Povežite se sa nama

MONITORING

NEMA OPTUŽNICA ZA BUDVANSKU KRIMINALNU GRUPU: Zaboravljena druga liga

Objavljeno prije

na

Dvije godine nakon spektakularnih hapšenja budvanskih funkcionera i njihovih saradnika u lokalnoj upravi, osumnjičenih da su kao članovi kriminalne grupe korupcionaškim poslovima oštetili budžet Opštine Budva za desetine miliona eura, Specijalno državno tužilaštvo nije podiglo nijednu optužnicu niti je, zvanično, istraga protiv njih obustavljena.

Riječ je o onim Budvanima, koji su prema izjavama Specijalnog državnog tužioca Milivoja Katnića, predstavljali članove kriminalne grupe koju je organizovao Svetozar Marović, a koji u daljem postupku nisu priznali krivicu koja im je stavljena na teret i nisu koristili institut svjedoka saradnika kako bi izbjegli ili umanjili odgovarajuću kaznu, već im je nakon isteka istražnog pritvora, omogućeno da se brane sa slobode.

U seriji hapšenja izvršenih po nalogu Specijalnog tužioca od avgusta 2015. do januara 2016. i kasnije, slobode je lišeno više od 30 osoba, zbog sumnji da su svojim djelovanjem u lokalnoj upravi putem najraznovrsnijih štetnih poslova i špekulacija sa zemljištem u vlasništvu Opštine, u osam procesuiranih afera, oštetili gradski budžet za 45 miliona eura.

Prvo je u avgustu 2015. godine, usred turističke sezone, u ranu zoru u akciji specijalaca crnogorske policije uhapšeno 13 lica, među kojima su bili tadašnji i bivši predsjednici Opštine Lazar Rađenović i Rajko Kuljača i brojni službenici opštinskih i državnih službi: Aleksandar Tičić, bivši menadžer Opštine, sekretar Dragan Marović, Milenko Medigović, bivši potpredsjednik Opštine i direktor opštinskog preduzeća JP Vodovod i kanalizacija, zatim glavni admistrator Snežana Šćepanović, pa i ćerka Svetozara Marovića Milena Bogdanović-Marović na funkciji gradskog menadžera.

Mjesec dana kasnije uslijedila je druga epizoda hapšenja u kojoj je slobode lišeno osam Budvana, među kojima je opet bio Rajko Kuljača, šefica budvanskog Katastra Mirjana Marović, vlasnik lanca samousluga Megapromet Miodrag Mitrović i drugi. Zatim je u januaru 2016., u novoj akciji Specijalnog tužilaštva, uhapšeno šest osoba osumnjičenih za korupciju tokom izgradnje postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda WTE, među kojima i direktor ove firme, njemački državljanin Ginter Faust.

Zašto optužnice kasne, da li još traje izviđaj u predmetima za koje su tadašnji opštinski službenici osumnjičeni, javnosti nije poznato. Rokovi za podizanje optužnica za lica koja su na slobodi, nisu istekli i još traju, kazao je pravobranilac jednog od osumnjičenih. Nema informacija ni da je istraga protiv bilo kojeg lica u međuvrmenu obustavljena.

Ne zna se šta je pravi razlog otezanja postupka i oklijevanja Katnićeve „ruke pravde”. Možda je u tome, što je riječ o takozvanoj drugoj ligi ili sitnijim ribama budvanske mafije, koje Specijalnom tužilaštvu nisu više tako važne poslije osvajanja trofeja – sloma Marovića, drugog čovjeka po političkoj moći u partiji i državi i njegovog priznanja da je bio na čelu organizovane kriminalne grupe. Ili se ipak radi o nedostatku vremena koje je posvećeno državnim udarima i udarima na lidere opozicije.

Marović i njegov sin Miloš priznali su krivicu, potpisali sporazum o priznanju svega što im je Katnić stavio na teret. Dobili su dogovorene zatvorske i novčane kazne, a to što one još nisu izvršene, drugi je dio ove priče.

Krivicu su priznali i Lazar Rađenović, Dragan Marović, Aleksandar Armenko, Goran Bojanić, kao i firme Trejdjunik, vlasnik poslovnog centra TQ Plaza i Kopirajt Marko Kentera, dok su neki prihvatili ulogu svjedoka saradnika u postupku protiv Marovića, čime su u potpunosti oslobođeni krivice.

Ključni svjedok u ovom prvorangiranom tužilačkom postupku protiv Svetozara Marovića, izvedenom pod motom borbe protiv korupcije visokog nivoa, bio je Rajko Kuljača, dvostruki predsjednik Opštine Budva i srpski biznismen Mirko Latinović, vlasnik Trejdjunika, član i vodeći poslovni partner ove kriminalne organizacije.

Ostali, više od dvadeset osumnjičenih, čekaju naredni potez Specijalnog tužilaštva. Nadaju se obustavljanju istrage, ljuti i razočarani ishodom procesa protiv Marovića, oca i sina, koji će po svemu sudeći izbjeći izdržavanje dosuđene kazne u zatvoru u Crnoj Gori.

Da li će Specijalni tužilac nakon dvije godine poreći sopstvene navode iz istrage i naloga za hapšenje pomenutih Budvana i sve svoje sumnje i saznanja koje je podijelio sa građanima Crne Gore, znaće se uskoro.

„Svi oni uhapšeni su pod sumnjom da su počinili krivično djelo zloupotreba službenog položaja izvršenog na organizovan način i u saučesništvu. Postoje osnovi sumnje da su osumnjičeni postali članovi kriminalne grupe radi sticanja nezakonite dobiti ili moći, a djelovanje kriminalne grupe je planirano na duže vrijeme i uz primjenu određenih pravila sa tačno određenim ulogama i zadacima. Grupa je koristila poslovne strukture Opštine u kojima su većina njih obavljali svoje službene dužnosti”, pojasnio je Katnić način rada i unutrašnju strukturu Marovićeve grupe, nakon senzacionalnog avgustovskog hapšenja predstavnika budvanske vlasti.

Za takve prestupnike koji su svjesno i organizovano ojadili Budvu postupak se nešto odužio, dok je njihovo djelovanje vidljivo na svakom koraku u zapuštenom turističkom gradu.

Bez njihovih usluga ni mafijaška organizacija nije mogla ostvariti svoje ciljeve na sistematskom pražnjenju budvanske kase. U pitanju su članovi raznih komisija užeg opštinskog rukovodstva, koje su pravile procjene vrijednosti opštinskog zemljišta, izvedenih radova u infrastrukturnim projektima ili vrijednosti poslova po ugovorima, po pravilu na štetu Opštine.

Zahvaljujući njihovim odlukama milioni budžetskih sredstava otišli su u privatne ruke.

Budva uživa ekskluzivnost u sferi korupcije kako po broju afera tako i po broju uključenih visokih funkcionera u njima iz redova jedne partije, u ovom slučaju – DPS-a.

Dva bivša predsjednika Opštine trenutno se nalaze na izdržavanju zatvorske kazne u Spužu za krivična djela korupcije, procesuirana prije stupanja Milivoja Katnića na dužnost specijalnog tužioca.

Lazar Rađenović služi kaznu zatvora za zloupotrebu službenog položaja prilikom prodaje zemljišta na brdu Košljun, u trajanju od tri godine i osam mjeseci. Društvo mu pravi Rajko Kuljača, koji je morao otići na izdržavanje kazne od 2,5 godine dosuđene za isto djelo u aferi Zavala, nakon suđenja koje je trajalo šest godina.

Zanimljivo je da u navedenim predmetima okrivljenima nije ponuđena prilika da putem instituta sporazuma o priznanju krivice dobiju blaže kazne. Ovaj institut uz brojne svjedoke saradnike primijenio je i iskoristio specijalni tužilac Katnić kako bi se u relativno kratkom roku, bez suđenja, domogao priznanja Marovića.

Primjeri u predmetima Košljun i Zavala to najbolje ilustruju. Za procijenjenju štetu od 1,5 miliona eura pričinjenu Opštini, Rađenović je dobio onoliku višegodišnju zatvorsku kaznu.

Zavala je bila „teška” 820.000 eura, koliko je Opština oštećena u korist firme Zavala Invest, za koji je iznos Rajko Kuljača osuđen na zatvorsku kaznu od 2,5 godine, Dragan Marović na dvije, dok je osam funkcionera i direktora iz redova DPS-a, članova Komisije za procjenu, dobilo kaznu od po godinu dana.

U Katnićevim istragama za štetu koja je nanijeta Opštini Budva u osam predmeta u iznosu od nevjerovatnih 45 miliona eura, najveća dosuđena zatvorska kazna je ona koju je dobio Svetozar Marović, od tri godine i osam mjeseci. Uz obavezu da državi vrati nešto preko milion eura.

Najveća novčana kazna „odrezana” je preduzeću Trejdjunik, 20 miliona eura, ali u nekretninama, koje po mišljenju opštinskih vlasti, ni približno ne vrijede toliko. Najveću gotovinsku novčanu kaznu Specijalno tužilaštvo zatražilo je za Branislava Gugija Savića, poslovnog partnera kriminalne grupe, u iznosu od šest miliona eura, koju ovaj pokušava da zamijeni nekretninama.

Branka PLAMENAC

Komentari

Izdvojeno

ILEGALNI IZVOZ BOKSITA: Laka zarada u zemlji prespore pravde

Objavljeno prije

na

Objavio:

Osnovno tužilaštvo u Nikšiću ranije je odbacilo krivičnu prijavu bivših radnika Boksita protiv kompanija VSS i Rapax. Sada je u njihovim rukama, dokazima upotpunjena, prijava MKI

 

Iz svijeta nas, ponovo, podsjećaju na ono što bismo sami, odavno, morali znati. „Korupcija je najrasprostranjenija u Crnoj Gori u sektoru državnih nabavki. Kupovina i prodaja državne imovine odvija se u netransparentnom okruženju sa čestim optužbama za primanje mita i prijateljske odnose”, navodi se u ovogodišnjem izvještaju Stejt dipartmenta o globalnoj investicionoj klimi za 2021. godinu.

U izvještaju koji služi kao svojevrstan vodič potencijalnim investitorima iz SAD, apostrofira se negativna uloga pravosuđa s posebnim naglaskom na Privredni sud kome se zamjeraju: slaba primjena zakona, ograničeni kapaciteti i stručnost sudija, veliki broj zaostalih predmeta… Sve je začinjeno podatkom iz prošlogodišnjeg istraživanja o ovdašnjoj poslovnoj klimi, koje je među svojim članovima provela Američka privredna komora u Crnoj Gori. Njeni članovi su, pokazalo je istraživanje, posebno nezadovoljni trajanjem sudskih postupaka (79,5 odsto anketiranih) i nejednakom primjenom zakona (63,6 odsto anketiranih).

Bivši radnici Rudnika boksita u stečaju duže od godinu upozoravaju nadležne na nezakonit iskop i izvoz 2.664 tone rude boksita iz Nikšića. Uglavnom, uzaludno. Njihova priča zaslužuje pažnju makar zbog neobičnog sadržaja.

Izvezena ruda nije „iskopana” na rudarskim kopovima već sa placa – urbanizovanog gradskog građevinskog zemljišta – na kome je Samostalni sindikat Rudnika boksita planirao izgradnju desetak zgrada kako bi riješio stambene probleme zaposlenih. Rudu u Češku nijesu izvezli ni Boksiti ni Uniprom Veselina Pejovića, koji je nakon stečaja Boksita kupio veći dio imovine rudarske  kompanije i „naslijedio” njenu koncesiju za eksploataciju rude. Izvoz je obavljen u organizaciji i za račun privatnih firmi iz Nikšića: Vector System Security DOO i Rapax DOO, iako nijedna od njih ne ispunjava zakonom propisane uslove za taj posao – nemaju sa državom zaključen ugovor o koncesiji ni odobrenja za eksploataciju mineralnih sirovina. Država (čitaj – bivše vlasti) bila je blagovremeno obaviještena o tom nezakonitom poslu, ali ga nije spriječila.

Nove vlasti, preciznije, Ministarstvo kapitalnih investicija (MKI), riješile su da stvari istjeraju na čistac, pa su se početkom ljeta obratili Vrhovnom državnom tužiocu Draženu Buriću Informacijom o mogućem postojanju krivičnog djela i/ili prikrivanju krivičnog djela u vezi nelegalnog iskopa i izvoza rude boksita. To ide očekivano sporo. Prema informacijama Monitora, iz Vrhovnog tužilaštva nedavno su obavijestili nadležne u MKI da je njihova Informacija, sa pratećom dokumentacijom, proslijeđena Onovnom tužilaštvu u Nikšiću. Gdje je jednom, u nešto drugačijoj formi, već bila. I završila u košu.

Sada o detaljima.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ISTRAŽIVANJE NAFTE I GASA U CRNOGORSKOM PODMORJU:  Prazne mreže i snovi o milijardama

Objavljeno prije

na

Objavio:

Crna Gora je počela bušenje dna Jadrana i pored jasne poruke Evropske unije da su fosilna goriva prošlost, te da je budućnost rezervisana za ekološku i obnovljivu energiju, i uprkos lošim iskustvima iz regiona. Ekološki aktivisti najavljuju da će poslije turističke sezone obnoviti proteste

 

Iskusni ribar Branko Vujičić uzalud traži kozice i gambore po dnu Jadrana. Nestale su, kaže, i to pripisuje bušenju morskog dna u potrazi za naftom.

„Oni leže na samom dnu. Vjerovatno, bušenje izaziva neku vibraciju koja tjera ribe. Kozice su se potpuno izgubile, ne možemo uhvatiti dva kila, a hvatali smo po stotinu, cijena im je bila spala na tri eura. Nestale su ne samo u Ulcinju i Baru nego šire. One i sardele su hrana za svu ostalu ribu“, kaže Vujičić u razgovoru za CIN-CG, Monitor i BIRN.

Gigantska metalna svrdla, postrojenja Topaz Driller, probušila su 25. marta morsko dno, na 20 kilometara od obale, između Ulcinja i Bara u potrazi za naftom. Investitor, italijansko-ruski konzorcijum Eni-Novatek crno zlato će tražiti do dubine od 6.500 metara. Da li u crnogorskom podmorju ima nafte znaće se, navodno, početkom septembra.

Put ka zemljinoj utrobi nastavlja se uprkos upozorenjima ekologa da je riječ o rizičnom poduhvatu i kršenju Pariskog sporazuma i najavama da će, kada turisti odu, organizovati proteste.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

GODINU DANA PROTESTA MJEŠTANA KRALJSKIH BARA: Male HE – agonija koja traje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mještani ne kriju ogorčenje zbog nerješavanja  problema od strane Vlade. Tako su na protestu koji je održan prošlog mjeseca istakli da je više nezakonitosti, kada je riječ o projektima mHE u selu, napravljeno tokom minulog mjeseca, nego tokom čitave prethodne godine

,,Ne dirajte naše vode, ostavite naša izvorišta Tare, dosta ste uzeli, nemojte više kumim vas bogom”, poručili su prije godinu dana mještani kolašinskog sela Kraljske Bare, ispod Komova. Od tada traju njihovi protesti u cilju zaustavljanja gradnje malih hidroelektrana (mHE) na vodotocima Ljubaštica, Crnja  i Čestogaz.

Ove tri rječice formiraju rijeku Drcku, jednu od većih pritoka Tare. Koncesiju na jedina tri preostala vodotoka u Parku prirode Komovi, koja nijesu stavljena u cijevi, dobilo je preduzeće Dekar energy. Vlasnik Dekara je Momčilo Miranović, suprug Vesne Miranović bivše pomoćnice ministra zdravlja i visoke funkcionerke DPS-a.

Od prošle jeseni mještani Bara Kraljskih imaju podršku mještana Rečina, koje je snašla ista muka. Oni se protive gradnji mini hidrocentrale na Rečinskoj rijeci. Na Rečinskoj rijeci mHE Skrbuša gradi kompanija Hydro logistics. Vlasnik ove kompanije je Slaven Burzanović, koji je i ovlašćeni zastupnik u firmi BB hidro Blaža Đukanovića, sina predsjednika države,  koji je takođe u poslu sa malim HE.

Na ovonedjeljnom protestu mještani Kraljskih Bara i Rečina su pozvali potpredsjednika Vlade Dritana Abazovića da ,,dođe i potvrdi ili porekne ono što je obećao u septembru prošle godine”. Abazović je tada prisustvovao protestu u Kraljskim Barama i, između ostalog, rekao da ,,buduća vlast treba da raskine sve koncesije za mHE i trajno zabrani gradnju”. On je tada tvrdio i da je ,,svaka gradnja mHE korupcija sama po sebi”.

Do sada su raskinuti svi ugovori o mHE za koje je postojao zakonski osnov, a za sve ostale traži se rješenje koje neće ići na štetu države, odgovoreno je mještanima iz Abazovićevog kabineta. Podsjetili su da je Abazović obećao moratorijum na izgradnju mHE, što je Vlada učinila odmah nakon konstituisanja.

,,Inspekcija će u saradnji sa geometrima uskoro posjetiti Bare Kraljske i sačiniti detaljan elaborat kojim će se utvrditi jasna pozicija objekata male HE, najavljeno je iz Kabineta poptredsjednika Vlade. To je, kako su precizirali, osnovni preduslov razmatranja pravnog osnova za raskid ugovora.

Dok se čeka nova inspekcijska posjeta, nedavno je Direktorat za inspekcijske poslove privremeno zabranio koncesionarima nastavak radova.

Na protestu su mještani Bara Kraljskih i Rečina iskazali zabrinutost i tražili od vicepremijera da im garantuje da niko neće krenuti silom na one koji se protive gradnji mini-hidroelektrana na tom području.

Milovan – Mišo Labović, predsjednik Savjeta MZ Kraljske Bare, za Monitor kaže da mještani trpe pravno nasilje jer se privremenim mjerama koje donosi Osnovni sud u Kolašinu ugrožavaju ljudska prava: ,,Kad investitor podnese zahtjev za 24 sata se odlučuje, a mještanima za krivične tužbe preko dva mjeseca traje istraga”. On objašnjava da se koncesionar bori svim silama za svoj profit, pa da je bilo i prijetnji, ali da se nesigurnost  sada provlači kroz institucije.

Labović ističe da su više puta nadležnima predočili dokaze o tome da su u odluci o koncesiji pogrešno tretirani slivovi rječica, da nijesu riješeni građevinsko pravni odnosi, da je ugovor sa koncesionarom koji je trebao da završi radove 2016. na volšeban način bivša Vlada, na osnovu zaključka, produžila 2019. godine…

,,Očigledno da će ovo trajati”, kaže Labović i napominje da ugovor koncesionaru ističe krajem godine. ,,Imali smo  dva sastanka u Vladi.  Nijesmo dobili bilo kakve garancije. Oni se drže  priče da ne žele da plaćaju milionske odštete. Mi smatramo da se na osnovu člana 23 koncesionog ugovora i člana 18 – nesaglasnost mještana, ugovori mogu oboriti. Član 23 jasno kaže – da se dozvole koje su dobijene na osnovu pogrešnih podataka odmah mogu raskinuti. Onda bi trebalo da onaj koji je potpisao takve ugovore pozove na odgovornost”.

Mještani ne kriju ogorčenje zbog nerješavanja ovog problema od strane Vlade. Tako su na protestu, koji je održan prošlog mjeseca, istakli da je više nezakonitosti, kada je riječ o projektima mHE u selu, napravljeno tokom minulog mjeseca, nego tokom čitave prethodne godine.

Krajem maja su pozvali ministra ekologije, prostornog planiranja i urbanizma Ratka Mitrovića da podnese ostavku „iz moralnih razloga“. Ministar Mitrović je autor studija tehničko-ekonomske opravdanosti izgradnje i idejnih rješenja za 20 mHE, među kojima i Crnja, Ljubaštica i Čestogaz u Barama Kraljskim.

U Crnoj Gori rade 32 mHE, a njihov udio u ukupnoj proizvodnji električne energije manji je od tri odsto. Građani su na osnovu podsticaja investitorima do sada platili preko 19 miliona eura. Zahvaljujući subvencijama, koje plaćaju potrošači kroz račune za struju, firma BB Hidro, čiji je suvlasnik  Blažo Đukanović, projektovala je za 12 godina rada  mHE Bistrica u Kolašinu, profit od tri miliona eura, a za to vrijeme će državi biti plaćeno samo 250 hiljada koncesione naknade, izračunali su u NVO Akcija za socijalnu pravdu.

Ines Mrdović, pravna savjetnica ove organizacije nedavno je izjavila da je  nova Vlada obećala reviziju projekata mHE ,,ali politički rastrzana između ličnih sujeta i pizmi političara sa svih strana, ni šest mjeseci od imenovanja, nije se ozbiljnije zagreblo po ovom gorućem pitanju, sa ciljem da se potrošači zaštite od neopravdanog nameta ispoljenog u subvencijama, odnosno biznisi privilegovanih do danas su neokrnjeni, dok se građanima i dalje žestoko zavlači ruka u džep”.

Nova Vlada je odlučila da zaustavi odobravanje izgradnje malih HE dok ne okonča postupak do sada zaključenih ugovora. A to ide vrlo sporo. Zbog ove odluke investitori tuže državu i hoće da naplate navodnu 30-godišnju štetu – ceh bi za crnogorske građane mogao da bude veći od 50 miliona eura.

Ministarstvo kapitalnih investicija je u decembru formiralo radnu grupu koja treba da sagleda i preispita ugovore o koncesijama za male HE. Monitoru su ranije iz ovog ministarstva odgovorili da je potrebno razumijevanje jer taj postupak nije jednostavan ni brz. Rezultata još nema.

Niko od nadležnih ne pridaje važnosti na uporne tvrdnje Vasilija Miličkovića, predstavnika manjinskih akcionara EPCG koji pokušava da dokaže da je cijeli posao oko malih HE i subvencija nezakonit i protivan Ustavu. On ponavlja da se zarad interesa ljudi iz Đukanovićeve familije i okruženja, EPCG obavezala da struju otkupljuje po cijeni tri puta većoj od tržišne. Navodi i da će nas prema procjenama stručanjaka to reketiranje i pljačka građana kroz OIE 1 i 2 za 30 godina koštati 600 miliona ili 20 miliona godišnje.

Vlada je početkom ovog mjeseca donijela odluku da milion eura iz budžeta dodijeli za podsticanje proizvodnje električne energije iz obnovljivih izvora (OIE). Prema uredbi koju je donijela prethodna vlast, vlasnici obnovljivih izvora energije imaju status povlašćenih proizvođača kojima se plaća podsticajna cijena struje.

Prošle godine je 13 povlašćenih vlasnika mini HE od građana i privrede
dobilo blizu četiri miliona eura podsticaja, a imali su ukupan profit od 1,6 miliona eura. Da nije bilo podsticaja od građana, vlasnici mHE bi godinu završili sa dva miliona gubitka.

I dok čekaju šta će  se i kako prelomiti u Podgorici, u Kraljskim Barama su više puta istakli da nijesu i neće dati da se politika umješa u njihovu borbu. Labović ističe: ,,Mi branimo naše živote, naše selo je mrtvo ako se desi da nam se uzme voda, tu više nema života”.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo