Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Opasne veze sa Šarićevim klanom

Objavljeno prije

na

Ubica je stigao iz mraka. Dok je Vidak Vorotović (34) zvani Vitko malo pred ponoć u subotu uveče sjedio u audiju PG-DV636, na parkingu ispred autobuske stanice u centru Nikšića, ubica mu je kroz prozor ispalio sedam hitaca u glavu.

Motivi surove likvidacije mladića koji je odranije poznat policiji, i to ne samo u Crnoj Gori, zasada su u domenu spekulacija. Prema prvim informacijama, istraga ubistva Vorotovića mogla bi da ide u nekoliko pravaca. On je dovođen u vezu s nekoliko ozbiljnih krivičnih djela, ali i s klanom odbjeglog narko-bosa Darka Šarića.

Nije mali broj onih koji ovu likvidaciju dovode u vezu sa Vidakovim bratom Markom, visokopozicioniranim članom narko-klana Darka Šarića. Ispituje se i mogućnost da je Vorotović ubijen iz osvete zbog postupaka brata Marka, ali će se, kako saznajemo, istraga pozabaviti svim njegovim sumnjivim kontaktima koji bi mogli da dovedu do ubice.

,,Policija u istrazi ubistva Vorotovića ima nekoliko pravaca, ali je najinteresantnija njegova povezanost sa Šarićevim klanom. Njegov brat Marko u Srbiji je optužen zbog šverca dvije tone kokaina, a u martu je s Tužilaštvom postigao dogovor o priznanju krivice i prihvatio je kaznu od devet godina zatvora”, kazao je za Blic izvor blizak istrazi.

Marko Vorotović ušao je u klan Darka Šarića preko Dragana Dudića zvanog Fric, jednog od najbližih saradnika pljevaljskog narko-bosa. Marko Vorotović je jedno vrijeme radio kao šef obezbjeđenja Dudićeve diskoteke Maksimus u Kotoru, ali i kao tjelohranitelj Dudića, koji je prije dvije godine ubijen u Kotoru.

,,Jedan od zahtjeva Marka Vorotovića bio je da kaznu ne služi u Srbiji, već u Crnoj Gori. Sporazumom o priznanju krivice to mu je omogućeno, ali još nije prebačen”, kazao je izvor beogradskog tabloida Kurir.

Tokom suđenja, prije nego što se „nagodio” sa tužilaštvom, Marko Vorotović je tvrdio da nema nikakve veze sa švercom droge i da Šarića ne poznaje. Tada je rekao i da je u teškom psihičkom stanju. Međutim, poslije skoro tri godine u pritvoru riješio je da sve prizna u zamjenu za blažu kaznu.

Ubistvo Vidaka Vorotovića peto je ubistvo u posljednje dvije i po godine neke od osoba koje su bile povezane sa ljudima bliskim odbjeglom Pljevljaku.

Dragan Dudić, zvani Fric, bliski saradnik i poslovni partner Darka Šarića, ubijen je 30. maja 2010. u Kotoru. Svjedok-saradnik Draško Vuković je u decembru 2011. u sudu u Beogradu imenovao Dragana Dudića kao najvažnijeg saradnika Darka Šarića.

Tvrdnje pojedinih da je Dudić ubijen zbog poslovne saradnje sa Šarićem, demantovao je optuženi za ubistvo Dudića Ivan Vračar, priznavši da je „zločin počinio jer se plašio za sopstveni život”.

U septembru 2011. objavljeno je da se Vitomir Bajić (44) objesio u italijanskom zatvoru. Bajić, državljanin Srbije i Bosne i Hercegovine, objesio se 22. septembra u zatvoru u gradu Komo kojem je izručen u martu 2011. pošto je uhapšen u Budvi zbog sumnje da je član grupe Darka Šarića, odnosno da je učestvovao u međunarodnom švercu kokaina iz Južne Amerike.

Osim Bajića, u policijskoj akciji Loptice u Budvi je u novembru 2010, po istoj potjernici, uhapšen i Srpko Klisura (28), koji je takođe izručen Italiji. U istoj akciji, u Pljevljima je uhapšen Duško Šarić koga Italija sumnjiči da je s bratom Darkom, koji je u bjekstvu, kao i Milanom Milovcem zvanim Cigla i Nikolom Dimitrijevićem zvanim Džoni, u prvoj polovini januara 2009. u italijanskom gradu Livinjo ugovarao nabavku, skladištenje i prevoz 225 kilograma kokaina.

Prema Blicu Vitomir Bajić je u kriminalnom podzemlju važio za plaćenika koji je za svoje usluge u švercu droge, otmicama i ubistvima Darku Šariću i Luki Bojoviću naplaćivao ogromne svote novca.

,,Bajić jeste za Šarića kupovao zemlju, hotele i stanove na Zlatiboru, ali je ulagao i u svoje poslove. Na Zlatiboru je imao restorane, menjačnice, stanove, a njegovo bogatstvo se procjenjuje na milione eura”, tvrdi izvor tog lista.

Taj izvor je naveo da je Bajić tada stavljen pod prismotru, jer se u to vrijeme znalo i da je pripadnik Šarićevog klana. Bajić je dolazio u Srbiju, na Zlatibor, gdje je pokušavao da proda brojne stanove, restorane, hotele i placeve koje je prethodno kupio za Darka Šarića novcem stečenim narko-kriminalom, naveo je izvor Blica.

Bajićev advokat Borivoje Borović, poslije samoubistva svog klijenta, izjavio je medijima da „nije siguran u verziju o samoubistvu jer Bajić nije bio čovjek koji bi digao ruku na sebe”.

Dva mjeseca kasnije je u zatvorskoj ćeliji Zavoda za izvršenje krivičnih sankcija (ZIKS) u Spužu nađen mrtav Milivoje Terzić iz Pljevalja, osumnjičen da je učestvovao u reketiranju Ivanke Šarić, majke Darka i Duška Šarića.

Za Terzića, koji se nalazio u pritvoru, zbog optužbe da je prevario majku braće Darka i Duška Šarića i uzeo joj 300.000 eura, dugo nije utvrđeno da li je riječ o samoubistvu ili je ubijen. Tužilaštvo je, nakon što su crnogorski vještaci dali suprotna mišljenja o uzrocima smrti Terzića – od toga da je u pitanju ubistvo do stava da se radi o samoubistvu – odlučilo da slučaj uputi u Sloveniju na supervještačenje.

Vesna Jovićević, viši državni tužilac, saopštila je krajem maja da tužilaštvo nije prihvatilo mišljenje ljekara Miodraga Šoća da je Terzić ubijen i da je smrt posljedica davljenja, jer je bilo u suprotnosti sa nalazima ostalih vještaka.

Konačno, prije pet mjeseci na meti, još nepoznatog napadača ili više njih, u beogradskom naselju Žarkovo, našao se Pljevljak Radojica Joksović, brat od strica Nebojše Joksovića, svjedoka saradnika u procesu protiv Darka Šarića. Nastradao je kada je aktivirana eksplozivna naprava, postavljena ispod njegovog audija A6.

Još nisu otkriveni razlozi ove likvidacije, ali mnogi smatraju da je to bila opomena, ali i osveta za svjedočenje protiv Šarića i njegovih ljudi. Upućeni navode da je Radojica preuzeo gotovo sve Nebojšine poslove i da je bio njegova desna ruka.

Inače, na Nebojšu Joksovića vodi se štamparija BMG u Žarkovu, u kojoj je sredinom septembra 2010. izbio požar. Iako se sumnjalo da je podmetnut, za to nije bilo dokaza. U junu 2011. bačena je bomba na Joksovićev kafić La prinćipesa u Žarkovu, koji je tom prilikom uništen.

Grupa Darka Šarića se u Srbiji tereti za šverc više od tri tone kokaina iz Latinske Amerike u zapadnu Evropu tokom 2008. i 2009. godine. Od ukupno 22 optužena – devetorica su u bjekstvu, među kojima je i prvooptuženi Šarić.

Do sada su sedmorica izvedenih pred sud već osuđeni na osnovu sporazuma sa Tužilaštvom za organizovani kriminal po kojem su priznali krivicu u zamjenu za četiri do 10 godina zatvora. To su, pored Marka Vorotovića, još optuženi Miloš Pandrc, Dejan Rakić Raka, Nikola Pavlović Džoni, Aleksandar Miodrag, Miloš Krpović i Mirko Miodragović. Boris Laban i Dragan Labudović su prema ranijim izvještajima beogradskih medija pregovarali sa tužilaštvom o nagodbi.

Trojica Šarićevih saradnika dobila su status svjedoka saradnika – Radan Adamović, Nebojša Joksović i Draško Vuković.

Prvi potpredsjednik vlade Srbije Aleksandar Vučić izjavio je prošle nedjelje da se vlasti u toj zemlji stalno bave Darkom Šarićem.

,,Mi ćemo napore po tom pitanju intenzivirati u narednom periodu”, izjavio je Vučić u intervjuu za Politiku.

Istraga o Šarićevim poslovima sa Miškovićem

Jedan od čelnika opozicione Demokratske stranke Bojan Pajtić je rekao da je istragu o Šarićevim poslovima sa najvećim srpskim tajkunom Miroslavom Miškovićem počela bivša vlast koju je predvodila ta stranka. Pajtić, zamjenik predsjednika DS-a, je za TV Pink 2 rekao da je bivša vlast za sumnjive finansijske veze vlasnika Delte Miroslava Miškovića i Šarićevog narko-klana saznala još u jesen 2009. kada je otvorena afera Šarić.

Milan BOŠKOVIĆ

Komentari

DRUŠTVO

VLADA I PROSVJETA: Bolje tri dan štrajkovati, nego tri mjeseca pregovarati

Objavljeno prije

na

Objavio:

Razočaranost roditelja i podsmijeh učenika pratili su tri dana štrajka, do koga je došlo zbog neodgovornosti vlasti da se suoči sa problemom. Kad prijetnje i političke egzibicije nijesu uspjele, dogovor je postignut za tri dana, nakon tri mjeseca ignorisanja

 

,,Oćemo li kupat đecu ili ne”, jedan je od duhovitih komentara na društvenim mrežama tokom neizvjesnosti oko odlaska učenika u školu. U nedjelju veče roditelji i učenici su  do  kasno čekali što će im nastavnici javiti: ide li se ili ne ide sjutra u školu? Većina učenika u školu ipak nije išla. Javnost je pratila kako vlast pokušava da se što prije izvuče iz neugodne situacije u koju je sebe dovela.

Nakon tri dana štrajka, Sindikat prosvjete i Vlada postigli su sporazum. Koeficijenti u prosvjeti će se uvećati od 1. jula za 10 odsto, a od 1. septembra najmanje 17 odsto. Dogovor je postignut nakon trosatnih pregovora na sjednici Glavnog odbora Sindikata prosvjete kojoj su prisustvovali premijer Milojko Spajić i  ministri prosvjete i finansija, Anđela Jakšić-Stojanović i Novica Vuković. Premijer i ministar prosvjete skoro cijeli februar nijesu imali kad da se sastanu sa prosvjetarima, zbog ranije preuzetih obaveza i putovanja.

Da je prosvjeta ovoj, kao i prethodnim vladama, sporedna briga  bilo je jasno kada su prosvjetni radnici iz medija saznali da neće biti ništa od već dogovorenog povećana plata koje su očekivali od januara ove godine.

Prosvjetari su tražili da se poštuje Granski kolektivni ugovor, prema kojem ih je sljedovalo 10 odsto bruto povećanja od 1. januara ove godine. Iz Vlade su im odgovorili da Ministartsvo finansija taj trošak nije planiralo, te da je za to kriva prošla  Vlada. Sindikat je krajem decembra organizovao štrajk upoozorenja,  i dao  rok do kraja januara za dogovor  o povećanju zarada. Ako dogovora ne bude, najavili su – štrajk. Radna grupa u kojoj su predstavnici ministarstva i sindikata nije se sastajala nakon srijede, 7. februara, kada su imali prvi i jedini sastanak. Tada su nadležne obavijestili  da 19. februara kreću u štrajk.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

KAKO SE SUDI BIVŠIM PRAVOSUDNIM I DRŽAVNIM ZVANIČNICIMA: Dugo putovanje u nepoznato

Objavljeno prije

na

Objavio:

Spore istrage i još sporija suđenja. To je razlog što afere u kojima su akteri visokopozicionirani zvaničnici pravosuđa, policije, izvršne i lokalnih vlasti često padnu u zaborav prije nego dobiju adekvatan sudski epilog

Spore istrage i još sporija suđenja. To je razlog što afere u kojima su akteri visokopozicionirani zvaničnici pravosuđa, policije, izvršne i lokalnih vlasti često padnu u zaborav prije nego dobiju adekvatan sudski epilog.

Ko se danas sjeća afere Abu Dabi fond? Istraga o navodnim zloupotrebama prilikom dodjele kredita za razvoj poljoprivredne proizvodnje, koju u očima javnosti personifikuje bivši ministar poljoprivrede Petar Ivanović traje makar od početka 2020. Optužnica je podignuta krajem prošle godine i još nije dobila sudsku potvrđu. A onda slijedi suđenje koje bi, prema dosadašnjim iskustvima, moglo trajati godinama. Samo do prve, nepravosnažne presude.

Suđenje bivšoj predsjednici Vrhovnog suda i, prethodno, Vrhovnoj državnoj tužiteljki Vesni Medenici počelo je, nakon što je optužnica podignuta u oktobru 2022, ali postupak, uslijed mnogobrojnih odlaganja ročišta, još nije odmakao dalje od iznošenja odbrane optuženih. Nedavno ročište odloženo je za sredinu marta, zbog nedolaska na suđenje jednog od optuženih koji se brani sa slobode.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SJEVER OČIMA STATISTIKE: Manje ljudi, manje i posla

Objavljeno prije

na

Objavio:

Trenutno u Podgorici, koja broji preko 180.000 stanovnika, ima svega 6.700 nezaposlenih, što bi značilo da je svaki 27. stanovnik nezaposlen, a u Beranama koje, po poslednjem popisu, imaju nešto više od 25.000 žitelja –  svaki šesti. U Budvi, koja po skorašnjem popisu broji 26.667 stanovnika ima svega  759 nezaposlenih

 

Uprkos tome što su na sjeveru za deset godina utrošeni milioni kroz razne programe za nezaposlena lica, koje je realizovao Zavod za zapošljavanje Crne Gore,  ukupan broj nezaposlenih u sjevernim opštinama, od 2013. do 2022. godine se povećao za 13.142 osobe. Kako objasniti da broj stanovnika, što je pokazao poslednji popis, na sjeveru drastično pada, a nezaposlenost dramatično raste?

Prema podacima bjelopolsjke NVO “Euromost” broj nezaposlenih najviše se povećao u Rožajama, za 4.410 lica, gdje su 2013. godine imali 1.184 nezaposlena lica, dok je taj broj 2022. godine porastao na 5.594 nezaposlena lica. Slijede Berane i Petnjica koji su zajedno 2013. godine imali 2.135 nezaposlena lica, dok je taj broj u ovim opštinama povećan ukupno za 3.937, tako da je u Beranama u 2022. godini bilo 4.932 nezaposlenih lica, dok je u Petnjici imalo 1.140 nezaposlenih lica. Plav je 2013. godine zajedno sa sadašnjom opštinom Gusinje imao 502 nezaposlena lica, dok 2022. godine opština Plav ima 2.187, a sadašnja samostalna opština Gusinje 757 nezaposlenih lica. Na petom mjestu je Bijelo Polje sa 761 više nezaposlenih lica više nego prije deset godina.

Jedina opština na sjeveru Crne Gore u kojoj se smanjio broj nezaposlenih lica za 147, po ovim podacima, je Žabljak.

Berane je, čini se, eklatantan primjer u negativnom i zabrinjavajućem smislu ove statistike. Svaki šesti stanovnika Berana je nezaposlen, što je posljedica katastrofalne tranzicije i zatvaranja skoro svih velikih privrednih kolektiva u ovom gradu. Prema podacima Zavoda za zapošljavanje Crne Gore zaključno sa decembrom prošle godine, na Birou rada u Beranama nalazilo se 4.248 lica, ili oko 11 odsto od ukupnog broja nezaposlenih u Crnoj Gori, (38.161 lice). Kao poseban problem ističe se podatak da u Beranama ima izrazito veliki broj nezaposlenih sa fakultetskim diplomama.

Podaci, takođe, govore da je u Beranama više nezaposlenih, nego radno angažovanih lica, uz podsjećanje da broj penzionera i socijalno ugroženih premašuje cifru od 6.000. Predsjednik opštine Berane Vuko Todorović izjavio je nedavno da je nezaposlenost jedan od gorućih problema koji nije lako riješiti. “Uzroke ovakvog stanja treba tražiti u izraženim regionalnim razlikama u Crnoj Gori, jer je više nego očigledno da sjeverni region po svim parametrima zaostaje za centralnim i južnim. Takođe, ovakvom stanju su kumovale i pogubne privatizacije u našem gradu, zahvaljujući kojima su skoro svi privredni subjekti zatvoreni. Zatvaranjem fabrika ljudi su se preselili na biro rada i zato, između ostalog, imamo ovako zabrinjavajući situaciju”, kaže Todorović.

Aktuelni predsjednik opštine Berane smatra da bi država morala aktivno da se uključi u rješavanje ovog problema. “Bez pomoći države mi se ne možemo sami kao lokalna samouprava suočiti sa problemom velikog odliva stanovništva, što je pokazao poslednji popis, kao i ovakvom nezaposlenošću. Bez hitnih mjera sa državnog nivoa, ovakvi trendovi se neće zaustaviti, ni kada se radi o migracijama i odlivu stanovništva, ni kada je riječ o katastrofalnom stanju u pogledu broja nezaposlenih.”

Da se Crna Gora suočava sa drastičnim regionalnim razlikama ukazuje i podatak da trenutno u Podgorici, koja broji preko 180.000 stanovnika, ima svega 6.700 nezaposlenih, što bi značilo da je svaki 27 stanovnik nezaposlen, a u Beranama koje, po poslednjem popisu, broje nešto više od 25.000 žitelja –  svaki šesti. U Budvi, koja po skorašnjem popisu broji 26.667 stanovnika ima svega  759 nezaposlenih.

Monitor  je pisao i o tome da od skoro 3,5 hiljada penzionera u Beranama koji su članovi jednog od dva udruženja penzionera, njih čak dvije hiljade i devedeset je sa najnižom penzijom, što dodatno usložnjava socijalnu situaciju u ovom gradu i iziskuje hitne državne mjere.

Tek iz današnje vizure vidljivo je u kojoj mjeri su politički bili motivisani projekti poput onog “Posao za vas”, kada je 2008. godine  u ovom gradu podijeljen veliki broj kredita za samozapošljavanje i pokretanje biznis projekata. Tada je obećavano da će Crna Gora postati veliko gradilište i da će uvoziti radnu snagu. Koliko  je situacija u ovom sjevernom gradu uprkos takvim projektima i porukama gora nego u to vrijeme, govori i podatak da je broj nezaposlenih za poslednjih deceniju i po porastao za čak dvije hiljade. Da broj stanovnika u beranskoj opštini opada, a broj nezaposlenih raste govori i činjenica da je 2007. godine Berane imalo oko 36.000 stanovnika, od čega je 2.135 bilo nezaposlenih.

“Nakon ove analize i ovolikog povećanog broja nezaposlenih u opštinama na sjeveru Crne Gore postavlja se pitanje, zašta su utrošeni milioni eura, koji su dati za zapošljavanje građana na i smanjivanje broja nezaposlenih lica”, kaže za Monitor direktor NVO “Euromost” Almer Mekić.

On smatra da se taj novac trošio nenamjenski. “To je razlog da smo zatražili od Vlade Crne Gore da konačno stane na kraj zloupotrebama kroz razne programe zapošljavanja, jer se  kroz zvanične podatke vidi da je taj novac išao negdje drugo i da ni jedan projekat nije bio održiv, niti je ima bilo kakvih rezultata”, dodaje Mekić. “Prioritet svih prioriteta ako želimo da zaustavimo migraciju stanovništva na sjeveru Crne Gore mora biti zapošljavanje i otvaranje radnih mjesta, ali ne na ovakav način kakav je do sada bio.”

                       Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo