Povežite se sa nama

DRUŠTVO

POSLANICI AMINOVALI URBANIZACIJU OSTRVO SVETI NIKOLA: Odoše i Havaji

Objavljeno prije

na

Poslanici vladajuće koalicije u Skupštini Crne Gore obavili su važan zadatak na posljednjem plenarnom zasijedanju, pred odlazak na ljetne ferije. Odbili su jednoglasno amandman na Predlog plana obalnog područja, koji je u ime 5.000 građana Budve podnijela Socijaldemokratska partija, odnosno njen lider Ranko Krivokapić.

Amandman je predstavljao apel građana i prijatelja Budve koji su u vidu peticije tražili zaštitu ostrva Sv. Nikola na kome je Planom obalnog područja (PPPNOB), predviđena izgradnja turističkih kapaciteta, hotela, vila, apartmana sa oko 500 kreveta i jedne marine sa 50 vezova.

Rasprava o najvažnijem planskom dokumentu za budući razvoj šest primorskih opština i glasanje o njemu, održana je kao posljednja tačka dnevnog reda. Svi poslanici DPS-a i partija sa kojima vrši koalicionu vlast, glasali su za urbanizaciju ostrva Sv. Nikola, nadomak Budve, poznatog pod imenom Školj, a među turistima popularno znanog kao Havaji.

Autori peticije o zaštiti Školja, predsjednik Mjesne zajednice Stari grad, arhitekta Slobodan Mitrović i osnivač NVO Porat Budva – Pizana Jerolim Dragičević, istakli su, kako je ovaj pokušaj očuvanja ostrva od galopirajuće urbanizacije „ odjek naše vjekovne ljubavi i brige za ostrvo Sv. Nikola, netaknutu prirodu, kulturno istorijsko nasleđe i odgovorne brige za potomstvo”.

Oni su se „sa nadom i povjerenjem” obratili poslanicima Skupštine, da ne usvoje gradnju hotela i marine na ostrvu, nego da taj prostor ostane i dalje park-šuma, kao što je bio u svim dosadašnjim planovima. Ukoliko se realizuje planirana gradnja na ostrvu „nestaće čitav jedan živi svijet, oblici, forme i tradicija življenja i rezilijentnost budvanskog mediteranskog pejzaža”, navedeno je, između ostalog u peticiji. S velikim povjerenjem u samosvijest crnogorskih poslanika u njihovu spremnost da stanu u odbranu pravih vrijednosti, bez obzira na partijsku pripadnost, Budvani su poslanicima uputili snažanu poruku. „Pozivamo vas da zajedno zaustavimo nezajažljive apetite i patologiju devastirajuće gradnje. Pozivamo vas da brinemo o potomstvu tako što ćemo sačuvati kontinuitet najboljeg što imamo”.

Poslanici koalicije na vlasti, poslušni vojnici svojih partija, nisu imali sluha za vapaje Budvana. Uprkos argumentovanom obrazlaganju amandmana o potrebi zaštite ostrva Sv.Nikola od strane poslanika SDP, Krivokapića i Draginje Vuksanović, predlog je glatko odbijen.

Iznijeti podaci o visokom procentu urbanizacije Budve, od 83,1 odsto, čime su prekršene sve norme preizgrađenosti nekog prostora, te da je Školj jedina preostala prirodna oaza na teritoriji ove turističke Opštine, nikoga nisu pokolebali. Malo je vjerovatno da su baš svi poslanici iz redova DPS-a, njih 36, kao i 6 poslanika iz malih i manjinskih partija, uvjereni da svaki slobodan prostor na obali treba urbanizirati, betonirati ostrva, plaže i uvale. Oni glasaju po komandi ne osvrćući se na razarajuće posljedice svojih postupaka. Pri tom uskraćuju prava lokalnih samouprava na svim nivoima.

Usvajanjem plana PPPNOB-a, nakon usvajanja Zakona o planiranju prostora i izgradnji objekata, Zakona o turizmu i mnogih srodnih zakonskih rješenja, zaokružen je sistem eliminacije lokalnih uprava u oblasti gazdovanja opštinskim teritorijama.

Ostrvo Sv. Nikola prostire se na površini oko 47 hektara, u dužini od 2 km. Zemljište je kategorisano kao poljoprivredno i pod šumama, što u prethodnim urbanističkim planovima nije narušeno. Prostorni plan Crne Gore definisao je prostor Školja kao zelenu zonu u kojoj nema gradnje. Prostornim planom Morskog dobra (PPPNMD) prepoznat je kao destinacija izletničkog karaktera sa ugostiteljskim i uslužnim sadržajima. I ništa više od toga.

A onda su došli investitori čije se želje ne odbijaju. Dio ostrva prema Starom gradu, površine oko 37.000 kvadrata godinama prelazi iz ruke u ruku kontroverznih srpskih biznismena, da bi na kraju na ovu zemljišnu parcelu kao vlasnik 1/1 u katastru nepokretnosti bio upisan Taksin Šinavatra, bivši tajlandski premijer, vlasnik crnogorskog pasoša.

Tajkuni koji su iskazali interes za gradnju na ostrvu, najprije Nenad Đorđević, zatim Stanko Subotić Cane i na kraju Šinavatra, odredili su sudbinu budvanskih Havaja. Betonizacija koja je zadesila prostor Budvanske rivijere, nije se mogla izbjeći.

„Ljudi hoće da grade”, poentirao je nedavno ministar održivot razvoja i turizma Pavle Radulović, objašnjavajući da je projekat turističkog kompleksa na lokaciji Maljevik u Baru, obuhvaćen Planom obalnog područja, kao i mnoge druge ekskluzivne lokacije na primorju.

„Ljudi su donijeli pare i hoće da investiraju” postao je ključni argument u politici planiranja prostora na Crnogorskom primorju. Investitorima treba udovoljiti, urbanizirati svaku lokaciju koju pokažu prstom. Da li je to prirodni rezervat, nacionalni park, lokacija od kulturno-istorijskog značaja, ili područje pod zaštitom UNESCO-a, nije mnogo važno.

Iza svake degradirane lokacije na budvanskoj rivijeri stoji odluka o donošenju plana na lokalnom ili državnom nivou, u kojoj se kao razlog navodi, kako su nadležnima stigli zahtjevi zainteresovanih investitora.

Kreatori regionalnog plana PPPNOB ni ne kriju da je u pitanju investitorski a ne urbanistički plan. „Planski koncept je otvoren prema svim rješenjima od strane internacionalnih i lokalnih investitora”, navedeno je na početku teksta plana kojim se najvredniji prostor u državi, dragocjene i atraktivne lokacije uz obalu, urbanizuju u skladu sa potrebama onih koji imaju pare.

U urbanizaciju Sv. Nikole ušlo se sa istim lajtmotivom. Navodno su službama Ministarstva održivog razvoja i turizma pristigli zahtjevi vlasnika zemljišta koji žele da grade.

Cijelo ostrvo planom je označeno kao turistička zona, a na kojim pozicijama će se graditi, kazaće detaljni urbanistički planovi.

Gotovo polovina ostrva u vlasništvu je bratstva Rafailović iz istoimenog naselja u Bečićima. Oni vode sudske postupke za utvrđivanje prava svojine na osnovu starih zemljišnih knjiga. Dio pripada i porodicama Mitrović i Kažanegra iz naselja Pržno.

Neke su parcele prodate ruskim državljanima dok oko 70.000 kvadrata pripada podgoričkim biznismenima. Kompanija Montecco Inc, čiji je vlasnik i osnivač Predrag Pavličić, suprug sutkinje Valentine Pavličić, zastupnice Crne Gore pred sudom u Strazburu, posjeduje 38.000 kvadrata, na parceli koja se graniči sa imanjem Thaksina Šinavatre. Uz susvojinu na oko 12.000 kvadrata, Pavličić posjeduje zavidnu parcelu od 50.000 m2 na Havajima.

Poslanici parlamenta ekološke Crne Gore podržali su urbanizaciju jedinog ostrva na otvorenom moru na Crnogorskom primorju. Koliko takva odluka ima smisla može se procijeniti usporedbom sa praksom u drugim primorskim zemljama.

Hrvatska i Grčka, države čija razuđena morska obala broji na hiljade atraktivnih ostrva, ne dozvoljavaju gradnju novih objekata na njima. Hrvatska ima 1.244 ostrva od kojih je samo 66 naseljeno. Oko 80 ostrva je u privatnom vlasništvu. Veliki broj ostrva ponuđen je posljednjih godina na prodaju na tržištu nekretnina, ali pod jednim uslovom. Prema odredbama izmijenjenog Zakona o otocima, vlasnik je dužan da ostrvo prvo ponudi državi ili lokalnoj samoupravi na čijoj se teritoriji nalazi, pa ako se niko ne javi u roku od 60 dana, može da ga ponudi na tržištu, ali ne ispod prvobitno istaknute cijene.

No i pored toga, gradnja na ostrvima nije dozvoljena, osim rekonstrukcije postojećih objekata. Kupci ovome mogu doskočiti registrujući se za razvoj poljoprivrede ili voćarstva, kojom prilikom se dozvoljava gradnja porodičnih kuća i ekonomskih zgrada.

Ideja o revitalizaciji zapuštenih ostrva vodi ka privlačenju elitnog dijela društva koje voli ljetovanje u prirodi, na ostrvima, sa arhitekturom koja je utonula u zelenilo, sa bazenima i mirom daleko od gužvi turističkih centara, navodi se u grčkim i hrvatskim medijima. Revitalizacija na crnogorski način znači – urbanizacija.

Taze usvojeni Plan obalnog područja nenaseljeno ostrvo Školj targetirao je kao prioritetnu razvojnu zonu. Suprotno odredbama plana višeg reda, Prostornog plana Crne Gore donijetog 2008. godine sa važnošću do 2020. Ovaj krovni plan države nije u međuvremenu izmijenjen za potrebe donošenja regionalnog plana obalnog područja. Ministarstvo turizma i održivog razvoja je prema proceduri donošenja planova u prekršaju, kao i Skupština Crne Gore koja je takav plan usvojila.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

KRIMINAL U SLUŽBI DRŽAVE I OBRNUTO: Belivuk i Miljković – državni vojnici oba oka u glavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Veljko BelivukMarko Miljkovići njihova kriminalna grupa se pred Specijalnim sudom u Beogradu terete , za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje. Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana, koji je  kasnije likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu

 

 

Skidanje zabrane ulaska u Crnu Goru dvojici elitnih beogradskih kriminalaca 28. decembra 2020. godine je nedavno koštalo slobode dvojicu možda najvažnijih menadžera bivšeg režima Demokratske partije socijalista (DPS). Veljko BelivukMarko Miljković i njihova kriminalna grupa se suočavaju sa ozbiljnim optužbama pred Specijalnim sudom u Beogradu. Terete se, za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje.

Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana. Radulović je kasnije takođe likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu. Ova ubistva su dotični komentirali preko SKY aplikacije. Belivuk i Miljković su na ove okolnosti prvi put saslušani u Beogradu krajem 2021. godine od strane tadašnjeg Glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića i njegovog zamjenika Saše Čađenovića. Obojica su sada u pritvoru. I Belivuk i Miljković su negirali djela tvrdeći da tada nisu bili u Crnoj Gori jer su imali zabranu ulaska u zemlju.

Međutim, oni su godinama imali podršku osoba iz vrha dva bratska režima – vučićevskog i đukanovićevskog. Suđenje Belivuku i Miljkoviću za ubistvo bivšeg karate reprezentativca Vlastimira Miloševića (upucanog i “overenog u glavu” 30. januara 2017. u centru Beograda) je ogolilo zarobljenost srpskog pravosuđa i države. Maskirani ubica se lagodno ponašao ne obazirući se ni na svjedoke ni na ulični video-nadzor. Terenski operativci srbijanske policije su prikupili obilje dokaza među kojima i tri uzorka DNK Belivuka – jedan na vratima zgrade gdje je živio pokojni Milošević, drugi na vozilu korišćenom za bjekstvo (po policijskoj pretpostavci), dok je navodno treći uzorak nađen na tijelu ubijenog. Zahvaljujući kamerama policija je rekonstruirala rutu kojom su se kretali likvidatori dok je snimak  bio dovoljnog kvaliteta da se odradi i antropološko vještačenje. Policija je Belivuku i Miljkoviću oduzela mobilne telefone prilikom hapšenja pet dana nakon ubistva.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PREMIJER OBEĆAVA JOŠ VEĆE PLATE: EU da nam zavidi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U premijerovom obećanju o “mogućoj” plati većoj od EU prosjeka nema preciznijih rokova pa bi se moglo pokazati da smo mi, a ne Milojko Spajić nepopravljivi optimisti. Dok on to samo vješto koristi

 

Premijer Milojko Spajić ostaje nepopravljivi optimista. Ili je čovjek sa rijetko viđenim talentom da relativizuje činjenice. Uglavnom, umjesto ispunjenja prošlogodišnjih, predizbornih, obećanja dobili smo nova. Ljepša, bolja, veća. “Do vremena kad Crna Gora bude bila predložena za članicu Evropske unije, mogla bi da ima prosječnu zaradu veću od prosjeka EU”, prenijeli su mediji premijerovu izjavu datu pred Odborom za spoljne poslove Evropskog parlamenta.

Spajić je ovo rekao odgovarajući na pitanja evropskih poslanika. To mu, začudo, nije bilo “gubljenje vremena”. Dolazak u parlament u kome je izabran i gdje je dužan da, makar s vremena na vrijeme, podnosi račune – jeste. Ali, da se vratimo ljepšim temama: kako ćemo trošiti tih skoro 2.200 eura, koliko danas iznosi prosječna neto zarada u Evropskoj uniji? Čim ih zaradimo (uzajmimo) – mi ili država.

Jedni su na ove najave veselo trljali ruke, drugi zbunjeno slijegali ramenima, a traći pokušali racionalizovati premijerovo obećanje. Tražeći odgovor na pitanja kad i kako. I ko će to da plati. A ko da vrati (kredit).

Pomalo bajati podaci s kraja 2022. pokazuju da je prosječna zarada u privatnom sektoru bila za skoro 160 eura manja od prosječne (555 naspram 712 eura, koliko je tada iznosila prosječna neto zarada).  Pa kako smo onda dobacili do prosjeka?

Da je broj zaposlenih u javnom i privatnom sektoru jednak, a nije, to bi značilo da je zaposleni koji je platu primao iz državnog ili nekog od lokalnih budžeta, ili je zarađivao u nekom državnom (javnom) preduzeću, prije dvije godine, u prosjeku, primao zaradu za 300 eura veću od zaposlenog u privatnom sektoru. Pošto je odnos broja zaposlenih u javnom i privatnom sektoru ipak nešto drugačiji (više je zapošljenih u privatnim firmama), to znači da je razlika u zaradama jednih i drugih bila još veća. U korist tzv. budžetskih korisnika.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

AKO JE VESNA BRATIĆ IZABRANA U ZVANJE REDOVNE PROFESORICE UCG: Komisija po resavskom modelu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Izbor su pratile brojne primjedbe i sumnje na nepravilnosti. Bratićeva protivkandidatkinja Tanja Bakić tvrdi da Vijeće Filološkog niti Senat nisu sankcinisali Komisiju za pisanje izvještaja o kandidatima, iako su dva člana predala potpuno identične tekstove

 

Senat Univerziteta Crne Gore je 15. marta ove godine izabrao dr Vesnu  Bratić u akademsko zvanje redovne profesorica iz oblasti Anglistika – Anglofona književnost i civilizacija i Engleski jezik na Filološkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. Bratić je od kraja 2020. do kraja aprila 2022. bila ministarka prosvjete, nauke, kulture i sporta u 42. Vladi. Bratić nije bila jedina kandidatkinja, pored nje na konkursu za izbor u akademsko zvanje iz navedenih oblasti, koji je raspisan u junu prošle godine, prijavila se i dr Tanja Bakić.

Sam tok konkursa i izbor zanimljivi su zbog brojnih primjedbi i sumnje  na nepravilnosti koje su se dešavale tokom njegovog trajanja.

U septembru 2023. imenovana je Komisija za razmatranje konkursnog materijala i pisanje izvještaja u sastavu prof. dr Radojka Vukčevič sa Filološkog fakulteta u Beogradu, prof. dr Janko Andrijašević sa Filološkog fakulteta UCG i prof. dr Zoran Paunović sa Filološkog fakulteta u Beogradu. Nakon što je Andrijašević u oktobru iz zdravstvenih razloga odustao od rada u komisiji, za novog člana je imenovana prof. dr Vesna Lopičić sa Univerziteta u Nišu.

Krajem prošle godine u Biltenu UCG objavljeni su izvještaji o kandidatima članova Komisije. Sva tri člana Komisije pozitivno su ocijenili kandidatatkinju Bratić i dali preporuku da se Bratić izabere.

Prigovor na recenzije, u januaru ove godine, Vijeću Filozofskog fakulteta UCG, upućuje Tanja Bakić. Ona u njemu kao apsurd ocjenjuje da su dva člana komisije potpisala istovjetne recenzije. Dr Bakić tvrdi da su izvještaji prof. dr Zorana Paunovića i prof. dr Radojke Vukčević potpuno identični:  ,,Jedina razlika je u tome što je dr Paunović, redovni profesor Univerziteta u Beogradu, koji izvorno govori ekavicu, pokušao da ekavizira tekst profesorke Vukčević, izvorno napisan na ijekavici. Nažalost, u tome nije savim uspio, ostavivši znatan dio predatog teksta u ijekavici”, napisala je dr Bakić.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo