Povežite se sa nama

INTERVJU

Dr Mirko Pejanović, akademik i potpredsjednik ANU BiH: Građanske stranke u BiH se moraju udruživati

Objavljeno prije

na

Kad se građanske stranke odluče na udruživanje, i građani će se sa etničkih usmjeriti na građanski interes. Postoji veliko nadanje da građani izaberu novu političku elitu koja će ubrzati integraciju BiH u Evropsku uniju

 

MONITOR: Zahvaljujući Visokom predstavniku Kristijanu Šmitu izbori u oktobru će biti finansirani. Vi ste i u Vašoj najnovijoj knjizi o državnosti BiH u 20. i 21. vijeku, insistirali na značaju korišćenja Bonskih ovlašćenja, pominjući i podatak da je u periodu 1997–2009, 145 zakona donijeto njihovom primjenom. Kako ocjenjujete poteze Šmita i Valentina Incka koji su se vratili upotrebi Ovlašćenja?

PEJANOVIĆ: Visoki predstavnik međunarodne zajednice je odgovoran za civilni aspekt provođenja Dejtonskog mirovnog sporazuma. Smatra se da je Visoki predstavnik vrhovni autoritet za tumačenje i provođenje Dejtonskog mirovnog sporazuma. Bosna i Hercegovina je postkonfliktno društvo. Političke stranke u mnogim pitanjima razvoja države Bosne i Hercegovine imaju suprotstavljena stanovišta. Uz sve to, stranke nemaju demokratskog kapaciteta da nađu kompromisna rješenja. Sljedstveno tome, ne posjeduju odgovornost za konsensus u glavnim pitanjima državnog razvoja Bosne i Hercegovine. Zbog toga se mnogi zakoni nisu mogli donositi u Parlamentarnoj skupštini BiH. Vijeće za implementaciju mira je 1998. godine uvelo Bonske ovlasti Visokog predstavnika koje omogućuju da on može nametnuti zakone u Parlamentarnoj skupštini BiH. Primjenom Bonskih ovlasti, doneseno je 145 zakona u periodu od 1997. do 2009. godine. Tim zakonima su provedene brojne reforme u procesu integracije Bosne i Hercegovine u Evropsku uniju. Nakon 2008. godine sve manje se primjenjuju Bonske ovlasti Visokog predstavnika. Tako je Valentin Incko u dužem trajanju svoga mandata, posegnuo za Bonskim ovlastima tek kad mu je isticao mandat. Proglasio je Zakon o sprečavanju negiranja genocida u Srebrenici. Moglo bi se reći da je odviše oklijevao da primijeni Bonske ovlasti. Njegov nasljednik Kristijan Šmit preuzeo je dužnost Visokog predstavnika u drugoj polovini 2021. a na početku mandata je demokratskoj javnosti stavio do znanja da ima Bonske ovlasti u svojoj ladici. Kad su blokade donošenja odluke u Vijeću ministara Bosne i Hercegovine o finansiranju parlamentarnih izbora tokom maja mjeseca 2022. godine pokazale da mogu izbori biti dovedeni u pitanje, Kristijan Šmit je donio odluku po kojoj se Centralnoj izbornoj komisiji osiguravaju sredstva u iznosu od 12,5 miliona KM. Ovim je Visoki predstavnik zaustavio prepoznatljivu opstrukciju HDZ-ovog državnog ministra za finansiranje Vjekoslava Bevande.

MONITOR: Do izmjena Izbornog zakona i Ustava BiH nije došlo, ali i da jeste, kako građane sa etničkog „prebaciti“ na građanski kolosjek političke utakmice za koji se Vi zalažete, zagovarajući saradnju građasko-liberalnih stranaka i civilnog društva i stvaranje širokih koalicija na nivou države?

PEJANOVIĆ: Dejtonski mirovni sporazum je dao primat etničkom momentu u zasnivanju ustavnopolitičkog ustrojstva države Bosne i Hercegovine. Po tom osnovu, ispoljavanje političkih interesa, na višim nivoima vlasti, odvija se preko etničkih stranaka. Ove stranke su u višedecenijskom vršenju vlasti ojačale svoje uticaje u skoro svim oblastima društvenog razvoja. Radi se o Stranci demokratske akcije, Hrvatskoj demokratskoj zajednici i Savezu nezavisnih socijaldemokrata, koji je od 2006. godine zamijenio Srpsku demokratsku stranku. Ove tri stranke u formiranju Vijeća ministara ne primjenjuju glavni princip parlamentarne demokratije, a to je usvajanje koalicionog sporazuma i programa po kome će donositi zakone i provoditi reforme, umjesto toga samo se dogovore o podjeli državnih resora. I onda umjesto konsensusa u upravljanju državom imaju stalna politička sukobljavanja. Ta sukobljavanja su posebno došla do izražaja tokom 2021. godine kada je SNSD, čiji je lider Milorad Dodik, blokirao institucije države BiH i najavio ukidanje njenih nadležnosti. Zbog toga je stanje u zemlji i u političkoj i ekonomskoj sferi pogoršano. Građani su nezadovoljni. Oni na izborima mogu dati veću podršku građanskim strankama. Na drugoj strani, i građanske stranke se moraju udruživati da bi uvećale moć u parlamentima. Dobar primjer za to je udruživanje tri stranke: Naše stranke, Socijaldemokratske partije i stranke Narod i pravda u zajedničkom predlaganju prof. dr Denisa Bećirovića za člana Predsjedništva Bosne i Hercegovine na oktobarskim izborima 2022. godine. Kad se građanske stranke odluče na udruživanje, i građani će se sa etničkih usmjeriti na građanski interes. Bitno je da građanske stranke najave vršenje vlasti isključivo na temelju koalicionog sporazuma i političkog programa koji garantuje sprovođenje sporazuma.

MONITOR: U vezi sa zakonodavnim promjenama pred oktobarske opšte izbore – koje se nisu dogodile, pledirali ste i za uvođenje međunarodnog ekspertskog tima koji bi u tome pomogao. EU i SAD su imale svoje specijalne izaslanike u vezi sa tom temom, Angelinu Ajnhorst i Metjua Palmera, ali oni nisu uspjeli da ubijede svoje BiH partnere. Šta se dogodilo?

PEJANOVIĆ: Svaka veća zakonska reforma predstavlja konsensus vladajućih parlamentarnih stranaka. Budući da toga nema, nužna je pomoć međunarodne zajednice na primjeru donošenja novog Izbornog zakona. Predstavnik SAD-a i predstavnik EU su radili po starom metodu, a to je vršenje pritiska na stranke da se dođe do rješenja i to izvan Parlamenta. Taj metod se mora promijeniti tako što bi se za krupna pitanja formirao ekspertni tim od stranih eksperata. Onda bi se po sistemu opredjeljivanja, na temelju više varijanti i lakše i brže dolazilo do rješenja.

MONITOR: Očekujete da se BiH pomogne i u ubrzavanju evroatlantskih integracija. Pominjete 2030. kao dostižnu godinu za punopravno članstvo?

PEJANOVIĆ: Valja imati u vidu da 75% građana Bosne i Hercegovine ima volju da njihova zemlja postane članica EU. To je bazični konsensus državljana za budućnost njihove države. Međutim, proces integracija BiH odvija se sporo. Postavlja se pitanje kako doći do ubrzanja integracija Bosne i Hercegovine u Evropsku uniju. Bilo bi idealno ako bi ubrzanje integracije BiH u Evropsku uniju dovelo do poziva za članstvo 2030. godine. Na pomolu su nova geopolitička kretanja u Evropi nakon invazije Rusije na Ukrajinu. Na pomolu je i novo jedinstvo zemalja Evropske unije u odnosu na integraciju zemalja Zapadnog Balkana u EU. Dolaze i novi izbori u Bosni i Hercegovini u oktobru 2022. godine. Postoji veliko nadanje da građani izaberu novu političku elitu koja će ubrzati integraciju u Evropsku uniju. Pri tome valja naglasiti da postoji više geopolitičkih razloga da Evropska unija preko svog specijalnog predstavnika pruži veću pomoć u izvođenju reformi u Bosni i Hercegovini. U tom kontekstu je važno i opredjeljenje stranaka koje učestvuju na izborima da poslije oktobarskih izbora pristupe sporazumijevanju i formiraju široku koaliciju za evropsku pravnu državu Bosnu i Hercegovinu čiji će strateški cilj biti: članstvo Bosne i Hercegovine u EU do kraja treće decenije ovog vijeka.

MONITOR: Kako ocjenjujete ponašanje Hrvatske i Srbije kao potpisnica i „čuvarki“ mirovnog sporazuma u Dejtonu? Posebno s obzirom na ponašanje etno-partija na vlasti, HDZ-a i SNSD-a, koje su usko povezane sa „centralama“ u Zagrebu i Beogradu.

PEJANOVIĆ: I Srbija i Hrvatska u odnosu prema Bosni i Hercegovini prave strateške greške. Njihove vladajuće elite jednostrano podržavaju etnički bliske stranke u Bosni i Hercegovini. Podržavaju ih i jednostrano i nekritički, kako HDZBiH tako i SNSD. Valjan odnos Srbije i Hrvatske prema BiH podrazumijeva ravnopravnost država u međusobnim odnosima. Niko nikom ne može biti patron. Potrebno je razvijati dobrosusjedske odnose na programima ekonomske i kulturne saradnje. Nažalost, elite u Srbiji i Hrvatskoj ne vide svu korist koja može doći po osnovu dobre saradnje.

MONITOR: Koliko je destabilizujuća za BiH ideja, koju i javno zagovaraju desni populisti i ultradesničari u Srbiji, da bi gubitak Kosova trebalo kompenzirati RS?

PEJANOVIĆ:  Zagovaranje da Republika Srpska bude nadoknada za Kosovo je iluzija. Mir u Bosni i Hercegovini i regionu nije moguće održati s novim podjelama i prekrajanjem granica.

MONITOR: Kako tumačite kritike koje su na račun politike koju vodi SDA, stigle iz Ambasade SAD u Sarajevu?

PEJANOVIĆ: Kiritike upućene Stranci demokratske akcije od strane ambasade SAD-a mogu dobro doći aktuelnom vođstvu SDA. Ova stranka je dugo na vlasti i nije pošteđena od birokratizacije i koruptivnog ponašanja jednog manjeg broja članova stranke. Kad koruptivni ljudi dođu do sudskog gonjenja, tada i vidno i nevidno traže pomoć stranke. A takvo ponašanje negira samostalnost i odgovornost pravosudnih institucija.

 

Glavna pretpostavka za učvršćenje mira u BIH je ubrzanje integracije države u EU i NATO

MONITOR: Očekujete da SAD, kao 1995. godine, odlučujuće doprinesu prelamanju situacije u BiH. Da li globalna situacija poslije agresije Rusije na Ukrajinu utiče na ubrzavanje evroatlantskih integracija BiH?

PEJANOVIĆ: Sjedinjene Američke Države su lider uspostave mira u Bosni i Hercegovini. Nekad više, nekad manje, SAD utiču na provođenje Dejtonskog mirovnog sporazuma. SAD i Evropska unija su glavni subjekti djelovanja međunarodne zajednice u izgradnji mira u Bosni i Hercegovini. Glavna pretpostavka za učvršćenje mira u Bosni i Hercegovini je ubrzanje integracije države BiH u Evropsku uniju i NATO savez. Taj pravac geopolitičkog kretanja podržavaju i građani i većina političkih stranaka. Milorad Dodik, već odavno, ide stranputicom kad je u pitanju sigurnost građana, mir u Bosni i Hercegovini kao i integritet države. Ruska podrška ga ne može spasiti od političke smjene na izborima. Građani sve teže žive, sve više se iseljavaju u evropske države i stalo im je do izbora nove političke elite u RS, elite koja neće služiti interesima Rusije.

Nastasja RADOVIĆ

Komentari

INTERVJU

DRAGAN KOPRIVICA, IZVRŠNI DIREKTOR CDT: Dobro došli u crnogorsku partitokratiju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imamo tipičan primjer obrasca: jako zagovarate progresivne i demokratske vrijednosti i aktivnosti a istovremeno radite sve kako ne bi došlo do promjene sadašnjeg stanja i postojeće političke kulture

 

 

Anomalije koje su dovele do prijevremenih lokalnih izbora u Budvi, Andrijevici i, možda, Šavniku ukazuju na obrazac ponašanja i funkcionisanja političkih elita u Crnoj Gori, kaže nam Dragan Koprivica, izvršni direktor Centra za demokratsku tranziciju. “Funkcionisanje institucija kao da je svrha njihovog postojanja, omogućavanje i podsticanje partijskog preduzetništva, a ne javni interes, pravna država i razvoj zajednice zapravo jeste suština tog modela”

MONITOR: Može li se to promijeniti nakon vanrednih lokalnih izbora?

KOPRIVICA: U Budvi i Andrijevici nema puno ni političkih ni ideoloških razloga za krizu vlasti i vanredne izbore. Radi se samo o dodatnoj fragmentaciji izborne scene, novoj prekompoziciji i potrebi da se blokira rad opštine u nadi da će im novi izbori omogućiti bolju poziciju prilikom isisavanja državnih (opštinskih) resursa i njihovo prebacivanje u ruke moćnika. To je dio naše političke kulture koja se, iako svaki dan slušamo drugačije priče, neće brzo promijeniti. Problem je što građanke i građani još uvijek ne umiju da ovakvo ponašanje kazne na izborima. Oni se, nažalost, ili okreću apstinenciji ili, ako su mlađeg doba, odlaze iz zemlje.

To je savršen scenario za partitokratiju. Kad pogledamo razvoj političkih odnosa, ne bi bilo iznenađenje da se ove anomalije nastave i u drugim opštinama ili se brzo pojave i na državnom nivou.

MONITOR: Situacija u Šavniku je i za naša poimanja politike neobična. Postoji li, vama poznat, sličan primjer u izbornoj praksi?

KOPRIVICA: U svojoj praksi, a bavim se izborima skoro 25 godina, nijesam vidio sličan slučaj. Gotovo je teorijski nemoguće da se u jednom izbornom ciklusu, za izbore koji imaju 1.600 upisanih birača, dogodi sve ono što smo imali prilike da gledamo u Šavniku. Da smo taj slijed događaja pokušali smisliti, i u šali, vjerujem da nam ne bi pošlo za rukom da budemo toliko kreativni. Slijed događaja, ponašanje političkih subjekata, različitih državnih organa i izborni proces koji traje 19 mjeseci zaista nije lako smisliti. To je, nažalost, ono što ni teorijski nije moguće zamisliti jeste naša politička realnost.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

ANA LALIĆ-HEGEDIŠ, PREDSJEDNICA NEZAVISNOG DRUŠTVA NOVINARA VOJVODINE: Hajka će se završiti kada Vučić opozove svoje poslušnike

Objavljeno prije

na

Objavio:

Podrška međunarodnih organizacija i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka na Dinka Gruhonjića i mene završi

 

 

MONITOR: U vrijeme vanrednog stanja usled pandemije kovida, bili ste uhapšeni zbog izvještavanja o situaciji u zdravstvenim ustanovama u Novom Sadu. Sada ste ponovo na žestokom udaru, na društvenim mrežama i preko SMS poruka…Čini se kao da ste na nekom mogućem spisku „dežurnih krivaca“?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Srpskim vlastima je uvek potrebna lista “dežurnih krivaca” kojom se skreće pažnja građana sa nepočinstava, nepodopština i političkih marifetluka vladajuće koalicije. S obzirom da svojim izveštavanjem godinama ukazujem na sistemsku korupciju, nepotizam, partijsko iživljavanje nad građanima, koketiranje sa nacionalizmom, na bahatost, siledžijstvo … a uz to radim u nezavisnim medijima koje Vučić otvoreno naziva “stranoplaćeničkim i izdajničkim”, moje ime je podvučeno na svim njihovim spiskovima za obračun. Za mene ništa novo, jer prezime moje porodice se već devedesetih našlo na jednom takvom opskurnom spisku. Tada ga je sastavljao četnički vojvoda, haški osuđenik i Vučićev politički otac Vojisalav Šešelj, za potrebe proterivanja Hrvata iz Srema. Danas, njegov najbolji radikalski đak samo nastavlja Šešeljevu misiju i viziju, a to je hegemonističko društvo podeljeno na “srpske patriote” i “izdajnike” , “ustaše” i “strane plaćenike”. A zna se šta takvima treba da se dogodi …

MONITOR: Identifikovano je nekoliko  osoba od onih koji su vam prijetili, neki su uhapšeni -pa pušteni u kućni pritvor…Može li ovo što je do sada urađeno na očuvanju vaše bezbjednosti, da spriječi dalje napade? Ili je za to važnija javna podrška-kolega, strukovnih udruženja-ovdašnjih i međunarodnih, EU predstavnika i dijela javnosti, koju ste vi i vaš kolega Dinko Gruhonjić, dobili?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Koliko god su hapšenje osoba koje su nam pretile da će nam zaklati porodice, ubiti nas, silovati decu, lomiti kosti … za nas dobra vest, toliko istovremeno izazivaju potpuni kontraefekat u javnosti. Nakon svakog uhapšenog, salve nasilja i uvreda koje primamo se multiplikuju, jer značajan deo građana Srbije, koji se svakodnevno informišu isključivo preko režimskih medija, smatra da su ljudi koji nam prete neki novi srspki Obilići, a da smo Dinko i ja izdajnici koji zaslužuju da im se stane na kraj.

Podrška međunarodnih organizacija, ali i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka završi. A, završiće se onda kada Vučić opozove svoje trbuhozborce sa skupštinskih govornica, poslušnike, dodvorice i armiju botova koji su po njegovom nalogu i otpočeli ovaj pir nasilja i bezumlja.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

VESELIN RADULOVIĆ, ADVOKAT: Ogoljena borba za vlast

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministar policije nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda

 

 

MONITOR: Ministar policije Danilo Šaranović tužio je Vladu Upravnom sudu zbog postavljenja v.d šefa Uprave policije za koje tvrdi da je bilo nezakonito. Kako vidite tu tužbu i njenu sudbinu pred Upravnim sudom?

RADULOVIĆ: Postupak određivanja v.d. direktora Uprave policije je bio nezakonit, ali je u tom nezakonitom postupku vrlo aktivno učestvovao i ministar unutrašnjih poslova. Tužbu gospodina Šaranovića vidim kao reakciju strane koja je poražena u besprizornoj borbi za kontrolom tog značajnog dijela bezbjednosnog sektora. Međutim, ono što je bitno jeste da ministar nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda i zato očekujem da taj sud štiti interese zakonitosti, a ne partijske interese i neostvarene ambicije bilo kog člana Vlade.

MONITOR: Koliko su takve tužbe uobičajene?

RADULOVIĆ: Takve tužbe nijesu česte u praksi, ali dešavaju se slučajevi da tužbu podnese lice koje nema aktivnu legitimaciju. Obično takve tužbe podnose pravno neuka lica.

MONITOR: Kako vidite proces izbora vd šefa UP i šta je sve tokom tog izbora bilo nezakonito?

RADULOVIĆ: U procesu izbora v.d. direktora UP sve je bilo nezakonito. Na istoj sjednici kada je razriješen prethodni direktor policije Zoran Brđanin, Vlada je morala da odredi vršioca dužnosti na predlog ministra, kako je to propisano Zakonom o unutrašnjim poslovima.Umjesto toga, Vlada i ministar su ušli u nezakonite improvizacije, počev od raspisivanja tzv. internog oglasa, pa do poligrafskog testiranja na inicijativu ministra koje je sprovođeno proizvoljno i na način koji je izazvao brojne sumnje. Ni javnost, a ni kandidati, ne znaju ko je i na osnovu čega odredio na koje okolnosti kandidati treba da se ispitaju na poligrafu, gdje će se sprovodi ispitivanje, kojim redosljedom, da li će svima biti postavljena ista pitanja i sl. Na kraju smo došli do čak apsurdne situacije da su strožiji uslovi i komplikovanija procedura za izbor v.d. direktora, nego za izbor direktora u punom mandatu.

MONITOR: Sporni izbor odigrava se u vrijeme dok se vlasti kunu u IBAR, odnosno dobijanje Izvještaja o privremenim mjerilima za poglavlja 23, 24, koja se tiču upravo vladavne prava. Koliko je Crna Gora daleko od vladavine prava?

RADULOVIĆ: Ovaj izbor je samo jedan od primjera koji pokazuje da živimo u ambijentu u kome je sve podređeno partijskim i ličnim interesima i pokušajima da se preuzme ili sačuva kontrola nad što većim dijelom sistema. Političke partije i njihovi lideri otvoreno pokazuju da ih javni interes ne zanima. Politička scena u Crnoj Gori uglavnom je podijeljena na dva dijela, od kojih bi jedan dio prodao Crnu Goru bez razmišljanja, a drugi dio bi je poklonio drugom. Pri tome i jedni i drugi državu i njene resurse doživljavaju kao plijen i koriste ih u ličnom i partijskom interesu. Istovremeno, brojne insititucije koje treba da obezbijede poštovanje pravnog poretka su nedovoljno funkcionalne. Kad svemu tome dodamo nepodnošljivo neznanje i veoma često i loše namjere kod političara i javnih funkcionera, onda je jasno koliko smo blizu ili daleko od društva vladavine prava.

MONITOR: Gdje je u tom smislu pravosuđe, i koliko smo daleko od njegovog reformisanja?

RAULOVIĆ: Nažalost, pravosuđe još uvijek nije ušlo u proces ozbiljnih i istinskih reformi. Vesna Medenica je ukupno 17 godina rukovodila pravosuđem na jedan autokratski način koji je favorizovao nestručne kadrove bez integriteta, a istovremeno sputavao profesionalce. Tri godine nakon njene ostavke i dvije godine od kada je ona uhapšena, sistem koji je ona sa saradnicima u pravosuđu kreirala i dalje je skoro netaknut. Možda je najbolji primjer za to upravo postupak koji se vodi protiv nje, gdje je suđenje do sada 15 puta odloženo i to na način koji pokazuje da je određenim akterima postupka i dalje dozvoljeno da se sa pravosuđem i državom izruguju jednako kako su to zajedno sa g-đom Medenicim radili dok je ona pravosuđem i formalno upravljala. Mislim da će tako biti sve dok se u cjelokupnom pravosuđu ne sprovede neka vrsta vetinga ili lustracije koja će pravosuđe očistiti od kadrova koji su ga doveli u stanje u kome se nalazi i koji sada sprječavaju početak ozbiljne reforme u pravosuđu. U fokusu tog procesa, pored odgovornosti, trabalo bi da bude ispitivanje zakonitosti porijekla imovine tih lica.

MONITOR: Šta su vlasti nakon pada DPS-a propustile da urade na reformisanju pravosuđa?

RADULOVIĆ: Osim izbora Glavnog specijalnog tužioca, teško da se može govoriti o pozitivnim potezima koje su vlasti nakon pada DPS-a preduzele na reformi pravosuđa. Prije se stekao utisak da su svi koji su vršili vlast željeli da u pravosuđu imaju nekoga ko će njima biti ono što je Medenica bila DPS-u. Od kada je DPS izgubio vlast, aktuelna Vlada je treća po redu. Niti jedna od tih Vlada nije uradila gotovo ništa da državnom tužilaštvu i pravosuđu uopšte poboljša uslove rada. Pozitivne stvari u pravosuđu prethodnih godina desile su se isključivo iz dva razloga. Prvi je izbor g-dina Novovića za Glavnog specijalnog tužioca, a drugi je dokazni materijal koji je Crnoj Gori stigao od strane Europola. To je u krajnjem dovelo i do procesiuranja g-đe Medenice, pa je logično i prirodno da ona i njeni saradnici čine sve da ospore i opstruiraju aktivnosti GST-a i materijal Europola. Ipak, zabrinjavajuće je da GST i pravosuđe nemaju adekvatnu i dovoljnu podršku od onih koji, bar deklarativno, ne pripadaju sistemu čiji značajan dio je bila g-đa Medenica. Izgleda da vladavina prava ne ide u prilog ni mnogima od njih.

MONITOR: Dok se u vladi dešava sukob oko bezbjednosnog sektora, na lokalnom nivou dešavaju se turblencije. Kako vidite slučajeve Andrijevica i Šavnik iz pravnog ugla?

RADULOVIĆ: Uvođenje tzv. prinudne uprave u Andrijevici od strane Vlade bilo je opravdano. Međutim, odluka Vlade da uvede prinudnu upravu u opštini Šavnik je sporna, isto kao što je sporna i odluka Skupštine opštine Šavnik da skrati mandat koji je prestao još 2022. godine. Nakon toga, sporna je bila i odluka Vlade da “povuče” odluku i kasnije opet da je objavi. Skupštini opštine kojoj je mandat istekao ne može se skratiti mandat, niti se može raspuštiti Skupština opštine kojoj je mandat istekao. Odluke o raspuštanju ili skraćenju mandata mogu se donijeti samo dok mandat traje. Primjeri Andrijevice i Šavnika potvrđuju da Crna Gora nema funkcionalne institucije koje treba da obezbijede poštovanje zakona, odnosno u tim slučajevima održavanje sjednice Skupštine opštine i održavanje lokalnih izbora.

Mislim da je dobra odluka predsjednika Milatovića da ne raspiše izbore u opštini Šavnik jer izborni proces po ranijoj odluci o raspisivanju izbora je tamo u toku, odnosno nije okončan. Pravni izlaz iz takve situacije je u tome da institucije obezbijede da se okončaju već raspisani lokalni izbori jer je to obaveza države i njenih institucija. Nažalost, na djelu imamo ogoljenu borbu za vlast koja, u nedostatku funkcionalnih institucija, ima prednost u odnosu na pravni izlaz i poštovanje zakona.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo