Povežite se sa nama

OKO NAS

MJEŠTANI LUGA U URBANISTIČKOM HAOSU: Život u blatu

Objavljeno prije

na

Više od osamdesetoro djece iz kolašinskog naselja Lug, udaljenog samo nekoliko stotina metara od centra grada, veći dio godine, do vrtića i škola stižu taksijem. Svakodnevno njihovi roditelji na to troše po nekoliko eura. Do grada, kažu, osim u ljetnjim mjesecima, nije moguće drugačije dvjema makadamskim ulicama, koje su pješke gotovo neprohodne. Saobraćajnice su prekrivene dubokim lokvama i blatom, pa su mještanima gumene čizme obavezna obuća, čak i ako hoće samo do komšije na kafu.

Tako je skoro deceniju. U naselju nema ni rasvjete, pa oni koji imaju kuće na Lugu smatraju sebe građanima drugog reda. Nijesu im do sada pomogli ni mnogobrojni apeli nadležnim lokalnim službama, a ni na desetine novinskih tekstova, u kojima je opisana njihova muka. Od skoro, tvrde, i taksisti ih izbjegavaju, jer do Luga, naročito tokom lošeg vremena, mogu samo terenska vozila.

,,Ovako se zaista više ne može. Na stranu to što blato obućom unosimo u kuće, ali sada kada je snijeg počeo da se topi, ne možemo ni proći ulicom. Taksisti zakukaju kada im kažemo na koju ih lokaciju zovemo. Po danu i nekako uspijevamo da izbjegnemo kratere pune vode, ali noću, s obzirom na to da nema rasvjete, nemoguće je proći”, tvrdi nekolicina mještana Luga, koji smatraju da još ima svrhe da se o njihovim teškoćama piše.

Ovih se dana spremaju da opet zakucaju na vrata lokalne vlasti. Pitaće kad namjerava da im stvori uslove dostojne čovjeka.

Kolašinska opozicija, uprkos činjenici da je naselje formirano za vrijeme vladavine Demokratske partije socijalista (DPS) i Grupe građana (GG), zbog stanja u Lugu oštro kritikuju aktuelnu vladajuću koaliciju (Demokratski front- Socijalistička narodna partija- Socijaldemokratska partija). Kažu da mještani ispaštaju, jer izvršna vlast ,,drži plansku dokumentaciju u fiokama i ne mari za ostvarivanje razvojne komponente grada”.

,,Oni već više od dvije godine drže u fiokama predlog plana DUP Sportska zona, zajedno s potrebama građana naselja Lug, iz njima znanih razloga. Prethodna vlast je sve uradila kako bi predmetni plan završila prema Zakonu o uređenju prostora i izgradnji objekata. Realizovala je javnu raspravu i u najvećem dijelu obrađivač plana je usvojio primjedbe i sugestije građana i uvrstio ih u predlog plana. Predlog je poslat na saglasnost Ministarstvu održivog razvoja i turizma. Sugerisano je samo usaglašavanje suštinskog planskog osnova sa pravnim osnovom navedenim u odlukama o izradi planskih dokumenata”, tvrde u DPS-u.

U toj partiji smatraju da je aktulena vlast već trebalo da završi plansku dokumentaciju i uredi dvije glavne saobraćajnice kroz naselje Lug. Takođe, odavno je, kažu u kolašinskoj opoziciji, u tom naselju trebalo završiti postavljanje rasvjete.

,,Građani bi, da je vlast dugačija, u zakonskoj proceduri mogli da pribave dozvole za svoje objekte i da ih ekonomski valorizuju. Mogli bi da lakše dođu do sredstava iz kreditnih linija i tako poboljšaju svoj materijalni i socijalni status. Kakvu tek nematerijalnu, a na duže staze i materijalnu štetu trpi naša zajednica kada nam turisti prošetaju ovim lokalitetom. Trebalo bi se iz više razloga zamisliti zašto nova vlast nečinjenjem svima, osim sebi, nanosi veliku štetu”, kažu u opoziciji.

U lokalnoj upravi, međutim, objašnjavaju da je za urbanistički haos u Lugu zaslužna činjenica što se to naselje još vodi kao ,,divlje”. Bivša kolašinska vlast je, svojevremeno, u tom dijelu grada, po do sada nepoznatim kriterijumima, dijelila placeve i šakom i kapom.

Vlasnici većine kuća u naselju, osim opštinske odluke iz 2009. godine da su dobili plac, nemaju nijednog papira. Naselje je, podsjeća predsjednica Opštine Željka Vuksanović, ,,nastalo u minulih deset godina, od kojih je osam na vlasti bila koalicija DPS-GG. Ta koalicija, svojim neradom je stvorila probleme i umnogome, tvrdi ona, doprinijela da se stanovnici Luga, nalaze u situaciji u kakvoj danas jesu.

„Zašto u tih osam godina nijesu uredili dvije glavne saobraćajnice i uličnu rasvjetu? Zašto je jedna tako ozbiljna vlast dozvolila da na obali Tare nikne naselje koje nije obuhvaćeno urbanističkim planom i čiji stanovnici nemaju građevinske dozvole? Takođe, bilo bi interesantno saznati kojim kriterijumima se tadašnja DPS-GG vlast rukovodila prilikom dodjeljivanja parcela kao i kako je većina stanovnika naselja Lug dovedena u situaciju da za parcele na kojima su gradili nemaju nijedan papir”, kaže Željka Vuksanović.

Rješavanje infrastrukturnih problema u naselju Lug, kako je rekla, iziskuje finansijska sredstva koja nedostaju zbog toga što se sada vraćaju dugovi koje je napravila bivša vlast, trošeći samo za sebe i svoje političke istomišljenike.

„Zato, za tekovine DPS-a teško neko može biti odgovoran. Pored urbanističkog haosa ostavili su iza sebe višemilionske dugove, stotine hiljada eura potrošenih na gorivo, desetine hiljada potrošenih na reprezentaciju, neisplaćene plate i doprinose zaposlenima”, tvrdi predsjednica Opštine.

Ono što nijesu platili „na mostu”, to jest onda kada su dobili placeve, mještani Luga, već deceniju plaćaju „na ćupriji”, živeći u blatu i bez riješene infrastrukture. Svjesni su da ih čeka dug proces, prije svega, kada je riječ o legalizaciji kuća, napravljenih na zemljištu koje je njihovo, osim onog što piše u traljavo urađenoj i na brzinu usvojenoj opštinskoj odluci. Odbornici tadašnje vlasti podigli su ruku da se taj dokument usvoji, ali vlasnicima placeva, tvrde, već deceniju niko nije pružio ruku.

Možda situaciju u Lugu najbolje opisuje ono što je novinarima kazao jedan od mještana: „Jesu nam dali placeve džabe, ali nas je sve poslije toga papreno koštalo”.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo