Povežite se sa nama

DRUŠTVO

RISAN BAY – APARTMANSKO NASELJE UMJESTO EKSPORTBILJA: Traži se preispitivanje građevinske dozvole

Objavljeno prije

na

Prema podacima sudskog registra privrednih društava, osnivači kompanije Risan Bay DOO sa adresom u Podgorici, su više mađarskih firmi registrovanih u Budimpešti. Na parceli u središtu Risna porušeni su ostaci zgrada Eksportbilja, prazan betonski prostor čeka razrješenje mogućih prepreka za podizanje prvog apartmanskog kompleksa u Risnu

 

Na lokaciji nekadašnje fabrike Eksportbilje u Risnu planirana je gradnja turističkog kompleksa pod nazivom Risan Bay. Dodatak na ime lokacija na kojima se duž bokokotrskog zaliva grade velelepna turističko-apartmansko-stambena naselja, najčešće je – porto, bay ili pallaci, što bi valjda trebalo da podigne ekskluzivnost kompleksa, koje uglavnom izvode inostrane firme. Za sada su registrovani turistički kompleksi Luštica Bay, Risan Bay i Bigova Bay, čija je izgradnja najavljena u grbaljskom selu Bigovo.

Preduzeće Eksportbilje bavilo se otkupom i preradom ljekovitog bilja koje je obilato raslo u pitomini brda oko zaliva Boke, najviše lovorovog lista i pelina. Bila je to najveća fabrika te vrste u regionu, veoma cijenjeno ljekovito bilje iz Crne Gore izvozilo se u mnoge zemlje Evrope i svijeta, da bi u procesu privatizacije, prema podacima Savjeta za privatizaciju, fabrika u Risnu bila prodata za 784.000 eura, preduzeću PP Tenex iz Podgorice.

Vrijedna oprema Exportbilja rasprodata je po regionu, zaposleni radnici i berači bilja ostali su bez posla i prihoda, a parcela površine oko 9.927 m2 u centru Risna, pored magistralnog puta Kotor – Risan, sa ostacima fabričkih postrojenja, ponuđena je na tržištu za 3,2 miliona eura, pokazuju objave na tržištu nekretnina.

Aktuelni vlasnici nekoliko katastraskih parcela objedinjenih planom DUP Risan u dvije urbanističke parcele, na kojima je predviđena gradnja apartmanskog naselja, ruski državljanin Dolgulev Yury i kompanija Međunarodna građevinska razvojna korporacija DOO iz Herceg Novog, podnijeli su zahtjev za izdavanje građevinske dozvole za izgradnju naselja, u septembru 2016. godine.

Međutim, odobrenje za gradnju dobili su tri godine kasnije, u septembru 2019. godine, kada je u Opštini Kotor na snazi bio moratorijum na gradnju, pa i na izdavanje odobrenja za nju. Rješenje o građevinskoj dozvoli investitorima, Dolgulevu i  korporaciji iz herceg Novog, potpisao je tadašnji predsjednik Opštine Kotor Željko Aprcović, iako izdavanje građevinskih dozvola nije u njegovom opisu posla.

Moratorijum na gradnju objekata u Kotoru važio je za period od 2017. do kraja 2020. godine, odnosno do usvajanja Prostornog urbanističkog plana (PUP) Kotora. Građevinskom dozvolom investitorima je omogućena izgradnja kompleksa od šest zgrada sa spratnošću do tri etaže, maksimalne izgrađenosti  do 6.000 kvadrata. U zgradama koje su pozicionirane kao depadansi oko jedne centralne zgrade i velikog bazena sa fontanom, planirano je ukupno 88 apartmana.

Gradnja, međutim, nije počela. Sve bi prošlo u najboljem redu, dok nije nedavno kompanija Risan Bay DOO iz Podgorice, podnijela zahtjev nadležnim službama u Opštini za davanje saglasnosti na Elaborat o procjeni uticaja na životnu sredinu turističkog naselja (T2) Risan Bay. Sekretarka Sekretarijata za zaštitu prirodne i kulturne baštine Bojana Petković, obavijestila je o tome zainteresovane građane i stavila Elaborat na javni uvid na sajtu Opštine. Organizovana je i javna tribina istim povodom u sali Kulturnog centra „Nikola Đurković“ u Starom gradu, o čemu je građane izvještavao Radio Kotor.

Kao da su tek tada mnogi javni djelatnici saznali za projekat Risan Bay „koji se pojavio niotkuda“, o kojem nije bilo ni govora prilikom debata tokom izrade PUP-a Kotor. Mnogi koje smo kontaktirali ovim povodom, koji su po prirodi posla mogli znati, nijesu imali gotovo nikakve informacije o ovom projektu, sada se pitaju kako je izdata građevinska dozvola za vrijeme moratorijuma i da li je izdavanje ovog dokumenta u skladu sa Zakonom o planiranju prostora i izgradnji objekata kojim su građevinske dozvole ukinute, te da li je planirani kompleks u skladu sa novim PUP-om.

Iako usvojena procedura nalaže da se za izgradnju značajnijih objekata u zoni prirodnog i kulturno-istorijskog područja Kotora, koje se nalazi na Listi svjetske baštine UNESCO-a, ova organizacija mora obavijestiti, u pitanju izgradnje turističkog naselja Risan Bay to se nije dogodilo.

Milica Nikolić, šefica-sekretarka Crnogorske nacionalne komisije za UNESCO, prve informacije o projektu dobila je pregledajući portal Radio Kotora. Ona je kazala da je Upravi za zaštitu kulturnih dobara, područnoj jedinici Kotor, opštinskim sekretarijatima za zaštitu prirodne i kulturne baštine i urbanizam uputila zahtjev za dobijanje potrebne dokumentacije o projektu Risan Bay, kako bi se obratila Ministarstvu ekologije prostornog planiranja i urbanizma za preispitivanje izdavanja odobrenja za gradnju i za dalje postupanje.

Da li je investitor bio u obavezi da izradi HIA studiju koja podrazumijeva procjenu uticaja na kulturno dobro, odobrenu od UNESCO, tek treba da se ispita. Nedavno je završena duga procedura za dobijanje saglasnosti UNESCO-a za rekonstrukciju risanskog hotela Teuta, koji je daleko manjih gabarita od novog naselja čija se gradnja planira.

Risan je sam po sebi vanredno vrijedan arheološki lokalitet. Bilo je ideja da Risan bude proglašen za grad muzej i da zajedno sa jedinim hotelom Teuta, bude dio specijalne turističke i kulturne ponude. Na području Risna nalaze se mnogi zaštićeni arheološki lokaliteti. Rizinijum, antički grad i arheološki lokalitet, proglašen je spomenikom kulture prve kategorije. Lokaliteti Carine i Gradina predstavljaju spomeničko obilježje druge kategorije. Posebno je zaštićeno staro urbano jezgro Risna, sa pojedinačnim spomenicima kulture druge kategorije.

Da bi se gradile nove hiljade komercijalnih kvadrata u okruženju bogatog kulturno-istorijskog nasljeđa, moraju se poštovati UNESCO standardi i propisana procedura za dobijanje saglasnosti za gradnju.

Prema podacima sudskog registra privrednih društava, osnivači kompanije Risan Bay DOO sa adresom u Podgorici, jesu više mađarskih firmi registrovanih u Budimpešti. Na parceli u središtu Risna porušeni su ostaci zgrada Eksportbilja, prazan betonski prostor čeka razrješenje mogućih prepreka za podizanje prvog apartmanskog kompleksa u Risnu.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

KRIMINAL U SLUŽBI DRŽAVE I OBRNUTO: Belivuk i Miljković – državni vojnici oba oka u glavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Veljko BelivukMarko Miljkovići njihova kriminalna grupa se pred Specijalnim sudom u Beogradu terete , za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje. Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana, koji je  kasnije likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu

 

 

Skidanje zabrane ulaska u Crnu Goru dvojici elitnih beogradskih kriminalaca 28. decembra 2020. godine je nedavno koštalo slobode dvojicu možda najvažnijih menadžera bivšeg režima Demokratske partije socijalista (DPS). Veljko BelivukMarko Miljković i njihova kriminalna grupa se suočavaju sa ozbiljnim optužbama pred Specijalnim sudom u Beogradu. Terete se, za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje.

Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana. Radulović je kasnije takođe likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu. Ova ubistva su dotični komentirali preko SKY aplikacije. Belivuk i Miljković su na ove okolnosti prvi put saslušani u Beogradu krajem 2021. godine od strane tadašnjeg Glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića i njegovog zamjenika Saše Čađenovića. Obojica su sada u pritvoru. I Belivuk i Miljković su negirali djela tvrdeći da tada nisu bili u Crnoj Gori jer su imali zabranu ulaska u zemlju.

Međutim, oni su godinama imali podršku osoba iz vrha dva bratska režima – vučićevskog i đukanovićevskog. Suđenje Belivuku i Miljkoviću za ubistvo bivšeg karate reprezentativca Vlastimira Miloševića (upucanog i “overenog u glavu” 30. januara 2017. u centru Beograda) je ogolilo zarobljenost srpskog pravosuđa i države. Maskirani ubica se lagodno ponašao ne obazirući se ni na svjedoke ni na ulični video-nadzor. Terenski operativci srbijanske policije su prikupili obilje dokaza među kojima i tri uzorka DNK Belivuka – jedan na vratima zgrade gdje je živio pokojni Milošević, drugi na vozilu korišćenom za bjekstvo (po policijskoj pretpostavci), dok je navodno treći uzorak nađen na tijelu ubijenog. Zahvaljujući kamerama policija je rekonstruirala rutu kojom su se kretali likvidatori dok je snimak  bio dovoljnog kvaliteta da se odradi i antropološko vještačenje. Policija je Belivuku i Miljkoviću oduzela mobilne telefone prilikom hapšenja pet dana nakon ubistva.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PREMIJER OBEĆAVA JOŠ VEĆE PLATE: EU da nam zavidi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U premijerovom obećanju o “mogućoj” plati većoj od EU prosjeka nema preciznijih rokova pa bi se moglo pokazati da smo mi, a ne Milojko Spajić nepopravljivi optimisti. Dok on to samo vješto koristi

 

Premijer Milojko Spajić ostaje nepopravljivi optimista. Ili je čovjek sa rijetko viđenim talentom da relativizuje činjenice. Uglavnom, umjesto ispunjenja prošlogodišnjih, predizbornih, obećanja dobili smo nova. Ljepša, bolja, veća. “Do vremena kad Crna Gora bude bila predložena za članicu Evropske unije, mogla bi da ima prosječnu zaradu veću od prosjeka EU”, prenijeli su mediji premijerovu izjavu datu pred Odborom za spoljne poslove Evropskog parlamenta.

Spajić je ovo rekao odgovarajući na pitanja evropskih poslanika. To mu, začudo, nije bilo “gubljenje vremena”. Dolazak u parlament u kome je izabran i gdje je dužan da, makar s vremena na vrijeme, podnosi račune – jeste. Ali, da se vratimo ljepšim temama: kako ćemo trošiti tih skoro 2.200 eura, koliko danas iznosi prosječna neto zarada u Evropskoj uniji? Čim ih zaradimo (uzajmimo) – mi ili država.

Jedni su na ove najave veselo trljali ruke, drugi zbunjeno slijegali ramenima, a traći pokušali racionalizovati premijerovo obećanje. Tražeći odgovor na pitanja kad i kako. I ko će to da plati. A ko da vrati (kredit).

Pomalo bajati podaci s kraja 2022. pokazuju da je prosječna zarada u privatnom sektoru bila za skoro 160 eura manja od prosječne (555 naspram 712 eura, koliko je tada iznosila prosječna neto zarada).  Pa kako smo onda dobacili do prosjeka?

Da je broj zaposlenih u javnom i privatnom sektoru jednak, a nije, to bi značilo da je zaposleni koji je platu primao iz državnog ili nekog od lokalnih budžeta, ili je zarađivao u nekom državnom (javnom) preduzeću, prije dvije godine, u prosjeku, primao zaradu za 300 eura veću od zaposlenog u privatnom sektoru. Pošto je odnos broja zaposlenih u javnom i privatnom sektoru ipak nešto drugačiji (više je zapošljenih u privatnim firmama), to znači da je razlika u zaradama jednih i drugih bila još veća. U korist tzv. budžetskih korisnika.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

AKO JE VESNA BRATIĆ IZABRANA U ZVANJE REDOVNE PROFESORICE UCG: Komisija po resavskom modelu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Izbor su pratile brojne primjedbe i sumnje na nepravilnosti. Bratićeva protivkandidatkinja Tanja Bakić tvrdi da Vijeće Filološkog niti Senat nisu sankcinisali Komisiju za pisanje izvještaja o kandidatima, iako su dva člana predala potpuno identične tekstove

 

Senat Univerziteta Crne Gore je 15. marta ove godine izabrao dr Vesnu  Bratić u akademsko zvanje redovne profesorica iz oblasti Anglistika – Anglofona književnost i civilizacija i Engleski jezik na Filološkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. Bratić je od kraja 2020. do kraja aprila 2022. bila ministarka prosvjete, nauke, kulture i sporta u 42. Vladi. Bratić nije bila jedina kandidatkinja, pored nje na konkursu za izbor u akademsko zvanje iz navedenih oblasti, koji je raspisan u junu prošle godine, prijavila se i dr Tanja Bakić.

Sam tok konkursa i izbor zanimljivi su zbog brojnih primjedbi i sumnje  na nepravilnosti koje su se dešavale tokom njegovog trajanja.

U septembru 2023. imenovana je Komisija za razmatranje konkursnog materijala i pisanje izvještaja u sastavu prof. dr Radojka Vukčevič sa Filološkog fakulteta u Beogradu, prof. dr Janko Andrijašević sa Filološkog fakulteta UCG i prof. dr Zoran Paunović sa Filološkog fakulteta u Beogradu. Nakon što je Andrijašević u oktobru iz zdravstvenih razloga odustao od rada u komisiji, za novog člana je imenovana prof. dr Vesna Lopičić sa Univerziteta u Nišu.

Krajem prošle godine u Biltenu UCG objavljeni su izvještaji o kandidatima članova Komisije. Sva tri člana Komisije pozitivno su ocijenili kandidatatkinju Bratić i dali preporuku da se Bratić izabere.

Prigovor na recenzije, u januaru ove godine, Vijeću Filozofskog fakulteta UCG, upućuje Tanja Bakić. Ona u njemu kao apsurd ocjenjuje da su dva člana komisije potpisala istovjetne recenzije. Dr Bakić tvrdi da su izvještaji prof. dr Zorana Paunovića i prof. dr Radojke Vukčević potpuno identični:  ,,Jedina razlika je u tome što je dr Paunović, redovni profesor Univerziteta u Beogradu, koji izvorno govori ekavicu, pokušao da ekavizira tekst profesorke Vukčević, izvorno napisan na ijekavici. Nažalost, u tome nije savim uspio, ostavivši znatan dio predatog teksta u ijekavici”, napisala je dr Bakić.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo