Povežite se sa nama

OKO NAS

Načete karike u narko-lancu

Objavljeno prije

na

Kada su specijalci sa fantomkama na glavama u rano jutro 12. aprila upali u jedan stan u podgoričkom naselju Gornja Gorica, bio je to signal da je i u Crnoj Gori otpočela akcija hapšenja članova organizovanih narkodilerskih grupa. U isto vrijeme akcija koja je u našoj državi spovedena pod nazivom Grom, pod drugim imenima je započela koordinirano i u zemljama regiona – Hrvatskoj, Srbiji i Bosni i Hercegovini. Mediji su prenijeli da je to do sada najveća regionalna policijska akcija protiv narko- bandi dobro uvezanih na prostorima bivše Jugoslavije, o čemu je Monitor ranije ispisao čitav serijal tekstova.

Najveća količina zaplijenjene droge odnosila se na marihuanu, 376 kilograma i nešto preko pola kilograma heroina. Vrijednost droge procijenjena je na 1,4 miliona konvertibilnih maraka, pet i po miliona kuna ili sedamsto hiljada eura.

Monitorov dobro obaviješteni policijski izvor kaže da je ova akcija bila kruna višegodišnjeg operativnog rada i praćenja narko-bandi u regionu, u okviru koje je u jednom trenutku prisluškivano čak hiljadu kriminalaca. „Akcija još nije završena i potražuje se veliki broj odbjeglih osoba, tako da se svi detalji ne mogu dati javnosti” – kazao je ovaj izvor.

Ono što se zna je da su u Crnoj Gori uhapšeni Afriti Fetos iz Podgorice, Risto Mijanović i Radovan Mijanović sa Cetinja, maloljetni F. M., Ramazan Nelević iz Ulcinja, Mirsad Avdiju iz Ulcinja, Hamza Markašević iz Ulcinja, Andrija Kađinović iz Ulcinja, Branko Perović iz Bara, Vasko Gvozdenović iz Nikšića, Armin Kasapović iz Ulcinja, Ratko Maljković iz Bara i Janko Božović iz Nikšića.

U isto vrijeme u Dubrovniku hrvatska policija je uhapsila Aljina Ahmića zvanog Ićo, ultimat fajt borca, Damira Šetka Šelu, vlasnika kafića Moveue i Murata Škaljića, vlasnika picerije Reto.

Prema Monitorovom izvoru, grupa u Hrvatskoj uhvaćena je nakon što je „golf petica”, za čijim volanom je bio V.Đ. koji je u bjekstvu, ilegalno ušao iz pravca Crne Gore.

„V.Đ. je prešao brdskom stazom prenoseći sedamnaest kilograma skanka. On je potom ostavio auto u jednom selu, u međugraničnom pojasu Crne Gore i Hrvatske. Grupa koja ga je čekala sa druge strane uzela je renta-kar „ševrolet aveo” i prebacila drogu u ovaj auto. „Golf” je sakriven u jednoj graži u tom selu. Ta grupa je sa tim drugim autom ‘pala’ na putu za Zagreb” – otkriva detalje akcije naš izvor.

Malo ranije, na Trajektu od ostrva Pelješac, koji je zaobilazio Neum, pala je još jedna tura sa drogom i tada su uhapšeni jadan državljanin Hrvatske i jedan Srbije.

Naš izvor kaže da su u BIH, kada je akcija počela u Crnoj Gori i Hrvatskoj, istovremeno uhapšeni Aleksandar Ivković iz Bileće, Borislav Bajić, koji je bio glavni švercer oružja i eksploziva, Zoran Tubić iz Trebinja, bračni par Vera i Blažo Ivković iz Bileće, zatim Zoran i Nikola Piletić iz Ljubuškog.

Uhapšeni su i Mario Tomić iz Čitluka, Igor Milutinović iz Trebinja, Dražen Primorac iz Ljubuškog, Novica Trklja iz Bileće, Vladimir Grubačić iz Bileće, Milorad Milošević iz Bileće i Dubravko Bošković iz Stoca. U ruke policije takođe su pali Milorad Kajtez iz Bileće, Pero Savić iz Šipova, Viktor Krišo, Almir Kurić i Zoran Varešković iz Busovače. Emir Tabaković iz Zenice pokušao je da pruži oružani otpor.

Značajan broj kriminalaca iz Hrvatske i Bosne i Hercegovine, koji su uhapšeni u ovoj akciji, Monitor je pominjao u tekstovima kada smo pisali o kriminalnim narko-bandama u tim državama, koje su u dobro povezanom lancu naslonjene na kriminalne grupe u Crnoj Gori.

Prema našem izvoru iz policije, veoma značajnu kariku na narko- transverzali čini desetak hercegovačkih kriminalnih grupa, koje su direktno povezane sa kriminalnim grupama u Crnoj Gori. Prije svega sa kriminalnim grupama u Rožajama koje kontrolišu granicu prema Kosovu, na sjeveru, i kriminalnim grupama u Podgorici, odnosno na području Tuzi i granici prema Albaniji.

„Droga koja ulazu u Crnu Goru u najvećem dijelu se distribuira do Nikšića, odakle je preuzimaju hercegovačke kriminalne grupe. Šest kriminalnih narko bandi su iz Trebinja, tri su iz Bileće i jedna je iz Mostara. Sa onima u Sarajevu, u Bosni je ukupno oko petnaest kriminalnih grupa koje su uključene u transport droge balkanskom rutom” – podsjeća naš dobro obaviješteni policijski izvor.

Prema njegovim riječima heroin se iz Crne Gore prebacuje ili drumskim putem, u specijalnim bunkerima u vozilima, preko graničnih prelaza prema Hercegovini, ili teško pristupačnim planinskim putevima, uz pomoć utrenirane tegleće stoke.

Ovaj izvor je za Monitor ranije do detalja opisao djelovanje hercegovačkih kriminalnih grupa, njihov sastav i kriminalce koji ih vode. „Sve hercegovačke narko-grupe naslanjanju se na kriminalne klanove u Rožajma, kada se radi o heroinu. Heroin iz Rožaja ide za Trebinje i Bileću, i odatle za Mostar. U Tuzima preuzimaju skank” – kaže on.

Droga se na balkanskoj ruti iz Bosne i Hercegovine, odnosno iz Trebinja, Bileće, Sarajeva, Stoca, Metkovića i Mostara, prebacuje u Hrvatsku. „Glavni distributivni centri u Hrvatskoj su u Splitu i na Korčuli. Tu se droga prepakuje i šalje za zapadnu Evropu, drumskim saobraćajem” – otkrio je naš izvor.

Kanal droge koji je prekinut akcijom Grom vodio je iz Albanije i, najvećim dijelom, preko Crne Gore. Akcija sprovedena u strogoj tajnosti potvrdila je da je preko Crne Gore dnevno u tranzitu bilo oko šesto kilograma droge, o čemu je Monitor takođe pisao.

Albanija je najveći proizvođač marihuane odnosno skanka u Evropi dok je Crna Gora jedna od najznačajnijih država za tranzit marihuane. Mada lokalne vlasti u Albaniji tvrde da svake godine unište između 70.000 i 100.000 biljki kanabisa, u ovoj susjednoj zemlji ima oblasti koje su van kontrole vlasti. Monitorov izvor kaže da u Albaniji postoji veliki broj zasada površine dva do tri hektara, kao i da se sada većinom radi i proizvodi hibridna ili modifikovana marihuana. Riječ je o marihuani sa cvijetom i velikom koncentracijom opijata. Ona je mnogo skuplja od obične marihuane. Kilogram ove droge u tranzitu je 750 eura, a kada stigne na zapadnoevropsko tržište, cijena kilograma dostiže tri do pet hiljade eura.

,,U oblasti Lazaret pod zasadima je oko stotinu hektara marihuane. Albanska mafija može za mjesec da stavi na tržište oko dvadeset tona ove droge. Albanija je najveći proizvođač marihuane u Evropi. U svijetu, po proizvodnji marihuane Albanija se nalazi odmah iza Dominikanske Republike, zatim slijede Grčka, Maroko i Tunis” – objašnjava naš izvor.

Naš izvor ističe da ovaj kanal nije jedini kojim droga iz Albanije izlazi prema zapadnim zemljama. Postoji, kaže on, i drugi kanal kojim rukovodi isključivo albanska mafija, i na čijoj trasi su uglavnom angažovani albanski državljani. Regionalnom akcijom načete su neke karike u narko-lancu, ali to ne znači i da je lanac razbijen.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo