Povežite se sa nama

OKO NAS

BERANE: PREVOZ UČENIKA I RAT PREVOZNIKA: Viktorija gubi bitku

Objavljeno prije

na

Privatnom prevozniku Viktorija ekspres državne institucije nijesu bile od pomoći u „ratu” koji je poveo protiv kompanije Simon vojaž zbog nelojalne konkurencije u đačkom prevozu na sjeveroistoku Crne Gore. Tako obično biva kada se zarati s firmom čiji je vlasnik visoki funkcioner Demokratske partije socijalista.

Šta je bilo sa krivičnim prijavama koje je Viktorija podnosila protiv Simona te direktora i sekretara nekih beranskih srednjih škola, nije poznato. Nije poznata ni sudbina prijave koja je proslijeđena Specijalnom državnom tužilaštvu.

Zbog toga su iz Viktorije ekspres najavili da će prekinuti đački prevoz na sjeveru države, ali je oko stotinu učenika svojim protestom za sada prolongiralo taj nepopularni potez. Učenici beranskih srednjih i osnovnih škola uputili su, naime, apel prevoznom preduzeću Viktorija ekspres da ne prekidaju prevoz i da ih, kako kažu, ne ostavljaju ,,na milost i nemilost drugom prevozniku”.

Ovlašćeni predstavnik kompanije Slobodan Đuričanin priča da su se na ovaj korak odlučili zbog toga što je, kako tvrdi, od države forsirani prevoznik Simon vojaž toliko dampingovao cijene da se njima više ne isplatiti da rade.

„To je više nego očigledno. Sjećate se kada smo mi ušli u ovaj posao ta firma je imala astronomske cijene. Devedeset i osam eura od Murine do Berana za mjesečnu pretplatu. Mi smo išli s realnim cijenama od četrdeset pet eura, a oni sada spuštaju cijene toliko da ubijaju svaku konkurenciju”, kazao je Đuričanin.

Učenici sada traže da Viktorija ekspres nastavi da ih vozi, u strahu da će Simon vojaž, kada ostane jedini na tržištu opet povećati cijene.

Oni i od resornog Ministarstva zahtijevaju da se pozabavi ovim slučajem, kao i od tužilaštva da ispita navode zbog kojih Vikotorija ekspres prekida prevoz učenika.

Učenici srednjih i osnovnih škola iz drugih gradova iz okruženja koji pohađaju nastavu u Beranama upozorili su da će, ako se po ovom pitanju ništa ne uradi, biti prinuđeni i da bojkotuju nastavu.

Ovlašćeni predstavnik Viktorije ekspresa tvrdi da je Simon vojažu omogućeno da dampinguje cijene na taj način što razliku u novcu nadoknađuju prikazivanjem većeg broja učenika nego što ih ima. Na ovaj način, kako kaže, broj učenika koji koriste prevoz Simon vojažom povećan je sa šesto na hiljadu i dvjesta.

„Njima onda Ministarstvo prosvjete refundira dio troškova. Ministar se pravi kao da mu to nije poznato. On je iz Plava, nije iz Čikaga”, kaže Đuričanin.

Prema njegovim riječima, koje potkrepljuje kopijama ugovora, Ministarstvo je Simonu omogućilo i da obavlja đački prevoz na relacijama ispod pet kilometara, što zakonom nije dozvoljeno, „a onda i za to dobijaju refundacije” .

„Evo, iz ovih se papira vidi da je Simon vojažu omogućeno da prevozi učenike s Rudeša, koji je udaljen dva, ili iz Budimlje i Dapsića, koji su udaljeni tri kilometra. Nije problem u tome što on prevozi učenike, već što mu resorno Ministarstvo kasnije to sve lijepo refundira, odnosno plaća veći dio troškova. Zakon je potpuno jasan da se učenički prevoz ne vrši s udaljenosti manje od pet kilometara”, kaže Đuričanin

On podsjeća da je Viktorija ekspres prošle godine podnijela krivične

prijave protiv vlasnika Simon vojaža i direktora nekih srednjih škola iz Berana.

„Od toga nije bilo ništa. Sada smo poslali i urgenciju Specijalnom državnom tužiocu. Nemamo iluzija, i ne očekujemo ništa, ali smo sve uradili da do pravde dođemo kroz institucije sitema”, kaže Đuričanin.

Ovaj čovjek je izvjesno vrijeme radio u Simon vojažu i zato mu je, kako objašnjava, dobro poznato kavim se metodama služi vlasnik ove autoprevozne kompanije.

„On već punih jedanaest godina na ovaj način eliminiše svaku konkurenciju kada se radi o đačkom prevozu u ovom dijelu Crne Gore. Mi smo tu od prošle godine, a prije nas je bilo drugih kompanija koje su pokušavale da se uključe u ovaj posao. Simon vojaž jednostavno to ne dozvoljava”, kaže Đuričanin.

On podsjeća da je Viktorija ekspres uspjela da se nametne svojim cijenama i kvalitetom usluga i da, na osnovu potpisa učenika i njihovih roditelja ovjerenih kod notara, od Direkcije za saobraćaj dobije saglasnost za obavljanje posebnog linijskog prevoza učenika.

„Simon vojaž izuzetno visokim cijenama zavlačilo je ruke u džepove roditelja učenika, a samim tim i u kasu Ministarstva prosvjete koje mu je refundiralo troškova đačkog prevoza. Mi smo cijelo vrijeme u vezi prevoza učenika postupali onako kako je to naložilo Ministarstvo prosvjete, ostavljajući đacima i njihovim roditeljima da sami odluče čije usluge će koristiti”, kaže Đuričanin.

Preduzeće Simon vojaž, za koje iz Vikotorije ekspres tvrde da je povlašćeno, u vlasništvu je funkcionera Demokratske partije socijalista i predsjednika Opštinskog odbora te partije u Petnjici Mehmeda Meše Adrovića.

Adrović je ranijme odbacio optužbe iz Viktorije ekspres, navodeći da je njegova firma velika, da zapošljava stotinu radnika i da sve rade po zakonu, dok se u slučaju Viktorija ekspres radi o „maloj i neozboljnoj firmi koja nema ni licencu”.

Iz Viktorije kažu da su to neistine i pokazuju licencu za prevoz učenika i bavljanje tom djelatnošću.

„Mi znamo da iza Adrovića stoji DPS i država. Država im pomaže da pljačkaju narod. Mi smo zato prinuđeni da naše autobuse povučemo. Na gubitku će biti učenici i njihovi roditelji”, kaže Đuričanin.

Adrović je javnosti poznat od ranije, a nedavno je kao funkcioner Demokartske partije socijalsita dospio u fokus pažnje kada su objelodanjeni snimci sa sjednica Opštinskog odbora DPS Petnjica i Izvršnog odbora te partije u Petnjici, koji svjedoče o političkoj korpuciji i zloupotrebi državnih resursa neposredno pred lokalne izbore.

Biznis s prevozom započeo je davno dok je držao privatne autobuske linije prema inostranstvu. Iz tog perioda datiraju i neke krivične prijave koje je protiv njega podnosila policija.

Nekako u to vrijeme uskočio je u DPS. Ili je možda DPS uskočio u Simon vojaž s privatizacijom nekadašnjeg beranskog Jugoprevoza, kao nasljednika Ivangradprevoza. To je firma koja je u bivšoj SFRJ važila za jednu od najjačih u oblasti prevoza. Najveći dio imovine beranskog autoprevoznog preduzeća Jugoprevoz prodat je 2005. godine kroz stečaj po cijeni od 850.110 eura Simon vojažu koji je registrovan u Beranama, sa stranim partnerom, samo godinu ranije. Mehmed Adrović se pojavio kao direktor tog preduzeća.

Simon vojaž je tada kupio beransku autobusku stanicu za 500.100 eura i imovinu u poslovnom krugu Jugoprevoza na Rudešu, sa deset kamiona marke mercedes i dvadeset autobusa za 350.010 eura.

Od tada je Simon vojaž preuzeo primat kada se radi o đačkom prevozu i poveo rat sa svim drugim privatnim prevoznicima. Jednog po jednog je polako izbacivao sa tržišta.

Da li će to uspjeti da uradi i sa Viktorijom ekspres, znaće se uskoro. U ovom slučaju, uz podršku države, jer je teško povjerovati da država ne zna da Simon vojaž prikazuje veći broj učenika nego što ih stvarno prevozi. Prije će biti da zajednički zavlače ruku u džepove učenika i njihovih roditelja.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

NOVI POŽARI I STARE PRIČE: Nemoć pred stihijom

Objavljeno prije

na

Objavio:

Svake godine isti alarmantni podaci – Crna Gora ima pet aviona na raspolaganju  za gašenje požara. Nekada ni oni ne mogu da lete jer nemaju licence, kao ni piloti koji ih gube  jer nemaju dovoljan broj letova… Crna Gora još nije nabavila ni specijalizovan helikopter za gašenje požara. Takva letjelica bi državu koštala deset miliona eura

 

Turisti koji posjete Herceg Novi, iznad Njivica,  imaće priliku da vide predio nemoći pred vatrenom stihijom. Požar je iza sebe ostavio crni ožiljak koji će još dugo ,,krasiti” Novi.

Da požari nijesu nehat već da se radi o namjeri javno je izjavio Ratko Radošević iz Službe zaštite i spašavanja Herceg Novi. Požar u Njivicama je pod kontrolom, a Radošević kaže da su vatrogasci branili 15 kuća i da su im životi bili ugroženi.

Ljudska solidarnost u ovakvim situacijama nije upitna. U gašenju požara učestvovali su vatrogasci iz cijele Boke, na terenu je bilo više od 50 vatrogasaca i preko 10 cisterni, u logistiku su se uključili i privatnici.

Ono što nedostaje je oprema, i pomoć iz vazduha. Iz Službe zaštite i spašavanja Herceg Novog zahtjev za pomoć Direktoratu za vanredne situacije uputili su neposredno nakon što je požar izbio u 9:30 ujutru. Iz Direktorata su im odgovorili da su dva aviona prizemljena, jedan je neispravan, a da drugi ne može da poleti zbog vjetra. Pomoć je stigla tek popodne oko 15 sati.

Pomoć je tražena i iz Hrvatske, ali i kod njih je bio aktivan požar u zaleđu Dubrovnika tako da nijesu mogli da pomognu kanaderima. Tokom gašenja poginuo je vatrogasac, a u utorak je zbog toga u Dubrovniku proglašen dan žalosti.

Novljanin Antonije Pušić (Rambo Amadeus) se na Fejsbuku zapitao koliko koštaju ,,nedostižni kanaderi” i ,,odvaja li se na protivpožarnu zaštitu neki dinar od ogromnih profita koje poslovna elita pravi od turizma”.

Naravno da ne. Svake godine isti alarmantni podaci – Crna Gora ima pet aviona na raspolaganju, pojedinih sezona ni oni ne mogu da lete jer nemaju licence, kao ni piloti koji gube licence jer nemaju dovoljan broj letova… Crna Gora još nije nabavila ni specijalizovan helikopter za gašenje požara. Takva letjelica bi državu koštala deset miliona eura, a jedan novi ‘air traktor’ košta tri miliona eura.

,,Biće sve većih požara  dok se funkcioneri voze u limuzinama čak od nekoliko stotina hiljada eura, a sve veći broj vatrogasnih vozila su stara preko 30 godina, u fazi raspada, ugrožavaju živote vatrogasaca od kojih ovih dana najviše zavisi hoćemo li moći slobodno udahnuti vazduh i prespavati jer opet su nam gradovi i sela u plamenu”, napisao je na svom FB profilu biolog Vuk Iković. On je opomenuo da stalno slušamo kako nema para za kanadere i postavio pitanje kako ima novca za  preko 4.000 službenih vozila? ,,Slovenija ima preko 100 puta manje površina koje stradaju u požarima, ali zato njihova Vlada ima samo oko 20 službenih vozila, manje nego pojedina naša ministartva”.

Nemar i nemanje strategije nas više košta. Iz Organizacije KOD izračunali su da je samo tokom prošle godine u Crnoj Gori izgorjelo oko 143 km2 šuma što su uporedili sa površinom od blizu 24.000 fudbalskih terena. Prema evropskom modelu ,,ukupne štete” procjenjuje se da je 2021. godine šteta usljed šumskih požara u Crnoj Gori iznosila oko 280 miliona eura. U prevodu, samo jedne godine izgori nam 28 kanadera, koji bi štetu značajno smanjili.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 5. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NEGATIVAN PRIRODNI PRIRAŠTAJ U SJEVERNOM REGIONU: Zabrinjavajuća statistika 

Objavljeno prije

na

Objavio:

Prema podacima Monstata, svi gradovi na sjeveru države, osim Rožaja, bilježe veći broj umrlih od novorođenih

 

Prema svim pokazateljima, postoji jasan trend negativnih demografskih kretanja na sjeveru države, odnosno izražene migracije i negativni prirodni priraštaj u gradovima tog siromašnog crnogorskog regiona.

Prema podacima Monstata, svi gradovi na toj teritoriji države, osim Rožaja, bilježe veći broj umrlih od novorođenih.

Na drastičan pad nataliteta na sjeveru Crne Gore ukazuje i sve manji broj đaka u školskim klupama. Tako je prošle godine u tri beranske gradske škole, sa svim područnim odjeljenjima, upisano oko 2.500 đaka, od čega 257 prvaka, što je duplo manje nego u ranijem periodu.

Nastavu u pet seoskih škola u ovoj opštini pohađalo je 296 učenika, dok je taj broj prije nekoliko decenija bio deset puta veći, dok je u svih pet seoskih škola prošle godine bilo samo 28 prvaka.

Stanje nije bolje ni u ostalim opštinama. O tome govore i nesporna činjenica da je Osnovnu školu Bajo Jojić u Andrijevici ove godine pohađalo 338 đaka, od čega svega 38 prvaka. Nekoliko decenija ranije, u ovoj školi je bilo preko hiljadu učenika.

U ovoj opštini, u pojedinim mjestima kao što su Кuti, Cecuni i Jošanica, područna odjeljenja su odavno zatvorena. Tamošnje škole u prosjeku su brojale po 40 učenika.

Alarmantno stanje kada je broj učenika u pitanju nije zaobišlo ni područje Bihora, o čemu svjedoči i podatak da je ove godine na cijeloj teritoriji opštine Petnjica, na kojoj ima pet osnovnih škola, upisano  53 đaka prvaka, što je četiri puta manje u odnosu na period od prije samo pet godina.

Broj učenika u odnosu na period od prije dvije decenije prepolovljen je i na području opština Plav i Gusinje. Osnovna škola u Murini je prošle godine zajedno sa područnim odjeljenjima u Velici i Gornjoj Ržanici brojala svega 12 prvaka, dok je taj broj prije pet decenija bio blizu stotinu.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 5. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

U PETNJICI ORGANIZOVANA PROJEKCIJA FILMA O OSMANU RASTODERU: Pokušaj rehabilitacije proglašenog ratnog zločinca

Objavljeno prije

na

Objavio:

Projekcija kontroveznog dokumentarnog filma „Osman ef. Rastoder, oslobađanje od zaborava” organizovana je prošle sedmice u Petnjici. Događaj je propraćen negodovanjem dijela javnosti, za sada je izostala reakcija političkih partija i državnih institucija

 

Projekciju dokumentarca, autora Avda Huseinovića, u Petnjici je organizovao Bošnjački kulturni centar Sandžak. Plakate sa likom proglašenog ratnog zločinca iz Drugog svjetskog rata, danima su sa raznih mjesta u varoši pozivale stanovnike na promociju.

Na dan održavanja projekcije oglasili su se boračke organizacije Berana i Petnjice, predstavnici beranske Mjesne zajednice Polica i Opštinski odbor SNP Berane, osuđujući namjeru da se film prikaže, ukazujući da se time čini krivično djelo veličanja ratnih zločina. Naknadno je to učinio i DPS koji je pozvao nadležne organe da utvrde da li je projekcijom filma došlo do kršenja zakona.

Predsjednik beranske Organizacije boraca NOR Berane (OBNOR) Petar Labudović, kazao je da je neprihvatljivo veličanje nekoga ko je proglašen ratnim zločincem i ko je, kako je rekao, „činio zulum po petnjičkom i beranskom kraju”.

„Mi osuđujemo organizovanje projekcije filma o ratnom zločincu i podgrijavanje tenzija i novih podjela oko stvari oko kojih je istorija kazala svoju riječ”, rekao je Labudović. On navodi da su snage kvislinškog pokreta Muslimanske milicije, kojima je u Bihoru komandovao Osman Rastoder, 1944. godine, u zaseoku Krake, kod Vrbice, likvidirale 55 partizana, među kojima i dvadeset pripadnika italijanske partizanske divizije Garibaldi. Oni su, poslije rata, prenešeni i sahranjeni u zajedničkoj grobnici u Beranama.

I predsjednik Udruženja boraca i antifašista opštine Petnjica Faik Adrović, negoduje zbog projekcije spornog filma. Ovaj devedesešestogodišnjak je među rijetkim živim učesnicima Drugog svjetskog rata. Adrović kaže da je lično poznavao Osmana Rastodera, i slaže se da se radi o ratnom zločincu. „On je bio imam u Petnjici prije rata i odmah po formiranju odreda muslimanske milicije postavljen je za komandanta te fomacije koja je sarađivala sa fašističkim okupatorima. Naravno da osuđujem prikazivanje tog filma, kao što isto tako osuđujem i ideju da se u Petnjici podigne spomenik proglašenom ratnom zločincu”, rekao je Adrović.

Predsjednik Savjeta MZ Polica Novak Zekić je apelovao na institucije Crne Gore da preduzmu adekvatne korake kako bi se prekinulo sa praksom promocije, odnosno slavljenja ratnih zločinaca, upozoravajući da se na taj način vrijeđaju žrtve.

Slične stavove iznijeli su i iz Opštinskog odbora Socijalističke narodne partije u Beranama, pozivajući državne organe na raekciju. Ostale partije, pa ni one sa nacionalnim predznakom, Stranka pravde i pomirenja, kao i Bošnjačka stranka, nisu se do danas oglašavale.

Osman Rastoder je rođen krajem devetnaestog vijeka u, za tadašnje prilike, imućnoj porodici. Školovao se na medresama u Novom Pazaru i Đakovici, a kasnije i u Istanbulu. Njegova porodica se poslije povlačenja Turaka sa ovih prostora, odselila za Istanbul, ali se Osman vratio u Novi Pazar, gdje se po drugi put oženio. Sa obje žene i sedmoro djece vratio se u Petnjicu gdje je imenovan za imama u selima Petnjica i Savin Bor, nakon toga i u mjesnoj džamiji u Petnjici.

U junu 1941. godine Osman Rastoder je imenovan za komandanta odreda Muslimanske milicije Sandžaka za Gornji Bihor. Tokom Trinaestojulskog ustanka, njegov odred je napao ustanike oko Berana. Njegove snage su zapalile nekoliko pravoslavnih sela na području Police. Podržana od albanskih neregularnih snaga, kao i njemačkih okupatora, Muslimanska milicija je pobila crnogorske i italijanske partizane u blizini sela Vrbica. Saradnja Osmana Rastodera sa okupatorskim snagamna je nesporna.

Nakon što je pred kraj rata proglašen za ratnog zločinca, Osman Rastoder je ubijen 1946. godine. Istoričar Šerbo Rastoder je jednom prilikom za lokalni radio u Petnjici izjavio da, usljed činjenice da je Osman štitio muslimanski živalj tog kraja od četnika, „pokušava da ga razumije”, kao i da Muslimanska milicija nije pokret niti vojska, već skupina ljudi koji su branili svoj prag. „Gornji Bihor je sačuvan zahvaljujući tome što je postojala neka naoružana organizovana sila koja je branila te ljude. To je bila muslimanska milicija na čelu sa Osmanom” – kazao je tada Rastoder. Šerbo Rastoder nikada nije sporio da je Osman Rastoder proglašen za ratnog zločinca, i da svako treba da odgovara za svoja djela, a da oni koji smatraju da njegovo proglašenje za ratnog zločinca nije utemeljeno na činjenicama, mogu to da pokušaju da ospore samo pred nadležnim sudovima.

Bošnjačka kulturna zajednica Luksemburg, koja njeguje i nastavlja da slijedi djelo nedavno preminulog muftije Muamera Zukorlića, finansirala je snimanje ovog dokumentarnog filma i taj zadatak povjerila bosanskom dokumentaristi Avdu Huseinoviću.

Snimanje je trajalo dvije godine, da bi film premijerno bio prikazan 26. januara u Luksemburgu, na dan pogibije Osmana Rastodera. Toj promociji je prisustvovao i predsjednik Bošnjaškog kulturnog centra Sandžak iz Petnjice Almir Muratović, i njemu je uručena novoustanovljena nagrada koja nosi ime Osmana Rastodera. Sa tog skupa je poručeno da se traži njegova rehabilitacija.

Tada je najavljeno da će uslijediti promocije tog filma, prvo u Petnjici, a potom i u Rožajama i Novom Pazaru. Muratović je, tako, ovih dana organizovao projekciju u Petnjici, kojoj je prisutvovao i autor filma.

Predsjednik Bošnjačkog kulturnog centra Sandžak iz Petnjice Monitoru je kazao da „razumije i jedne i druge”.

„Nemamo namjeru da podgrijavamo tenzije, već upravo da pokrenemo da se ispitaju istorijske činjenice. Treba pogledati taj dokumentarni film i vidjeti da u njemu nema slova mržnje. Želja je samo da se dođe do istine iz Drugog svjetskog rata”, rekao Muratović.

On tvrdi da Stranka pravde i pomirenja (SPP) na čelu čijeg je Opštinskog odbora u Petnjici, nema nikakve veze sa promocijom dokumentarnog filma „Osman ef. Rastoder, oslobađanje od zaborava”.

Još 2015. godine tadašnji predsjednik lokalne skupštine u Petnjici, i u tom trenutku predsjednik Opštinskog odbora Bošnjačke stranke Adnan Muhović, postavio je, navodno samoinicijativno, u jednom sokaku tablu sa imenom Osmana Rastodera i izjavio da se radi o značajnoj ličnosti za Bošnjake. Sve je prošlo u tišini.

Na upit Monitora, iz Višeg državnog tužilaštva u Bijelom Polju saopšteno je da je, nakon informacija u medijima, formiran predmet i od policije zatraženo prikupljanje podataka u vezi sa prošlonedjeljnom projekcijom, kako bi utvrdili da li je u Petnjici počinjeno neko krivično djelo koje se goni po službenoj dužnosti.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo