Povežite se sa nama

OKO NAS

PROPAO PROJEKAT REGIONALNE TURISTIČKE ORGANIZACIJE SJEVERA CRNE GORE: Svi za sebe

Objavljeno prije

na

Poslije skoro osam godina postojanja Regionalne turističke organizacije Bjelasice i Komova (RTO) ne može se reći da je taj ambiciozni projekat finansiran sredstvima austrijsko- crnogorskog partnerstva donio mnogo koristi sjevernim gradovima Crne Gore. RTO pokriva opštine Kolašin, Mojkovac, Bijelo Polje, Berane, Andrijevicu i Plav.

Austrijanci su uložili mnogo novca i ekspertske pomoći da sjevernim opštinama, nakon okončanja svoje misije, ostave oraganizaciju koja će služiti promociji prirodnih i turističkih potencijala regiona. No, kako tvrdi većina čelnika tih opština, od toga nije bilo ništa ili vrlo malo. Ni približno onome šta se očekivalo, i što su Austrijanci planirali. Zbog toga su postepeno prestali iz opštinskih kasa da finansiraju rad organizacije, ali i da se interesuju za finansijsko poslovanje

Upravni odbor RTO međutim i dalje zvanično čine prvi ljudi Kolašina, Mojkovca, Bijelog Polja, Andrijevice, Berana i Plava, ali se nijesu skoro sastajali. Jednom, neuspješno , prošle godine. Od ambicioznog projekta ostala je zgrada RTO izgrađena saradnjom Austrijske kancelarije za razvoj Bjelasice i Komova i opštine Kolašin, na atraktivnoj lokaciji u najužem centru grada. Objekat je izgrađen od drveta i kamena, poznat kao ,,zgrada koja štedi energiju”. Tokom gotovo cijele prošle godine zaista se štedjela energija – u zgradi nije bilo struje. Isključena je zbog duga od 5 000 eura.

U Mojkovcu su, kako kaže predsjednik Opštine Dejan Medojević prestali da se interesuju za rad RTO i posvetili se lokalnoj turističkoj organizaciji. Razlog za to su, tvrdi on, odbijanja direktorke Tanje Drakula-Medenice da dostavi finansijske izvještaje.

,,Ne bih mogao reći da smo imali neku korist od RTO. Moguće je da sada naša lokalna organizacija sarađuje na neki način sa njima, ali , defintivno, Mojkovac se nije ovajdio od tog projekta finansiranog austrijskim novcem. Po dolasku na funkciju predsjednika Opštine prekinuo sam saradnju sa RTO, jer direktorica nije , iako je bila obavezna, dostavljala UO finasijske izvještaje. Tako smo 2011. godine prestali i da izdvajamo sredstva iz budžeta, što su opštine bile obavezne prema RTO”, kaže Medojević.

Sličnog je stava i njegov kolega iz Kolašina Darko Brajušković. On je podsjetio koliko je koristi sjeverni dio Crne Gore imao od Austrijske kancelarije za razvoj Bjelasice i Komova. Nažalost, tvrdi, svi ambiciozni planovi vezani za funkcionisanje RTO su se izjalovili i to je velika šteta za sve opštine.

,,Znam koliko su planovi Austrijanaca mogli donijeti koristi. Koliko su samo novaca uložili. Pošto sam u to vrijeme bio direktor Nacionalnog parka Biogradska gora sjećam se koliko su stotina eura donacija dali tom preduzeću. Ništa nije bila manje vrijedna njihova ekspertska pomoć. Izgradnja RTO u saradnji sa Opštinom Kolašin bila je zamišljena kao projekat koji će višestruko koristiti našem i ostalim gradovima koji gravitiraju Bjelasici i Komovima. Nažalost, zbog subjektivnih faktora i neodgovornosti, gotovo da bi se moglo reći da je taj projekat doživio fijasko”, tvrdi Brajušković.

I on podsjeća da je Upravnom odboru ostala potpuna nepoznanica finansijsko poslovanje RTO. ,,Treba naći modele kako to da profunkcioniše na najbolji način da bi koristi imali svi, kako je i bilo planirano”. Brajušković priznaje da se već dugo novac iz opštinske kase ne uplaćuje za RTO i tako će, kaže biti dok se ,,stvari ne riješe”.

Od 2011. godine ni iz budžeta Opštine Bijelo Polje nije izdvojen ni jedan euro za finansiranje organizacije. Predsjednik te Opštine Aleksandar Žurić tvrdi da će tako biti i ubuduće. Zbog neažurnosti u plaćanju obaveza prema RTO njegov prethodnik Tarzan Milošević je čak bio dospio i na sud. Žurić kaže da je prije tri godine, zatekao RTO u ,,fazi reorganizacije”, a taj proces još traje.

,,Kada sam došao na funkciju prije tri godine rečeno mi je da je RTO u fazi reorganizacije i redefinisanja odnosa sa opštinama. To je bila želja svih predsjednika opština u tom periodu. Proces još nije završen. U međuvremenu je SO Bijelo Polje osnovala lokalnu turističku organizaciju i naši napori i podrška su usmjereni na njen razvoj”, kaže Žurić.

Među rijetkima koji smatra da je, naročito minule godine, bilo koristi od organizacije formirane idejom i novcem austrijske vlade, je prvi čovjek Andrijevice Srđan Mašović. On, kako kaže, nije ni želio da sazna kako Drakula-Medenica posluje.

,,Ja je nijesam imao obraza pitati za finansijske izvještaje, jer su sredstva koja Andrijevica izdvaja za RTO minimalna. Mislim da je riječ o nekoliko stotina eura. Prošle godine su na području Andrijevice relizovana dva projekta RTO i oni jesu bili korisni. Nijesam ni razočaran njihovim učinkom, ali ni oduševljen”.

Novac kojim trenutno, kako kaže, finansira važne projekte za sjeverne opštine i međugraničnu saradnju sa Albanijom, direktorica RTO uspjela je da dobije iz IPA fondova. Odobreni su joj projekti u dva uzastopna poziva i njihova vrijednost je oko 700 000 eura. Ona ne želi da uzvraća optužbe predsjednicima sjevernih opština i tvrdi da saradnja sa lokalnim upravama Kolašina, Mojkovca, Bijelog Polja, Andrijevice, Plava i Berana kreće uzlaznom putanjom.

,,Saradnja sa opštinama je bolja sada i nadam se još boljoj. Razumijem finansijsku krizu u kojoj su lokalne uprave. Mi radimo aktivno i ponosni smo što relizujemo projekte, kojima će se značajno unaprijediti turistička infrastruktura u nekoliko opština, a što je sve finansirano iz evropskih pretpristupnih fondova. Pored toga, kroz RTO godišnje prođe preko 3000 ljudi. Koristi od nas imaju i hoteli i pansioni i svi koje preporučujemo. Više od 80 procenata onih koji odu na Biogradsko jezero to su učinili na našu preporuku”, kaže Drakula Medenica.

Ona je, priznaje, jedina stalno zaposlena u RTO, pomažu joj pripravnici s vremena na vrijeme. Direktorka ne želi da komentariše nezvanične informacije prema kojima se sprema reorganizacija RTO, nakon koje će to biti vladina agencija.

Za ,,mlak” učinak RTO, svakako ne može biti odgovorna samo direktorka. Lokalne uprave se, očigledno, nijesu dobro snašle. Zbog nedostavljanja finansijskih izvještaja i netransparentnog poslovanja UO je mogao da pozove na odgovornost Drakula-Medenicu, što nikad nijesu učinili. Umjesto toga oni su odustali od svojih obaveza – finansiranja RTO. Stiče se utisak i da opštine nijesu na pravi način shvatile koncept funkcionisanja te organizacije.

Dragan ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

AZBESTNE CIJEVI I DALJE U VODOVODIMA: Prosipanje vode i vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Azbestno-cementne cijevi jedan su od razloga što vodovodi u Crnoj Gori u svojim sistemima bilježe prosječne gubitke od blizu 70 odsto. Voda otiče mimo cijevi, kao i vrijeme da se šteta i rizici po zdravlje preduprijede. Projekat zamjene ovih cijevi, za koji je potrebno oko 150 miliona eura zastao je – ne samo zbog para, već i politike

 

Zbog zdravstvene zaštite i ogromnih tehničkih gubitaka u vodovodnim mrežama već godinama se upozorava na neophodnost zamjene azbestno-cementnih cijevi. U Crnoj Gori imamo vodovodnu mrežu od preko 600 kilometara cijevi napravljenih smješom azbesnih vlakana i cementa, materijala koji su izbačeni iz upotrebe u Evropskoj uniji još 2005. godine. U Crnoj Gori zabrana stavljanja u promet i upotrebu azbesta uvedena je Zakonom o životnoj sredini iz 2016.

Privilegiju da ne piju vodu iz azbestno-cementnih cijevi trenutno imaju samo stanovnici Plužina i Petnjice. Drugi mogu jedino da se tješe kako ne postoje pouzdani dokazi o štetnom uticaju unošenja azbestnih vlakana u organizam – ako se piju. Ako se ta vlakna udišu, dokazano su kancerogena. Iz Instituta za javno zdravlje su ranije objasnili da nijesu dovoljno razjašnjeni svi detalji u pogledu zdravstvenih efekata unošenja azbesta putem vode za piće koja prolazi kroz azbestno-cementne cijevi. Ipak se smatra da je ovakav unos daleko manje značajan sa zdravstvenog aspekta od udisanja čestica azbesta. Svjetska zdravstvena organizacija do sada nije utvrdila kancerogenost azbesta unijetog gutanjem tečnosti, pa zbog toga i ne postoje smjernice o dozvoljenoj količini u vodi. Prepoznat je rizik za radnike koji rade na uklanjanju azbestnih cijevi, jer mogu udahnuti čestice ovog materijala.

Ono što se sa sigurnošću zna je da cijevi imaju nedostatak zbog velikog gubitka vode koja protiče kroz njih – do dvije trećine.

U rješavanje ovog problema krenulo se 2019. godine, ali se nije daleko odmaklo. NVO Udruženje za unaprijeđenje vodosnadbijevanja, tretman i odlaganje otpadnih voda Crne Gore uz finansijsku podršku UNDP-a, od 9.050 eura, realizovalo je projekat Zamjena azbestnih cijevi u vodovodnim mrežama Crne Gore. Urađeni su projektni zadaci za 21 opštinu i prikupljeni podaci o ukupnoj dužini azbestnih cijevi u gradskim vodovodima koja iznosi 614,21 kilometar.

Iz Ministarstva ekologije, prostornog planiranja i urbanizma za Monitor objašnjavaju da ,,naredni korak koji je trebao da uslijedi jeste izrada Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi u vodovodnim mrežama i obezbjeđivanje finansijskih sredstava za implementaciju projekta. Izrada Glavnih projekata rekonstrukcije azbestno-cementnih cijevi je aktivnost koja je definisana i Akcionim planom za ispunjavanje završnih mjerila za Poglavlje 27- životna sredina i klimatske promjene. Nosilac aktivnosti je Udruženje za unapređenje vodosnabdijevanja, tretman i odvođenje otpadnih voda Crne Gore”.

NVO Udruženje vodovoda i Zajednica opština obratili su se Eko-fondu sa zahtjevom za uključivanje u projekat i finansijsku podršku. ,,Imajući u vidu da je prema procjenama Udruženja potrebno oko 150 miliona eura za realizaciju projekta i ograničena finansijska sredstva kojima raspolaže Eko-fond, dogovoreno je da Eko-fond može pružiti finansijsku podršku samo za izradu Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi”, kazao je za Monitor Draško Boljević, izvršni direktor Eko-fonda.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ČEREČENJE SOLANE I ULCINJSKIH PREDUZEĆA: Grad stečaj

Objavljeno prije

na

Objavio:

Stečaj je jedna od najneomiljenijih riječi u Ulcinju. Stečajem su redovno urnisana sva nekadašnja uspješna ovdašnja  preduzeća, počevši od Agroulcinja preko građevinske firme Primorje i Hotelsko-turističkog preduzeća Ulcinjska rivijera pa sve do Solane. Zato se očekuje da će specijalni tužilac otvoriti istrage i u ovim slučajevima

 

Slučaj ulcinjske Solane pokazuje šta su pohlepa i gramzivost, uz asistenciju države u stanju da devastiraju u kratkom roku. Agonija najstarije ulcinjske kompanije kreće 2004. godine kada Eurofond, koji je kontrolisao biznismen Veselin Barović, postaje većinski vlasnik Solane Bajo Sekulić u stečaju, za oko 800.000 eura. Godinu kasnije pokreće se postupak ,,programiranog stečaja” zbog duga za struju od 13.000 eura, a u međuvremenu, Eurofond podiže kredite zalažući imovinu Solane i emitujući akcije. Banke istovremeno stavljaju pod hipoteku milione kvadratnih metara zemljišta u neposrednom zaleđu Velike plaže.

Nekadašnji rukovodilac finansija u Solani Veselin Saša Mitrović kaže da je najteži udarac ta kompanija doživjela 2010. godine kada je, kako tvrdi, ukradeno 20 hiljada tona soli i milion eura iz blagajne. „Tada je i stavljena tačka na rad Solane, a radnici opljačkani. Kasnije i izbačeni na ulicu, a da niko nije odgovarao za to. I danas kada pitate te ljude iz Privrednog suda oni govore da su radili sve po zakonu!? Zato ih mi radnici i zovemo stečajna mafija“, naglašava Mitrović.

Konačno, 2011. godine uveden je u ovu firmu klasični stečaj rješenjem Privrednog suda. Od tada kontrola nad čitavom Solanom, ostacima ostataka njene pokretne i nepokretne imovine, kao i finansijskim sredstvima, prelazi kompletno u Podgoricu.

U posljednjih deset godina organizovano  je 15 neuspješnih pokušaja prodaje imovine Solane iako je bilo sporno da li Eurofond ima pravo na korišćenje ili svojine nad zemljištem. Ovi javni oglasi služili su da  bi se kupovalo vrijeme dok se ne završi posao definitivnog uništenja Solane.

Već deveta je godina da na Solani nema berbe soli, koja je preduslov da se očuva njen biodiverzitet, te da ona i dalje bude raj za ptice, što je čini staništem koje je važno u svjetskim okvirima. Zato se ona posebno navodi u svim godišnjim izvještajima Evropske komisije za Crnu Goru.

Stečajni postupak još traje, a u toku je procedura kojom se cjelokupna imovina Solane nastoji uknjižiti kao državna svojina, dok bi Vlada Crne Gore bila označena kao nosilac prava raspolaganja. Stečajni upravnik Solane, Žarko Ostojić, najavio je čak da će podnijeti tužbe Upravnom i Privrednom sudu, zbog odluke Savjeta za privatizaciju da ne pretvori pravo korišćenja u pravo svojine, odnosno da je imovina Solane državna svojina.

Mustafa CANKA
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NACIONALNI PARK PROKLETIJE ŽRTVA BESPRAVNE GRADNJE: Uništavanje šume na privatnom posjedu zakon ne prepoznaje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Gusinjanin Đ.V. u potpunosti je uništio planinarsku stazu ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje, kada je odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila

 

Planinarska staza ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje u potpunosti je uništena kada je Gusinjanin Đ.V, uz pomoć građevinskih mašina odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila. Prilikom probijanja puta dužine kilometar, oko 300 stabala oboreno je, srušeno, polomljeno ili iščupano, a zemljište isprevrtano.

Radovi su trajali dva dana, 6. i 7. maja. Prema riječima direktora NP Prokletije Marinka Bajraktarovića, nadzornik tog terena je drugog dana radova čuo mašine i zaustavio ih. Uprava nacionalnog parka o tome je obavijestila Upravu za inspekcijske poslove i Komunalnu inspekciju Opštine Gusinje dva dana kasnije – 9. maja. Inspekcija je na lice mjesta izašla sjutradan, a nadzoru su prisustvovali direktor i radnik službe zaštite NP Prokletije i Đ.V. Tada je konstatovano da su radovi sprovedeni na zemljištu u vlasništvu Gusinjanina. Oko 400 metara staze, širine tri metra, vlasnik je proširio, i taj se dio nalazi u trećoj zoni zaštite NP Prokletije. Ostalih 600 metara je u potpunosti novoizgrađen put, i to u drugoj zoni zaštite parka.

,,Nijesmo dali saglasnost za izvođenje radova u zaštićenom području Prokletija. U toku je proces u kome su preduzete mjere u saradnji sa Upravom za inspekcijske poslove i lokalnom upravom u Gusinju. Obiđen je teren, sačinjen izvještaj, a radovi su stopirani u istom trenutku kada ih je nadzornik uočio, i ne stoje tvrdnje da su se nelegalne radnje vršile naočigled zaposlenih u NP Prokletije, već su sve radnje učinjene po važećim zakonskim procedurama”, naveli su iz Nacionalnih parkova Crne Gore (NPCG) u saopštenju.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo