Povežite se sa nama

OKO NAS

POLITIKA SOCIJALNOG STANOVANJA U KOLAŠINU POSTOJI SAMO NA PAPIRU: Divlja gradnja, divlja podjela

Objavljeno prije

na

Posvećenost aktuelne kolašinske vlasti socijalnom stanovanju, odnosno, rješavanju problema sugrađana bez krova nad glavom, minule tri i po godine, svela se samo na obećanja. U međuvremenu, prema nezvaničnim informacijama, u kancelarijama DPS-a nekolicini Kolašinaca dati su ključevi praznih stanova

 

U kolašinskoj lokalnoj upravi još nema zvaničnih podataka o broju onih kojima je potrebna podrška u rješavanju stambenih problema. Iz opštine tokom minule tri i po godine nije raspisan nijedan javni poziv za podjelu stanova. Ne postoji ni precizna evidencija o broju praznih stanova koji su u opštinskom vlasništvu…. Takođe, nijedna poluzavršena zgrada namijenjena  socijalnom stanovanju još nije završena, a nije preispitan ni način dosadašnje podjele tih stambenih jedinica. Svi ti poslovi bili su dio predizbornih obećanja aktuelne lokalne vlasti.

Posljednja podjela stanova, javnim pozivom, obavljena je u martu 2018. godine, za vrijeme prethodne vlasti. Tada je podijeljeno šest stanova kolašinskim porodicama, koje su bile, uglavnom, korisnici privremenog nužnog smještaja. Opština je tada podijelila dvije garsonjere površine 19, odnosno, 21 m2 u takozvanoj ,,njemačkoj zgradi” na lokaciji Pazarište. Takođe i garsonjeru u zgradi u Ulici Dunje Djokić površine 24, te  jednosobne stanove od 34, odnosno, 40 m2 u barakama u Smajlagića Polju i  „izbegličkom“ naselju.

To je bilo prvi put, bar u toku minule dvije decenije, da Opština konkursom, prema utvrđenim kriterijumima i uz formiranje komisije, dijeli stanove siromašnim sugrađanima.

Utvrđeni kriterijumi, zahvaljujući Odluci o rješavanju stambenih potreba po osnovu prava na socijalno stanovanje, koju je lokalni parlament usvojio u jesen 2019. godine, postoje i sada. Međutim, taj dokument do sada nije primjenjivan, niti je ikome trasparentno i javnim pozivom dodijeljen stan.  Prema nezvaničnim informacijama, u  partijskim kancelarijama DPS-a, u međuvremnu, daleko od očiju javnosti, nekolicini Kolašinaca dati su ključevi praznih stanova.

U Opštini nijesu mogli precizno odgovoriti kada bi mogao biti raspisan naredni javni poziv. Ne znaju ni da li će i kada biti preispitano pravo korisnika stanova u nekoliko objekata.

Na javnim raspravama o dokumentima koji se tiču položaja najsiromašnijih u tom gradu, više puta je naglašeno kako je veliki broj onih koji su bez krova nad glavnom gorući problem.

Građani su isticali i neažurnost lokalne uprave, ali i činjenicu da je trenutno više desetina stanova prazno, a većina njih nezavršena. Prema podacima iz Programa socijalnog stanovanja koji je donijela bivša vlast 2015. godine, 170 kolašinskih porodica su podstanari.

Prema podacima iz aktuelnog Plana socijalnog stanovanja, koji su odbornici lokalnog parlamenta usvojili u aprilu 2019. godine, 12 zgrada namijenjenih socijalnom stanovanju je nelegalno i nijesu formalno opštinsko vlasništvo. Riječ je o objektima u kojima je odavno podijeljen veći dio stanova na korišćenje i koje odavno slove za opštinske.

„Organu lokalne uprave nadležnom za legalizaciju, 16. jula 2018. godine, podnijeto je 12 zahtjeva za legalizaciju stambenih zgrada da bi se izvršio upis prava svojine nad objektima socijalnog stanovanja koji su dodijeljeni na korišćenje građanima… Geodetski elaborati nijesu naručeni, a organ lokalne uprave ne posjeduje zakonom propisanu dokumentaciju: rješenja o lokaciji, urbanističke uslove, projekte zgrada, građevinske i upotrebne dozvole…“, piše u Planu socijalnog stanovanja.

Time su potvrđene i česte optužbe iz lokalne opozicije, prema kojima je problematična gradnja i dokumentacija čak i onih zgrada koje su građene novcem Vlade ili stranih donatora.

Među tim objektima je i zgrada u Ulici Dunje Đokić. Prema podacima koje su prije nekoliko godina saopštili iz lokalne uprave, gradnja tog objakta u kojem je nezavršeno još pola stanova, koštala je preko milion eura. Zgrada nema građevinsku niti upotrebnu dozvolu. Iz ugovora između izvođača radova, preduzeća T&M gradnja i Opštine, vidi se da su tadašnji lokalni čelnici naknadno odlučili da se dograde dva sprata, što je koštalo oko 400.000 eura. Zbog toga su na temeljima planiranim za objekat sa 24, izgrađeno 42 stana.

Bivša predsjednica Opštine Željka Vuksanović više puta je izjavljivala kako je prije svega neophodno procijeniti sigurnost te zgrade, odnosno električne, vodovodne i kanalizacione priključke.

„Sve što je bilo sumnjivo oko izgadnje te zgrade poslato je Specijalnom državnom tužilaštvu. Još nemamo povratnu informaciju“, rekla je ona dok je bila na čelu izvršne vlasti u Kolašinu. Izgradnja je počela 2006. godine, a ključeve za završene stanove tadašnji ministar rada i socijalnog staranja Suad Numanović podijelio je u septembru 2012. godine.

U novom Planu socijalnog stanovanja piše i da je Opština u julu 2017. godine izmirila sredstva u iznosu od 200.500 eura, po ugovoru o hipoteci, zbog legalizacije takozvane ,,holandske kuće” na Starom pazarištu. U tom dokumentu piše i da je za  objekat pokrenut postupak za upis kod Uprave za nekretnine. Lokalna vlast trebalo bi da donese novu odluku o raspodjeli, s obzirom na to da je prethodnu ukinuo Ustavni sud.

Opština je 2007. godine, uz tehničku podršku organizacije HELP, dobila kredit od 442.000 eura od Holandskog međunarodnog stambenog fonada (DIGH) za taj objekat. Zvanično, u zgradi stanove je trebalo da dobiju zaposleni u lokalnoj upravi i javnim preduzećima koji imaju niska primanja, ali je jedan dio stanova bio predviđen i za socijalne slučajeve. Pred lokalne izbore 2009. godine, bez utvrđivanja kriterijuma za raspodjelu i bez konkursa, vlast je raspodijelila nezavršene stanove. Tu odluku ukinuo je Ustavni sud.

Nelegalna je, tokom svih minulih godina, bila  i zgrada  Help I i II u Smajlagića Polju, kao i za VI zgradu u ,,izbjegličkom naselju”. Takođe i  ,,njemačka kuća” na Starom pazarištu. Iz lokalne uprave više puta je najavljivano da će u toj i još nekoliko zgrada  provjeriti  osnov korišćenja stambenih jedinica, kao i da će zaključiti ugovore sa legalnim korisnicima.

Iz lokalne uprave procjenjuju da su i barake kod Doma zdravlja i u Smajlagića Polju u lošem stanju, te se ne predlaže ulaganje za njihovo renoviranje.

Prošlo je više od deceniju kako su nekolicini ljekara kolašinskog Doma zdravlja podijeljeni ključevi stanova u zgradi pored hrama Svetog Dimitrija. A tek narednih mjeseci mogli bi biti riješeni mnogobrojni problemi koji opterećuju taj objekat.  Prema onome što su saopštavali iz bivše vlasti, objekat nije bio uklopljen ni u plansku dokumentaciju. Navodno postoji glavni projekat poslovno-stambenog objekta, u kojem su sadržani urbanističko-tehnički uslovi za lokaciju koja zahvata drugu katastrasku parcelu, a ne onu na kojoj je zagrada sagrađena. Izgradnja tog objekata koštala je 609.000 eura.

Država i lokalna uprava, bivša i aktuelna vlast, nijesu našle način ni da riješe problem nekoliko porodica koje žive u ,,nužnom smještaju” u neuslovnom Domu učenika u Smajlagića Polju. U tom objektu već godinama, zbog visokog duga, isključena je struja, nema uslova za korišćenje grijanja, a stanari koriste samo jedno kupatilo. Zgrada ima status privremenog smještaja, a neke porodice su u njoj  više od 10 godina.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

OKO NAS

REKORDAN ROD PEČURKE NA SJEVERU: Zanemarena privredna grana

Objavljeno prije

na

Objavio:

Iako je ova godina rekordna po rodu pečurke i šumskih plodova, ekonomska kriza izazvana ratom u Ukrajini, mogla bi se negativno odraziti na izvoz. Država ne pomaže

 

U domaćinstvu šezdesetogodišnjeg stanovnika beranskog sela Petnjik, Borovija Barjaktarovića, puši se dim iz malenog objekta pored kuće. Ovaj čovjek tu, na toplom vazduhu, na manuelan način, suši pečurke, i objašnjava da je ova godina najrodnija od kada pamti i bavi se u slobodno vrijeme tim poslom.

On priča da su zbog toga magacini na sjeveru puni i da otkupljivači sada uzimaju samo najkvalitetniju pečurku, prve klase.

„Ja se na ovaj način snalazim. Svježu, prvu klasu, prodam, a ostalu ovdje sušim, i tako osušenu mogu da čuvam koliko god hoću. Ljetos je sušena bila četrdeset eura za kilogram, dok je trenutno zbog velike ponude cijena znatno manja. Zašto bih je sada prodavao. Čim prođe svježa, počeće ponovo da raste cijena sušene“, kaže Borivoje.

Posao berača pečurke njemu predstavlja dodatni prihod, a može da se zaradi sasvim dobro tokom sezone.

„Čim pečurka krene s proljeća, supruga i ja svaki slobodni dan koristimo da idemo u branje. Najviše je zastupljen vrganj, ali ima i svih drugih vrsta. Taj posao, nije nikakva tajna, donosi nam dobre prihode“, dodaje ovaj čovjek.

Da dobar rod, međutim, može otkriti  i neke probleme, pričaju otkupljivači, odnosno vlasnici nekih od najvećih firmi  za otkup i preradu pečurke, šumskih plodova i ljekobilja, na sjeveru Crne Gore.

Oni kažu da bi se ekonomska kriza u zapadnoevropskim zemljama izazvana ratom u Ukrajini, mogla ove godine negativno odraziti i na izvoz pečurke i šumskih plodova, što je postala značajna privredna grana u ovom dijelu države.

„Naša roba se smatra luksuzom čak i na zapadoevropskom tržištu. Zbog globalne ekonomke krize, potražnja za njom je manja, pa je manji i izvoz. Najveći dio robe ćemo, možda, biti prinuđeni da lagerujemo i čuvamo do nekog povoljnijeg momenta za prodaju“, kaže za Monitor vlasnik bjelopoljske firme Eko promet Nebojša Nedović.

On ističe da to znači istovremeno da su otkupljivačima „zarobljena“ novčana sredstva koja su uložili, a da pri tome ne znaju sa sigurnoću kada će ih moći povratiti.

„Rod pečurke je dobar, ali se poklopilo ove godine da je dobar rod i u Bosni i Hecegovini, u Srbiji. Svi bi htjeli da izvezu. Sa druge strane solidan rod je bio i u Italiji i Francuskoj, koji ove godine imaju svoju robu, i njihovo interesovanje za uvoz je slabo, pa je slaba i cijena“, kaže Nedović.

Njegova firma, jedna od većih na sjeveru, svake godine izvozi po stotinu tona pečurke, ali je, tako, ove godine, to dovedeno u pitanje.

„Svi smo na izdisaju, što bi se reklo. Roba mora brzo da se preradi, inače propada. Država bi morala da pomogne da se ovaj problem riješi“, smatra Nedović.

On ukazuje da su se problemi na globalnom evropskom tržištu, osim sa pečurkama, odrazili i na  plasman maline.

„Ja trenutno imam u hladnjači stotinu tona maline. Nekako smo u regionu postigli dogovor da otkupna cijena bude jedinstvena, 4,80 eura. Problem je u tome što u ovom trenutku mi ne možemo da je prodamo više od četiri eura, znači ni toliko koliko smo je otkupljivali“, kaže privrednik sa dugogodišnjim iskustvom u poslu sa otkupom šumskih plodova, malina i drugog voća.

Nedovića, kao i većinu drugih firmi iz ove djelatnosti, spašava donekle to što su izgradili značajnu infrastrukturu, prije svega magacine i hladnjače značajnih kapaciteta.

U Rožajama postoje makar tri registrovana preduzeća u oblasti otkupa i prerade pečurke, šumskih plodova i voća, i svi se suočavaju sa sličnim problemom. Posao sa otkupom pečurke je trenutno u punom jeku, i neki od njih, zauzeti poslom, nijesu imali vremana čak ni za kratak telefonski razgovor.

I vlasnik kompanije K.D. Sloga iz tog sjevernog grada, Feho Kalač, potvrđuje za Monitor da od kada se bavi ovim poslom, ne pamti bolji rod pečurke nego što je to ove godine.

On je već uspio da izveze oko pedeset tona u svježem stanju, ali je zato još pedeset tona zamrznuo, dvanaest osušio, a oko četrdeset tona salamurio i pripremio, odnosno sačuvao za naknadnu preradu.

„Ove godine je i rod i kvalitet pečurki najbolji od kada sam ja počeo da radim. Obično sam do sada otkupljivao oko 150 tona pečurke godišnje, i sve je to išlo u izvoz. Ove godine sam izvezao samo trećinu“, kaže Kalač.

Dobar rod donio je probleme i beračima, koji sada, uz slabiju otkupnu cijenu, nemaju kome da je prodaju, jer su svi magacini na sjeveru puni. Dok pojedini od njih tvrde da je otkup potpuno stao, iz najvećih preduzeća za otkup to demantuju, ali objašnjavaju da se kupuje samo najkvalitetnija roba, odnosno prva klasa pečurke, najčešće vrgnja.

Osim Borivoja Barjaktarovića iz Berana, i u ovom gradu, kao i na čitavom sjeveru Crne Gore, ima još veliki broj drugih individualnih domaćinstava, koja nijesu privredno registrovana, a bave se berbom i osnovnom preradom.

Svi oni, kao i Borivoje, toliko su razvili posao, da su počeli sami da prerađuju pečurku u kućnoj radinosti i manjim pogonima, i najčešće sušeći je, čuvaju do trenutka kada će biti bolja potražnja i cijena.

U jednom velikom domaćinstvu u Andrijevici, poznatom po otkupu pečurke za firmu u Rožajama, Monitoru su kazali da se čak i pri ovako trenutno niskim otkupnim cijenama, od svega 1,5 eura za prvu klasu, može dosta dobro zaraditi.

„Ko hoće, može da zaradi. Jedan berač može za samo dan da skupi trideset do četrdeset kilograma vrgnja i drugih pečurki prve klase. Kada se to pomnoži sa  cijenom od euro i po, a bila je i skuplja, dobija se oko šezdeset eura za samo jedan dan. Ako je više berača u porodici, to je znači više novca. Tolike dnevnice nema nigdje“, kažu u tom domaćinstvu.

Zbog činjenice da je pečurka na sjeveru Crne Gore prerodila, i da su otkupljivači postali probirljivi u nedostatku skladišnih prostora i smanjene potražnje na tradicionalnom evropskom tršištu, u crnogorskim šumama na sjeveru države, vjerovatno će dosta ostati neubrano.

Sezona branja pečurke traje sve do prvih snjegova, a dobri i vješti berači, znaju je pronaći čak i ispod prvog snijega, na mjestima na kojima stalno rađa.

Zbog ranije privatizacije i propasti nekih velikih poljoprivrednih preduzeća, kakvo je, na primjer, bilo beransko Agropolimlje, sada se osjeća veliki nedostatak skladišnih prostora i hladnjača. Sagovornici Monitora slažu se da privatni preduzetnici, kojih nije malo, ipak nijesu nadomjestili bivše državne poljoprivredne kompanije.

Ova godina je pokazala da bi, kako ističu, država morala da se organizovanije uključi, i da pomogne privatne preduzetnike koji se bave poslom otkupa i prerade i zapošljavaju značajan broj radnika, ali i da spriječi da trunu neubrane pečurke i drugi šumski plodovi.

Najbolji način za to je, smatraju, razvijanje prerađivačkih, ali isto tako i skladišnih kapaciteta u Crnoj Gori, u kojima bi sirovina mogla da se čuva sve do trenutka kada je najpovoljnija situacija, najbolja potražnja i najbolja cijena na tržištu.

                               Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KOLAŠIN U SURET LOKALNIM IZBORIMA: Doskorašnji protivnici pod istim političkim kišobranom

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Kolašinu su se odlučili da izborne liste ispune, uglavnom, novim licima. Takav pristup učesnika lokalnih izbora mogao bi  donijeti novi kvalitet, ali može biti i riskantan kada je riječ o rezultatima

 

Sastav izbornih lista učesnika lokalnih izbora u Kolašinu  svojevrsna je kombinacija  partijskog podmlađivanja i  političkih  transfera,  koji su,  u nekoliko slučajeva,  spojili čak i  doskora ljute političke  oponente. Uz to, neuobičajeno za kolašinske prillike, na listama gotovo svih partija, koalicija i pokreta dominiraju nova lica.

U izbornoj trci u Kolašinu učestvovaće  SNP, Grupa birača ,,Za naš Kolašin – dr Momčilo Vukčević”,  pokret „Zajedno gradimo Kolašin“ (DPS, SDP, SD i nestranačke ličnosti), Evropa sad,  koalicija ,,Idemo ljudi” (Demokrate i Ujedninjena), DF i URA.

Željka Vuksanović, koja je bila dugogodišnja predsjednica OO SPD i bivša predsjednica Opštine našla se na listi URA, na čijem je čelu  Miodrag Vlahović,  koji do sada nije bio aktivan u političkom životu garada. Vuksanović će tako ubuduće u Opštinskom odboru URA sarađivati sa Milanom Đukićem, aktuelnim predsjednikom Skupštine opštine (SO). I Đukić je, bez zvaničnog saopštenja, iz Grupe birača (GB), koja je u tom gradu dugogodišnji vjerni saveznik Demokratske partije socijalista (DPS), prešo u URA. Međutim za njega nije bilo mjesta na izbornoj listi te stranke.

Vuksanović  je, tokom minule skoro dvije decenije, najoštriji kritičar kako DPS-a, tako i GB-a, čije je lokalne lidere Mila Šukovića i pokojnog Miletu Bulatovića  optuživala za zloupotrebu, pa čak i podnosila krivične prijave protiv njih.

Kritički se osvrtala, tokom minule četiri godine, i na rad koalicije  čiji je kadar bio Đukić, kao i na način na koji je on obavljao funkciju predsjendika SO. Đukić je, pak, u drugoj polovini mandata aktuelne kolašinske vlasti (DPS, GB i Socijledmokrate)  oštro kritikovao rad nekih svojih koalicionih partnera iz izvršne vlasti. Kamen spoticanja u vladajućoj kolašinskoj koaliciji bilo je i neuspjelo osnivanje RTV-a, kao i infrastrukturni projekti za potrebe MOSI igara.

Razlaz sa GB-om u kojoj je započeo političku karijeru Đukić nikad nije objasnio, ali konflikti između njega a i lidera GB-a Šukovića traju, navodno, već više od godinu. Šuković se , međutim, odlučio da naziv, pa i vrh  izborne liste prepusti dr Momčilu Vukčeviću, koji je u lokalni parlament ušao kao odbornik DPS-a.  Odmah nakon parlamentarnih izbora 2020. godine, Vukčević je napustio tu stranku i do sada djelovao kao nezavisni odbornik, mada je svojim glasom davao podršku svim predlozima izvršne vlasti.

Dugogodišnji partijski kolega i saborac Vuksanović,  šef odborničkog kluba SDP-a, ali takođe i žestoki kritičar DPS-a,  Bojan Zeković sada je na izbornoj listi pokreta ,,Zajedno gradimo Kolašin”. Taj pokret  čine DPS, SDP i SD, a na  izbornoj listi je i značajan broj  nestranačkih ličnosti, Kolašinaca i Kolašinki koji do sada nijesu bili aktivni ni u jednoj političkoj partiji. Na čelu liste je aktuelna predsjednica Opštine Marta Šćepanović, ali prvih 10 kandidata za odbornike nijesu dosadašnji predstavnici te partije u lokalnom parlamentu. Za lokalne prilike smio, a  u odnosu na glasačko tijelo DPS riskantan potez, Šćepanović je obrazložila nastojanjem da  „stvori pokret mnogo širi od partijskih interesa sa nestranačkim ličnostima na mjestima odlučivanja“.

,,Naš pokret okuplja ljude sa različitim pogledima na političke, državne i globalne teme, ali mi te razlike ne krijemo. Sa ovom listom znate na čemu ste. Ovo je nešto drugo. Ovo je prava stvar”, rekla je ona novinarima nakon što je lista predata u Opštinsku izbornu komisiju (OIK).

Prilično neočekivano postupio je i DF. Na čelu njihove liste je, do sada politički neeksponiran Vasilije Bulatović. Od 31 kandidata, 30  do sada nijesu bili ni na jednoj izbornoj listi. Iz tog političkog saveza tvrde da je  upravo to dokaz da njihovo zalaganje za promjene nije samo deklarativno.

,,Sastavom liste pokazali smo da želimo nešto novo. Naša izborna lista garant je odgovornosti stručnosti, usresređenosti na budućnost Kolašina i kvalitet života sugrađana”, saopštili su iz DF-a.

Demokrate i Ujedinjena su se odlučili za sigurnu varijant, pa su na njihovoj zajedničkoj listi već pretpoznata lica tih partija. Očekivano, nosilac je poslanik i potpredsjednik Demokrata Vladimir Martinović.  Nije iznenađenje, takođe, i to što listu Socijalističke narodne stranke predvodi Zoran Kujović.

Pokret Evropa sad debituje na kolašinskim lokalnim izborima, a nosilac liste je ekološki aktivista Vasilije Ivanović. Javnosti je poznat kao jedan od predvodnika protesta zbog gradnje male hidroelektrane (mHE) Skrbuša u Rečinama. Kandat za odbornika tog pokreta je i Branislav Jeknić, dugogodišnji direktor kolašinskog Centra za kulturu. Jeknić, ranije doživljavan kao kadar DPS-a, smijenjen je 2018. godine, jer mu partijske kolege nijesu mogle oprostiti  što je ostao na čelu te ustavove i za vrijeme mandata Vuksanovićeve. Koordinatorka tog pokreta u Kolašinu je Tijana Đinović Lakićević, jedna od radnica Centra za kulturu, koja je izgubila posao, prilikom racionalizacije radnih mjesta u toj ustanovi dok je direktor bio njen sadašnji partijski kolega.

Raznolikost je, saopštio je Ivanović, prednost izborne liste Evropa sad. A ljudi koje predvodi „ne žele da budu profesionalni političari, već borbu za lokalnu vlast  prihvataju kao društvenu odgovornost. To podrazumijeva da ćemo kao nosioci buduće vlasti odgovorno i domaćinski postupati sa opštinom, uvažavajući svakog Kolašinca podjednako”.

Bez obzira na rezultate lokalnih izbora jasno je da se doživljaj stranačke pripadnosti u Kolašinu promijenio. Izborne liste su pokazale da su mnoge stare netrpeljivosti ili zaboravljne ili odložene, konflikti amortizovani i da pod isti politički kišobran mogu čak i oni koji su se minule dvije  decenija žestoko međusobno kritikovali.

Ipak, neki obrazci ponašanja u političkom životu Kolašina ostali su konstanta. Od sedam nosila izbornih lista samo je jedna žena. Broj žena među kandidatima za odbornike opet je samo „onoliko koliko se mora“, pa su rijetke liste na kojima je više od trećine žena.

                                                                             Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAKON LIKVIDACIJE JOVANA VUKOTIĆA – NAZIRE LI SE KRAJ RATU KLANOVA:  Krvavi niz

Objavljeno prije

na

Objavio:

Broj uniformisanih policajaca  i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju. Više je razloga zbog kojih se vjeruje da rat klanova nije stao

 

Da li će likvidacijom Kotoranina Jovana Vukotića biti okončan osmogodišnji krvavi rat između škaljarskog klana čiji je bio apsolutni vođa i kavačkog, čije vođe su većinom u zatvoru, pitanje je na koje ni bezbjednosne strukture nemaju odgovor.

Broj uniformisanih policajaca ali i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, jasno upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju već se strogo vodilo računa da se i ovom prilikom očuva bezbjednost stotinak onih koji su došli da se oproste sa ubijenim.

U spisima  predmeta koji su formirani protiv pripadnika obje kriminalne grupe navedeni su njihovi planovi da određene članove suprostavljenog klana likvidiraju upravo u vrijeme sahrane Vukotića.  Do realizacije takvog plana ipak nije došlo.

S druge strane, broj oproštajnih poruka u vidu čitulja ali i sadržaj pojedinih, razlog je više da se vjeruje da će uslijediti nastavak krvavog rata. Tako se u nizu oproštajnih čitulja izdvojila i jedna kojom se poručuje da će  se nastaviti tamo gdje je Vukotić stao.

,,Škaljarski kriminalni klan jeste obezglavljen, ali to ne znači da je došao kraj likvidacijama. Ubistvom Vukotića škaljarci jesu zadobili težak udarac, ali upravo zato vjerujemo da će njegovi podanici krenuti osvetničkim putem”,  smatra sagovornik iz bezbjednosnog sektora.

Vukotić je ubijen 8. septembra u Istanbulu, a tamošnji istražitelji su za samo 8 dana uspjeli da sklope mozaik zločina i uhapse čak 14 osoba za koje se vjeruje da imaju veze sa njegovom likvidacijom. Tako su 16. septembra u opsežnoj akciji uhapšeni Radoje Živković, zvani Žuti i Zdravko Perunović, koji su, prema optužbama,  organizovali egzekuciju. Kako je zvanično saopšteno, pronađeno je i oružje iz kojeg je za milion i po eura ubijen Vukotić.

Tamošnji istražitelji su utvrdili da je, navodno, Radoje Živković platio milion i po eura lideru turske kriminalne grupe Binaliju Džamgozu za organizaciju ubistva, koji je u julu uhapšen u Crnoj Gori i nalazi se u Istražnom zatvoru.

Kako su objavili mediji turska policija pregledala je 1.700 sati snimaka na 200 lokacija, počevši od mjesta gde je Vukotić ubijen – te su tako iscrtavajući trasu motocikla i utvrdili da je na dan incidenta Vukotića pratilo vozilo. Motorom je upravljao Jakup Dogan, član kriminalne organizacije koju je predvodio Bariš Neck, koji je bio na crvenoj Interpolovoj potjernici, kao i Emircan Sumer, član iste organizacije, koji je pucao na Vukotića.

– Policijski timovi su otkrili da su E. E, Elanur Tuna i Furkan Iesil, članovi kriminalne organizacije koju predvodi Binali Camgoz, pratili četiri mjeseca Vukotića i to automobilom koji su iznajmili u Izmiru – navode turski mediji.

Dobro obaviješteni sagovornici tvrde da je Vukotić skoro godinu boravio pod lažnim identitetom u Istanbulu i da se kretao bez dodatne pratnje, jer je navodno uživao, zaštitu tamošnjih kolega.

,,Na to ukazuje i podatak da se nesmetano kretao, živio, nije nosio pancir što se potvrdilo i tog 8. septembra kada je sa nevjenčanom suprugom i djetetom krenuo do tržnog centra. Imao je vozača kojem je vjerovao i nikog drugog. Ovo su samo neki od pokazatelja na osnovu kojih se može zaključiti da se osjećao sigurno.  Nesporno je da mu  je tu sigurnost morao neko i omogućiti jer se u suprotnom zasigurno ne bi uputio tog dana sa nevjenčanom suprugom i djetetom i doveo ih u opasnost“, smatra sagovornik iz bezbjednosnog sektora.

Podsjeća na podatak da je Vukotić već jednom hapšen od strane turskih istražitelja te da je i tada kod njega pronađen falsifikovan pasoš. ,,I pored toga, Vukotić se ponovo usudio da pođe za Tursku i tu nađe sigurno sklonište“, kaže naš sagovornik.

Turska policija uhapsila  je i Podgoričanina Milana Vujotića, koji je jedan od ključnih kavčana, a kojem se svaki trag gubi u februaru 2015. godine kada je u podne u Bloku pet, u Podgorici, aktivirana eksplozivna naprava ispod njegovog blindiranog automobila, dok je bio u obližnjem lokalu sa djetetom. Istog dana, nakon ovog događaja, Vujotić je napustio Crnu Goru.  Toga dana u kasnim večernjim časovima u podzemnoj garaži na Novom Beogradu ubijen je Goran Radoman (37) sa Cetinja. U trenutku kada je Radoman parkirao blindirani ,,BMW“ koji je vozio, ubica je sačekao da on izađe iz automobila i krene ka liftu, koji vodi do stana u potkrovlju u kojem je živio, i zapucao iz automatskog oružja. Radoman je bio prva žrtva obračuna između škaljarskog i kavačkog klana i jedan od odgovornih za nestanak 300 kilograma kokaina u Valensiji.

Crna Gora će tražiti od Turske izručenje Radoja Živkovića i Zdravka Perunovića, bez obzira što se protiv njih pred turskim organima vode krivični postupci – potvrđeno je za Portal RTCG iz Ministarstva pravde.

– Nadležni organi Crne Gore će, u skladu sa Zakonom o međunarodnoj pravnoj pomoći u krivičnim stvarima i međunarodnim ugovorima koji regulišu izručenje okrivljenih i osuđenih, tražiti izručenje osoba koje se potražuju radi vođenja krivičnih postupaka pred pravosudnim organima Crne Gore, bez obzira na to da li se protiv tih osoba (u državama gdje se nalaze) vode krivični postupci – kazali su iz Ministarstva pravde.

Protiv Perunovića i Živkovića podignuta je optužnica jer su, kao članovi kriminalne organizacije Slobodana Kašćelana i njegove grupe, u avgustu 2020. godine oteli, mučili  i na svirep i podmukao način ubili Nikolu Stanišića.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo