Povežite se sa nama

OKO NAS

PREDSEZONA U ULCINJU: Povratak starih dana?

Objavljeno prije

na

Već je početak maja pokazao da će ova sezona u Ulcinju biti znatno bolja nego prethodne. Tada je, naime, na ulcinjsku rivijeru došlo oko pet hiljada gostiju i 15 hiljada izletnika, što je među turističkim radnicima protumačeno kao dobar znak i mala infuzija za predstojeću glavnu sezonu. Još više ih je obradovala činjenica da su u gradu boravili uglavnom gosti više platežne moći, koji se rijetko mogu vidjeti i u špicu sezone. U tih 35-40 dana krajem jula i u avgustu ovdje vri kao u košnici, bude preko sto hiljada gostiju, ali svi napori usmjeravaju se u produženje sezone.

Sa sajmova u zemljama regiona i Evrope, na koje su išli čelnici lokalne Turističke organizacije i turističko-ugostiteljskih preduzeća, stizale su takođe dobre najave, takve su bile i rezervacije, dok su Ulcinjani, po običaju, bili skeptični. ,,Bilo bi divno da nam sezone kao nekada počinju u aprilu i traju do kraja oktobra. Samo je to pravi posao: da ‘dišemo’ opet turistički i da nam se omladina zaposli”, kaže profesor i jedan od najpoznatijih vodiča u Crnoj Gori Ismet Karamanaga.

No, činjenice su ubzo demantovale i dokazane pesimiste. Tako je, na primjer, samo u objektima Hotelsko-turističkog preduzeća Ulcinjska rivijera u maju ostvareno dva puta više noćenja nego u istom periodu prošle godine, a trenutno u Ulcinju boravi više od dvije hiljade gostiju.

Portparol HTP Ulcinjske rivijere Ana Živanović kaže da je, zavisno od objekata koji se nalaze na Velikoj plaži i Adi, popunjenost bolja od 20 do čak 50 odsto. ,,Ova činjenica je rezultat našeg višegodišnjeg dobrog rada, obilaska sajmova, a svakako i smanjenja cijena u odnosu na prošlu godinu”, ističe ona.

Još bolje je predsezona krenula u ekskluzivnim apartmanima u Starom gradu, palati Venecija i u Dvorima Balšića. Već od polovine aprila oni bilježe veoma dobru popunjenost, a kako ističe direktor kompanije Real estate Gani Resulbegović, od 6. juna do kraja septembra u tim objektima neće biti slobodnih soba.

Ali, i problema ne nedostaje, a jedan od najvećih je preglasna muzika. U nedjelju je Resulbegović energično zatražio od opštinskih organa i Ministarstva unutrašnjih poslova da hitno reaguju i uklone buku koja posebno tokom vikenda dolazi s Male plaže. ,,Zbog preglasne muzike dobili smo veliki broj pritužbi od gostiju koji borave u našim objektima. Jer, oni se ne mogu ni odmarati ni spavati, a mi smo prinuđeni da plaćamo penale čime je dovedeno u pitanje naše poslovanje i saradnja s partnerima”, navodi se u pismu koje je on uputio nadležnim institucijama, zahtijevajući od inspekcijskih organa da te objekte zatvore, jer emitovanjem jače muzike od dozvoljene remete javni red i mir i narušavaju teško građeni turistički imidž opštine Ulcinj.

,,Moramo sada brzo da radimo kako bi, ono što se može, poboljšali do početka glavne sezone da bi gosti koji se vrate s odmora preporučili Ulcinj svojim rođacima i prijateljima. Jer, prvi utisak koji se ponese je najvažniji. U ovoj branši staro je pravilo da je zadovoljan gost najbolja reklama”, kaže vlasnik Bonita apartments Munib Abazović.

Analize pokazuju da su gosti koji stižu na ulcinjsku rivijeru uglavnom zadovoljni smještajem, ugostiteljstvom, gastronomijom i ljubaznošću domaćina, posebno ljepotom prirode, a da najveće kritike upućuju javnoj infrastrukturi i komunalnim djelatnostima. ,,Gostima smeta nedostatak mjesta za parkiranje, loš javni prevoz, ali i neadekvatno odlaganje otpada. Poruka je to lokalnoj upravi, a odnosi se na kvalitet komunalnih usluga”, ističe Abazović.

Ako se zna da u Ulcinju dominantno provode odmor porodice, od kojih najveći dio dolazi vlastitim automobilima, a da grad kuburi s nedostatkom parking mjesta čak i tokom zime, onda je prosto neshvatljivo da već godinama nije ništa učinjeno da se taj problem ublaži. Čak su neke od vladajućih stranaka u lokalnoj vlasti uspješno ometale formiranje preduzeća Parking servis, kao i početak realizacije investicije od preko 20 miliona eura, samo u prvoj fazi, za izgradnju kanalizacione mreže!?

,,Ma nije to ometanje investicije od 20 nego od 200 miliona eura. Ako se to ne razumije, onda ćete, bojim se, ostati na repu događaja”, kazao je Monitoru jedan visoki Vladin funkcioner.

Računica je ispravna ako se zna da će tek s izgradnjom vodovodne i kanalizacione mreže biti stvoreni preduslovi za gradnju većih hotela na Velikoj plaži i na Adi, kao i za čišćenje kanala Port Milene, koji zagađuje veliki dio ulcinjske obale i podmorja.

Zato je takvo ponašanje u gradu koji se percipira kao simbol mora i sunca štetočinsko. Nebrojeno su puta upozorili turistički stručnjaci da dok se bar ne obnove stari hoteli, odnosno dok u Ulcinju ne bude 3,5 hiljade kvalitetnih ležaja u objektima visoke kategorije, nema govora o vraćanju starog sjaja ulcinjskom turizmu.

A dok se to konačno ne shvati i počne brzo djelovati, smještajna ponuda biće deficitarna, nekonkurentna, privlačenje novih segmenata gostiju ograničeno. Stari sjaj će ostati samo na slikama ili, pak, u rijetkim oazama duž 33 kilometra duge ulcinjske rivijere.

Mustafa CANKA

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo