Povežite se sa nama

DRUŠTVO

ANKETA: Da ne bude partijski državni tužilac

Objavljeno prije

na

Šta Monitorovi sagovornici očekuju od novog Vrhovnog državnog tužioca?

 

DR RADOMIR PRELEVIĆ, ADVOKAT
Reafirmisati ugled

– Prvo, očekujem da novi državni tužilac bude izabran dvotrećinskom većinom u Skupštini Crne Gore, kako to predlaže Venecijanska komisija. Mislim da je to jedan od najvažnijih uslova njegove samostalnosti, koja je po čl. 4. Ustava osnovno obilježje državnog tužioca.

Zatim, da bude efikasan u primjeni zakona na znatno različit i nov način u odnosu na dosadašnju praksu. Tu prije svega mislim na afirmisanje autoriteta države kroz dosljednu primjenu prava. Takođe, mislim da državni tužilac treba mnogo više nego do sada da primjenjuje načelo oportuniteta krivičnog gonjenja, odnosno, da državni tužilac primijeni svoje diskreciono pravo da odbaci krivičnu prijavu iz razloga pravičnosti za krivična djela za koja je propisana novčana kazna ili kazna zatvora do tri godine, tj. da odgodi krivično gonjenje za krivična djela za koja je propisana novčana kazna ili kazna zatvora do pet godina iz razloga cjelishodnosti. Takođe, državni tužilac treba da afirmiše institut sporazuma o priznanju krivice, jer vidimo da je u Crnoj Gori srazmjerno neuporedivo više zatvorenika nego u regionu, samo uz eliminisanje mogućnosti za zloupotrebu, na šta je ukazano u nekim slučajevima. Istovremeno, državni tužilac treba da sasvim napusti praksu sticanja slave na tzv. bizarnim slučajevima, kao što je onaj najnoviji primjer kažnjavanja Vanje Ćalović zato što je poljubila policajca na dužnosti. Tu se valja sjetiti kako je Dante u Božanstvenoj komediji preporučio odgovor onog atinskog tiranina kad je supruga od njega tražila da osudi na smrt mladića koji je na ulici poljubio njihovu kćerku, a on odvratio: „Sada nas ljube, a šta ćemo činiti kad nas budu tukli”.

Posebno očekujem da državni tužilac upotrijebi policiju na način kako to propisuje član 44. Zakonika o krivičnom postupku, prema kome je policija dužna da postupa po zahtjevu nadležnog državnog tužioca.

Sa novom energijom državni tužilac treba da otvori i intenzivira istrage u brojnim neriješenim slučajevima počev od afere Snimak i ostalih.

Do sada se sticao utisak da je odnos snaga obrnut i da često rep maše psom. Budući državni tužilac bi za početak isto tako trebalo da prekine praksu obaveznog izjavljivanja pravnih lijekova protiv svih nižestepenih presuda, i time smanji pritisak na višestepene sudove.

Sve u svemu, novi državni tužilac treba da uloži veliki trud u reafirmaciju ugleda tog važnog državnog organa.

DALIBORKA ULJAREVIĆ, IZVRŠNA DIREKTORICA CENTRA ZA GRAĐANSKO OBRAZOVANJE
Sve zavisi od načina izbora

Očekivanja od novog VDT-a će svakako zavisiti od načina njegovog/njenog izbora. Dosadašnji način izbora daće za rezultat samo već viđeno. Uvažavanje preporuka Venecijanske komisije i odgovoran odnos političkih elita prema 2/3 većini za izbor tužioca širom bi otvorili vrata reformskim procesima u samom Tužilaštvu, a nakon toga i mogućnostima postizanja pravih i mjerljivih rezultata.

Ipak, da bi imali konačne potrebne efekte potrebno je uraditi i mnoge druge stvari, poput uvođenja visokostručnog multidisciplinarnog pristupa u radu Tužilaštva, konkretno u istragama, sa akcentom na finansijske istrage.

DUŠKO KOVAČEVIĆ, KOLUMNISTA VIJESTI
Pravda protiv moći

Prije nešto više od četiri decenije vođena je na holandskoj televiziji filozofska debata između dvojice uglednih društvenih teoretičara i angažovanih intelektualaca, Noama Čomskog (Noam Chomsky, 1928) i Mišela Fukoa(Michel Foucault, 1926–1984) na temu „Ljudska priroda: pravda protiv moći”. Dok Čomski smatra da treba tragati za idejom pravde, Fuko samo ponavlja: „Čija pravda, koja pravda”, potkopavajući svaku ideju pravednosti a smatrajući da je svaka pravda samo izraz moći!

Na tragu ove već antologijske rasprave, odmah na početku treba istaći da je problem zvani Ranka Čarapić ili zamjenik VDT-a Veselin Vučković stari, univerzalni i uvijek aktuelni društveni lavirint, samo što je u Crnoj Gori sve vulgarizovano do nedopustivih i karikaturalnih granica.

Principi pravde, kako je to još objašnjavao znameniti politički filozof Džon Rols, autor kapitalnog djela “Teorija pravde”, jesu predmet izvornog društvenog konsensuza, koji su kao takvi ugrađeni u osnove društvenog uređenja. Svako kasnije institucionalno djelovanje nužno derivira iz ovih fundamentalnih principa. Stoga je pravednost, kao pravilna i nepristrasna primjena pozitivnog prava, primarna vrlina svih društvenih institucija, conditio sine qua non konstituisanja pravne države.

Međutim, kod nas su ovi bazični principi oduvijek tretirani ne kao rezultat nepristrasne saglasnosti ili pogodbe, već kao puki predmet političke trgovine, izlizana moneta za potkusurivanje i sravnjivanje dnevnopolitičkih računica.

U krajnjem, pitanje pravde kod nas nikada nije dobilo jedno takvo suštinsko značenje, autonomno od (politikantskog) pojma skupštinske većine, odnosno relacija moći u društvu.

Personalne rotacije u okviru tako fundiranih institucija,samo su šareni karusel, fingirani „eppur si muove” („ipak se okreće”) crnogorskog tranzicionog vašara. Ovaj, svagda nepromjenljivi, „circulus vitiosus” je u najdubljoj vezi sa onim što bi se moglo nazvati ,,tajnom crnogorskog bezakonja” – isuviše prava, premalo pravde.

G. Veselin Vučković dolazi iz starog, kafkijanskog i komunističkog sistema kao već „dresiran” i autocenzurisan kadar politbirovskog pravosuđa, a koji je paralelno i simbiotski egzistirao sa partijom koja ga i postavlja danas na to osjetljivo mjesto.

U decenijama najbizarnijeg bezakonja i očigledenog suspendovanja i najmanjeg traga prava i pravednosti, taj čovjek, kao neko kome je pravda izabrani i karijerni „modus vivendi”, nikada nije istupio javno i upozorio društvo kojem pripada na kršenje prava, na nebrojene slučajeve nepravde koji su se smjenjivali kao na traci pred našim očima.

Prema tome, radi se o oktroisanom tužiocu koji ne poštuje svoju državu i svoj poziv i kojeg sigurno niko neće zvati telefonom ili kako već da mu kaže kad treba ili ne treba dići optužnicu jer je odavno naučen da prati liniju partijsko podobne dogmatike. A u slučaju da je podigne protiv nekoga, to će biti samo onda kada to nalože interesi prve partije ili Prve banke.

Negdje je u nekoj izbornoj kampanji jedan opozicionar zgodno primijetio kako je Filip Vujanović bio sve: „Predsjednik države, premijer, ministar, a bio je sve zato što je bio ništa”! To je upravo najbolja i najjasnija definicija filozofije kadriranja na značajne funkcije u Crnoj Gori. Veselin Vučković je postavljen na mjesto Javnog tužitelja iz istih motiva iz kojih je tu bila i Ranka Čarapić. Zato jer je ništa. Jer ne postoji! Naravno, u profesionalnom smislu.

STANKO MARIĆ, ADVOKAT
Testirati važne međunarodne adrese

Nagovještava se da će uskoro biti raspisan oglas za imenovanje Vrhovnog državnog tužioca, koji bi se birao u Skupštini Crne Gore većinom glasova prisutnih poslanika.

Nagovještaj nije slučajan. Treba testirati domaću i međunarodnu javnost, naročito važne međunarodne adrese, da li će biti značajnijeg otpora još jednom oktroisanju provjerenog partijskog vojnika koji bi i narednih pet godina štitio nosioce vlasti i organizovanog kriminala od krivičnopravnog progona.

Znači, ako bi se realizovao taj, za vlast conditio sine qua non, onda nije realno očekivati, bilo kakvu suštinsku borbu protivu korupcije i organizovanog kriminala, koji više nego dugo razjedaju moralnu i materijalnu supstancu crnogorskog društva.

Imali bi i dalje, kao prethodne dvije decenije, partijskog državnog tužioca, od posebnog povjerenja vrha režima, koji bi , kao i do sada, izvršavao date naloge, fingirajući krivičnopravni progon lica po izboru, radi ostvarivanja uskostranačkih interesa i stvaranja privida, posebno pred međunarodnim zvaničnicima, da vlast ,,ulaže napore” i da je ,,posvećena ,,borbi protivu organizovanog kriminala i korupcije”.

Rezultat datih ,,napora” su takva optuženja koja se okončavaju donošenjem oslobađajućih presuda, odnosno ukidanjem osuđujućih, u svim slučajevima gdje se može dovesti u pitanje umiješanost najodgovornijih nosilaca vlasti i organizovanog kriminala.

Zbog svega toga realno je očekivati da takav naum naiđe na oštro protivljenje i osudu od strane međunarodnih zvaničnika i domaće opozicione scene.

Zato je neophodno da se u Skupštini Crne Gore ubrza postupak pripreme predloga akta o promjeni Ustava, koji bi sadržao rješenje da se državni tužilac bira dvotrećinskom većinom u Skupštini, kako bi takav akt u što kraćem roku bio usvojen.

Dati način izbora bi garantovao široki politički konsenzus, koji bi značio značajnu podršku, koja je neophodna za obavljanje ovog izuzetno složenog i odgovornog posla.

To bi bio samo prvi izuzetno važan korak u stvaranju uslova za vršenje tužilačke funkcije u skladu sa Ustavom i zakonom.

Zato je neophodno odmah pripremiti izmjene i dopune Zakona o državnom tužilaštvu i drugih zakona, kojima bi se bliže uredio niz značajnih pitanja bitnih za suštinsko obezbjeđenje samostalnosti i nezavisnosti u obavljanju funkcije državnog tužioca, kao što su:

-organizacija tužilaštva, međusobni odnosi i prava i obaveze tužilaca i njihovih zamjenika;

-način izbora osnovnih i viših državnih tužilaca i zamjenika tužilaca;

-kriterijumi za izbor i napredovanje, plate i stimulacija, sredstva, način i kriterijume za rješavanja stambenih pitanja, praćenje rada, odgovornost i dr. što je od posebnog značaja za samostalnost i nezavisnost u radu tužilaca i njihovih zamjenika;

-odnosi i saradnja sa drugim državnim organima i drugim subjektima i druga pitanja od značaja za nesmetano obavljanje ove izuzetno značajne, odgovorne i veoma osjetljive funkcije, koja zahtijeva visoki moralni i profesionalni integritet i ličnu hrabrost.

Bez uporednog i brzog stvaranja datih uslova, koji su garancija uspješnog obavljanja tužilačke funkcije, sami način izbora, i ako izuzetno značajan, neće dati očekivane, odnosno neophodne rezultate.

Marko Milačić

Komentari

DRUŠTVO

SLUČAJ NAPADA NA PREDRAGA SPASOJEVIĆA: Opšta opasnost ili pokušaj ubistva

Objavljeno prije

na

Objavio:

Tužilaštvo uhapšene za napad na Predraga Spasojevića, bivšeg načelnika Istražnog zatvora Spuž, terete za „izazivanje opšte opasnosti“  i „nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija“. Spasojević smatra da nadležno tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, i da se u konkretnom slučaju može raditi jedino o teškom ubistvu u pokušaju

 

Nekadašnji načelnik Istražnog zatvora Spuž Predrag Spasojević, na čiju je kuću prije dva mjeseca bačena bomba, poručio je da će svjedočiti u korist Željka Lakušića (34) i Filipa Popovića (21), uhapšenih u tom slučaju. On smatra da tužilaštvo nije na pravi način okvalifikivalo djela za koja tereti Lakušića i Popovića.

Iz tog tužilaštva Monitoru su odgovorili da je protiv Lakušića i Popovića podnijet optužni predlog zbog krivičnog djela  – „izazivanje opšte opasnosti“  i „nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija“.

,,Ako će odgovarati za izazivanje opšte opasnosti, odbijam da svjedočim protiv njih, svjedočiću u njihovu korist jer smatram da nijesu počinili to krivično djelo, i treba ih odmah osloboditi“, ogorčeno poručuje Spasojević.

Ističe da nadležno tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, i da se u konkretnom slučaju može raditi jedino o teškom ubistvu u pokušaju.

,,Šta bi bilo da je prva bomba eksplodirala ili druga? Da li bi to bilo ubistvo ili izazivanje opšte opasnosti kvalifikovano težom posljedicom. Zna se šta je bomba i da je njena namjena uništenje neprijateljske žive sile. Ako se djelo koje je počinjeno na moju štetu i pored toga kvalifikuje kao izazivanje opšte opasnosti, onda ne znam u kojoj zemlji živimo. Smatram da tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, jer ja ovu dvojicu koja se terete i protiv kojih je podignut optužni prijedlog u životu nijesam vidio. Motiv se nalazi u Istražnom zatvoru i isključivo je vezan za moj rad. Djelo je naručeno direktno iz Istražnog zatvora, ističe Spasojević.

On dodaje da su kazne za djelo koje se Lakušiću i Popoviću stavlja na teret male, te da samim tim sistem nije pokazao ozbiljnost da se suprostavi kriminalu i ozbiljno kazni  počinioce koji vrše  krivična djela na štetu policijskih službenika.

Bivši načelnik Istražnog zatvora, pojašnjava da je na jednoj od sjednica Vlade označen kao štićena ličnost nakon čega mu je dodijeljena policijska pratnja odnosno obezbjeđenje.

„Do kada će to trajati zavisi od procjene bezbjednosti koju će uraditi Agencija za nacionalnu bezbjednost“, kazao je Spasojević.

Spasojević je saopštio da je kao načelnik imao prijetnji od određenog broja pritvorenika, samo zbog toga što je radio svoj posao.

Osnovno državno tužilaštvo podiglo je optužni prijedlog protiv pritvorenika Marija Miloševića zbog napada na Spasojevića.  S druge strane i Milošević je podnio prijavu protiv Spasojevića, optužujuži ga za lažno prijavljivanje. I ovaj predmet se nalazi kod podgoričkog Osnovnog tužilaštva.

Prvog dana decembra na kapiju od porodične kuće Spasojevića aktivirana je bomba. Tom prilikom pričinjena je manja materijalna šteta. Motiv, makar zvanično, ni do danas nije utvrđen.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 27. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SLUČAJ UBISTVA RADOMIRA ĐURIČKOVIĆA: Klanovi ratuju transkriptima

Objavljeno prije

na

Objavio:

Na posljednjem ročištu u podgoričkom Višem sudu, kada je tužilaštvo predalo transkripte Skaj komunikacije, pala je sumnja na čitav slučaj, ali i advokaticu odbrane Nataliju Karadžić Perković i ključnog svjedoka Milorada Radulovića. Transkripti svjedoče kako pripadnici kavačkog klana pronalaze lažne svjedoke da bi se optuženi Mario Milošević proglasio nevinim

 

Ubistvo Cetinjanina Radomira Đuričkovića je među prvim likidacijama počinjenim u višegodišnjem sukobu dva zaraćena kotorska kriminalna klana. I pored činjenice da je za ovaj zločin, za razliku od više desetina sličnih slučajeva, došlo do podizanja optužnice, na posljednjem održanom ročištu u podgoričkom Višem sudu, pala je sumnja na čitav slučaj, ali i na same aktere događaja, počev od advokata odbrane do ključnog svjedoka Milorada Radulovića, na osnovu čijeg iskaza je tužlac u konačnom i zasnovao svoj optužni akt.

Sumnja je otvorena kada je tužilac Željko Tomković, s ciljem da dokaže umiješanost Podgoričanina Marija Miloševića u ovaj zločin, predao transkripte Skaj komunikacije, koji svjedoče kako pripadnici kavačkog klana pronalaze lažne svjedoke da bi se ovaj optuženi proglasio nevinim.

S druge strane i odbrana Miloševića je došla do transkripta komunikacije, ali suprotstavljenog škaljarskog klana, u kojima se govori o pokušaju da se namjeste dokazi koji će teretiti Miloševića za ubistvo. Tako je i počeo „rat“ komunikacija u ovom procesu.

Advokatica Miloševića Natalija Karadžić Perković 11. novembra prošle godine od suda zatražila je da se istraži ko je osoba koja pod šifrom ,,B20712“ putem Skaj aplikacije saopštava sagovorniku da će sve napraviti da njen klijent bude osuđen na 40 godina robije.

U toj komunikaciji između Miloša Đuričkovića i Milija Bajramovića preko Skaj komunikacije 6. marta 2020. godine se eksplicitno navodi: ,,Samo čekam suđenje da počne i kopam ga 40 godina samo ne spominji nikome“, ,,ma idu oni po 20 godina a mario 40“, ,,napraviću ja da je mario puca sve sam spremio ja“, „zabetoniraću ga“, ,,ma svi su zabetonirani“, ,,kraj je njima“, ,,neće ga kosti iznositi vidjećes“…

Postupajući tužilac Željko Tomković je nakon toga kontaktirao nadležne policijske organe od kojih je zatražio dostavljanje materijala koji se odnosi na optuženog Miloševića. Ali je dobio neočekivano. Sredinom decembra umjesto komunikacije Đuričkovića i Bajramovića dostavljene su mu komunikacije Marija Miloševića sa Slobodanom Kašćelanom iz perioda od početka decembra 2020. godine do sredine februara 2021. godine. U tim kominukacijama, a koje su javno objavljene, njih dvojica dogovaraju obezbjeđivanje lažnih svjedoka i lažnog alibija za Miloševića za dan kada je ubijen Đuričković. Tako Milošević saopštava Kašćelanu plan da pred sudom tvrdi da je u vrijeme ubistva Đuričkovića bio na Kosovu.

Ono što ovaj slučaj čini specifičnim je to da je, prema istoj komunikaciji, Milošević u čitavu priču oko sređivanja alibija uključio i svoju advokaticu Nataliju Karadžić Perković.

Iz prepiske proizilazi da je advokatica Karadžić Perković početkom februara 2021. godine išla u Prištinu gdje se susrela sa Miloševićevim kosovskim advokatom Arsimom Bilalijem, pripadnikom kavačkog klana Srđanom Juriševićem i lažnim svjedocima.

Poslovi za račun klijenta, sudeći prema komunikaciji, tu se ne završavaju. Advokatica preko Skaj aplikacije javlja da su lažni svjedoci i kolega advokata Bilalija prošli testiranje i da su spremni pred sudom da tvrde da su spornog dana bili sa Miloševićem. Na sugestiju advokatice Karadžić Perković, Milošević i Kašćelan obezbjeđuju i dokaze koji bi sudu potvdili da je večerao u jednom hotelu na Kosovu.

– Važno da se sve odradi perfektno, jer Viši sud može da traži službenim putem da se sve to provjeri – kaže u jednoj od poruka advokatica Karadžić Perković, koju su prenijeli mediji.

Reakcije na objavljene komunikacije, očekivano, bile su ekspresne, pa je tako Osnovno tužilaštvo saopštilo da će utvrđivati da li je u radnjama advokatice i drugih lica koja se pominju u Skaj komunikaciji vezano za dogovor oko obezbjeđivanja lažnog alibija Mariju Miloševiću, ostvareno obilježje nekog od krivičnih djela koja su u nadležnosti tog tužilaštva.

Skaj komunikacija dostavljena je i Advokatskoj komori Crne Gore na ocjenu da li je advokatica Karadžić Perković prilikom obavljanja predmetnih komunikacija postupala u skladu sa Zakonom o advokaturi, drugim zakonskim propisima, Kodeksom profesionalne etike advokata i Statutom Advokatske komore, odnosno da li ima osnova za pokretanje disciplinskog postupka protiv nje zbog teže povrede dužnosti advokata.

Advokatica Karadžić Perković na prošlom ročištu kažnjena je sa 1.000 eura jer se bez obrazloženja nije pojavila. Njen klijent Milošević nije prihvatio da ga po zamjeni brani advokat Srđan Lješković pa je sudija Veljko Radovanović odložio suđenje i sljedeće ročište zakazao za 23. januar.

Optužnica je u ovom predmetu nekoliko puta vraćana na dopunu istrage, a dokazi tužilaštva prihvaćeni su tek nakon nepune četiri godine od počinjenog zločina. Prvom optužnicom u kojoj je Milošević ,,samo“ bio zadužen za kupovinu automobila korišćenog u napadu, a hice ispalio Igor Mašanović, izmijenjena je nakon što je Milorad Radulović poslije tri i po godine od događaja, 12. marta 2020. godine, otišao u tužilaštvo i promijenio prvobitni iskaz koji je, sa nekim izmjenama, ponovio i pred sudom krajem oktobra prošle godine.

Radulović je pred sudom označio Miloševića za direktnog izvršioca ubistva Đuričkovića dok je Mašanović, kako je kazao, vozio automobil iz kojeg je pucano. Ustvrdio je da u autu nije vidio optuženog Vukana Vujačića, ali se na kraju suđenja ipak pridružio krivičnom gonjenju i protiv njega.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SPOMENIK AMFILOHIJU RADOVIĆU U KOLAŠINU: Ekspresno ispunjeno obećanje Demokrata

Objavljeno prije

na

Objavio:

Bivši ministar prosvjete Milutin Stijepović je u ime Vlade u Beranama svojevremno praktično poklonio 11 stanova funkcionerima DPS-a. Stanovi su dodijeljeni u „zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine pod povoljnim uslovima“. To se može vidjeti iz Izvještaja o radu Komisije za preispitivanje zakonitosti postupka raspodjele kadrovskih stanova, do kog je Monitor došao

 

Bivši ministar prosvjete Milutin Stijepović je u ime Vlade Crne Gore u Beranama svojevremno praktično poklonio 11 stanova funkcionerima Demokratske partije socijalista, prije nego je ta partija izgubila vlast u ovom sjevernom gradu prije devet godina.

Po kojim kriterijumima i kako, ni poslije toliko godina nema odgovora, iako se predmet već sedam godina nalazi u Specijalnom državnom tužilaštvu. Ti stanovi su, zapravo, dodijeljeni u „zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine pod povoljnim uslovima“.

To se može vidjeti iz Izvještaja o radu Komisije za preispitivanje zakonitosti postupka raspodjele kadrovskih stanova i stanova za službenike i namještenike, koji je sačinjen još u oktobru 2015. godine, do kojeg je Monitor  došao.

Komisiju je formirala Skupština opštine Berane  pola godine ranije, nakon što su nove lokalne vlasti, tadašnja koalicija Zdravo Berane (SNP, DF), izrekle optužbe da je raspodjelom stanova u Beranama upravljala organizovana kriminalna grupa.

Izgrađeno je i podijeljeno ukupno stotinu dvadeset stanova, ali su u fokusu istraživanja bili posebno kadrovski stanovi, njih oko pedeset, kao i jedanaest stanova koje je je dodijelio Stijepović.

Na zahtjev tadašnjeg predsjednika Vuke Golubovića (DPS), Vlada je donijela Odluku i Rješenja o dodjeli stanova u zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine po povoljnim uslovima za 11 osoba.

„Sa razlogom se pitamo na osnovu kojih kriterijuma je donijeta Odluka o dodjeli stanova ovim licima, kada znamo da većina ima riješeno stambeno pitanje i da većina radi u organima gdje su lična primanja velika”, piše u tom izvještaju.

Objašnjeno je da se zahtjevi za rješavanje stambenih pitanja odnose na 11 zaposlenih u organima državne uprave, oblasti prosvjete, zdravstva i organima lokalne samouprave i koja zbog profesionalnog i stručnog angažmana predstavljaju neophodan kadar za funkcionisanje relevantnih službi u ovoj opštini.

,,Ako su stanovi dodijeljeni zaposlenim licima postavlja se pitanje, zašto je Vladin stan pripao penzioneru, kao i pojedinim licima koja ne predstavljaju neophodan kadar za funkcionisanje relevantnih službi u Opštini? Кao što smo i naveli Vlada dodjeljuje stanove u zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine po povoljnim uslovima. Da su uslovi za kupovinu i više nego povoljni govori nam i podatak lica koje je ovaj stan kupilo, a što možemo zaključiti iz notarskog zapisa u kojem se konstatuje da je realna cijena stana od 63 m2 40.950,00 € i koja se po raznim osnovama (radni staž, starost objekta) umanjuje za 32.760,00 €, zatim po osnovu jednokratne uplate umanjuje se vrijednost 15%, te na kraju kupoprodajna cijena ovakvog stana je 6.961,00 eura”, navodi se u izvještaju Komisije.

Prema saznanjima do kojih je došao Monitor i ostali korisnici stanova  u učinili isto, ali se ne zna da li su kasnije te stanove preprodali i u čijem su sada vlasništvu. Komisja koja je ispitivala zakonitost raspodjele nailazila je tokom rada na raznorazne prepreke. Čak ni u upravnici ulaza na kojima se ti stanovi nalaze, nijesu dostavili odgovor ko sada stanuje u tim stanovima.

,,Od većine smo dobijali odgovore, osim od CFSSI kojem smo uporno tražili sa preko 10 poslatih dopisa i više urgencija projektnu dokumentaciju i inicijalni ugovor koji je zaključen između Opštine Berane i CFSSI. Međutim, do sačinjavanja ovog Izvještaja, odgovore nismo dobili, što navodi na sumnju da CFSSI krije dokumenta. Sa istim zahtjevom u kojem traži projektnu dokumentaciju, Кomisija se obratila izvođaču radova d.o.o MD Momo, međutim, odgovoreno nam je da je projektna dokumentacija vraćena CFSSI i da oni istu ne posjeduju. Na našu urgenciju da nam dostavi broj akta pod kojim je predata projektna dokumentacija, CFSSI nam nije dostavio odgovor. U susret nam nije izašao ni notar  Harun Adrović od kojeg smo tražili Ugovore zaključene između službenika i namještenika, kao i kadrova koji su po skupštinskim odlukama dobili stanove. Gospodin Harun Adrović nam je poslao dopis dana 28. 05. 2015. godine, u kojem nas je obavijestio da su svi Ugovori predati Opštini Berane. U Opštini se ne nalazi nijedan od traženih Ugovora. Zahtjev, a kasnije i urgenciju, poslali smo upravniku zgrade Park 7 lamele B, da nam dostavi spisak stanara,  na koje isti nije odgovarao. Obratili smo se zahtjevom EPCG AD Nikšić – Direkciji za ljudske resurse da nam dostave spisak korisnika njihovih usluga u zgradi Park 7 lamele B i C, od kojih nismo dobili odgovor”, piše između ostalog u izvještaju.

Komisija je naknadano uspjela da pronađe još pet stanova koji nijesu nigdje prikazani u raspodjeli, ali su tragovi o tome ostali u katastru. Nakon što je ovaj predmet proslijeđen Specijalnom državnom tužilaštvu prije sedam godina, jedino što se dogodilo do sada je to da su službenici tužilaštva izuzeli neke spise i  dokumentaciju. Od tada slučaj kupi prašinu.

Priča oko dodjele kadrovskih stanova u Beranama počela je 2011. godine, nakon što su na prigodnoj svečanosti direktor crnogorskog Fonda za stambeno solidarnu izgradnju Danilo Popović i sada bivši predsjednik Opštine Vuka Golubović uručili odabranim „kadrovima“ ključeve u novosagrađenim zgradama.

Prije toga, u julu 2009. godine, Golubović je kao tadašnji predsjednik Opštine, donio odluku o rješenju kadrovskih potreba.

U toj odluci je, između ostalog, precizirano da su zaposleni koji po osnovu kadrovskih potreba  riješe stambeno pitanje dužni da u Opštini Berane ostanu u radnom odnosu najmanje pet godina od dana dobijanja stana.

U Izvještaju Komisije konstatovano je, između ostalog, da su određena lica u međuvremenu prodala kadrovske stanove kupljene po povoljnim, odnosno subvencionisanim cijenama.

Opština Berane je obezbijedila i zemljište za izgradnju tri zgrade sa sto dvadeset stanova, kao i komunalnu insfrastrukturu. Opština se uz to radi subvencionisanja cijene kadrovskih stanova kreditno zadužila u visini od preko pola miliona eura i to na period od deset godina, sa kamatnom stopom od osam odsto.

U Izvještaju je još mnogo zanimljivih podataka. Tokom rada na tom Izvještaju, predsjednici komisije Vidi Ivanović (DF) prijećeno je, a ona i njena porodica doživljavali su razne neprijatnosti.

                                                  Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo