Povežite se sa nama

Izdvojeno

DPS BOJKOT SKUPŠTINE: Spašavanje Leposavića i poruke Briselu

Objavljeno prije

na

Kap koja je prelila čašu, za DPS, bile su, kako tvrde,  izmjene tužilačkog zakona. Bojkotom su kratkoročno natjerali premijera da razmisli o rekonstrukciji Vlade, a Briselu uputili poruku da, kao i do sada, dijalog nije moguć

 

ap koja je prelila čašu, tvrde iz DPS-a, bile su izmjene tužilačkog zakona,  zbog čega su se odlučili na bojkot Skupštine.

Najjača opoziciona partija je tako vrlo brzo prešla na strategiju bivše opozicije koja je godinama bojkotovala parlament, uz konstantne kritike tada vladajućeg DPS-a da iako ne dolaze na ,,posao” redovno primaju platu. Raniji bojkoti DPS-u nijesu smetali da Skupštinu pretvore u glasačku mašinu u kojoj su se zakoni usvajali ekspresno, često i bez ikakve rasprave.  Sada se navodno protiv toga bore.

Bivši poslanik i politički analitičar Srđan Perić kaže za Monitor da je neupitno pravo na strategiju bojkota i da na nivou načela tu ne vidi ništa sporno: ,,Razlozi za taj korak koji je DPS naveo: bahato ponašanje, tendencija postavljanja političkog tužioca, ekonomski sunovrat i nepostojanje pravnog poretka su modeli koje su oni ustanovili dok su bili na vlasti, a zbog čega su i kažnjeni na izborima. Onako kako se vi ponašate prema političkim protivnicima danas, očekujte da se oni sjutra ponašaju prema vama. Evolutivni primjeri u tom smislu su vrlo rijetki. Ta se istina jasnije vidi kada izgubite moć”.

Hoće li bojkot biti dugoročna strategija ne zna se. Šef partije i države Milo Đukanović kazao je da DPS ima taj izbor pred sobom, te da će o njemu  odgovorno razmisliti, odluku donijeti i o njoj obavijestiti javnost.

Kratkoročno, DPS je ovim potezom uspio da osujeti naum premijera Zdravka Krivokapića da smijeni ministra pravde, ljudskih i manjinskih prava Vladimira Leposavića. Predsjednik Skupštine Aleksa Bečić je izjavio da se iza bojkota možda krije namjera spašavanja ministra Leposavića. Nakon što je postalo izvjesno da u Skupštini nema potrebnu većinu za smjenu ministra, premijer je najavio da je rekonstrukcija Vlade jedna od izlaznih opcija.

Analitičar Boris Marić za Monitor kaže da je bojkot legitiman način izražavanja političkog stava, sa pokušajem da se izvrši politički pritisak na vladajuću većinu. On kao jedan od ciljeva DPS bojkota navodi ,,slabljenje pozicije premijera Krivokapića, kroz činjenicu, da bez DPS-a u sali, ministar čiju je smjenu zatražio Krivokapić, neće biti smijenjen. Tako se dodatno produbljuje politička kriza i komplikuju odnosi u vladajućoj većini. A što su ti odnosi komplikovaniji Vlada ima sve više limita”.

U obrazloženju bojkota DPS je pored ,,bahatog i bezobzirnog ponašanja” kao ključno naveo i urušavanje institucionalne supstance Crne Gore i skretanje sa evropskog puta. Đukanović je objasnio da u ovoj partiji ozbiljno analiziraju svaku poruku ne samo od evropskih partnera nego onu koja dolazi iz domaće javnosti: ,,Ali moram da priznam da bih više volio da sam čuo koju riječ od predstavnika Evropske unije na temu takvog brutalnog ignorisanja preporuka Venecijanske komisije”.

Dugogodišnje nemanje dijaloga između vlasti i opozicije, kao i bojkot u istom trajanju od strane pređašnje opozicije, dio je razloga što nema napretka u EU integracijama. Iz EU je Đukanović i DPS dobio brzo odgovor,  isti kao i onaj koji je iz Brisela upućivan prethodnoj opoziciji zbog bojkota.

Portparolka Evropske komisije Ana Pisonero Hernandez je kazala da je dijalog potreban da bi se napredovalo na putu ka EU, te pozvala na zajednički i konstruktivni rad na reformama. Šef delegacije EP za Crnu Goru Vladimir Bilčik je upozorio da bojkot parlamenta od najveće opozicione partije, DPS-a, nije dobar jer to nije u skladu sa dobrom parlamentarnom evropskom praksom.

Marić smatra da DPS sprovodi bojkot sa jasnim ciljem: ,,Jedan cilj je izgrađivanje pregovaračke pozicije, kroz skretanje pažnje međunarodnoj zajednici na nedostatak dijaloga, adresirajući krivicu na sadašnju vlast, a pojačavajući argumentaciju da se upravo bez dijaloga usvajaju važni reformski zakoni, a da bez dijaloga i dogovora nema neophodnog izbora nedostajućih kadrova u pravosuđu i vraćanja ove grane vlasti u redovno stanje”.

Nemogućnost dijaloga je nešto što DPS dugo baštini. Dobro bi bilo da vladajuća većina prekine tu praksu ukoliko je to sa opozicionim DPS-om moguće.

Iz SDP-a, Bošnjačke stranke i Liberalne partije su kazali da se neće solidarisati sa DPS-om. U SD-u još vagaju da li će kao i do sada vjerno pratiti DPS.

,,Od nove vlasti treba tražiti rezultate u borbi protiv korupcije na najvišem nivou i u potpunoj neselektivnosti u primjeni zakona. Ako nastavi sa pristrasnim tumačenjem sličnih ili manje-više identičnih pravnih situacija i zataškavanjem sopstvenih faulova, time će pomoći potpunoj relativizaciji ranije DPS prakse, što bi prethodnoj vlasti pomoglo više od bilo kakvog bojkota. Ako konačno pokažu toliko obećavanu punu principijelnost i neselektivnost u primjeni zakona – tada svi navedeni razlozi ovog bojkota gube politički značaj”, kaže Perić. On dodaje da je stvar jasna: ,,Građani su tražili pravdu – ako je vlast ne omogući, ona otvara prostor za besmislena politička nadgornjavanja, a to je teren koji pogoduje prethodnoj vladajućoj strukturi”.

Promjene u tužilaštvu posebno su bolne za DPS, pa nije čudo,  da je baš to ta kap više u punoj čaši.

Specijalno državno tužilaštvo, na čijem čelu je Milivoje Katnić, nedavno se pohvalilo da su od osnivanja ,,podigli optužnice protiv 111 osoba koje su pripadnici Demokratske partije socijalista i njihovih koalicionih partnera, a samo jedna osoba je pripadnik jedne, ranije opozicione političke partije“, naglasili su iz SDT-a.

Da je za vrijeme vladavine DPS-a tužilaštvo u stvari ,,progonilo’’ njihove članove potvrdio je, pozivajući se na hvaljenje SDT-a, i šef poslaničkog kluba DPS-a u Skupštini Danijel Živković: ,,Čuli smo izjave predstavnika Specijalnog državnog tužilaštva. Ako je neko imao prilike to da čuje, onda je jasno da nismo bili ni u kakvom privilegovanom položaju u odnosu na poziciju SDT-a”.

Živković je dodao da je gruba manipulacija da navodno DPS ili njeni funkcioneri imaju razloga za strah zato što je ovakvo zakonsko rješenje o državnom tužilaštvu usvojeno u parlamentu.

„Nema nikakvog straha, nikakve zebnje, ni kod jednog funkcionera DPS-a”, izjavio je Živković u Skupštini. Dok je govorio, u kadru je pored njega bio   kolega mu Branimir Gvozdenović koji ima više krivičnih prijava nego što Živković ima godina.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

FOKUS

BESKONAČNO TRAJANJE SUDSKIH PROCESA: Dok nas smrt ne rastavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Neke istine odavno su jasne. Samo pravosuđe nije u stanju da ih saopšti. Usled beskonačnih istraga i sudskih procesa koji se pokatkad okončaju smrću okrivljenih ili zastarom

 

Objavljeno je ove sedmice – preminuo je Željko Vuković, optuženi za saučesništvo u ubistvu Srđana Vojičića i pokušaj ubistva književnika Jevrema Brkovića 2006. godine. To je na suđenju zakazanom za ovu sedmicu saopštila njegova advokatica Aleksandra Rogošić.  Sada se čeka od Ministarstva unutrašnjih poslova da po zahtjevu Višeg suda u Podgorici potvrdi ovu informaciju. Ukoliko ona bude tačna proces se obustavlja. U prevodu, nakon skoro 20 godina od ubistva Vojičića i napada na Brkovića, proces će se okončati ne presudom i rasvijetljenim slučajem, već smrću jedinog osumnjičenog. U međuvremenu je preminuo i književnik Jevrem Brković.

Na ovonedjeljnom  ročištu advokatica  Rogošić je saopštila da je od Vukovićeve majke dobila informaciju da je preminuo: “Dobila sam informaciju od majke okrivljenog da je preminuo 1. aprila. Istu informaciju je dobio sud od policije. Do narednog pretresa, sud će tu informaciju da potvrdi, kako bi se postupak obustavio”, kazala je Rogošić.

Puniša Vojičić, stric ubijenog Srđana,  saopštio je da sumnja da je Vuković “ubijen ili sklonjen u inostranstvo”. On je sudu predložio da zatraži ispitivanje da li je tijelo koje se nalazi u grobnici zaista Vukovićevo.  Vojićić smatra da je Vuković bio prijetnja nalogodavcima zločina.

Vijesti su u februaru ove godine objavile  transkript razgovora odbjeglog policajca Ljuba Milovića i šefa kavačkog kriminalnog klana Radoja Zvicera o tome “da je jedan podgorički biznismen” organizovao napad na književnika, kada je ubijen  Vojičić. Brković je više puta tvrdio da je motiv napada i likvidacije njegov roman Ljubavnik Duklje, u kojem je pisao o vezama bivše crnogorske vladajuće političke i poslovne klase s organizovanim  kriminalom.

Vuković je uhapšen u oktobru 2019., a suđenje je počelo naredne godine – četrnaest godina nakon ubistva. I istrage koja je tapkala u mjestu. A onda je nastavljeno tapkanje u sudnicama.

Viši sud je Vukovića u novembru 2022.godine proglasio krivim za saizvršilaštvo u pokušaju ubistva i osudio na tri i po godine zatvora. Međutim u aprilu prošle godine Apelacioni sud je  predmet vratio na ponovno suđenje. Vuković je pušten da se brani sa slobode.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

EKONOMIJA VLASTI: Državna preduzeća – partijsko vlasništvo

Objavljeno prije

na

Objavio:

Službena saopštenja iz državnih kompanija, nerijetko, otkrivaju i najnovija pomjeranja na ovdašnjoj političkoj mapi. Neke ljubavi se gase, neke razbuktavaju. A neke traju

 

Još ne postoji zvaničan podatak o broju preduzeća koja su u većinskom vlasništvu države Crne Gore ili neke od ovdašnjih 25 opština. Iz Instituta alternativa potrudili su se i napravili svoju listu. Ona, u stvarnosti, ne može biti kraća. Samo duža. Prema njihovim podacima, imamo 55 državnih i 123 lokalna preduzeća sa, makar, 20.515 zapošljenih. Čiji broj u kontinuitetu raste.

Makar neki od donosioca odluka u prebrojanim državnim  preduzećima ne osjećaju se kao dio tog sistema. Odnosno, ne prihvataju pripadajuće obaveze o javnosti rada. Tako su iz pljevaljskog Rudnika uglja (dio sisetama EPCG) odbili da NVO MANS dostave podatke o zapošljavanju i poslovnim aranžanima vezanim za prodaju uglja kompanijama iz Srbije. Poslovna tajna, objasnili su.

„Kada smo tražili kopiju pravilnika o poslovnoj tajni, odgovoreno nam je da ova kompanija nije obveznik Zakona o slobodnom pristupu informacijama (SPI), jer Rudnik nije u vlasništvu države“, objasnili su iz MANS-a novinarima Vijesti. I predočili dokument – odgovor koji su dobili iz Rudnika uglja. Tamo stoji: „U smislu citirane zakonske odredbe (dio Zakona o SPI, primjedba Monitora), a imajući u vidu činjenicu da je Rudnik uglja, kao jednočlano akcionarsko društvo u 100 odsto vlasništvu EPCG, a ne države Crne Gore, smatramo da ne postoji zakonska obaveza Rudnika uglja za postupanje“.

To što je EPCG skoro pa u sto postotnom vlasništvu države – nema veze. Da je važno, valjda bi neko od nadležnih iz izvršne vlasti ili regulatornih i nadzornih agencija reagovao na objavljene tvrdnje. Ovako, stvari su sada postavljene na sledeći način: Rudnik uglja nije državno nego vlasništvo Elektroprivrede, pa se na njega ne odnosi Zakon o slobodnom pristupu informacijama. Pride, pošto im je resorni ministar Saša Mujović to završio, ubuduće će „sva nabavka uglja EPS-a od RUP-a ići na osnovu bilateralne saradnje dvije kompanije“. Tako će se, pojasnili su iz Ministarstva energetike dogovor Mujovića i izvršnog direktora EP Srbije Dušana Živkovića, „izbjegnuti nepotrebni troškovi trećih lica, posrednika u trgovini, smanjiti mogućnost manipulacija i postigli maksimalni benefiti za kompanije“. Možda. Ali će se tako takođe izbjeći i javno oglašavanje prodaje, nadmetanje potencijalnih kupaca koje bi moglo donijeti bolju cijenu prodavcu (iz perspektive Crne Gore to nam je u interesu) i bilo kakva kontrola poslova ugovorenih bilateralnom saradnjom. Čija se tajnost, vrlo je vjerovatno, podrazumijeva.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO VRIJEME, STARI NAČIN: Posao sa malim HE cvjeta

Objavljeno prije

na

Objavio:

Vlasnici  33 mHE koje su sagrađene po osnovu šeme podsticaja koju plaćaju građani ubiraju milionske profite. Oni kojima je spriječena gradnja traže od države milionski odštetu. Nacrtom zakona o obnovljivim izvorima predviđaju se brojne olakšice, pa se prekaljeni biznismeni već  organizuju da prigrabe nove subvencije

 

 

Deset firmi koje gazduju sa 22 male hidroelektrane (mHE), od biznisa prodaje struje u prethodnim godinama, pa do kraja prošle godine, prikazalo je dobit od preko 21,5 miliona eura, saopštili su iz Akcije za socijalnu pravdu (ASP).

Iz ove organizacije podsjećaju da su biznis mHE razvile vlade Demokratske partije socijalista. Do poslova su došli uglavnom bliski vrhu te partije po političkom, rodbinskom, kumovskom-prijateljskom ključu.

Podsticaj za mHe, kao obnovljive izvore energije, plaćaju građani. Prema zvaničnim podacima na terenu imamo 33 mHE koje su sagrađene po osnovu šeme podsticaja. Biznis šema je obuhvatala dodjelu koncesija za proizvodnju struje iz mHE na period od 27 do 30 godina, a koncesionar dobija pravo na subvencije u prvih 12 godina, koje plaćaju potrošači kroz račune na struju, a dio se izdvaja iz državne kase, naveli su iz ASP.

Male HE uglavnom se nalaze na nerazvijenom sjeveru, gdje mještani godinama ukazuju da su im uništile rijeke. Ilustrativan je primjer Andijevice na čijoj teritoriji se nalazi deset malih HE, devet privatnih i samo jedna opštinska. Godišnje vlasnici mHE sa područja ove opštine od njih zarade oko četiri miliona eura, a budžet Andijevice je 2,5 miliona. No u ovoj opštini su donekle zadovoljni jer su se izborili za procenat od šest odsto koje naplaćuju malim HE za koncesuju na vode. U drugim opštinama taj je procenat svega 0,5 odsto. Koncesije se naplaćuju preko Ministarstva finansija, a 70 odsto pripada lokalnim samoupravama, dok 30 odsto ide u državni budžet. Prema projekcijama mHE će u tri decenije, koliko će biti u privatnom vlasništvu, zaraditi oko 120 miliona eura. Opštini Andijevica će u tom periodu pripasti samo devet miliona eura.

U susjednim Beranama Hidroenergija Montenegro je razgranala posao sa  malim hidroelektranama. ,,Hidroenergija Montenegro, koja gazduje sa osam mHE, a do kraja prošle godine je nagomilala dobiti oko devet miliona eura“, navode iz ASP-a.

Ova kompanija je u vlasništvu Olega Obradovića i Ranka Radovića, kome su vlasništvo ustupili Ranko Ubović i Aleksandar Mijajlović, nezvanični vlasnici kompanije Bemaks.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo