Povežite se sa nama

OKO NAS

ZBOG ČEGA SE NAJSIROMAŠNIJIM KOLAŠINCIMA NE DIJELE STANOVI GRAĐENI ZA NJIH: Muka na sve naćera

Objavljeno prije

na

Stotinak stanova u nekoliko kolašinskih zgrada građenih za potrebe socijalno ugroženih – prazni su. Objekti su ili djelimično završeni ili stanovi zbog raznih propusta u opštinskim odlukama još ne mogu biti podijeljeni. Takvo stanje traje godinama, u nekim slučajevima skoro i deceniju, a za to vjieme na desetine porodica ili pojedinaca, u obraćanjima lokalnim i državnim institucijama mole hitnu pomoć, jer ne mogu obezbijediti krov nad glavom, objašnjavajući da su njihovi prihodi često niži od kirije za podstanarsku sobu.

U lokalnoj upravi ne postoji zvanična evidencija o broju stambenih jedinica, koje su vlasništvo ili su date na korištenje Opštini, ali ni o broju građana koji nemaju krov nad glavom. Desetak porodica zbog toga je već useljeno u ,,privremeni smještaj” u neuslovnom Domu učenika u Smajlagića Polju. To ,,privremeno” za neke Kolašince traje već 11 godina, a i bez toga će ostati ukoliko neko bude zaintresovan da kupi zgradu, za koju Opština već tri puta oglašava prodaju.

Trenutno, lokalna uprava nikome ne može pomoći kada je o smještaju riječ. Razlozi za to su, kažu u izvršnoj vlasti, mnogostruki, a situacija oko pojedinih objekata koji su građeni za potrebe socijalno ugroženih „vrlo je zamršena”. Da se razmrsi, biće potrebna čak i intervencija tužilaštva.

Gradnja zgrade u Mojkovačkoj ulici, počela je 2007. godine, novcem pozajmljenim od jednog holandskog fonda. Prema ugovoru o zajmu, trebalo je izgraditi 24 stana za izdavanje, od čega 18 za ljude s niskim prihodima, a šest za porodice u stanju socijalne potrebe. Na to se ubrzo zaboravilo, pa su 2009. godine bez kriterijuma i bez konkursa raspodijeljeni nezavršeni stanovi i preimenovani u ,,kadrovske” za zaposlene u lokalnoj upravi i nekim državnim organima. Bar zvanično, u taj objekat još niko nije uselio, mada građani Kolašina odavno Holanđanima vraćaju kredit od 442.000, ne računajući još 300.000 eura dodatno utrošenih na zgradu.

Objekat u Ulici Dunje Đokić, čiju je izgradnju finansiralo Ministarstvo rada i socijalnog staranja i Opština, još je nezavršena. Gradnja je počela prije skoro deceniju. Samo dvadesetak stanova je useljivo, a isti broj čeka bolja finansijska vremena. Za finalizaciju radova u dvadesetak stanova, koji su podijeljeni prije nekoliko godina, Opština je morala da odvoji dodatnih 105.000 eura i angažuje drugog izvođača. Tako, poslije godina gradnje i potrošenih više od 800.000 eura, zgrada namijenjena Kolašincima bez krova nad glavom, još u potpunosti nije privedena namjeni.

Praznih, ali završenih stanova, ima i u ,,izbjegličkom naselju”, koje je gradio UNHCR, a koji su dati na korištenje Opštini. Nekoliko bivših stanara odavno su se vratili u Bosnu i Hercegovinu. Nekolicina za njih čak naplaćuje i kiriju.

Koliko je praznih stanova i ko stanuje u ostalima nije sasvim poznato ni kada je riječ o zgradi na starom pazarištu, koja je, takođe, građena za raseljena lica.

Kako kaže potpredsjednik Opštine Đuro Milošević, u lokalnoj upravi svjesni su apsurda da je mnogo ljudi bez krova nad glavom, a da je približno isti broj praznih stanova građenih za te ljude.

,,Jedna od prvih inicijativa predsjednice Opštine Željke Vuksanović, odmah nakon što smo preuzeli vlast, bila je i da se popišu sve stambene jedinice, koje su vlasništvo Opštine ili koje su nam date na korištenje”, kaže on za Monitor. „Ideja je bila i da se, odmah poslije toga, formira komisija, koja bi sprovela zakonitu raspodjelu stanova onima kojima su najpotrebniji. Istina je da se nije mnogo odmaklo u realizaciji te ideje, ali ja se nadam da će uskoro krenuti planirana procedura. U svakom slučaju, to bi trebalo da bude jedan od najprečih poslova”.

Milošević naglašava i da je ,,vrlo haotična i nejasna situacija i s pojednim stanovima koji su već podijeljeni nekim Kolašincima”. Kako objašnjava, ima informacija da neki ljudi koji su dobili stanove ne stanuju u njima, već zarađuju izdajući ih. Sve to, kaže on, treba što prije provjeriti.

Da provjeri ko je smješten u stambenom prostoru, u čijoj je izgradnji, između ostalih, učestvovalo i Ministarstvo rada i socijalnog staranja, došla je nedavno i ministarka Zorica Kovačević. Kako su iz tog Ministarstva kazali Monitoru u toku je formiranje tima, čiji će zadatak biti da utvrdi ko ponaosob koristi svaki stan, namijenjen najsiromašnijima. Takođe, biće utvrđeni i razlozi zbog čega ostale stambene jedinice nijesu završene i ko to treba da uradi. Sve te aktivnosti biće sprovedene u koordinaciji s kolašinskom Opštinom, ukoliko, kako kažu iz Ministarstva, naiđu na razumijevanje lokalnih vlasti.

Iako ne spore da su to dobre vijesti, za mnoge beskućnike svaki dan čekanja je predug. Više od 11 godina Rosa Rakočević čeka stan u zgradi u Ulici Dunje Đokić. Isto toliko je korisnica ,,privremenog smještaja” u Domu učenika, gdje je u sobici od nekoliko kvadrata ugurala svu svoju imovinu.

,,Ja sam bila vlasnica stana u barakama, koje su se nalazile na mjestu nove zgrade u Ulici Dunje Đokić. Tadašnja vlast je odlučila da sruši barake i tada su nam rekli da se zgrada gradi baš za nas koji smo u njima imali kakve- takve stanove. U međuvremenu, jedan dio stanova je završen, meni nije pripao nijedan, sada treba dočekati da se drugi dio zgade dovrši. Sve mi se čini, s obzirom na to da sam u dubokoj starosti i lošeg zdravlja da neću to dočekati. Poslije ove sobice, moj sljedeći smještaj je na obližnjem groblju”, kaže ova starica.

Neki njeni sugrađani, koji su bili u istoj situaciji, imali su mnogo manje strpljenja, pa se nijesu ustezali ni da prekrše zakon, kako bi dobili ono što im je, smatraju, davno pripadalo. Svetlana Knežević nije mogla da čeka odluke nadležnih, popis stanova i formiranje komisija, pa je sa svoje tri ćerke samovoljno uselila u jedan od odavno praznih stanova u izbjegličkom naselju. Ona podsjeća da prije nekoliko godina u Domu učenika, gdje je bila smještena, nije bilo struje i grijanja, a zbog nedostatka dimnjaka nije bilo moguće koristiti ni šporet na drva. Pored toga, sjeća se, trpjela je brojna uznemiravanja od komšija, koji su, tvrdi ona, ponekad i pijani upadali u njen stan i maltretirali je naočigled djece.

,,Sve to više nijesam mogla da trpim, pa sam odlučila da samovoljno uđem u jedan prazan stan u izbjegličkom naselju. Taj i još nekoliko stanova godinama su prazni jer su se ljudi, kojima su dodijeljeni, vratili u Bosnu i Hrecegovinu. Ja drugog izbora nijesam imala: ili da skočim u Taru ili da provalim u tuđ stan. Godinu i po sam, prije toga, svakodnevno u Opštini molila da mi obezbijede smještaj. Ne kajem se, moja djeca su mirno prespavala cijelu noć tek kad smo ušli u ovaj stan”, kaže ona.

Iako su joj nekoliko puta zaprijetili iz Opštine da će biti iseljena, to se do danas nije desilo.

Na sličan potez odlučio se prije nekoliko mjeseci i beskućnik Miloica Rakočević. On je sa sinom provalio u jedan od praznih stanova u zgradi na starom pazarištu. Za razliku od Kneževićeve, nije se mnogo zadržao, jer je Komunalna policija intervenisala pa je morao da se iseli. Rakočević je zbog toga pozvao novinare, pa je ubrzo na njegovu muku odreagovalo i Ministarsvo rada i socijalanog staranja, ali i Opština.

Zajedničim naporima, obezbijeđena mu je i adaptirana za stanovanje jedna prostorija u blizini Službe zaštite i spasavanja. Rakočević kaže da je zadovoljan, iako je riječ o malom prostoru.

,,Dovoljno je. Više nijesam ni tražio, osim da mi se obezbijedi krov nad glavom. I kada sam ušao u tuđi stan samo sam spasavao sebe i teško bolesnog sina. Nijesam ja provalnik, ali muka na sve naćera”, ispričao je on.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

ANDRIJEVICA I MALE HIDROELEKTRANE: Preko suda do stvarnog prihoda

Objavljeno prije

na

Objavio:

U krivičnoj prijavi Opštine navodi se da je Hidroenergija Andrijevica  za oporezivanje prijavila samo vrijednost objekta mašinskih kućica, a ne i vrijednost opreme dvije male HE.  Kazali su da se tako za dvije godine došlo do 47.950 eura neprikazanog poreskog duga

 

 

Opština Andrijevica podnijela je krivičnu prijavu ODT Berane protiv kompanije Hidroenergija Andrijevica doo radi utaje poreza, čime je, kako je rečeno, budžet ove sjeverne opštine  u 2022. i 2023. godini oštećen za 47.950 eura. Sve to se dogodilo prije uvođenja privremenih mjera, odnosno prinudne uprave, pa je pitanje da li će Odbor povjerilaca podržati naum da se u ovom postupku ide do kraja i stvari istjeraju na čistac.

Prema pregledu u Centralnom registru privrednih subjekata stopostotni vlasnik Hidroenergije je Miloš Bojović. Kompanija je registrovana 2015. godine, a promjena statuta je izvršena u oktobru 2020. godine, neposredno poslije političkih promjena na državnom i na lokalnom nivou u ovom gradu.

U prijavi se navodi da odgovorni u doo Hidroenergija Andrijevica , u poreskoj prijavi koju su dostavili nadležnom opštinskom poreskom organu, nijesu prikazali stvarnu vrijednost malih hidroelektrana Štitska rijeka i Umski potok i da su na taj način, umanjujući osnov za plaćanje poreza na nepokretnosti, pričinili krivično djelo.

Iz  doo Hidroenergija Andrijevica su 4. aprila 2022. godine podnijeli nadležnom opštinskom organu poresku prijavu za građevinske objekte malih hidroelektrana Štitska rijeka i Umski potok prikazujući da njihova knjigovodstvena vrijednost iznosi 131.750 eura. Nakon toga je nadležni opštinski organ donio rješenje i preduzeću po ovom osnovu utvrdio porez na ove objekte u iznosu od 1.317 eura na godišnjem nivou (jedan odsto knjigovodstvene vrijednosti).

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PRVOSTEPENA PRESUDA ZA UBISTVO ŠEJLE BAKIJE: 40 godina zatvora za femicid

Objavljeno prije

na

Objavio:

Tridesetjednogodišnji Ilir Đokaj osuđen je u podgoričkom Višem sudu na kaznu zatvora od 40 godina za teško ubistvo bivše nevjenčane supruge Šejle Bakije

 

Tridesetjednogodišnji Ilir Đokaj osuđen je u podgoričkom Višem sudu na kaznu zatvora od 40 godina za teško ubistvo bivše nevjenčane supruge Šejle Bakije (19), 30. septembra 2021. godine, na Karabuškom polju u Tuzima.

Sudija Veljko Radovanović izrekao je Đokaju jedinstvenu kaznu zatvora za teško ubistvo, ubistvo u pokušaju – ranio je Šejlinog oca, i nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija. Djelo je, kako je kazao sudija Radovanović, izvršeno sa umišljajem i iz niskih pobuda.

Sudija je rekao da je sud nesumnjivo, na osnovu provedenih dokaza, odbrane okrivljenih, izjava svjedoka i materijalnih dokaza, utvrdio da je okrivljeni sa umišljajem, iz niskih pobuda i osjećaja sebičnosti, ubio Šejlu,koja je odbijala da obnovi ljubavnu vezu s njim.

Odlučujući o visini kazne, sud je cijenio da nije bilo olakšavajućih okolnosti, dok je od otežavajućih okolnosti imao u vidu raniju osuđivanost optuženog, kao i činjenicu da je ubistvo izvršeno ispred kuće oštećene u prisustvu njene porodice, kazao je sudija Radovanović u obrazloženju presude. Sudija je podsjetio da optuženi nije priznao izvršenje krivičnog djela, pa mu sud tu činjenicu nije mogao uzeti kao olakšavajuću okolnost.

Advokat Srđan Lješković, branilac okrivljenog Ilira Đokaja, izjavio je novinarima nakon što je sud izrekao presudu, da je ta presuda donijeta pod pritiskom javnosti, te da sudovi olako donose ovakve presude od 40 godina zatvora. ,,Naravno da će odbrana izjaviti žalbu, posebno što je svaki naš zahtjev za izvođenje dokaza odbijen. Smatram da dokaze koje smo predložili, da smo ih izveli, sigurno je da bi presuda bila sasvim drugačija”, zaključio je advokat Lješković, ističući da se možda radi o ubistvu ili nehata ili na mah, a da je siguran da nije ubistvo iz niskih pobuda.

,,S obzirom na to da je odluka prvostepena, očekujem da će odbrana uložiti žalbu Apelacionom sudu Crne Gore, ali vjerujem da je ovakva presuda u ovom trenutku kakva-takva satisfakcija porodici”, izjavila je advokatica oštećene porodice Tijana Živković.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

POČELA SEZONA POŽARA NA SJEVERU: Nespremni, tradicionalno

Objavljeno prije

na

Objavio:

I na početku ovogodišnje sezone požara, država ima samo jedan avion koji može biti podrška vatrogascima u gašenju požara. Ne uvijek.  Sa vatrenom stihijom bore se samo pripadnici Službe zaštite i spašavanja  uz pomoć neobučenih i neopremljenih mještana

 

 

Požar u dijelu Nacionalnog parka (NP) Durmitor i dijelu Prošćenskih planina, u vrijeme pisanja ovog teksta, bio je, prema informacijama iz mojkovačke Službe zaštite i spašavanja (SZS), pod kontrolom. Dok poslednje informacije pred štampanje ovog broja Monitora govore da je ugašen. Da obuzdaju vatrenu stihiju, nakon nekoliko dana,  vatrogasci, zaposleni u NP Durmitor i mještani uspjeli su tek u srijedu poslije podne. Izgorjelo je, prema prvim nezvaničnim procjenama, više od pet hektara stare i mlađe borove šume u NP.

Na telefonske pozive Monitora  direktor NP Durmitor Pero Popović nije  odgovarao, a mojkovački vatrogasci,  kako kažu, ne znaju da procijene kolika je šteta napravljena flori i fauni zaštićenog područja.

Zvanična saopštenja iz Javnog preduzeća za Nacionalne parkove Crne Gore (JPNPCG), tokom trajanja požara,  bila su, na momente,  dramatična. U više  navrata tražili su pomoć Direktorata za vanredne situacije Ministarstva unutrašnjih poslova (MUP)  i Vojske. “Naši zaposleni su danima na terenu sa minimalnim sredstvima za gašenje požara, pa samim tim rizikuju svoje zdravlje i život. Direktorat za vanredne situacije MUP-a je reagovao u nedjelju i poslao kanader, međutim ovdje je potrebna duža i temeljnija intervencija iz vazduha,  jer je teren nepristupačan i vatra se brzo širi. Ugrožen je biljni i životinjski svijet NP. Apelujem i pozivam državne organe i službe da nam pomognu jer je riječ o požaru koji prijeti da će progutati ogromna prostranstva u parku i van njega”, poručio je utorak, 9. aprila,  direktor Popović.

Podrška u obuzdavanju vatrene stihije stigla je kratkotrajno samo dva puta, u nedjelju, 7. aprila, kada je požar primijećen, i u srijedu,  kada je u dva navrata avionom Direktorata gašen požar. Mojkovački vatrogasci pretpostavljaju da je požar zahvatio dio NP, odnosno, dio Prošćenskih planina još u petak, dva dana nakon što je primijećen.  Kasnije, kako kaže komandir SZS Marinko Medojević za Monitor, vatru je bilo teško kontrolisati, jer je vjetar raznosio na  prostor od 10 do 16 hektara šuma i pašnjaka.  On izbjegava da komentariše koliko bi štete i posla za vatrogasce bilo manje da se učestalije i sa više kanadera intervenisalo iz vazduha.

„Teško je to reći, jer je vjetar činio svoje, a vatra se spustila duboko u kanjon Tare.  Naš zadatak je bio da odbranimo 10-ak stambenih obejekata u mjestu Stup, do kojih se požar primakao.  Naše  ekipe bile   su danima na toj lokaciji. Avion je došao u nedjelju, ali vjetar je bio jak, pa je bilo malo koristi od  gašenja iz vazduha. Međutim, u srijedu, tokom dva naleta,  mnogo više je učinjeno, pa je u poslijepodnevnim satima, zajedničkim snagama, požar konačno lokalizovan“, ispričao nam je Medojević.

Ovogodišnju sezonu požara država ponovo dočekuje sa samo jednim ispravnim protivpožarnim avionom. Kako je, početkom marta,  agenciji MINA kazao vršilac dužnosti (vd) generalnog direktora Direktorata za zaštitu i spašavanje Miodrag Bešović, flotu Direkcije aviohelikopterske jedinice čine dva dvomotorna srednja višenamjenska helikoptera i tri jednomotorna turboelisna protivpožarna aviona. „Trenutno je ispravan jedan protivpožarni avion, a kada je u pitanju predstojeća požarna sezona radimo na tome da se letjelice u fazi popravke i servisiranja stave u funkciju i očekujemo da će jedan dio njih biti spreman“, rekao je tada  Bešović. On je objasnio i da  budžetom za ovu godinu nije planirana nabavka novih vazduhoplova, ali  da će pokušati da „u skladu sa mogućnostima,  kroz međunarodne grantove bude nabavljen  jedan protivpožarni  avion“.

Dok izostaje značajnija  podrška „iz vazduha“, i pored poboljšanja opreme minulih godina, vatrogasci u sjevernim opštinama  i dalje se žale da nijesu dovoljno opremljeni i spremni da se uhvate u koštac sa učestalim požarima. U Crnoj Gori je  660 vatrogasaca-spasilaca i 177 specijalizovanih vatrogasnih vozila. Ekološki aktivisti godinama unazad  tvrde da su nedostatak opreme i ljudstva, nepostojanje adekvatnog sistema civilne zaštite i značajnijeg broja obučenih volontera, najslabije tačke sistema zaštite i spašavanja u Crnoj Gori.

„Nijesmo adekvatno uključili nove tehnologije, poput dronova za gašenje i praćenje požara, nemamo dovoljno modernih vozila, naši avioni za borbu protiv požara su konstantno prizemljeni ili oštećeni. Godinama nijesmo obnovili tu flotu, a bez podrške iz vazduha borba protiv požara u periodu suša je skoro nemoguća“,  izjavio je nedavno ekološki i građanski aktivista Aleksandar  Dragićević.

Sistem zaštite i spašavanja u Crnoj Gori uspostavljen je nakon obnove nazavisnosti 2006. godine, u skladu sa evropskim principom decentralizacije vlasti. Trebalo bi da ga čine  građani, preduzetnici, organi i službe lokalnih samouprava i državni organi.  Nekad vrlo efikasan sistem, nažalost, nikad nije uspješno obnovljen, a sa zvaničnih adresa su objašnjavali da je razlog za to manjak novca.

U svakoj lokalnoj samoupravi,  jednom godišnje,  predsjednici  opština donose naredbe o preventivnim mjerama zaštite od požara.  Tim aktima  daju  su uputstva i rok njihove realizacije za građane, preduzeća i lokalne službe. Naredbama je, između ostalog, zabranjeno loženje vatre na otvorenom prostoru u periodu kad su vremenski uslovi povoljni za izbijanje požara, trijebljenje imanja paljenjem bez prethodnog dogovora sa SZS, naređuje se kontinuirano održavanje i uređivanje okućnica, formiranje protivpožarnog pojasa oko objekata… Upravu za šume predsjednici opština obavezuju na “čišćenje i uklanjanje posječenog drveća i otpadnih grana u kompleksima šuma” i da operativne karte za svaki šumski kompleks i upotrebljivi šumski put na području opštine i dostave SZS.

Svaki novi požar pokaže da niti ima masovnije pomoći vatrogascima niti se veći dio preventivnih mjera poštuje. Sudeći po tome što neme sankcija za one koji se ne pridržavaju mjera, jasno je i da se ne sprovodi ni kontrola poštovanja izdatih naredbi. Nekoliko desetina požara koji su bili aktivni od početka aprila na sjeveru države, prema procjeni vatrogasaca, izazvani su ljudskim faktorom, uglavnom nepažljivim paljenjem vatre pri čišćenju imanja.  Sve su lokalizovali pripadnici SZS,  tek ponegdje uz pomoć mještana.

Tokom 10-ak minulih dana  vatrogasci su gasili požare u  mjestu   Bjelogrivac na Bjelasici, a gorjelo je i u Lepencu i Slatini. U istom periodu i bjelopoljski vatrogasci su imali mnogo posla, a najintenzivniji je bio požar na  Obrovu.  Tokom minulog vikenda SZS u tom gradu  intervenisala je  na 14 lokacija. Ugroženi su bili stambeni i pomoćni objekti, u Goduši škola i borova šuma, na Slijepač mostu trafostanica, na Mjatovom  kolu  trafostanica i  u  Panjskoj  luki i Obrovu stubovi dalekovoda  i repetitor.

Krajem marta, u velikom požaru u pljevaljskom selu Pandurica, udaljenom od grada 40-ak km izgorjela je kuća i pomoćni objekat. Iz pljevaljske SZS su objasnili da je u tom požaru gorjela trava, nisko rastinje, ali i značajan dio smrčeve šume. Istovremno aktivni su bili požari i u  Čavanju i Pušonjskom dolu  u Mjesnoj zajednici  (MZ) Kosanica i selu Mataruge, gdje je vatra došla na stotinjak metara od kuća. Prije nekoliko dana izgorio je hektar šume i na području kolašinske opštine, na prostoru Bukovičkog potoka i Sušca. Šta je sljedeće?

                                                                   Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo