Povežite se sa nama

MONITORING

Po istom tragu

Objavljeno prije

na

Rok za predaju izbornih lista za lokalne izbore na Cetinju, u Mojkovcu i Petnjici ističe 21. oktobra. Već se uglavnom zna ko će s kim i ko bez koga. Vlast je već odavno pokrenula uobičajene mehanizme zloupotreba, obećanja ima vše nego cetinjskih kiša ili bihorskih iseljenika.

Najgizdaviji događaji rezervisani su, kako i valja, za prijestonicu. Prije nekoliko dana na Cetinju je, u okviru promocije hraniteljstva, boravio glumac Nikolas Lindhurst najpoznatiji po ulozi Rodnija u seriji Mućke. U subotu 19. oktobra na Lovćenu će, povodom rekonstrukcije Njegoševog mauzoleja, a sve u sklopu obilježavanja 200 godina od rođenja Petra II Petrovića Njagoša, biti održana svečanost na kojoj će govoriti predsjednik Vlade Crne Gore Milo Đukanović. Kad dođe šef sa pratnjom – Del Boj može da se bira.

U rekonstrukciju Njegoševog mauzoleja uloženo je oko milion i 150 hiljada eura, najavljuje se da će ,,mauzolej zablistati novim sjajem”. Direktor Narodnog muzeja Pavle Pejović rekao je Pobjedi da je, uprkos krizi, nađen način i uložen napor da se kompleks na Lovćenu dostojno upriliči za obilježavanje velikog događaja. Šta da se radi kad je jubilej zgodno došao uz izbore.

Ko misli da je lako kadrovima vlasti pred izbore, grdno se vara. Pored brige za rekonstrukciju Njegoševog mauzoleja, Pavla Pejovića je zapalo i da mjeri moralno-političku podobnost ljudi koji bi željeli da svoje knjige promovišu u svečanoj sali ,,Ivan Crnojević”. Iako redovno izdaju prostor u Vladinom domu na Cetinju za razne manifestacije, promociju knjige Istorija Italije, univerzitetskog profesora i lidera Demokratskog fronta Miodraga Lekića, nije dozvolio. U Vladin dom mogu, objasnio je, samo ,,državne institucije i referentni naučni skupovi”. Šta je ,,referentno”, ima ko da odluči.

Nešto će se, sva je prilika desiti i oko istorijske izgradnje autobuske na Cetinju. Ne baš izgradnja, zasad rekonstrukcija. Iz Prijestonice je saopšteno da će izvođač, Građevinsko preduzeće Cetinje u prvoj fazi, između ostalog, sanirati krovnu konstrukciju, adaptirati biletarnice i čekaonice, zamijeniti stolariju, rekonstruisati fasadu, sanirati stanični plato i postaviti novu opremu i mobilijar.

Gradonačelnik Cetinja Aleksandar Bogdanović kazao je da su u prethodnom periodu uloženi znatni napori kako bi se stvorili preduslovi za rekonstrukciju autobuske stanice. Nadljudski to bješe.

Bogdanović je najavio da će naredne godine, sa privatnim partnerom, početi realizacija projekta gradnje veće i modernije stanice. Nije to loša logika: mrva hljeba danas, i najava da će jednoga dana biti kolača. Bogdanović je ovih dana, u društvu ministra zdravlja, obišao novi mamograf u Domu zdravlja. Vrijedno radi na otvaranju lokalne televizije. U televiziji bi trebali da rade ljudi iz radija. Oni kod kojih je primanje plata dio istorijskih procesa na Cetinju. U posljednje vrijeme ih primaju redovno, opština im duguje samo dvadeset dvije. Kome bi bilo logičnije da se najprije plate dugovi, pa onda kreće u novi projekat, ne poznaje logiku DPS-a.

Glavnu, Njegoševu ulicu, opet popločavaju. Taj proces počeo je lani uoči parlamentarnih izbora i odmah nakon njih stao. Sad se radi i po kiši. Teorijski je moguće da je riječ o specijalnim DPS pločama kojima pogoduju samo jesenje temperature i oktobarske kiše. Na Cetinju kažu da bi glavna ulica mogla da dobije novo ime: Bar – Boljari.

Sila predizbornih priča teče Cetinjem. Prema svjedočenjima očevidaca suparništvo između DPS-a i SDP-a u tom gradu nije kobajagi. Cetinjski SDP je objavio da sa DPS-om neće u koaliciju poslije izbora. Eto još istorije.

Između SDP-a i DPS-a traje puškaranje saopštenjima. SDP optužuje DPS da nije ispunio ranija predizborna obećanja, DPS uzvraća da se bori sa problemima koje je ostavio SDP dok je bio u vlasti. U čaršijskim pričama depeesovci se žale da njihove projekte blokiraju esdepeovci na republičkom nivou – recimo Vujica Lazović u komisiji za ekonomsku politiku.

U skladu sa običajima, pred izbore ima svega osim onoga što je stvarno. Prepucavanja i obećanja zamjenjuju konkretne podatke o tome ima li novih radnih mjesta i koliko ih je, kakve su plate i kako od njih može da se živi. Kako postići da Cetinje izađe iz kruga nerazvijenih opština ili zaustaviti uporan pad broja stanovnika, možda bi građane više zanimalo od prigodnih festivala, ali se tim pitanjima niko ne bavi.

Pored Demokratske partije socijalista, Socijaldemokratske partije, Demokratskog fronta, Pozitivne Crne Gore i Socijalističke narodne partije, izlazak na izbore do sada su najavile i dvije ,,grupe građana”: ‘Za Cetinje svih nas i Pokret vladavine prava. Prethodni izbori na Cetinju održani su 7. februara 2010. godine. Od 33 odbornička mjesta, 21 je pripalo DPS-u, sedam SDP-u, tri SNP-u i po jedno Liberalnoj i Građanskoj partiji. Na parlamentarnim izborima prošle godine ubjedljivo je pobijedila koalicija Evropska Crna Gora. Na predsjedničkim izborima kandidat DPS-a Filip Vujanović, osvojio je 4.528 , kandidat Demokratskog fronta Miodrag Lekić 3.557 glasova.

Cetinjani primjećuju da se Lekić ovih dana često može vidjeti na Cetinju. Mnogi smatraju da je izbor šahiste Božidara Ivanovića za nosioca liste Građanskog fronta u tom gradu dobro rješenje.

Monitorovi izvori iz Mojkovca kažu da je u tom gradu uoči izbora – kao i uvijek. Posjete državnih funkcionera, obećanja o zapošljavanju. ,,Sva moguća mehanizacija je tu, po selima se negdje probijaju, negdje nasipaju, negdje asfaltiraju putevi”, kažu Mojkovčani. Najavljuje se kako će trgovački lanac Voli otvoriti robnu kuću i zaposliti dvjesta ljudi. Zasad su uzeli objekat u zakup. Zgrada za korisnike materijalnog obezbjeđenja bila je skoro gotova, pa ju je slomilo nevrijeme pretprošle godine. Eto prilike da se pred izbore popravi i prigodno otvori.

Svečano je otvorena i zgrada solidarnosti iz projekta „1.000 plus stanova”. ,,Obilježavamo završetak izgradnje zgrade i useljenje ljudi koji su kupili stanove, tako da ovo uručenje ključeva nema nikakve veze sa lokalnim izborima”, rekao je predsjednik Opštine Mojkovac Dejan Medojević. Kada je projekat najavljen u Mojkovcu za njega je vladalo veliko interesovanje, sad se pokazalo da su stanovi za Mojkovčane preskupi pa su prilikom svečanog otvaranja, umjesto za 25, uručeni ključevi za šest stanova. Važna je svečanost.

Opozicija u Mojkovcu zadovoljna je time što su se sporazumjeli o zajedničkom nastupu SNP-a i Demokratskog fronta. Smatraju da je to dobitna kombinacija. SDP i DPS ni u Mojkovcu nijesu u koaliciji. Postoje i dvije nezavisne liste, ali sagovornici Monitora ukazuju da su dvije bile i na prethodnim izborima i da su poslužile rasipanju glasova.

Na predsjedničkim izborima u Mojkovcu Miodrag Lekić je osvojio 2.941 glas, Vujanović 2.562.

U Petnjici je aktuelna priča da su izbori donijeli najviše dobra onima koji izdaju poslovne prostore. U glavnoj ulici ima više kancelarija političkih partija nego prodavnica. Glavna bitka u dvadeset drugoj opštini u Crnoj Gori bije se oko toga – ko je zaslužan za njeno formiranje. I DPS i SDP htjeli bi taj kapital. Upućeni tvrde da je vrlo moguće da niko neće samostalno moći da formira vlast. Utiho, govori se kako bi postizbornu koaliciju prije mogli napraviti DPS i Bošnjačka stranka nego DPS i SDP. U Pozitivnoj tvrde da jedini imaju konkretan program i nadaju se da će osvojiti dva ili tri odbornička mjesta. Od privrede, u Petnjici postoji fabrika košulja u vlasništvu istaknutog člana DPS-a i stovarište koje posljeduje čovjek blizak SDP-u.

Iz Nove su javili da na izborima u Petnjici neće učestvovati. Preporučili su svim konstituentima DF-a da ni u bilo kojoj formi ne učestvuju na izborima u novoformiranoj opštini Petnjica zbog kršenja Ustava i zakona. Drugdje je, kao, sve regularno.

Miloš BAKIĆ

Komentari

Izdvojeno

100 GODINA ODĆUTANOG ZLOČINA NAD BOŠNJACIMA( MUSLIMANIMA) ŠAHOVIĆA: Može li Crna Gora pogledati sebi u oči

Objavljeno prije

na

Objavio:

Rezolucijom koju su u ime  Odbora za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima potpisali Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i  akademik  Šerbo Rastoder, traži se  da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima, navodi se, treba unijeti u obrazovne i nastavne programe Traži se i da se pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih susjeda muslimana

 

Početkom februara Skupštini Crne Gore i svim poslaničkim klubovima je poslat prijedlog rezolucije koji je uputio  Odbor za obilježavanje stogodišnjice genocida u Šahovićima (današnje Tomaševo) 1924. Potpisnici su predsjednik i potpredsjednik Odbora – Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić i istoričar i akademik  Šerbo Rastoder. Da bi formalno ušao u skupštinsku proceduru, neophodna su najmanje četiri potpisa poslanika.

U izjavi za Radio Slobodna Evropa (RSE) Rastoder je istakao da je Prijedlog rezolucije o genocidu, kako je zvanično nazvana, „pitanje časti sojske i čojske Crne Gore, njenog građanskog karaktera i multinacionalne politike“.

Rezolucijom se traži da parlament osudi zločin, omogući obilježavanje 100 godina od masakra i podizanje spomen-obilježja stradalima. Zločin u Šahovićima treba unijeti u obrazovne i nastavne programe kao “nedopustivu pojavu u civilizovanom društvu”. Traži se i da se posebno pomenu osobe pravoslavne vjere koje su tada spasile jedan broj svojih komšija muslimana od pogroma razularene mase koja je brojala oko dvije hiljade ljudi došlih uglavnom iz Polja, Mojkovca, ali i iz okolnih mjesta u Vraneškoj dolini.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRED 31. GODIŠNJICU ZLOČINA U ŠTRPCIMA: Otmica istine u produženom trajanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ostala je nepoznanica da li su vlasti u Podgorici bile obaviještene o onome što se sprema na pruzi Beograd – Bar. A mogle su biti. U tadašnjoj saveznoj vladi premijera Milana Panića na poziciji ministra unutrašnjih poslova bio je DPS kadar – Pavle Bulatović

 

Narednog utorka, 27. februara, navršiće se 31 godina kako su iz brzog voza 671 Lovćen na liniji Beograd –Bar, u stanici Štrpci na teritotiji BiH, pripadnici interventne čete Višegradske brigade Vojske Republike Srpske pod nazivom Osvetnici, oteli 20 putnika. Zarobljene su odveli, opljačkali pa ubili. Njihova tijela bacili su u Drinu. Do danas su, u jezeru Perućac, pronađeni ostaci četiri žrtve. Za ostalima se, navodno, traga.

Žrtve planirane i, pokazaće se, najavljene otmice dominantno su bili državljani Srbije i Crne Gore (sedmorica ubijenih) bošnjačke i muslimanske nacionalnosti. Stradali su: Esad KapetanovićIljaz LičinaFehim BakijuŠećo SoftićRifat HusovićHalil ZupčevićSenad ĐečevićJusuf RastoderIsmet BabačićAdem AlomerovićMuhedin HanićSafet PreljevićDžafer TopuzovićRasim ĆorićFikret MemovićFevzija ZekovićNijazim KajevićZvjezdan Zuličić i jedna neidntifikovana osoba. Među žrtvama je i Tomo Buzov, prenzionisani oficir i Hrvat po nacionalnosti, koji se, jedini, usprotivio odvođenju putnika. Pitao je uniformisane otmičare  “Ljudi šta to radite?”.

Njihova otmica praktično je bila najavljena. Pripadnici Osvetnika četiri mjeseca ranije, na gotovo identičan način, oteli su 16 Bošnjaka (15 muškaraca i jedna žena) iz sela Sjeverin (Srbija) koji su autobusom pošli u Priboj, gdje su pozvani da nakon tri mjeseca prime platu. Autobus je išao uobičajenom (jedinom) trasom i zaustavljen je u selu Mioče (opština Rudo, BiH). Putnici bošnjačke nacionalnosti su izvedeni i kamionom odvezeni u motel Vilina vlas u Višegradu. Tu su, nekoliko dana kasnije, ubijeni, a njihova tijela bačena u Drinu.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 23. februara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

REFORMSKI KURS MANDIĆEVE NOVE: Slavljenje komšijskih praznika i kriminala

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Daria Vraneša, gradonačelnika multietničkih i viševjerskih Pljevalja,  Pljevlja su  „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod.“    Ove misli izrekao je na proslavi Dana državnosti Republike Srbije , koji je organizovala pljevaljska opština

 

 

U srijedu veče je u Pljevljima, u organizaciji Opštine Pljevlja, u sali Centra za kulturu održana Svečana akademija povodom 220 godina od Prvog srpskog ustanka i 189 godina od donošenja Sretenjskog ustava Knjaževine Srbije. Pozivnice za  događaj je potpisao gradonačelnik Dario Vraneš. Skup je počeo intoniranjem srbijanske himne Bože pravde, a onda je mileševski episkop  Atanasije Rakita, u čijoj jurisdikciji su Pljevlja, blagoslovio prisutne. Gradonačelnik Vraneš je podsjetio na značaj ustanka u Srbiji 1804. i da je u četvrtak „i praznik pljevaljskih Srba, nas koje od naše etničke matice dijeli prevoj koji se zove Jabuka (na granici sa Srbijom)“.

Na praznik Sretenja 15. februara Karađorđe Petrović je u Orašcu podigao ustanak protiv otomanske vlasti. Na isti dan je 1835. proglašen ustav tadašnje Srbije a od 2002. godine se slavi i kao Dan državnosti Republike Srbije.

„U čast tog dana i mi smo se ovdje večeras okupili da kažemo i pokažemo da je ovaj praznik zajednički praznik, a himna Bože pravde zajednička himna svih Srba ma gdje živjeli“ istakao je prvi čovjek Pljevalja. Za njega su  multetnička i viševjerska Pljevlja „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod“.

Četiri dana ranije Vraneš je na TV Vijesti rekao da se nada da će se taj srbijanski praznik „u Pljevljima proslavljati vječno“ i da se time ne podriva ustavni poredak Crne Gore. Dan nakon toga Vraneš je odćutao pitanje Vijesti koliko će novca građane koštati proslava srbijanskog državnog praznika. Umjesto toga pitao je novinara „zašto se bruka“ i da treba da „radi neki časni posao“ – očigledno smatrajući  novinarstvo nečasnim zanimanjem kad nije u službi njegovih političkih mentora iz Beograda.

Vraneš je doktor medicine po struci i specijalizirani hirurg opšte prakse, što je plemenito zanimanje.  No istovremeno se opredijelio i za politiku i  služenje  srbijanskoj autokratiji. Izabran je za gradonačelnika Pljevalja krajem aprila 2023. godine na listi Nove srpske demokratije (NSD) čiji predsjednik je Andrija Mandić  aktuelni šef Skupštine Crne Gore. Vranešov izbor je podržao i Pokret Evropa Sad (PES) i Demokrate sa kojima je u koaliciji u lokalnoj skupštini.

Vraneš se nakon izbora brzo bacio na identitetska pitanja. Najavio je podizanje spomenika i pravljenje trga Patrijarhu Varnavi na istoimenoj ulici jer se radi o „jednom od najvećih pravoslavnih duhovnika“ i „najslavnijem Pljevljaku svih vremena“. Patrijarh Varnava Rosić je bio drugi patrijarh Srpske crkve (SPC) od njenog osnivanja 1921. godine i stolovao je od 1930. do 1937.  Umro je pod nerazjašnjenim okolnostima (i optužbama da je otrovan) kao srpski ultranacionalista i oponent Vlade Milana Stojadinovića.  Vlada je nastojala stvoriti političku stabilnost u višenacionalnoj Kraljevini Jugoslaviji tako što bi dala jednaka prava Katoličkoj crkvi kroz potpisivanje posebnog ugovora sa Vatikanom (konkordat). Varnava Rosić je nesporno  (na osnovu njegovih intervjua štampi tog vremena) bio antisemita i vatreni podržavalac Adolfa Hitlera i njegove nacističke stranke.

Vraneš je kasnije položio vijenac na mjesto gdje su partizani strijeljali 25 četnika i nacističkih kolaboracionista 1944.godine rekavši prošlog ljeta da je opština odala poštu i da su se „pomolili Bogu i zapalili svijeću za sve heroje koji su bili u četničkom pokretu i koji su život dali za slobodu“. Četnici su, služeći fašistima, u pljevaljskom kraju tokom rata počinili brojne zločine protiv civilnog stanovništva, pogotovo protiv muslimana.

Vraneš je pokušao promijeniti i Dan opštine sa 20.novembra (kada je 1944. oslobođen od nacista) na vjerski praznik Svete Petke (27. oktobar) kada je u 1918. u grad ušla srbijanska vojska. Na dan srbijanskih (vrlo vjerovatno pokradenih) izbora 17. decembra „brat Dario Vraneš, predsednik opštine Pljevlja, (je) dao snažnu podršku listi Aleksandar Vučić-Prijepolje ne sme da stane“ stoji u objavi Opštinskog odbora Srpske napredne stranke (SNS) u Prijepolju uz objavljene fotografije. Njegov partijski šef Andrija Mandić je  skoknuo do Beograda da lično čestita izbornu „pobedu“ srbijanskom vođi Aleksandru Vučiću.

Mandić je rekao da je pozvan od Vučića i za Dan državnosti i da će se „naravno odazvati“ pozivu ne odgovorivši da li tamo ide u državnom ili partijskom svojstvu. I Mandićev koalicioni partner, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je najavio prisustvo nakon poziva Vučića. DNP je u saopštenju objavila da je „savremena Srbija dostojna svojih slavnih predaka (i) nastavlja slobodarsku politiku odbrane nacionalnih interesa i teritorijalnog suvereniteta“.

Na posljednje izlive srpstva Vraneša pljevaljska podružnica PES-a je odgovorila da „opština Pljevlja nema nadležnosti da slavi praznike drugih država pa ni naše komšijske i drage Srbije“ te da Vraneš „kao gradonačelnik Pljevalja, ima obavezu da se fokusira na rješavanje nagomilanih lokalnih problema u našem gradu, i prestane da stvara nepotrebne krize i tenzije, sa svrhom da sitno politički poentira“.

I PES i Demokrate su rekle da ih niko nije konsultirao oko proslave srbijanskog  praznika. Demokrate su naglasile da „obilježavanje datuma iz istorije i kulturnog nasljeđa svih naroda koji žive u opštini mora biti isključivo uz poštovanje Ustava Crne Gore“, uz obazrivo „trošenju javnog novca u dijelu kulturnih događaja“. Premijer Milojko Spajić, koji je rodom iz ovog grada, se do sada nije oglasio, kao ni Mandić kao predsjednik parlamenta.

Pljevlja grcaju u nevoljama. Enormno zagađenje vazduha – među najvećim u Evropi, raseljavanje osiromašenog stanovništva i njegovo korištenje  kao regrutni centar za narko kartele čiji neki od glavnih operativaca su iz ovog grada  predstavljaju ogromni izazov kojim se Mandićeva stranka ne bavi, makar na vidljiv način.

Posebno je zabrinjavajući i indikativan  njihov odnos prema prirodi režima u Srbiji. Vučićeva vlast je istog (i sada vjerovatno goreg) karaktera nego doskorašnja vlast njegovog prijatelja i saveznika – Mila Đukanovića. Đukanovićev režim je  proganjao NSD i Demokratski front (DF) nekad uz Vučićevu  pomoć. Montirana afera Državni udar protiv Mandića i Kneževića je dobila na legitimitetu nakon što su policijski doušnici i saradnici vlasti u Srbiji svjedočili protiv njih, a u korist režima Đukanovića. Prvi sporazumi o „priznanju krivice“ su sklopljeni sa srbijanskim molerima, nadničarima, i šoferima koji su dovučeni iz Srbije, da navodno zauzmu Skupštinu.  Priznanja su uslijedila nakon što je srpska ambasada pritisnula svoje građane u pritvoru da potpišu lažna priznanja krivice kao jedini način izlaska na slobodu. Rukovodstvo bivšeg DF-a dobro zna da su stradali upravo etnički Srbi čije osude su dogovorile i sredile vlasti „dva oka u glavi“.

Slučaj osuđenog vođe kriminalne organizacije i ranijeg vladara Budve Svetozara Marovića je svima poznat. Ni Mandić niti bilo ko iz prosrpskog bloka se nisu nikada usudili uputiti poziv Vučiču da prestane štititi kriminalca i da ga pošalje na izdržavanje zatvorske kazne. Nedavna objava prepiske sa SKY aplikacije koje je Crnoj Gori poslao Europol o poslovima Andreja Vučića, brata srbijanskog predsjednika, i narko bosa Zvonka Veselinovića (po procurjelim izvještajima same srpske policije) i proslava njihove prve zarađene milijarde je izazvala osude Milana Kneževića i ad hominem napade na Vijesti jer su se usudili tako nešto objaviti.

Odlasci DF-ovih političara u Beograd na skupove SNS političara i ministara koji otvoreno sarađuju sa narko bosovima i koji su upleteni u veliki broj korupcionaških afera u najmanju ruku izaziva sumnju da njihova borba protiv kriminalne Đukanovićeve vladavine nije vjerodostojna. Prozivanje Đukanovića za Pandora papire a istovremeno ćutanje na iste takve  kada su u pitanju Vučićevi ljudi je simptomatično.

Ponašanje NSD-a i manjih srpskih partija u slučaju uhapšenog gradonačelnika Budve Mila Božovića zbog članstva u kriminalnoj organizaciji i trgovine narkoticima još više problematizira njihovu deklarativnu borbu za pravnu državu. Poslanik NSD-a Jovan Vučurović je ne nedavnoj sjednici skupštinskog Odbora za odbranu i bezbjednost ponovo probao preseliti slučaj iz sudnice (čiji glavni pretres tek treba početi) u medije i skrenuti pažnju sa gorućih problema. Vučurović je optužio tužilaštvo, koje slučaj bazira na istim prepiskama sa SKY aplikacije kao i protiv osoba bliskih DPS-u, da je hapšenje Božovića „politički motivisano“ i da „iza toga svega stoje strane adrese koje su tu odigrale najvažniju ulogu“. Vučurevićeva „poruka Vladimiru Novoviću je da se prestane sa progonom Mila Božovića, kao da je okorjeli kriminalac“.

Na kraju će mnogi zaključiti  da bivši DF i nema problem sa kriminalom koliko ima problem sa crnogorskim prefiksom. Srpski kriminal i jednopartijska država koja krade izbore, štiti OKG bosove i oslobađa ubice novinara je prihvatljiva alternativa DPS-u.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo