Povežite se sa nama

DRUŠTVO

DEMISIJA MARKA BATA CAREVIĆA: Odlazak sa vlasti popločan nekretninama

Objavljeno prije

na

Kraj Carevićevog mandata obilježio je skandal sa kupovinom hipotekarnog duga kompanije Safiro beach resort iz Podgorice, koja je vlasnik atraktivne građevinske parcele na Jadranskom sajmu u Budvi. Kompanija Carinvest RS, registrovana u Novom Sadu, čiji je osnivač istoimena firma iz Kotora u vlasništvu Carevićevog sina Milana, nedavno je preuzela kreditna potraživanja kiparske firme u iznosu od nepunih 10 miliona eura

 

U susret prijevremenim izborima u Budvi, predsjednik opštine Marko Bato Carević najavio je odlazak iz politike. On neće biti nosilac liste Demokratskog fronta 5. juna, za kada su zakazani lokalni izbori, što je bio slučaj u dva ciklusa, na izborima 2016. i 2020.

U fotelji prvog čovjeka grada proveo je tri i po godine u dva mandata. Prvi mandat na čelu Opštine dijelio je sa Demokratama na po dvije godine, da bi drugi obezbijedio u cjelosti, osvojivši 30. avgusta sa listom DF-a „Za bolju budućnost Budve“ 42 odsto glasova Budvana, odnosno 14 odborničkih mandata. Mandat je završio neslavno poslije 18 mjeseci, uvođenjem prinudne uprave u Skupštini Opštine Budva i raspisivanjem prijevremenih izbora za lokalni parlament.

Izbornu listu DF-a u Budvi predvodiće Milo Božović. Kako se nezvanično saznaje, DF će na izbore izaći sam, odnosno sa svoje tri stranke – Nova srpska demokratija, Demokratska narodna partija i Pokret za promjene, za razliku od prethodnih izbora na kojima su na zajedničkoj listi bile i partije SNP, Prava CG, Demos, Demokratska srpska stranka i Ujedinjena CG.

Uvjeren u izbornu pobjedu svoje liste pod sloganom koji će se razlikovati od prethodnih, Božović je podnio ostavku na funkciju poslanika u Skupštini Crne Gore. Da li je Carević svojevoljno odlučio da se povuče, ili je dobio sugestije da ode nakon neuspjeha u Budvi i skandaloznih poslovnih poduhvata, može se samo nagađati.

Carević nije pokazao koalicioni kapacitet i sposobnost da formira vlast sa drugim političkim partijama, odnosno sa Demokratama koji su osvojili 6 odborničkih mjesta. Poslije 30. avgusta politička scena u Budvi bila je opterećena  netrpeljivošću i svađama Demokrata i DF-a oko podjele mandata, koje su dovele do nezavidne situacije u kojoj godinu i po nakon izbora nije potpisan koalicioni sporazum o formiranju izvršne vlasti. Vlast je funkcionisala naizgled stihijski, sa kadrovima koji su manje-više bili u v.d. stanju, ali se pokazalo da je takva situacija odgovarala Careviću. Vladao je sam. Nije imenovao dva potpredsjednika Ooštine na šta ga obavezuje Zakon o lokalnoj samoupravi. Donosio je ključne odluke o budžetu, javnim investicijama i namještenjima, bez konsultacija sa bilo kim. Svoje kadrove instalirao je u vodeće opštinske firme i sekretarijate, kada bi procijenio da mu drugi mogu biti smetnja u pojedinim projektima i planovima. Pokazalo se, ipak, da je to bila gubitnička taktika bahatosti i samovlašća koja je dovela do uvođenja prinudne uprave u najbogatijoj turističkoj opštini.

Mada je Budvu, prvi put u njenoj istoriji, ostavio povjerenicima koji će donositi odluke do izbora, Carević može biti zadovoljan postignutim na ličnom planu. U medijima je prikazivan kao najbogatiji političar u Crnoj Gori. Sudeći prema prijavljenoj imovini u imovinskom kartonu, Carević posjeduje ogromno bogatstvo u nekretninama. Stanovi, hoteli, restorani, poslovni prostori, poljoprivredno gazdinstvo u Krimovici, livade, šume, parcele, građevinske firme…

Znao je da se vajka kako mu bavljenje politikom donosi samo štetu, jer njegov biznis trpi. Pitanje je da li je baš tako. Funkcija predsjednika opštine Budva pomogla je da se bogatstvo Carevića uveća. Kompanija Carinvest koju je nakon stupanja na funkciju predsjednika Opštine Carević prenio na sina, bila je angažovana na uređenju i asfaltiranju gradskih saobraćajnica tokom trajanja njegovog mandata. Najzaposleniji je bio Sekretarijat za komunalno-stambene poslove u lokalnoj upravi. Tu se „na sitno“ radilo, projektovalo i betoniralo po Budvi, kako bi se građevinska operativa Carinvesta uposlila. Predsjednik Carević svjesno se našao u svojevrsnom sukobu interesa, što  uglavnom negira. Ali se pohvalio da je kompanija višestruko povećala prihode.

Kraj Carevićevog mandata obilježio je skandal sa kupovinom hipotekarnog duga kompanije Safiro beach resort iz Podgorice, koja je vlasnik atraktivne građevinske parcele na Jadranskom sajmu u Budvi. Kompanija Carinvest RS, registrovana u Novom Sadu, čiji je osnivač istoimena firma iz Kotora u vlasništvu Carevićevog sina Milana, nedavno je preuzela kreditna potraživanja kiparske firme Safiro beach u iznosu od nepunih 10 miliona eura. Riječ je o kompaniji iza koje stoje Milo Đukanović i Branimir Gvozdenović, kako je nedavno izjavio Duško Knežević, bivši vlasnik Jadranskog sajma. Knežević tvrdi da su mu njih dvojica oteli ovu atraktivnu parcelu površine 8,500 hiljada kvadrata na kojoj je planirana izgradnja hotelsko-apartmanskog kompleksa sa dvije kule od 15 i 16 spratova.

Osnivač kompanije Safiro beach resort je kiparska firma Expom hotel partner ltd, nepoznatih vlasnika. Ova firma je 2018. godine zaključila ugovor o zajedničkoj izgradnji čudovišnog kompleksa vrijednog oko 70 miliona eura, sa turskom kompanijom Mia Investments. Namjera turske kompanije da gradi kompleks na mjestu Jadranskog sajma posvađala je koalicione partnere Demokrate i DF. Da je Carević od prvog dana uključen u priču o izgradnji stanova za prodaju na lokaciji koja je planirana za izgradnju kongresnog centra, pokazuje podatak da je još 2019. u tajnosti potpisao protokol o donaciji sa investitorom iz Turske. Protokolom je bilo predviđeno da Opština Budva dozvoli izgradnju kula i da će zauzvrat Mia Investments gradu pokloniti dječji vrtić.

Poklonom vrijednim oko 2 miliona eura investitor je pokušao da kupi saglasnost  lokalne uprave. To je izazvalo burnu reakciju Demokrata, URA i Crnogorske. Zakazana je hitna sjednica parlamenta na kojoj bi se raspravljalo o poništenju protokola, ali do nje nije ni došlo, jer su rad parlamenta blokirali odbornici DF-a, DPS-a i SD-a. Parlament je bio četiri mjeseca u blokadi, da bi Carević na kraju poništio protokol koji je potpisao.

Tri godine kasnije porodica Carević ulazi u projekat izgradnje velelepnog kompleksa na Jadranskom sajmu kao legalni suvlasnik zemljišta ili kao partner Đukanoviću i Gvozdenoviću kupovinom njihovog kreditnog duga kod grčke Pireus banke. To je kraj predsjedničke karijere istaknutog člana DF-a kakav je malo ko očekivao.

Povodom najnovijih vlasničkih špekulacija na zemljištu koje je pripadalo Jadranskom sajmu u kojim učestvuje aktuelni gradonačelnik Budve, Dragan Krapović, poslanik Demokrata, uputio je dopis v.d. vrhovnog državnog tužioca Maji Jovanović, glavnom specijalnom tužiocu Vladimiru Novoviću i direktoru Uprave policije Zoranu Brđaninu da ispitaju sve kontroverze oko projekta izgradnje solitera turske kompanije Mia Investments.

Krapović traži da se ispita porijeklo novca za gradnju kula ispred hala Jadranskog sajma, ali i veze političara u ovom projektu – od Mila Đukanovića i Branimira Gvozdenovića, sve hipoteke koje su bile upisane na zemljište u korist Pireus banke, „u nevjerovatnom iznosu od 36 miliona eura“ pa sve do nedavne – kompanije Carinvest RS porodice predsjednika Opštine Budva Marka Carevića. Krapović je u dopisu citirao izjavu Duška Kneževića u vezi transakcija sa zemljištem Jadranskog sajma koju je ovaj dao medijima u oktobru 2020:

„To je parcela koju sada kontrolišu Milo Đukanović, Brano Gvozdenović i njegov sin, i drago mi je što će jedan epilog reketiranja stranih investitora doći na dnevni red. Trebalo je da se gradi kompleks, ali su Đukanović i Gvozdenović to prebacili na lažne firme u inostranstvu”, kazao je Knežević.

U podužem dopisu Krapović navodi genezu vlasničkih promjena na atraktivnom zemljištu kojim je kao korisnik gazdovao Jadranski sajam. Zemljište je u postupku restitucije, deeksproprijacije i utvrđivanja prava svojine u korist ranijih vlasnika. Ni po jednim od tih postupaka nije odlučeno pa se ne zna da li će ono biti vraćeno vlasnicima ili plaćeno. Dok se ne odluči čije je zemljište na Jadranskom sajmu, kao vlasnici jedan kroz jedan milionski vrijedne nekretnine, smjenjuju se bivši i sadašnji biznismeni, ministri, predsjednici države i opštine. Ovaj poslednji po poslovici – konac djelo krasi.

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

SLUČAJ NAPADA NA PREDRAGA SPASOJEVIĆA: Opšta opasnost ili pokušaj ubistva

Objavljeno prije

na

Objavio:

Tužilaštvo uhapšene za napad na Predraga Spasojevića, bivšeg načelnika Istražnog zatvora Spuž, terete za „izazivanje opšte opasnosti“  i „nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija“. Spasojević smatra da nadležno tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, i da se u konkretnom slučaju može raditi jedino o teškom ubistvu u pokušaju

 

Nekadašnji načelnik Istražnog zatvora Spuž Predrag Spasojević, na čiju je kuću prije dva mjeseca bačena bomba, poručio je da će svjedočiti u korist Željka Lakušića (34) i Filipa Popovića (21), uhapšenih u tom slučaju. On smatra da tužilaštvo nije na pravi način okvalifikivalo djela za koja tereti Lakušića i Popovića.

Iz tog tužilaštva Monitoru su odgovorili da je protiv Lakušića i Popovića podnijet optužni predlog zbog krivičnog djela  – „izazivanje opšte opasnosti“  i „nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija“.

,,Ako će odgovarati za izazivanje opšte opasnosti, odbijam da svjedočim protiv njih, svjedočiću u njihovu korist jer smatram da nijesu počinili to krivično djelo, i treba ih odmah osloboditi“, ogorčeno poručuje Spasojević.

Ističe da nadležno tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, i da se u konkretnom slučaju može raditi jedino o teškom ubistvu u pokušaju.

,,Šta bi bilo da je prva bomba eksplodirala ili druga? Da li bi to bilo ubistvo ili izazivanje opšte opasnosti kvalifikovano težom posljedicom. Zna se šta je bomba i da je njena namjena uništenje neprijateljske žive sile. Ako se djelo koje je počinjeno na moju štetu i pored toga kvalifikuje kao izazivanje opšte opasnosti, onda ne znam u kojoj zemlji živimo. Smatram da tužilaštvo nije uradilo svoj dio posla, jer ja ovu dvojicu koja se terete i protiv kojih je podignut optužni prijedlog u životu nijesam vidio. Motiv se nalazi u Istražnom zatvoru i isključivo je vezan za moj rad. Djelo je naručeno direktno iz Istražnog zatvora, ističe Spasojević.

On dodaje da su kazne za djelo koje se Lakušiću i Popoviću stavlja na teret male, te da samim tim sistem nije pokazao ozbiljnost da se suprostavi kriminalu i ozbiljno kazni  počinioce koji vrše  krivična djela na štetu policijskih službenika.

Bivši načelnik Istražnog zatvora, pojašnjava da je na jednoj od sjednica Vlade označen kao štićena ličnost nakon čega mu je dodijeljena policijska pratnja odnosno obezbjeđenje.

„Do kada će to trajati zavisi od procjene bezbjednosti koju će uraditi Agencija za nacionalnu bezbjednost“, kazao je Spasojević.

Spasojević je saopštio da je kao načelnik imao prijetnji od određenog broja pritvorenika, samo zbog toga što je radio svoj posao.

Osnovno državno tužilaštvo podiglo je optužni prijedlog protiv pritvorenika Marija Miloševića zbog napada na Spasojevića.  S druge strane i Milošević je podnio prijavu protiv Spasojevića, optužujuži ga za lažno prijavljivanje. I ovaj predmet se nalazi kod podgoričkog Osnovnog tužilaštva.

Prvog dana decembra na kapiju od porodične kuće Spasojevića aktivirana je bomba. Tom prilikom pričinjena je manja materijalna šteta. Motiv, makar zvanično, ni do danas nije utvrđen.

Uporedo sa sudskim postupcima čeka se i odluka Disciplinke komisije koja je pokrenula postupak protiv Spasojevića i to zbog toga jer je tokom gostovanja u televizijskoj emisiji neovlašćeno iznio određene podatke koji se tiču bezbjednosti u zatvoru, uz činjenicu da za određene medijske nastupe nije tražio, niti dobio saglasnost starješine organa.

„Povodom medijskih istupa službenika Predraga Spasojevića, donijeta je Odluka o pokretanju disciplinskog postupka protiv imenovanog zbog težih povreda službene dužnosti. Zakonom o državnim službenicima i namještenicima propisano je da disciplinksi postupak za težu povredu službene dužnosti protiv državnog službenika vodi i Disciplinska komisija. U skladu sa navedenim, odluka o pokretanju disciplinskog postupka protiv službenika Predraga Spasojevića, dostavljena je Disciplinksoj komisiji na dalje postupanje, saopštio je Monitoru pomoćnik direktora UIKS-a Nebojša Janković.

Na sve ovo Spasojević ponavlja da nije kriv i da će to dokazati.

Spasojević je gostujući u istoj televizijskoj emisiji kazao i da vrlo brzo očekuje predsjednika Crne Gore i DPS-a Mila Đukanovića „kod njega i da će mu spremiti ćeliju po svim standardima“.

Povodom te izjave, reagovali su iz DPS-a i Kabineta predsednika države, ističući da je Spasojević na krajnje neprimjeren način nasrnuo na najvišu državnu instituciju, na predsjednika Crne Gore, te da se mora pokrenuti odgovarajući postupak pred državnim organima.

Menadžmet Uprave za izvršenje krivičnih sankcija odmah se ogradio od svih njegovih izjava, posebno onih koje sadrže bilo koji politički segment, a koje nijesu spojive sa poslovima i radnim zadacima državnog službenika i namještenika UIKS-a, kako su saopštili

Spasojević je smijenjen samo dva dana kasnije.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SLUČAJ UBISTVA RADOMIRA ĐURIČKOVIĆA: Klanovi ratuju transkriptima

Objavljeno prije

na

Objavio:

Na posljednjem ročištu u podgoričkom Višem sudu, kada je tužilaštvo predalo transkripte Skaj komunikacije, pala je sumnja na čitav slučaj, ali i advokaticu odbrane Nataliju Karadžić Perković i ključnog svjedoka Milorada Radulovića. Transkripti svjedoče kako pripadnici kavačkog klana pronalaze lažne svjedoke da bi se optuženi Mario Milošević proglasio nevinim

 

Ubistvo Cetinjanina Radomira Đuričkovića je među prvim likidacijama počinjenim u višegodišnjem sukobu dva zaraćena kotorska kriminalna klana. I pored činjenice da je za ovaj zločin, za razliku od više desetina sličnih slučajeva, došlo do podizanja optužnice, na posljednjem održanom ročištu u podgoričkom Višem sudu, pala je sumnja na čitav slučaj, ali i na same aktere događaja, počev od advokata odbrane do ključnog svjedoka Milorada Radulovića, na osnovu čijeg iskaza je tužlac u konačnom i zasnovao svoj optužni akt.

Sumnja je otvorena kada je tužilac Željko Tomković, s ciljem da dokaže umiješanost Podgoričanina Marija Miloševića u ovaj zločin, predao transkripte Skaj komunikacije, koji svjedoče kako pripadnici kavačkog klana pronalaze lažne svjedoke da bi se ovaj optuženi proglasio nevinim.

S druge strane i odbrana Miloševića je došla do transkripta komunikacije, ali suprotstavljenog škaljarskog klana, u kojima se govori o pokušaju da se namjeste dokazi koji će teretiti Miloševića za ubistvo. Tako je i počeo „rat“ komunikacija u ovom procesu.

Advokatica Miloševića Natalija Karadžić Perković 11. novembra prošle godine od suda zatražila je da se istraži ko je osoba koja pod šifrom ,,B20712“ putem Skaj aplikacije saopštava sagovorniku da će sve napraviti da njen klijent bude osuđen na 40 godina robije.

U toj komunikaciji između Miloša Đuričkovića i Milija Bajramovića preko Skaj komunikacije 6. marta 2020. godine se eksplicitno navodi: ,,Samo čekam suđenje da počne i kopam ga 40 godina samo ne spominji nikome“, ,,ma idu oni po 20 godina a mario 40“, ,,napraviću ja da je mario puca sve sam spremio ja“, „zabetoniraću ga“, ,,ma svi su zabetonirani“, ,,kraj je njima“, ,,neće ga kosti iznositi vidjećes“…

Postupajući tužilac Željko Tomković je nakon toga kontaktirao nadležne policijske organe od kojih je zatražio dostavljanje materijala koji se odnosi na optuženog Miloševića. Ali je dobio neočekivano. Sredinom decembra umjesto komunikacije Đuričkovića i Bajramovića dostavljene su mu komunikacije Marija Miloševića sa Slobodanom Kašćelanom iz perioda od početka decembra 2020. godine do sredine februara 2021. godine. U tim kominukacijama, a koje su javno objavljene, njih dvojica dogovaraju obezbjeđivanje lažnih svjedoka i lažnog alibija za Miloševića za dan kada je ubijen Đuričković. Tako Milošević saopštava Kašćelanu plan da pred sudom tvrdi da je u vrijeme ubistva Đuričkovića bio na Kosovu.

Ono što ovaj slučaj čini specifičnim je to da je, prema istoj komunikaciji, Milošević u čitavu priču oko sređivanja alibija uključio i svoju advokaticu Nataliju Karadžić Perković.

Iz prepiske proizilazi da je advokatica Karadžić Perković početkom februara 2021. godine išla u Prištinu gdje se susrela sa Miloševićevim kosovskim advokatom Arsimom Bilalijem, pripadnikom kavačkog klana Srđanom Juriševićem i lažnim svjedocima.

Poslovi za račun klijenta, sudeći prema komunikaciji, tu se ne završavaju. Advokatica preko Skaj aplikacije javlja da su lažni svjedoci i kolega advokata Bilalija prošli testiranje i da su spremni pred sudom da tvrde da su spornog dana bili sa Miloševićem. Na sugestiju advokatice Karadžić Perković, Milošević i Kašćelan obezbjeđuju i dokaze koji bi sudu potvdili da je večerao u jednom hotelu na Kosovu.

– Važno da se sve odradi perfektno, jer Viši sud može da traži službenim putem da se sve to provjeri – kaže u jednoj od poruka advokatica Karadžić Perković, koju su prenijeli mediji.

Reakcije na objavljene komunikacije, očekivano, bile su ekspresne, pa je tako Osnovno tužilaštvo saopštilo da će utvrđivati da li je u radnjama advokatice i drugih lica koja se pominju u Skaj komunikaciji vezano za dogovor oko obezbjeđivanja lažnog alibija Mariju Miloševiću, ostvareno obilježje nekog od krivičnih djela koja su u nadležnosti tog tužilaštva.

Skaj komunikacija dostavljena je i Advokatskoj komori Crne Gore na ocjenu da li je advokatica Karadžić Perković prilikom obavljanja predmetnih komunikacija postupala u skladu sa Zakonom o advokaturi, drugim zakonskim propisima, Kodeksom profesionalne etike advokata i Statutom Advokatske komore, odnosno da li ima osnova za pokretanje disciplinskog postupka protiv nje zbog teže povrede dužnosti advokata.

Advokatica Karadžić Perković na prošlom ročištu kažnjena je sa 1.000 eura jer se bez obrazloženja nije pojavila. Njen klijent Milošević nije prihvatio da ga po zamjeni brani advokat Srđan Lješković pa je sudija Veljko Radovanović odložio suđenje i sljedeće ročište zakazao za 23. januar.

Optužnica je u ovom predmetu nekoliko puta vraćana na dopunu istrage, a dokazi tužilaštva prihvaćeni su tek nakon nepune četiri godine od počinjenog zločina. Prvom optužnicom u kojoj je Milošević ,,samo“ bio zadužen za kupovinu automobila korišćenog u napadu, a hice ispalio Igor Mašanović, izmijenjena je nakon što je Milorad Radulović poslije tri i po godine od događaja, 12. marta 2020. godine, otišao u tužilaštvo i promijenio prvobitni iskaz koji je, sa nekim izmjenama, ponovio i pred sudom krajem oktobra prošle godine.

Radulović je pred sudom označio Miloševića za direktnog izvršioca ubistva Đuričkovića dok je Mašanović, kako je kazao, vozio automobil iz kojeg je pucano. Ustvrdio je da u autu nije vidio optuženog Vukana Vujačića, ali se na kraju suđenja ipak pridružio krivičnom gonjenju i protiv njega.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SPOMENIK AMFILOHIJU RADOVIĆU U KOLAŠINU: Ekspresno ispunjeno obećanje Demokrata

Objavljeno prije

na

Objavio:

Bivši ministar prosvjete Milutin Stijepović je u ime Vlade u Beranama svojevremno praktično poklonio 11 stanova funkcionerima DPS-a. Stanovi su dodijeljeni u „zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine pod povoljnim uslovima“. To se može vidjeti iz Izvještaja o radu Komisije za preispitivanje zakonitosti postupka raspodjele kadrovskih stanova, do kog je Monitor došao

 

Bivši ministar prosvjete Milutin Stijepović je u ime Vlade Crne Gore u Beranama svojevremno praktično poklonio 11 stanova funkcionerima Demokratske partije socijalista, prije nego je ta partija izgubila vlast u ovom sjevernom gradu prije devet godina.

Po kojim kriterijumima i kako, ni poslije toliko godina nema odgovora, iako se predmet već sedam godina nalazi u Specijalnom državnom tužilaštvu. Ti stanovi su, zapravo, dodijeljeni u „zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine pod povoljnim uslovima“.

To se može vidjeti iz Izvještaja o radu Komisije za preispitivanje zakonitosti postupka raspodjele kadrovskih stanova i stanova za službenike i namještenike, koji je sačinjen još u oktobru 2015. godine, do kojeg je Monitor  došao.

Komisiju je formirala Skupština opštine Berane  pola godine ranije, nakon što su nove lokalne vlasti, tadašnja koalicija Zdravo Berane (SNP, DF), izrekle optužbe da je raspodjelom stanova u Beranama upravljala organizovana kriminalna grupa.

Izgrađeno je i podijeljeno ukupno stotinu dvadeset stanova, ali su u fokusu istraživanja bili posebno kadrovski stanovi, njih oko pedeset, kao i jedanaest stanova koje je je dodijelio Stijepović.

Na zahtjev tadašnjeg predsjednika Vuke Golubovića (DPS), Vlada je donijela Odluku i Rješenja o dodjeli stanova u zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine po povoljnim uslovima za 11 osoba.

„Sa razlogom se pitamo na osnovu kojih kriterijuma je donijeta Odluka o dodjeli stanova ovim licima, kada znamo da većina ima riješeno stambeno pitanje i da većina radi u organima gdje su lična primanja velika”, piše u tom izvještaju.

Objašnjeno je da se zahtjevi za rješavanje stambenih pitanja odnose na 11 zaposlenih u organima državne uprave, oblasti prosvjete, zdravstva i organima lokalne samouprave i koja zbog profesionalnog i stručnog angažmana predstavljaju neophodan kadar za funkcionisanje relevantnih službi u ovoj opštini.

,,Ako su stanovi dodijeljeni zaposlenim licima postavlja se pitanje, zašto je Vladin stan pripao penzioneru, kao i pojedinim licima koja ne predstavljaju neophodan kadar za funkcionisanje relevantnih službi u Opštini? Кao što smo i naveli Vlada dodjeljuje stanove u zakup na neodređeno vrijeme sa pravom kupovine po povoljnim uslovima. Da su uslovi za kupovinu i više nego povoljni govori nam i podatak lica koje je ovaj stan kupilo, a što možemo zaključiti iz notarskog zapisa u kojem se konstatuje da je realna cijena stana od 63 m2 40.950,00 € i koja se po raznim osnovama (radni staž, starost objekta) umanjuje za 32.760,00 €, zatim po osnovu jednokratne uplate umanjuje se vrijednost 15%, te na kraju kupoprodajna cijena ovakvog stana je 6.961,00 eura”, navodi se u izvještaju Komisije.

Prema saznanjima do kojih je došao Monitor i ostali korisnici stanova  u učinili isto, ali se ne zna da li su kasnije te stanove preprodali i u čijem su sada vlasništvu. Komisja koja je ispitivala zakonitost raspodjele nailazila je tokom rada na raznorazne prepreke. Čak ni u upravnici ulaza na kojima se ti stanovi nalaze, nijesu dostavili odgovor ko sada stanuje u tim stanovima.

,,Od većine smo dobijali odgovore, osim od CFSSI kojem smo uporno tražili sa preko 10 poslatih dopisa i više urgencija projektnu dokumentaciju i inicijalni ugovor koji je zaključen između Opštine Berane i CFSSI. Međutim, do sačinjavanja ovog Izvještaja, odgovore nismo dobili, što navodi na sumnju da CFSSI krije dokumenta. Sa istim zahtjevom u kojem traži projektnu dokumentaciju, Кomisija se obratila izvođaču radova d.o.o MD Momo, međutim, odgovoreno nam je da je projektna dokumentacija vraćena CFSSI i da oni istu ne posjeduju. Na našu urgenciju da nam dostavi broj akta pod kojim je predata projektna dokumentacija, CFSSI nam nije dostavio odgovor. U susret nam nije izašao ni notar  Harun Adrović od kojeg smo tražili Ugovore zaključene između službenika i namještenika, kao i kadrova koji su po skupštinskim odlukama dobili stanove. Gospodin Harun Adrović nam je poslao dopis dana 28. 05. 2015. godine, u kojem nas je obavijestio da su svi Ugovori predati Opštini Berane. U Opštini se ne nalazi nijedan od traženih Ugovora. Zahtjev, a kasnije i urgenciju, poslali smo upravniku zgrade Park 7 lamele B, da nam dostavi spisak stanara,  na koje isti nije odgovarao. Obratili smo se zahtjevom EPCG AD Nikšić – Direkciji za ljudske resurse da nam dostave spisak korisnika njihovih usluga u zgradi Park 7 lamele B i C, od kojih nismo dobili odgovor”, piše između ostalog u izvještaju.

Komisija je naknadano uspjela da pronađe još pet stanova koji nijesu nigdje prikazani u raspodjeli, ali su tragovi o tome ostali u katastru. Nakon što je ovaj predmet proslijeđen Specijalnom državnom tužilaštvu prije sedam godina, jedino što se dogodilo do sada je to da su službenici tužilaštva izuzeli neke spise i  dokumentaciju. Od tada slučaj kupi prašinu.

Priča oko dodjele kadrovskih stanova u Beranama počela je 2011. godine, nakon što su na prigodnoj svečanosti direktor crnogorskog Fonda za stambeno solidarnu izgradnju Danilo Popović i sada bivši predsjednik Opštine Vuka Golubović uručili odabranim „kadrovima“ ključeve u novosagrađenim zgradama.

Prije toga, u julu 2009. godine, Golubović je kao tadašnji predsjednik Opštine, donio odluku o rješenju kadrovskih potreba.

U toj odluci je, između ostalog, precizirano da su zaposleni koji po osnovu kadrovskih potreba  riješe stambeno pitanje dužni da u Opštini Berane ostanu u radnom odnosu najmanje pet godina od dana dobijanja stana.

U Izvještaju Komisije konstatovano je, između ostalog, da su određena lica u međuvremenu prodala kadrovske stanove kupljene po povoljnim, odnosno subvencionisanim cijenama.

Opština Berane je obezbijedila i zemljište za izgradnju tri zgrade sa sto dvadeset stanova, kao i komunalnu insfrastrukturu. Opština se uz to radi subvencionisanja cijene kadrovskih stanova kreditno zadužila u visini od preko pola miliona eura i to na period od deset godina, sa kamatnom stopom od osam odsto.

U Izvještaju je još mnogo zanimljivih podataka. Tokom rada na tom Izvještaju, predsjednici komisije Vidi Ivanović (DF) prijećeno je, a ona i njena porodica doživljavali su razne neprijatnosti.

                                                  Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo