Povežite se sa nama

OKO NAS

BERANE: GRADONAČELNIK SMIJENIO PRVOG SARADNIKA: U svoju korist

Objavljeno prije

na

Predsjednik Opštine Berane Dragoslav Šćekić (SNP) razriješio je dužnosti svog najbližeg saradnika, potpredsjednika Opštine Dragutina Joksimovića (SNP), zbog štete koju je nanio Opštini i ugledu sopstvene funkcije nedavnom blokadom opštinskog žiro-računa.

Ova vijest obilježila je proteklu sedmicu. I ne samo u Beranama, jer je time uvedena nova i zdrava praksa da predsjednik Opštine pozove na odgovornost svog saradnika i visokog funkcionera partije kojoj i sam pripada i koju u ovom gradu vodi.

Nešto ranije potpredsjednik Joksimović je zajedno sa svojom braćom prinudno sa žiro-računa Opštine Berane naplatio 70.600 eura po sudskoj presudi na ime eksproprisanog zemljišta u mjestu Buče.

Opština Berane je zbog ove i još jedne presude bila u blokadi više od petnaest dana, a radnicima su zbog toga kasnile plate. Odluku o razrješenju potpredsjednika Joksimovića mora da potvrdi lokalni parlament.

Šćekić kaže da je Joksimović kao potpredsjednik i član užeg kolegijuma po funkciji u cjelosti bio upoznat sa finansijskim stanjem i naslijeđenim problemima iz prethodnog perioda, kao i da će blokada proizvesti negativne posljedice i onemogućiti dalje normalno finansijsko funkcionisanje.

„Blokadom je onemogućeno servisiranje obaveza Opštine prema povjeriocima, sportskim klubovima, zaposlenima, budžetskim korisnicima i drugima, čime im je nanijeta šteta. Šteta je nanijeta i ugledu Opštine, kao i funkciji koju potpredsjednik obavlja”, navedeno je u Odluci o razrješenju.

Joksimović s druge strane tvrdi da je predsjednik Opštine prije blokade imao trideset i osam dana vremena za dogovor o naplati u ratama, dodajući da je na kolegijumu održanom početkom februara nudio takav način naplate.

„Opština je obaviještena o blokadi osam dana prije nego Centralna banka, pa je i tada izostao poziv predsjednika na razgovor za dogovor. Ukupno vrijeme za koje je predsjednik mogao prihvatiti moj prijedlog pa mene i moju braću pozvati na razgovor, što mu je bila dužnost, bilo je trideset i osam dana”, kaže Joksimović.

Šćekić, međutim, smatra da o tome nema razgovora i da je potpredsjednik opštine neko ko treba da štiti opštinske interese, odnosno kome opšti interes mora biti ispred ličnog.

„To je neko ko odlučuje u odsustvu predsjednika. On je ovdje donio odluku u svoju korist”, kaže Šćekić.

Gradonačelnik Berana je najavio da će se obratiti Vrhovnom državnom tužiocu da preispita kako je zemljište koje je Joksimovićima eksprorpisano još 2008. godine procijenjeno na pet hiljada po aru, kada su sve susjedne i granične parcele procjenjivane i plaćane osamsto eura po aru.

Iz Službe predsjednika Opštine Berane objašnjeno je da se spor sa porodicom Joksimović povlači iz vremena bivše lokalne vlasti, kao i da je predmetna parcela 506 KO Buče ovoj porodici upisana kao vlasništvo po osnovu greške u katastru, uz dva svjedoka, još 1993. godine.

Predsjednik Opštine objašnjava da je u sporu s porodicom Joksimović bilo sedam presuda, i da su sudovi nekoliko puta poništavali presude u korist te porodice, što je učinio i Vrhovni sud vraćanjem na ponovni postupak.

U tom postupku presuđeno je u korist Joksimovića, a Opština Berane je na pravsonažnu presudu uložila zahtjev za reviziju.

Šćekić ističe da ne dovodi u pitanje ničije pravo da sudskim putem ostvaruje svoje interese.

„Najmanje što je mogao da uradi bilo je da sačeka ishod revizije, a ne da trči kod izvršitelja da se što prije naplati. To je morao da učini i iz profesionalnih i iz moralnih razloga”, kaže Šćekić.

Potpredsjednik Joksimović smatra da je odlukom o njegovom razjrešenju predsjednik odlučivanje o sudbini koalicije Zdravo Berane prepustio DPS-u.

Odnos snaga u lokalnom parlamentu je osamnaest – sedamnaest u korist koalicije Zdravo Berane. U toj koaliciji na posljednjoj sjednici bilo je varnica jer je jedan odbornik odbijao da glasa.

Vjerovatno je da je Joksimović na to i računao kada je dao ovakvu izjavu. U tom slučaju njegova bi smjena prošla teško kroz skupštinsku proceduru.

Zaobilaznica pored rijeke Lim u dužini od tri kilometra pravljena je 2008. godine, i tada je bivša lokalna vlast (DPS) eksproprisala zemljište. Za mnoge od tih eksproprijacija danas se vjeruje da su bile precijenjene.

„Opština Berane nema evidenciju o eksproprijacijama za obilaznicu iz perioda 2008. do 2014. godine za koje su donijete odluke o otkupu, najčešće po nesrazmjerno visokim cijenama”, ističe Šćekić.

On posebno ukazuje na problem mijenjanja detaljnih urbanističkih planova kojima se po pravilu dolazilo do eksproprijacija zemljišta od istih ljudi i preduzeća.

“Izmjene DUP-ova i ekspoprijacije predmet su krivičnih prijava koje su podnijete još 2014. godine”, podsjeća gradonačelnik Berana.

Šćekić naglašava da su sve izmjene DUP-ova donošene u lokalnoj skupštini tadašnjom odborničkom većinom Demokratske partije socijalista.

,,Dio odbornika koji su tada svojim glasom podržali krivična djela danas čini novo rukovodstvo lokalnog DPS koje je navodno napravilo otklon od prethodne garniture. Nakon tri godine je jasno da u DPS ne postoji nikakav otklon od prethodne prakse, jer je jedini doprinos koji daju opstrukcija lokalne uprave putem pritiska na državne organe da ne obavljaju svoj posao”, – tvrdi Šćekić.

Gradonačelnika Berana zbog toga ne brinu previše izjave potpredsjednika čije je razrješenje tražio. On, kako kaže, očekuje da se odbornici lokalnog parlementa upravo na ovom primjeru legitimišu jesu li za zaštitu opštinskih i državnih interesa.

Nezavisno od ovog slučaja Šćekić smatra da je krajnje vrijeme da se i s visokih državnih adresa pošalje poruka da niko nema pravo da se zbog ličnih interesa igra sa sudbinom cijelog grada.

,,Pozivamo Specijalno državno tužilaštvo da prestane s ignorisanjem istražnog postupka u vezi s krivičnim prijavama koje je Opština Berane podnijela protiv bivšeg rukovodstva. Trogodišnjim odugovlačenjem da preduzme sve istražne radnje i pokrene krivične postupke protiv grupe koja je devastirala Berane, SDT postaje direktno odgovorno i daje dodatni elan grupama koje su opustošile Berane i žele da to učine opet”, kaže Šćekić.

Predsjednik Opštine Berane naglašava da od svojih najbližih saradnika upravo zbog takve prakse očekuje da pokažu kako su dio vlasti koja nije onakva kakva je bila prethodna.

„Ja kao predsjednik Opštine nijesam došao da pljačkam već da štitim opštinsku i državnu imovinu i interes i tako radim i u ovom slučaju, i radiću tako ako je potrebno do Strazbura”, kaže Šćekić.

Predizborna godina u Beranama je počela. Redovni lokalni izbori su u martu 2018. Dok jedni vjeruju kako talasanja u vladajućoj koaliciji u ovom gradu idu na ruku Demokratskoj partiji socijalista, drugi smatraju da je Šćekić smjenom svog saradnika pokazao da se političari mogu i moraju rukovoditi opštim interesom, ispred ličnog. I da je time dao prilog razvoju demokratije u Crnoj Gori.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo