Povežite se sa nama

OKO NAS

ZBOG ČEGA SE NAJSIROMAŠNIJIM KOLAŠINCIMA NE DIJELE STANOVI GRAĐENI ZA NJIH: Muka na sve naćera

Objavljeno prije

na

Stotinak stanova u nekoliko kolašinskih zgrada građenih za potrebe socijalno ugroženih – prazni su. Objekti su ili djelimično završeni ili stanovi zbog raznih propusta u opštinskim odlukama još ne mogu biti podijeljeni. Takvo stanje traje godinama, u nekim slučajevima skoro i deceniju, a za to vjieme na desetine porodica ili pojedinaca, u obraćanjima lokalnim i državnim institucijama mole hitnu pomoć, jer ne mogu obezbijediti krov nad glavom, objašnjavajući da su njihovi prihodi često niži od kirije za podstanarsku sobu.

U lokalnoj upravi ne postoji zvanična evidencija o broju stambenih jedinica, koje su vlasništvo ili su date na korištenje Opštini, ali ni o broju građana koji nemaju krov nad glavom. Desetak porodica zbog toga je već useljeno u ,,privremeni smještaj” u neuslovnom Domu učenika u Smajlagića Polju. To ,,privremeno” za neke Kolašince traje već 11 godina, a i bez toga će ostati ukoliko neko bude zaintresovan da kupi zgradu, za koju Opština već tri puta oglašava prodaju.

Trenutno, lokalna uprava nikome ne može pomoći kada je o smještaju riječ. Razlozi za to su, kažu u izvršnoj vlasti, mnogostruki, a situacija oko pojedinih objekata koji su građeni za potrebe socijalno ugroženih „vrlo je zamršena”. Da se razmrsi, biće potrebna čak i intervencija tužilaštva.

Gradnja zgrade u Mojkovačkoj ulici, počela je 2007. godine, novcem pozajmljenim od jednog holandskog fonda. Prema ugovoru o zajmu, trebalo je izgraditi 24 stana za izdavanje, od čega 18 za ljude s niskim prihodima, a šest za porodice u stanju socijalne potrebe. Na to se ubrzo zaboravilo, pa su 2009. godine bez kriterijuma i bez konkursa raspodijeljeni nezavršeni stanovi i preimenovani u ,,kadrovske” za zaposlene u lokalnoj upravi i nekim državnim organima. Bar zvanično, u taj objekat još niko nije uselio, mada građani Kolašina odavno Holanđanima vraćaju kredit od 442.000, ne računajući još 300.000 eura dodatno utrošenih na zgradu.

Objekat u Ulici Dunje Đokić, čiju je izgradnju finansiralo Ministarstvo rada i socijalnog staranja i Opština, još je nezavršena. Gradnja je počela prije skoro deceniju. Samo dvadesetak stanova je useljivo, a isti broj čeka bolja finansijska vremena. Za finalizaciju radova u dvadesetak stanova, koji su podijeljeni prije nekoliko godina, Opština je morala da odvoji dodatnih 105.000 eura i angažuje drugog izvođača. Tako, poslije godina gradnje i potrošenih više od 800.000 eura, zgrada namijenjena Kolašincima bez krova nad glavom, još u potpunosti nije privedena namjeni.

Praznih, ali završenih stanova, ima i u ,,izbjegličkom naselju”, koje je gradio UNHCR, a koji su dati na korištenje Opštini. Nekoliko bivših stanara odavno su se vratili u Bosnu i Hercegovinu. Nekolicina za njih čak naplaćuje i kiriju.

Koliko je praznih stanova i ko stanuje u ostalima nije sasvim poznato ni kada je riječ o zgradi na starom pazarištu, koja je, takođe, građena za raseljena lica.

Kako kaže potpredsjednik Opštine Đuro Milošević, u lokalnoj upravi svjesni su apsurda da je mnogo ljudi bez krova nad glavom, a da je približno isti broj praznih stanova građenih za te ljude.

,,Jedna od prvih inicijativa predsjednice Opštine Željke Vuksanović, odmah nakon što smo preuzeli vlast, bila je i da se popišu sve stambene jedinice, koje su vlasništvo Opštine ili koje su nam date na korištenje”, kaže on za Monitor. „Ideja je bila i da se, odmah poslije toga, formira komisija, koja bi sprovela zakonitu raspodjelu stanova onima kojima su najpotrebniji. Istina je da se nije mnogo odmaklo u realizaciji te ideje, ali ja se nadam da će uskoro krenuti planirana procedura. U svakom slučaju, to bi trebalo da bude jedan od najprečih poslova”.

Milošević naglašava i da je ,,vrlo haotična i nejasna situacija i s pojednim stanovima koji su već podijeljeni nekim Kolašincima”. Kako objašnjava, ima informacija da neki ljudi koji su dobili stanove ne stanuju u njima, već zarađuju izdajući ih. Sve to, kaže on, treba što prije provjeriti.

Da provjeri ko je smješten u stambenom prostoru, u čijoj je izgradnji, između ostalih, učestvovalo i Ministarstvo rada i socijalnog staranja, došla je nedavno i ministarka Zorica Kovačević. Kako su iz tog Ministarstva kazali Monitoru u toku je formiranje tima, čiji će zadatak biti da utvrdi ko ponaosob koristi svaki stan, namijenjen najsiromašnijima. Takođe, biće utvrđeni i razlozi zbog čega ostale stambene jedinice nijesu završene i ko to treba da uradi. Sve te aktivnosti biće sprovedene u koordinaciji s kolašinskom Opštinom, ukoliko, kako kažu iz Ministarstva, naiđu na razumijevanje lokalnih vlasti.

Iako ne spore da su to dobre vijesti, za mnoge beskućnike svaki dan čekanja je predug. Više od 11 godina Rosa Rakočević čeka stan u zgradi u Ulici Dunje Đokić. Isto toliko je korisnica ,,privremenog smještaja” u Domu učenika, gdje je u sobici od nekoliko kvadrata ugurala svu svoju imovinu.

,,Ja sam bila vlasnica stana u barakama, koje su se nalazile na mjestu nove zgrade u Ulici Dunje Đokić. Tadašnja vlast je odlučila da sruši barake i tada su nam rekli da se zgrada gradi baš za nas koji smo u njima imali kakve- takve stanove. U međuvremenu, jedan dio stanova je završen, meni nije pripao nijedan, sada treba dočekati da se drugi dio zgade dovrši. Sve mi se čini, s obzirom na to da sam u dubokoj starosti i lošeg zdravlja da neću to dočekati. Poslije ove sobice, moj sljedeći smještaj je na obližnjem groblju”, kaže ova starica.

Neki njeni sugrađani, koji su bili u istoj situaciji, imali su mnogo manje strpljenja, pa se nijesu ustezali ni da prekrše zakon, kako bi dobili ono što im je, smatraju, davno pripadalo. Svetlana Knežević nije mogla da čeka odluke nadležnih, popis stanova i formiranje komisija, pa je sa svoje tri ćerke samovoljno uselila u jedan od odavno praznih stanova u izbjegličkom naselju. Ona podsjeća da prije nekoliko godina u Domu učenika, gdje je bila smještena, nije bilo struje i grijanja, a zbog nedostatka dimnjaka nije bilo moguće koristiti ni šporet na drva. Pored toga, sjeća se, trpjela je brojna uznemiravanja od komšija, koji su, tvrdi ona, ponekad i pijani upadali u njen stan i maltretirali je naočigled djece.

,,Sve to više nijesam mogla da trpim, pa sam odlučila da samovoljno uđem u jedan prazan stan u izbjegličkom naselju. Taj i još nekoliko stanova godinama su prazni jer su se ljudi, kojima su dodijeljeni, vratili u Bosnu i Hrecegovinu. Ja drugog izbora nijesam imala: ili da skočim u Taru ili da provalim u tuđ stan. Godinu i po sam, prije toga, svakodnevno u Opštini molila da mi obezbijede smještaj. Ne kajem se, moja djeca su mirno prespavala cijelu noć tek kad smo ušli u ovaj stan”, kaže ona.

Iako su joj nekoliko puta zaprijetili iz Opštine da će biti iseljena, to se do danas nije desilo.

Na sličan potez odlučio se prije nekoliko mjeseci i beskućnik Miloica Rakočević. On je sa sinom provalio u jedan od praznih stanova u zgradi na starom pazarištu. Za razliku od Kneževićeve, nije se mnogo zadržao, jer je Komunalna policija intervenisala pa je morao da se iseli. Rakočević je zbog toga pozvao novinare, pa je ubrzo na njegovu muku odreagovalo i Ministarsvo rada i socijalanog staranja, ali i Opština.

Zajedničim naporima, obezbijeđena mu je i adaptirana za stanovanje jedna prostorija u blizini Službe zaštite i spasavanja. Rakočević kaže da je zadovoljan, iako je riječ o malom prostoru.

,,Dovoljno je. Više nijesam ni tražio, osim da mi se obezbijedi krov nad glavom. I kada sam ušao u tuđi stan samo sam spasavao sebe i teško bolesnog sina. Nijesam ja provalnik, ali muka na sve naćera”, ispričao je on.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

PODRŠKA ŽENSKOM PREDUZETNIŠTVU NA SJEVERU: Mrvice iz opštinskih kasa

Objavljeno prije

na

Objavio:

Većina opština ispoštovala je formalnu obavezu, pa su i ove godine opredijelili sredstva za podršku sugrađankama koje bi da pokrenu ili unaprijede svoje biznise. Međutim, prema broju i vrsti projekata kojima su konkurisale, jasno je da se žene na sjeveru još sa strahom upuštaju u preduzetništvo

 

Prema ocjeni Privredne komore Crne Gore (PKCG) žensko preduzetništvo je najbrže rastuća kategorija u preduzetničkom svijetu. Podrška s lokalnog nivoa tom vidu ženskih poslovnih incijativa, ipak, na sjeveru, stagnira već tri godine. U većini opština, bez obzira na visnu budžeta, sredstva koja se godišnje izdvaju da osnaže žene preduzetnice ne prelazi 10.000 eura. Tako je, na primjer, u Brenama, čija je opštinska kasa ove godine „teška“ više od devet miliona eura, ali i u Kolašinu i Mojkovcu čiji su dvanaestomjesečni prihodi polovinu tog iznosa.

Odluku da pomažu sugrađankama, koje bi da se oprobaju ili unaprijede svoje biznise, opštine u Crnoj Gori nijesu donijele same. Ženska politička mreža (ŽPM) uspjela je 2018. godine da se izbori da se u lokalnim budžetima opredijele posebna sredstva namijena podsticaju razvoja ženskog preduzetništva. Naredne godine, oko 15 opština uvelo je posebnu budžetsku liniju za podršku preduzetništvu  svojih sugrađanki.

No, od tada do danas, sredstva koja se izdvaju za tu namjenu ostaju ista, s izuzetkom rijetkih opština koje su ih povećale. Na primjer, nakon što je dvije godine zaredom u budžetu Opštine Bijelo Polje za žensko preduzetništvo izdvajano po 10.000 eura, ove godine su taj iznos udvostručili. Očekivano, s obzirom na to da su bjelopljski prihodi i rashodi planirani na skoro 12,5 milona eura.

Berane ne slijedi taj primjer. Iz budžeta će ove, kao i prethodne dvije  godine,  izdvojiti  samo 10.000 eura za sufinasiranje biznis planova žena u tom gradu.

Iz Opštine su najavili da će podržati projekte koji podstiču ekonomski razvoj opštine, predviđaju otvaranje novih radnih mjesta, podstiču razvoj poljoprivrede i ruralnog područja… Prednost će imati i projekti koji podstiču razvoj organske poljoprivredne proizvodnje, turizam, doprinose afirmaciji i valorizaciji kulturnog potencijala…

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

BOGATSVO LJEKOVITOG I AROMATIČNOG BILJA U CRNOJ GORI: OD KANTARIONA DO BRĐANKE: Zaboravljeni rasadnik mogućnosti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Crna Gora je, sa svojih četiri hiljade vrsta biljaka koje žive na njenoj teritoriji, u odnosu na svoju veličinu, centar raznovrsnosti i velikog broja endema. Šanse za njihovu eksploataciju su brojne, ali uz mjere zaštite i očuvanja prirode, kao i podrške malobrojnim uzgajivačima i proizvođačima

 

Sakupljanje ljekovitog i aromatičnog bilja može biti veoma isplativa  djelatnost u Crnoj Gori. Oko četiri hiljade vrsta bilja živi na njenoj teritoriji. Od toga, preko 700 vrsta ljekovitog bilja je u upotrebi. Flora Evrope broji oko 11 hiljada različitih biljaka, a Balkansko poluostrvo oko devet.  Crna Gora je, u odnosu na veličinu, centar raznovrsnosti i velikog broja endema. Mogućnosti za njihovu eksploataciju su brojne, ali uz mjere zaštite i očuvanja prirode, kao i podrške malobrojnim uzgajivačima i proizvođačima.

,,Prepoznavanje i poznavanje biljaka je velika vještina koja se stiče godinama”, objašnjava za Monitor biološkinja Dragana Saveljić. Pravilno sakupljanje ljekovitog bilja podrazumijeva posjedovanje osnovnog botaničkog znanja – sposobnost poznavanja vrste i njene biologije i ekologije, gdje raste, kako se razmnožava, u kojoj fazi je najbolje brati i slično. ,,Iako naizgled veoma slične, biljke se među sobom veoma razlikuju po sastavu i kvalitetu biljne droge. Ako se sakupi biljka koja nema upotrebnu vrijednost, sve mora da se baci, trud propada. Još je gore da  ljekovitu biljku zamijenite sa potencijalno ili stvarno otrovnom, odnosno štetnom vrstom.  Bilo je trovanja ljudi, i sa fatalnim ishodom, zbog nepoznavanja ljekovite flore”, kaže Saveljićeva.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ŠUME I POHARE: Ima li kraja

Objavljeno prije

na

Objavio:

Drvoprerađivači sa sjevera Crne Gore upozoravaju da država i lokalne zajednice gube ogromne prihode, zbog toga što se ne obavlja finalna obrada drveta.  Ovih su dana u Plavu dogovorili da formiraju delegaciju koja će zatražiti hitan sastanak sa premijerom Zdravkom Krivokapićem kako bi se hitno zaustavila  nezakonita eksploatacija državnih šuma od privilegovanih koncesionara, tajkuna

 

Drvoprerađivači sa sjevera Crne Gore poručili su da se hitno mora zaustaviti dalja nezakonita eksploatacija državnih šuma od, kako kažu, privilegovanih koncesionara. Preciznije – tajkuna.

Oni su se ovih dana u Plavu dogovorili da formiraju delegaciju koja će zatražiti hitan sastanak sa premijerom Zdravkom Krivokapićem i njegovim saradnicima. Cilj je definisanje daljih koraka oko gazdovanja državnim šumama.

Koliko štete trpe drvoprerađivači, građani, lokalne samouprave i država od gazdovanja neki od njih su stavili i na papir.

Plavljanin Edin Šarkinović kaže da država i lokalne zajednice gube ogromne prihode, zbog toga što se ne obavlja finalna obrada drveta. Prema njegovim riječima, koncesionari dobijaju drvnu masu po cijeni sedamnaest eura za kubik.

„Bilo koji od njih, koji se mogu na prste ruke prebrojati, za neku za njih smiješnu količinu od 5.000 kubika dobije za 85.000 eura, a PDV na tu sumu iznosi 17.500 eura. Ako bi tu količinu sirovine izrezali, osušili i uglačili na standardnu debljinu, dobili bi vrijednost od 1.550.000 eura, a PDV bi bio 325.000 eura” – kaže Šarkinović.

On napominje da bi složenije obrade, poput izrade vrata, dostizale trostruko veće iznose. „Ovo dovoljno govori koliko se gubi što nema finalne obrade i što se izvozi oblovina” – objašnjava Šarkinović. Da ovakav način gazdovanja šumama nije pošten i ne donosi nikakvu dodatnu vrijednost Crnoj Gori, prošle sedmice saopštio je i premijer Krivokapić. On je najavio suzbijanje mnogih problema koji su, kako je rekao, prerasli  čak i u organizovani kriminal. „Došlo je vrijeme da se stane na put svima koji bjesomučno koriste šume, uništavaju puteve, a ne daju nikakve dodatne vrijednosti Crnoj Gori” – izjavio je premijer prilikom posjete Beranama.

Ta izjava premijera Krivokapića je ohrabrila drvoprerađivače da se okupe u Plavu. Saglasili su se da se samo zajedničkim djelovanjem svih drvoprerađivača i nevladinih organizacija koje se bave zaštitom prirodnih i drugih vrijednosti, može zaustaviti pohara i uništavanje državnih šuma.

„Ovaj skup su podržale 62 nevladine organizacije iz čitave Crne Gore. Konačno se mora stati na kraj nezakonitim radnjama. Zadatak radnog tijela kojeg smo formirali biće da se u razgovoru sa premijerom Kivokapićem i njegovim saradnicima iznađe najbolji model za upravljanje državnim šumama. Tu se, prije svega, moraju zaštititi interesi lokalnog stanovništva i dati šansa drvoprerađivačima da, baveći se finalnom preradom drveta, lako dolaze do sirovine, što do sada nije bio slučaj” – kaže Esko Barjaktarović, drvoprerađivač iz Plava. Sa tog skupa je poručeno da se više ne smije dozvoliti da koncesionari sa strane raubuju državne šume, a da pritom lokalno stanovnioštvo ne može da obzbijedi ni ogrjevno drvo.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 30. jula ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo