Dok su iz vrha crnogorskog bezbjednosnog sektora nakon hapšenja Vuka Vulevića stizale ocjene da je riječ o važnom rezultatu rada domaćih institucija i njihove međunarodne saradnje, Ministarstvo unutrašnjih poslova Srbije saopštilo je da su Vulevića pronašli i uhapsili pripadnici srpske policije

Hapšenje najpoznatijeg Beranca Vuka Vulevića (51) u Beogradu, poslije višegodišnje potrage, umjesto da bude nesporan rezultat međunarodne policijske saradnje, pretvorilo se u novu epizodu političkog nadmetanja između Podgorice i Beograda. Već prvih sati nakon privođenja otvorilo se pitanje ko je zaista zaslužan za njegovo lociranje i hapšenje – bezbjednosne službe Crne Gore ili Srbije.

Dok su iz vrha crnogorskog bezbjednosnog sektora stizale ocjene da je riječ o važnom rezultatu rada domaćih institucija i njihove međunarodne saradnje, Ministarstvo unutrašnjih poslova Srbije saopštilo je da su Vulevića pronašli i uhapsili pripadnici srpske policije. U tom saopštenju nije pomenuta bilo kakva operativna uloga crnogorskih službi.

Različite interpretacije nijesu ostale na nivou nijansi. Nakon što su iz Podgorice uslijedile izjave u kojima je hapšenje predstavljeno kao uspjeh crnogorskog bezbjednosnog sektora, MUP Srbije objavio je novo, neuobičajeno precizno saopštenje. U njemu je naglašeno da su operativna saznanja koja su dovela do lociranja Vulevića u Beogradu, kao i planiranje i realizacija akcije, isključivo rezultat rada pripadnika MUP-a Srbije.

Srpsko ministarstvo pritom je napravilo jasnu razliku između međunarodne policijske saradnje i neposrednog operativnog rada.

„Međunarodna policijska saradnja, postupanje po međunarodnim potjernicama i razmjena informacija sa partnerskim službama predstavljaju redovan i značajan segment borbe protiv organizovanog kriminala. Ipak, radi preciznog informisanja javnosti, neophodno je jasno razlikovati međunarodnu saradnju od operativnog rada koji je neposredno doveo do lociranja, planiranja i realizacije konkretnog hapšenja”, naveli su iz MUP-a Srbije.

Nakon odgovora iz Beograda, u Crnoj Gori – ćutanje. Iz crnogorskog bezbjednosnog sektora nije stiglo dodatno objašnjenje o tome kakva je konkretno bila uloga domaćih službi. Javnosti nije saopšteno da li su crnogorski organi dostavili ključne operativne podatke, učestvovali u lociranju osumnjičenog ili je njihova uloga bila ograničena na međunarodnu razmjenu informacija i izvršenje potjernice.

Direktor Uprave policije Lazar Šćepanović je nakon hapšenja saopštio da je Vulević u policijskim evidencijama označen kao vođa beranske organizovane kriminalne grupe povezane sa kavačkim klanom. Ministar unutrašnjih poslova Danilo Šaranović je kazao da je riječ o jednoj od ključnih figura organizovanog kriminala na sjeveru Crne Gore i hapšenje predstavio kao rezultat rada institucija.

Predstoji i pitanje daljeg postupka protiv Vulevića. Prema dostupnim podacima, Vulević posjeduje više državljanstava, uključujući srpsko, što može uticati na eventualno izručenje Crnoj Gori. Osim postupaka koje protiv njega vodi Specijalno državno tužilaštvo, u Srbiji će odgovarati i zbog falsifikovanih ličnih dokumenata pronađenih prilikom hapšenja.

Vulević, za kojeg je bila raspisana crvena potjernica Interpola Podgorica zbog sumnje da je izvršio više krivičnih djela iz oblasti organizovanog kriminala i trgovine drogom, podsjetimo, uhapšen je krajem prošle nedjelje u jednom ugostiteljskom objektu u Beogradu. Prilikom hapšenja policija je kod njega pronašla falsifikovana lična dokumenta izdata na Kosovu na ime Vladimira Ilića.

Iz MUP-a Srbije saopšteno je da je za njim bila raspisana međunarodna crvena potjernica Interpola Podgorica zbog sumnje da je izvršio krivična djela organizovanje kriminalne grupe i neovlašćena proizvodnja, držanje i stavljanje u promet opojnih droga, po Krivičnom zakoniku Crne Gore. Vulević se potražuje i radi izdržavanja kazne zatvora u trajanju od šest mjeseci zbog krivičnog djela nedozvoljeno držanje oružja prema Krivičnom zakoniku Crne Gore.

Prilikom hapšenja kod osumnjičenog pronađena su falsifikovana lična dokumenta izdata na Kosovu.

„Po nalogu nadležnog tužilaštva protiv njega biće podnijeta krivična prijava zbog postojanja osnova sumnje da je izvršio krivično djelo falsifikovanje isprave”, saopštio je MUP Srbije.

Policija je od Vulevića oduzela i dva mobilna telefona, a o slučaju je obaviješteno Treće osnovno javno tužilaštvo u Beogradu.

Prema pisanju srpskih medija, Vulević je brat od strica bivšeg komandanta Specijalne antiterorističke jedinice (SAJ) Spasoja Vulevića. Nezvanično, bezbjednosne službe ranije su procjenjivale da se skriva na teritoriji Beograda.

Vulević, porijeklom iz Berana, godinama je u fokusu regionalnih bezbjednosnih službi. Specijalno državno tužilaštvo Crne Gore sumnjiči ga u predmetu „General” za učešće na međunarodnom švercu oko 2,5 tone kokaina, u okviru istrage koja se vodi protiv više osoba.

Njegovo ime se ranije dovodilo u vezu sa više teških krivičnih djela i istraga u Crnoj Gori i inostranstvu, uključujući ubistva i šverc narkotika, ali je u pojedinim predmetima oslobođena optužbi, dok za neka djela nikada nije vođen sudski postupak. Takođe, saslušan je kao lice od interesa u istrazi dvostrukog ubistva na Veruši 2020. godine.

Vulević je godinama bio poznat bezbjednosnim strukturama regiona. Njegovo ime i ranije se pojavljivalo u više predmeta koji su godinama izazivali pažnju javnosti. Bio je optužen za ubistvo Faiza Kadrija u Cirihu 1999. godine, ali je pravosnažno oslobođen. Dovođen je u vezu i sa istragom ubistva policijskog inspektora Slavoljuba Šćekića, kao i sa predmetom krijumčarenja kokaina iz Venecuele, ali ni u tim postupcima nije osuđen. Pominjan je i tokom istrage ubistva glavnog urednika Dana Duška Jovanovića, ali za to krivično djelo nikada nije bio optužen.

Vuleviću je određen ekstradicioni pritvor, a pred sudovima će se tek utvrđivati odgovornost za djela koja mu se sada stavljaju na teret. No i pored ekstradicionog pritvora, pitanje je i da li će ovaj Beranac biti izručen Crnoj Gori, jer ima i državljanstvo Srbije.

Ono što je već sada jasno je da je njegovo hapšenje otvorilo više političkih nego operativnih pitanja. Umjesto zajedničke demonstracije regionalne saradnje u borbi protiv organizovanog kriminala, javnost je dobila spor oko toga čija je zasluga veća.

Svetlana ĐOKIĆ

Umjesto najavljene izgradnje kanalizacione mreže kojom bi se otpadne vode sa Bjelasice odvodile do budućeg postrojenja u Kolašinu, država i Opština sada idu ka izgradnji posebnih PPOV na planinskim centrima Kolašin 1450 i Kolašin 1600. Takav model poklapa se sa zahtjevima investitora koji su tvrdili da je veza sa gradom skupa i teško izvodljiva

Država i Opština Kolašin očigledno su odustale od prvobitne namjere da se problem otpadnih voda riješi njihovim odvođenjem sa Bjelasice do budućeg postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda (PPOV) na području grada. Umjesto tog rješenja, koje je ranije najavljivano kao dio rekonstrukcije puta od Kolašina do planine, sada se ide ka izgradnji posebnih PPOV na planinskim centrima Kolašin 1450 i Kolašin 1600.

Takav zaokret dolazi nakon višemjesečnog insistiranja investitora na Bjelasici da se otpadne vode tretiraju na lokaciji planinskih centara, a ne da se kanalizacionim cijevima odvode do grada. Iako je ranije iz Opštine saopštavano da će se problem riješiti ugradnjom fekalne kanalizacije duž rekonstruisane saobraćajnice, odluka da se raspišu tenderi za izgradnju dva PPOV pokazuje da su država i lokalna uprava prihvatile model koji su zagovarali investitori.

Kako je ranije objašnjeno iz Opštine, trebalo je da u trupu puta od Kolašina do Bjelasice budu ugrađene cijevi za odvod otpadnih voda, a to bi se radilo, navodno, uporedo sa rekonstrukcijom te saobraćajnice. Sve vrijeme, međutim, pojedini investitori na Bjelasici insistirali su na izgradnji PPOV na svakom planskom centru Kolašin 1450 i Kolašin 1600, gdje je i najintenzivnija gradnja. Na kraju je i država odlučila da tako radi, pa je prije nekoliko dana raspisano par tendera kojima se traže projektanti, odnosno izvođači radova za sisteme PPOV na oba planska centra.

Istovremeno, kako su Monitoru kazali u Opštini, nije se odustalo od buduće ugradnje kanalizacionih cijevi u saobraćajnicu. Logiku „dvostrukog“ rješavanja problema otpadnih voda i vjerovatno dvostrukog troška za sada niko nije objasnio. Ipak, sada pojedini opštinski funkcioneri tvrde da će cijevi u putu „valjati za turističke objekte niže od planinskih centra”.

Prema projektnom zadatku, koji je priložen u okviru tenderske dokumentacije, PPOV na Bjelasici imaju za cilj da obezbijede efikasno upravljanje otpadnim vodama i zaštitu prirodnih resursa Bjelasice, uz stvaranje uslova za dalji razvoj turizma. Na planinskom centru Kolašin 1450 postrojenje će se projektovati za maksimalno opterećenje od 2.300 ekvivalent stanovnika (ES), odnosno za dnevni protok od oko 717 kubnih metara otpadnih voda.

Planirani kapacitet zasnovan je na očekivanom broju od 1.494 turistička ležaja, gotovo 500 zaposlenih sa smještajem i oko 100 zaposlenih koji svakodnevno borave u kompleksu. Procijenjena dnevna potrošnja vode iznosi 543 kubna metra, dok je sa uračunatim gubicima i rezervom za postojeće objekte projektovani kapacitet povećan na više od 700 kubnih metara dnevno. Otpadne vode će se nakon prečišćavanja ispuštati u Paljevinsku rijeku, koja se uliva u Taru.

Raspisan je tender i za hidrotehničku infrastrukturu koja će obezbijediti kvalitetno vodosnabdijevanje i efikasno prečišćavanje otpadnih voda na susjednom planinskom centru Kolašin 1600.

Kako se navodi u projektu, trenutno na ovoj lokaciji ne postoji izgrađen sistem vodosnabdijevanja niti fekalne kanalizacije. Zbog toga je planirano formiranje kompletne hidrotehničke mreže sa uređajem za biološko prečišćavanje otpadnih voda odgovarajućeg kapaciteta i performansi.

„Sve otpadne vode iz objekata biće prikupljane zatvorenim kanalizacionim sistemom i upućivane na prečišćavanje prije ispuštanja u recipijent – Duboki potok. Predviđeno je i da ugostiteljski objekti imaju separatore masti i ulja, dok će sistemi za tretman otpadnih voda biti projektovani u skladu sa važećim ekološkim standardima. Izgradnjom ove infrastrukture stvoriće se uslovi za održiv razvoj planinskog centra, unaprijediti zaštita prirodnih resursa Bjelasice i omogućiti dalje širenje turističkih sadržaja bez ugrožavanja životne sredine“, obećano je kroz dokumentaciju.

Za planinske centre Kolašin 1450 i Kolašin 1600 predviđena je izgradnja kanalizacione infrastrukture ukupne vrijednosti 1,875 miliona eura bez PDV-a (oko 2,27 miliona eura sa PDV-om).

Sve do raspisivanja tih tendera, vlasti  i investitori imali su različite stavove o načinu na koji će se riješiti tretman otpadnih voda.

Ministar ekonomskog razvoja Nik Đeljošaj prije aprila prošle godine je u Kolašinu obećao da će rekonstrukcijom 10 kilometara puta od planine do grada biti riješen i problem otpadnih voda iz objekata na Bjelasici. Kazao je da rekonstrukcija saobraćajnice podrazumijeva i ugradnju atmosferske i fekalne kanalizacije, kako bi se planinski centri povezali na fekalnu i atmosfersku kanalizaciju.

Međutim, u Informaciji o tretmanu otpadnih voda koje su dostavile kompanije Ski-resort Kolašin 1600 i Ski-resort Kolašin 1450, vidjelo se da investitori zagovaraju izgradnju postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda (PPOV) na Bjelasici. U tom dokumentu investitori su obavijestili odbornike da je gradnja kanalizacione mreže do grada „neizvodiva i skupa“. To su, kako tvrde, zaključile ekspertske kompanije.

„Procjena uticaja na životnu sredinu rađena za potrebe Opštine, aprila 2022. godine, konstatovala je da je kanalizaciona mreža opštine u izuzetno lošem stanju i da trenutno ne zadovoljava bilo koji kriterijum zaštite životne sredine, a posebno zaštite voda na teritoriji opštine. Procjenjuje se da je u upotrebi i 1.300 individualnih septičkih jama. Trenutno se najveći dio otpadnih voda, bez prethodnog tretmana, ispušta u potoke i rijeke Taru i Plašnicu. Opština Kolašin nema funkcionalan sistem za prečišćavanje otpadnih voda“, piše u informaciji.

Investitori su tada podsjetili da je Prostornim planom posebne namjene (PPPN) Bjelasica Komovi definisana lokacija i date smjernice budućeg PPOV za dva planinska centra. Kompanije koje investiraju na tim lokacijama, kako tvrde u informaciji, ponudile su da, u cilju pomoći bržoj realizaciji PPOV, kao donaciju izrade idejna rješenja kojima bi se trajno riješio problem sistema prerade otpadnih voda.

Prema predloženom idejnom rješenju, u zoni resorta planira se prikupljanje otpadnih voda od svih objekata i tretman u PPOV. Postrojenje je, tvrde investitori, planirano na mjestu koje omogućava gravitaciono slivanje od čitave mreže fekalne kanalizacije za zahvat ne samo ski-resorta, već i svih drugih sadržaja.

Kolašin se snabdijeva vodom sa vrela u Mušovića Rijeci, četiri kilometra istočno od grada. Vrelo pripada slivnom području rijeke Svinjače, koja nastaje od Ljevaje i Paljevinske. Izvorište Paljevinske rijeke je pored ili niže od većine objekata koji se planiraju na Jezerinama, gdje je Ski-centar Kolašin 1450, odnosno u blizini Ski-centra Kolašin 1600.

Fizičke, hemijske i mikrobiološke karakteristike podzemnih voda koje se zahvataju za potrebe vodosnabdijevanja sada, prema zvaničnim rezultatima, odgovaraju standardu kvaliteta prirodne izvorske vode.

U većini elaborata o procjeni uticaja na životnu sredinu za objekte na Bjelasici piše da nije bio dostupan Glavni projekat zona sanitarne zaštite izvorišta, u skladu sa važećim pravilnikom. Zone sanitarne zaštite vodoizvorišta definisane su, piše u Elaboratu, 1980. godine i od tada nijesu ažurirane.

Obrađivači elaborata za neke od objekata napisali su da je „s obzirom da zaštita izvorišta vodosnabdijevanja nema cijenu i ne smije se dovoditi u pitanje, obavezno sprovesti hidrogeološka istraživanja za potrebe utvrđivanja i ažuriranja zona sanitarne zaštite izvorišta“.

Posebne mjere zaštite, tvrde, nijesu mogli „propisati bez dodatnih hidrogeoloških istraživanja“.

„U cilju zaštite voda sa izvorišta Mušovića Rijeka, sa kojeg se vodom snabdijeva Kolašin, ažurirati Projekat zona sanitarne zaštite izvorišta i uskladiti ga sa relevantnom zakonskom regulativom. Postojeći nivo podataka o hidrogeološkim karakteristikama Bjelasice nije dovoljan s aspekta propisivanja konkretnih mjera zaštite podzemnih voda. Nedostaju konkretni podaci o pravcima cirkulacije, brzinama i vremenu provedenom u podzemlju“, piše u Elaboratu za jedan od hotela u zahvatu centra Kolašin 1450.

Autori dokumenta zaključuju da „bez detaljnih hidrogeoloških istraživanja ne može se govoriti o strogo definisanim mjerama zaštite kvaliteta voda, već se mogu dati samo opšte mjere zaštite vode“.

                                                                                Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Crna Gora ni ove godine nije zvanično ustanovila 11. jul kao Dan sjećanja na žrtve genocida u Srebrenici. I pored toga što je Skupština Rezolucijom iz 2021. prepoznala potrebu da se taj datum ustanovi, a država 2024. podržala rezoluciju UN, memorijalni dan do danas nije utvrđen

Više od 6.000 učesnika krenulo je u srijedu ujutro iz Nezuka, pored Tuzle, na trodnevni Marš mira prema ka Potočarima, Srebrenici kako bi odali počast žrtvama genocida počinjenog 1995. godine u zaštićenoj zoni Ujedinjenih nacija (UN).

Učesnici Marša, koji se održava 22. put, kreću se trasom dugom oko 100 kilometara, kojom su u julu 1995. godine hiljade Bošnjaka pokušavale da se probiju do slobodne teritorije nakon pada Srebrenice. Ruta je ostala zapamćena kao put spasa, ali i put smrti, jer su njome nakon pada zaštićene zone Srebrenica prolazili muškarci i dječaci koji su pokušavali da izbjegnu ubistva i stignu na teritoriju pod kontrolom Armije Republike BiH. Planirano je da učesnici stignu u Potočare 10. jula predveče, a 11. jula prisustvuju obilježavanju godišnjice i kolektivnoj dženazi u mezarju Memorijalnog centra Srebrenica u Potočarima.

Do sada je u Memorijalnom centru ukopano 6.772 žrtava srebreničkog genocida, dok je oko 250 ubijenih sahranjeno na drugim lokacijama prema želji njihovih porodica. Za više od 1.000 ljudi iz Srebrenice i okolnih opština i dalje se traga.

Međunarodni sud pravde u Hagu donio je 2007. godine presudu u kojoj se konstatuje da je u julu 1995. godine u Srebrenici, koja je tada bila zaštićena zona UN, Vojska Republike Srpske (VRS) počinila genocid.
Isti sud je Srbiju proglasio krivom za nesprječavanje genocida i da je prekršila obavezu kažnjavanja počinilaca genocida.

Pred različitim sudovima, do sada je za genocid i ratne zločine u Srebrenici osuđeno više od 50 osoba, na ukupno 700 godina zatvora.
Na doživotne zatvorske kazne osuđeni su, među ostalim, ratni predsjednik RS i komandant Vojske tog entiteta Radovan Karadžić i Ratko Mladić.

„To je, ljudi, genocid“, kazao je Ratko Mladić, komandant Glavnog štaba Vojske Republike Srpske (VRS), Skupštini srpskog naroda u Bosni i Hercegovini još 12. maja 1992. godine, kada je čuo plan Radovana Karadžića za uspostavljanje etnički čiste srpske države u BiH.

Ipak, tri godine kasnije, tokom devet dana u julu 1995. godine, zajedno sa Radovanom Karadžićem, predsjednikom Republike Srpske, i drugim visokim vojnim i policijskim rukovodiocima, naredio je i sproveo ubijanje skoro 8.000 zarobljenih bošnjačkih muškaraca i dječaka u Srebrenici. Dva međunarodna suda, i Sud Bosne i Hercegovine, utvrdili su da je taj zločin genocid, najteži zločin prema međunarodnom pravu, za koji su i Mladić i brojni drugi osuđeni na doživotnu robiju i višegodišnje kazne zatvora. Ova i mnoštvo drugih činjenica objavljene su u knjizi dr Dragana Popovića „Gubljenje ljudskosti – Srebrenica kao istorijska činjenica“, koja je nedavno promovisana u Podgorici.

„Genocid u Srebrenici je činjenično i pravno dokumentovan do nivoa koji ostavlja vrlo malo prostora za ozbiljnu dilemu u stručnoj javnosti, zbog čega se negiranje ili relativizacija ne može čitati kao pokušaj rasprave, već isključivo kao indikator političkih i ideoloških uvjerenja onih koji to čine“, objavio je u autorskom tekstu istoričar Adnan Prekić.

On je podsjetio i na brojne činjenice koje su dokumentovane u Haškom tribunalu. „Tri dana nakon što su jedinice Vojske RS zauzele Srebrenicu, Dragan Jokić, načelnik inženjerske jedinice Zvorničke brigade, u 9.00 sati pozvao je vozača Ostoju Stanojevića i naredio mu da pripremi kamione i mašine za ‘čišćenje smeća’.

Šifrovani izraz ‘čišćenje smeća’ označio je početak sistematske akcije ubijanja civila, koji će Međunarodni sud pravde nekoliko godina kasnije kvalifikovati kao zločin genocida. U narednim danima, inženjerska jedinica Zvorničke brigade Vojske Republike Srpske u okolini Srebrenice iskopala je masovne grobnice u kojima je završilo više od 8.000 muškaraca i dječaka“, navodi Prekić.

Za preživjele i porodice ubijenih onih sedam dana iz jula 1995. „nijesu istorija“, već svakodnevna stvarnost, „prazna stolica za trpezarijskim
stolom“ i majka koja i dalje čeka da sahrani još jednu kost svog djeteta, kazao je direktor Memorijalnog centra Srebrenica Potočari Emir Suljagić, koji se video linkom obratio učesnicima panela povodom Međunarodnog dana sjećanja i obilježavanja genocida u Srebrenici, koji je protekle sedmice, u organizaciji Ministarstva vanjskih poslova i UN-a, održan u Podgorici.

Suljagić je podsjetio da genocid ne počinje ubijanjem, već mnogo ranije dehumanizacijom, diskriminacijom, govorom mržnje i sistematskim negiranjem ljudskosti drugih, te da njegove posljedice i nakon završetka žive kroz negiranje, veličanje ratnih zločinaca i pokušaje prekrajanja istorije. Upravo zato je, ocijenio je, obrazovanje najsnažnije oruđe protiv negiranja, mržnje i ravnodušnosti. !Žrtve Srebrenice više ne mogu govoriti u svoje ime. Zato govorimo mi. Zato pamtimo. Insistiramo na istini, jer je sjećanje pravda, a istina prevencija“, poručio je Suljagić.

Tea Gorjanc-Prelević, direktorica Akcije za ljudska prava (HRA), na panelu je kazala da je suočavanje s prošlošću u Crnoj Gori blokirano zato što poricatelji i relativizatori genocida sjede u samoj vlasti. Podsjetila je da je Rezolucija o genocidu u Srebrenici 2021. usvojena, a da su bili protiv glasovi bloka koji danas čini jezgro vladajuće većine, te da predsjednik Skupštine negira genocid i osporava presudu komandantu Ratku Mladiću, iako je zločin u kojem je ubijeno preko 8.000 muškaraca i dječaka sudski utvrđen i dokumentovan.

Pitala je da li građani Crne Gore znaju šta će zvanični predstavnici ove države uraditi 11. jula, da li će makar posjetiti spomenik na Pobrežju, na komemoraciji koje organizuje Bošnjačko vijeće i nevladine organizacije.

Prema njenoj ocjeni, memorijalizacija u parlamentu je selektivna: od promjene vlasti bez problema su usvojene dvije rezolucije koje komemoriraju srpske žrtve genocida, uključujući onu o Jasenovcu, i utvrđen dan sjećanja na te žrtve, dok tri predložene rezolucije o zločinima nad Bošnjacima čekaju na dnevni red. Pozivajući se na Bosansku knjigu mrtvih, navela je da Bošnjaci čine oko 80 odsto civilnih žrtava rata u BiH, što opovrgava tezu da su svi stradali podjednako u „građanskom ratu“. Petina građana u Crnoj Gori, upozorila je Gorjanc-Prelević, negira genocid.

Crna Gora ni ove godine nije zvanično ustanovila 11. jul kao Dan sjećanja na žrtve genocida u Srebrenici. I pored toga što je Skupština Rezolucijom iz 2021. prepoznala potrebu da se taj datum ustanovi, a država 2024. podržala rezoluciju UN, memorijalni dan do danas nije utvrđen.

Na to su uoči obilježavanja ukazale HTA, CGO  i  ANIMA, koje su se 11. juna obratile predsjedniku Vlade, predsjedniku Skupštine i resornim ministrima. Dobile su jedino odgovor Ministarstva vanjskih poslova o panelu i nezvaničnu informaciju iz kabineta potpredsjednika Skupštine Mirsada Nurkovića da se priprema izložba
o Srebrenici u holu parlamenta, koja će biti otvorena 9. jula. Pozdravljajući te aktivnosti, poručile su da odgovor na pitanje o ustanovljavanju Dana sjećanja nijesu dobile.

Predrag NIKOLIĆ