim zanimanjem kad nije u službi njegovih političkih mentora iz Beograda.

Vraneš je doktor medicine po struci i specijalizirani hirurg opšte prakse, što je plemenito zanimanje.  No istovremeno se opredijelio i za politiku i  služenje  srbijanskoj autokratiji. Izabran je za gradonačelnika Pljevalja krajem aprila 2023. godine na listi Nove srpske demokratije (NSD) čiji predsjednik je Andrija Mandić  aktuelni šef Skupštine Crne Gore. Vranešov izbor je podržao i Pokret Evropa Sad (PES) i Demokrate sa kojima je u koaliciji u lokalnoj skupštini.

Vraneš se nakon izbora brzo bacio na identitetska pitanja. Najavio je podizanje spomenika i pravljenje trga Patrijarhu Varnavi na istoimenoj ulici jer se radi o „jednom od najvećih pravoslavnih duhovnika“ i „najslavnijem Pljevljaku svih vremena“. Patrijarh Varnava Rosić je bio drugi patrijarh Srpske crkve (SPC) od njenog osnivanja 1921. godine i stolovao je od 1930. do 1937.  Umro je pod nerazjašnjenim okolnostima (i optužbama da je otrovan) kao srpski ultranacionalista i oponent Vlade Milana Stojadinovića.  Vlada je nastojala stvoriti političku stabilnost u višenacionalnoj Kraljevini Jugoslaviji tako što bi dala jednaka prava Katoličkoj crkvi kroz potpisivanje posebnog ugovora sa Vatikanom (konkordat). Varnava Rosić je nesporno  (na osnovu njegovih intervjua štampi tog vremena) bio antisemita i vatreni podržavalac Adolfa Hitlera i njegove nacističke stranke.

Vraneš je kasnije položio vijenac na mjesto gdje su partizani strijeljali 25 četnika i nacističkih kolaboracionista 1944.godine rekavši prošlog ljeta da je opština odala poštu i da su se „pomolili Bogu i zapalili svijeću za sve heroje koji su bili u četničkom pokretu i koji su život dali za slobodu“. Četnici su, služeći fašistima, u pljevaljskom kraju tokom rata počinili brojne zločine protiv civilnog stanovništva, pogotovo protiv muslimana.

Vraneš je pokušao promijeniti i Dan opštine sa 20.novembra (kada je 1944. oslobođen od nacista) na vjerski praznik Svete Petke (27. oktobar) kada je u 1918. u grad ušla srbijanska vojska. Na dan srbijanskih (vrlo vjerovatno pokradenih) izbora 17. decembra „brat Dario Vraneš, predsednik opštine Pljevlja, (je) dao snažnu podršku listi Aleksandar Vučić-Prijepolje ne sme da stane“ stoji u objavi Opštinskog odbora Srpske napredne stranke (SNS) u Prijepolju uz objavljene fotografije. Njegov partijski šef Andrija Mandić je  skoknuo do Beograda da lično čestita izbornu „pobedu“ srbijanskom vođi Aleksandru Vučiću.

Mandić je rekao da je pozvan od Vučića i za Dan državnosti i da će se „naravno odazvati“ pozivu ne odgovorivši da li tamo ide u državnom ili partijskom svojstvu. I Mandićev koalicioni partner, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je najavio prisustvo nakon poziva Vučića. DNP je u saopštenju objavila da je „savremena Srbija dostojna svojih slavnih predaka (i) nastavlja slobodarsku politiku odbrane nacionalnih interesa i teritorijalnog suvereniteta“.

Na posljednje izlive srpstva Vraneša pljevaljska podružnica PES-a je odgovorila da „opština Pljevlja nema nadležnosti da slavi praznike drugih država pa ni naše komšijske i drage Srbije“ te da Vraneš „kao gradonačelnik Pljevalja, ima obavezu da se fokusira na rješavanje nagomilanih lokalnih problema u našem gradu, i prestane da stvara nepotrebne krize i tenzije, sa svrhom da sitno politički poentira“.

I PES i Demokrate su rekle da ih niko nije konsultirao oko proslave srbijanskog  praznika. Demokrate su naglasile da „obilježavanje datuma iz istorije i kulturnog nasljeđa svih naroda koji žive u opštini mora biti isključivo uz poštovanje Ustava Crne Gore“, uz obazrivo „trošenju javnog novca u dijelu kulturnih događaja“. Premijer Milojko Spajić, koji je rodom iz ovog grada, se do sada nije oglasio, kao ni Mandić kao predsjednik parlamenta.

Pljevlja grcaju u nevoljama. Enormno zagađenje vazduha – među najvećim u Evropi, raseljavanje osiromašenog stanovništva i njegovo korištenje  kao regrutni centar za narko kartele čiji neki od glavnih operativaca su iz ovog grada  predstavljaju ogromni izazov kojim se Mandićeva stranka ne bavi, makar na vidljiv način.

Posebno je zabrinjavajući i indikativan  njihov odnos prema prirodi režima u Srbiji. Vučićeva vlast je istog (i sada vjerovatno goreg) karaktera nego doskorašnja vlast njegovog prijatelja i saveznika – Mila Đukanovića. Đukanovićev režim je  proganjao NSD i Demokratski front (DF) nekad uz Vučićevu  pomoć. Montirana afera Državni udar protiv Mandića i Kneževića je dobila na legitimitetu nakon što su policijski doušnici i saradnici vlasti u Srbiji svjedočili protiv njih, a u korist režima Đukanovića. Prvi sporazumi o „priznanju krivice“ su sklopljeni sa srbijanskim molerima, nadničarima, i šoferima koji su dovučeni iz Srbije, da navodno zauzmu Skupštinu.  Priznanja su uslijedila nakon što je srpska ambasada pritisnula svoje građane u pritvoru da potpišu lažna priznanja krivice kao jedini način izlaska na slobodu. Rukovodstvo bivšeg DF-a dobro zna da su stradali upravo etnički Srbi čije osude su dogovorile i sredile vlasti „dva oka u glavi“.

Slučaj osuđenog vođe kriminalne organizacije i ranijeg vladara Budve Svetozara Marovića je svima poznat. Ni Mandić niti bilo ko iz prosrpskog bloka se nisu nikada usudili uputiti poziv Vučiču da prestane štititi kriminalca i da ga pošalje na izdržavanje zatvorske kazne. Nedavna objava prepiske sa SKY aplikacije koje je Crnoj Gori poslao Europol o poslovima Andreja Vučića, brata srbijanskog predsjednika, i narko bosa Zvonka Veselinovića (po procurjelim izvještajima same srpske policije) i proslava njihove prve zarađene milijarde je izazvala osude Milana Kneževića i ad hominem napade na Vijesti jer su se usudili tako nešto objaviti.

Odlasci DF-ovih političara u Beograd na skupove SNS političara i ministara koji otvoreno sarađuju sa narko bosovima i koji su upleteni u veliki broj korupcionaških afera u najmanju ruku izaziva sumnju da njihova borba protiv kriminalne Đukanovićeve vladavine nije vjerodostojna. Prozivanje Đukanovića za Pandora papire a istovremeno ćutanje na iste takve  kada su u pitanju Vučićevi ljudi je simptomatično.

Ponašanje NSD-a i manjih srpskih partija u slučaju uhapšenog gradonačelnika Budve Mila Božovića zbog članstva u kriminalnoj organizaciji i trgovine narkoticima još više problematizira njihovu deklarativnu borbu za pravnu državu. Poslanik NSD-a Jovan Vučurović je ne nedavnoj sjednici skupštinskog Odbora za odbranu i bezbjednost ponovo probao preseliti slučaj iz sudnice (čiji glavni pretres tek treba početi) u medije i skrenuti pažnju sa gorućih problema. Vučurović je optužio tužilaštvo, koje slučaj bazira na istim prepiskama sa SKY aplikacije kao i protiv osoba bliskih DPS-u, da je hapšenje Božovića „politički motivisano“ i da „iza toga svega stoje strane adrese koje su tu odigrale najvažniju ulogu“. Vučurevićeva „poruka Vladimiru Novoviću je da se prestane sa progonom Mila Božovića, kao da je okorjeli kriminalac“.

Na kraju će mnogi zaključiti  da bivši DF i nema problem sa kriminalom koliko ima problem sa crnogorskim prefiksom. Srpski kriminal i jednopartijska država koja krade izbore, štiti OKG bosove i oslobađa ubice novinara je prihvatljiva alternativa DPS-u.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo