Povežite se sa nama

INTERVJU

DR ERIK GORDI, PROFESOR KULTURNE I POLITIČKE SOCIOLOGIJE, UNIVERZITETSKI KOLEDŽ U LONDONU: Mir može doći kad obje strane prestanu da misle da će dobiti nešto ratom

Objavljeno prije

na

Evropa se već sprema za to da, ukoliko Tramp bude izabran za američkog predsjednika u novembru, neće moći da računa na SAD kao saveznika

 

 

MONITOR: Izjava finskog predsjednika, Aleksandra Stuba, o mogućem razmještanju nulklearnog oružja proizvedenog u SAD na teritoriji Finske, izazvala je reakciju značajnog dijela vrhuške u Rusiji (Medvedev, Zaharova, Peskov). Uglavnom, reakcije su da bi Rusija onda imala pravo da vojno reaguje prema Finskoj. Iz SAD još nije stigao nikakav komentar. Kako Vi ocjenjujete: da li je finski predsjednik-bez konsultacija sa NATO, izašao sa ovom „provokacijom“?

GORDI: Novi predsednik Finske je verovatno tražio priliku da dokaže kako se razlikuje od (svih) svojih prethodnika, pa nije izabrao baš najbolju temu. Takav gest bi svakako izazvao reakciju s ruske strane, s ishodom koji ne bi bio ni najmanje dobrodošao od strane NATO-a. U svakom slučaju nije goruće pitanje, s obzirom na to da finski zakon zabranjuje prisustvo nuklearnog oružja na teritoriji zemlje, kao i transport nuklearnog oružja kroz zemlju, a NATO ne traži da zakon bude promenjen. Mislim da izjava finskog predsednika privlači pažnju uglavnom zbog toga što ilustruje dilemu novonastale situacije u Evropi, gde su države sad primorane da se više bave bezbednošću, a svesne su opasnosti direktne konfrontacije s Rusijom.

MONITOR: Kako Džozef Bajden nije dobio podršku Kongresa za novu pomoć Ukrajini u iznosu od oko 61 milijarde dolara, EU i neki njeni lideri-posebno Emanuel Makron, sve češće izlaze sa izjavama da će EU pojačati napore u cilju vojne i humanitarne pomoći Ukrajini. Kakvu ulogu u ovome igra strah EU od napredovanja Rusije a kakvu junski izbori za EU parlament?

GORDI: Za očekivanje je da će najveća potpora Ukrajini dolaziti od država članice EU, jer su te države najviše ugrožene ako ukrajinski ratni napori ne uspeju. Izbori dolaze u obzir u smislu da uspeh ili neuspeh Ukrajine predstavlja uspeh ili neuspeh evropskih političara. Ta računica zavisi, naravno, od validnosti pretpostavke da je politika podrške Ukrajini autentično popularna. Mislim da je ta pretpostavka za sada validna. Ali treba uzeti u obzir faktor umora, što duže traje rat, biće teže održavati koaliciju koja podržava Ukrajinu, naročito ako počne da izgleda kao da mogućnost pobede ne postoji. Evropska desnica je putinofilska od samog početka, i njihov se uticaj već vidi u politici Mađarske i Slovačke. Tu postoji i onaj stari deo evropske levice, naslednici sovjetskog modela levice, koji svuda vidi američki imperijalizam, i kome ne smeta da ga zameni nekim drugim imperijalizmom.

MONITOR: U Ujedinjenom kraljevstvu nije manje burno: sa jedne strane vlada Rišija Sunaka-a posebno šef diplomatije Dejvid Kamerun, ne namjerava da šalje građane Kraljevstva čak ni u misije vojne obuke u Ukrajinu, ali je Premijer spreman da pokuša da zaobiđe odluku Vrhovnog suda o nezakonistosti slanja imigranata-tražioca azila, u Ruandu. Da li ovi potezi pokazuju nezavisnost spoljne politike UK ili su tek rezultat Bregzitovskog „dokazivanja“ pred kolebljivim domaćim javnim mnjenjem?

GORDI: Ujedinjeno kraljevstvo se i dalje ne snalazi u situaciji posle Bregzita. Pogotovo se nije pomirilo sa činjenicom da ima daleko manje uticaja u svetu, kao i u bilateralnim odnosima, nego što je probregzitovska propaganda predvidela. Zato je vlada primorana da vuče nepopularne poteze upitne legalnosti, kao što je shema s Ruandom, da bi slala ideološke signale britanskoj tvrdoj desnici, odnosno jezgru vladine političke potpore. Za ozbiljnije poteze nije sposobna jer Sunakova vlada nije legitimna vlada, kao što nije bila ni vlada gospođe Truss. Javnost u zemlji nestrpljivo čeka izbore kako bi zemlja dobila vladu s kapacitetom da formira nekakvu spoljnu politiku, bude li to nezavisna ili (više verovatno) koordinirana sa SAD-om. Tu su očekivanja mala, jer čak i ako laburisti dobiju na izborima, kako se uveliko očekuje, neće ući u vladu s politikom koja se jasno razlikuje od politike sadašnje vlade.

MONITOR: Papa Franjo je u intervjuu jednom švajcarskom mediju – koji će biti emitovan 20.marta, rekao-kako citiraju izvori – da je Ukrajini potrebna „hrabrost bijele zastave“ odnosno suočavanje sa realnošću u kojoj ona nije uspjela da pobijedi Rusiju.  Iz te izjave proizlazi nužnost što skorijih pregovora da bi se, prije svega, spriječilo dalje stradanje ljudi..Koji bi, u ovom stavu, mogli biti Papini politički istomišljenici?

GORDI: Verovatno će biti više ljudi s takvim stavom ukoliko rat potraje. Doista će ljudi da se pitaju zašto se toliko troši i zašto zemlje daju toliko žrtava za rat u kojemu nema mogućnosti pobede. Ni rat u Gazi ne pomaže Ukrajini, jer se sve više ljudi pita da li je na snazi dvostruki aršin po kojem ratni zločin koji ruska vojska čini zahteva osudu, dok zločin koji čini izraelska vojska to ne zahteva.

MONITOR: Ratno žarište  u Gazi  predmet je intenzivnih pregovora o primirju kojima posreduje Katar. I predsjednik Bajden je u svom izvještaju pred Kongresom-o stanju nacije, izneo podatak o preko 30000 stradalih Palestinaca i Palestinki. On ne očekuje dogovor prije početka Ramazana. Kako izgleda perspektiva ovog sukoba?

GORDI: Evo, počeo je Ramazan a primirja nema. Nije zbog toga što ga međunarodni akteri ne žele. Katar i Egipat kao regionalni posrednici se maksimalno trude, i Bajden bi rešio veliki problem s izbornom kampanjom kada bi Izrael i Hamas postigli sporazum. Problem je u tome što Izraelci misle i dalje da postoji mogućnost pobede, dok se Hamas plaši eventualnosti da bi potpisali primirje a da ne bi dobili mnogo od onoga što traže. Stara je poslovica u međunarodnim odnosima da mir jedino može doći kad obe strane prestanu da misle da će dobiti nešto ratom. Na žalost, izgleda da ni Izrael ni Hamas ne mare za žrtve.

MONITOR: Pored predsjedničkih izbora u martu u Rusiji-čiji se ishod smatra već poznatim, u junu će biti izbori za EU parlament a u novembru američki predsjednički izbori. Koliko bi-i kako, njihov ishod mogao uticati na rješavanje dve najveće krize sa globalnim posljedicama, u Ukrajini i u Gazi?

GORDI: Evropa se već sprema za to da, ukoliko Tramp bude izabran za američkog predsednika u novembru, neće moći da računa na SAD kao saveznika.

MONITOR: Julija Navaljna koja je viđena-nakon smrti supruga, kao liderka ruske opozicije, tražila je u govoru pred EU parlamentom, da se ispitaju kanali materijalne podrške jednom broju partija i političara iz EU, od strane režima u Kremlju. Ranije se spekulisalo da takvu pomoć koristi Nacionalno okupljanje u Francuskoj, ali i neke stranke italijanske ultra-desnice… Može li ovaj zahtjev  pokrenuti istrage u EU i koliko bi one mogle biti efikasne?

GORDI: Prepreka leži u tome što je Rusija finansirala ne samo ultra desnicu nego i umerenu desnicu. Indikativno je da je jedan odbor britanskog parlamenta odlučio već 2017.godine . da ne bude objavljen izvor £425.000 koliko je severnoirska Stranka demokratskog jedinstva dobila da promoviše Bregzit. (https://www.independent.co.uk/news/uk/politics/dup-ps425-000-donation-brexit-owen-smith-chloe-smith-a8118966.html)  Dok su konzervativne stranke na vlasti bilo gde u Evropi, i predstavljene u Evropskom parlamentu, nikakve istrage neće biti.

MONITOR: Rezolucija EU parlamenta o izborima u Srbiji i ODIHR izvještaj o neregularnostima na tim izborima, pokazuju da institucije EU -kada hoće, mogu da izvrše pritisak na zemlje kandidatkinje za članstvo. SAD -za razliku od nedavnih teških i „personalizovanih“ kritika Džejmsa O Brajena u BiH – prema Srbiji imaju daleko tolerantniji stav. Da li se nešto promijenilo u politici SAD prema Zapadnom Balkanu -posebno kada se radi o zemljama „miljenicama“?

GORDI: Već neko vreme izgleda da je američka politika fokusirana na održavanje stabilnosti putem podrške za tri relativno moćne zemlje u regionu: Srbiju, Hrvatsku i Albaniju. Mnogi su istraživači već uočili kako takva politika podrazumeva veliku tolerantnost prema autoritarnim liderima poput Vučića i Rame, kao i prema bahatim demagozima poput Milanovića. Trump je primenio tu politiku s velikim entuzijazmom jer odgovara njegovoj sklonosti prema diktatorima svakog tipa, i ta politika delimično objašnjava preokret američke politike da favorizuje Srbiju umesto Kosova u bilateralnim sporovima. Veliko je iznenađenje to što je Bajden odlučio da nastavi tu politiku, naročito ako se uzima u obzir njegovo zalaganje za promovisanje demokratije u ranijoj karijeri. Možda će biti da je preokupiran opasnijim situacijama u Ukrajini i Palestini. No, u svakom slučaju, nedostatak političke koordinacije između SAD i EU značajno oslabljuje evropsku politiku. Regionalni političari imaju iskustvo s takvom podelom i vrlo dobro znaju da je iskoriste.

Nastasja RADOVIĆ 

Komentari

INTERVJU

DRAGAN KOPRIVICA, IZVRŠNI DIREKTOR CDT: Dobro došli u crnogorsku partitokratiju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imamo tipičan primjer obrasca: jako zagovarate progresivne i demokratske vrijednosti i aktivnosti a istovremeno radite sve kako ne bi došlo do promjene sadašnjeg stanja i postojeće političke kulture

 

 

Anomalije koje su dovele do prijevremenih lokalnih izbora u Budvi, Andrijevici i, možda, Šavniku ukazuju na obrazac ponašanja i funkcionisanja političkih elita u Crnoj Gori, kaže nam Dragan Koprivica, izvršni direktor Centra za demokratsku tranziciju. “Funkcionisanje institucija kao da je svrha njihovog postojanja, omogućavanje i podsticanje partijskog preduzetništva, a ne javni interes, pravna država i razvoj zajednice zapravo jeste suština tog modela”

MONITOR: Može li se to promijeniti nakon vanrednih lokalnih izbora?

KOPRIVICA: U Budvi i Andrijevici nema puno ni političkih ni ideoloških razloga za krizu vlasti i vanredne izbore. Radi se samo o dodatnoj fragmentaciji izborne scene, novoj prekompoziciji i potrebi da se blokira rad opštine u nadi da će im novi izbori omogućiti bolju poziciju prilikom isisavanja državnih (opštinskih) resursa i njihovo prebacivanje u ruke moćnika. To je dio naše političke kulture koja se, iako svaki dan slušamo drugačije priče, neće brzo promijeniti. Problem je što građanke i građani još uvijek ne umiju da ovakvo ponašanje kazne na izborima. Oni se, nažalost, ili okreću apstinenciji ili, ako su mlađeg doba, odlaze iz zemlje.

To je savršen scenario za partitokratiju. Kad pogledamo razvoj političkih odnosa, ne bi bilo iznenađenje da se ove anomalije nastave i u drugim opštinama ili se brzo pojave i na državnom nivou.

MONITOR: Situacija u Šavniku je i za naša poimanja politike neobična. Postoji li, vama poznat, sličan primjer u izbornoj praksi?

KOPRIVICA: U svojoj praksi, a bavim se izborima skoro 25 godina, nijesam vidio sličan slučaj. Gotovo je teorijski nemoguće da se u jednom izbornom ciklusu, za izbore koji imaju 1.600 upisanih birača, dogodi sve ono što smo imali prilike da gledamo u Šavniku. Da smo taj slijed događaja pokušali smisliti, i u šali, vjerujem da nam ne bi pošlo za rukom da budemo toliko kreativni. Slijed događaja, ponašanje političkih subjekata, različitih državnih organa i izborni proces koji traje 19 mjeseci zaista nije lako smisliti. To je, nažalost, ono što ni teorijski nije moguće zamisliti jeste naša politička realnost.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

ANA LALIĆ-HEGEDIŠ, PREDSJEDNICA NEZAVISNOG DRUŠTVA NOVINARA VOJVODINE: Hajka će se završiti kada Vučić opozove svoje poslušnike

Objavljeno prije

na

Objavio:

Podrška međunarodnih organizacija i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka na Dinka Gruhonjića i mene završi

 

 

MONITOR: U vrijeme vanrednog stanja usled pandemije kovida, bili ste uhapšeni zbog izvještavanja o situaciji u zdravstvenim ustanovama u Novom Sadu. Sada ste ponovo na žestokom udaru, na društvenim mrežama i preko SMS poruka…Čini se kao da ste na nekom mogućem spisku „dežurnih krivaca“?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Srpskim vlastima je uvek potrebna lista “dežurnih krivaca” kojom se skreće pažnja građana sa nepočinstava, nepodopština i političkih marifetluka vladajuće koalicije. S obzirom da svojim izveštavanjem godinama ukazujem na sistemsku korupciju, nepotizam, partijsko iživljavanje nad građanima, koketiranje sa nacionalizmom, na bahatost, siledžijstvo … a uz to radim u nezavisnim medijima koje Vučić otvoreno naziva “stranoplaćeničkim i izdajničkim”, moje ime je podvučeno na svim njihovim spiskovima za obračun. Za mene ništa novo, jer prezime moje porodice se već devedesetih našlo na jednom takvom opskurnom spisku. Tada ga je sastavljao četnički vojvoda, haški osuđenik i Vučićev politički otac Vojisalav Šešelj, za potrebe proterivanja Hrvata iz Srema. Danas, njegov najbolji radikalski đak samo nastavlja Šešeljevu misiju i viziju, a to je hegemonističko društvo podeljeno na “srpske patriote” i “izdajnike” , “ustaše” i “strane plaćenike”. A zna se šta takvima treba da se dogodi …

MONITOR: Identifikovano je nekoliko  osoba od onih koji su vam prijetili, neki su uhapšeni -pa pušteni u kućni pritvor…Može li ovo što je do sada urađeno na očuvanju vaše bezbjednosti, da spriječi dalje napade? Ili je za to važnija javna podrška-kolega, strukovnih udruženja-ovdašnjih i međunarodnih, EU predstavnika i dijela javnosti, koju ste vi i vaš kolega Dinko Gruhonjić, dobili?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Koliko god su hapšenje osoba koje su nam pretile da će nam zaklati porodice, ubiti nas, silovati decu, lomiti kosti … za nas dobra vest, toliko istovremeno izazivaju potpuni kontraefekat u javnosti. Nakon svakog uhapšenog, salve nasilja i uvreda koje primamo se multiplikuju, jer značajan deo građana Srbije, koji se svakodnevno informišu isključivo preko režimskih medija, smatra da su ljudi koji nam prete neki novi srspki Obilići, a da smo Dinko i ja izdajnici koji zaslužuju da im se stane na kraj.

Podrška međunarodnih organizacija, ali i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka završi. A, završiće se onda kada Vučić opozove svoje trbuhozborce sa skupštinskih govornica, poslušnike, dodvorice i armiju botova koji su po njegovom nalogu i otpočeli ovaj pir nasilja i bezumlja.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

VESELIN RADULOVIĆ, ADVOKAT: Ogoljena borba za vlast

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministar policije nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda

 

 

MONITOR: Ministar policije Danilo Šaranović tužio je Vladu Upravnom sudu zbog postavljenja v.d šefa Uprave policije za koje tvrdi da je bilo nezakonito. Kako vidite tu tužbu i njenu sudbinu pred Upravnim sudom?

RADULOVIĆ: Postupak određivanja v.d. direktora Uprave policije je bio nezakonit, ali je u tom nezakonitom postupku vrlo aktivno učestvovao i ministar unutrašnjih poslova. Tužbu gospodina Šaranovića vidim kao reakciju strane koja je poražena u besprizornoj borbi za kontrolom tog značajnog dijela bezbjednosnog sektora. Međutim, ono što je bitno jeste da ministar nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda i zato očekujem da taj sud štiti interese zakonitosti, a ne partijske interese i neostvarene ambicije bilo kog člana Vlade.

MONITOR: Koliko su takve tužbe uobičajene?

RADULOVIĆ: Takve tužbe nijesu česte u praksi, ali dešavaju se slučajevi da tužbu podnese lice koje nema aktivnu legitimaciju. Obično takve tužbe podnose pravno neuka lica.

MONITOR: Kako vidite proces izbora vd šefa UP i šta je sve tokom tog izbora bilo nezakonito?

RADULOVIĆ: U procesu izbora v.d. direktora UP sve je bilo nezakonito. Na istoj sjednici kada je razriješen prethodni direktor policije Zoran Brđanin, Vlada je morala da odredi vršioca dužnosti na predlog ministra, kako je to propisano Zakonom o unutrašnjim poslovima.Umjesto toga, Vlada i ministar su ušli u nezakonite improvizacije, počev od raspisivanja tzv. internog oglasa, pa do poligrafskog testiranja na inicijativu ministra koje je sprovođeno proizvoljno i na način koji je izazvao brojne sumnje. Ni javnost, a ni kandidati, ne znaju ko je i na osnovu čega odredio na koje okolnosti kandidati treba da se ispitaju na poligrafu, gdje će se sprovodi ispitivanje, kojim redosljedom, da li će svima biti postavljena ista pitanja i sl. Na kraju smo došli do čak apsurdne situacije da su strožiji uslovi i komplikovanija procedura za izbor v.d. direktora, nego za izbor direktora u punom mandatu.

MONITOR: Sporni izbor odigrava se u vrijeme dok se vlasti kunu u IBAR, odnosno dobijanje Izvještaja o privremenim mjerilima za poglavlja 23, 24, koja se tiču upravo vladavne prava. Koliko je Crna Gora daleko od vladavine prava?

RADULOVIĆ: Ovaj izbor je samo jedan od primjera koji pokazuje da živimo u ambijentu u kome je sve podređeno partijskim i ličnim interesima i pokušajima da se preuzme ili sačuva kontrola nad što većim dijelom sistema. Političke partije i njihovi lideri otvoreno pokazuju da ih javni interes ne zanima. Politička scena u Crnoj Gori uglavnom je podijeljena na dva dijela, od kojih bi jedan dio prodao Crnu Goru bez razmišljanja, a drugi dio bi je poklonio drugom. Pri tome i jedni i drugi državu i njene resurse doživljavaju kao plijen i koriste ih u ličnom i partijskom interesu. Istovremeno, brojne insititucije koje treba da obezbijede poštovanje pravnog poretka su nedovoljno funkcionalne. Kad svemu tome dodamo nepodnošljivo neznanje i veoma često i loše namjere kod političara i javnih funkcionera, onda je jasno koliko smo blizu ili daleko od društva vladavine prava.

MONITOR: Gdje je u tom smislu pravosuđe, i koliko smo daleko od njegovog reformisanja?

RAULOVIĆ: Nažalost, pravosuđe još uvijek nije ušlo u proces ozbiljnih i istinskih reformi. Vesna Medenica je ukupno 17 godina rukovodila pravosuđem na jedan autokratski način koji je favorizovao nestručne kadrove bez integriteta, a istovremeno sputavao profesionalce. Tri godine nakon njene ostavke i dvije godine od kada je ona uhapšena, sistem koji je ona sa saradnicima u pravosuđu kreirala i dalje je skoro netaknut. Možda je najbolji primjer za to upravo postupak koji se vodi protiv nje, gdje je suđenje do sada 15 puta odloženo i to na način koji pokazuje da je određenim akterima postupka i dalje dozvoljeno da se sa pravosuđem i državom izruguju jednako kako su to zajedno sa g-đom Medenicim radili dok je ona pravosuđem i formalno upravljala. Mislim da će tako biti sve dok se u cjelokupnom pravosuđu ne sprovede neka vrsta vetinga ili lustracije koja će pravosuđe očistiti od kadrova koji su ga doveli u stanje u kome se nalazi i koji sada sprječavaju početak ozbiljne reforme u pravosuđu. U fokusu tog procesa, pored odgovornosti, trabalo bi da bude ispitivanje zakonitosti porijekla imovine tih lica.

MONITOR: Šta su vlasti nakon pada DPS-a propustile da urade na reformisanju pravosuđa?

RADULOVIĆ: Osim izbora Glavnog specijalnog tužioca, teško da se može govoriti o pozitivnim potezima koje su vlasti nakon pada DPS-a preduzele na reformi pravosuđa. Prije se stekao utisak da su svi koji su vršili vlast željeli da u pravosuđu imaju nekoga ko će njima biti ono što je Medenica bila DPS-u. Od kada je DPS izgubio vlast, aktuelna Vlada je treća po redu. Niti jedna od tih Vlada nije uradila gotovo ništa da državnom tužilaštvu i pravosuđu uopšte poboljša uslove rada. Pozitivne stvari u pravosuđu prethodnih godina desile su se isključivo iz dva razloga. Prvi je izbor g-dina Novovića za Glavnog specijalnog tužioca, a drugi je dokazni materijal koji je Crnoj Gori stigao od strane Europola. To je u krajnjem dovelo i do procesiuranja g-đe Medenice, pa je logično i prirodno da ona i njeni saradnici čine sve da ospore i opstruiraju aktivnosti GST-a i materijal Europola. Ipak, zabrinjavajuće je da GST i pravosuđe nemaju adekvatnu i dovoljnu podršku od onih koji, bar deklarativno, ne pripadaju sistemu čiji značajan dio je bila g-đa Medenica. Izgleda da vladavina prava ne ide u prilog ni mnogima od njih.

MONITOR: Dok se u vladi dešava sukob oko bezbjednosnog sektora, na lokalnom nivou dešavaju se turblencije. Kako vidite slučajeve Andrijevica i Šavnik iz pravnog ugla?

RADULOVIĆ: Uvođenje tzv. prinudne uprave u Andrijevici od strane Vlade bilo je opravdano. Međutim, odluka Vlade da uvede prinudnu upravu u opštini Šavnik je sporna, isto kao što je sporna i odluka Skupštine opštine Šavnik da skrati mandat koji je prestao još 2022. godine. Nakon toga, sporna je bila i odluka Vlade da “povuče” odluku i kasnije opet da je objavi. Skupštini opštine kojoj je mandat istekao ne može se skratiti mandat, niti se može raspuštiti Skupština opštine kojoj je mandat istekao. Odluke o raspuštanju ili skraćenju mandata mogu se donijeti samo dok mandat traje. Primjeri Andrijevice i Šavnika potvrđuju da Crna Gora nema funkcionalne institucije koje treba da obezbijede poštovanje zakona, odnosno u tim slučajevima održavanje sjednice Skupštine opštine i održavanje lokalnih izbora.

Mislim da je dobra odluka predsjednika Milatovića da ne raspiše izbore u opštini Šavnik jer izborni proces po ranijoj odluci o raspisivanju izbora je tamo u toku, odnosno nije okončan. Pravni izlaz iz takve situacije je u tome da institucije obezbijede da se okončaju već raspisani lokalni izbori jer je to obaveza države i njenih institucija. Nažalost, na djelu imamo ogoljenu borbu za vlast koja, u nedostatku funkcionalnih institucija, ima prednost u odnosu na pravni izlaz i poštovanje zakona.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo