Povežite se sa nama

INTERVJU

DR SVETLANA SLAPŠAK: Umijeće pobune

Objavljeno prije

na

Manje-više samoorganizovani građani traže izlaz iz krize u koju ih je bacila zavisnost političkih elita od slobodnog finansijskog kapitala. Gdje smo mi u svemu tome, razgovarali smo sa dr Svetlanom Slapšak, profesorkom Antropologije antičkog svijeta i Antropologije roda Institutum studiorum humanitatis, Fakulteta za postdiplomske studije u Ljubljani i direktorkom srpskog kulturnog centra Danilo Kiš.

MONITOR: Sa prenošenjem finansijsko-ekonomske krize sa SAD na EU pojavilo se dosta građansko-političkih inicijativa koje su uglavnom procijenjene kao lijevo i ultra-lijevo inspirisane. Donose li one neka djelatna rješenja sem citiranja „mladog Marksa”i pozivanja na Vikiliks revoluciju?
SLAPŠAK: Marksovo delo je pouzdana, dosada najpotpunija kritika istorijskog kapitalizma: neophodno da se sistematizuje mišljenje, ali nedovoljno da se misli današnjica.Od neodgovornih ,,zvezda” međunarodne misli pa do uglavnom temeljno neobaveštenih mladih levičara, ,,levo” je danas nepouzdan marker, jedna od onih maglovitih odrednica koje se više poklapaju sa potrošačkim praznoverjem i banalizovanim i površnim diskursom popularnih medija, nego sa promišljenim stavom. Možda krizni trenutak zaista nije najpogodniji – ali koji onda jeste – da se studira, uči, neguje preciznost mišljenja i izražavanja. Nijedan pokret za oslobađanje i poboljšavanje položaja čoveka u društvu nije bio uspešan bez velikog intelektualnog rada. ,,Curenje” ili ventili koje predstavlja Vikiliks omogućava produbljeniju analizu politike, ali iz toga, sem senzacionalizma, nije još izašlo nešto bolje.

MONITOR: U Sloveniji su protesti masovni, u Srbiji se tek povremeno pojavi neki radnički protest. Da li slovenački događaji pokazuju da političko-partijska ponuda ne može da riješi probleme građana, a u Srbiji je rješenje traženo kroz promjenu vlasti koja je, po nekima, srpsku politiku vratila unazad?
SLAPŠAK: I u Sloveniji i Srbiji, ali manje-više u svim državama Evrope i sveta, potpuna odvojenost političke kaste izaziva slične reakcije ljudstva. Povlašćeni će nastaviti svoj privilegovani život sve dok budu imali materijalne i ljudske resurse (stečene rezerve i prednosti, jeftin ili besplatan rad), a to može trajati dugo. Održanje vrste nikada nije bilo jasnije povezano sa bogatstvom i privilegijama: nasuprot progresivnoj i humanoj društvenoj zamisli od 18. veka pa do danas, jedino bogatstvo garantuje preživljavanje. Penzijski sistem se programski svodi na istrebljivanje staraca; zdravstvena zaštita se ukida siromašnima; školstvo je uveliko namenjeno samo bogatim. Razlike nestaju od države do države, i ,,tranzicija” jasno u regionu pokazuje realne rezultate.

MONITOR: Šta da se radi?
SLAPŠAK: Jedina prava promena vlasti bila bi potpuna zamena političke kaste uz promenu društvenog sistema: neposredna demokratija, kao što je to pokazao islandski eksperiment, itetako ima smisla, uz novo raspoređivanje dobara i socijalnu državu. U našem regionalnom slučaju, EU je učinila ogromne napore i uložila ogromna sredstva da za demokratiju ,,prevaspita” čitave države. Rezultat su samo potisnuti agresivni nacionalizam, koji pokulja i iz najmanje rupe, dogovorna meritokratija i korupcija ugrađena u svakodnevno ponašanje i viđenje sveta. Da li je to samo zato što smo kao materijal ,,loši”: ne, dobar deo razloga leži u kolonijalnoj bezobzirnosti i opet – u nedovoljnom znanju. Evropski parlament drže u većini seljačko-populističko-desne partije, nesklone nauci, humanistici, misli, kritici. Birokratski aparat neverovatno mnogo košta. Promena u centru bi imala smisla! Slovenačka pobuna pokazuje neke nove elemente – municipalnu povezanost, zahtev za iskazivanjem nepoverenja naroda celokupnoj političkoj strukturi. Skinuti pokvarenog gradonačelnika je podjednako važno kao skinuti vladu. Pitanje je da li će male promene u šminki, kakve već predlažu neki političari, biti dovoljne.

MONITOR: Kako ocjenjujete rezultate izbora u Crnoj Gori?
SLAPŠAK: Naučili smo se da rezultati izbora nemaju ponekad neposredne veze sa funkcionalnošću ili nefunkcionalnošću vlasti, jer je demokratsko ustrojstvo slabo, bez tradicije u glavama građana, i uz to duboko korumpirano. Politička kasta je daleko od okoštalosti, naprotiv, elastičnija je nego ikad, spremna na najluđe metode da se očuva, i pre svega spremna da žrtvuje građane. Nezadovoljan građanin je lak plen: obrazovan, inventivan, hrabar građanin je mnogo teži. Nezadovoljstvo bi se moralo artikulisati, interiorizovati, preraditi u mislene sisteme. Ne pristati na postojeće kalupe političkog ponašanja, biti nepredvidljiv za vlast: ,,demokratska duhovitost” je ono što nam treba, ne ,,demokratizacija”, isušena i bez pravog značenja. Za to su zgodne tajne škole, neinstitucionalni prenos znanja, subkulture.

MONITOR: Lideri demokratije danas lako padaju na nacionalistički „šarm” dominantne varijante populizma u svojim državama?
SLAPŠAK: Evropska super-kontrola ništa nije doprinela raspršivanju nacionalističke napasti – naprotiv, mnoštvo malih, međusobno lagano posvađanih i nacionalno definisanih (na račun manjina, drugih i suseda) je upravo ono što je EU podupirala. Zato danas ,,evropskije” države imaju isti problem sa neonacizmima kao i manje evropske, recimo Mađarska. Nacionalizam u 21. veku nužno vodi u neki oblik nacizma: nema ni korisnog, ni lepog, ni umerenog nacionalizma. Neodgovornost prema iskustvima 20. veka i prema nedavnim ratovima vodi direktno u nove ratove. Nije nešto ,,zversko” u čoveku što navodi na istrebljenje drugoga: jugoslovenski rat je pokazao da je zločin oportunistički i uvek banalan, sa ličnim frustracijama koje se umotaju u važniji tekst, tekst zamišljenog kolektiva. U osnovi cinično jugoslovensko socijalističko društvo, zasnovano na dvoličnosti (uspešnog) pojedinca i sistemskoj laži, obećavalo je zločine, čim budu ,,dopušteni” – socijalno, kulturno-ideološki. Zato sam danas još više uverena da su za pripremu rata u velikoj meri krivi ,,nacionalni” intelektualci, oni koji su tu dopuštenost propovedali pojednostavljivanjem i manipulisanjem prošlosti, i zamenom ljudskih prava istorijskim pravima, po pravilu izmišljenim.

MONITOR: Jednom žrtve, drugi put mogu biti inspiratori i počinioci zlodjela. Kako izaći iz modela žrtve kao političkog sredstva?
SLAPŠAK: Popisom i dokumentacijom o žrtvama, kao što to radi REKOM. Kada imate imena, brojeve, dejstva, datume, postaje jasno da nijedan narod nije žrtva, već nesrećni, nereprezentativni pojedinci. Etablirani status žrtve, koji kao osnova izraelskog zvaničnog političkog diskursa, služi nasilju nad drugim ne bi nas smeo omesti ni u upornom prisećanju na holokaust, niti u upornom zahtevanju mira i građanskih prava za Palestince. Drugim rečima, samo sledite izraelske i palestinske mirovnjake.

MONITOR: Kako ocjenjujete način na koji se građani Grčke odnose prema zahtjevima EU?
SLAPŠAK: Grci imaju zastrašujuća iskustva u novijoj istoriji – dakle u sećanju još živih ljudi – nedoživljene socijalističke revolucije posle pobede nad nacizmom, agresivne političke i ekonomske kolonizacije prvo Britanaca pa onda Amerikanaca, uključujući i eksperimente sa diktaturama, masovne progone, pučeve i sl. U sramotnoj istoriji Nobelove nagrade za mir, nije li Kisindžer dobio Nobelovu nagradu, pošto je pokušao da produži život vojne diktature u Grčkoj pučem na Kipru, i time zapečatio ne samo sudbinu ostrva, nego i celog Mediterana? Na mikro-nivou, Grci dobro poznaju trikove snalaženja, posebno u EU. Na makro-nivou, jasno im je da ,,pomoć” uglavnom teče nazad u nemačke i druge banke, da se mnogo novca još daje za oružje, uglavnom Nemačkoj, i da su žrtve strašne globalne medijske manipulacije u kojoj se govori jezikom 19. veka, o lenjosti, kažnjavanju, i sl.

Medijski ,,infantilizovani” Grci, među kojima je kultura demokratske misli u svakodnevici visoka, mogu još samo da se šale, prikazujući Merkelovu u roza nacističkoj uniformi. Za razliku od nekadašnjeg jugoslovenskog folklora, u Grčkoj se i danas neguje samostalnost pojedinca i skladnost života sa idejom, dakle spremnost da se živi u teškim uslovima, ali da se sačuva integritet. Odsustvo dobrog javnog školstva međutim vodi u ignoranciju, koja sa očajanjem omogućava rast nacističke stranke, kao što je Zlatna zora. Uverena sam da bi u tom slučaju odluka vlasti o izbacivanju te stranke iz parlamenta imala ogroman psihološki efekat.

MONITOR: Sa jedne strane multikulturalnost a sa druge samodovoljnost kulture zapada – to je donekle „šizofrena”evropska kulturna matrica koju je nametala i EU. Treba li ona da se redefiniše ?
SLAPŠAK: Mnogo je ,,šizofrenog” u EU, počev od ustava, koji započinje konzervativnim nebulozama o antici i hrišćanstvu, i koji nije ni izglasan ni važeći, pa do Barozovog proglašenja federacije – u trenutku kad tri evropske regije pripremaju otcepljenje i nezavisnost (Katalonija, Škotska, Flamanska); sastav parlamenta je beznadežan, EU nema svoje medije, u kojima bismo možda primetili da postoje i neki drugi poslanici, na međusobnom upoznavanju članica i obrazovanju građana se ne radi ništa, projektantska politika otvoreno privileguje velike ustanove (univerzitete) i kulture. A bilo bi potrebno relativno malo i relativno jeftino: EU TV (ne samo poneki sportski prenos i naci-fešta Evrosonga), EU elitni časopis, evropeizirani školski programi (svi se uče o svima), gostoljubivost za begunce umesto proganjanja, stvarno negovanje mnogojezičnosti. Sve ostalo bi moglo biti pozitivna posledica ovih mera.

Nastasja RADOVIĆ

Komentari

INTERVJU

DRAGAN KOPRIVICA, IZVRŠNI DIREKTOR CDT: Dobro došli u crnogorsku partitokratiju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imamo tipičan primjer obrasca: jako zagovarate progresivne i demokratske vrijednosti i aktivnosti a istovremeno radite sve kako ne bi došlo do promjene sadašnjeg stanja i postojeće političke kulture

 

 

Anomalije koje su dovele do prijevremenih lokalnih izbora u Budvi, Andrijevici i, možda, Šavniku ukazuju na obrazac ponašanja i funkcionisanja političkih elita u Crnoj Gori, kaže nam Dragan Koprivica, izvršni direktor Centra za demokratsku tranziciju. “Funkcionisanje institucija kao da je svrha njihovog postojanja, omogućavanje i podsticanje partijskog preduzetništva, a ne javni interes, pravna država i razvoj zajednice zapravo jeste suština tog modela”

MONITOR: Može li se to promijeniti nakon vanrednih lokalnih izbora?

KOPRIVICA: U Budvi i Andrijevici nema puno ni političkih ni ideoloških razloga za krizu vlasti i vanredne izbore. Radi se samo o dodatnoj fragmentaciji izborne scene, novoj prekompoziciji i potrebi da se blokira rad opštine u nadi da će im novi izbori omogućiti bolju poziciju prilikom isisavanja državnih (opštinskih) resursa i njihovo prebacivanje u ruke moćnika. To je dio naše političke kulture koja se, iako svaki dan slušamo drugačije priče, neće brzo promijeniti. Problem je što građanke i građani još uvijek ne umiju da ovakvo ponašanje kazne na izborima. Oni se, nažalost, ili okreću apstinenciji ili, ako su mlađeg doba, odlaze iz zemlje.

To je savršen scenario za partitokratiju. Kad pogledamo razvoj političkih odnosa, ne bi bilo iznenađenje da se ove anomalije nastave i u drugim opštinama ili se brzo pojave i na državnom nivou.

MONITOR: Situacija u Šavniku je i za naša poimanja politike neobična. Postoji li, vama poznat, sličan primjer u izbornoj praksi?

KOPRIVICA: U svojoj praksi, a bavim se izborima skoro 25 godina, nijesam vidio sličan slučaj. Gotovo je teorijski nemoguće da se u jednom izbornom ciklusu, za izbore koji imaju 1.600 upisanih birača, dogodi sve ono što smo imali prilike da gledamo u Šavniku. Da smo taj slijed događaja pokušali smisliti, i u šali, vjerujem da nam ne bi pošlo za rukom da budemo toliko kreativni. Slijed događaja, ponašanje političkih subjekata, različitih državnih organa i izborni proces koji traje 19 mjeseci zaista nije lako smisliti. To je, nažalost, ono što ni teorijski nije moguće zamisliti jeste naša politička realnost.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

ANA LALIĆ-HEGEDIŠ, PREDSJEDNICA NEZAVISNOG DRUŠTVA NOVINARA VOJVODINE: Hajka će se završiti kada Vučić opozove svoje poslušnike

Objavljeno prije

na

Objavio:

Podrška međunarodnih organizacija i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka na Dinka Gruhonjića i mene završi

 

 

MONITOR: U vrijeme vanrednog stanja usled pandemije kovida, bili ste uhapšeni zbog izvještavanja o situaciji u zdravstvenim ustanovama u Novom Sadu. Sada ste ponovo na žestokom udaru, na društvenim mrežama i preko SMS poruka…Čini se kao da ste na nekom mogućem spisku „dežurnih krivaca“?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Srpskim vlastima je uvek potrebna lista “dežurnih krivaca” kojom se skreće pažnja građana sa nepočinstava, nepodopština i političkih marifetluka vladajuće koalicije. S obzirom da svojim izveštavanjem godinama ukazujem na sistemsku korupciju, nepotizam, partijsko iživljavanje nad građanima, koketiranje sa nacionalizmom, na bahatost, siledžijstvo … a uz to radim u nezavisnim medijima koje Vučić otvoreno naziva “stranoplaćeničkim i izdajničkim”, moje ime je podvučeno na svim njihovim spiskovima za obračun. Za mene ništa novo, jer prezime moje porodice se već devedesetih našlo na jednom takvom opskurnom spisku. Tada ga je sastavljao četnički vojvoda, haški osuđenik i Vučićev politički otac Vojisalav Šešelj, za potrebe proterivanja Hrvata iz Srema. Danas, njegov najbolji radikalski đak samo nastavlja Šešeljevu misiju i viziju, a to je hegemonističko društvo podeljeno na “srpske patriote” i “izdajnike” , “ustaše” i “strane plaćenike”. A zna se šta takvima treba da se dogodi …

MONITOR: Identifikovano je nekoliko  osoba od onih koji su vam prijetili, neki su uhapšeni -pa pušteni u kućni pritvor…Može li ovo što je do sada urađeno na očuvanju vaše bezbjednosti, da spriječi dalje napade? Ili je za to važnija javna podrška-kolega, strukovnih udruženja-ovdašnjih i međunarodnih, EU predstavnika i dijela javnosti, koju ste vi i vaš kolega Dinko Gruhonjić, dobili?

LALIĆ-HEGEDIŠ: Koliko god su hapšenje osoba koje su nam pretile da će nam zaklati porodice, ubiti nas, silovati decu, lomiti kosti … za nas dobra vest, toliko istovremeno izazivaju potpuni kontraefekat u javnosti. Nakon svakog uhapšenog, salve nasilja i uvreda koje primamo se multiplikuju, jer značajan deo građana Srbije, koji se svakodnevno informišu isključivo preko režimskih medija, smatra da su ljudi koji nam prete neki novi srspki Obilići, a da smo Dinko i ja izdajnici koji zaslužuju da im se stane na kraj.

Podrška međunarodnih organizacija, ali i pritisci EU zvaničnika i stranih ambasada na srpsku vlast su jedini način da se ova krvločna hajka završi. A, završiće se onda kada Vučić opozove svoje trbuhozborce sa skupštinskih govornica, poslušnike, dodvorice i armiju botova koji su po njegovom nalogu i otpočeli ovaj pir nasilja i bezumlja.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

VESELIN RADULOVIĆ, ADVOKAT: Ogoljena borba za vlast

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministar policije nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda

 

 

MONITOR: Ministar policije Danilo Šaranović tužio je Vladu Upravnom sudu zbog postavljenja v.d šefa Uprave policije za koje tvrdi da je bilo nezakonito. Kako vidite tu tužbu i njenu sudbinu pred Upravnim sudom?

RADULOVIĆ: Postupak određivanja v.d. direktora Uprave policije je bio nezakonit, ali je u tom nezakonitom postupku vrlo aktivno učestvovao i ministar unutrašnjih poslova. Tužbu gospodina Šaranovića vidim kao reakciju strane koja je poražena u besprizornoj borbi za kontrolom tog značajnog dijela bezbjednosnog sektora. Međutim, ono što je bitno jeste da ministar nema aktivnu legitimaciju za podnošenje tužbe protiv akta u čijem je donošenju učestvovao, bez obzira na to kako je na sjednici Vlade glasao. Tužbu protiv ove odluke Vlade mogao bi podnijeti neko od kandidata koji nijesu izabrani. Prihvatanje tužbe ministra bio bi presedan u dosadašnjoj praksi Upravnog suda i zato očekujem da taj sud štiti interese zakonitosti, a ne partijske interese i neostvarene ambicije bilo kog člana Vlade.

MONITOR: Koliko su takve tužbe uobičajene?

RADULOVIĆ: Takve tužbe nijesu česte u praksi, ali dešavaju se slučajevi da tužbu podnese lice koje nema aktivnu legitimaciju. Obično takve tužbe podnose pravno neuka lica.

MONITOR: Kako vidite proces izbora vd šefa UP i šta je sve tokom tog izbora bilo nezakonito?

RADULOVIĆ: U procesu izbora v.d. direktora UP sve je bilo nezakonito. Na istoj sjednici kada je razriješen prethodni direktor policije Zoran Brđanin, Vlada je morala da odredi vršioca dužnosti na predlog ministra, kako je to propisano Zakonom o unutrašnjim poslovima.Umjesto toga, Vlada i ministar su ušli u nezakonite improvizacije, počev od raspisivanja tzv. internog oglasa, pa do poligrafskog testiranja na inicijativu ministra koje je sprovođeno proizvoljno i na način koji je izazvao brojne sumnje. Ni javnost, a ni kandidati, ne znaju ko je i na osnovu čega odredio na koje okolnosti kandidati treba da se ispitaju na poligrafu, gdje će se sprovodi ispitivanje, kojim redosljedom, da li će svima biti postavljena ista pitanja i sl. Na kraju smo došli do čak apsurdne situacije da su strožiji uslovi i komplikovanija procedura za izbor v.d. direktora, nego za izbor direktora u punom mandatu.

MONITOR: Sporni izbor odigrava se u vrijeme dok se vlasti kunu u IBAR, odnosno dobijanje Izvještaja o privremenim mjerilima za poglavlja 23, 24, koja se tiču upravo vladavne prava. Koliko je Crna Gora daleko od vladavine prava?

RADULOVIĆ: Ovaj izbor je samo jedan od primjera koji pokazuje da živimo u ambijentu u kome je sve podređeno partijskim i ličnim interesima i pokušajima da se preuzme ili sačuva kontrola nad što većim dijelom sistema. Političke partije i njihovi lideri otvoreno pokazuju da ih javni interes ne zanima. Politička scena u Crnoj Gori uglavnom je podijeljena na dva dijela, od kojih bi jedan dio prodao Crnu Goru bez razmišljanja, a drugi dio bi je poklonio drugom. Pri tome i jedni i drugi državu i njene resurse doživljavaju kao plijen i koriste ih u ličnom i partijskom interesu. Istovremeno, brojne insititucije koje treba da obezbijede poštovanje pravnog poretka su nedovoljno funkcionalne. Kad svemu tome dodamo nepodnošljivo neznanje i veoma često i loše namjere kod političara i javnih funkcionera, onda je jasno koliko smo blizu ili daleko od društva vladavine prava.

MONITOR: Gdje je u tom smislu pravosuđe, i koliko smo daleko od njegovog reformisanja?

RAULOVIĆ: Nažalost, pravosuđe još uvijek nije ušlo u proces ozbiljnih i istinskih reformi. Vesna Medenica je ukupno 17 godina rukovodila pravosuđem na jedan autokratski način koji je favorizovao nestručne kadrove bez integriteta, a istovremeno sputavao profesionalce. Tri godine nakon njene ostavke i dvije godine od kada je ona uhapšena, sistem koji je ona sa saradnicima u pravosuđu kreirala i dalje je skoro netaknut. Možda je najbolji primjer za to upravo postupak koji se vodi protiv nje, gdje je suđenje do sada 15 puta odloženo i to na način koji pokazuje da je određenim akterima postupka i dalje dozvoljeno da se sa pravosuđem i državom izruguju jednako kako su to zajedno sa g-đom Medenicim radili dok je ona pravosuđem i formalno upravljala. Mislim da će tako biti sve dok se u cjelokupnom pravosuđu ne sprovede neka vrsta vetinga ili lustracije koja će pravosuđe očistiti od kadrova koji su ga doveli u stanje u kome se nalazi i koji sada sprječavaju početak ozbiljne reforme u pravosuđu. U fokusu tog procesa, pored odgovornosti, trabalo bi da bude ispitivanje zakonitosti porijekla imovine tih lica.

MONITOR: Šta su vlasti nakon pada DPS-a propustile da urade na reformisanju pravosuđa?

RADULOVIĆ: Osim izbora Glavnog specijalnog tužioca, teško da se može govoriti o pozitivnim potezima koje su vlasti nakon pada DPS-a preduzele na reformi pravosuđa. Prije se stekao utisak da su svi koji su vršili vlast željeli da u pravosuđu imaju nekoga ko će njima biti ono što je Medenica bila DPS-u. Od kada je DPS izgubio vlast, aktuelna Vlada je treća po redu. Niti jedna od tih Vlada nije uradila gotovo ništa da državnom tužilaštvu i pravosuđu uopšte poboljša uslove rada. Pozitivne stvari u pravosuđu prethodnih godina desile su se isključivo iz dva razloga. Prvi je izbor g-dina Novovića za Glavnog specijalnog tužioca, a drugi je dokazni materijal koji je Crnoj Gori stigao od strane Europola. To je u krajnjem dovelo i do procesiuranja g-đe Medenice, pa je logično i prirodno da ona i njeni saradnici čine sve da ospore i opstruiraju aktivnosti GST-a i materijal Europola. Ipak, zabrinjavajuće je da GST i pravosuđe nemaju adekvatnu i dovoljnu podršku od onih koji, bar deklarativno, ne pripadaju sistemu čiji značajan dio je bila g-đa Medenica. Izgleda da vladavina prava ne ide u prilog ni mnogima od njih.

MONITOR: Dok se u vladi dešava sukob oko bezbjednosnog sektora, na lokalnom nivou dešavaju se turblencije. Kako vidite slučajeve Andrijevica i Šavnik iz pravnog ugla?

RADULOVIĆ: Uvođenje tzv. prinudne uprave u Andrijevici od strane Vlade bilo je opravdano. Međutim, odluka Vlade da uvede prinudnu upravu u opštini Šavnik je sporna, isto kao što je sporna i odluka Skupštine opštine Šavnik da skrati mandat koji je prestao još 2022. godine. Nakon toga, sporna je bila i odluka Vlade da “povuče” odluku i kasnije opet da je objavi. Skupštini opštine kojoj je mandat istekao ne može se skratiti mandat, niti se može raspuštiti Skupština opštine kojoj je mandat istekao. Odluke o raspuštanju ili skraćenju mandata mogu se donijeti samo dok mandat traje. Primjeri Andrijevice i Šavnika potvrđuju da Crna Gora nema funkcionalne institucije koje treba da obezbijede poštovanje zakona, odnosno u tim slučajevima održavanje sjednice Skupštine opštine i održavanje lokalnih izbora.

Mislim da je dobra odluka predsjednika Milatovića da ne raspiše izbore u opštini Šavnik jer izborni proces po ranijoj odluci o raspisivanju izbora je tamo u toku, odnosno nije okončan. Pravni izlaz iz takve situacije je u tome da institucije obezbijede da se okončaju već raspisani lokalni izbori jer je to obaveza države i njenih institucija. Nažalost, na djelu imamo ogoljenu borbu za vlast koja, u nedostatku funkcionalnih institucija, ima prednost u odnosu na pravni izlaz i poštovanje zakona.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo