Povežite se sa nama

OKO NAS

ODBIJEN ZAHTJEV ZA IZGRADNJU HOTELA NA BIOGRADKOM JEZERU: Nema gradnje u srcu prašume

Objavljeno prije

na

Ukoliko odluka Sekreterijata za uređenje prostora, komunalno stambene poslove i zaštitu životne sredine ne bude preinačena u drugostepenom postupku, na obali Biogradskog jezera neće se graditi hotel, kako je to bilo planirano i najavljivano više puta tokom minule dvije godine. Taj Sekretrijat odbio je zahtjev JP Nacionalni parkovi Crne Gore za izdavaje gređevinske dozvole za hotel u srcu Biogradske prašume. Planirana gradnja apart hotela u Biogradskoj prašumi, kako su ranije objašnjavali iz JP NP CG, u stvari je ,,rekonstrukcija objekta koji je uništen u požaru prije nekoliko decenija”. Hotel je trebalo da ima devet soba i devetnaest ležaja, a sastojao bi se od suterena, prizmelja i potkrovlja.

U obrazloženju za odbijanje izdavanja građevinske dozvole iz kolašinskog Sekreteterijata za urbanizam pozivaju se na rješenje Agencije za zaštitu životne sredine iz jula minule godine. Tim rješenjem je sugerisano da se aktivnosti na realizaciji izgradnje hotela odvijaju bez ugrožavanja prirodnih resursa, integriteta i prirodne vrijednosti prve zone zaštite NP Biogradska gora. To jest, da ,,svi konstrukcioni i infrastrukturni elementi apart hotela treba da budu izgrađeni isključivo u okviru treće zone zaštite NP i da se radovi iskopa ili bilo koji pripremni ili glavni građevinski radovi ne mogu izvoditi u okviru prve zone zaštite”.

Za kolašinski Sekretarijat, očigledno, bilo je problematično to što bi se pojedini radovi na pratećoj infrastrukturi hotela odvijali u užoj zoni zaštite, to jest, što resorno ministarstvo nije preciziralo kojoj zoni zaštite pripada cijela parcela na kojoj će se graditi.

,,S obzirom na to da se Ministarstvo održivog razvoja i turizma nije izjašnjavalo o prostornoj pripadnosti zonama zaštite prve ili treće katastarske parcele 956, odnosno cijele lokacije apart hotela na Biogradskom jezeru, nijesu se steklu uslovi za izdavanje odobrenja za izgradnju infrastrukturnih elemnta”, naglašavaju u Sekreterijatu za urbanizam.

Oni navode da je u planu investitora bila i izgradnja postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda u užoj zoni zaštite, a da je članom 54 stav 3 Zakona o zaštiti prirode propisano da se u zonama s režimom zaštite prvog stepena zabranjuje korišćenje prirodnih resursa i izgradnja objekata.

Prije godinu i po u Agenciji za zaštitu životne sredine kazali su da gradnja hotela na planiranoj lokaciji nije bezazlena situacija. Iz te Agencije su obrazložili da planirane radnje i aktivnosti ,,mogu dovesti do negativnih direktnih i indirektnih uticaja na prirodne vrijednosti parka i uslove očuvanja”.

,,Direktni uticaji na prašumski rezervat bi se ogledali u gubitku, odnosno promjeni jednog dijela prirodnih habitata na lokaciji planiranog hotela i njegovoj okolini, sječom stabala na mjestu gradnje, a posebno u zoni iskopa i ukopavanja kanalizacije i uređaja za prečišćavanje otpadnih voda s upojnim šahtom. Takođe, tu je problem deponovanja građevinskog materijala, te pristupnog puta u slučaju njegovog proširenja”, obrazložili su tada iz Agencije.

Navodi se i da bi hotel na tri nivoa, kao vještački objekat, u jedinoj zaštićenoj prašumi u Crnoj Gori stvorio vizuelnu promjenu tog posebnog mjesta, a povećao bi se i nivo buke zbog radova na rušenju postojećeg objekta, radova u fazi gradnje, kao i tokom korišćenja hotela. Takođe, naglašeno je i da bi hotel bio novi zagađivač životne sredine, posebno otpadnim vodama koje mogu u znatnoj mjeri kontinuirano zagađivati ekosistem Biogradskog jezera. Indirektni uticaji bi se ogledali u uznemiravanju životinja zbog povećanog prisustva i aktivnosti ljudi, te većeg nivoa elektromagnetnog zračenja.

Ekolozi navode i da je Biogradsko jezero mali, osjetljivi, planinski ekosistem, koji nije u stanju da primi dodatna nova organska opterećenja iz vještačkih izvora, kao što je planirani hotel, čije otpadne vode sadrže rastvorene organske i neorganske supstance, koje u krajnjem ishodu mogu dovesti do gubitka života u jezeru.

I bivši direktor NP Biogradska gora Dragiša Dožić više puta se oglašavao, apelujući na nadležne da spriječe gradnju hotela.

„Ovo je prvi put u dugoj istoriji tog parka da se dešava da prirodni dragulj treba braniti od onih kojima je ovo dobro povjereno na upravljanje. Izjave i deklarisanje odgovornih da će Biogradska gora postati dio svjetske prirodne baštine, a graditi objekte u središtu jedinstvene prašume, devastirajući najočuvanije prostore koje imamo, suprotno zakonu i prostorno planskim opredjeljenjima i UNESKO-ovim standardima, van sumnje je cinizam i lakrdija”, tvrdio je on.

Bivši direktor NP Biogradska gora tvrdi da stari hotel, na čijim temeljima se planira novi, nije uništen požarom već srušen, shodno odluci rukovodilaca OOUR-a Bjelasica. Rušenje objekta tadašnja uprava NP iskoristila je da ne dozvoli građenje novog objekta na toj lokaciji.

„Time su se stekli uslovi da se postupno počnu sprovoditi mjere stroge zaštite na ovom lokalitetu u prašumskom rezervatu, shodno zakonskim propisima i Prostornom planu NP, usvojenom odlukom Skupštine Crne Gore u decembru 1998. godine”.

Aktuelni direktor NP Saša Jeknić nije želio da komentariše odluku Sekretarijata za urbanizam. Iz tog preduzeća, obećao je, zvanično saopštenje na temu daljih namjera i aktivnosti, kada je riječ o projektu hotela, stići će do kraja januara.

Ranije Jeknić je izjavljivao da ne očekuje nikave probleme i tvrdio da gradnja neće nauditi ničemu što je za čuvanje u prostoru zaštićenom još od 1878. godine.

,,Izgradnja hotela je planirana kapitalnim budžetom, ispoštovan je zakon do detalja. Ne mislite, valjda, da bi država stala iza devastacije tog prostora i bilo čime ugrozila jezero ili prašumu. Posebna pažnja posvećena je tretmanu otpadnih voda, tako da one neće ugroziti biodiverzitet prašume. Grijanje će biti na pelet a hotel će raditi tokom cijele godine. Novi hotel daće novu dimenziju originalnoj turističkoj ponudi Biogradske prašume”, najavljivao je on.

Sasvim je izvjesno da će se JP NP CG žaliti na odluku nadležnog Sekreterijata. Njihova žalba još nije stigla do glavne administratorke Perunike Popović, koja treba da odlučuje u drugostepenom postupku.

,,Nijesam još dobila žalbu. Naravno, dok ne vidim rješenje Sekretarijata i prigovore ne mogu ni reći kakva će moja odluka biti. Ukoliko odbijem žalbu, vjerovatno će JP NP CG ići dalje, to jest, obratiće se Upravnom sudu. Ukoliko usvojim žalbu, ponoviće se postupak u Sekretarijatu”, kaže ona.

Ni Popović niti iko drugi od njenih kolega iz kolašinske lokalne uprave nije želio zvanično da komentariše činjenicu da je Sekretarijat za urbanizam, uprkos tome što je ovog puta odbio da izda građevinsku dozvolu za hotel, u septembru 2014. godine odlučio drugačije o izgradnji restorana na istoj katastarskoj parceli. Prema nezvaničnim, ali pouzdanim informacijama iz NP Biogradska gora, pored toga što je na istoj katastarskoj parceli, restoran će koristiti isti sistem za prečišćavanje voda, koji je bio planiran i za hotel. Takođe, kolašinska lokalna uprava, odnosno nadležni Sekretrijat, dali su građevinsku dozvolu u aprilu minule godine i za nedavno završenu rekonstrukciju – zamjenu 10kV visokonaponskog kablovskog voda od Kraljevog kola do Biogradske gore.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

AZBESTNE CIJEVI I DALJE U VODOVODIMA: Prosipanje vode i vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Azbestno-cementne cijevi jedan su od razloga što vodovodi u Crnoj Gori u svojim sistemima bilježe prosječne gubitke od blizu 70 odsto. Voda otiče mimo cijevi, kao i vrijeme da se šteta i rizici po zdravlje preduprijede. Projekat zamjene ovih cijevi, za koji je potrebno oko 150 miliona eura zastao je – ne samo zbog para, već i politike

 

Zbog zdravstvene zaštite i ogromnih tehničkih gubitaka u vodovodnim mrežama već godinama se upozorava na neophodnost zamjene azbestno-cementnih cijevi. U Crnoj Gori imamo vodovodnu mrežu od preko 600 kilometara cijevi napravljenih smješom azbesnih vlakana i cementa, materijala koji su izbačeni iz upotrebe u Evropskoj uniji još 2005. godine. U Crnoj Gori zabrana stavljanja u promet i upotrebu azbesta uvedena je Zakonom o životnoj sredini iz 2016.

Privilegiju da ne piju vodu iz azbestno-cementnih cijevi trenutno imaju samo stanovnici Plužina i Petnjice. Drugi mogu jedino da se tješe kako ne postoje pouzdani dokazi o štetnom uticaju unošenja azbestnih vlakana u organizam – ako se piju. Ako se ta vlakna udišu, dokazano su kancerogena. Iz Instituta za javno zdravlje su ranije objasnili da nijesu dovoljno razjašnjeni svi detalji u pogledu zdravstvenih efekata unošenja azbesta putem vode za piće koja prolazi kroz azbestno-cementne cijevi. Ipak se smatra da je ovakav unos daleko manje značajan sa zdravstvenog aspekta od udisanja čestica azbesta. Svjetska zdravstvena organizacija do sada nije utvrdila kancerogenost azbesta unijetog gutanjem tečnosti, pa zbog toga i ne postoje smjernice o dozvoljenoj količini u vodi. Prepoznat je rizik za radnike koji rade na uklanjanju azbestnih cijevi, jer mogu udahnuti čestice ovog materijala.

Ono što se sa sigurnošću zna je da cijevi imaju nedostatak zbog velikog gubitka vode koja protiče kroz njih – do dvije trećine.

U rješavanje ovog problema krenulo se 2019. godine, ali se nije daleko odmaklo. NVO Udruženje za unaprijeđenje vodosnadbijevanja, tretman i odlaganje otpadnih voda Crne Gore uz finansijsku podršku UNDP-a, od 9.050 eura, realizovalo je projekat Zamjena azbestnih cijevi u vodovodnim mrežama Crne Gore. Urađeni su projektni zadaci za 21 opštinu i prikupljeni podaci o ukupnoj dužini azbestnih cijevi u gradskim vodovodima koja iznosi 614,21 kilometar.

Iz Ministarstva ekologije, prostornog planiranja i urbanizma za Monitor objašnjavaju da ,,naredni korak koji je trebao da uslijedi jeste izrada Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi u vodovodnim mrežama i obezbjeđivanje finansijskih sredstava za implementaciju projekta. Izrada Glavnih projekata rekonstrukcije azbestno-cementnih cijevi je aktivnost koja je definisana i Akcionim planom za ispunjavanje završnih mjerila za Poglavlje 27- životna sredina i klimatske promjene. Nosilac aktivnosti je Udruženje za unapređenje vodosnabdijevanja, tretman i odvođenje otpadnih voda Crne Gore”.

NVO Udruženje vodovoda i Zajednica opština obratili su se Eko-fondu sa zahtjevom za uključivanje u projekat i finansijsku podršku. ,,Imajući u vidu da je prema procjenama Udruženja potrebno oko 150 miliona eura za realizaciju projekta i ograničena finansijska sredstva kojima raspolaže Eko-fond, dogovoreno je da Eko-fond može pružiti finansijsku podršku samo za izradu Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi”, kazao je za Monitor Draško Boljević, izvršni direktor Eko-fonda.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ČEREČENJE SOLANE I ULCINJSKIH PREDUZEĆA: Grad stečaj

Objavljeno prije

na

Objavio:

Stečaj je jedna od najneomiljenijih riječi u Ulcinju. Stečajem su redovno urnisana sva nekadašnja uspješna ovdašnja  preduzeća, počevši od Agroulcinja preko građevinske firme Primorje i Hotelsko-turističkog preduzeća Ulcinjska rivijera pa sve do Solane. Zato se očekuje da će specijalni tužilac otvoriti istrage i u ovim slučajevima

 

Slučaj ulcinjske Solane pokazuje šta su pohlepa i gramzivost, uz asistenciju države u stanju da devastiraju u kratkom roku. Agonija najstarije ulcinjske kompanije kreće 2004. godine kada Eurofond, koji je kontrolisao biznismen Veselin Barović, postaje većinski vlasnik Solane Bajo Sekulić u stečaju, za oko 800.000 eura. Godinu kasnije pokreće se postupak ,,programiranog stečaja” zbog duga za struju od 13.000 eura, a u međuvremenu, Eurofond podiže kredite zalažući imovinu Solane i emitujući akcije. Banke istovremeno stavljaju pod hipoteku milione kvadratnih metara zemljišta u neposrednom zaleđu Velike plaže.

Nekadašnji rukovodilac finansija u Solani Veselin Saša Mitrović kaže da je najteži udarac ta kompanija doživjela 2010. godine kada je, kako tvrdi, ukradeno 20 hiljada tona soli i milion eura iz blagajne. „Tada je i stavljena tačka na rad Solane, a radnici opljačkani. Kasnije i izbačeni na ulicu, a da niko nije odgovarao za to. I danas kada pitate te ljude iz Privrednog suda oni govore da su radili sve po zakonu!? Zato ih mi radnici i zovemo stečajna mafija“, naglašava Mitrović.

Konačno, 2011. godine uveden je u ovu firmu klasični stečaj rješenjem Privrednog suda. Od tada kontrola nad čitavom Solanom, ostacima ostataka njene pokretne i nepokretne imovine, kao i finansijskim sredstvima, prelazi kompletno u Podgoricu.

U posljednjih deset godina organizovano  je 15 neuspješnih pokušaja prodaje imovine Solane iako je bilo sporno da li Eurofond ima pravo na korišćenje ili svojine nad zemljištem. Ovi javni oglasi služili su da  bi se kupovalo vrijeme dok se ne završi posao definitivnog uništenja Solane.

Već deveta je godina da na Solani nema berbe soli, koja je preduslov da se očuva njen biodiverzitet, te da ona i dalje bude raj za ptice, što je čini staništem koje je važno u svjetskim okvirima. Zato se ona posebno navodi u svim godišnjim izvještajima Evropske komisije za Crnu Goru.

Stečajni postupak još traje, a u toku je procedura kojom se cjelokupna imovina Solane nastoji uknjižiti kao državna svojina, dok bi Vlada Crne Gore bila označena kao nosilac prava raspolaganja. Stečajni upravnik Solane, Žarko Ostojić, najavio je čak da će podnijeti tužbe Upravnom i Privrednom sudu, zbog odluke Savjeta za privatizaciju da ne pretvori pravo korišćenja u pravo svojine, odnosno da je imovina Solane državna svojina.

Mustafa CANKA
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NACIONALNI PARK PROKLETIJE ŽRTVA BESPRAVNE GRADNJE: Uništavanje šume na privatnom posjedu zakon ne prepoznaje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Gusinjanin Đ.V. u potpunosti je uništio planinarsku stazu ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje, kada je odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila

 

Planinarska staza ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje u potpunosti je uništena kada je Gusinjanin Đ.V, uz pomoć građevinskih mašina odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila. Prilikom probijanja puta dužine kilometar, oko 300 stabala oboreno je, srušeno, polomljeno ili iščupano, a zemljište isprevrtano.

Radovi su trajali dva dana, 6. i 7. maja. Prema riječima direktora NP Prokletije Marinka Bajraktarovića, nadzornik tog terena je drugog dana radova čuo mašine i zaustavio ih. Uprava nacionalnog parka o tome je obavijestila Upravu za inspekcijske poslove i Komunalnu inspekciju Opštine Gusinje dva dana kasnije – 9. maja. Inspekcija je na lice mjesta izašla sjutradan, a nadzoru su prisustvovali direktor i radnik službe zaštite NP Prokletije i Đ.V. Tada je konstatovano da su radovi sprovedeni na zemljištu u vlasništvu Gusinjanina. Oko 400 metara staze, širine tri metra, vlasnik je proširio, i taj se dio nalazi u trećoj zoni zaštite NP Prokletije. Ostalih 600 metara je u potpunosti novoizgrađen put, i to u drugoj zoni zaštite parka.

,,Nijesmo dali saglasnost za izvođenje radova u zaštićenom području Prokletija. U toku je proces u kome su preduzete mjere u saradnji sa Upravom za inspekcijske poslove i lokalnom upravom u Gusinju. Obiđen je teren, sačinjen izvještaj, a radovi su stopirani u istom trenutku kada ih je nadzornik uočio, i ne stoje tvrdnje da su se nelegalne radnje vršile naočigled zaposlenih u NP Prokletije, već su sve radnje učinjene po važećim zakonskim procedurama”, naveli su iz Nacionalnih parkova Crne Gore (NPCG) u saopštenju.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo